ျမန္မာႏိုင္ငံ ပဋိပကၡမ်ားႏွင့္ မစၥတာကင္တားနား သခင္


ယခုတစ္ေလာ ျမင္ေနေတြ႕ေနရေသာ အျဖစ္အပ်က္ မ်ားကို ေထာက္႐ႈျခင္းျဖင့္ ႏြားကြဲလွ်င္ က်ားဆြဲတတ္သည္ဟူေသာ စကားပံုအား ခဏခဏ သတိရမိပါသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ တအံုေႏြးေႏြးႏွင့္ ေသြးေအးေတာ့မလို ျဖစ္ေနေသာ ပဋိပကၡမ်ား တစ္ဖန္ ေခါင္းေထာင္ထလာသေယာင္ ထင္မိပါသည္။ ၾသဂုတ္လ ၁၁ ရက္ေန႔က ျမန္မာႏိုင္ငံဆုိင္ရာ ကုလသမဂၢ လူ႔အခြင့္အေရး ကိုယ္စားလွယ္ မစၥတာကင္တားနား ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ေရာက္ရွိ လာေသာအခါ ဆႏၵျပမႈမ်ား ျဖစ္လာသည္။ လတ္တေလာ မီဒီယာမ်ဳိးစံုတြင္ ေတြ႕ျမင္ေနရသည့္အတိုင္း ရခုိင္တြင္ ဆႏၵျပၾကသည္။

သိပ္မဆိုး။ မိတၳီလာသို႔ ညအခ်ိန္ေရာက္သည္တြင္ လူအုပ္ႏွင့္ ဝိုင္းကာ ဆန္႔က်င္မႈ ျပဳသည္ကို မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႕ မစၥတာကင္တားနား ႀကံဳခဲ့ရသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ကုလသမဂၢ လူ႕အခြင့္အေရး ကိုယ္စားလွယ္တစ္ဦးသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ပဋိပကၡမ်ားအေပၚ လူမ်ဳိးႀကီးဟု ႏိုင္ငံတကာတြင္ ေခၚဆိုေနေသာ ျမန္မာတို႔၏ သေဘာထားကို လက္ေတြ႕ႀကံဳလိုက္ရျခင္း ျဖစ္သည္။ ထိုမွ်ႏွင့္မၿပီး ၾသဂုတ္လ ၂၁ ရက္ေန႔ မစၥတာကင္တားနား ျပန္ခါနီး သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲတြင္ ျပည္တြင္းျပည္ပ မီဒီယာမ်ားေရွ႕၌ ဒုကၡသည္မ်ား၏ ေၾကာက္ရြံ႕မႈမ်ဳိးကို ခံစားခဲ့ရပါသည္ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ဤတြင္ ျပည္တြင္းမီဒီယာႏွင့္ အြန္လိုင္းမီဒီယာမ်ားေပၚ၌ သိသိသာသာ ဂုိဏ္းႏွစ္ခု ကြဲထြက္လာသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ကင္တားနား မွန္သည္ဟူသည့္ အုပ္စုႏွင့္ ကင္တားနားကို ႐ႈတ္ခ်သည့္ အုပ္စုဟူ၍ ျဖစ္သည္။ ကင္တားနား မွန္သည္ဟူေသာ အမ်ားစုမွာ လစ္ဘရယ္ အမည္ခံမ်ားျဖစ္ၿပီး ကင္တားနားကို ဆန္႔က်င္႐ႈတ္ခ်ေသာ အုပ္စုမွာ အမ်ဳိးသားေရးဝါဒီမ်ား ျဖစ္သည္ ကို ေတြ႕ရသည္။

ၾသဂုတ္လ ၂၂ ရက္ေန႔တြင္ ျပန္ၾကားေရးဒုဝန္ႀကီး ဦးရဲထြဋ္က မိတၳီလာကိစၥမွာ မစၥတာကင္တားနား နားလည္မႈလြဲျခင္းသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ၎၏ လူမႈကြန္ရက္ စာမ်က္ႏွာတြင္ ေဖာ္ျပခဲ့သည္။ ကင္တားနားကို ဆႏၵျပရန္ လူထု ၂၀၀ ခန္႔က ေစာင့္ဆိုင္းေနၾကၿပီး ၎၏ ကားတန္းဝင္လာေသာအခါ ၎အား ေပးရန္ ရည္ရြယ္ထားသည့္ စာႏွင့္ ကင္တားနား၏ ဓာတ္ပံုကို အမွားျခစ္ထားသည့္ ဆန္႔က်င္မႈသေဘာ ျပသေသာ တီရွပ္အား ကားအတြင္း ထည့္သြင္းေပးရန္ ကားကိုထုႏွက္ၾကျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ဦးရဲထြဋ္က ျပန္လည္ ေျဖရွင္းထားသည္။ ထို႔အျပင္ မိတၳီလာၿမိဳ႕နယ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးက ကင္တားနား၏ကားကို ထုေခါက္ျခင္းမွာ ရဲသားျဖစ္ၿပီး ကားထြက္ရန္ အခ်က္ေပးေသာအားျဖင့္ ျပဳလုပ္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းမ်ား ထြက္ေပၚလာသည္။ သို႔ျဖင့္ မစၥတာကင္တာနား၏ အေျပာ၊ ျပန္ၾကားေရး ဒုဝန္ႀကီး၏ အေျပာႏွစ္ခုလံုးကို သူ႔ဘက္ကိုယ့္ဘက္ကြဲကာ ျငင္းခုံမႈမ်ား ပိုမိုလွ်ံက်လာေတာ့သည္။

ဤေနရာတြင္ စာေရးသူ ဆိုလိုခ်င္သည္မွာ ယခုအျဖစ္အပ်က္၏ မည္သူမွန္သည္၊ မည္သူမွားသည္ဆိုေသာ ယူဆခ်က္ မဟုတ္ပါ။ ျမန္မာ့ လူမႈဝန္းက်င္တြင္ ေတြ႕ျမင္ရေလ့ရွိေသာ ရန္ - ငါ အစြဲျဖစ္သည္။

ဘာသာေရးအစြဲႏွင့္ ပတ္သက္ေသာေၾကာင့္ အမ်ိဳးသားေရးဝါဒီမ်ားဘက္မွ ပိုမိုျပင္းထန္စြာ တစ္ဖက္သတ္ဆန္ဆန္ ေျပာဆိုၾကသကဲ့သို႔ လစ္ဘရယ္ အေတြးအျမင္ရွိေသာ ႏိုင္ငံတကာႏွင့္ အကြၽမ္းဝင္သည့္ ဖရီးသင့္ကာမ်ား ဘက္ကလည္း တစ္ဖက္ေစာင္းနင္း ေျပာဆိုမႈမ်ား ပိုမိုျပဳလုပ္လာၾကသည္။

အခ်ဳိ႕ေသာ ပဋိပကၡမ်ားတြင္ ၾကားအေနႏွင့္ ေနသူမ်ားပါ အသံတိတ္သြားရေတာ့သည္။ အလြန္ထိရွလြယ္ေသာ ကိစၥရပ္ပင္ျဖစ္သည္။ အစိုးရပိုင္း တာဝန္ရွိသူမ်ား ဘက္မွေန၍ ယခုကိစၥရပ္ကို ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းရာတြင္ မ်ားစြာသတိထားရန္ လိုအပ္သည္ကို သတိျပဳသင့္ပါသည္။ မစၥတာကင္တားနားမွာ ကမာၻ႔ကုလသမဂၢ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ႀကီးမွ ခန္႔အပ္တာဝန္ေပးထားေသာ လူ႔အခြင့္အေရး ကိုယ္စားလွယ္ ျဖစ္သည္။ သာမန္အျမင္ျဖင့္ ၾကည့္၍မရေပ။ ႏိုင္ငံတကာသည္ သူႏွင့္ ဆက္စပ္ေနသည္။

ဦးဝီရသူႏွင့္ Time မဂၢဇင္း ကိစၥတုန္းကကဲ့သို႔ အရပ္ဘက္ ျပႆနာ တစ္ရပ္မဟုတ္။ အာဏာပိုင္ အဖြဲ႕တို႔၏ ျပႆနာ ျဖစ္သည္ကို အထူးသတိျပဳရေပမည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းရွိ ျပည္သူအမ်ားစုမွာ မစၥတာကင္တားနားကို မြတ္ဆလင္မ်ားဘက္ပါသူဟု စြပ္စြဲၾကသည္။ မစၥတာကင္တားနားကိုလည္း အစၥလာမ္ဘာသာဝင္ ျဖစ္သည္ဟုပင္ မွတ္ယူထားၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ပိုမို ဆူပြက္လြယ္ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း အကယ္၍သာ ရဲတပ္ဖြဲ႕ အကူအညီ မပါဘဲဆိုလွ်င္ ယင္း လူ ၂၀၀ ၏ ေဒါသေအာက္တြင္ ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ျဖစ္သြားႏိုင္မည္လား ေတြးမိသည္။ ေနာက္တစ္ခ်က္မွာ ယင္းလူ ၂၀၀ ခန္႔ အုပ္စုမွာ တစ္ဦးဦး၏ ေစခိုင္းမႈေၾကာင့္ ဆိုလွ်င္လည္း ရဲတပ္ဖြဲ႕၏ အကူအညီမွာ အလဟႆ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ ထို႔အတူ အျခားႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ဆႏၵျပၾကသကဲ့သို႔ သတ္မွတ္ေနရာတြင္ စနစ္တက် ဆႏၵျပျခင္းမ်ဳိး မဟုတ္ဘဲ ကားနားသို႔ ဝိုင္းအံုလာၾကျခင္း၊ ကားတံခါးကို ထုႏွက္ၾကျခင္းမွာ ျမန္မာတို႔အား ‘အၾကမ္းဖက္သည္’ ဟူသည့္ ေခါင္းစဥ္ေအာက္သို႔ ကုလသမဂၢ ကိုယ္စားလွယ္ သက္ေသတစ္ေယာက္ တိုးလာျခင္း ျဖစ္သြားသည္။ ႏိုင္ငံတကာ မီဒီယာမ်ားကလည္း ထိုသို႔ ပံုေဖာ္ၾကသည္။ ကုလသမဂၢယာဥ္တန္း တိုက္ခိုက္ခံရသည္ ဟူသတတ္။

ကုလသမဂၢ လူ႔အခြင့္အေရး ကိုယ္စားလွယ္၏ေရွ႕တြင္ ျမန္မာတို႔ မ်က္ႏွာပ်က္ခဲ့ရသည္မွာမူ အမွန္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း မစၥတာကင္တားနား အေနႏွင့္ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔၏ စ႐ိုက္သဘာဝကို ယခုထက္ ပိုမိုနားလည္ရန္ လိုအပ္သည္ကိုလည္း ေတြ႕ျမင္ရသည္။ ကုလသမဂၢအေနႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရးဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္အတြက္ ႏွစ္ဖက္လံုးကို မွ်တစြာ ၾကည့္ျမင္ႏိုင္ေသာ ဘက္လိုက္မႈကင္းသည့္ ကိုယ္စားလွယ္တစ္ဦး ခန္႔အပ္ႏိုင္မည္ဆိုပါက ပိုသင့္ေတာ္မည္လား စဥ္းစားမိသည္။

မစၥတာကင္တားနားကို မ်က္ႏွာပ်က္စရာ ျဖစ္ခဲ့ရျခင္းမွာ မေကာင္းလွေသာ္လည္း မစၥတာကင္တားနား အေနႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရးမ်ားကို ယခုပံုစံအတိုင္း ဆက္လက္ကိုင္တြယ္ ေဆာင္ရြက္မည္ဆိုပါက ျမန္မာႏိုင္ငံ ပဋိပကၡမွာ ပိုမိုႀကီးထြားလာရန္သာ ရွိပါသည္။ ေဒါသျဖစ္ေနေသာ၊ မေက်မနပ္ ျဖစ္ေနေသာ လူထုမွာ ေနာက္ကြယ္မွ ေစခိုင္းသည့္ လူတစ္စုေၾကာင့္ခ်ည္း မဟုတ္ဘဲ ၎တို႔၏ ဓေလ့ထံုးစံအရ ျဖစ္ေပၚလ်က္ ရွိေသာ စိတ္အခံေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ကို မစၥတာကင္တားနား နားမလည္ပါက နားလည္ႏိုင္မည့္ ကိုယ္စားလွယ္တစ္ဦး ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ လာေရာက္ ေလ့လာသင့္ေၾကာင္း ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားမွ ေတာင္းဆိုမႈ ျပဳသင့္သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္လည္း ကုလသမဂၢ အဖြဲ႕ဝင္ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံပင္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ယင္းအခြင့္အေရးရွိမည္ ထင္ပါသည္။ မရွိပါကလည္း ရွိလာေအာင္ ႀကိဳးစားရမည္ ျဖစ္သည္။ သို႔မဟုတ္ပါက ႏိုင္ငံတကာတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ပံုရိပ္သည္ အၾကမ္းဖက္မႈကဲသည့္ ပံုရိပ္ျဖစ္လာမည္ကို စိုးရိမ္ဖြယ္ ေတြ႕ျမင္ေနရသည္။

ထို႔ျပင္ ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားဘက္မွ ယခုကိစၥကို တုံ႔ျပန္ၾကရာတြင္ ယုတၱိတန္ေသာ၊ ထိေရာက္ေသာ တုံ႔ျပန္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ လိုအပ္သည္။ မစၥတာကင္တားနားက ႐ိုဟင္ဂ်ာဟု မသံုးေတာ့ဘဲ မြတ္ဆလင္ အသိုင္းအဝိုင္းဟု သံုးႏႈန္းလာသည္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ မြတ္ဆလင္ အားလံုးအတြက္ ထိခိုက္ေစသျဖင့္ ဦးရဲထြဋ္က ကန္႔ကြက္ခဲ့သည္။ ရဲမ်ားက လံုၿခံဳေရး အျပည့္အဝ မေပးဘဲ ၎အေနႏွင့္ အေၾကာက္တရားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရပါသည္ဟု ေျပာဆိုသြားေသာ မစၥတာကင္တားနားအေနႏွင့္ ႐ိုဟင္ဂ်ာအစား မြတ္ဆလင္ အသိုင္းအဝိုင္း ဖိႏွိပ္ခြဲျခားခံေနရပါသည္ဟု ေျပာျခင္းမွာ ရခိုင္ေဒသတစ္ခု တည္းကို ရည္ရြယ္ျခင္း မဟုတ္ေတာ့ဘဲ ျမန္မာႏိုင္ငံတစ္ဝန္း မြတ္ဆလင္မ်ား အားလံုးကို တမင္ရည္ရြယ္ ေျပာျခင္းပင္ ျဖစ္သည့္အတြက္ ဦးရဲထြဋ္၏ ကန္႔ကြက္မႈမွာ အရာမေရာက္ေပ။ မစၥတာကင္တားနား၏ ကားကို အခ်ိဳ႕က ေဒါသအေလ်ာက္ ထုႏွက္ခဲ့သည္မွာ ကင္တားနား၏ ေျပာစကားမ်ားအရ ႏိုင္ငံတကာမွ ယံုၾကည္ေလာက္သည္ဟု ယူဆရပါသည္။ ျမန္မာတို႔သည္ ခံစားခ်က္ကဲေသာ လူမ်ဳိးမ်ား ျဖစ္ၾကၿပီး မစၥတာကင္တားနား၏ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ပံု လိုအပ္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ အစကတည္းက မ်က္မုန္းက်ဳိးေနၾကသည့္အတြက္ ထိုကဲ့သို႔ ျဖစ္ႏိုင္သည္ဟုလည္း ယူဆရပါသည္။ ကားကို ထုႏွက္သူမ်ားတြင္ ကင္တားနားသို႔ ‘အိတ္ဖြင့္ေပးစာ’ ႏွင့္ ‘ကင္တားနား အလိုမရွိ တီရွပ္’ ေပးလို၍ ထုႏွက္သူမ်ား ပါမည္ျဖစ္သကဲ့သို႔ ရဲသားမ်ားကလည္း ‘လူအုပ္ကို မႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ကားျမန္ျမန္ထြက္ေတာ့’ ဟူသည့္ သေဘာျဖင့္ ထုႏွက္အခ်က္ေပးသည္လည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။

မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ ျပန္လည္ ေျဖရွင္းသင့္သည္မွာ ‘မစၥတာ ကင္တားနား၏ကားကို မထုႏွက္ခဲ့ပါ။ နားလည္မႈ လြဲျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္’ ဟု မဟုတ္ဘဲ ‘မစၥတာကင္တားနား၏ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္မႈမ်ား မမွ်တဟု ထင္ျမင္ယူဆသည့္ ျပည္သူလူထုက ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း၊ အခ်ဳိ႕ေသာသူမ်ားက ၎တို႔၏ မေက်နပ္မႈကို ထုတ္ေဖာ္ျပသၾကေသာ္လည္း ရဲ/လံုၿခံဳေရးမ်ားက ကာကြယ္ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ေပးခဲ့ေၾကာင္း’ ျဖင့္ ပါးနပ္လိမၼာစြာ သတင္းထုတ္ျပန္ၾကရမည္ ျဖစ္သည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။ 

Credit To The Voice Weekly

Read More »

သမိုင္းသင္ခန္းစာကို အက်ဳိးရွိေအာင္ ျပန္လည္အသံုးခ်ဖို႔လိုပါသည္



၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၆ ရက္၊ ၇ ရက္၊ ၈ ရက္ေန႔မ်ားက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ မင္းဓမၼလမ္းရိွ ျမန္မာကြန္ဗင္းရွင္းစင္တာတြင္ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံု၊ ၂၅ ႏွစ္ေျမာက္(ေငြရတု) အထိမ္းအမွတ္ အခမ္းအနားသို႔ တက္ေရာက္လာေသာ သမၼတ႐ံုးဝန္ႀကီးဌာန ျပည္ေထာင္စုဝန္ႀကီး ဦးေအာင္မင္းက "သမိုင္းကို ေဖ်ာက္လို႔မရဘူး၊ သမိုင္းက အားနည္းခ်က္ ေတြကို ေဖာ္ထုတ္ၿပီး အားသာခ်က္ေတြ လုပ္ဖို႔က လက္ရိွလူသားေတြရဲ႕ တာဝန္ေပါ႔" ဟူ၍ ေျပာၾကားခဲ႔ေၾကာင္း ၈.၈.၂ဝ၁၃ ရက္ေန႔ထုတ္ 7 Day Daily ေန႔စဥ္သတင္းစာတြင္ ဖတ္႐ႈလိုက္ရပါသည္။

၁၉၆၂ ခုႏွစ္က အာဏာသိမ္းၿပီးေနာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္းသည္ ၁၉၆၄ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ပါတီကို ေထာင္ၿပီး ဥကၠ႒ လုပ္ခဲ႔သည္။ တစ္ပါတီစနစ္ကို ခိုင္မာေစသည့္ အေျခခံဥပေဒ တစ္ရပ္ေရး ေရးဆြဲကာ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္တြင္ ျပည္လံုးကြၽတ္ ဆႏၵခံယူပြဲျပဳလုပ္ၿပီး ၁၉၇၄ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၃ ရက္ေန႔တြင္ျပ႒ာန္းကာ ထိုႏွစ္ မတ္လ ၂ ရက္ေန႔တြင္ ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ အာဏာပိုင္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား ေပၚေပါက္လာခဲ့ သည္။ ဦးေနဝင္းသည္ ႏိုင္ငံေတာ္ေကာင္စီဥကၠ႒ အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ ျခင္းခံရသည္။ ႏိုင္ငံေတာ္ေကာင္စီဥကၠ႒သည္ အေျခခံဥပေဒအရ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတျဖစ္သည္။

ကြၽန္ေတာ္ဤသို႔ အတိတ္သမိုင္းကို ေရးျပေနရျခင္းမွာ ျပည္သူေတြ လက္ခံသည္ျဖစ္ေစ၊ လက္မခံသည္ျဖစ္ေစ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို (ျပည္လံုးကြၽတ္ ဆႏၵခံယူပြဲကို အသံုးခ်လ်က္) အတည္ျပဳခ်က္ ရယူႏိုင္ျခင္း၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက သေဘာက်သည္ျဖစ္ေစ၊ မက်သည္ ျဖစ္ေစ မိမိလိုခ်င္ေသာ ရာထူးေနရာကို ေထာက္ခံဆႏၵမဲျဖင့္ ရရိွေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ျခင္းတို႔သည္ ဦးေနဝင္း၏ ထူးျခားေသာစြမ္းရည္မ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္။ သူ႔ကိုဆက္ခံေသာ ေႏွာင္းလူမ်ားကလည္း သမိုင္းသင္ခန္းစာရယူ၍ ဆရာ႔ေျခဖဝါး ထက္ၾကပ္မကြာ လိုက္ပါႏိုင္ၾကသည္သာ ျဖစ္ပါသည္။

ယခုအခါ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား၊ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊ ၈၈ ခုႏွစ္ ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံုႀကီးကို စတင္ဦးေဆာင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ ခဲ့ၾကသူမ်ားႏွင့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ကိုယ္တိုင္ပင္လွ်င္ ျပင္မည္တကဲကဲ လုပ္ေနၾကေသာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒႀကီးမွာ ေညာင္ႏွစ္ပင္ဆိုေသာ စခန္းသာႀကီးတြင္ အလႊာ ေပါင္းစံုမွ ကိုယ္စားျပဳသူမ်ား ပါဝင္လ်က္ ၁၃ ႏွစ္တိုင္တိုင္ မူဝါဒမ်ားခ်မွတ္ကာ အေျခခံဥပေဒကိုမူ တစ္ႏွစ္ခန္႔သာ တက္သုတ္႐ိုက္ ေရးဆြဲခဲ႔ၾကၿပီး ျပည္လံုးကြၽတ္ ဆႏၵခံယူပြဲႀကီး ျပဳလုပ္၍ ဆႏၵမဲေပးသူမ်ား၏ (၉၂ ဒသမ ၄၈) ရာခိုင္ႏႈန္း ေထာက္ခံမဲျဖင့္ အတည္ျပဳခဲ့သည့္ အေျခခံဥပေဒႀကီးပင္ မဟုတ္ပါေလာ။

ဤသို႔ဆိုလွ်င္ ျပည္သူေတြ မႏွစ္သက္ေသာ ဤအေျခခံဥပေဒႀကီးကို မည္သူေတြကမ်ား မူဝါဒခ်မွတ္ ေရးဆြဲခဲ့ၾကပါသနည္း။ စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္မ်ား စားၿပီး ေဆးဝါး အပါအဝင္ အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းမ်ားကို အလကားနီးပါးရေသာေဈးျဖင့္ ဝယ္ယူခြင့္ရၾကေသာ ဝန္ထမ္းကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ အလုပ္သမားကိုယ္စားလွယ္ဟု ဆိုသူမ်ား၊ ေတာင္သူလယ္သမား ကိုယ္စားလွယ္ဟု ဆိုသူမ်ား၊ အႏုပညာရွင္၊ အတတ္ပညာရွင္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ ႏိုင္ငံေရး ပါတီတို႔၏ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား(NLD မပါ)၊ ထိုအခ်ိန္က ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရယူထားၾကသည့္ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕အစည္း အခ်ဳိ႕မွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား စသည့္၊ စသည့္ ပုဂၢိဳလ္တို႔ေရးဆဲြခဲ့ၾကျခင္း မဟုတ္ပါလား။

အဆိုပါပုဂၢိဳလ္မ်ားအားလံုးကို ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ သမိုင္းတရားခံမ်ားဟု မသတ္မွတ္လိုပါ၊ သြားေလသူဆရာ၏ သမိုင္းသင္ခန္းစာကို အမိအရ ဆုပ္ကိုင္ရယူ၍ (မည္သည့္ တပည့္သားေျမးကိုမွ စိတ္ခ်ယံုၾကည္ျခင္း မျပဳေတာ့ဘဲ) မိမိတို႔ လုပ္ေဆာင္ခဲ႔သမွ်ကို အျပည့္အဝ အကာအကြယ္ေပးရန္
(ျပင္ဆင္ရန္ခက္ခဲေအာင္ တမင္ျပဳလုပ္ထားေသာ) အေျခခံဥပေဒႀကီး၏ အကာအကြယ္ကို အရယူခဲ႔ျခင္းမွာ ဆရာ့ထက္ လက္ေစာင္းထက္စြာ သမိုင္းသင္ခန္းစာကို လက္ေတြ႔ က်င့္သံုးျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။

ထို႔ျပင္ “အႀကံတူ ေနာက္လူသာစၿမဲ” ဟူေသာဆို႐ိုးစကားအတိုင္း မိမိကိုယ္တိုင္ အာဏာကို မရယူေတာ့ဘဲ အာဏာရိွသူတို႔၏ေနာက္ဝယ္ အေျခခံဥပေဒ၏ အကာအကြယ္ျဖင့္ ၿငိမ္းေအးစြာေနထိုင္ႏိုင္ျခင္းမွာ သမိုင္းသင္ခန္းစာကို ရယူအသံုးခ်ျခင္း မဟုတ္ပါဟူ၍ မည္သူက ေျပာႏိုင္ပါမည္နည္း။ အေျခခံဥပေဒသာမက ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ေရြးေကာက္ပြဲကား ၁၉၉၀ ျပည္ႏွစ္ေရြးေကာက္ပြဲမွ ရရိွေသာ သမိုင္းသင္ခန္းစာကို အျပည့္အဝ ရယူအသံုးခ်ခဲ႔ျခင္း မွာကား ၾသခ်ေလာက္ပါေပသည္ ဟူ၍ပဲ ဆိုလိုက္ပါရေစ။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဤသို႔ေျပာရသနည္းဆိုေသာ္ ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ပင္လွ်င္ ၿမိဳ႕နယ္ေကာ္မရွင္အဖြဲ႕ ဥကၠ႒ တာဝန္ကို ထမ္းေဆာင္ခဲ့ရသည့္ အတြက္ျဖစ္ပါသည္။

၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ေရြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒ၊ နည္းဥပေဒႏွင့္ ေကာ္မရွင္ဥပေဒတို႔ကို နဝတ အစိုးရက ျပ႒ာန္းေပးပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔အား အဆိုပါဥပေဒမ်ားကို စနစ္တက် ကိုင္တြယ္က်င့္သံုး ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေစရန္ သင္တန္းပို႔ခ်သျဖင့္ ဗဟိုဝန္ထမ္းတကၠသိုလ္(ေဖာင္ႀကီး) တြင္ သင္တန္း တက္ရပါသည္။ ထိုစဥ္က ေကာ္မရွင္ဥကၠ႒ႀကီး ဦးဘေဌးႏွင့္ အဖြဲ႕ဝင္မ်ားျဖစ္သည့္ ဦးစန္းေမာင္၊ ဆရာခ်ယ္ စသူတို႔ကလည္း ေရြးေကာက္ပြဲကို သန္႔ရွင္းမွ်တစြာ က်င္းပေပးမည္ ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ နဝတအစိုးရကလည္း ေရြးေကာက္ပြဲကို လြတ္လပ္၍တရားမွ်တေသာ ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္ေစရမည္ ဟူ၍ ကမၻာသို႔ ေၾကညာထားပါသည္။

နဝတ အစိုးရက ဤကဲ႔သို႔ရဲဝံ့စြာ စိန္ေခၚရဲျခင္းမွာ ၄င္းတို႔ရရိွခဲ့ေသာ ေထာက္လွမ္းေရး သတင္းမ်ားအရ “မဆလ” ပါတီတစ္ျဖစ္လဲ “တစည” ပါတီ သည္ အႏိုင္ရရိွရန္ အေျခအေနေကာင္းသည္ ဟူ၍ သိရိွထား သည့္အတြက္ေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုအခ်ိန္က NLD ပါတီဝင္မ်ားကို ႏွိပ္ကြပ္ျခင္း၊ ဖမ္းဆီး ေထာင္ခ်ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္၍ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကိုလည္း အပုပ္ခ်ေဆာင္းပါးမ်ား ေရးသားေနၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္ခြင္႔မျပဳပါ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ခြင့္ ျပဳေသာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕နယ္စု ေကာ္မရွင္အဖြဲ႕ခြဲဥကၠ႒ ကိုလည္း အေဝးတစ္ေနရာသို႔ ေျပာင္းပို႔ခဲ့ပါသည္။ တိုင္းေကာ္မရွင္အဖြဲ႕ ခြဲက ပယ္ခ်မွသာလွ်င္ ဇာတ္လမ္းျပတ္ပါသည္။

ျမန္မာတြင္သာမက ကမၻာတြင္ပါ ေက်ာ္ၾကား၍ အေလးထား၊ ေျပာၾကား၊ ေရးသားခဲ့ၾကေသာ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲႀကီးကား ကြၽန္ေတာ့္ ဘဝအတြက္ပါ အမွတ္တရ မ်ားစြာရိွသျဖင့္ ထိုေန႔ကျဖစ္စဥ္တစ္ခုကိုျဖင့္ မွတ္တမ္းျပဳ ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။ မဂၤလာေတာင္ညြန္႔ၿမိဳ႕နယ္၊ ရပ္ကြက္ အသီးသီးရိွ မဲ႐ံုမ်ားတြင္မဲေပးသည့္ အေျခအေနမ်ားကို တစ္ေနကုန္ လိုက္လံ စစ္ေဆး ၾကည့္႐ႈရာတြင္ ရပ္ကြက္ေကာ္မရွင္အဖြဲ႕ဝင္မ်ား၊ မဲ႐ံုအဖြဲ႕ဝင္မ်ား သည္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေျပာဆို မွာၾကားထားသည့္အတိုင္း လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တေသာ ေရြးေကာက္ပြဲႀကီးအျဖစ္ သမိုင္းမွတ္တမ္း ျပဳေနၾကသည္မွာ မ်ားစြာဂုဏ္ယူဖြယ္ ေကာင္းပါသည္။ ညေနမဲ႐ံုပိတ္သည့္ အခ်ိန္တြင္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၿမိဳ႕နယ္ေကာ္မရွင္ အဖြဲ႕ဝင္မ်ားသည္ သိမ္ျဖဴလမ္း၊ လမ္းငါးခြဆံု မီးပိြဳင့္အနီးရိွ ၿမိဳ႕နယ္ေကာ္မရွင္ အဖြဲ႕ ခြဲ႐ံုးတြင္ ရပ္ကြက္/မဲ႐ံုအသီးသီးမွ ေရာက္ရိွလာေသာ မဲစာရင္းမ်ားကို ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ဖြင့္ေဖာက္စစ္ေဆး ေရတြက္ရာတြင္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ ကိုယ္စားလွယ္ႏွစ္ဦးမွာ ပါတီအသီးသီးမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ ျပည္သူမ်ား၏ ေရွ႕ေမွာက္တြင္ ျပတ္သားစြာ အႏိုင္ရရိွသြားပါသည္။

၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ သန္႔ရွင္း၊ မွ်တ၊ လြတ္လပ္ေသာ ေရြးေကာက္ပြဲ၏ ရလဒ္အရ ေဒါက္တာေအာင္ခင္ဆင့္ႏွင့္ ေဒါက္တာ သန္းေအာင္တို႔မွာ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကို ကိုယ္စားျပဳ၍ မဂၤလာေတာင္ညြန္႔ၿမိဳ႕နယ္ မဲဆႏၵနယ္အမွတ္ ၁ ႏွင့္ အမွတ္ ၂ တို႔မွ ေရြးခ်ယ္ခံ ရေသာ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။

ကြၽန္ေတာ္သည္ လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တေသာ ေရြးေကာက္ပြဲတစ္ခုကို ေအာင္ျမင္စြာ က်င္းပေပးႏိုင္ခဲ႔ေသာ ေကာ္မရွင္အဖြဲ႕ခြဲ ဥကၠ႒ တစ္ဦးအေနျဖင့္ တက္ႂကြေသာေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမရိွ ၿမိဳ႕နယ္စု ေကာ္မရွင္ အဖြဲ႕ခြဲ႐ံုးသို႔ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္မ်ားကို သြားေရာက္ ပို႔ေဆာင္ခ႔ဲၿပီးေနာက္ ႐ံုးသို႔ျပန္ကာ ျမန္မာ့အသံက ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္မ်ား ေၾကညာသည္ကို နားေထာင္ေနမိပါသည္။

ပထမဆံုးေၾကညာသည္က ဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕နယ္မွ ေရြးေကာက္ တင္ေျမႇွာက္ျခင္းခံရသည့္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ေဒၚစန္းစန္း၏အမည္ ျဖစ္သည္။ ဆက္လက္၍ ေၾကညာသြားရာ ၄င္းပါတီမွပင္ ျဖစ္ၿပီး ေလးငါးေယာက္ ေၾကညာၿပီးေသာအခါ ဆက္ လက္ေၾကညာျခင္းမျပဳဘဲ ရပ္သြားပါသည္။ ကြၽန္ေတာ့္ၿမိဳ႕နယ္မွ အမည္စာရင္းကို အခ်ိန္မီ ေပးပို႔ႏိုင္ေသာ္လည္း မေၾကညာသျဖင့္ ကြၽန္ေတာ့္မွာနားမလည္ ႏိုင္ေအာင္ျဖစ္ရသည္။ ေနာက္မွၾကားသိရသည္မွာ မေမွ်ာ္လင့္ထားေသာ ရလဒ္မ်ား(အထူးသျဖင့္ ေမွာ္ဘီ၊ မဂၤလာဒံု စသည့္ ၿမိဳ႕နယ္မ်ားမွာပင္) ရရိွခဲ႔သျဖင့္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား ေဒါသူပုန္ထၿပီး နားေထာင္ႏိုင္စြမ္း မရိွေတာ့ သျဖင့္ ရပ္နားလိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ေနာက္ေန႔နံနက္ ေန႔စဥ္ထုတ္ သတင္းစာမ်ားမွပင္ ဖတ္႐ႈရပါေတာ့သည္။

ဤသမိုင္းသင္ခန္းစာကို နအဖ အစိုးရသည္ ေကာင္းစြာ အသံုးခ်ႏိုင္ခဲ့ ပါသည္။ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္က ေရြးေကာက္ပြဲကို တရားမွ်တစြာက်င္းပေပးခဲ႔သူ အမ်ားစုမွာ အၿငိမ္းစား ယူၾကပါၿပီ၊ က်န္သူမ်ားမွာ အမွည့္ေျခြ ေျခြခံခဲ့ ၾကရပါသည္။ ၄င္းတို႔၏ေနရာ မ်ားတြင္ မိုးက်ေရႊကိုယ္ တို႔ျဖင့္ အစားထိုးခဲ႔ပါသည္။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပခ်ိန္တြင္ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳး အသင္းတျဖစ္လဲ ပါတီသည္ ယခင္အသင္းဝင္ ဆရာ/ဆရာမ မ်ားအေပၚတြင္ ၾသဇာလႊမ္းမိုးလ်က္ပင္ ရိွပါေသးသည္။ ၄င္းတို႔ကို မဲ႐ံုမွဴးကဲ႔သုိ႔ တာဝန္မ်ားေပးပါသည္။ ရယက အဖြဲ႕ဝင္မ်ားမွာ ထိုအခ်ိန္က ယင္းပါတီ၏ ပါတီဝင္မ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။ အခ်ဳိ႕ကို ရပ္/ေက်း ေကာ္မရွင္ အဖြဲ႕ဝင္မ်ားအျဖစ္ တာဝန္ေပးအပ္ပါသည္။

ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပေသာေန႔တြင္ သြားေရာက္ မဲေပးေသာအခါ ႀကံဳေတြ႔ရသည္မ်ားမွာ အမ်ားသိၿပီး ျဖစ္ၾကသည့္အတိုင္း မဲဆႏၵရွင္စာရင္း တြင္ မိမိအမည္မပါရိွျခင္း၊ ပါရိွေသာ္လည္း တစ္စံုတစ္ေယာက္က မိမိကိုယ္စား မဲေပးၿပီးျဖစ္ေနျခင္း၊ ခရီးလည္းမသြား၊ ေဆး႐ံုလည္းမတက္၊ ေထာင္နန္းစံရသူလည္း မဟုတ္ပါဘဲ ႀကိဳတင္မဲေပးၿပီး ျဖစ္ေနျခင္း စသည့္ ထူးဆန္းအံ႔ၾသဖြယ္ရာ အျဖစ္ဆန္းမ်ားကို အမ်ားသူငါ ႀကံဳေတြ႔ခဲ႔ၾကရ သည္ဆိုလွ်င္ ယံုတမ္း စကားဟု ဆိုၾကပါမည္လား...။

ထိုစဥ္က ကြၽန္ေတာ္ေနထိုင္ခဲ႔သည့္ ေရႊျပည္သာၿမိဳ႕နယ္ တြင္လည္း အလားတူပင္ ႀကံဳေတြ႔ခဲ႔ရပါသည္။ ေရြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒ၊ နည္းဥပေဒမ်ား အရလည္းေကာင္း၊ ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္မီ ေကာ္မရွင္ဥကၠ႒ႏွင့္ တာဝန္ရိွသူ မ်ား၏ ေျပာၾကားခ်က္မ်ားအရ လည္းေကာင္း ဆႏၵမဲလက္မွတ္မ်ား ေရတြက္သည့္ အခ်ိန္တြင္ မဲဆႏၵရွင္မ်ားအေနႏွင့္ လာေရာက္ၾကည့္႐ႈ ႏိုင္သည္ဟု သိရိွထားသျဖင့္ သြားေရာက္ ခဲ႔ပါသည္။ သို႔ရာတြင္ မဲ႐ံုအေပါက္နားသို႔ပင္ ကပ္၍မရခဲ့ဘဲ ဆက္ေနလွ်င္ မဲ႐ံုကိုေႏွာင့္ယွက္မႈျဖင့္
အဖမ္းခံရေတာ့မည့္ အမူအရာမ်ားေၾကာင့္ အလ်င္အျမန္ပင္ ျပန္လွည့္ခဲ့ပါသည္။ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္က တရားမွ်တေသာ၊ လြတ္လပ္ေသာ ေရြးေကာက္ပြဲ တစ္ခုကို ေအာင္ျမင္စြာ က်င္းပေပးခဲ႔ေသာ ေကာ္မရွင္အဖြဲ႕ခြဲ ဥကၠ႒တစ္ဦး၏ တရားမွ်တမႈမရိွေသာ၊ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းမႈ မရိွေသာ ေရြးေကာက္ပြဲတစ္ခု၏ အနီးကပ္ အေတြ႔အႀကံဳပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ဆႏၵမဲလက္မွတ္မ်ား ေရတြက္ၿပီးစီး၍ ေရြးေကာက္ခံရသူမ်ား၏ အမည္စာရင္းမ်ား ထြက္ေပၚလာ ေသာအခါ အံ႔အားသင့္ရသူတို႔ကား မဲဆႏၵရွင္မ်ားပင္ ျဖစ္ၾကပါသည္။ မိမိတို႔လူအမ်ားစု ဆႏၵျပဳခဲ႔ၾကေသာ ပါတီမွ ကိုယ္စားလွယ္၏ အမည္ႏွင့္ ေရြးခ်ယ္ခံရသည္ဟူ၍ ေၾကညာျခင္းခံရသူတို႔၏ အမည္မွာ ကြဲလြဲေနေသာ္လည္း မည္သို႔မွ်ေစာဒကတက္ရန္ မတတ္ႏိုင္ေသာ အေျခအေနပင္ မဟုတ္ပါလား။ အခ်ဳိ႕ၿမိဳ႕နယ္မ်ား ဆိုလွ်င္ ညကေၾကညာစဥ္က ေရြးခ်ယ္ခံရသူတစ္ဦး ျဖစ္ၿပီး ေနာက္တစ္ေန႔ နံနက္တြင္ ထပ္မံေၾကညာေသာအခါ ေရြးေကာက္ခံရသူ အမည္တစ္မ်ဳိး ျဖစ္ေနျခင္းကား အံ႔ၾသကုန္ႏိုင္ဖြယ္ ျဖစ္ရပ္မ်ားသာတည္း။

၂၀၀၈ ခုႏွစ္အေျခခံဥပေဒ မဲေပးစဥ္ကလည္း မိသားစု ေလးဦးရိွသည့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔အိမ္တြင္ ဇနီးတစ္ဦးတည္း ရိွေနစဥ္ ရပ္ကြက္ေကာ္မရွင္ အဖြဲ႕ခြဲဝင္မ်ား ေရာက္ရိွလာၿပီး ေလးဦးစလံုးအတြက္ ႀကိဳတင္မဲမ်ား ထည့္ခိုင္းသျဖင႔္ ဇနီးျဖစ္သူက ျဖည့္စြက္၍ လက္မွတ္ေရးထိုး ေပးလိုက္ရပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္က ဇနီးျဖစ္သူကို “မင္းက ငါ႔ကိုယ္စား ဘာျဖစ္လို႔ ေထာက္ခံဆႏၵမဲ ေပးလိုက္ရတာလဲ” ဟူ၍ေျပာေသာအခါ ၄င္းက“သူတို႔က ဝိုင္းၿပီးၾကည့္ေန ၾကတာ ကြၽန္မက သူတို႔ေရွ႕မွာ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ကန္႔ကြက္မဲေပးလို႔ ျဖစ္မလဲ” ဟု ျပန္ေျဖပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္သည္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒကို မေထာက္ခံပါ၊ သို႔ေသာ္ ကြၽန္ေတာ္ ေထာက္ခံဆႏၵမဲ ေပးခဲ႔ရပါသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔တစ္ေတြ (အာဏာရွင္ဘက္ေတာ္သားေတြ) သမိုင္း သင္ခန္းစာကို ေကာင္းေကာင္း ယူတတ္ၾကသလို ဒီမိုကေရစီ ဘက္ေတာ္သားမ်ား အေနႏွင့္လည္း သမိုင္းသင္ခန္းစာမ်ားကို ေကာင္းစြာ ယူတတ္ၾကဖို႔ လိုပါသည္။

ရွစ္ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံု ေငြရတု အခမ္းအနား ဒုတိယေန႔တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တက္ေရာက္၍ အမွာစကား ေျပာၾကားရာ၌ “သမိုင္းကို စနစ္တက် ေလ႔လာရန္ လိုေၾကာင္း၊ အတိတ္ျဖစ္ရပ္မ်ားအေပၚ သံုးသပ္ေဖာ္ထုတ္သည့္ သင္ခန္းစာမ်ားသည္ ႏိုင္ငံအတြက္ အက်ဳိးရိွေသာ သင္ခန္းစာ ျဖစ္ရန္လိုေၾကာင္း၊ သမိုင္းစိတ္ဓာတ္သည္ အျပဳသေဘာေဆာင္ရန္ လိုေၾကာင္း၊ မည္သည့္စိတ္ဓာတ္မဆို အျပဳသေဘာ မေဆာင္ပါက ႏုိင္ငံအတြက္ အက်ဳိးမရိွေၾကာင္း” စသည္ျဖင့္ ေျပာၾကားသြားသည္ကို ၉.၈.၂၀၁၃ ရက္ေန႔ထုတ္ ေၾကးမံုသတင္းစာတြင္ ဖတ္႐ႈလိုက္ရပါသည္။
ထို႔ေၾကာင္႔ အထက္တြင္ ေရးသားေဖာ္ျပခ်က္မ်ားအရ သမိုင္းသင္ခန္းစာမ်ားကို ရယူျခင္း၊ ထိုသို႔ရယူထားေသာ သင္ခန္းစာမ်ားမွ အားနည္းခ်က္မ်ားကို ျပန္လည္ျပဳျပင္၍ အသံုးျပဳျခင္းသည္ ႏိုင္ငံေတာ္အတြက္ အက်ဳိးျဖစ္ မျဖစ္ႏွင့္ မည္သူေတြ အက်ဳိးရိွသြားၾကသည္ကို စာ႐ႈသူမ်ား ပညာဉာဏ္ႀကီးစြာျဖင့္ သံုးသပ္ၾကရန္ ျဖစ္ပါသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔သည္ သမိုင္းထဲမွ သင္ခန္းစာမ်ားကို ရယူျခင္း၊ သံုးသပ္ျခင္း၊ သံုးသပ္ခ်က္မ်ားအရ ေတြ႔ရိွရေသာ အားနည္းခ်က္မ်ားကို အားသာခ်က္အျဖစ္ ျပန္လည္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္ၾက သည့္အခါ မိမိအက်ဳိး၊ မိမိပါတီ/အဖြဲ႕အစည္း၏ အက်ဳိးကိုသာ ေရွ႕တန္းတင္ျခင္း မျပဳၾကပဲ ႏိုင္ငံေတာ္ႏွွင့္ ျပည္သူအက်ဳိးကိုလည္း ကိုယ္စြမ္း/ဉာဏ္စြမ္း ရိွသေရြ႕ ေဆာင္ရြက္သြားၾကရမည္ ျဖစ္ပါသည္။

(သိန္းထက္ေအာင္)

Credit To The Voice Weekly
Read More »

David Proctor (Chairman, Consilium Co.,Ltd) ႏႇင့္ ေတြ႕ဆံုျခင္းWritten by အငယ္ေထြး



'အခုဆိုရင္ အိမ္ျခံေျမ ေစ်းႏႈန္းေတြ ျမင့္တက္ေနတာက ရန္ကုန္တစ္ၿမိဳ႕တည္း ျပႆနာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ တစ္ႏိုင္ငံလံုး အတိုင္းအတာနဲ႔ ျဖစ္လာတာ'
ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ Housing survey ကုိ ၁၉၅၂ ခုႏွစ္ ဦးႏုလက္ထက္တြင္ အိမ္ေပါင္း ၂၀၀၀၀ ေက်ာ္ကို စစ္တမ္းေကာက္ယူ၍ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္း ကာလမ်ားတြင္ အစိုးက႑မႇ လုပ္ယူႏိုင္မႈ မရႇိခဲ့ဟု သိရသည္။ သို႔ေသာ္ လက္ရႇိအစိုးရသစ္ လက္ထက္တြင္ private sector မႇ ေကာက္ယူမႈမ်ား ရႇိေနၿပီး တစ္ေလာကပင္ JICA မႇ အိမ္ေပါင္း ၁၀၀၀၀ ေက်ာ္ကို ျပဳလုပ္ခဲ့သည္ဟု သိရသည္။ အထူးသျဖင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သည္ ၿမိဳ႕ျပေရႊ႕ေျပာင္း ေနထိုင္မႈေၾကာင့္ လူဦးေရထူထပ္ မ်ားျပားလာသည့္အျပင္ အိမ္ျခံေျမ ေစ်းကြက္တြင္ ၀င္ေရာက္ ကစားမႈမ်ားေၾကာင့္ အိမ္ျခံေျမ အပါအ၀င္ တိုက္ခန္းမႇအစ လူေနအေဆာက္အအံု မ်ားအားလံုး ေစ်းႏႈန္းမ်ား ျမင့္တက္ေနေသာေၾကာင့္ ယင္းျပႆနာကို ေျဖရႇင္းေပး ႏိုင္ရန္လည္း လိုအပ္လ်က္ ရႇိေပသည္။ အိုးအိမ္မႇ နႇစ္ရႇည္ေခ်းေငြႏႇင့္ ေရာင္းေပးရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ရႇိသည္ ဆိုေသာ္လည္း မည္သည့္အခ်ိန္တြင္ အေကာင္အထည္ ေပၚမည္ကို ေျပာရခက္ေနေသး သကဲ့သို႔ မည္သည့္ အတိုင္းအတာအထိ ေျဖရႇင္းႏိုင္မည္ကိုလည္း မေျပာနိုင္ေသးေပ။ ယင္းသို႔ ေခ်းေပးရန္ပင္ အတိုးႏႈန္းကို ထည္႔သြင္း တြက္ခ်က္ပါက မူလတန္ဖိုးထက္ မ်ားစြာျမင့္သြား ႏိုင္သည့္အတြက္ အခက္အခဲ ရႇိေနေၾကာင္းလည္း သိရသည္။ ၁၉၅၀ ခုႏႇစ္တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ့၌ လူဦးေရ ၁၈ သန္းရႇိခဲ့ၿပီး ထိုစဥ္က လူတစ္ေယာက္ႏႇင့္ ေျမႀကီးအခ်ဳိးအစား အဆင္ေျပ ေနေသာ္လည္း လက္ရႇိအခ်ိန္တြင္ ျပည္သူမ်ား ၿမိဳ့ျပေရႊ႕ေျပာင္း ေနထိုင္မႈ၊ လူဦးေရ တိုးတက္လာမႈေၾကာင္ႏႇင့္ ေျမယာေပၚလစီ ပိုင္းဆိုင္ရာ အားနည္းခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ျပည္သူမ်ား အိုးပိုင္အိမ္ပိုင္ ေနႏိုင္ေရးမႇာ အေတာ္ပင္ ခက္ခဲေသာ ျပႆနာတစ္ခု ျဖစ္ေနသည့္ အတြက္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ housing survey လာေရာက္ ျပဳလုပ္ေနေသာ ကုမၸဏီတစ္ခုမႇ CEO တစ္ဦးႏႇင့္ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းမႈအား ေရးသားေဖာ္ျပ လိုက္ပါသည္။
ေမး - ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ housing နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သုေတသန လုပ္ေနတယ္လို႔ သိရတယ္။ ကုမၸဏီရဲ႕ background ေလးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေျပာျပေပးပါလား။
ေျဖ - ကြၽန္ေတာ့္ အေနနဲ႔ကေတာ့ ဘဏ္လုပ္ငန္းမႇာ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀ ေလာက္ လုပ္ကိုင္ခဲ့တဲ့ Banker တစ္ေယာက္ပါ။ ေအးရႇားမႇာ ရႇိေနတဲ့ ႏိုင္ငံျခားဘဏ္ အခ်ဳိ႕ရဲ႕ CEO တစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အေရႇ႕အလယ္ ပိုင္းမႇာလည္း ဘဏ္လုပ္ငန္းေတြ တည္ေထာင္ထားပါတယ္။ အခုေတာ့ အဲဒီဘက္မႇာ ဘဏ္ေတြကို အၾကံေပးတဲ့ လုပ္ငန္းကို ရပ္နားထားၿပီးေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ကုန္ခဲ့တဲ့ ႏႇစ္ႏႇစ္ေလာက္က ေရာက္လာခဲ့တာပါ။ စင္ကာပူနဲ႔ ၾသစေၾတးလ်မႇာလည္း ႐ံုးခြဲေတြ ဖြင့္ထားပါတယ္။
ေမး - အခုရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ အိမ္ရာအေနအထားေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေလ့လာေနတယ္ဆိုေတာ့ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ဘယ္လိုအေနအထားမ်ဳိးေတြ ေတြ႕ရႇိရပါသလဲ။
ေျဖ - ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ လက္ရႇိအေနအထားကေတာ့ Housing နဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ျပႆနာအခ်ဳိ႕ ေတြ႕ေနရတယ္။ အစိုးရအေနနဲ႔ ဒါကိုကိုင္တြယ္ဖို႔ က်ေတာ့လည္း အခက္အခဲ ရႇိေနတာ ေတြ႕ရတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဒီမႇာက Private sector တို႕က အစိုးရကို မကူႏိုင္ဘူး။ ဥပမာ ရန္ကုန္ကြန္ဒို ေစ်းကြက္ကို ေလ့လာတယ္ ဆိုပါေတာ့ အရမ္းေစ်းႀကီး ေနတာကုိ ေတြ႕ရတယ္။ ဒါေတြကို အရမ္းေငြေၾကး ခ်မ္းသာတဲ့ လူေတြနဲ႕ ႏိုင္ငံျခားသားေတြ အတြက္ပဲ ျဖစ္မယ္။ ဒီလို ကြန္ဒိုေတြ ေဆာက္ေပမယ့္လည္း ဒါဟာ Housing issues ေတြကို ေျဖရႇင္းႏိုင္မယ့္ နည္းလမ္းတစ္ခုေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ေနာက္တစ္ခုက ဘာလဲဆိုေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမႇာ သံုးေနတဲ့ အသံုးအႏႈန္းေတြေပါ့။ တခ်ိဳ႕က affordable housing လို႕ သံုးတယ္။ တခ်ဳိ႕က low cost housing လို႔ သံုးေနတယ္။ အမႇန္က ဒီႏႇစ္ခုက မတူပါဘူး။ တခ်ဳိ႕က social housing လို႔ ေျပာတယ္။ ႐ႈပ္ေထြးေနတယ္။ ဒါေတြကုိ ရႇင္းရႇင္းလင္းလင္း ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ အျမင္ကေတာ့ ဘယ္ႏိုင္ငံမႇာမဆို လူမႈအဖြဲ႕အစည္းမႇာ ရႇင္သန္ေနတဲ့ လူေတြ အကုန္လံုးေတာ့ ကုိယ္ပိုင္အိုးအိမ္ မ၀ယ္ႏိုင္ၾကပါဘူး။ ၀ယ္ႏိုင္တဲ့သူ ရႇိသလို မ၀ယ္ႏိုင္သူလည္း ရႇိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘယ္ႏိုင္ငံရဲ႕ အစိုးရမဆို အေမရိကန္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ၾသစေၾတးလ်ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံပဲျဖစ္ျဖစ္၊ လူေတြကို ၾကည့္႐ႈေစာင့္ေရႇာက္ရဖို႔ တာ၀န္ရႇိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တစ္ၿပိဳင္နက္တည္းမႇာပဲ Private sector ေတြကလည္း အိုးပိုင္အိမ္ပိုင္နဲ႔ မေနႏိုင္တဲ့ သူေတြကို ၾကည့္႐ႈေစာင့္ေရႇာက္ဖို႔ တာ၀န္ရႇိပါတယ္။ ခ်မ္းသာတဲ့ လူေတြအတြက္တင္ ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ အျခားအလႊာေတြ ရႇိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ပထမဦးဆံုး အေနနဲ႔ ဘာေတြဆံုးျဖတ္လဲဆိုေတာ့ affordable housing ဆိုတဲ့အေပၚမႇာ သီျခား focus လုပ္သင့္တယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္တယ္။ ေနာက္တစ္ခုက low cost housing ေပါ့။ သူကေတာ့ ကိုယ္ပိုင္အိမ္၀ယ္ဖို႔ကုိ မတတ္ႏိုင္တဲ့ သူေတြေပါ့။ ျမန္မာႏိုင္ငံမႇာက ေလေလာဆယ္မႇာ private sector က ဒါေတြကို ၀င္မလုပ္ႏိုင္ေသးဘူး။
ေမး - ၀င္မလုပ္ႏိုင္ဘူး ဆိုတာက အဓိက ဘာေၾကာင့္ျဖစ္မလဲ။
ေျဖ - ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဘဏ္လုပ္ငန္းနဲ႔လည္း ဆိုင္တယ္။ ဒီမႇာက ဘဏ္လုပ္ငန္းေတြရဲ႕ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈဟာ အကန္႔အသတ္နဲ႔ ျဖစ္ေနတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီမႇာ ကိုယ္ပိုင္အိမ္ ၀ယ္ဖို႔ဆိုတာ အရမ္းခဲယဥ္းတယ္။ ျဖစ္ေနတာက ဘဏ္လုပ္ငန္း အားနည္းတဲ့ အခ်ိန္မႇာပဲ အိမ္ျခံေျမ ေစ်းေတြကလည္း ေခါင္ခိုက္ေနတယ္။ ေစ်းကစားလို႔လို႔ ေျပာၾကတာေတြ ရႇိတယ္။ ျမန္မာျပည္မႇာ ေစ်းကစားမႈေတြ ရႇိခဲ့တဲ့အတြက္ ဒီလိုတက္လာတယ္ ဆိုတာလည္း မႇန္ပါတယ္။ ဒါကတစ္ပိုင္းေပါ့။အဲဒီကေန တစ္ဆင့္ အခုလို ႏိုင္ငံျခား ရင္းႏႇီးျမႇဳပ္ႏႇံမႈေတြ ၀င္ေရာက္လာတဲ့ အခ်ိန္မႇာ ပိုၿပီးေစ်းေကာင္း လာတာပါ။ အခုဆိုရင္ အိမ္ျခံေျမေစ်းႏႈန္းေတြ ျမင့္တက္ေနတာက ရန္ကုန္တစ္ၿမိဳ႕တည္း ျပႆနာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ တစ္ႏိုင္ငံလံုး အတိုင္းအတာနဲ႔ ျဖစ္လာတာ။ ဒါေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ဆံုးျဖတ္တာက ပထမဦးဆံုး အေနနဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံမႇာ affordable housing ေတြ ျဖစ္လာဖို႔ အကူအညီ ေပးသင့္တယ္လို႕ ျမင္လာတယ္။
ေမး - ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ housing က႑မႇာ ႏိုင္ငံျခား ရင္းႏႇီးျမႇဳပ္ႏႇံမႈေတြ ၀င္လာႏိုင္တဲ့ အေနအထားနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေကာ။
ေျဖ - ႏိုင္ငံျခားသားေတြနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ တူညီတဲ့ complaint ႏႇစ္ခ်က္ရႇိတယ္။ တစ္ခုက ေျမေစ်းေတြ ေမးတယ္။ နားေထာင္ၿပီး လန္ေျပးတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ႏိုင္ငံျခားသားေတြက preconceived idea နဲ႕ လာၾကတယ္။ ဒီလိုျပႆနာမ်ဳိးေတြကို သူတို႔ ဗီယက္နမ္မႇာလည္း ၾကံဳရတယ္။ ကေမၻာဒီးယားမႇာလည္း ၾကံဳရတယ္။ သူတို႔က ေျပာတတ္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာက သီးျခား အေနအထားတစ္ရပ္ ျဖစ္ေနတယ္။ ဥပမာ ရန္ကုန္နဲ႔ မႏၲေလးနဲ႔ မတူသလို ပုသိမ္နဲ႔ မႏၲေလးနဲ႔လည္း မတူပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီျပႆနာကို အေျဖရႇာရင္ သီးျခားအေျဖ ရႇာရမႇာပါ။ ဒီမႇာ ျဖစ္လာႏိုင္တဲ့ အမႇားေတြ ရႇိႏိုင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ စစ္တမ္းေကာက္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ အခုရန္ကုန္မႇာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ကုမၸဏီက အိမ္ေပါင္း ၃၂၀၀ ကို ေကာက္ထားၿပီးပါၿပီ။ ေဆာက္လုပ္ေရး ၀န္ႀကီးဌာနကလည္း ဒီအေပၚမႇာ အကူအညီေပးပါတယ္။

