စိတ္ၿငိမ္းခ်မ္းမႈရရိွဖို႔ အေျခခံအခ်က္မ်ား



(၁)သင့္ကိုမေမးရင္သူတပါးရဲ႕ကိစၥကိုဝင္မစြက္ပါနဲ႔။

က်မတို႔အမ်ားစုဟာ သူတပါးေတြရဲ႕ ကိစၥေတြမွာ ခနခန ဝင္စြက္တတ္ၾကပါတယ္။ က်မတို႔လုပ္တာ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ယံုၾကည္တတ္ၾကပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ က်မတို႔ ေတြးေခၚမႈဟာ စံထားေလာက္တဲ့ ေတြးေခၚမႈ ျဖစ္တယ္လို႔လည္း ယံုၾကည္ထားၾကတယ္။ က်မတို႔ စဥ္းစားဥာဏ္နဲ႔ မတူညီတဲ့ သူေတြကို မွန္ကန္တဲ့ လမ္းေၾကာင္းဆီ ေရာက္ေအာင္ ကိုင္တြယ္ရမယ္။ ဆန္းစစ္ေဝဖန္ရမယ္။ ဒီစဥ္းစားမႈဟာ တဦးခ်င္း သီးျခားျဖစ္တည္တာကို ပိတ္ပင္တာျဖစ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဘုရားသခင္ရိွတယ္ ဆိုတာကိုလည္း ျငင္းဆိုတယ္။ ဘုရားသခင္ဟာ က်မတို႔ တေယာက္ ခ်င္းကို ထူးထူးျခားျခား လုပ္ေပးခဲ့တယ္။ လူသားႏွစ္ေယာက္ဟာ တူညီတဲ့နည္းေတြနဲ႔ မစဥ္းစားႏိုင္ပါဘူး။ အမ်ိဳးသား၊ အမ်ိဳးသမီးအားလံုးဟာ သူတို႔နည္းနဲ႔ သူတို႔လုပ္ေနၾကတာပါ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ ဘုရားသခင္ဟာ အဲဒီနည္းေတြနဲ႔ လုပ္ေဆာင္ဖို႔ လံႈ႔ေဆာ္ေပးတဲ့ အတြက္ ေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ကိုယ့္ကိစၥ ကိုယ္လုပ္ပါ။စိတ္ၿငိမ္းခ်မ္းမႈရလာမွာပါ။

(၂)ခြင့္လႊတ္ပါ၊ေမ့ပစ္လုိက္ပါ။

ဒါဟာ စိတ္ရဲ႕ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကို အားအေကာင္းဆံုး အေထာက္အကူျပဳတဲ့ နည္းေလး ျဖစ္ပါတယ္။ က်မတို႔ကို ေစာ္ကားၿပီး အႏၱရာယ္ျပဳတဲ့ လူေတြအတြက္ ႏွလံုးသားထဲမွာ နာက်ည္းစိတ္ ဝင္လာတတ္ ပါတယ္။ နာက်ည္း ခ်က္ေတြကို စိတ္ထဲမွာ ေတးထားတတ္ပါတယ္။ အဲဒီအက်ိဳးရလဒ္က အိပ္ေရးပ်က္ျခင္း၊ အစာအိမ္ ျဖစ္ျခင္းနဲ႔ ေသြးတိုးေစျခင္းတို႔ပါပဲ။ ဒီနာက်ည္းမႈကို တႀကိမ္ျပဳလုပ္ခဲ့တယ္ ဆိုပါေတာ့။ ဒါကို ခဏခဏ သတိရၿပီး စိတ္ထဲမွာ အမွတ္ထားတတ္ပါတယ္။ ဒီလိုဆိုးရြားတဲ့ အက်င့္ဆိုးကို ေျဖေဖ်ာက္လိုက္ပါ။ ဘဝဆိုတာ သိပ္တို ေတာင္းလြန္းလို႔ ဒီလိုအေသးအမႊားေတြနဲ႔ အခ်ိန္ ကုန္မခံပါနဲ႔။ ခြင့္လႊတ္ပါ။ ေမ့ပစ္လိုက္ပါ။ ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာဆိုတာ ခြင့္လႊတ္ျခင္း၊ ေပးဆပ္ျခင္းေတြနဲ႔ ရွင္သန္ေနလို႔ပါ။