တခ်ဳိ႕ၿမိဳ႕ျပင္ဘက္လို ေနရာမ်ဳိးေတြမႇာ ၀ယ္မယ္ဆို ၀ယ္ယူလို႔ရႏိုင္တဲ့ သူေတြရႇိတယ္။ ဒီလူေတြကိုလည္း private sector က ကူညီသင့္တယ္။ ဆိုလိုတာက ဒီလူေတြနဲ႔ သင့္ေတာ္တဲ့ အိမ္မ်ဳိးေတြ ေဆာက္ေပးၿပီး ေစ်းကြက္တင္ႏိုင္ဖို႔ လိုတယ္။ ၿပီးရင္ဒီလူေတြကို အိမ္၀ယ္ႏိုင္ဖို႔ ေခ်းေငြေတြ ေပးႏိုင္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ private sector ကအစိုးရကို ကူညီသင့္တယ္။ အစိုးရကေနျပီးေတာ့ အိမ္မ၀ယ္ႏိုင္တဲ့ သူေတြကို ၀ယ္ႏိုင္ေအာင္ လိုအပ္တဲ့ အကူအညီေလးေတြ ေပးႏိုင္ဖို႔လိုပါတယ္...
ေမး - ဘဏ္လုပ္ငန္းေတြက အကန္႔အသတ္နဲ႔ ျဖစ္ေနတယ္။ အျခားတစ္ဖက္မႇာ Private sector ကလည္း အားမေကာင္းဘူးဆိုေတာ့ ဒီအေနအထားကုိ ဘယ္လိုေက်ာ္ျဖတ္မလဲ။
ေျဖ - ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ Private sector ကလည္း အားမေကာင္းဘူးလို႔ မထင္ပါဘူး။ အစိုးရကို မကူႏိုင္ဘူးပဲ ေျပာတာပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ Private sector မႇာ အားေကာင္းတဲ့ အင္အားႀကီးတဲ့ လုပ္ငန္းေတြ ရႇိပါတယ္။ အခုမႇအလ်င္အျမန္ ႀကီးထြားလာတဲ့ ကုမၸဏီေလးေတြလည္း ရႇိပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အေသးစားနဲ႔ အလတ္စား စက္မႈလုပ္ငန္းေတြ အမ်ားႀကီး တိုးတက္လာႏိုင္တဲ့ အလားအလာေတြလည္း ေတြ႕ရပါ တယ္။ တကယ္ေတာ့ ႏိုင္ငံတကာ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းေတြက ဘယ္ေလာက္ ကူညီနိင္မလဲ၊ ဆိုလိုတာက ဘယ္ေလာက္ နည္းပညာ အကူအညီ ေပးႏိုင္မလဲ။ ဥပမာ affordable housing ေတြအတြက္ ႏိုင္ငံတကာက ကူညီမယ္ဆိုေတာ့ ပထမတစ္ခုက ေဆာက္လုပ္ေရး နည္းပညာရႇိမယ္။ ဒုတိယက စံမီတဲ့ ဒီဇိုင္းေတြရမယ္၊ တတိယကေတာ့ ေငြေၾကး အေထာက္အပံ့ေပါ့။
ေမး - လက္ရႇိမႇာ ျပည္တြင္းက ဘဏ္ေတြရဲ့ အေနအထားကေကာ Private sector ကို အကူအညီ ေပးႏိုင္တဲ့ အေနအထားမ်ဳိး ရႇိၿပီလား။
ေျဖ - ျပည္တြင္းက ဘဏ္ေတြရဲ႕ လုပ္ကိုင္ႏိုင္မႈက အကန္႔အသတ္နဲ႔ ရႇိေနပါေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဗဟိုဘဏ္ ဥပေဒကို ၾကည့္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမႇာ Banking conference လုပ္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ Chairman လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ အဲဒီမႇာဘာေျပာ ခဲ့လဲဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က ႏိုင္ငံျခားသား တစ္ေယာက္ ဆိုေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္ျမင္ခ်င္တာက ျမန္မာႏိုင္ငံ အေနနဲ႔ အျခားႏိုင္ငံေတြ ၾကံဳေတြ႕ခဲ့တဲ့ အမႇားမ်ဳိးေတြကို ေရႇာင္ႏိုင္ဖို႔ပါ။ ႏိုင္ငံျခားသားေတြက အေကာင္းေတြကို ယူလာႏိုင္ပါတယ္။ တစ္ၿပိဳင္နက္ထဲမႇာပဲ ႏုိင္ငံျခားသား ေတြေၾကာင့္ ပ်က္စီးဆံုးရံႈး မႈေတြလည္း ရႇိႏိုင္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲ ႏိုင္ငံေတြကုိေပါ့။ ဆိုပါေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ Banking sector မႇာ ႏိုင္ငံဘဏ္ေတြကို joint venture အေနနဲ႔ ခြင့္ျပဳမေပးခင္ ျပည္တြင္းဘဏ္ လုပ္ငန္းေတြ စြမ္းေဆာင္ရည္ ေကာင္းမြန္ၿပီး ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ လာေစဖို႔ အခ်ိန္နည္းနည္း ပိုေပးသင့္တယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။ foreign banking ကို အျမန္ဖြင့္ေပးလိုက္တာ ေကာင္းတယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ မျမင္ပါဘူး။ ႏိုင္ငံျခား ဘဏ္ေတြက banking sector မႇာလာၿပီး control လုပ္တာ မေကာင္းပါဘူး။ ႏိုင္ငံျခား ဘဏ္ေတြကို ျမန္ျမန္ႀကီးဖြင့္ေပးတာ risk တစ္ခုလုိ႔ျမင္တယ္။ သူတို႔ပဲ လႊမ္းမိုးသြားလိမ့္မယ္။ သူတို႔က အင္အားႀကီးတယ္ေလ။ မေပးနဲ႔လို႔ မေျပာပါဘူး။ step by step ပဲျဖစ္သင့္တယ္။ ပထမအဆင့္ ကိုယ္စားဘဏ္ေတြ ဖြင့္တာမ်ဳိးေပါ့။ သူတို႔ အဲဒီအဆင့္မႇာ ဒီမႇာဘာစီးပြားေရးမႇ မလုပ္ေသးဘူး။ ေစ်းကြက္ကို ေလ့လာ႐ံုေလာက္ပဲ။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံအေနနဲ႔ ဘယ္အခ်ိန္မႇာ foreign banking ကိုလက္ခံမယ္၊ မခံဘူး ဆိုတာကေတာ့ အစိုးရရဲ႕ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ေပၚမႇာပဲ မူတည္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ အျမင္ကေတာ့ အလ်င္မလိုသင့္ဘူး လို႔ပဲ ျမင္ပါတယ္။
ေမး -ဘဏ္လုပ္ငန္းကလည္း သိပ္မဖြံ႕ၿဖိဳးေသးဘူး။ private sector ကိုလည္း အေထာက္အပံ့ သိပ္မေပးႏိုင္ဘူးဆိုေတာ့ ဒီ housing market ရဲ့ အေနအထားမႇာ ဘယ္လုိပါ၀င္ လာႏိုင္မလဲ။
ေျဖ - ေနာက္ထပ္ အားနည္းခ်က္တစ္ခု ရႇိေသးတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမႇာလည္း private sector ကိုလည္း ျပည္သူက သိပ္ၿပီးေတာ့ အားမကိုးဘူး။ အားမကိုးဘူး ဆိုတာကလည္း private sector ရဲ႕ သေဘာကလည္း အျမတ္အစြန္းဘက္ကို ဦးစားေပးတာကိုး။ ဒါေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔က အေကာင္းဆံုး နည္းလမ္းကို ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ဖို႔နဲ႔ ဘယ္လိုကူညီမလဲ ဆိုတာကို ဆံုးျဖတ္နိုင္ဖို႔ လိုပါတယ္။ ဥပမာကြၽန္ေတာ္ဆို private sector ကပဲ။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔မႇာ Academic sector နဲ႔ ေကာင္းမြန္တဲ့ ဆက္ဆံေရး တည္ေဆာက္ထားတာ ရႇိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ Australia နည္းပညာကို ဒီကိုယူလာ ေပးပါတယ္။ ဥပမာ ၾသစေၾတးလ် နည္းပညာ သကၠသိုလ္နဲ႔ ခ်ိတ္ေပးထားပါတယ္။ ဆိုလိုတာက Academic ေတြက အျမတ္မစြန္းကို အဓိက မထားပါဘူး။ သူတို႔က ဘယ္ဟာ အေျဖမႇန္လည္း ဆိုတာပဲ စဥ္းစားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီတကၠသိုလ္ နဲ႔ေပါင္းၿပီး သုေတသနေတြ ျပဳလုပ္သြားဖို႔ ရႇိပါတယ္။ Capacity building လုပ္သြားဖို႔ ရႇိပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ၿမိဳ႕ ျပဖြံ႕ၿဖိဳးမႈနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ education system ေတြ ဒီမႇာ ဖြံ႕ၿဖိဳးလာဖို႔ လိုပါေသးတယ္။ ဒီလိုလုပ္ျခင္းအားျဖင့္ ဒီျပႆနာကို ေျဖရႇင္းႏိုင္မယ္လုိ႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။
ေမး - ျမန္မာႏိုင္ငံမႇာ အိမ္ျခံေျမ ေစ်းကြက္ေတြမႇာ ေစ်းကစားမႈေတြ ရႇိေနတယ္။ အဲဒီအေနအထားေၾကာင့္ ေစ်းေတြအရမ္း ျမင့္ေနတယ္လို႔ ေျပာတာရႇိတယ္ဆိုေတာ့ ေစ်းႏႈန္းေတြျပန္က်ဖို႔ လူေတြသင့္တင့္ ေလ်ာက္ပတ္တဲ႕ ေစ်းႏႈန္းနဲ႔ ၀ယ္ယူႏိုင္ဖို႔ ဆိုတာေကာ ဘယ္ေလက္ျဖစ္ႏိုင္ေျခ ရႇိမလဲ။
ေျဖ - ေစ်းကစားမႈေတြက ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံတည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမႇာ ရႇိပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ၾကည့္မယ္ဆိုေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ ကမၻာမႇာ အက်ယ္အ၀န္းအားျဖင္ အဆင့့္ ၄၀ ေျမာက္ အႀကီးဆံုး ႏိုင္ငံပါ။ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ဂ်ာမနီနဲ႔ အီတလီေပါင္းထားတာနဲ႔ အတူတူပဲ။ ဒါေပမဲ့ ဂ်ာမနီမႇာ ဒီမႇာလို land price problem မရႇိဘူး၊ ဒါဆိုဘာေၾကာင့္ ႏိုင္ငံအႀကီးႀကီး၊ ေျမပိုင္ဆိုင္မႈ ပိုႀကီးတဲ့ ႏိုင္ငံက ဒီျပႆနာမ်ဳိး ရႇိေနရတာလဲလို႔ ေမးလို႔ရတယ္။ ျပႆနာက ေျမမဟုတ္ဘူး။ ဒီေျမေတြကုိ ဘယ္လိုမႇန္မႇန္ကန္ကန္နဲ႔ အသံုးခ်သလဲဆိုတဲ့ ျပႆနာပဲ။ ေနာက္တစ္ခုက စက္မႈလုပ္ငန္းေတြ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္လာဖို႔ ဘယ္လို အားေပးမလဲဆိုတဲ့ ျပႆနာပဲ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ စက္မႈလုပ္ငန္းေတြက စိုက္ပ်ဳိးေရး ေမြးျမဴေရး လုပ္ငန္းေတြမႇာ ၀င္ေရာက္ေနရာ ယူလာလိမ့္မယ္။ အရင္တုန္းက စိုက္ပ်ဳိးေရး၊ ေမြးျမဴေရး လုပ္ငန္းေတြမႇာ ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္ ေနသူေတြ အလုပ္အကိုင္ ရႇာေဖြေပးဖို႔ လိုအပ္လာလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ အစိုးရအေနနဲ႔ တစ္ခ်ိန္တည္း လုပ္ရမႇာက Tourism master plan လိုဟာမ်ဳိး၊ Banking master plan လိုဟာမ်ဳိးေတြ ေရးဆြဲသလိုမ်ဳိးပဲ affordable housing နဲ႔ပတ္သက္ရင္လည္း master plan ေတြေရးဆြဲဖို႔ လိုအပ္တယ္လို႔ ျမင္တယ္။ ဒါဟာျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ေျမေစ်းႏႈန္းေတြ ႀကီးျမင့္တဲ့ ျပႆနာကို ေျဖရႇင္းႏိုင္လိမ့္မယ္လုိ႔ ယူဆပါတယ္။ စိုးရိမ္တာ တစ္ခုက ေျမေစ်းကစားမႈေတြဟာ ေရရည္မႇာက်ေတာ့ ထိခိုက္မႈေတြ အမ်ားႀကီး ရႇိေစတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အျခားႏိုင္ငံေတြမႇာ ေျမေစ်းေတြ ျပဳတ္က်ေနတယ္။ ကြၽန္ေတာ္စိုးရိမ္တာ တစ္ခုက ေျမေစ်း အမ်ားႀကီး ျမင့္တက္လာမယ္လို႔ခ်ည္း ေမွ်ာ္လင့္ၿပီး အမ်ားႀကီး ရင္းႏႇီးျမဳပ္ႏႇံထားတဲ့ သူေတြပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ေျမေစ်းဆိုတာ အျမဲတမ္း ျမင့္တက္ေနတာမ်ဳိး မဟုတ္ပါဘူး။တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မႇာ ျပန္က်မႇာပဲ။ အခု ေရႊေစ်းေတြေတာင္ ျပန္က်ေနၿပီေလ။ ဒါေၾကာင့္ ေျမေစ်းႏႈန္းေတြ အျမဲတမ္း တက္ေနလိမ့္မယ္လို႔ အလြန္အကြၽံေမွ်ာ္လင့္ၿပီး ရင္းႏႇီးျမႇဳပ္ႏႇံမႈေတြ အမ်ားႀကီး လုပ္တာကိုေတာ့ အားမေပးပါဘူး။
ေမး - ဒါဆို အဓိကေပးခ်င္တဲ့ message က ဘာျဖစ္မလဲ။
ေျဖ - key message က ဘာျဖစ္မလဲ ဆိုေတာ့ ပထမဆံုး အေနနဲ႕ private sector ကေနျပီးေတာ့ အစိုးရကို ကူညီသင့္တယ္။ ေလာေလာဆယ္မႇာ housing နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုး အားလံုးက အစိုးရဆီကို ေရာက္ေနတယ္။ အမႇန္ေတာ့ ဒါမ်ဳိးမျဖစ္သင့္ဘူး။ အစိုးရအေနနဲ႔ ၀န္ပိုး၀န္ပိုးယူသင့္တဲ့ အပိုင္းကေတာ့ ျပည္သူေတြကုိ ကိုယ္ပိုင္အိမ္ေတြနဲ႔ ေနႏိုင္ေအာင္ အကူအညီေပးႏိုင္ဖို႔။ ကြၽန္ေတာ္ျမင္ေနတာက တခ်ဳိ႕ၿမိဳ႕ျပင္ဘက္လို ေနရာမ်ဳိးေတြမႇာ ၀ယ္မယ္ဆို ၀ယ္ယူလို႔ရႏိုင္တဲ့ သူေတြရႇိတယ္။ ဒီလူေတြကိုလည္း private sector က ကူညီသင့္တယ္။ ဆိုလိုတာက ဒီလူေတြနဲ႔ သင့္ေတာ္တဲ့ အိမ္မ်ဳိးေတြ ေဆာက္ေပးၿပီး ေစ်းကြက္တင္ႏိုင္ဖို႔ လိုတယ္။ ၿပီးရင္ဒီလူေတြကို အိမ္၀ယ္ႏိုင္ဖို႔ ေခ်းေငြေတြ ေပးႏိုင္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ private sector ကအစိုးရကို ကူညီသင့္တယ္။ အစိုးရကေနျပီးေတာ့ အိမ္မ၀ယ္ႏိုင္တဲ့ သူေတြကို ၀ယ္ႏိုင္ေအာင္ လိုအပ္တဲ့ အကူအညီေလးေတြ ေပးႏိုင္ဖို႔လိုပါတယ္။ 
Credit To First -11
Read More »

မုန္႔လံုးစကၠဴကပ္ ႏိုင္ငံေရး၊ လႊတ္ေတာ္မ်ားႏႇင့္ လူထုဆႏၵWritten by ေဒါက္တာ ရန္မ်ဳိးသိမ္း



ၾသဂုတ္ ၂၂ ရက္က ျပဳလုပ္ေသာ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ျမင္ကြင္း
ဒီမိုကရက္တစ္ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းတြင္ ျပည္သူလူထု၏ လြတ္လပ္ေသာဆႏၵ၊ လြတ္လပ္ေသာ ပူးေပါင္းပါ၀င္မႈ တို႔ကို အေလးထားသည့္ အေလွ်ာက္ ျပည္သူကို ေရႇ႕တန္းတင္ေသာ၊ ျပည္သူကို မ်က္ႏႇာမူေသာ ႏိုင္ငံေရး ပံုစံမ်ားသည္ အုတ္ျမစ္ေကာင္းမ်ား ျဖစ္သည္။ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးတြင္ အစိုးရႏႇင့္ လႊတ္ေတာ္မ်ားကို ၂၀၀၈ ခုႏႇစ္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒႏႇင့္အညီ တည္ေဆာက္ခဲ့သည့္ အေလွ်ာက္ ၂၀၀၈ ခုႏႇစ္ အေျခခံ ဥပေဒအႀကိဳ အမ်ဳိးသား ညီလာခံႏႇင့္ အေျခခံ ဥပေဒအလြန္ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏႇစ္ ေရြးေကာက္ပြဲတို႔ကို ဆက္စပ္သံုးသပ္ရန္ လိုအပ္သည္။
မ်က္ေမႇာက္လႊတ္ေတာ္ အသီးသီးရႇိ ကိုယ္စားလႇယ္ အမ်ားစုသည္ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏႇစ္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ေရြးေကာက္ခံခဲ့ရသူမ်ား ျဖစ္သည္။ အမ်ဳိးသား ညီလာခံမႇ ခ်မႇတ္သည့္ အေျခခံမူမ်ားအတိုင္း ေရးဆြဲခဲ့ေသာ ၂၀၀၈ ခုႏႇစ္ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒပါ ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားႏႇင့္အညီ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏႇစ္ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားကို က်င္းပခဲ့ေသာေၾကာင့္ လက္ရႇိႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းသည္ ၁၉၉၃ ခုႏႇစ္တြင္ စတင္ခဲ့ေသာ အမ်ဳိးသား ညီလာခံ၌ ျမစ္ဖ်ားခံခဲ့သည္ဟု မႇတ္ခ်က္ျပဳႏိုင္သည္။ အမ်ဳိးသား ညီလာခံ၊ ျပည္လံုးကြၽတ္ ဆႏၵခံယူပြဲႏႇင့္ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏႇစ္ ေရြးေကာက္ပြဲတို႔ကို ျပည္သူလူထု၏ ေထာက္ခံမႈ၊ စိတ္၀င္စားမႈႏႇင့္ ပူးေပါင္းပါ၀င္မႈတို႔ အေပၚမူတည္လ်က္ အစိုးရႏႇင့္ လႊတ္ေတာ္မ်ား၏ ျပည္သူလူထု ကိုယ္စားျပဳႏိုင္မႈကို ဆန္းစစ္ႏိုင္သည္။
အမ်ဳိးသား ညီလာခံသည္ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏႇစ္ ေရြးေကာက္ပြဲအလြန္ ႏိုင္ငံေရး အက်ပ္အတည္းကို တစ္ဖက္သတ္ ေျဖရႇင္းခဲ့သည္ဟု သတ္မႇတ္ႏိုင္ေသာ ႏိုင္ငံေရးမႇတ္တိုင္ ျဖစ္သည္။ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏႇစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္ႏႇင့္အညီ လႊတ္ေတာ္ေခၚ ယူေပးရမည့္ အာဏာလႊဲ ေပးရမည့္ အေနအထားကို ေက်ာ္လႊားႏိုင္ရန္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒသစ္ ေရးဆြဲေရးကို ေထာက္ျပလ်က္ အမ်ဳိးသား ညီလာခံအား ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ဇာတ္ခံုေပၚ ဇြတ္အတင္း ဆြဲတင္ခဲ့သည္မႇာ လယ္ျပင္တြင္ ဆင္သြား သကဲ့သို႔ ထင္ရႇားခဲ့သည္။
အမ်ဳိးသား ညီလာခံ အႀကိဳညိႇႏိႈင္း ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားႏႇင့္ ကနဦး အမ်ဳိးသားညီလာခံ အစည္းအေ၀းမ်ားအေပၚ ျပည္သူလူထု၏ စိတ္၀င္စားမႈ အတန္အသင့္ ရႇိခဲ့ေသာ္လည္း ၁၉၉၆ ခုႏႇစ္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ လူထုစိတ္၀င္စား မႈသည္ အလြန္အမင္း က်ဆင္းလာခဲ့ၿပီး စိတ္ပ်က္သည့္ အဆင့္ကို ေရာက္ရႇိခဲ့သည္ဟု ႏိုင္ငံေရး ေလ့လာသူ အခ်ဳိ႕က မႇတ္ခ်က္ျပဳၾကသည္။ ၂၀၀၄ ခုႏႇစ္ အမ်ဳိးသား ညီလာခံ ျပန္လည္မစတင္မီ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အေနျဖင့္ အစိုးရႏႇင့္ ေဆြးေႏြးညႇိႏိႈင္း သေဘာတူပါက ညီလာခံကို တက္ေရာက္ႏိုင္ဖြယ္ ရႇိသည္ဆိုသည့္ သတင္းေၾကာင့္ လူထုစိတ္၀င္စားမႈ အတန္အသင့္ ျမင့္တက္ခဲ့ေသာ္လည္း အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ႏႇင့္ တိုင္းရင္းသား ပါတီမ်ား တက္ေရာက္ျခင္း ရႇိမည္မဟုတ္ဟု အတည္ျပဳၿပီးေနာက္ပိုင္း စိတ္၀င္စားမႈသည္ အလြန္အမင္း က်ဆင္းခဲ့သည္ဟုလည္း အကဲခတ္မ်ားက သံုးသပ္ၾကသည္။
၁၉၉၃ ခုႏႇစ္ အမ်ဳိးသား ညီလာခံ ႏႇင့္ ၂၀၀၄ ခုႏႇစ္ အမ်ဳိးသား ညီလာခံတို႔ကို သံုးသပ္လွ်င္ အစကတည္းက ျပည္သူလူထုႏႇင့္ အလႇမ္းေ၀း ေနသည္ဟု မႇတ္ခ်က္ျပဳႏုိင္သည္။ ၁၉၉၃ ခုႏႇစ္ ဇန္န၀ါရီ ၉ ရက္တြင္ စတင္ က်င္းပခဲ့ေသာ အမ်ဳိးသား ညီလာခံ၏ ကိုယ္စားလႇယ္ ၇၀၂ ဦးအနက္ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏႇစ္ ေရြးေကာက္ခံ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလႇယ္ ၉၉ ဦး ပါ၀င္သျဖင့္ ျပည္သူ႔ ကိုယ္စားလႇယ္မ်ား၏ လႊမ္းျခံဳႏိုင္မႈသည္ ၁၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ရႇိသည္ဟု သတ္မႇတ္ႏိုင္သည္။ ၂၀၀၄ ခုႏႇစ္ ေမ ၁၇ ရက္ တြင္ ျပန္လည္ က်င္းပခဲ့ေသာ အမ်ဳိးသား ညီလာခံတြင္မူ ကိုယ္စားလႇယ္ စုစုေပါင္း ၁၀၈၈ ဦးအနက္ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလႇယ္ ၁၅ ဦးသာ ပါ၀င္သျဖင့္ ျပည္သူ႔ကိုယ္စားလႇယ္မ်ား၏ လႊမ္းျခံဳႏိုင္မႈသည္ ၀ ဒသမ ၀၁ ရာခိုင္ႏႈန္းသို႔ သိသိသာသာ က်ဆင္းခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရသည္။ အမ်ဳိးသား ညီလာခံအေပၚ လူထုစိတ္၀င္စားမႈႏႇင့္ ေထာက္ခံမႈကို ဆန္းစစ္လွ်င္ အလြန္နည္းပါးၿပီး လူထုသည္ အမ်ဳိးသား ညီလာခံႏႇင့္ ပတ္သက္လွ်င္ ႏိုင္ငံေရး ဥေပကၡာထံုးကို ႏႇလံုးမူခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရႇိရသျဖင့္ အမ်ဳိးသားညီလာခ ံအစည္းအေ၀းမ်ားကို ျပည္သူလူထုက ေထာက္ခံခဲ့သည္ဟု မႇတ္ခ်က္ျပဳရန္ ခဲယဥ္းသည္။

ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္နာယက သူရဦးေရႊမန္းက မိမိတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ကာလအေတာ္ၾကာ ဒီမိုကေရစီစနစ္ က်င့္သံုးမႈ မျပဳႏိုင္ျခင္းမႇာလည္း လႊတ္ေတာ္မ်ား မရႇိျခင္းေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္မ်ား ရႇိခဲ့ေသာ ကာလတြင္လည္း လက္ညိႇဳးေထာင္ ေခါင္းညိတ္ မည္ကာမတၲသာျဖစ္ၿပီး လႊတ္ေတာ္မ်ားသည္ ျပည္သူမ်ားအား ကိုယ္စားမျပဳ ႏိုင္ခဲ့ေၾကာင္းကို သတိျပဳရမႇာ ျဖစ္သလို ယေန႔လႊတ္ေတာ္မ်ားသည္...


အမ်ဳိးသားညီလာခံ ကိုယ္စားလႇယ္မ်ားအား မည္သည့္စနစ္၊ မည္သည့္ အရည္အခ်င္း သတ္မႇတ္ခ်က္မ်ား အေပၚ အေျခခံလ်က္ ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္ကို အမ်ားျပည္သူ သိရႇိႏိုင္ေအာင္ ထုတ္ျပန္ရန္ ပ်က္ကြက္ခဲ့သည္။ အမ်ဳိးသား ညီလာခံအတြင္း ေဆြးေႏြးမႈမ်ားကိုလည္း လိုအပ္သလို ျဖတ္ေတာက္ၿပီးမႇသာ ျပည္သူလူထုကို အသိေပးခဲ့သည္။ အမ်ဳိးသား ညီလာခံႏႇင့္ ပတ္သက္၍ ေ၀ဖန္ေျပာဆို မႈမ်ားကို တားျမစ္ႏိုင္ရန္ ၅/၉၆ ဥပေဒတစ္ရပ္ ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္အထိ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္ကို ၾကည့္လွ်င္ ျပည္သူလူထု၏ စိတ္၀င္စားမႈ၊ ေထာက္ခံမႈ၊ ပူးေပါင္းပါ၀င္မႈထက္ အမ်ဳိးသား ညီလာခံႀကီး ေခ်ာေခ်ာေမြ႕ေမြ႕ အဆင္ေျပေျပ ၿပီးစီးေရးကိုသာ ေရႇ႕တန္းတင္ခဲ့သည္ဟု မႇတ္ခ်က္ျပဳႏိုင္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အမ်ဳိးသား ညီလာခံသည္ ျမန္မာျပည္သူလူထု အမ်ားစုႀကီးႏႇင့္ ကင္းကြာလ်က္ အစိုးရမႇ ေခါင္းေခါက္ေရြးခ်ယ္ခဲ့ေသာ ကိုယ္စားလႇယ္ႏႇင့္သာ စခန္းသြားခဲ့သည္ဟု အကဲခတ္မ်ားက မႇတ္ခ်က္ျပဳၾကသည္။
အမ်ဳိးသား ညီလာခံ ကိုယ္စားလႇယ္မ်ားကို နယ္ပယ္၊ လူမ်ဳိးစု အလႊာစံုမႇ ကိုယ္စားျပဳ ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္ဟု ေျဖရႇင္းခ်က္အခ်ဳိ႕ ရႇိလင့္ကစား တိတ္တဆိတ္ လူမသိ သူမသိ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈမရႇိ ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္မႇာ အထင္အရႇားျဖစ္သည္။ ညီလာခံ ကိုယ္စားလႇယ္မ်ားအၾကား ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ အေျခခံမူမ်ားကို အျပင္းအထန္ ေဆြးေႏြးညိႇႏိႈင္းခဲ့သည့္ လကၡဏာမ်ားကိုလည္း မေတြ႕ရႇိခဲ့ရေပ။ ထို႔အျပင္ အမ်ဳိးသား ညီလာခံတြင္ ခ်မႇတ္ခဲ့ေသာ အေျခခံမူမ်ားကို မည္သည့္ ပံုစံျဖင့္သေဘာတူ အတည္ျပဳခ်က္ ရယူခဲ့သည္ ကိုလည္း မသိရႇိခဲ့ရေပ။ ကိုယ္စားလႇယ္ အမ်ားစု၏ ဆႏၵသေဘာထားႏႇင့္ အတည္ျပဳ ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္ဟု ေခ်ပလွ်င္ ကိုယ္စားလႇယ္ ေရြးခ်ယ္မႈတြင္ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ မရႇိျခင္း၊ ကိုယ့္လူကိုယ္ ေခါင္းေခါက္ ေရြးခ်ယ္ျခင္း၊ မတူျခားနားေသာ အျမင္အယူအဆ မ်ားကို ေဆြးေႏြးအေျဖရႇာခြင့္ မျပဳျခင္းတို႔ကို မည္သို႔ ေျဖရႇင္းမည္နည္းဟု ထပ္ဆင့္ေမးခြန္း ထုတ္လိုပါသည္။ အကယ္စင္စစ္ ၂၀၀၈ ခုႏႇစ္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ၏ အေျခခံမူမ်ားကို ေရးဆြဲရာတြင္ ျပည္သူလူထု၏ ဆႏၵသေဘာထားမ်ားႏႇင့္ ပါ၀င္မႈ အပိုင္းတို႔တြင္ အလြန္အားနည္းခဲ့သည္။ ၂၀၁၃ ခုႏႇစ္ ဇူလိုင္ ၃၁ ရက္တြင္ က်င္းပခဲ့ေသာ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေ၀း၌ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္နာယက သူရဦးေရႊမန္းက မိမိတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ကာလအေတာ္ၾကာ ဒီမိုကေရစီစနစ္ က်င့္သံုးမႈ မျပဳႏိုင္ျခင္းမႇာလည္း လႊတ္ေတာ္မ်ား မရႇိျခင္းေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္မ်ား ရႇိခဲ့ေသာ ကာလတြင္လည္း လက္ညိႇဳးေထာင္ ေခါင္းညိတ္ မည္ကာမတၲသာျဖစ္ၿပီး လႊတ္ေတာ္မ်ားသည္ ျပည္သူမ်ားအား ကိုယ္စားမျပဳ ႏိုင္ခဲ့ေၾကာင္းကို သတိျပဳရမႇာ ျဖစ္သလို ယေန႔လႊတ္ေတာ္မ်ားသည္ ျပည္သူမ်ားကို ကိုယ္စားျပဳၿပီး ျပည္သူ႔အသံ၊ ျပည္သူ႔ဆႏၵ၊ ျပည္သူ႔သေဘာထား၊ ျပည္သူမ်ား၏ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို သိရႇိခံစားၿပီး ျပည္သူမ်ား အတြက္ အမႇန္တကယ္ ေဆာင္ရြက္ေပးရမႇာ ျဖစ္ပါတယ္ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။
ဒီမိုကေရစီစနစ္ က်င့္သံုးမႈ မျပဳႏိုင္ျခင္းသည္ လႊတ္ေတာ္မ်ား မရႇိျခင္းေၾကာင့္ဟု ဆိုျခင္းထက္ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို ပံုေဖာ္မည့္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ မရႇိျခင္းေၾကာင့္ဟု သံုးသပ္ပါက ပိုမိုေလ်ာ္ကန္မည္ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာ့သမိုင္းတြင္ တပ္မေတာ္မႇ အာဏာသိမ္းယူခဲ့ၿပီး ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒမရႇိ၊ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ေသာ ကာလမႇာ ၃၅ ႏႇစ္၊ ၈ လခန္႔ ရႇိသည္ဟု မႇတ္တမ္းမ်ားအရ သိရသည္။ အနာဂတ္ ႏိုင္ငံေရးတြင္ တပ္မေတာ္မႇ အာဏာသိမ္းယူသည့္ နည္းလမ္းျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို ဖ်က္သိမ္းၿပီး အေျခခံဥပေဒ မရႇိေသာ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး စနစ္မ်ဳိး ထူေထာင္ကာ သမိုင္းဘီး တစ္ပတ္ျပန္လည္ လာမည္ဆိုလွ်င္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ က်င့္သံုးမႈကို အႀကီးအက်ယ္ ထိခိုက္ေစႏိုင္သည့္အျပင္ ဒီမိုကရက္တစ္ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း တည္ေဆာက္ ေရးသည္လည္း ေရႇ႕မတိုးႏိုင္ ျဖစ္လာႏိုင္ဖြယ္ ရႇိသည္ကိုလည္း သတိခ်ပ္သင့္သည္။ ႏိုင္ငံေရး သမိုင္းတြင္ စစ္တပ္အာဏာ သိမ္းမႈျဖင့္ လႊတ္ေတာ္မ်ား မရႇိေအာင္ လုပ္ခဲ့သည္မႇာ အထင္အရႇားျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အနာဂတ္ ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းတြင္ စစ္တပ္အာဏာ သိမ္းမႈကို ႏိုင္ငံေရး ျပႆနာမ်ား၊ အက်ပ္အတည္းမ်ားအား ေျဖရႇင္းသည့္ နည္းလမ္းတစ္ခုအျဖစ္ အသံုးျပဳျခင္းကို ေရႇာင္ၾကဥ္ၿပီး ႏိုင္ငံေရး စားပြဲ၀ိုင္း ေဆြးေႏြးပြဲ မ်ားတြင္သာ အေျဖရႇာသင့္သည္ ဟူေသာ ေဆာင္ပုဒ္ကို အစိုးရ၊ လႊတ္ေတာ္မ်ားႏႇင့္ ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ကိုင္စြဲထားရန္ လိုအပ္ေၾကာင္း အေလးအနက္ အၾကံျပဳ လိုပါသည္။
ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ နာယကႀကီး၏ လႊတ္ေတာ္မ်ား ရႇိခဲ့ေသာ ကာလတြင္ လက္ညႇိဳးေထာင္ ေခါင္းညိတ္ မည္ကာမတၲသာ ျဖစ္ခဲ့သည္ဟူေသာ မႇတ္ခ်က္ကို အပိုင္းႏႇစ္ပိုင္း ခြဲျခားသံုးသပ္ရန္ လိုအပ္သည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး သမိုင္းတြင္ ၁၉၄၇ ခုႏႇစ္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒႏႇင့္အညီ ဖြဲ႕စည္းခဲ့ေသာ လႊတ္ေတာ္မ်ားႏႇင့္ ၁၉၇၄ ခု ႏႇစ္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒႏႇင့္အညီ ဖြဲ႕စည္းခဲ့ေသာ လႊတ္ေတာ္မ်ားဟု ႏႇစ္မ်ဳိးႏႇစ္စား ရႇိခဲ့သည္။ ၁၉၇၄ ခုႏႇစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၃ ရက္မႇ ၁၉၈၈ ခုႏႇစ္ စက္တင္ဘာ ၁၈ ရက္အထိ ကာလတြင္ လႊတ္ေတာ္ ရႇိခဲ့ေသာ္လည္း ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို က်င့္သံုးႏိုင္ျခင္း မရႇိခဲ့ဟု ေကာက္ခ်က္ ျပဳႏိုင္သည္။ ၁၉၇၄ ခုႏႇစ္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို အေျခခံ တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ တစ္ပါတီ စနစ္ေအာက္ လႊတ္ေတာ္မ်ားကို လက္ညႇိဳးေထာင္ ေခါင္းညိတ္ လႊတ္ေတာ္မ်ား၊ ျပည္သူလူထုကို ကိုယ္စားမျပဳေသာ လႊတ္ေတာ္မ်ားဟု သံုးသပ္ႏိုင္ေသာ္လည္း ၁၉၄၇ ခုႏႇစ္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒအရ ၁၉၄၈ ခုႏႇစ္၊ ဇန္န၀ါရီ ၄ ရက္ မႇ ၁၉၅၈ ခုႏႇစ္၊ ေအာက္တိုဘာ ၂၈ ရက္အထိ ကာလႏႇင့္ ၁၉၆၀ ျပည့္ႏႇစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီမႇ ၁၉၆၂ ခုႏႇစ္ မတ္ ၂ ရက္အထိ ကာလတို႔တြင္ ဖြဲ႕စည္းခဲ့ေသာ လႊတ္ေတာ္မ်ားမႇာမူ ပါတီစံု အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားမႇ တစ္ဆင့္ အႏိုင္ရရႇိေသာ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလႇယ္မ်ားျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားေသာ လႊတ္ေတာ္မ်ား ျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ ျပည္သူလူထုကို ကိုယ္စားမျပဳေသာ လႊတ္ေတာ္မ်ား၊ လက္ညႇိဳးေထာင္ ေခါင္းညိတ္ လႊတ္ေတာ္မ်ားဟု မႇတ္ခ်က္မျပဳ ႏိုင္သည္ကို ေထာက္ျပလိုပါသည္။