(၃)အသိအမွတ္ျပဳမႈကိုမမက္ေမာပါနဲ႔။

ဒီကမၻာႀကီးေပၚမွာ တကိုယ္ေကာင္းဆန္တဲ့ လူေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ေနပါတယ္။ ဒီလူေတြဟာ ဘယ္သူ႔ကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ခ်ီးက်ဴးခဲပါတယ္။ ဒီေန႔ သင့္မွာ ၾသဇာအာဏာရိွတဲ့အတြက္ သင့္ကို ခ်ီးမြမ္းခ်င္ ခ်ီးမြမ္း မွာ ျဖစ္ေပမယ့္ မေရွးမေႏွာင္းမွာ ၾသဇာအာဏာ မရိွခဲ့ေတာ့ဘူးဆိုရင္ သင့္ရဲ႕ေအာင္ျမင္မႈေတြကို ေမ့ေလ်ာ့သြားလိမ့္မယ္။ ၿပီးေတာ့ သင့္ရဲ႕ အမွားေတြကို မ်က္ေစ့ ေဒါက္ေထာက္ ၾကည့္ေတာ့မွာပဲ။ သူတို႔ရဲ႕ အသိအမွတ္ျပဳခံရမႈကို ႀကိဳးပမ္းေနၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဘာေၾကာင့္ စိတ္ထိခိုက္ရမွာလဲ။ သူတို႔ရဲ႕ အသိအမွတ္ျပဳမႈက ကိုယ့္အတြက္ ဘာမွတန္ဖိုးမရိွပါဘူး။ ရိုးသားေျဖာင့္မတ္ဖို႔နဲ႔ လူ႔က်င့္ ဝတ္ အတိုင္းေနတတ္ဖို႔ကသင့္ရဲ႕တာဝန္ျဖစ္ပါတယ္။

(၄)သူတပါးကိုမနာလိုမျဖစ္ပါနဲ႔။

မနာလိုျခင္းက စိတ္ရဲ႕ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကို ဘယ္လိုပ်က္စီး ေစတယ္ဆိုတာ က်မတို႔တေတြ ေတြ႔ႀကံဳဖူးခဲ့ၾကၿပီ။ အလုပ္ထဲမွာသင့္ရဲ႕ လုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္ေတြထက္ အလုပ္ပိုႀကိဳးစားတယ္ဆိုတာ သင့္ကိုယ္ သင္သိတယ္။ ဒါေပမယ့္ တခါတရံမွာ သူတို႔က ရာထူးတိုးမယ္၊ သင္ကမတိုးဘူး.။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက သင္က အလုပ္ကိုစတင္လုပ္ကိုင္ခဲ့တယ္. ဒါေပမယ့္ တႏွစ္သာ အလုပ္လုပ္တဲ့ သင့္ရဲ႕ လုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္ေလာက္ သင္မေအာင္ျမင္ဘူး။ ေန႔စဥ္ ဘဝမွာ အခုလိုမ်ိဳးျဖစ္ရပ္ေတြ အမ်ားႀကီးရိွပါတယ္။ မနာလိုျဖစ္သင့္ပါသလား။ မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ လူတိုင္းလူတိုင္းရဲ႕ဘဝေတြကို သူတို႔ ကံတရားက ပံုသြင္းၿပီးသားပါ။ ခ်မ္းသာဖို႔ ကံရိွရင္ ဘယ္သူမွ ရပ္တန္႔ပစ္လို႔ မရပါဘူး။ ကံတရား မရိွဘူးဆိုရင္ ဘယ္သူမွ ကူညီေပးႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ သင့္ရဲ႕ ကံမေကာင္းမႈအတြက္ သူတပါးကို အပစ္ဖို႔တာဟာ ဘာမွရလာမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ မနာလိုျခင္းဟာ သင့္ကို ဘာမွလုပ္ေပးမွာမဟုတ္ဘူး။ ဘယ္မွာမွ ေကာင္းလာမွာ မဟုတ္ပါဘူး၊ သင့္ရဲ႕ စိတ္ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကိုပဲ ဖ်က္ဆီးပစ္လိုက္ သလို ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။