လႊတ္ေတာ္ႏိုင္ငံေရးတြင္ ကိုယ္စားလႇယ္မ်ားသည္ ျပည္သူလူထု အမ်ားစုႀကီး၏ ဆႏၵသေဘာထားကို ဆန္းစစ္ႏိုင္ရန္ အထူးလိုအပ္သည္။ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလႇယ္မ်ား အေနျဖင့္ ျပည္သူလူထုကို လက္ေတြ႕က်က် မ်က္ႏႇာမူေသာ လမ္းေၾကာင္းအား လႊတ္ေတာ္ႏိုင္ငံေရးတြင္ လက္ေတြ႕က်က် ပံုေဖာ္ႏိုင္မည္ ဆိုလွ်င္ . . .


လက္ရႇိ လႊတ္ေတာ္မ်ား၏ ျပည္သူလူထုကို ကိုယ္စားျပဳႏိုင္မႈအား ဆန္းစစ္မည္ဆိုလွ်င္ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏႇစ္ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ား၏ လြတ္လပ္မႈႏႇင့္ တရားမွ်တမႈတို႔ကို ေမးခြန္းထုတ္ ရမည္ျဖစ္သည္။ လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တမႈရႇိရႇိ၊ အႏိုင္ရရႇိခဲ့ေသာ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလႇယ္မ်ားသည္ ျပည္သူလူထုကို ကိုယ္စားျပဳသည္ဟု မႇတ္ခ်က္ျပဳ ႏိုင္ေသာ္လည္း၊ မသမာေသာ၊ ညစ္ပတ္ေသာ နည္းတစ္ခုခုျဖင့္ အႏိုင္ရရႇိခဲ့ေသာ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလႇယ္မ်ား ရႇိခဲ့ပါမူ ျပည္သူ႔ ကိုယ္စားလႇယ္ဟု သတ္မႇတ္ႏိုင္ရန္ ခဲယဥ္းမည္ ျဖစ္သည္။ ျပည္တြင္းျပည္ပ ေလ့လာသူမ်ားက ၂၀၁၀ ျပည့္ႏႇစ္ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲသည္ လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တမႈ အပိုင္းတြင္ အလြန္အားနည္း ခဲ့သည္ဟု သံုးသပ္ခဲ့ၾကသည္။ အကယ္၍ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏႇစ္ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲသည္ အမႇန္တကယ္ လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တ ခဲ့မည္ဆိုလွ်င္ အျခားဒီမိုကရက္တစ္ ပါတီမ်ားႏႇင့္ တုိင္းရင္းသား ပါတီမ်ားသည္ ယခုထက္ သာလြန္ေသာ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလႇယ္ ေနရာမ်ားတြင္ အႏိုင္ရရႇိ ခဲ့လိမ့္မည္ဟုလည္း ေလ့လာသူမ်ားက သံုးသပ္ၾကသည္။
ျပည္သူ႔အသံ၊ ျပည္သူ႔ဆႏၵ၊ ျပည္သူ႔သေဘာထား၊ ျပည္သူတို႔၏ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို သိရႇိခံစားၿပီး ျပည္သူမ်ားအတြက္ အမႇန္တကယ္ ေဆာင္ရြက္ ေပးႏိုင္ေရးတြင္ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလႇယ္မ်ားသည္ ျပည္သူလူထု၏ ေထာက္ခံမဲကို စစ္စစ္မႇန္မႇန္ ရရႇိခဲ့ျခင္း ဟုတ္၊ မဟုတ္ကုိ ဦးစြာဆန္းစစ္သင့္သည္။ မည္သည့္နည္းႏႇင့္မဆို ႏိုင္ကိုႏုိင္ရမည္ ဆိုေသာ ဗ်ဴဟာႏႇင့္အတူ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလႇယ္ ျဖစ္လာသူမ်ား အေနျဖင့္ လႊတ္ေတာ္ထဲ ၀င္လာခါစတြင္ ျပည္သူလူထုကို ကိုယ္စားျပဳႏိုင္မႈ အပိုင္းတြင္ အားနည္းေန ႏိုင္ေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္းတြင္ ျပည္သူလူထု၏ အက်ဳိးစီးပြားဘက္မႇ မားမားမတ္မတ္ ရပ္တည္လာ ႏိုင္မည္ဆိုလွ်င္ ျပည္သူ႔ ကိုယ္စားလႇယ္အျဖစ္ ျပည္သူလူထု၏ အသိအမႇတ္ျပဳမႈကို လႊတ္ေတာ္ႏိုင္ငံေရးမႇ တစ္ဆင့္ ျပန္လည္ရရႇိ လာႏိုင္သည့္ အခြင့္အလမ္းမ်ားလည္း ရႇိေနသည္ဟု ႏိုင္ငံေရး အကဲခတ္မ်ားက သံုးသပ္ၾကသည္။
လႊတ္ေတာ္ ႏိုင္ငံေရးတြင္ ကိုယ္စားလႇယ္မ်ားသည္ ျပည္သူလူထု အမ်ားစုႀကီး၏ ဆႏၵသေဘာထားကို ဆန္းစစ္ႏိုင္ရန္ အထူးလိုအပ္သည္။ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလႇယ္မ်ား အေနျဖင့္ ျပည္သူလူထုကို လက္ေတြ႕က်က် မ်က္ႏႇာမူေသာ လမ္းေၾကာင္းအား လႊတ္ေတာ္ႏိုင္ငံေရးတြင္ လက္ေတြ႕က်က် ပံုေဖာ္ႏိုင္မည္ဆိုလွ်င္ ကိုယ္စားလႇယ္မ်ား ကိုယ္စားျပဳသည့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီ အေနျဖင့္ ၂၀၁၅ ခုႏႇစ္ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ လူထုေထာက္ခံမႈ ရရႇိႏိုင္ေရးကို အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိ ပံ့ပိုးေပးႏိုင္မည္မႇာ ျငင္းမရေသာ အခ်က္ျဖစ္သည္။ တစ္ဖက္တြင္လည္း ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး မုန္႔လံုးစကၠဴ မကပ္ေရး အပါအ၀င ္လာလတၲံ့ေသာ ႏိုင္ငံေရး စိန္ေခၚမႈမ်ားကို ႏိုင္ငံေရး အင္အားစုမ်ား အားလံုးပါ၀င္မႈ၊ အျပန္အလႇန္ နားလည္မႈ၊ အျပန္အလႇန္ ေလးစားမႈတို႔ႏႇင့္အတူ ျပည္သူလူထု ေထာက္ခံမႈကို ရယူလ်က္ ျဖတ္ေက်ာ္ရန္မႇတစ္ပါး အျခားနည္းလမ္း မရႇိႏိုင္သည္ကို မျပတ္ႏႇလံုး သြင္းသင့္ေၾကာင္း ေဆာ္ၾသလိုပါသည္။
နိဂံုး
အခ်ဳပ္အားျဖင့္ ဆိုေသာ္ လက္ညႇိဳးေထာင္ ေခါင္းညိတ္ေခတ္ လႊတ္ေတာ္မ်ားထက္ မ်က္ေမႇာက္ လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေ၀းမ်ားတြင္ မည္သည့္ အားသာခ်က္မ်ားရႇိၿပီး မည္သည့္ အားနည္းခ်က္မ်ား ရႇိေနေသးသည္ကို မျဖစ္မေန ဆန္းစစ္သင့္သည္ဟု အၾကံျပဳ လိုပါသည္။ လႊတ္ေတာ္မ်ား ရႇိ႐ုံျဖင့္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ က်င့္သံုးႏိုင္မည္ဟုလည္း ေလႇနံဓားထစ္ မမႇတ္ယူႏိုင္ပါ။ ဒီမိုကေရစီစနစ္ က်င့္သံုးႏိုင္ရန္ ဒီမိုကေရစီနည္းက် ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ၊ ဒီမိုကေရစီနည္းက် ေရြးေကာက္ပြဲ၊ ဒီမိုကေရစီနည္းက် လူထုဆႏၵ ခံယူပြဲမ်ား စသည့္ ဒီမိုကေရစီ အဆင္တန္ဆာမ်ားႏႇင့္အတူ အာဏာသံုးရပ္၏ ခ်ည္တိုင္အစစ္ျဖစ္ေသာ ျပည္သူလူထု၏ ေထာက္ခံမႈ၊ ပူးေပါင္းပါ၀င္မႈတို႔ကို ျမႇင့္တင္ႏိုင္မႇသာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ခရီးသည္ ေအးခ်မ္းသာယာမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ဒီမိုကေရစီနည္းက် ဆိုရာတြင္ အနာဂတ္တြင္ အာဏာသိမ္းမႈမ်ား ကင္းစင္ရမည့္အျပင္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒႏႇင့္အညီ စစ္တပ္မႇ ႏိုင္ငံေတာ္ အာဏာကို ထိန္းသိမ္းႏိုင္ခြင့္ ရႇိသည္ဆိုေသာ အခ်က္မ်ဳိးကိုလည္း ခြင့္ျပဳႏိုင္ျခင္း မရႇိသည္မႇာ ျမန္မာျပည္သူလူထု အမ်ားစုႀကီး၏ ဆႏၵစစ္စစ္ ျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္လ်က္ အမ်ားအက်ဳိးေမွ်ာ္ ႏိႈးေဆာ္ လိုက္ရပါသည္။
Credit To First-11
Read More »

စတီဖင္ေဟာ့ကင္း



စတီဖင္ေဟာ့ကင္း (Stephen Hawking) ကို ၁၉၄၂ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၈ ရက္ေန႔တြင္ အဂၤလန္ႏိုင္ငံ ေအာက္စ္ဖို႔ဒ္၌ ေမြးဖြားခဲ့သည္။ ငယ္႐ြယ္စဥ္ကတည္းက သိပၸံႏွင့္ အာကာသဆိုင္ရာ ပညာရပ္မ်ားကို စိတ္ပါဝင္စားခဲ့သည္။ အသက္ ၂၁ ႏွစ္တြင္ ကင္းဘရစ္ခ်္ တကၠသိုလ္၌ စၾကဝဠာပညာရပ္ (Cosmology) ကို တက္ေရာက္ သင္ၾကားေနစဥ္ ကိုယ္ခႏၶာအေၾကာမ်ား အားနည္းၿပီး လႈပ္ရွားမရသည့္ (Amyotrophic Lateral Sclerosis) ေရာဂါေဝဒနာကို ခံစားခဲ့ရသည္။ ကိုယ္ခႏၶာခ်ည့္နဲ႔ၿပီး မလႈပ္ရွားႏိုင္ေတာ့ေသာ္လည္း ႐ူပေဗဒႏွင့္ အာကာသသိပၸံဆိုင္ရာ ပညာရပ္မ်ားကို ထူးခြၽန္စြာ ေဖာ္ထုတ္တင္ျပႏိုင္ခဲ့ၿပီး သူေရးသားခဲ့သည့္ စာအုပ္မ်ားသည္ သိပၸံပညာေလာကႏွင့္ ပညာရပ္ လိုက္စားသူမ်ားအတြက္ တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္သည့္ ေလ့လာေတြ႕ရွိခ်က္မ်ား ျဖစ္ခဲ့သည္။

ငယ္စဥ္ဘဝ

ဖရန္႔ႏွင့္ အိုင္ဆိုဘဲလ္ေဟာ့ကင္းတို႔၏ ေမြးခ်င္းေလးေယာက္အနက္ အႀကီးဆုံးသား ျဖစ္သည္။ ေဟာ့ကင္းကို ေမြးခ်ိန္သည္ ကမာၻေက်ာ္ သိပၸံပညာရွင္ႀကီး ဂယ္လီလီယို ကြယ္လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀၀ ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္ေန႔တြင္ ျဖစ္သည္။ သူ႔မိခင္ စေကာ့လူမ်ဳိး အိုင္ဆိုဘဲလ္ေဟာ့ကင္းသည္ ၁၉၃၀ ျပည့္ႏွစ္ခန္႔ကတည္းက ေအာက္စ္ဖို႔ဒ္ တကၠသိုလ္တြင္ ပညာသင္ၾကားခဲ့သည္။ ထိုေခတ္က အမ်ဳိးသမီးမ်ား ေကာလိပ္တက္ရန္ ရွားပါးေနခ်ိန္၌ ေကာလိပ္သို႔ တက္ေရာက္ခဲ့သည့္ ပထမဦးဆုံး အမ်ဳိးသမီးစာရင္းတြင္ ပါဝင္ခဲ့သည္။ သူ႔ဖခင္ ဖရန္႔ေဟာ့ကင္းသည္ ေအာက္စ္ဖို႔ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းဆင္းျဖစ္ၿပီး ေဆးဝါး သုေတသနပညာရွင္ ျဖစ္ကာ အထူးသျဖင့္ အပူပိုင္းေဒသ ေရာဂါေဗဒမ်ားကို ကြၽမ္းက်င္သည့္ ပညာရွင္လည္း ျဖစ္သည္။

စတီဖင္ေဟာ့ကင္းကို ေမြးဖြားခ်ိန္၌ သူ႔မိဘမ်ားတြင္ ေငြေၾကး မျပည့္စုံသျဖင့္ အေတာ္ေလး အဆင္မေျပသည့္ကာလဟု ဆိုႏိုင္သည္။ ႏိုင္ငံေရး အေျခအေနမ်ားကလည္း တင္းမာေနသည့္ အခ်ိန္ကာလ ျဖစ္သည္။ အဂၤလန္သည္ ဒုတိယကမာၻစစ္အတြင္း ဝင္ခဲ့ရၿပီး ဂ်ာမန္မ်ား ဗုံးႀကဲျခင္းကို အျပင္းအထန္ ခံေနရခ်ိန္လည္း ျဖစ္သည္။ ပထမဦးဆုံး ကေလးအတြက္ အလုံၿခံဳဆုံး ေနရာကို ရွာေဖြရန္ ဖရင့္သည္ ကိုယ္ဝန္သည္ ဇနီးႏွင့္အတူ လန္ဒန္မွ ေအာက္စ္ဖို႔ဒ္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့ရသည္။ ေဟာ့ကင္းသည္ ေအာက္စ္ဖို႔ဒ္တြင္ ညီမမ်ားျဖစ္သည့္ ေမရီ (၁၉၄၃)၊ ဖိလစ္ပါ (၁၉၄၇) တို႔ႏွင့္အတူ ႀကီးျပင္းလာခဲ့ရသည္။ ဒုတိယသား အက္ဒ္ဝပ္ကို ၁၉၅၆ ခုႏွစ္တြင္မွ မိဘမ်ားက ေမြးစားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

သူတို႔မိသားစုႏွင့္ ရင္းႏွီးသူမ်ားက သူတို႔ကို ‘ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္’ မိသားစုအျဖစ္ သတ္မွတ္ၾကသည္။ သူတို႔သည္ ညစာကို တိတ္ဆိတ္စြာ စားေသာက္တတ္ၾကသည္။ မိသားစုေတြက ထမင္းစားရင္းလည္း စာဖတ္ခ်င္ ဖတ္ေနၾကသည္။ သူတို႔ မိသားစုစီးသည့္ကားမွာ လန္ဒန္တကၠစီ ျဖစ္သည္။ စိန္႔အယ္လ္ဘန္လမ္းရွိ သူတို႔၏ ေနထိုင္သည့္ သုံးထပ္အခန္းမွာလည္း ဘယ္ေတာ့မွ ျပင္ဆင္ မြမ္းမံထားျခင္းမရွိ။ ေျမေအာက္ခန္းတြင္ ပ်ားမ်ားရွိၿပီး မွန္လုံအိမ္ထဲတြင္လည္း မီးေမႊးခ်င္ ေမႊးေနၾကသည္။

၁၉၅၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ေဟာ့ကင္း၏ ဖခင္ကို အမ်ဳိးသား ေဆးသုေတသနတကၠသိုလ္ ေရာဂါပိုးမႊား ဌာနတြင္ ဌာနမွဴးအျဖစ္ ခန္႔အပ္လိုက္သည္။ ေဆာင္းရာသီကာလမ်ားတြင္ အာဖရိကတိုက္သို႔ သြားေရာက္ၿပီး သုေတသန လုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ရသည္။ သူက သားႀကီးျဖစ္သူ ေဟာ့ကင္းကို ေဆးေက်ာင္း တက္ေစခ်င္သည္။ သို႔ေသာ္ ေဟာ့ကင္းသည္ ငယ္စဥ္ကတည္းက သိပၸံႏွင့္ အာကာသ ပညာရပ္မ်ားတြင္သာ စိတ္ဝင္စားခဲ့သည္။ ထိုသို႔ျဖစ္ရျခင္းမွာ သူ႔မိခင္ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ မိခင္သည္ သူမ၏ သားသမီးမ်ားကို ေႏြရာသီ ညခ်မ္းအခ်ိန္မ်ားတြင္ အျပင္သို႔ ေခၚထုတ္ၿပီး ၾကယ္ေတြကိုျပကာ ၾကည့္ခိုင္းတတ္သည္။ “အားလုံးထဲမွာ စတီဖင္က စိတ္အားအထက္သန္ဆုံးပဲ” ဟု မိခင္ျဖစ္သူက ျပန္ေျပာျပတတ္သည္။

ပညာသင္သည့္အ႐ြယ္ ေရာက္ခ်ိန္တြင္ ေဟာ့ကင္းသည္ က်န္ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ ယွဥ္လွ်င္ ထူးျခားသည့္ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနသည္။ အထက္တန္း တက္ခ်ိန္တြင္ သူ႔အဆင့္က ေအာက္ဆုံးမွ ျပန္ေရတြက္လွ်င္ အၿမဲတတိယေနရာေလာက္တြင္သာ ရွိေနတတ္သည္။ သူက ေက်ာင္းစာထက္ ျပင္ပေလာကကို ပိုၿပီး စိတ္ဝင္စားသည္။ စစ္တုရင္ ကစားျခင္းကို ႏွစ္သက္ၿပီး သူႏွင့္ သူငယ္ခ်င္း တစ္သိုက္သည္ အၿမဲတမ္းကိုယ္ပိုင္ ဂိမ္းမ်ားကို ဖန္တီးၿပီးလည္း ကစားတတ္ၾကသည္။ အသက္ ၁၆ ႏွစ္တြင္ ေဟာ့ကင္းသည္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္အတူ အမိႈက္ပုံထဲက ပစၥည္းမ်ားကိုစုၿပီး ကြန္ပ်ဴတာတစ္လုံးကို တီထြင္ခဲ့သည္။ သူတို႔က သခ်ၤာဆိုင္ရာ ပုစာၦမ်ားကို အၾကမ္းဖ်င္း တြက္ခ်က္ျပႏိုင္ရန္ ထိုကြန္ပ်ဴတာကို တီထြင္ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။

ေဟာ့ကင္းသည္ အၿမဲတမ္း တစ္ေယာက္တည္းေနၿပီး ေတြးေနတတ္သည္။ သူညီမျဖစ္သူ ေမရီႏွင့္အတူ အိမ္အေပၚထပ္သို႔ လမ္းေၾကာင္းေပါင္းမ်ားစြာႏွင့္ တက္ၿပီး တိတ္တိတ္ေလး သြားေနခ်င္လည္း ေနတတ္သည္။ အသက္ ၁၇ ႏွစ္တြင္ ေအာက္စ္ဖို႔ဒ္ တကၠသိုလ္သို႔ ဝင္ခြင့္ရခဲ့သည္။ သူသည္ အကကိုလည္း ဝါသနာပါသည္။ ေလွေလွာ္ကိုလည္း စိတ္ဝင္စားသျဖင့္ ေအာက္စ္ဖို႔ဒ္ ေလွေလွာ္အသင္း၏ အဖြဲ႕ဝင္တစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္ခဲ့သည္။

သူ႔ဖခင္က သင္ေစခ်င္သည့္ ေဆးပညာအစား သူဝါသနာပါသည့္ သခ်ၤာကိုသာ ေလ့လာသင္ယူခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္က ေအာက္စ္ဖို႔ဒ္တြင္ သခ်ၤာဘာသာရပ္ကို ဘြဲ႕မေပးေပ။ သို႔ျဖစ္ရာ သူက ႐ူပေဗဒႏွင့္ စၾကဝဠာ ပညာရပ္မ်ားကို ေလ့လာသင္ယူခဲ့သည္။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္တြင္ ဂုဏ္ထူးတန္း တက္ခြင့္ရၿပီး ကင္းဘရစ္ခ်္ တကၠသိုလ္တြင္ စၾကဝဠာဆိုင္ရာ Cosmology ဘာသာရပ္အတြက္ ေဒါက္တာဘြဲ႕ယူရန္ ဆက္လက္ တက္ေရာက္ခဲ့သည္။

ALS ေရာဂါစြဲကပ္ျခင္း

ေအာက္စ္ဖို႔ဒ္သို႔ သူျပန္ေရာက္လာခ်ိန္တြင္ က်န္းမာေရး ခြၽတ္ယြင္းလာသည္ကို သူသတိထားမိသည္။ လမ္းေလွ်ာက္ရာမွ မၾကာခဏ လဲက်တတ္သည္။ စကားေျပာလွ်င္လည္း ဗလုံးဗေထြး ျဖစ္လာသည္။ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္အထိ ထိုသို႔ျဖစ္ေနျခင္းကို ျပႆနာတစ္ခုဟု မထင္ခဲ့ေပ။ ကင္းဘရစ္ခ်္တြင္ ပထမႏွစ္ တက္ခ်ိန္အထိ ထိုသို႔ပင္ အမႈမဲ့အမွတ္မဲ့ျဖင့္ ဆက္သြားေနခဲ့သည္။ သူက ဤသို႔ျဖစ္ေနျခင္းကို သာမန္ဟုသာ ထင္ေနခဲ့သည္။ သူ႔အေျခအေနကို စတင္သတိျပဳမိသူမွာ ဖခင္ျဖစ္သည္။ သူက ေဟာ့ကင္းကို ဆရာဝန္ႏွင့္ သြားေတြ႕ရန္ ေျပာသည္။ ေနာက္ႏွစ္ပတ္ေလာက္ အၾကာတြင္ အသက္ ၂၁ ႏွစ္အ႐ြယ္ ေကာလိပ္ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ အိမ္ကိုေဆးခန္းအျဖစ္ ေျပာင္းကာ စမ္းသပ္ကုသမႈမ်ားကို ခံယူခဲ့ရေတာ့သည္။

“သူတို႔က ကြၽန္ေတာ့္ လက္ေမာင္းက ႂကြက္သား နမူနာေတြကို ယူသြားၾကတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ ကိုယ္ထဲကိုလည္း အီလက္ထ႐ြန္နစ္ လွ်ပ္ေခါင္းေတြ ထိုးထည့္ၿပီး အမ်ဳိးမ်ဳိး စမ္းသပ္ၾကတယ္။ ေက်ာ႐ိုးထဲကို ေရဒီယိုဓာတ္ေတြပါတဲ့ အရည္ေတြလည္း ထိုးထည့္ေပးၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့ တစ္ခ်ိန္လုံး ဓာတ္မွန္ေတြ႐ိုက္ၿပီး ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ကိုလည္း အိပ္ယာထဲမွာပဲ ထားၾကတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ဘာေတြျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ သူတို႔ မေျပာၾကဘူး။ အသားကြၽတ္ဆတ္တဲ့ ေဝဒနာဆိုတာ ေလာက္ေတာ့သိတယ္” ဟု ေဟာ့ကင္းက ျပန္ေျပာသည္။

သူ႔ဖခင္က ေနာက္ဆုံးတြင္ သူ႔သား၌ ျဖစ္ေနေသာ ေရာဂါမွာ ALS ေခၚ Lou Gehrig ေရာဂါ ျဖစ္ေၾကာင္း သိလိုက္ရသည္။ အာ႐ုံေၾကာမ်ားက သူ႔ ႂကြက္သားမ်ားကို ထိန္းခ်ဳပ္ၿပီး ဘာမွ်မလႈပ္ႏိုင္ေအာင္ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားလိုက္ျခင္းကို ခံစားေနရျခင္း ျဖစ္သည္။ သူ႔ကို ဆရာဝန္ေတြက ၂ ႏွစ္ခြဲေလာက္သာ အသက္ရွင္မည္ဟု ခန္႔မွန္းခဲ့ၾကသည္။

ထိုသတင္းေၾကာင့္ မိသားတစ္စုလုံး ယူက်ဳံးမရ ျဖစ္ၾကရသည္။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မရွိေတာ့ဘူးဆိုသည့္ ၾကားမွ သူတို႔ဝိုင္းဝန္း ကူညီရန္ ဆုံးျဖတ္လိုက္ၾကသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ေဟာ့ကင္းသည္ ေဆး႐ုံ၌ မလႈပ္မယွက္ ေနရသည္။ လူကီးမီးယားေဝဒနာ ခံစားေနရသည့္ ကေလးတစ္ေယာက္ႏွင့္ သူတစ္ခန္းတည္းတြင္ တက္ေရာက္ ကုသခံေနရျခင္း ျဖစ္သည္။ သူ႔အခန္းေဖာ္ ေကာင္ေလး၏ ေဆြမ်ဳိးမ်ား ဝင္လိုက္ထြက္လိုက္ ျဖစ္ေနျခင္းကို အေတာ္ေလး သည္းခံေနရသည္။ ေဆး႐ုံကဆင္းခြင့္ ရသြားခ်ိန္တြင္ သူသည္ စိတ္ကူးထဲကအတိုင္း စီမံေတာ့သည္။ သူ႔ဘဝ တစ္ေလွ်ာက္လုံး တိတ္တိတ္ေလး ေနထိုင္ရန္ ဆုံးျဖတ္လိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။

သူ႔ဘဝတြင္ အေျပာင္းလဲႀကီး ေျပာင္းလဲသြားခဲ့ရသည့္ကိစၥမွာ တစ္ေယာက္ေသာသူကို ခ်စ္ခဲ့မိျခင္း ျဖစ္သည္။ ALS ေရာဂါ မျဖစ္မီကာလ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္ ႏွစ္သစ္ကူးပါတီပြဲ တစ္ခုတြင္ ေဟာ့ကင္းသည္ ဂ်ိန္းေဝဒီ ဆိုသည့္ ဘြဲ႕ႀကဳိတန္း တက္ေနေသာ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ႏွင့္ ေတြ႕ခဲ့သည္။ ၁၉၆၅ ခုႏွစ္တြင္ သူတို႔ လက္ထပ္ခဲ့ၾကသည္။

ေရာဂါ ျဖစ္သြားသျဖင့္ ေဟာ့ကင္းကို ယခုလို သိပၸံပညာရွင္တစ္ေယာက္ ျဖစ္လာလိမ့္မည္ဟု မည္သူမွ် မထင္ၾကေပ။ သူက ေရာဂါ မျဖစ္မီကတည္းက သူေလ့လာသည့္ ပညာရပ္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အၿမဲဆန္းစစ္ေနသူ ျဖစ္သည္။ “ကြၽန္ေတာ္ မက်န္းမာစဥ္က ဘဝမွာ ပ်င္းစရာေတြခ်ည္းလို႔ ထင္ခဲ့တာ။ လုပ္စရာလည္း ဘာမွမရွိသလိုပဲ” ဟုဆိုခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ သူ႔အေနျဖင့္ Ph.D ဘြဲ႕အတြက္ အခ်ိန္လည္း သိပ္မက်န္၊ အသက္ရွင္ ေနထိုင္ရမည့္ ကာလကလည္း နည္းလာသည္။ သို႔ျဖင့္ အလုပ္ႏွင့္ သုေတသန လုပ္ငန္းမ်ားတြင္သာ အခ်ိန္ကုန္ေနခဲ့သည္။

အာကာသတြင္းနက္ သုေတသန

အျခားအာကာသသိပၸံ ပညာရွင္တစ္ဦးျဖစ္သည့္ ေရာ္ဂ်ာပင္႐ို႔စ္ဆိုသူ စိတ္ကူးခဲ့သည့္ ၾကယ္မ်ားေႂကြျခင္းႏွင့္ အာကာသတြင္းနက္ (Black holes) အေၾကာင္းကို အေျခခံၿပီး ေဟာ့ကင္းသည္ စၾကဝဠာ မည္သို႔စတင္ ေပၚေပါက္လာေၾကာင္းကို ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ခဲ့သည္။

ေဟာ့ကင္းသည္ သူ႔ကိုယ္သူ ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္စြမ္း ေလ်ာ့နည္းလာသည္။ ၁၉၆၉ ခုႏွစ္တြင္ သူ႔ကိုဘီးတပ္ လွည္းျဖင့္သြားရန္ အတင္းအက်ပ္ တိုက္တြန္းခဲ့ရသည္။ သူ႔ခံႏိုင္စြမ္းေတြကလည္း ေလ်ာ့က်လာသည္။ ၁၉၆၈ ခုႏွစ္ သူ႔သား ေရာဘတ္ကိုေမြးၿပီး တစ္ႏွစ္အၾကာတြင္ ေဟာ့ကင္းသည္ ကင္းဘရစ္ခ်္ တကၠသိုလ္ နကၡတ္ေဗဒ အသင္းႀကီး၏ အဖြဲ႕ဝင္တစ္ဦးအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳျခင္း ခံလိုက္ရသည္။

မၾကာမီ ေဟာ့ကင္းဘဝတြင္ အက်ဳိးရွိသည့္ ကာလမ်ား ျဖစ္လာခဲ့သည္။ သူတို႔ဇနီးေမာင္ႏွံသည္ ၁၉၆၉ ခုႏွစ္တြင္ သမီးေလးလူစီကို ထပ္မံေမြးဖြားခဲ့သည္။ ေဟာ့ကင္းသည္ သုေတသန လုပ္ငန္းမ်ားကို ဆက္လက္ လုပ္ေဆာင္ေနဆဲ ျဖစ္သည္။ သူတို႔ ေနာက္ထပ္ကေလး တင္မိုသီကို ဆယ္ႏွစ္ၾကာမွ ထပ္ရသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ေဟာ့ကင္းသည္ သူ႔ပထမဆုံးစာအုပ္ 'The Large Scale Structure of Space-Time (1975)' ကို ထုတ္ေဝလိုက္သည္။ သူ႔အေစာပိုင္း ေလ့လာမႈမ်ားကို ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ရန္အတြက္ အာကာသတြင္းနက္ကို စတင္ေဖာ္ထုတ္ခဲ့သူ ပင္႐ို႔စ္ႏွင့္အတူ သုေတသန အဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕ကို ထူေထာင္လိုက္သည္။

၁၉၇၄ ခုႏွစ္တြင္ ေဟာ့ကင္း၏ သုေတသနလုပ္ငန္းမ်ားသည္ သိပၸံေလာကအတြင္း ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားလာၿပီး အာကာသတြင္းနက္ အေၾကာင္းကို ပိုမိုက်ယ္ျပန္႔စြာ ေလ့လာသုေတသနျပဳစရာ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ေဟာ့ကင္းက Radiation ဆိုသည့္ သေဘာတရားကို ေဖာ္ထုတ္တင္ျပၿပီး ၾကယ္ေႂကြျခင္းႏွင့္ ဆြဲငင္အားမွ လြတ္ေျမာက္ျခင္းစသည့္ သေဘာတရားမ်ားကို တင္ျပရာမွာ ေဟာ့ကင္း၏ Radiation ဆိုသည့္ သေဘာတရားသည္ ေမြးဖြားလာခဲ့ရသည္။

ေဟာ့ကင္း ေတြ႕ရွိခဲ့သည့္ Black holes မ်ားႏွင့္ Radiation ဆိုသည့္ သေဘာတရားမ်ားသည္ သိပၸံ ေလာက တစ္ခုလုံးကုိ လႈပ္ခတ္သြားေစခဲ့သည္။ ထိုေဖာ္ ထုတ္ခ်က္ေၾကာင့္ပင္ သူ႔ကို ဂုဏ္ျပဳစရာ ျဖစ္လာသည္။ သူ႔ကို ေခါင္းစဥ္အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္လည္း ခ်ီးက်ဴး ဂုဏ္ျပဳခဲ့ၾကသည္။ သူ ၃၂ ႏွစ္တြင္ ေတာ္ဝင္အဖြဲ႕ (Royal Society) က သူ႔ကုိ အဖြဲ႕ဝင္အျဖစ္ လက္ခံခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္း ဂုဏ္ရွိေသာ အဲလ္ဘတ္အိုင္စတိုင္းဆုကို ရရွိခဲ့သည္။ ၁၉၇၅ ခုႏွစ္တြင္ သူေရာမၿမဳိ႕သို႔ ေရာက္ရွိခဲ့သည္။ ေရာမတြင္ ဆ႒မေျမာက္ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီးက ခ်ီးျမင့္သည့္ Pius XI သိပၸံပညာဆိုင္ရာ ေရႊတံဆိပ္ဆုကို လက္ခံခဲ့သည္။

ထိုသို႔ မလႈပ္ရွားႏိုင္သည့္ ဘဝႏွင့္ပင္ ကယ္လီဖိုးနီးယားျပည္နယ္ ပါဆာဒီနာရွိ Caltech တြင္ တစ္ႏွစ္ ခန္႔သြားၿပီး ဧည့္ပါေမာကၡအျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့သည္။ အဂၤလန္၊ ကင္းဘရစ္ခ်္ရွိ Gonville & Caius တြင္လည္း ဝင္ေရာက္ စာသင္ေပးခဲ့ေသးသည္။ ၁၉၇၉ ခုႏွစ္တြင္ ကင္းဘရစ္ခ်္ တကၠသိုလ္သို႔ ျပန္လာၿပီး သခ်ၤာပါေမာကၡအျဖစ္ စာသင္ၾကားေပးခဲ့သည္။ သူ႔ကို ကင္းဘရစ္ခ်္က သခ်ၤာဆိုင္ရာ လူေကးစီးယန္း ပါေမာကၡ ဘြဲ႕ေပးသည္။ ထိုရာထူးသည္ ၁၆၆၃ ခုႏွစ္ကတည္းက ေပးခဲ့သည့္ ဘြဲ႕ျဖစ္ေသာ္လည္း ဆာအိုင္းဆက္နယူတန္ အပါအဝင္ ၁၄ ဦးသာ ထိုဘြဲ႕ကို ရရွိခဲ့ဖူးေသးသည္။

Credit To The Voice Weekly
Read More »

ေခတ္သစ္ေတာေၾကာင္ (စိုးေဇယ်ထြန္း)



ေလမုန္တိုင္းသည္ မ်က္လွည့္ျပလိုက္သလို ၿမိဳ႕ႀကီးတစ္ခုလံုးကို စုတ္ျပတ္သြားေအာင္ ေန႔ခ်င္း ညခ်င္းမွာပင္ ဖ်က္ဆီးပစ္လိုက္သည္။ ထို႔အတူ ကုန္ေဈးႏႈန္းသည္လည္း မ်က္လွည့္ျပသလို ေန႔ခ်င္းညခ်င္းမွာပင္ ေခါင္ခိုက္ေအာင္ တက္သြားသည္။

ယခင္က တစ္ေခ်ာင္းကို က်ပ္ ၂၀ ခန္႔သာ တန္ဖုိးရွိသည့္ အိပ္သြပ္မိုး ႐ိုက္သည့္ သံမ်ားသည္ တစ္ေခ်ာင္းသံုးရာ ျဖစ္သြားသည္။ ဘဲဥတစ္လံုးကို သံုးေလးရာျဖစ္သြားသည္။ ဆန္ႏွင့္မီးေသြး ေဈးက ႏွစ္ဆ ခုန္တက္သြားသည္။ သည့္အျပင္ အျခားေသာ စားေသာက္ကုန္မ်ားႏွင့္ အသံုးအေဆာင္ပစၥည္း ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားလည္း ေဈးႏႈန္းေတြ အဆမတန္ ျမင့္တက္ကုန္ၾကသည္။
ဘာေၾကာင့္လဲလို႔ေမးေတာ့ . . . ေလမုန္တိုင္းေၾကာင့္တဲ့။

ေလမုန္တိုင္းတိုက္ၿပီးေနာက္ ဆန္ဆိုင္အမ်ားစုသည္ ဆန္ေဈးမ်ားကို အနည္းဆံုး ႏွစ္ဆတင္ၿပီးေရာင္းၾကသည္။ ထိုသို႔ ႏွစ္ဆတင္ေရာင္းသည့္ ဆန္ဆိုင္ေလးမ်ားတြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕စြန္ရွိ ဆန္ဆိုင္ေလး တစ္ဆိုင္လည္း ပါဝင္ေလသည္။

ပံုမွန္ တစ္ျပည္က်ပ္ေလးရာရွိေသာ ဆန္ကို ထိုဆန္ဆိုင္ေလးတြင္ တစ္ျပည္ကို ရွစ္ရာျဖင့္ ေရာင္းေလသည္။ ထိုသို႔တစ္ျပည္ရွစ္ရာျဖင့္ ႏွစ္ဆတင္ေရာင္း သည့္တိုင္ ဝယ္ယူလိုသူမ်ား ႀကိတ္ႀကိတ္တိုးကာ မ်ားျပားေနသျဖင့္ ဆိုင္သံပန္း ဘာဂ်ာတံခါးကို ဆြဲပိတ္လိုက္သည္။ ဆိုင္က ဘာဂ်ာတံခါးကို ပိတ္ထားေသာ္လည္း ဝယ္မည့္သူမ်ားက မျပန္ၾကေသးဘဲ ဆန္ျပန္ေရာင္းမည့္ အခ်ိန္ကို ေစာင့္ေနၾကသည္။

ခဏေလာက္ၾကာေတာ့ ဆိုင္ထဲက လူတစ္ေယာက္က လက္ထဲတြင္ ဆိုင္းဘုတ္တစ္ခုကို ကိုင္ၿပီး အျပင္ထြက္လာသည္။ အျပင္ေရာက္ေတာ့ ထိုဆိုင္းဘုတ္ကို ဆိုင္အေရွ႕တြင္ ခ်ိတ္ဆြဲၿပီး ဘာဂ်ာတံခါးကို ျပန္ပိတ္သြားသည္။ လူအမ်ားက ထိုဆိုင္းဘုတ္ကို ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ “ဆန္တစ္ျပည္ ၁၆၀၀ ဝယ္ခ်င္ဝယ္ မဝယ္ခ်င္ေန” ဟူ၍ ေရးထားသည္။ ထိုအခါလူမ်ားက "မဝယ္ဘူးေဟ့ လုတယ္ကြာ" ဟု ေအာ္ဟစ္ၾကကာ ဆိုင္ဘာဂ်ာတံခါးကို ႐ိုက္ခ်ဳိးၿပီး ဆန္မ်ားကို ဝင္လုၾကသည္။

လပြတၱာၿမိဳ႕တြင္ ဘာကိုစားစား၊ ဘာကိုေသာက္ေသာက္၊ ဘာကိုဝယ္ဝယ္ ပံုမွန္ထင္ထားတာထက္ ေဈးႀကီးေနတတ္သည္။ ဘာျဖစ္လို႔ႀကီးတာလဲဟု ေမးလွ်င္ သူတို႔က ျပန္ေျဖလိမ့္မည္။ နာဂစ္ေဈးတဲ့ ...

ကြၽန္ေတာ္တို႔ လပြတၱာၿမိဳ႕ရွိ စားေသာက္ဆုိင္တစ္ခုအတြင္း ထမင္း စားေနၾကစဥ္ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ား စားေသာက္ေနသည့္ ဝိုင္းသို႔ စစ္သားမ်ား ေရာက္ရွိလာသည္။ ၿပီးေနာက္ ႏိုင္ငံျခားသူတစ္ဦးႏွင့္ စစ္ဗိုလ္တစ္ဦး စကားအေခ်အတင္ ေျပာေနၾကသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ထိုင္ေနသည့္ စားပြဲႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ား ထုိင္ေနသည့္ ဝိုင္းက အနည္းငယ္ေဝးေသာေၾကာင့္ ဘာျဖစ္ေနသည္ကို ကြၽန္ေတာ္ အေသအခ်ာ မသိရေပ။ သို႔ေပမယ့္ ႏိုင္ငံျခား သူကေတာ့ စစ္ဗိုလ္ကို စကားအေခ်အတင္ ေျပာေနသည္။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ ထင္လိုက္သည္က လပြတၱာသို႔ဝင္လာေသာ ႏိုင္ငံျခားသားကို စစ္တပ္က လာေရာက္စစ္ေဆးေနသည္ဟု ထင္လိုက္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အက်ိဳးအေၾကာင္းသိရေအာင္ စစ္ဗိုလ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ား အေခ်အတင္ ေျပာေန ေသာ ေနရာသို႔သြားၿပီး ဘာျဖစ္တာလဲလို႔ ေမးၾကည့္ေသာအခါ။ စစ္ဗိုလ္က ရွင္းျပသည္။ ယခုႏိုင္ငံျခားသားမ်ားသည္ အစိုးရက ဖိတ္ထားေသာ အဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕ ျဖစ္သည္။ ယခုဆိုင္တြင္ စားေသာက္ရာတြင္ ပိုက္ဆံ ႏွစ္ေသာင္းေပး ထားႏွင့္ၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း ေနာက္ဆံုး ဘီလ္ရွင္းသည့္အခါတြင္ ဆိုင္က ေနာက္ထပ္ ေလးေသာင္း ထပ္ေတာင္းေၾကာင္း။ သူတို႔ စားေသာက္ထားေသာ တန္ဖိုးပမာဏသည္ မည္သည့္နည္းႏွင့္မွ် ေငြေျခာက္ေသာင္း က်ႏိုင္ဖြယ္ရာမရွိ သည့္အတြက္ေၾကာင့္ သူ႔ကိုလာေခၚၿပီး တိုင္ၾကားျခင္းျဖစ္ ေၾကာင္း စစ္ဗိုလ္က ေျပာျပသည္။

လပြတၱာၿမိဳ႕ကို ေလမုန္တိုင္းတိုက္ၿပီး တစ္ပတ္အၾကာမွာ ကြၽန္ေတာ္ တုိ႔ေရာက္သည္။ ထိုစဥ္ကလပြတၱာၿမိဳ႕ေပၚတြင္ ဒုကၡသည္ သိန္းခ်ီရွိၿပီး ေသာက္ဖို႔ ေရပင္အခက္အခဲ ရွိေနဆဲကာလ ျဖစ္သည္။ ထိုကဲ႔သို႔ လူအမ်ားအတြက္ ေသာက္စရာ ေရပင္မရွိသည့္အခ်ိန္တြင္ လပြတၱာၿမိဳ႕ေပၚ တြင္ စည္ဘီယာ ရသည္။ စည္ဘီယာရသည္ဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ သြားေသာက္ျဖစ္သည္။
ျမန္မာဘ႐ူဝါရီကုမၸဏီက တစ္ႏိုင္ငံလံုးရွိ ဘီယာဆိုင္မ်ားကို ေရာင္းေဈး သတ္မွတ္ေပးထားေပမယ့္ လပြတၱာမွာေတာ့ ျခြင္းခ်က္အေနႏွင့္ ေဈးႀကီးေနမည္မွာ စိတ္ကအလုိလို ႀကိဳသိေနသည္။ ထင္ထားသည့္အတိုင္း စည္ဘီယာ တစ္ခြက္ကို ၆၀၀ က်ပ္ေပးရသည္။

သြားေရးလာေရး အခက္အခဲေၾကာင့္ ရန္ကုန္ထက္ တစ္ရာပိုသည္ကို ကြၽန္ေတာ္လက္ခံ၍ ရသည္။ သို႔ေပမယ့္ ထည့္ထားသည့္ ဘီယာကိုေတာ့ လက္ခံ၍ကား မရႏိုင္။ ဘီယာတစ္ခြက္ဟု မွာလိုက္လွ်င္ ထည့္ေပးသည့္ ဘီယာပမာဏသည္ အျမႇဳပ္ေတာင္ လက္ကိုင္ကြင္းနားမေရာက္။ ကြၽန္ေတာ္ က စားပြဲထိုးကို ခြက္မျပည့္ဘူးဟုဆိုကာ ျပန္ထည့္ခိုင္းသည္။ ထိုအခါ စားပြဲထိုးက ဘီယာခြက္ေလးကိုယူ၊ အျမႇဳပ္ေလး နည္းနည္းခ်ၿပီး ျပန္ယူလာသည္။

ေဈးကလည္း သူမ်ားထက္ ပိုယူထားေသးသည္၊ ေဈးပိုယူထားလွ်င္ေတာ့ ဘီယာကို ျပည့္ေအာင္ထည့္သင့္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္က ျပန္ထည့္ခိုင္းသည္။ ထိုအခါစားပြဲထိုးက မရေတာ့ဘူးဆရာ၊ ဒါကနာဂစ္ ဘီယာတဲ့...။ ခက္သည္က လပြတၱာၿမိဳ႕မွာ ဘီယာဆိုင္ တစ္ဆိုင္ပဲရွိသည္။ တျခားေရြးခ်ယ္စရာ ဆိုင္မရွိ။ ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔ထည့္ခ်င္သေလာက္ ထည့္၍ ရသည္ဆုိသည့္ အခ်ဳိးမ်ဳိးႏွင့္ေရာင္းသည္။ ဘီယာတင္လားဆိုေတာ့ ဟင္းပြဲမ်ားလည္း ထိုကဲ႔သို႔ပင္ျဖစ္သည္။ တကယ္ေတာ့ စားေသာက္ကုန္ေဈးႏႈန္း မ်ားသည္ ဧရာဝတီတိုင္းေဒသႀကီးက ရန္ကုန္ေလာက္ ေဈးမႀကီးပါ။ ေလမုန္တိုင္းတိုက္ၿပီး သူတို႔ၿမိဳ႕ကို ရန္ကုန္မွကယ္ဆယ္ေရး အဖြဲ႕ေတြ ဆင္းလာသည့္အခါ ေရာင္းအားက ယခင္ထက္ ၁၀ ဆေဆာက္ေလာက္ ျမင့္တက္လာသည္။ ျမင့္တက္လာသည့္ ဝယ္လိုအားကို အခြင့္ေကာင္းယူကာ တင္လိုက္သည့္ေဈးက ရန္ကုန္ထက္ ပိုႀကီးသည္။

ေဈးပိုႀကီးလို႔ ထည့္ေပးသည့္ ပမာဏမွာလည္း ပံုမွန္မရ။ ေတာ္ေတာ္ႀကီး နည္းၿပီး တစ္ခါတစ္ရံ ဟင္းပြဲမ်ားတြင္ ယင္ေကာင္မ်ား ပါလာတတ္ေသးသည္။ ယင္ေကာင္ပါသည္ဟုဆိုကာ သြားျပေတာ့ အားလံုးက မထူးဆန္းသလို ၾကည့္ေနၾကေသးသည္။

ေဈးကလည္းႀကီး၊ ထည့္ေပးတာကလည္း နည္းသည့္ ထိုဘီယာဆိုင္ ကို ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ဘီယာေသာက္ခ်င္သည့္တိုင္ သြားမေသာက္ေတာ့သလို ထိုဆိုင္တြင္ ထမင္းေတာင္ မစားေတာ့ဘဲ သပိတ္ေမွာက္ထားလုိက္သည္။

လပြတၱာရွိ ပဲ့ေထာင္ဆိပ္ကမ္းတြင္ ပဲ့ေထာင္ငွားဖို႔ ကြၽန္ေတာ္ ဆင္းလာသည္။ ထိုေန႔က ရာသီဥတု သာယာသည့္ေန႔ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အလွဴရွင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေတာဘက္သို႔ ေလွမ်ားျဖင့္ ဆင္းလွဴၾကသည္။ ကြၽန္ေတာ္ ေလွဆိပ္ကို ဆင္းလာတာ ေနာက္က်သည္ကတစ္ေၾကာင္း၊ အလွဴရွင္မ်ား အလာမ်ားသည္က တစ္ေၾကာင္းေၾကာင့္ ေလွဆိပ္တြင္ ပဲ့ေထာင္ တစ္စီးသာရွိသည္။
ေလွဆိပ္မွာ ပဲ့ေထာင္တစ္စီးတည္းက်န္ေတာ့တာဆိုရင္ေတာ့ ေဈးကိုင္ ေတာ့မွာပဲဟု ကြၽန္ေတာ္ေတြးလိုက္မိသည္။ သို႔ေပမယ့္ ဒီတစ္စီးတည္းသာ ရွိသည့္အတြက္ ေဈးကိုင္လွ်င္လည္း မတတ္ႏိုင္၊ ပိုေပးတန္ ေပးရေတာ့မည္ဟု ေတြးၿပီး ထိုပဲ့ေထာင္ကို သြားငွားလိုက္သည္။
ကြၽန္ေတာ္သြားမည့္ ခရီးကို ေျပာေတာ့ ပဲ့ေထာင္သမားက ငါးေသာင္း ေတာင္းသည္။ တကယ္ေတာ့ ထိုခရီးသည္ ပဲ့ေထာင္ျဖင့္ မိနစ္ရွစ္ဆယ္ခန္႔သာ ေမာင္းရမည့္ ခရီးျဖစ္သည္။ ထိုခရီးကို ငါးေသာင္း ေတာင္းသည္ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို လြန္သည္ဟု ေျပာ၍ရသည္။ ခါတိုင္း ထိုခရီးသြားပါက သံုးေသာင္းသာ ေပးရသည္။

ထိုသံုးေသာင္းဆိုေသာ ေဈးမွာလည္း ေလမုန္တိုင္းတိုက္ၿပီးမွ တက္ထားေသာေဈး ျဖစ္သည္။ ေလမုန္တိုင္း မတိုက္ခင္က ဆိုပါက ထိုခရီးကို ႏွစ္ေသာင္း ေပးမည့္သူပင္ ရွိလိမ့္မည္မထင္။ သို႔ေပမယ့္ ထိုသူကအားမနာလွ်ာမက်ိဳး ငါးေသာင္းေတာင္းသည္။
ကြၽန္ေတာ္က ဒီခရီးက သြားေနက်ခရီးျဖစ္ေၾကာင္း၊ ခါတိုင္းေဈး အဲဒီေလာက္မရွိေၾကာင္း၊ သို႔ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ နည္းနည္းေလွ်ာ့ေပးဖို႔ ေလွသမားကို ေျပာသည္။ သို႔ေပမယ့္ ေလွသမားက ငါးေသာင္းမွ ငါးေသာင္း ငါးေသာင္း မရလွ်င္ မလိုက္ႏိုင္ဟုဆိုသည္။

တကယ္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔က လပြတၱာမွာ စီးပြားလာလုပ္ေနၾကသူ မ်ားမဟုတ္ပါ။ သူ႔ေလွကိုငွားၿပီး စီးပြားေရး ကိစၥသြားမည္မဟုတ္ဘဲ သူတို႔ ေဒသတြက္ အလွဴလာလုပ္ေပးေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔က သူတို႔ ေဒသအတြက္ အလုပ္လုပ္လာလုပ္ေပးေနတာေၾကာင့္ ေလွခကို ေလွ်ာ့ယူ ရမည္ဟု ဆိုလိုျခင္းမဟုတ္ပါ။ တန္ရာတန္ေၾကးယူ။ ယခုေတာ့ ထိုလူမ်ားက ထိုသို႔မဟုတ္ရတုန္းကို အဆမတန္ ရိတ္လိုက္မယ္ဆိုသည့္ အခ်ဳိးမ်ဳိးခ်ဳိး ခ်င္ၾကသည္။ ေလွေဈးမတည့္သျဖင့္ ကမ္းေပၚသို႔ ကြၽန္ေတာ္ျပန္တက္ဖို႔ လုပ္ေနစဥ္ မွာ ႏွစ္ရစ္ႏွင့္ စစ္သားတစ္ေယာက္ ဆင္းလာသည္။ ထို႔ေနာက္ထိုေလွကို ေခ်ာဆြဲပါေတာ့သည္။ ေလွကိုေခ်ာဆြဲသည့္ အခ်ိန္ေရာက္မွ ေလွသမားက ကြၽန္ေတာ့္ကို လွမ္းၾကည့္သည္။ ယခုအၾကည့္က ငါးေသာင္းမွငါးေသာင္း ဆိုတုန္းက အၾကည့္ႏွင့္ လံုးဝတျခားစီ။

သူၾကည့္သည့္ အၾကည့္ကို ကြၽန္ေတာ္သေဘာေပါက္ပါသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ကြၽန္ေတာ္က ဒီေလွကို ကြၽန္ေတာ္ ကယ္ဆယ္ေရးအဖြဲ႕က ေအာ္ဒါငွား ထားတာပါဟု ေျပာလွ်င္ ထိုစစ္သားက ေခ်ာဆြဲေတာ့မည္မဟုတ္ေပ။ သို႔ေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္မေျပာေပးႏိုင္ပါ။ သာမန္အခ်ိန္တြင္ ကြၽန္ေတာ္ ေျပာေပးေကာင္းေျပာေပးလိမ့္မည္။ ေလာဘေဇာတက္ေနၿပီး မတန္တဆ အျမတ္ႀကီးရလိုသူ တစ္ေယာက္အတြက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္မကူညီႏိုင္ပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ ဘာမွ်ဝင္မေျပာေတာ့ဘဲ ကမ္းေပၚသို႔သာ တက္လာခဲ့ ေတာ့သည္။

ေတာထဲတြင္ မီးေလာင္ပါက ေတာေနသတၱဝါေလးမ်ား ေျပးၾက လႊားၾကႏွင့္ ဒုကၡေရာက္ၾကရသည္။ သို႔ေပမယ့္ ေတာေၾကာင္ကေတာ့ သဘာဝက ေပးထားသည့္ စြမ္းအားအတိုင္း ေျပးအားရွိသည့္အတြက္ ေတာမီးသည္ သူ႔အတြက္ တျခားတိရစၦာန္ေလာက္ေတာ့ ပူစရာ မဟုတ္သည့္အျပင္ ေတာမီးေၾကာင့္ ေျပးထြက္လာၾကေသာ ေတာေန သတၱဝါေလးမ်ားကို ပင္ တစ္ေနရာက ေစာင့္ကာ အသင့္ဖမ္းစားလိုက္ေသးသည္။ ထိုေၾကာင့္ ေတာမီးသည္ ေတာေၾကာင္အတြက္ ဒုကၡမေရာက္သည့္အျပင္ ေတာမီးေၾကာင့္ ေတာေၾကာင္ကိုမ်ားစြာ အဆင္ေျပေစသည္။