(၅)ပတ္ဝန္းက်င္ကိုလိုက္ၿပီးသင့္ကိုယ္သင္ေျပာင္းလဲပါ။

ပတ္ဝန္းက်င္ကို သင္တစ္ဦးတည္း ေျပာင္းလဲဖို႔ ႀကိဳးစားမယ္ဆိုရင္ ရႏိုင္တဲ့ အခြင့္အေရးေတြ မရပဲ ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။ သင့္ရဲ႕ ပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔ အံဝင္ေအာင္ သင့္ကိုယ္သင္ ေျပာင္းလဲလိုက္ပါ။ အဲလိုလုပ္လုိက္ တဲ့အခါ သင့္ကို ခင္မင္မႈမရိွတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္က သင့္အေပၚမွာ ထူးထူးျခားျခား ေျပာင္းလဲ လာပါလိမ့္မယ္။ စရိုက္ခ်င္းတူၿပီး သဟဇာတျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။

(၆)သည္းခံပါ။

အက်ိဳးမရိွတာကေန အက်ိဳးရိွသြားႏိုင္တဲ့ အေကာင္းဆံုးနည္းလမ္းပါ။ က်မတို႔က စိတ္မသက္သာမႈေတြ၊ ဖ်ားနာမႈေတြ၊ ေဒါသေတြ၊ က်မတို႔ရဲ႕ ထိန္းခ်ဳပ္မႈကို ေက်ာ္လြန္ႏိုင္တဲ့ အႏၱရယ္ေတြကို ေန႔ တုိင္း ရင္ဆိုင္ေနရပါတယ္။ က်မတို႔က အဲဒါေတြကို မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ဘူး၊ မေျပာင္းလဲႏိုင္ဘူးဆိုရင္ ထိန္းခ်ဳပ္တတ္ဖို႔ သင္ယူရလိမ့္မယ္။ သည္းခံျခင္းကို စိတ္ခ်မ္းေျမ႕စြာနဲ႔ လုပ္ကိုင္တတ္ရမယ္။ သည္းခံျခင္းျဖင့္ ခြန္အားနဲ႔ စိတ္စြမ္းအားေတြ ရရိွလာမွာပါ။

(၇)လုပ္ႏိုင္တာထက္ပိုမလုပ္ပါနဲ႔။

ဒီဆိုရိုးစကားကို အၿမဲသတိရေနဖို႔လိုပါတယ္။ က်မတို႔ဟာ က်မတို႔ ေဆာင္ရြက္ေပးႏိုင္တာထက္ တာဝန္ေတြ ယူေလ့ရိွတယ္။ စိတ္ေသာကပိုၿပီး ျဖစ္လာႏိုင္တဲ့ ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုးေတြကို ဘာျဖစ္လို႔ ထမ္းထားေနမွာလဲ။ က်မတို႔ရဲ႕ ကန္႔သတ္ခ်က္ကို သိေအာင္လုပ္ပါ။ သင္က သင့္ရဲ႕ျပင္ပ လႈပ္ရွားမႈေတြကို က်ယ္ျပန္႔လာေအာင္ လုပ္ျခင္းအားျဖင့္ စိတ္ကိုၿငိမ္းခ်မ္းမႈ ရိွလာမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ သင့္ရဲ႕ ရုပ္ဝတၳဳ ဆက္စပ္မႈေတြကို ေလွ်ာ့ခ်ပစ္ပါ။ ဘုရားရီွခိုးျခင္းျဖင့္ အခ်ိန္ျဖဳန္းပါ။ မိမိကိုယ္မိမိ ျပန္လည္သံုးသပ္ၿပီး တရားအားထုတ္ပါ။ အနားယူဖို႔လုပ္ေနတဲ့ သင့္ရဲ႕စဥ္းစားခ်က္ေတြ ဟာ ေျပေလ်ာ့ သြားမွာပါ။ၾကည္လင္ေနတဲ့စိတ္ကစိတ္ရဲ႕ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကိုပိုၿပီးျဖစ္လာေစမွာပါ။