ေခတ္တစ္ေခတ္ ပ်က္သည့္အခါတြင္ သာမန္လူမ်ားအတြက္ ဒုကၡ ေရာက္ေစေသာ္လည္း သူခိုး ဓားျပကဲ႔သို႔ေသာ လူမ်ားအတြက္ေတာ့ အကြက္ေကာင္းျဖစ္သည္။ ေခတ္ပ်က္ေသာအခါ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ပ်က္ျပားၿပီး လူအမ်ား ဒုကၡေရာက္သည့္ အခါတြင္ သူခိုး၊ ဓားျပမ်ားအတြက္ အခြင့္ေကာင္း တစ္ခု ျဖစ္ၿပီး အေပ်ာ္ႀကီး ေပ်ာ္ေတာ့သည္။

ေတာမီးေလာင္လွ်င္ တိရစၦာန္ေလးမ်ား ဒုကၡေရာက္ၾကသည္။ သို႔ေပမယ့္ ေတာေၾကာင္မ်ားကေတာ့ အေပ်ာ္ႀကီးေပ်ာ္ၾကသည္။ ထို႔အတူ ေခတ္ပ်က္သည့္အခါ လူအမ်ားဒုကၡေရာက္ၾကသည္။ သို႔ေပမယ့္ သူခုိးဓားျပ မ်ားကေတာ့ အေပ်ာ္ႀကီး ေပ်ာ္ၾကသည္။ အမ်ားဒုကၡေရာက္ သည့္အခါတြင္ အေပ်ာ္ႀကီး ေပ်ာ္တတ္သည့္ သူခိုးဓားျပမ်ားကို တင္စားၿပီး ေတာေၾကာင္ဟု ေခၚၾကသည္။ ထိုအခါ “ေတာမီးေလာင္ ေတာေၾကာင္ လက္ခေမာင္းခတ္” ဆိုသည့္ စကားပံုျဖစ္လာေတာ့သည္။

ျမန္မာ အဘိဓာန္တြင္ေတာ့ ဓားျပဆိုသည္မွာ လက္နက္ျဖင့္ အၾကမ္းဖက္ ၿခိမ္းေျခာက္၍ ပစၥည္းလုယူသူဟု အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ထားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူခိုးဓားျပ ဟုေျပာသည့္အခါတြင္ ဓားႀကီးကိုင္၊ ေသနတ္ႀကီး ကိုင္ၿပီး ႐ိုက္ႏွက္လုယူသူမ်ားကို ေျပးျမင္ၾကသည္။

တကယ္ေတာ့ ေလာကတြင္ သူတစ္ပါးပစၥည္းကို မတရားသျဖင့္ ရယူျခင္းသည္လည္း ဓားျပတုိက္ျခင္းတစ္မ်ဳိး ျဖစ္သည္။ သို႔ေပမယ့္ ယခင္ ေခတ္ဓားျပမ်ားသည္ တုတ္၊ ဓားမ်ားကို အသံုးျပဳၾကေသာ္လည္း ယခုေခတ္ ဓားျပမ်ား သံုးသည့္လက္နက္က တုတ္၊ ဓားမ်ား မဟုတ္ေတာ့ဘဲ အသံုးျပဳ သည့္လက္နက္မ်ားသာ ေျပာင္းသြားျခင္းသာ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။

Credit To The Voice Weekly


Read More »

ဘားမိစ္ပိုင္သြန္(နီမင္းေဆြ )



ေအာင္ႏိုင္သူ ဘားမိစ္ပိုင္သြန္
ဘားမိစ္ပိုင္သြန္ဆိုတဲ့ နာမည္ကုိ တစ္ကမၻာလံုး မသိတဲ့သူ မရွိသေလာက္ပါဘဲ။ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံထဲမွာ ဆိုရင္ေတာ့ ဘားမိစ္ပိုင္သြန္ဆုိတဲ့ နာမည္ကုိ ၾကားလိုက္႐ံုနဲ႔ လမ္းသြားေနတဲ့ လူေတြရဲ႕ေျခလွမ္းေတြ တုံ႔ခနဲ ရပ္သြားၾကမွာပါ။ ဒီနာမည္ဟာ အဲဒီေလာက္ထိ အရွိန္အ၀ါ ႀကီးမားလြန္းလို႔ ဒီေဆာင္းပါးရဲ႕ ေခါင္းစဥ္ကုိ "ျမန္မာစပါးအံုး" လို႔ အမည္မေပးဘဲ ဘားမိစ္ပိုင္သြန္လို႔ အမည္ေပးလုိက္ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဘားမိစ္ပိုင္သြန္ရဲ႕ မူလဇာတိေျမဟာ ေတာင္အာရွနဲ႔ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီေျမြဟာ ေမြးရပ္ဇာတိမွာ နာမည္မႀကီးဘဲ အေမရိကားမွာ နာမည္သြားႀကီး ေနပါတယ္။ နာမည္ႀကီးဆုိ ဒီေျမြဟာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ အျခားတိရစၦာန္ေတြကို သာမက လူသားေတြကုိပါ အႏၲရာယ္ေပးစ ျပဳလာေနၿပီကုိး။ လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးႏွစ္ေလာက္တုန္းက အေမရိကန္ေတာင္ပုိင္းက ဖေလာ္ရီဒါျပည္နယ္မွာ အိမ္မွာေမြးထားတဲ့ ဘားမိစ္ပုိင္သြန္ တစ္ေကာင္ဟာ ညအခ်ိန္ သူ႔ကုိထည့္ထားတဲ့ သံတုိင္ကီထဲက လြတ္ထြက္လာၿပီး ေျမြပုိင္ရွင္ရဲ႕ ႏွစ္ႏွစ္သမီးေလးကုိ  ညႇစ္သတ္သြားခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ၂၁.၅.၁၃ ရက္ေန႔က အဲဒီဖေလာ္ရီဒါ ျပည္နယ္မွာပဲ ဖမ္းမိတဲ့ ဘားမိစ္ပုိင္သြန္ တစ္ေကာင္ဟာ ၁၈ ေပအရွည္ရွိၿပီး ရင္ကုိခြဲလုိက္တဲ့အခါ အထဲမွာ သမင္တစ္ေကာင္ မ်ိဳထားတာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။
အစတုန္းကေတာ့ ဖေလာ္ရီဒါမွာ ဒီေျမြအမ်ိဳးအစားေတြ မရွိပါဘူး။ သူ႕ရဲ႕အေရခြံဟာ အင္မတန္မွ လွပၿပီး အေရာင္ကလည္း ဆြဲေဆာင္မႈ ရွိလြန္းတဲ့အတြက္ အေမရိကန္ေတြဟာ ဒီေျမြေတြကုိ၀ယ္ၿပီး အိမ္မွာအလွေမြး ခဲ့ၾကပါတယ္။ အဆိပ္မရွိတဲ့အတြက္ ဂ႐ုစုိက္စရာ မလိုဘူးလို႔ ခပ္ေပါ့ေပါ့ သေဘာထားၿပီး ေမြးျမဴခဲ့ၾကျခင္းကလည္း ျပႆနာရဲ႕ အရင္းခံ တစ္ခုပါပဲ။ ဒီေျမြဟာ အလြန္ဖြံ႕ထြားႏႈန္း ျမန္တဲ့အတြက္ အိမ္မွာအေကာင္ ေသးေသးေလး ၀ယ္ေမြးၿပီး ေကာင္းေကာင္းေကြၽးထား လိုက္မယ္ဆုိရင္ တစ္ႏွစ္အတြင္းမွာ ခုနစ္ေပအထိ ရွည္လာႏိုင္ပါတယ္။ အသက္ေလးႏွစ္အရြယ္မွာ ၁၂ ေပအထက္ထိ ရွည္လာႏိုင္ၿပီး သက္တမ္းကလည္း ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ထိ ရွိႏိုင္တယ္လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ ဘားမိစ္ပိုင္သြန္ဟာ ေရကူးအင္မတန္မွ ကြၽမ္းက်င္ၿပီး ေရအျမဲရွိေနတဲ့ ေနရာမ်ိဳးနားမွာသာ ေနထိုင္ေလ့ ရွိပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ျမက္ခင္းျပင္စိမ့္ေျမ၊ ႐ႊံ႕ေတာ၊ ေက်ာက္ေတာင္ေတြရဲ႕ ေျခရင္း၊ သစ္ေတာထူထပ္တဲ့ ေနရာနဲ႔ ျမစ္ေဘးေတြမွာ သူ႔ကုိေတြ႕ၾကရပါတယ္။ ဒီေျမြဟာ သစ္ပင္လည္း တက္ႏိုင္တဲ့အျပင္ သူ႕ရဲ႕အၿမီးနဲ႔ ခႏၶာကုိယ္ဟာ သားေကာင္ကို ရစ္ပတ္ၿပီး ညႇစ္သတ္တဲ့ေနရာမွာ ေၾကာက္ခမန္းလိလိ စြမ္းအားႀကီးမား ပါတယ္။
အရင္တုန္းကေတာ့ ဖေလာ္ရီဒါ ျပည္နယ္မွာ ဒီေျမြမ်ိဳးေတြ မရွိခဲ့ပါဘူး။ လူေတြက ဒီေျမြေတြကုိ အလွေမြးလာရင္း ေနာက္ေတာ့ သူတုိ႔ကုိထားဖုိ႔ သံတုိင္ကီေတြ ေဆာက္လုပ္ရတာက ေစ်းႀကီး၊ အစားႀကီးတဲ့ ဒီေျမြကုိ ေကြၽးရေမြးရတဲ့ ေနရာမွာလည္း အကုန္အက်က မ်ားသမုိ႔ ဆက္မေမြးႏုိင္ၾကေတာ့ဘဲ သင့္ေတာ္ရာ ေရစပ္ႏြံစပ္ေတြနားမွာ သြားလႊတ္ၾကရာက မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ျပႆနာ တက္ခဲ့ရေတာ့ တာပါပဲ။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ သာမန္အားျဖင့္ ေျမြဆုိတာ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ဥေလ့ရွိၿပီး ဒီေျမြအမ်ိဳးအစား အမတစ္ေကာင္ရဲ႕ အသုိက္ထဲမွာ အမ်ားဆုံး ေတြ႕ခဲ့ရဖူးတဲ့ ေျမြဥအေရအတြက္က ၈၃ လုံးေတာင္ ရွိတာဆုိေတာ့ ဘယ္ေလာက္ အပြားျမန္လုိက္မလဲဆုိတာ စဥ္းစားလုိ႔ေတာင္ မၾကည့္ရဲပါဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း အခုဖေလာ္ရီဒါ ျပည္နယ္မွာ ဒီေျမြမ်ိဳး တစ္သိန္းရွစ္ေသာင္းေလာက္ေတာင္ ရွိေနၿပီလုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒီေျမြေတြ ဆက္မပြားႏုိင္ေအာင္ တားဆီးကာကြယ္ေရး အဖြဲ႔ေတြကုိ ဖြဲ႕ၾကရပါတယ္။ ၾကြက္ေတြဖမ္းၿပီး ေနာက္ေက်ာေပၚမွာ အသံလႊင့္ ကိရိယာေတြ တပ္ေပးၾကပါတယ္။ ေနာက္ဒီၾကြက္ဟာ အခ်ိန္တုိအတြင္း ခရီးတစ္မုိင္ေလာက္ ေပါက္ေနတာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။ ေနာက္အဲဒီအသံလႊင့္ေနတဲ့ ေနရာလုိက္သြားၿပီး ဖမ္းမိတဲ့ ဘားမိစ္ပိုင္သြန္ တစ္ေကာင္ရဲ႕ရင္ကုိ ခြဲၾကည့္တဲ့အခါ အထဲမွာ အဲဒီၾကြက္ကုိ ျပန္ေတြ႕ရလုိ႔ ရင္ေမာၾကရပါတယ္။ ဒီေျမြဟာ ငွက္မ်ိဳးစုံ၊ ရွဥ့္၊ ေတာေၾကာင္၊ ၀ံအငယ္စား၊ ၾကြက္၊ ခ႐ု၊ သမင္နဲ႔ ငါးေပအရွည္ရွိတဲ့ မိေက်ာင္းငယ္ကအစ အကုန္စားပါတယ္။ ဖေလာ္ရီဒါမွာ ရွိသမွ်အေကာင္ အကုန္ကုန္တာပါပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဘားမိစ္ပုိင္သြန္ ေခ်ာက္အိပ္မက္ေတြ မက္ေနၾကရၿပီး အခုဘားမိစ္ပိုင္သြန္ တစ္ေကာင္ကို အလွေမြးတာမိရင္ ေထာင္ဒဏ္ခုနစ္ႏွစ္၊ ဒါမွမဟုတ္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ငါးသိန္းဒဏ္႐ိုက္ဖို႔အထိ တခ်ိဳ႕သတ္မွတ္ထားတဲ့ ေနရာေတြမွာ အမိန္႔ေတြ ထုတ္ထားရပါၿပီ။
လက္ရွိ အေျခအေနမွာ ကုိယ့္ႏုိင္ငံ ဘယ္လုိအေျခအေနမွာပဲ ရွိေနရွိေန တစ္ေန႔ေန႔ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ေရာက္ရင္ ဘားမိစ္ပုိင္သြန္ကုိ လူေတြမထီမဲ့ျမင္ မျပဳရဲၾကသလုိ ကုိယ့္ႏုိင္ငံသားေတြကုိ အမ်ားက အထင္ႀကီးေလးစား ၾကရတဲ့ ဘ၀မ်ိဳးကုိ ေရာက္လာလိမ့္မယ္လုိ႔ ရင္ထဲမွာ အာ႐ုံရေန မိတာကေတာ့ အမွန္ပါပဲ . . . . .
အခု ေျမြမဟုတ္တဲ့ ဘားမိစ္ပိုင္သြန္တစ္မ်ိဳး အေမရိကားမွာ ေပၚလာျပန္ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ MMA (Mixed Martial Arts) လို႔ေခၚတဲ့ ေျခာက္ေျမႇာင့္ပံုုသဏၭာန္ သံဆန္ခါ၀ိုင္း အတြင္းမွာ ငါးမိနစ္သံုးခ်ီ သူေသကိုယ္ေသ အႏိုင္ထိုးသတ္ရတဲ့ ပြဲမ်ိဳးေတြမွာ ထုိးသတ္ရတဲ့ လက္ေ၀ွ႔သမား တစ္ဦးပါပဲ။ သူ႔ကုိ လူေတြက "ဘားမိစ္ပိုင္သြန္" လုိ႔ အသိမ်ားၾကၿပီး သူ႔မူရင္း နာမည္ကေတာ့ "ေအာင္လဆန္း" (Aung La Nsang) ျဖစ္ပါတယ္။ ေအာင္လဆန္းဟာ ကခ်င္ျပည္နယ္ ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕မွာ ေမြးဖြားခဲ့သူပါ။ အသက္ ၂၈ ႏွစ္ရွိၿပီး အရပ္ ၆ ေပ ၁ လက္မ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ၁၇၅ ေပါင္ ရွိပါတယ္။ ေအာင္လဆန္းဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၁ ႏွစ္က အေမရိကားကို ေရာက္လာၿပီး ၁.၅.၂၀၀၅ ရက္ေန႔က အဲဒီလုိ ေၾကးစားလက္ေ၀ွ႔ပြဲမ်ိဳးကုိ စတင္ထိုးသတ္ ခဲ့တာပါ။ ၂၁ ပြဲ ထိုးရာမွာ ၁၃ ပြဲႏိုင္ၿပီး ရွစ္ပြဲ႐ံႈးတဲ့စံခ်ိန္ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ၁၇.၈.၂၀၁၃ မွာ "႐ွက္ဒရစ္ဂြတ္ဒရစ္ခ်္" (Shedrick Goodridge) လို႔ေခၚတဲ့  အေမရိကန္ ႏိုင္ငံသား အာဖရိကႏြယ္ဖြား တစ္ဦးနဲ႔ ယွဥ္ၿပိဳင္ထိုးရေတာ့မယ္ဆိုတာ သိလိုက္ရေတာ့ ၾသဂုတ္လ ၁၆ ရက္ေန႔ညမွာ ကုိယ္အိပ္လို႔ေတာင္ မေပ်ာ္ခဲ့ပါဘူး။ ဂြတ္ဒရစ္ခ်္ဟာ ေအာင္လဆန္းထက္ အသက္ငါးႏွစ္ငယ္ၿပီး အရပ္တစ္လက္မ ပိုရွည္တဲ့အျပင္ ႏွစ္ေပါင္လည္း ပိုေလးပါတယ္။ ဂြတ္ဒရစ္ခ်္ပုံကုိၾကည့္ၿပီး ကုိယ့္လူ႐ႈံးေတာင္မွ ျမင္မေကာင္း ႐ႈမေကာင္းေလာက္ေအာင္ ေသြးသံရဲရဲ ပက္ပက္စက္စက္နဲ႔ေတာ့ မ႐ႈံးပါေစနဲ႔လုိ႔ ဆုေတာင္းခဲ့မိတာ အမွန္ပါ။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ဒီလက္ေ၀ွ႔ပြဲမ်ိဳး ၾကည့္ရတာ တစ္ခါတစ္ခါ အမဲေပၚတဲ့ ေနရာနား ေရာက္သြားသလုိ ခံစားရတတ္လုိ႔ပါပဲ။
တျခားႏိုင္ငံကို ကိုယ္စားျပဳၿပီး ထိုးေနတာ ျဖစ္ေပမယ့္ သူဟာကိုယ့္ႏိုင္ငံသား ကခ်င္တိုင္းရင္းသား လူ႐ြယ္တစ္ဦးဆုိေတာ့ သူ႔အေပၚ သံေယာဇဥ္ မျဖစ္ဘဲ ဘယ္ေနႏုိင္လိမ့္မတုံး။ ေနာက္ၿပီးသူက အေမရိကားမွာ နာမည္ႀကီးတဲ့ ဘားမိစ္ပိုင္သြန္ဆုိတဲ့ နာမည္ကုိ ယူထားတဲ့သူေလ။ ေၾကာ္ျငာထဲမွာလည္း ရင္ဘတ္မွာ ဘားမိစ္ပိုင္သြန္ဆုိတဲ့ စာတမ္းပါတဲ့ အက်ႌႀကီးနဲ႔။ ေနာက္က သူ႔အဖြဲ႕သားေတြကလည္း အဲဒီစာတမ္းမ်ိဳးပါတဲ့ ဆုိင္းဘုတ္ေတြကုိ လက္ထဲမွာ ကုိင္ထားၾကလုိ႔။
တကယ္ထိုးေတာ့ ဒုတိယအခ်ီ တစ္မိနစ္နဲ႔ ေလးဆယ့္ေလးစကၠန္႔မွာပဲ ေအာင္လဆန္းဟာ ၿပိဳင္ဘက္ကို အႏိုင္ရရွိ သြားပါတယ္။ ၿပိဳင္ဘက္ရဲ႕ ေနာက္ေက်ာဘက္ကေနၿပီး ေမးေအာက္က လည္ပင္းကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ အေသညႇစ္ထားရတဲ့ နည္းမ်ိဳးနဲ႔ ၿပိဳင္ဘက္ကုိ အႏိုင္ရသြားတာပါ။ ဒီသတ္ကြက္မ်ဳိးကုိ သူအင္မတန္ ပုိင္ပါတယ္။ ေနာက္ကေန တစ္ဖက္လူရဲ႕ခါးကုိ ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ခြၿပီး ခ်ဳပ္ထားႏုိင္ဖုိ႔ အရင္ႀကိဳးစား ရတာပါ။ ၿပီးေတာ့ ၿပိဳင္ဘက္က အ႐ံႈးေပးရတဲ့အထိ ၿပိဳင္ဘက္ရဲ႕ လည္ပင္းကုိ ေနာက္ဘက္ကေန လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ စပါးအုံး တစ္ေကာင္လုိ အေသညႇစ္ထားရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၿပိဳင္ဘက္က မခံႏိုင္ေတာ့လို႔ သူ႔ခႏၶာကိုယ္ကို ပဲျဖစ္ျဖစ္ ကုိယ့္ခႏၶာကိုယ္ကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ၾကမ္းျပင္ကုိပဲျဖစ္ျဖစ္ လက္၀ါးနဲ႔ပုတ္ အခ်က္ျပတဲ့ အခ်ိန္ဟာ ပြဲသိမ္းတဲ့ အခ်ိန္ပါပဲ။ အခုတစ္ခါမွာလည္း ဂြဒ္ဒရစ္ခ်္ဟာ ဖေလာ္ရီဒါျပည္နယ္က ေပ ၂၀ေလာက္ အရွည္ရွိတဲ့ ဘားမိစ္ပုိင္သြန္တစ္ေကာင္ သူ႔ေနာက္ေက်ာေပၚ ေရာက္သြားသလုိ ခံစားသြားရ ရွာပါတယ္။ ေအာင္လဆန္းဟာ ဒီပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ပဲ ၿပိဳင္ဘက္အေပၚ အမ်ားဆံုး အႏိုင္ယူခဲ့တာပါ။ ဘားမိစ္ပုိင္သြန္လုိ ၿပိဳင္ဘက္ကုိညႇစ္ၿပီး အႏုိင္ယူတာမ်ိဳးကုိ လူေတြက သေဘာက်လြန္းလုိ႔ သူဖြင့္ထားတဲ့ လက္ေ၀ွ႔သင္တန္းကုိ လာတက္ေနသူေတြ တစ္ရာနီးပါးေလာက္ေတာင္ ရွိေနၿပီလုိ႔ သိရပါတယ္။ ေအာင္လဆန္းနဲ႔ ဂြဒ္ဒရစ္ခ်္တုိ႔ ယွဥ္ၿပိဳင္တဲ့ပြဲကုိ ကိုယ္တုိင္မၾကည့္ရေပမယ့္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ပရိသတ္ႀကီးက "ဘားမိစ္ပိုင္သြန္.. ဘားမိစ္ပိုင္သြန္..." လို႔ ဘယ္ေလာက္မ်ား ေအာ္ဟစ္အားေပး ေနၾကမလဲဆုိတာ မ်က္စိထဲမွာ ျမင္ေယာင္ေနမိပါတယ္။
အားကစားဟာ လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ကို အမ်ားဆံုး ျမႇင့္တင္ေပးႏိုင္တဲ့အရာ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာ အားကစားေလာက တစ္ေနရာမွာ ကုိယ့္ႏိုင္ငံကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့ ထူးခြၽန္သူ အားကစားသမားတစ္ေယာက္ ေပၚလာဖို႔ဆိုတာ မလြယ္ပါဘူး။ ေအာင္လဆန္းဟာ အခုလက္မွတ္ထုိးထားခဲ့တဲ့ ႏွစ္ႏွစ္စာခ်ဳပ္ သက္တမ္းကုန္ရင္ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ ကုိယ္စားျပဳၿပီး ထုိးေတာ့မယ္ဆုိတာ သိရလုိ႔ ၀မ္းသာရပါတယ္။
အခုလက္ရွိ အေျခအေနမွာ ကုိယ့္ႏုိင္ငံ ဘယ္လုိအေျခအေနမွာပဲ ရွိေနရွိေန တစ္ေန႔ေန႔ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ေရာက္ရင္ ဘားမိစ္ပုိင္သြန္ကုိ လူေတြမထီမဲ့ျမင္ မျပဳရဲၾကသလုိ ကုိယ့္ႏုိင္ငံသားေတြကုိ အမ်ားက အထင္ႀကီးေလးစား ၾကရတဲ့ ဘ၀မ်ိဳးကုိ ေရာက္လာလိမ့္မယ္လုိ႔ ရင္ထဲမွာ အာ႐ုံရေန မိတာကေတာ့ အမွန္ပါပဲ။
ျမန္မာလူမ်ိဳးဟာ  ပင္ကုိသဘာ၀ အက်င့္စ႐ုိက္အရ ေျခာက္ျပစ္ကင္းသဲလဲစင္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ အားနည္းခ်က္ေတြ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အစြမ္းအစလည္း ရွိပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံမ်ားဆုိရင္ က်န္တဲ့လူ အေတာ္မ်ားမ်ားထက္ေတာင္ သာပါေပတယ္ဆုိတဲ့ လုပ္ေဆာင္မႈေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ခ်ဳိ႕ယြင္းခ်က္ အားနည္းခ်က္ ရွိတယ္ဆုိတဲ့ အထဲမွာ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုကုိ ဂဃနဏ အေသးစိတ္ နားလည္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္တဲ့ ေနရာမွာေတာ့ အေတာ္အားနည္းတယ္လုိ႔ ေျပာရပါမယ္။ အေၾကာင္းအရာ ကိစၥတစ္ခုကုိ အေသအခ်ာ အရင္မေလ့လာ မစူးစမ္းဘဲ လုပ္ငန္းကုိ အလ်င္စလုိ စခ်င္တဲ့စိတ္ေတြက သိပ္မ်ားေနပါတယ္။ အခုတေလာ ဒီလုိကိစၥမ်ိဳးေတြ ေနရာေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားမွာ ေတြ႕ေနရလုိ႔ သတိထားမိတာပါ။ ႏုိင္ငံကုိ အေျခခံအုတ္ျမစ္ ခုိင္မာေအာင္ စတင္ႀကိဳးစားေနတဲ့ ကာလမွာ ဒီအားနည္းခ်က္ကုိ သေဘာေပါက္ၿပီး ျပဳျပင္ လုိက္ၾကမယ္ဆုိရင္ျဖင့္ တစ္ေန႔မွာ ဘားမိစ္ ပုိင္သြန္ေဟ့လုိ႔ ဆုိလုိက္တာနဲ႔ အသံၾကား တဲ့လူေတြရဲ႕ ေျခလွမ္းေတြ တုံ႔ခနဲျဖစ္သြား ၾကမွာ အေသအခ်ာပါပဲ။
Credit To First-11
Read More »

ကုလအထူးကုိယ္စားလွယ္ခရီး ေနာက္ဆက္တြဲစာမ်က္ႏွာမ်ား(ေရးသားသူ- ထားထားျမင့္)




တီဗီြခလုတ္ကုိဖြင့္၍ စီအင္န္အင္န္ကုိ ၾကည့္မလား။ သုိ႔မဟုတ္ ဘီဘီစီကုိ၊ ေအဘီစီ၊ အင္န္ဘီစီ။ အယ္လ္ဂ်ာဇီးယား။ ဘယ္႐ုပ္ျမင္သံၾကားလုိင္းကို ၾကည့္ၾကည့္ထုိသတင္းက ထိပ္ဆုံးက။ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာေပၚက ဂူးဂဲလ္၊ ရာဟူးသတင္းစာမ်က္ႏွာမ်ားကို ၾကည့္မလား။ ထုိသတင္းကိုေရွာင္လႊဲ၍မရ။ အင္တာနက္ တီဗီေရဒီယိုမၾကည့္၊ နားမေထာင္သူဆုိ လည္းမလြတ္ႏုိင္ပါ။ စတုိးဆုိင္မ်ား၊ သတင္းစာေရာင္းသည့္စင္တာမ်ားမွာ တင္ထားသည့္ ၀ါရွင္တန္ပုိ႔စ္။ နယူးေယာက္တုိင္းမ္သတင္းစာမ်ားမွာလည္း ထုိသတင္းက အျပည့္။ ကုလသမဂၢအထူး ကုိယ္စားလွယ္ကို ျမန္မာျပည္က လူအုပ္ႏွင့္တုိက္ခုိက္လုိက္သည့္ သတင္းက ေနရာတကာမွာပ်ံ႕ႏွံ႔ ေရာက္ရွိေနသည္။

ေဒါသထြက္ေနေသာဗုဒၶဘာသာလူအုပ္ႀကီးက ကုလသမဂၢအထူးကုိယ္စားလွယ္ကို တုိက္ခုိက္ျခင္းဟု ၀ါရွင္တန္ပုိ႔စ္သတင္း စာက ေခါင္းစဥ္တပ္ထားသလုိ နယူးေယာက္တုိင္းမ္ကလည္း ခပ္ဆင္ဆင္သတင္းေရးထားသည္။ ကုလသမဂၢအထူးကုိယ္စားလွယ္ တုိက္ခုိက္မႈကိုျမန္မာျပည္အစုိးရက မကာကြယ္ဘဲၾကည့္ေနခဲ့သည္ဟု ေဖာက္စ္႐ုပ္ျမင္သံၾကားဌာနက သတင္းေၾကညာသူကလည္းအာေပါင္အာရင္းသန္သန္ျဖင့္ ေၾကညာေနသည္။

ၾသစေၾတးလ်ေအဘီစီ႐ုပ္သံ သတင္းမွာေတာ့ ရန္ကုန္ေလဆိပ္မွာ ကင္တားနားက သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲျပဳလုပ္ေနပုံကို ထုတ္
လႊင့္ျပသခဲ့ပါသည္။ ထုိရွင္းလင္းပြဲမွာ ကင္တားနားက “မိတၳီလာၿမဳိ႕အုပ္ခ်ဳပ္ေရး႐ုံးဆီကို အသြားမွာ။ ၁၉ရက္ ည ၁၀ နာရီခြဲေလာက္ကေပ့ါေနာ္။ ကားကုိ လူႏွစ္ရာေက်ာ္ေလာက္၀ုိင္းခဲ့ၿပီးသူတုိ႔က ၀ုိင္းေအာ္ရင္းကားမွန္ျပတင္းကို ႐ုိက္တယ္။ အခ်ဳိ႕က ကားကုိကန္ေက်ာက္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ လုံၿခဳံေရးအေျခအေနေၾကာင့္ နဂုိစီစဥ္ထားတဲ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ မတ္လက အၾကမ္း
ဖက္မႈေတြေၾကာင့္ ဒုကၡသည္ေတြျဖစ္ခဲ့တဲ့ မြတ္ဆလင္ ၁၆၀၀ ရွိတဲ့ ဒုကၡသည္စခန္းကို သြားဖုိ႔ဖ်က္လုိက္ရတယ္။ ဒီ အျဖစ္အ
ပ်က္မွာ ကၽြန္ေတာ္အဲဒီလုိ ျဖစ္ေနတုန္း အနီးကရဲကဘာမွ မကာကြယ္ေပးခဲ့ေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့မတ္လတုန္းက လူအုပ္ႀကီးက လူ ၄၃ ေယာက္ကုိ မီး႐ႈိ႕သတ္ခဲ့တုန္းက ေဒသခံေတြဘယ္ေလာက္ ေၾကာက္ၾကမလဲဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္နားလည္ခံစားလုိက္ရတယ္”ဟု ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။