(၈)ပံုမွန္တရားထိုင္ပါ။
တရားထိုင္ျခင္းက စိတ္ကိုတည္ၿငိမ္ေစပါတယ္.။ အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေစမယ့္ အေတြးေတြကို ဖယ္ရွားလိုက္ပါ။ ဒီလိုလုပ္တာက စိတ္ၿငိမ္းခ်မ္းဖို႔ အျမင့္ဆံုး အေျခအေနတခုျဖစ္ပါတယ္။ သင့္ကိုယ္ သင္ ႀကိဳးစားၾကည့္ပါ။ တစ္ရက္မွာ နာရီဝက္ေလာက္ စိတ္အား ထက္ထက္သန္သန္ တရားထိုင္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ သင့္ရဲ႕စိတ္က က်န္တဲ့ ႏွစ္ဆယ့္သံုးနာရီခဲြမွာလည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေနမွာပါ။ သင့္ရဲ႕စိတ္ကို အရင္ကလို အေႏွာင့္အယွက္ ေပးေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေန႔စဥ္ပံုမွန္ တရားထိုင္ျခင္းအားျဖင့္ တျဖည္းျဖည္း အက်ိဳး ေက်းဇူးရိွလာမွာပါ။ သင့္ရဲ႕ တေန႔တာ အလုပ္ကို အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ မယ္လို႔ ေတြးခ်င္ ေတြးမိလိမ့္မယ္။ အမွန္ကေတာ့ အခ်ိန္ တိုတိုနဲ႔ အက်ိဳးရိွလာမွာျဖစ္ပါတယ္။ အခ်ိန္နည္းနည္းမွာပဲပိုေကာင္းတဲ့ အက်ိဳးရလဒ္ေတြ ရလာႏိုင္ပါ တယ္။

(၉)စိတ္မေတြေဝပါနဲ႔။
ေတြေဝတဲ့ စိတ္ဟာ စိတ္ရဲ႕အဆိပ္ျဖစ္ပါတယ္။ မေကာင္းတဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြ အားလံုးက စိတ္ေတြေဝတာကေန စလာတာပါ။ သင့္ရဲ႕စိတ္ကို တက္ၾကြေအာင္ ေဇာင္းေပးထားပါ။ ၿပီးေတာ့ တန္ဖိုးရိွတဲ့စိတ္ကို ရင္ထဲမွာထားပါ။ ဝါသနာကို တက္တက္ၾကြၾကြ လုပ္ေဆာင္ပါ။ သင့္ရဲ႕စိတ္ဝင္စားစရာေတြကို လက္ကိုင္ထားပါ။ ေငြေၾကးက တန္ဖိုးရိွသလား စိတ္ရဲ႕ၿငိမ္းခ်မ္းမႈက တန္ဖိုးရိွ သလားဆိုတာ သင့္ကိုယ္သင္ဆံုးျဖတ္ရမယ္။ ပိုက္ဆံမရႏိုင္မယ့္ လူမႈေရးအလုပ္လို၊ ဘာသာေရး အလုပ္လိုအလုပ္မ်ိဳးက သင့္ရဲ႕ဝါသနာဆိုရင္ေပ့ါ။ ဒါေပမယ့္ သင့္မွာ စိတ္ခ်မ္းသာ ေက် နပ္ေနၿပီး ေအာင္ျမင္ေနတဲ့ စိတ္ရိွေနတယ္။ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာအရ အနားယူတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာင္ တရားဓမၼ သီခ်င္းေတြ ရြတ္ဆိုၿပီး စာဖတ္ေနျခင္းအားျဖင့္ သင့္ကိုယ္သင္ က်န္းမာေအာင္ေနထိုင္ တတ္ရမယ္။

(၁၀)အခ်ိန္မဆဲြပါနဲ႔။ဘယ္ေတာ့မွေနာင္တမရပါနဲ႔။

စိတ္ကူးယဥ္ၿပီး အခ်ိန္မျဖဳန္းပါနဲ႔။ လုပ္သင့္သလား၊ မလုပ္သင့္ဘူးလား။ ရက္ေတြ၊ သီတင္းပတ္ေတြ၊ လေတြ၊ ႏွစ္ေတြမွာ အဓိပၸါယ္မရိွတဲ့ ေဝဖန္ေဆြးေႏြးမႈေတြနဲ႔ ျဖဳန္းတီးပစ္ခ်င္ပစ္ႏိုင္ပါတယ္။ အနာဂတ္ကို သင္မပိုင္တဲ့အတြက္ လံုေလာက္တဲ့ အစီအစဥ္ေတြ မရိွႏိုင္ပါဘူး။ အခ်ိန္ကို တန္ဖိုးထားပါ။ လုပ္ဖို႔လို အပ္တာေတြကိုလုပ္ပါ။ ပထမအႀကိမ္ က်ရံႈးျခင္းက ကိစၥမရိွပါဘူး။ သင့္ရဲ႕ အမွားကေန သင္ခန္းစာေတြကို ရႏိုင္ပါတယ္။ ေနာက္တႀကိမ္မွာ ေအာင္ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ စိတ္ပူျခင္းနဲ႔ ေက်ာေပးထားျခင္းက ဘာမွမဟုတ္ တာေတြကိုသာ ဦးေဆာင္ေနလိမ့္မယ္။ အမွားကေန သင္ခန္းစာယူပါ။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္လြန္မွ တႏံု႔ႏံု႔နဲ႔ စဥ္းစားမေနပါနဲ႔။ ေနာင္တမရပါနဲ႔။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ကံတရားအတိုင္း ျဖစ္ပ်က္ေနမွာပါ။ ဖိတ္က်သြား တဲ့ႏြားႏို႔အတြက္ ဘာ့ေၾကာင့္ငိုေၾကြးေန မွာလဲ။

www.funzug.com မွဘာသာျပန္သည္။

သဒၶါလိႈင္း
မွတ္ခ်က္
ယခု အေတြးအျမင္ေဆာင္းပါးႏွင္႔ပတ္သက္၍ ဗီြအိုေအ အသံလႊင္႔ဌာနမွ ၃၀ရက္ ဇူလိုင္လ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္က လႊင့္တင္ခဲ႔ၿပီးျဖစ္ပါသည္။

အသံလင္႔ https://soundcloud.com/kamarnilar/htslokwvsuip
ေရႊေဒါင္းေတာင္မွကူးယူေဖၚျပသည္။
Read More »

အတၱဆူး


“အတၱ” ဆိုတာ လူတိုင္းမွာ အနည္းနဲ႔အမ်ားဆိုသလိုပင္ ရွိၾကစၿမဲပါ။ ကိေလသာကို မပယ္သတ္ႏိုင္ေသးသမွ် ကာလပတ္လံုး အတၱ နဲ႔မကင္းႏိုင္ၾကပါဘူး၊ အတၱဆိုတာ အတိုင္းအတာ တစ္ခု ထက္ ေက်ာ္လြန္သြားရင္ “ အတၱလြန္ကဲသူ” ေတြ (တစ္ကိုယ္ေကာင္းသမား၊ တစ္ဘုိ႔တည္း ၾကည့္သူ၊ ကိုယ့္အတြက္ကိုသာ ၾကည့္တတ္သူ) ျဖစ္ သြားရပါတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ အရာရာမွာ ကိုယ့္ သေဘာ၊ ကိုယ့္ဆႏၵ၊ ကိုယ့္အက်ိဳး ေတြကိုသာ ေရွ႕တန္း တင္တတ္တဲ့သူေတြ ျဖစ္သြားပါတယ္။ ေနာက္ လူတိုင္းက ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခ်စ္တတ္ၾကသူခ်ည္းပါ၊ ဘာေၾကာင့္ ဒီလိုေျပာရ သလဲ ဆို ေယဘုယ်အားျဖင့္ အသက္နဲ႔သက္ဆိုင္တဲ့ ေဘးအႏၲရာယ္ တစ္ခုခုနဲ႔ ရင္ဆိုင္ရတဲ့အခ်ိန္မွာဆို အရင္ဆံုး ကိုယ္လြတ္ေျမာက္ဖုိ႔အတြက္သာ အရင္ဦးဆံုး ဦးေႏွာက္ထဲ ေရာက္ လာတတ္တာ ပါ၊ ေနာက္မွသာ တျခားသူ မ်ားအတြက္ စိုးရိမ္ ပူပမ္မိတတ္ၾကတတ္ၾကတဲ့ သေဘာ တရား ရွိတတ္ပါတယ္ ။