ဘဂၤါလီအေရးကိစၥမ်ားတြင္ ကုလသမဂၢကုိယ္စားလွယ္တစ္ဦး အေနျဖင့္ ကင္တားနားေဆာင္ရြက္မႈကို ျမန္မာျပည္က လူအမ်ား စုက မေက်နပ္ၾကပါ။ လူ႔အခြင့္အ ေရးကိစၥမ်ားတြင္ သူ၏ေဆာင္ရြက္ခ်က္အခ်ဳိ႕က ေျပာစရာမရွိ ေသာ္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံအေနာက္ပိုင္းရခုိင္ျပည္နယ္က ဘဂၤါလီ အေရးတြင္ သူ၏ေဆာင္ရြက္ခ်က္ကတစ္ဖက္သတ္က်လြန္းသည္ဟု အမ်ားကျမင္ၾကသည္။

“ရခုိင္အေရးမွာဆုိ ဘဂၤါလီေတြေျပာသလုိ မြတ္ဆလင္မ႔ုိလုိ႔ ႏွိပ္စက္တယ္၊ အႏုိင္က်င့္တယ္ပဲ သူနဲ႔ ကုလသမဂၢကေျပာေနတယ္။ သူတုိ႔ေတြ ျမန္မာျပည္ထဲကုိ ခုိး၀င္လာတာ။ အၾကမ္းဖက္ေနတာၾကေတာ့မေျပာဘူး”ဟု ေက်ာက္ျဖဴၿမဳိ႕မွ ရခိုင္တုိင္းရင္းသူ မခင္
ေဌးက ဆုိသည္။

သုိ႔ေသာ္လည္း ၾသဂုတ္ ၁၉ ရက္ ညက ကင္တားနားကုိ လူအုပ္ႏွင့္တုိက္ခုိက္ခဲ့သည့္ ကိစၥကမူ ျမန္မာအစုိးရအတြက္ အရွက္
ရစရာကိစၥတစ္ခုသာျဖစ္ခဲ့သည္။ ကင္တားနားကို ႀကဳိက္သည္ျဖစ္ေစ၊ မႀကဳိက္သည္ျဖစ္ေစ သံတမန္တစ္ဦးကို သံတမန္လုပ္ထုံးလုပ္နည္းအရ အကာအကြယ္ေပးရ မည္မွာ သက္ဆုိင္ရာအစုိးရတုိင္း၏ တာ၀န္သာျဖစ္သည္ဟု ဧည့္
လမ္းၫႊန္တစ္ဦးျဖစ္သူ ေဒၚေခ်ာေခ်ာေၾကးမုံကဆုိသည္။

“မေကာင္းဘူးေလ။ မလုပ္သင့္ဘူး။ သံတမန္က်င့္၀တ္ကုိ နားမလည္ရာက်တယ္။ ႀကဳိက္ႀကဳိက္၊ မႀကဳိက္ႀကဳိက္။ သူက အ လုပ္နဲ႔လာတာမဟုတ္လား။ ကင္တားနားကို မိတၳီလာမွာလုံၿခဳံေရး အျပည့္အ၀မေပးတာ။ ဂ႐ုမစုိက္တာက ကေလးဆန္တာျဖစ္သလုိ တုိင္းျပည္မလုံၿခဳံဘူးဆုိတာ အလုိလိုျပေနတယ္။ မေကာင္းတဲ့အခ်က္ပဲျဖစ္တယ္။ ကင္တားနား ေကာင္းတယ္၊ မေကာင္းဘူးဆုိတာ ကၽြန္မမေျပာလုိဘူး”

ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႔ သတင္းစာပညာမ်ားလာေရာက္ ပုိ႔ခ်ေပးခဲ့ဖူးေသာ ကေနဒါႏုိင္ငံသား သတင္းစာဆရာ ဂ်က္ဖ္ပီယာကမူ ကုလ
သမဂၢကုိယ္စားလွယ္ကုိ တုိက္ခုိက္မႈသည္ အစုိးရဘက္က အာဏာပုိင္မ်ား၏ ျပင္ဆင္ႀကံရြယ္မႈျဖစ္ႏုိင္သည္ဟုဆုိသည္။

“ဘာလုိ႔ ညဘက္ႀကီးမွာလူေတြက ႐ုတ္တရက္ေပၚလာၿပီး သူ႔ကုိတုိက္ခုိက္ၾကသလဲ။ သူ႔ကားမွန္းဘယ္လုိသိၾကလဲ။ အလံ
ေထာင္ထားလုိ႔လား။ ရဲေတြကေရာ ဘာလုိ႔ၾကည့္ေနၾကတာလဲ”ဟု ဂ်က္ဖ္ပီယာကေမးခြန္းထုတ္လုိက္ပါသည္။

သုိ႔ေသာ္ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီး ဌာနအေထြေထြအုပ္ခ်ဳပ္ေရးဦးစီး ဌာနမွ အဆင့္ျမင့္အရာရွိတစ္ဦးကမူ“ မိတၳီလာမွာ ဆႏၵျပတယ္။ အဲဒီဟာေတြေပၚမူတည္ၿပီး ရဲခ်ဳပ္ကုိ အကူအညီေတာင္းတာ။ ေလးႀကိမ္ေျမာက္လာတုန္းကေတာ့ သူလြတ္လြတ္လပ္လပ္သြားခ်င္ တယ္ေျပာလုိ႔ လုံၿခဳံေရးကို ခ်ေပးေပမယ့္ ေပၚေပၚတင္တင္မခ်ဘူး” ဟု 7Day Daily သုိ႔ေျပာၾကားသည္။

အစုိးရ၏ စနက္မပါဘူးဆုိလွ်င္လည္း ႏုိင္ငံမွာတရားဥပေဒ စုိးမုိးမႈႈမရွိဆုိသည္ကုိ ျပသျခင္းမ်ဳိး
ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ေကာင္းေသာ လကၡဏာမဟုတ္ဟု ေဒၚေခ်ာေခ်ာ ေၾကးမုံကဆုိသည္။ အခ်ဳိ႕ကမူ
ျမန္မာျပည္မွာ လူမုန္းမ်ားေနေသာ ကင္တားနားကို အသုံးျပဳၿပီးအစုိးရကႏုိင္ငံေရးလွည့္ကြက္လုပ္ျခင္းဟုေ၀ဖန္ၾကပါသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္းထုိအရာက အစုိးရ၏ လွည့္ကြက္ဟုဆုိလွ်င္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ျပန္နင္းမည့္အကြက္တစ္ခုသာျဖစ္ေပမည္။

ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရးအစစ အရာရာျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈလုပ္ေနေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ယခုအ ခ်ိန္အထိ ကုလသမဂၢဦးေဆာင္ ေသာႏုိင္ငံတကာ၏ ေထာက္ခံယုံၾကည္မႈကို ရရွိရန္အထူးလုိအပ္ေနပါသည္။ အာရွမွာပင္ ျမန္မာႏုိင္ငံက ဆင္းရဲဆုံးႏုိင္ငံတစ္ခု လုိျဖစ္ေနသည္။ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ လူမႈေရးမ်ားမွာ ႏုိင္ငံတ ကာႏွင့္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာျပတ္က်န္ခဲ့သလုိျဖစ္ေန၏။

ထုိ႔အတြက္လည္း လူကုန္ကူးျခင္း၊ အခမ့ဲလုပ္အားေပးေစခုိင္းျခင္း၊ ကေလးစစ္သားမ်ားျပန္ လႊတ္ေပးျခင္းအစက ျမန္မာအစုိး
ရက မ်ားစြာအေလွ်ာ့ေပးျပဳျပင္ကာကုလသမဂၢအဖြဲ႕အစည္းမ်ား ႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေနသည္။
ႏုိင္ငံတကာမွာ နာမည္ေကာင္း တစ္ခုကုိ ထုိကဲ့သုိ႔ႀကဳိးစားပမ္းစားတည္ေဆာက္ေနခ်ိန္တြင္ အားလုံးက မ်က္စိေဒါက္ေထာက္ၾကည့္႐ႈခံေနခ်ိန္တြင္ ကုလသမဂၢကုိယ္စားလွယ္က သက္ေသသကၠာယျဖင့္ ျမန္မာဆုိတာဘယ္လုိမ်ဳိးလဲ
ဆုိတာ ျပသလုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။

ထုိ႔အျပင္ ၿပီးခဲ့သည့္မတ္လက မိတီၳလာတြင္ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ဘာသာေရးအၾကမ္းဖက္မႈမ်ားတြင္လည္း အစုိးရက ထိထိေရာက္
ေရာက္မေဆာင္ရြက္ခဲ့ဖူးဆုိသည္ကုိလည္း ျပသလုိက္သလုိျဖစ္ေစခဲ့သည္ဟု သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲတြင္ ကင္တားနားက ေထာက္ျပခဲ့ ပါသည္။

“အစုိးရအေနနဲ႔ လူစုနဲ႔ အၾကမ္းဖက္တာေတြကို တားဆီးထိန္းခ်ဳပ္ဖုိ႔၊ လူမ်ဳိးဘာသာမေရြးဘဲ ေစာင့္ေရွာက္ေပးဖို႔အစုိးရမွာတာ ၀န္ရွိတယ္။ တခ်ဳိ႕ျဖစ္ရပ္ေတြက မိတၳီလာအၾကမ္းဖက္မႈမွာ သူတုိ႔ အဲဒါေတြမလုပ္ခဲ့ဘူးဆုိတာျမင္သာေစတယ္။ ဒီကိစၥမွာတာ၀န္ ပ်က္ကြက္ခဲ့သူေတြကုိ အေရးယူဖုိ႔လည္း အစုိးရမွာတာ၀န္ရွိတယ္”

ကုလသမဂၢကိုယ္စားလွယ္ အတုိက္အခံရမႈႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ျမန္မာအစုိးရျပန္ၾကားေရး ဒု၀န္ႀကီး ဦးရဲထြဋ္က ကင္တားနား၏ ေျပာဆုိမႈသည္ တကယ့္ျဖစ္ရပ္ႏွင့္ ကဲြလဲြမႈရွိေၾကာင္း၊ ထိုေန႔က ရဲအင္အား ၃၀ ေက်ာ္ကို ကင္တားနားကားနားမွာ ခ်ထားခဲ့သည္ဟု ဆုိသည္။ ကားကိုထု႐ုိက္သည္မ ဟုတ္ဘဲ မွန္ေခါက္ၿပီး စာႏွင့္ တီရွပ္ကို ျပခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္ဟု သူက ေျပာၾကားသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ႏုိင္ငံတကာသတင္းစာမ်က္ႏွာမ်ားတြင္ေတာ့ ထုိသတင္းက တစ္စထက္တစ္စ ေတာမီးပမာ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေန ရာယူေနပါသည္။ ထုိအထဲတြင္ အေခ်ာင္နာမည္ပ်က္ရသည္မွာ ေတာ့ ေမတၱာက႐ုဏာတို႔ျဖင့္ အ ေျခခံထားသည့္ ဗုဒၶဘာသာျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာက္ျဖဴၿမဳိ႕မွ ရခုိင္တုိင္းရင္းသူ မခင္ေဌးကေတာ့“ကင္တားနားကို မႀကဳိက္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ သူ႔ကုိသြားတုိက္ခိုက္တာက ဘဂၤါလီ႐ုိဟင္ဂ်ာေတြအထိနာဖုိ႔ထက္ ကုိယ္အထိနာဖုိ႔ပဲ ျဖစ္ေနၿပီ။ အခုလုိသြားလုပ္လုိက္
ေတာ့ သူတုိ႔ေျပာသလုိ အၾကမ္းဖက္သမားဆုိတာ ဟုတ္တယ္ဆုိ တာမ်ဳိးျဖစ္သြားတာေပ့ါ”။

Credit To 7Day News Journal
Read More »

ႏုိင္ငံသားရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈဆုိင္ရာ မူဝါဒအေျပာင္းအလဲေလာ


ၿပီးခဲ့သည့္ ၾသဂုတ္လ ၁၆ ရက္ေန႔တြင္ အမ်ဳိးသားစီမံကိန္းႏွင့္ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္မႈဝန္ႀကီးဌာန၊ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈႏွင့္ ကုမၸဏီမ်ား ညႊန္ၾကားမႈဦးစီးဌာန၏ ေၾကညာခ်က္အမွတ္ ၃/၂၀၁၃ ထုတ္ျပန္ခဲ့သည့္ သတင္းကုိ The Voice Daily သတင္းစာတြင္ ဖတ္႐ႈလုိက္ရသည္။

သာမန္အားျဖင့္ ျမန္မာကုမၸဏီမ်ား၏ သင္းဖြဲ႕စည္းမ်ဥ္းႏွင့္ သင္းဖြဲ႕ မွတ္တမ္းတြင္ ကုမၸဏီ၏ ခြင့္ျပဳမတည္ေငြရင္း (Authorized Share Capital) ႏွင့္ ကနဦးမတည္ေငြရင္း (paid up share Capital) ဟု ခြဲျခားသတ္မွတ္ထားရာ ခြင့္ျပဳမတည္ေငြရင္း ပမာဏကို စိတ္ႀကိဳက္သတ္မွတ္ခြင့္ ရွိေသာ္ လည္း ကနဦးထည့္သြင္းရမည့္ မတည္ေငြရင္းကုိ ဝန္ေဆာင္မႈ၊ ခရီးသြားလာေရးႏွင့္ ေရာင္းဝယ္ေရး ကုမၸဏီမ်ားအတြက္ က်ပ္သိန္းငါးဆယ္ႏွင့္ ေဆာက္လုပ္ေရးႏွင့္ ထုတ္လုပ္မႈ ကုမၸဏီမ်ားအတြက္ က်ပ္သိန္းငါးရာဟု ကုမၸဏီမွတ္ပုံတင္႐ုံးက ပုံေသသတ္မွတ္ထားပါသည္။ ေစ်းကြက္စီးပြားေရး ေခတ္ဦး ၁၉၈၈-၈၉ ဝန္းက်င္ကတည္းက ျမန္မာႏုိင္ငံကုမၸဏီမ်ား အက္ဥပေဒႏွင့္အညီ ဖြဲ႕စည္း တည္ေထာင္ၾကေသာ ျမန္မာကုမၸဏီအမ်ားစုမွာ အဆုိပါ ကနဦးထည့္ဝင္ေငြရင္းကုိ ဘဏ္စာရင္း ဖြင့္လွစ္ၿပီး အမွန္တကယ္ ထည့္သြင္းၿပီး ဘဏ္စာရင္းရွင္းတမ္းကို ျပသရန္္ မလုိအပ္ခဲ့ပါ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကုမၸဏီအမ်ားစုမွာ ကုမၸဏီ စတင္တည္ေထာင္ခ်ိန္တြင္ ကုန္က်စရိတ္ အတန္အသင့္ျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းတည္ေထာင္ႏုိင္ၿပီး ကုမၸဏီ တည္ေထာင္ၿပီးခ်ိန္မွသာ ေစ်းကြက္ရွာေဖြျခင္း၊ လုပ္ငန္းအဆက္အသြယ္မ်ား ရွာေဖြျခင္း အစရွိသည္တုိ႔ကို ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ကာ လုပ္ငန္းကုိ တျဖည္းျဖည္း တုိးတက္ေအာင္ ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္ႏုိင္ၾကပါသည္။ ထုိ႔အတူ သင္းဖြဲ႕မွတ္တမ္း သင္းဖြဲ႕စည္းမ်ဥ္းတြင္ ေဖာ္ျပထားေသာ ကုမၸဏီ၏ သတ္မွတ္ မတည္ေငြရင္းကုိလည္း လုပ္ငန္း အေပၚမွ ဝင္ေငြျဖင့္ အခြန္ေဆာင္ရင္း စုေဆာင္းရင္းျဖင့္ တျဖည္းျဖည္း ျပည့္မီေအာင္ လုပ္ကုိင္ႏုိင္ခဲ့ၾကပါသည္။

ထုိ႔အတူ ... ကုမၸဏီ၏ ဘ႑ာေရး အေျခအေနကုိ ျမန္မာႏုိင္ငံ လက္ခံက်င့္သုံးလ်က္ရွိေသာ စာရင္းကုိင္စနစ္ႏွင့္ ညီညြတ္ကုိက္ညီမႈရွိေအာင္ တရားဝင္မႈရွိေအာင္ ေဆာင္ရြက္ၾကရပါသည္။ ထုိမွတစ္ဆင့္ ကုမၸဏီ၏ လုပ္ငန္းအေျခအေန တုိးတက္လာသည့္အခ်ိန္မ်ဳိး၊ ကုမၸဏီလုပ္ငန္းပမာဏ အရ ... ခြင့္ျပဳမတည္ေငြရင္းကုိ တုိးျမွင့္ရန္ လုိအပ္လာသည့္ အခ်ိန္မ်ဳိးတြင္လည္း တည္ဆဲဥပေဒ ျဖစ္ေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံ ကုမၸဏီမ်ား အက္ဥပေဒႏွင့္အညီ တုိးျမႇင့္ရန္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ၾကပါသည္။

ယခုေၾကညာခ်က္အေပၚ သက္ဆုိင္ရာ ဌာနအႀကီးအကဲ၏ မွတ္ခ်က္စကားအရ ျမန္မာကုမၸဏီမ်ား၏ သက္တမ္းကုိ ငါးႏွစ္အထိ တုိးျမႇင့္ေပးလုိက္သည့္ေနာက္ပုိင္း အခြန္တိမ္းေရွာင္မႈမ်ား မျဖစ္ေပၚေစရန္ အတြက္ ယခုလုိ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ရျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရၿပီး သက္ဆုိင္ရာဌာန အေနႏွင့္ အလုပ္လုပ္ျခင္းလည္းမရွိ လိပ္စာအတိအက်လည္း မရွိသျဖင့္ ဆက္သြယ္၍ မရႏုိင္ေသာ ကုမၸဏီမ်ားကုိ အမိန္႔ေၾကာ္ျငာစာ ထုတ္ျပန္၍ ကုမၸဏီ မွတ္ပုံတင္စာရင္းမွ ပယ္ဖ်က္လ်က္ ရွိေၾကာင္းကုိလည္း သိရွိရပါသည္။

အဆုိပါဌာနဆုိင္ရာ အႀကီးအကဲ၏ မွတ္ခ်က္ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး မ်ားစြာအံ႔ၾသမိပါသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ကုမၸဏီမ်ား အခြန္တိမ္းေရွာင္မႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ အဓိကတာဝန္ရွိေသာ ဌာနမဟုတ္ဘဲ တစ္စိတ္တစ္ပုိင္းသာ တာဝန္ရွိေသာ ဌာနကအခြန္ေငြႏွင့္ ပတ္သက္၍ သိသာထင္ရွားေသာ ပတ္သက္မႈ မရွိသည့္ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းတစ္ခုကို သတ္မွတ္ျပ႒ာန္းခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ကုမၸဏီမွတ္ပုံတင္႐ုံး၏ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းအရ ျမန္မာကုမၸဏီမ်ားအဖုိ႔ စတင္ မွတ္ပုံတင္ ေလွ်ာက္ထားစဥ္ကတည္းက ကုမၸဏီ႐ုံးခန္း၏ အမွန္တကယ္လိပ္စာ၊ ပထမ ဒါ႐ုိက္တာမ်ား၏ ႏုိင္ငံသားစိစစ္ေရးကတ္ မိတၱဴ၊ ေနရပ္လိပ္စာႏွင့္တကြ တင္ျပရျခင္းျဖစ္ၿပီး သက္ဆုိင္ရာ ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးဌာနသို႔ မွတ္တမ္း အခ်က္အလက္မ်ားေပးပုိ႔ၿပီး မွန္ကန္ျခင္းရွိ မရွိ စိစစ္ၿပီးမွ မွတ္ပုံတင္ ထုတ္ေပးလ်က္ ရွိပါသည္။ ထုိ႔အတူ ကုမၸဏီ သက္တမ္းတုိးျမႇင့္ရန္ ေလွ်ာက္ထားေသာ ကုမၸဏီမ်ားအတြက္လည္း သက္ဆုိင္ရာ ဘ႑ာေရး ဝန္ႀကီးဌာန၊ ကုမၸဏီမ်ားဆုိင္ရာ အခြန္႐ုံးမွ အခြန္ဆုိင္ရာ ေထာက္ခံခ်က္မ်ား တင္ျပႏုိင္မွ သက္တမ္းတုိးျမႇင့္ေပးလ်က္ ရွိပါသည္။

သုိ႔ျဖစ္ပါေသာေၾကာင့္ ကုမၸဏီမ်ား အခြန္တိမ္းေရွာင္မႈမွာ ကုမၸဏီမွတ္ပုံတင္႐ုံး၏ အားနည္းခ်က္ ျပႆနာဟု ႐ႈျမင္ႏုိင္စရာမရွိပါ၊ အမွန္တကယ္ လုပ္ငန္းလုပ္ကုိင္လ်က္ရွိေသာ ကုမၸဏီထံမွ ထုိက္သင့္ေသာ အခြန္ဘ႑ာေငြ ရရွိေအာင္ ေကာက္ခံရမည့္တာဝန္မွာ ဘ႑ာေရးဝန္ႀကီးဌာန လက္ေအာက္ရွိ အေကာက္ခြန္ဦးစီးဌာန၊ ျပည္တြင္းအခြန္မ်ား ဦးစီးဌာနတုိ႔ႏွင့္သာ တုိက္႐ုိက္သက္ဆုိင္မည္ဟု ယူဆပါသည္။ ကုမၸဏီ မွတ္ပုံတင္႐ုံးအေနႏွင့္ ဌာနအခ်င္းခ်င္း ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး အခါအားေလ်ာ္စြာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္းအားျဖင့္ လုံေလာက္သည္ဟု ထင္ပါသည္။ ႏုိင္ငံအတြက္ အခြန္ဘ႑ာေငြ ရွာေဖြရာတြင္ အခြန္ထမ္းထံမွ အခြန္ေငြကို အရအမိ ေကာက္ခံႏုိင္ေရးမွာ အခြန္ဆုိင္ရာ မူဝါဒမ်ားႏွင့္သာ တုိက္႐ုိက္အခ်ဳိးက်မည္ဟု မွတ္ယူပါသည္။ ျဖစ္သင့္ျဖစ္ထုိက္ေသာ အခြန္ႏႈန္းထား၊ တရားမွ်တေသာ အခြန္ေကာက္ခံမႈစနစ္၊ အဂတိတရား ကင္းရွင္းေသာ ျပည္သူ႔ဝန္ထမ္းမ်ားႏွင့္ တာဝန္သိ ျပည္သူမ်ား ဟန္ခ်က္ညီညီ ေပါင္းစပ္ၿပီး ႐ႈပ္ေထြးမႈ ကင္းရွင္းေသာ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းမ်ားျဖင့္ ပြင့္လင္းျမင္သာစြာ ေကာက္ခံပါက တုိင္းျပည္အတြက္ လုိအပ္ေသာ အခြန္ဘ႑ာေငြကုိ အေလအလြင့္ နည္းပါးစြာျဖင့္ ေကာက္ခံရရွိႏုိင္မည္ဟု ယုံၾကည္ထားပါသည္။

အစုိးရသစ္ လက္ထက္တြင္ ျမန္မာကုမၸဏီမ်ား ဖြဲ႕စည္းတည္ေထာင္ျခင္း သက္တမ္းတုိးျမႇင့္ျခင္းတုိ႔ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျမင္သာထင္သာေသာ တုိးတက္ေျပာင္းလဲမႈမ်ား ေျဖေလွ်ာ့ေပးမႈမ်ားကုိ ျမင္ေတြ႕ခဲ့ရပါသည္။ ကုမၸဏီမ်ား၏ သက္တမ္းကို တုိးျမႇင့္သတ္မွတ္ေပးျခင္း၊ လုပ္ငန္းရည္ရြယ္ခ်က္ ကန္႔သတ္မႈမ်ားကုိ ေျဖေလွ်ာ့ေပးျခင္းမွ အစျပဳ၍ အာရွဖြံ႕ၿဖိဳးေရးဘဏ္၏ အကူအညီျဖင့္ အြန္လုိင္းဝန္ေဆာင္မႈေပးျခင္းႏွင့္ ရန္ကုန္တုိင္းေဒသႀကီးတြင္ One Stop Service ႐ုံးဖြင့္လွစ္၍ ဝန္ေဆာင္မႈေပးျခင္းတုိ႔အထိ ျဖစ္ေပၚတုိးတက္မႈမ်ားကို အားရစဖြယ္ ျမင္ေတြ႕ရပါသည္။

သုိ႔ေသာ္ ယခုေနာက္ဆုံး ေၾကညာလုိက္သည့္ သတ္မွတ္ခ်က္အတုိင္း ေဆာင္ရြက္ရမည္ဆုိလွ်င္ အရင္းအႏွီး နည္းပါးေသာ အငယ္စားႏွင့္ အလတ္စား ျမန္မာလုပ္ငန္းရွင္မ်ား အေနႏွင့္ ကုမၸဏီဖြဲ႕စည္း တည္ေထာင္ရန္ ပုိမုိခက္ခဲသြားႏုိင္ေပသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ကုမၸဏီ တည္ေထာင္ၿပီး လုပ္ငန္းတစ္ခု စတင္ထူေထာင္ရန္ တာစူေနသူမ်ားအဖုိ႔ ခြဲေဝေနရာခ်ထားရမည့္ ကုန္က်စရိတ္မွာ မ်ားျပားလွသည္ျဖစ္ရာ ထုိကုန္က်စရိတ္မ်ားအနက္ ကုမၸဏီဖြဲ႕စည္း တည္ေထာင္ျခင္းအတြက္ ေငြသား သိန္းငါးရာခန္႔ကို ဘဏ္အတြင္းသုိ႔ ထည့္သြင္းရမည့္ လုပ္ငန္းမွာလည္း အခက္အခဲတစ္ခု ျဖစ္လာႏုိင္ေပသည္။ ထုိ႔ျပင္ဤမွ်ေသာ ေငြေၾကးပမာဏအတြက္ ခြဲေဝေနရာခ်ထားရန္ အခက္ အခဲရွိေသာ လုပ္ငန္းငယ္မ်ားအဖုိ႔ ဘဏ္သုိ႔မဟုတ္ အျခားေငြရွင္လုပ္ငန္းရွင္မ်ားႏွင့္ ညိႇႏိႈင္းကာ ေခတၱခဏ ေငြေခ်းငွားၿပီး ဘဏ္ရွင္းတမ္းျပေသာ လုပ္ငန္းမ်ား ထြန္းကားလာႏုိင္ဖြယ္ ရွိပါသည္။ အခ်ဳပ္ဆုိရလွ်င္ လုပ္ထုံးလုပ္နည္း အဆင့္တစ္ဆင့္ ပိုမုိလာျခင္းသာ အဖတ္တင္ၿပီး အရင္းအႏွီး နည္းပါးေသာ လုပ္ငန္းရွင္မ်ားအတြက္ အခက္အခဲ အဟန္႔အတားဟုသာ ႐ႈျမင္မိပါသည္။

ေဒသတြင္းႏုိင္ငံမ်ားကုိ ေမွ်ာ္ၾကည့္လွ်င္ စင္ကာပူႏုိင္ငံတြင္ စင္ကာပူႏုိင္ငံသား လုပ္ငန္းရွင္တစ္ဦးအဖုိ႔ ကနဦး မတည္ေငြရင္း စင္ကာပူတစ္ေဒၚလာ ထည့္သြင္း႐ံုမွ်ျဖင့္ ကုမၸဏီမွတ္ပုံတင္ေၾကး စင္ကာပူေဒၚလာသုံးရာ ေပးသြင္းကာ ကုမၸဏီ တည္ေထာင္ႏုိင္ပါသည္။ ထုိင္းႏုိင္ငံတြင္မူ ထုိင္းႏုိင္ငံသား သုံးဦးရွိပါက ကနဦးမတည္ေငြရင္း ၁၅ ဘတ္ ထည့္သြင္း႐ုံမွ်ျဖင့္ ကုမၸဏီမွတ္ပုံတင္ ေၾကး ဘတ္ ၇၀၀၀ ေပးသြင္းၿပီး ကုမၸဏီ တည္ေထာင္ႏုိင္ပါသည္။ ယင္းကဲ့သုိ႔ ေဒသတြင္းႏုိင္ငံမ်ားတြင္ မိမိႏုိင္ငံသားမ်ားကို လြယ္လင့္တကူ ကုမၸဏီထူေထာင္ႏုိင္ရန္ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းႏွင့္ ဥပေဒမ်ား အၿပိဳင္အဆုိင္ ေျဖေလွ်ာ့ထားသည္ကုိ လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ၿပီး အတုယူသင့္ပါသည္။ ၿပိဳင္ဆုိင္မႈ ႀကီးမားျပင္းထန္ေသာ ႏုိင္ငံတကာ ေစ်းကြက္တြင္ တုိးဝင္ရန္ သုိ႔တည္းမဟုတ္ တုိးဝင္လာေသာ ႏုိင္ငံတကာေစ်းကြက္ကို ရင္ဆုိင္အန္တုရန္ အခ်ိန္အခါကို ေရာက္ရွိ ေနေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံအေနႏွင့္ မိမိ၏ ျပည္တြင္းလုပ္ငန္းရွင္မ်ား အထူးသျဖင့္ အလတ္စားႏွင့္ အငယ္စား လုပ္ငန္းရွင္မ်ား၏ ရွင္သန္ရပ္တည္ေရးကုိ အထူးတလည္အားစုိက္ၿပီး က်ားကန္ေပးသင့္သည့္ အခ်ိန္အခါ ျဖစ္ပါသည္။ ယင္းသုိ႔ေသာ အခ်ိန္အခါမ်ဳိးတြင္ ယခုကဲ့သုိ႔ လုပ္ငန္းရွင္ငယ္မ်ားကုိ ပုိမုိခက္ခဲေစသည့္ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းအသစ္မ်ား ျပ႒ာန္းေနသည့္အေပၚ မည္သုိ႔ နားလည္ရမည္ မသိႏုိင္ပါ။

ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ လက္ရွိအေနအထားမွာ ေရရွည္ကုိ အေျမာ္အျမင္ႀကီးစြာ လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ၿပီး ေကာင္းမြန္စြာ စီမံခန္႔ခြဲမည္ဆုိပါက ... အသီးအပြင့္မ်ားစြာ ျဖစ္ထြန္းလာႏုိင္ေသာ အေျခအေနေကာင္း တစ္ရပ္ကုိ ေရာက္ရွိေနၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ ဤကဲ့သုိ႔ေသာ အခ်ိန္အခါေကာင္းတြင္ စီးပြားေရး၊ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈႏွင့္ သက္ဆုိင္ေသာ အင္စတီက်ဴးရွင္းမ်ားသည္ မူဝါဒေကာင္းမ်ား ခ်မွတ္ၿပီး ျပည္ပရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ မ်ားအတြက္ အခြင့္အလမ္းေကာင္းမ်ား ဖန္တီးေပးေနသည္ကုိ သတိျပဳမိပါသည္။ ယင္းကဲ့သုိ႔ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ မူဝါဒမ်ား ခ်မွတ္ရာတြင္ မိမိႏုိင္ငံသားမ်ား၏ အက်ဳိးစီးပြားကုိလည္း သတိႀကီးႀကီးထားၿပီး အကာအကြယ္ ေပးသင့္ပါသည္။ မိမိႏုိင္ငံသားမ်ားဟု ဆုိရာတြင္ ေငြေၾကးပမာဏမ်ားစြာကို ရင္းႏွီးၿပီး လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္ေနေသာ လက္တစ္ဆုပ္စာ လုပ္ငန္းရွင္ႀကီးမ်ားဆုိသည္ထက္ လူမ်ားစုျဖစ္ေသာ အလတ္စားႏွင့္ အေသးစားလုပ္ငန္းရွင္မ်ား၏ အက်ဳိးစီးပြားကို အထူးတလည္ ထည့္သြင္းတြက္ခ်က္ သင့္ပါသည္။

ေစ်းကြက္စီးပြားေရး ေခတ္ဦး မၾကာေသးမီကာလမ်ားအတြင္းက လြဲမွားသည့္ မူဝါဒမ်ားႏွင့္ ႏုိင္ငံေရး အေျခအေနမ်ားေၾကာင့္ အတြင္းအျပင္ အျပန္အလွန္ ပိတ္ဆုိ႔ဟန္႔တားမႈမ်ားျဖင့္ တုိင္းျပည္ နစ္နာခဲ့ရသည္။ စီမံခန္႔ခြဲမႈ အလြဲအေခ်ာ္မ်ားျဖင့္ လူမ်ားစု၏ အက်ဳိးစီးပြားကုိ လ်စ္လ်ဴ႐ႈထားခဲ့သည့္ အတိတ္ဆုိးမွာ မေဝးကြာလွေသးပါ။ ႏုိင္ငံတည္ေဆာက္ေရးအတြက္ အေရးပါလွသည့္ သမုိင္းေမာ္ကြန္း ေရးထုိးလ်က္ရွိေသာ ယခုအခ်ိန္ကဲ့သုိ႔ ကာလမ်ဳိးတြင္ စီမံခန္႔ခြဲမႈ အလြဲအေခ်ာ္မ်ား၊ ကုိယ္က်ဳိးစီးပြားႏွင့္ မကင္းေသာ မူဝါဒမ်ား၊ အမွားအယြင္းကုိ အမွားမွန္းသိလ်က္ႏွင့္ ေခါင္းေရွာင္ေနေသာ လုပ္ရပ္မ်ားကို ေတြ႕ျမင္ေနရပါေသးသည္။ ထုိျဖစ္ရပ္မ်ား လုပ္ရပ္မ်ားသည္ မ်ားစြာ ဝမ္းနည္းစိတ္ပ်က္ဖြယ္ ေကာင္းသလုိ လက္ရွိအစုိးရ ေဖာ္ေဆာင္ေနေသာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္ကုိ အ႐ုပ္ဆုိး အက်ည္းတန္ေစပါသည္။ ထုိ႔အတူ ယခုေနာက္ဆုံး ထုတ္ျပန္လုိက္ေသာ ေၾကညာခ်က္မွာ ၂၀၁၁ အစုိးရသစ္ ဖြဲ႕စည္းခ်ိန္ကစတင္၍ တျဖည္းျဖည္း ေျဖေလွ်ာ့ေပးလ်က္ရွိေသာ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ မူဝါဒမ်ားအနက္ ေမးခြန္းထုတ္ဖြယ္ ျဖစ္လာေနေသာ လုပ္ထုံးလုပ္နည္း တစ္ခုအျဖစ္သာ ႐ႈျမင္မိေၾကာင္း ေျပာလုိပါသည္။ ထုိ႔အတူ အေကာင္းဘက္သုိ႔ သြားေနရာမွ ေနာက္ျပန္လွည့္ေသာ မူဝါဒ အေျပာင္းအလဲေလာဟု ေမးခြန္းထုတ္ခ်င္မိပါသည္။

(ဗဟိန္းေဆြ)

Credit To The Voice Weekly
Read More »

ေဒၚစုမဟုတ္ေသာ သမၼတႏွင့္ ေဒၚစုဦးစီးမည့္ လႊတ္ေတာ္ Written by ေဒါက္တာရန္မ်ိဳးသိမ္း



ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေ၀းသို႔ တက္ေရာက္လာသည့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ၾသဂုတ္၂၁ ရက္က ေတြ႕ရစဥ္ (ဓာတ္ပံု - ေ၀ယံၿဖိဳးဦး)
ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲႏွင့္ ဒီမိုကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးတို႔သည္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ အလြန္တြင္ ႏိုင္ငံေရး ထံုကူးမည္ဟု သံုးသပ္ႏိုင္သည္။ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔သည္ ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးႏွင့္ အားလံုးပါ၀င္ေရးကို အေျချပဳမည့္ ႏိုင္ငံေရး ေရွ႕ခရီးကို ဦးေဆာင္ရာတြင္ မ်က္လံုးက်ယ္က်ယ္ဖြင့္၊ နားက်ယ္က်ယ္ စြင့္ထားရမည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မဟုတ္ေသာ အင္န္အယ္လ္ဒီ သမၼတႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဦးေဆာင္မည့္ လႊတ္ေတာ္တို႔သည္ ဆင္းရဲမြဲေတမႈႏြံထဲ နစ္ျမဳပ္ေနသည့္ ျပည္သူလူထု၏ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးကို အတန္အသင့္ ေျဖေလွ်ာ့ေပးႏိုင္ေရးတြင္ ယခုကာလ ဗ်ဴဟာေျမာက္ ျပင္ဆင္မႈမ်ားသည္ အလြန္အေရးႀကီးသည္ဟု ေကာက္ခ်က္ျပဳႏိုင္သည္။
ျမန္မာျပည္သူလူထု အမ်ားစုႀကီး၊ အထူးသျဖင့္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ပါတီ၀င္မ်ားသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲ အလြန္ကာလတြင္ ျပည္ေထာင္စုသမၼတ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္၏ ပထမဆံုး အမ်ဳိးသမီး သမၼတအျဖစ္ ျမင္ေတြ႕လိုၾကသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ဦးေဆာင္မႈျဖင့္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အခ်ဳိးအေကြ႕ႀကီး တစ္ခုကို သူႏိုင္ကိုယ္ႏိုင္ အေနအထားႏွင့္ ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ရန္ အာ႐ုံမ်ားေနေသာ ျမန္မာျပည္သူ လူထုႀကီးသည္ ေရြးေကာက္ပြဲအလြန္ ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းတြင္ မွန္းခ်က္ႏွင့္ ႏွမ္းထြက္မကိုက္ ျဖစ္မည္ကိုလည္း စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကလ်က္ ရွိသည္။
၂၀၁၅ ခုႏွစ္အလြန္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းတြင္ အကယ္၍ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ သမၼတေနရာႏွင့္ လြဲေခ်ာ္သြားခဲ့မည္ဆိုလွ်င္ ခ်ံဳးပြဲခ် ငိုမည့္သူမ်ား၊ စိတ္ဓာတ္က်မည့္သူမ်ား၊ ေျခမကိုင္မိ လက္မကိုင္မိ ျဖစ္မည့္သူမ်ား အမ်ားအျပား ရွိေနသည္မွာ ျငင္းမရေသာအခ်က္ ျဖစ္သည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႏွင့္ မႏၲေလးၿမိဳ႕မွလြဲ၍ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ က်န္ၿမိဳ႕မ်ားတြင္ ေနထိုင္ေသာ လူငယ္မ်ားႏွင့္ လူထုအမ်ားစုသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေနာက္လာမည့္ ဒုတိယငါးႏွစ္ သက္တမ္းအတြက္ သမၼတ ျဖစ္လာလိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ျမင့္ျမင့္မားမား ထားလ်က္ရွိသည္။ သတင္းမီဒီယာမ်ားတြင္ သံုးသပ္ေဖာ္ျပခ်က္မ်ားကလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သမၼတ ျဖစ္ႏိုင္သည့္ဘက္ကို ယိမ္းေနသည့္အေလ်ာက္ ျပည္သူအမ်ားစုႀကီးသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သမၼတျဖစ္ႏိုင္သည္၊ သမၼတျဖစ္ေအာင္ ၀ိုင္း၀န္းပံ့ပိုးရမည္ဆိုသည့္ လမ္းေၾကာင္းေပၚ ေရာက္ရွိလာေနသည္ဟု ေကာက္ခ်က္ျပဳႏိုင္သည္။
မ်က္ေမွာက္ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေခါင္းေဆာင္ေသာ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္၊ အျခားဒီမိုကရက္တစ္ ပါတီမ်ား၊ တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးစု ႏိုင္ငံေရး ပါတီတို႔သည္ ျပည္ေထာင္စုသမၼတ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ (၂၀၀၈ ခုႏွစ္)အရ ဖြဲ႕စည္းေသာ လႊတ္ေတာ္အသီးသီးတြင္ ပါ၀င္လ်က္ ရွိေနသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ သမၼတျဖစ္ႏိုင္၊ မျဖစ္ႏိုင္ဆိုေသာ အခ်က္ကို ဆန္းစစ္ရာတြင္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒပါ ျပ႒ာန္းခ်က္သည္ ပဓာနက်ေသာ အေနအထားတြင္ ရွိေနသည္။ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ၊ ပုဒ္မ ၅၉ (စ)ကို ျပင္ဆင္ႏိုင္မွသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒတြင္ ေဖာ္ျပထားေသာ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ၏ အရည္အခ်င္းမ်ားႏွင့္ ကိုက္ညီမည္ ျဖစ္သည္။ ၅၉ (စ)ကို ျပင္ဆင္ႏိုင္ရန္ ပထမအဆင့္ အေနျဖင့္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ၁၃၃ ဦး၏ အတည္ျပဳခ်က္ျဖင့္ လႊတ္ေတာ္တြင္း ေဆြးေႏြးႏိုင္ေရး ျပင္ဆင္ရမည္ျဖစ္သည္။ ဒုတိယအဆင့္ အေနျဖင့္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ၇၆ ရာခိုင္ႏႈန္းက ျပင္ဆင္မႈကို ေထာက္ခံရမည္ ျဖစ္သည္။ တတိယအဆင့္ အေနျဖင့္ ျပည္လံုးကြၽတ္ ဆႏၵခံယူပြဲတြင္ မဲေပးပိုင္ခြင့္ရွိသူ ၅၁ ရာခိုင္ႏႈန္းက ေထာက္ခံရမည္ ျဖစ္သည္။
လက္ရွိျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္အတြင္း ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ား၏ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ဖြဲ႕စည္းမႈ ပံုစံကိုၾကည့္လွ်င္ ပထမအဆင့္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ၁၃၃ ဦး၏ ေထာက္ခံမႈ ရရွိႏိုင္ေရးတြင္ ျပည္ေထာင္စု ၾကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီ၏ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား သို႔မဟုတ္ တပ္မေတာ္သားလႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ပါ၀င္မႈ မရွိလွ်င္ မျဖစ္ႏိုင္သည္ကို ေတြ႔ရသည္။ အင္န္အယ္လ္ဒီပါတီ၊ အျခားဒီမိုကရက္တစ္ ပါတီမ်ားႏွင့္ တိုင္းရင္းသား ပါတီမ်ား၏ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအားလံုး ေပါင္းလွ်င္ပင္၊ ၁၃၃ ဦး မျပည့္မီသည္မွာ ပကတိ အေျခအေန ျဖစ္သည္။
ပုဒ္မ ၅၉ (စ) ျပင္ဆင္ႏိုင္ေရးအတြက္ ဒုတိယအဆင့္ကို ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ရန္ ျပည္ေထာင္စု ၾကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီ၏ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ မ်ားသာမက တပ္မေတာ္သား လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ ေထာက္ခံမႈကို ရရွိရန္ လိုအပ္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတအျဖစ္ ခန္႔အပ္ႏိုင္ရန္ လိုအပ္ေသာ ဖြဲ႕စည္းပံု ျပင္ဆင္မႈကို ျပည္ေထာင္စုၾကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီ အေနျဖင့္ လိုလိုလားလား ျပဳလုပ္ႏိုင္သည္ဟု သံုးသပ္ရန္ ခဲယဥ္းဆဲ ျဖစ္သည္။ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရး ဥပေဒမူၾကမ္းတြင္ ၅၉(စ) ႏွင့္ အျခားအဓိက ပုဒ္မမ်ားကို မည္ေရြ႕မည္မွ် ထည့္သြင္းမည္ဆိုေသာ အခ်က္သည္ ျပည္ေထာင္စုၾကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီ ဗဟိုေကာ္မတီ၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေပၚတြင္ မူတည္ေနၿပီး၊ ဥကၠ႒ သူရဦးေရႊမန္း၏ ပါတီဗဟိုေကာ္မတီအေပၚ ၾသဇာသက္ေရာက္ႏိုင္မႈမွာလည္း အကန္႔အသတ္မ်ားစြာ ရွိေနသည္ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳႏိုင္သည္။
ထို႔အျပင္ ျပည္ေထာင္စု ၾကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို သမၼတအျဖစ္ လက္ခံႏိုင္ရန္ ႏိုင္ငံေရးအရ အဆင္သင့္ျဖစ္၊ မျဖစ္ႏွင့္လည္း မ်ားစြာဆက္စပ္ေနသည့္အျပင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေပၚ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီ ဗဟိုေကာ္မတီ၏ သေဘာထား၊ အကဲျဖတ္ခ်က္တို႔ႏွင့္လည္း ပတ္သက္ေနသည္။ လက္ရွိအေျခအေနတြင္ သူရဦးေရႊမန္း ေခါင္းေဆာင္ေသာ ျပည္ေထာင္စုၾက့ံခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား သမၼတျဖစ္သြားႏိုင္မည့္လမ္းကို သေဘာထားႀကီးႀကီး ဖြင့္ေပးႏိုင္ေလာက္သည္အထိ ႏိုင္ငံေရးအရ ျပင္ဆင္ၿပီး ျဖစ္သည္ဟု ေကာက္ခ်က္ျပဳႏိုင္မည့္ အေထာက္အထားမ်ားကို မေတြ႕ရွိရေပ။
ထို႔ေၾကာင့္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္အလြန္ ျမန္မာႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ သို႔မဟုတ္ ဒုတိယသမၼတျဖစ္ရန္ အလားအလာ အလြန္နည္းပါးသည္ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳႏိုင္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ အလြန္႔အလြန္ဆံုး ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒၊ အမ်ဳိးသားကာကြယ္ေရးႏွင့္ လံုျခံဳေရးေကာင္စီ(ကာလံု)၏ အဖြဲ႕၀င္ ျဖစ္လာႏိုင္ေျခ ရွိသည္ဟုသာ သံုးသပ္ႏိုင္သည္။
အင္န္အယ္လ္ဒီပါတီ အေနျဖင့္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္အလြန္ ကာလတြင္ သမၼတေနရာကို ရည္မွန္းခ်က္ထားရွိသည္ ဆိုပါက ယခုအခ်ိန္ ကတည္းက စတင္ျပင္ဆင္သင့္သည္ဟု ျမင္မိသည္။ အထူးသျဖင့္ တိုင္းရင္းသား ပါတီမ်ားႏွင့္ မဟာမိတ္ ဆက္ဆံေရးကို တည္ေဆာက္ႏိုင္ရန္ အထူးလိုအပ္သည္ . . . . .
လြန္ခဲ့ေသာ ရက္ပိုင္းက နယ္ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕တြင္ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ႏိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ တက္ေရာက္လာေသာ လူငယ္မ်ားက ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲအလြန္ ကာလတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ သမၼတျဖစ္ရန္ အလားအလာ အလြန္နည္းပါးေၾကာင္းကို သိရွိရေသာအခါ သူတို႔အေနျဖင့္ အလြန္စိတ္ဓာတ္ က်မိေၾကာင္း ထုတ္ေျပာေသာအခါ အေတာ္စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိသည္။ ထိုၿမိဳ႕ကေလးမွ လူငယ္မ်ား အပါအ၀င္ ျမန္မာျပည္သူ လူထုအမ်ားစုႀကီးအတြက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ကယ္တင္ရွင္ သို႔မဟုတ္ ႏိုင္ငံေရး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ပင္ ျဖစ္သည္။  ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ သမၼတျဖစ္ႏိုင္ေျခ အလြန္နည္းပါးသည္ဟု သံုးသပ္မႈသည္ သူတို႔အတြက္ ေကာင္းသတင္းမဟုတ္ ရတက္မေအးစရာ ကိစၥျဖစ္သည္။ အဆိုပါ သံုးသပ္ခ်က္ကို အေၾကာင္းျပဳလ်က္ က်ဆင္းေနေသာ စိတ္ဓာတ္မ်ားကို ျပန္ျမႇင့္တင္ႏိုင္ရန္ ခြန္အားတခ်ဳိ႕ ေပးဖို႔ေျပာလာေသာအခါ ပို၍စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ရျပန္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို သမၼတအျဖစ္ ေမွ်ာ္လင့္ေနသူ မ်ားစြာတို႔အတြက္ သမၼတျဖစ္ႏိုင္ေျခ အလြန္နည္းသည္ဆိုေသာ စကားကပင္ အေတာ္ထိခိုက္သြားႏိုင္သည္မွာ ပကတိ အေနအထားပင္ ျဖစ္သည္။
စကားမစပ္ အၾကံျပဳလိုသည္မွာ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္အေနျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ သမၼတျဖစ္ႏိုင္ေျခ၊ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ႏိုင္မည့္ အလားအလာ ပါတီ၀င္မ်ား ခံယူရမည့္ ႏိုင္ငံေရး ရပ္တည္ခ်က္တို႔ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေအာက္ေျခပါတီ၀င္ထုအား စနစ္တက် ခ်ျပေဆြးေႏြးသင့္သည္။ ထို႔အျပင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ သမၼတ ေရြးခ်ယ္ခံႏိုင္ခြင့္ မရွိလွ်င္ ပါတီအေနျဖင့္ မည္သည့္လမ္းေၾကာင္း မည္သည့္ပံုစံျဖင့္ ေရွ႕ဆက္မည္ကို စနစ္တက် ရွင္းလင္းေဆြးေႏြးသင့္သည္။
၂၀၁၅ ခုႏွစ္အလြန္ သမၼတဇာတ္လမ္းႏွင့္ ပတ္သက္လွ်င္ ၃၃၃ ကို ဦးစြာအသိေပးလိုသည္။ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ (၄၉၈) ေနရာအနက္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ (၃၃၃) ေနရာသည္ သမၼတကို အတည္ျပဳရန္ လိုအပ္ေသာ ကိုယ္စားလွယ္ အေရအတြက္ ျဖစ္သည္။ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္သည္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ (၃၃၃) ေနရာ၌ အႏိုင္ရရွိပါက ေျပးၾကည့္စရာမလို အင္န္အယ္လ္ဒီပါတီမွ ေရြးခ်ယ္သူသည္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႏွင့္ ဒုတိယသမၼတတို႔ ျဖစ္လာမည္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို သမၼတျဖစ္ႏိုင္ရန္ လိုအပ္ေသာ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္မႈအား မျပဳလုပ္ႏိုင္လွ်င္ပင္ အန္အယ္လ္ဒီပါတီမွ ေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ဦးသည္ သမၼတႏွင့္ ဒုတိယသမၼတ ျဖစ္လာႏိုင္ဖြယ္ ရွိေနသည္။
ေနာက္ထပ္ စိတ္၀င္စားဖြယ္ ဂဏန္းတစ္ခုမွာ ၁၃၀ ျဖစ္သည္။ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ (၁၃၀) ေနရာတြင္ အႏိုင္ရရွိေရးသည္ ျပည္ေထာင္စု ၾကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီ၏ ေနာက္ဆံုးခံစစ္ေၾကာင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ကိုယ္စားလွယ္ (၁၃၀) ေနရာသည္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ စုစုေပါင္း၏ ၂၆ ရာခိုင္ႏႈန္းျဖစ္သည္။ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီသည္ ၂၆ ရာခိုင္ႏႈန္း အႏိုင္ရရွိပါက တပ္မေတာ္သားလႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းႏွင့္ ပူးေပါင္းလ်က္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္၏ ဒုတိယသမၼတ တစ္ဦးအား သမၼတျဖစ္လာမည့္ အေရးကို ဟန္႔တားႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။
တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးစု ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ားႏွင့္ တပ္မေတာ္သားလႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ အခန္းက႑သည္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲအလြန္ ကာလတြင္ ပိုမိုအေရးပါလာဖြယ္ ရွိေနသည္။ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳး ပါတီသည္ တပ္မေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ႏွင့္ တိုင္းရင္းသား မဟာမိတ္ ကိုယ္စားလွယ္ ေနရာမ်ားကို စုေပါင္းၿပီး တပ္မေတာ္မွ ေရြးခ်ယ္သည့္ ဒုတိယသမၼတကို သမၼတအျဖစ္ အေရြးခံရႏိုင္ရန္ ေဆာင္ရြက္ျခင္းျဖင့္ အင္န္အယ္လ္ဒီပါတီ၏ သမၼတအိပ္မက္ကို အႏိုင္ယူသြားႏိုင္ေျခ ရွိေနသည္ဟုလည္း သံုးသပ္ႏိုင္သည္။ အင္န္အယ္လ္ဒီပါတီ အေနျဖင့္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္အလြန္ ကာလတြင္ သမၼတေနရာကို ရည္မွန္းခ်က္ထားရွိသည္ ဆိုပါက ယခုအခ်ိန္ ကတည္းက စတင္ျပင္ဆင္သင့္သည္ဟု ျမင္မိသည္။ အထူးသျဖင့္ တိုင္းရင္းသား ပါတီမ်ားႏွင့္ မဟာမိတ္ ဆက္ဆံေရးကို တည္ေဆာက္ႏိုင္ရန္ အထူးလိုအပ္သည္။ အင္န္အယ္လ္ဒီပါတီမွ အဆိုျပဳသူတစ္ဦး သမၼတျဖစ္လာေရးတြင္ တပ္မေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ ေထာက္ခံမႈထက္၊ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစု ပါတီမ်ား၏ ေထာက္ခံမႈက ပိုမိုလက္ေတြ႕က်ၿပီး ထိေရာက္ႏိုင္သည္ဟု သံုးသပ္ႏိုင္သည္။
ထို႔အျပင္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္သည္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲမူ၀ါဒ၊ လမ္းစဥ္၊ ဗ်ဴဟာႏွင့္ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို ယခုကတည္းက ေရးဆြဲခ်မွတ္ထားရန္ လိုအပ္သည္။ တိုင္းျပည္ႏွင့္ ျပည္သူလူထု အက်ဳိးကို လက္ေတြ႕က်က် သယ္ပိုးႏိုင္မည့္ လြတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းမ်ား ေရြးခ်ယ္ေရးႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ မူ၀ါဒ၊ သတ္မွတ္ခ်က္မ်ားကို ႀကိဳတင္ခ်မွတ္ထားၿပီး၊ ယခုကတည္းက ေရြးခ်ယ္ေလ့က်င့္ ပ်ဳိးေထာင္ထားရန္ လိုအပ္သည္ဟု အႀကံျပဳလိုပါသည္။
၂၀၁၅ ခုႏွစ္ အလြန္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ သမၼတျဖစ္ႏိုင္၊ မျဖစ္ႏိုင္ဆိုေသာ အခ်က္သည္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးႏွင့္ ဆက္စပ္ေနသည္။ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္မီ ဖြဲ႕စည္းပံု ျပင္ဆင္မႈသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သမၼတ သို႔မဟုတ္ ဒုတိယသမၼတ ျဖစ္ေရးအတြက္ အဆင္သင့္ မျဖစ္ေသာ အေနအထား အတြက္လည္း အင္န္အယ္လ္ဒီပါတီ အေနျဖင့္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ ထားသင့္သည္ဟု အႀကံျပဳလိုသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္သည္ သမၼတေလာင္း၊ ဒုတိယသမၼတေလာင္း၊ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒၊ ဒုတိယဥကၠ႒၊ ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီးမ်ား၊ ဒု၀န္ႀကီးမ်ားႏွင့္ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားတြင္ တာ၀န္ယူမည့္သူမ်ားကို ယခုအခ်ိန္ကတည္းက ႀကိဳတင္သတ္မွတ္ လ်ာထားကာ၊ လိုအပ္ေသာ ေလ့က်င့္မႈမ်ားကို ပံ့ပိုးေပးသင့္သည္ဟု ယူဆမိသည္။ သို႔မွသာ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ အလြန္တြင္ စနစ္က်၊ အားေကာင္းေသာ ဒီမိုကရက္တစ္ အစိုးရအဖြဲ႕ႏွင့္ အားေကာင္းေမာင္းသန္ေသာ လႊတ္ေတာ္တို႔ကို ဖြဲ႕စည္းႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။
နိဂံုး
အခ်ဳပ္အားျဖင့္ဆိုေသာ္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္အလြန္ အခင္းအက်င္းသည္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲတြင္ မဟာဗ်ဴဟာေျမာက္ အေရးပါလာမည္မွာ မုခ်ျဖစ္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ သမၼတ၊ အစိုးရအဖြဲ႕၊ လႊတ္ေတာ္မ်ားကို မည္သို႔မည္ပံု ဖြဲ႕စည္းမည္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ သီးျခားစဥ္းစားခ်က္ ရွိၿပီးျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္မိသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ဗ်ဴဟာ၊ စီမံခ်က္ႏွင့္ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္အတြင္း ခ်ျပေဆြးေႏြးကာ သေဘာထား မွတ္ခ်က္မ်ား ရယူၿပီး ပါတီ၏ ေရြးေကာက္ပြဲ၊ အစိုးရႏွင့္ လႊတ္ေတာ္ဆိုင္ရာ စီမံခ်က္၊ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားအျဖစ္ စနစ္တက် ထုတ္ျပန္လ်က္ ပါတီေအာက္ေျခအထိ ခ်ျပေဆြးေႏြး အသိေပးႏိုင္မည္ဆိုလွ်င္ ပါတီတည္ေဆာက္ေရးကို အေထာက္အကူ ျပဳႏိုင္မည့္အျပင္ အကယ္၍ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သမၼတျဖစ္ႏိုင္မည့္ အခြင့္အလမ္း မရခဲ့လွ်င္ပင္ ပါတီ၏ စီမံခ်က္ႏွင့္အညီ ပါတီမွ ေရြးခ်ယ္သူတစ္ဦး သမၼတျဖစ္လာေရးကို ၀ိုင္း၀န္းၾကေရး ေဆာ္ၾသၿပီး ျဖစ္သျဖင့္ ပါတီေအာက္ေျခ အဖြဲ႕အစည္း အဆင့္ဆင့္တြင္ စိတ္ဓာတ္က်ဆင္းမႈ အားယုတ္မႈမ်ား ျဖစ္လာႏိုင္ေျခကိုလည္း ေျဖေလွ်ာ့ၿပီးျဖစ္မည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ အင္န္အယ္လ္ဒီပါတီ အေနျဖင့္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္အလြန္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ ဥပေဒျပဳေရး ယႏၲရားအတြက္ လိုအပ္မည့္ အရင္းအျမစ္မ်ားကို ယခုကတည္းက ႀကိဳျပင္တည္ေဆာက္ထားျခင္း မရွိလွ်င္ အရင္းအျမစ္ အားေကာင္းေသာ အျခားအဖြဲ႕အစည္းမ်ားကို လိုသည္ထက္ပို၍ အားကိုးအားထား ျပဳလာရႏိုင္ဖြယ္ ရွိေနသည္။ ေဒၚစုမဟုတ္ေသာ သမၼတႏွင့္ ေဒၚစုဦးေဆာင္မည့္ လႊတ္ေတာ္တို႔ အဓိကက်လာမည့္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္အလြန္ ဒီမိုကရက္တစ္ ခရီးအတြက္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား အေနျဖင့္ ယခုကတည္းက ပါတီတည္ေဆာက္ေရးကို စနစ္တက် ပံုေဖာ္ႏိုင္ျခင္း မရွိလွ်င္ ျမန္မာ့အနာဂတ္သည္ ေ၀၀ါးေထြျပားလ်က္ ျပည္သူလူထုႀကီးသည္ ဆင္းရဲတြင္းထဲတြင္ နစ္လ်က္ျမဳပ္လ်က္ ရွိေနဦးမည့္ အေရးကို ေမွ်ာ္ေတြးစိုးရိမ္မိပါေၾကာင္း မီးေမာင္းထိုးျပ လိုက္ရပါသည္။
Credit To First-11
Read More »