“အတၱ” ဆိုတာကေတာ့ အသြင္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ရွိတတ္ၾကပါတယ္၊
“ မိဘက သား၊သမီးအေပၚ ထားတဲ့ အတၱ “
ကိုယ့္သား၊ သမီး ေကာင္းစားတာကိုပဲ ျမင္ခ်င္သူဆိုတာကေတာ့ မိဘတိုင္းရဲ႕ ရင္တြင္းဆႏၵေတြခ်ည္းပါပဲ။ သုိ႔ေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ေသာ မိဘမ်ားက ကိုယ့္ သား၊သမီးမွ ေတာ္တယ္၊ တတ္တယ္၊ ကိုယ့္သား၊ သမီးမွ အသံုးက်တယ္၊ ေနာက္ဆံုး ယုတ္အစြဆံုး ခ်စ္သူ၊ ရည္သူရည္းစားထားၾကတယ္ဆိုလွ်င္ေတာင္မွ ကိုယ့္သား၊ သမီး မွားေနခဲ့လွ်င္ေတာင္ ကိုယ့္သား၊ သမီးေျပာတာကိုပဲ ဇြတ္မွိတ္ ယံုၿပီး ကိုယ့္သား၊သမီးမွ အမွန္လုပ္တတ္သူလုိ႔ မွတ္ယူသူ မိဘေတြလည္း ရွိတတ္ၾကပါတယ္။ ဒါမ်ိဳးကိုေတာ့ ရွိသင့္ရွိထိုက္တဲ့ အတၱထက္လြန္ကဲသူ တစ္ဘုိ႔တည္းၾကည့္သူအျဖစ္သာ သတ္မွတ္လုိ႔ ရပါတယ္။ ကိုယ္ေမြးထားတဲ့ သား၊သမီးတိုင္းကို မိဘတိုင္းက ခ်စ္တတ္ၾကတာပါပဲ၊ ေတာင္းဆိုး၊ ပလံုးဆိုး ကိုသာ ပစ္ရိုးထံုးစံရွိတယ္၊ သားဆိုး၊ သမီးဆိုးကို ပစ္ပယ္သြားတဲ့ မိဘဆိုတာ မရွိပါဘူး။ သုိ႔ေပသည့္ မိဘတိုင္း သား၊ သမီးတိုင္းကေတာ့ ကိုယ့္ မိဘ၊ ကိုယ့္သား၊ သမီးကို ခ်စ္တတ္ၾကသူခ်ည္း ဆိုတာကို သိထား တယ္ဆိုလွ်င္ေတာ့ “ငါ့သား၊သမီးမွ” ဆိုတာ ရွိလာလိမ့္မယ္ မထင္မိပါဘူး ။ ကၽြန္မ သတ္မွတ္ထားတဲ့ “မိဘ“ ဆို တာ “ ကိုယ့္သား၊ သမီးမဟုတ္တဲ့ တျခားသူေတြရဲ႕ သား၊ သမီးေတြကိုလည္း ကိုယ့္ သား၊သမီးပမာခ်စ္တဲ့သူမ်ိဳး “ ကိုသာ မိဘလုိ႔ သတ္မွတ္ထားတာပါ ။

“ ေမာင္ႏွမသားခ်င္း အခ်င္းခ်င္းထားတဲ့အတၱ “
ဒါလည္း အေပၚက မိဘက သား၊သမီးအေပၚထားတဲ့အတၱနဲ႔ ဆင္ဆင္ပါပဲ။ တစ္ေလာကလံုးမွာ ကိုယ့္ ေမာင္ႏွမ လုပ္သမွ်၊ ေျပာသမွ်သာလွ်င္ မွန္တယ္လုိ႔ သတ္မွတ္ထားၿပီး တရားမွ်တမႈ ရွိတယ္၊ မရွိဘူးဆိုတာ မရွိပါဘူး။ လူသားတိုင္းက အေသြးနဲ႔ကိုယ္၊ အသားနဲ႔ကိုယ္ တည္ေဆာက္ထားသူေတြမုိ႔ သူ႔ေမာင္၊ သူ႔ညီမ၊ ကိုယ့္ေမာင္၊ ကိုယ့္ ညီမ ထိရင္ နာတတ္သူေတြခ်ည္းပါပဲ။ ကိုယ့္ရဲ႕ လက္ထိပ္ကို ဆိတ္ၾကည့္လုိ႔ နာတတ္ တယ္ဆိုရင္ သူမ်ားေတြလည္း ကိုယ္လိုနည္းတူ နာတတ္တယ္ဆိုတာ သိထားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုး ပါပဲလုိ႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္ ။

“ အခ်စ္အေပၚထားတဲ့ အတၱ “
အခ်စ္ ဆိုတာ တကယ္တမ္းေတာ့ ရိုးစင္းတဲ့အျပင္ ျဖဴစင္တယ္လုိ႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္၊ ခ်စ္တဲ့သူေတြေပၚ သာမူတည္ၿပီး အေရာင္ေတြ ကြဲျပားသြားၾကတာပါ။ ခ်စ္တတ္ျခင္းဆိုတာ သူ႔အလိုလုိျဖစ္တည္ လာတဲ့ သေဘာ တရားတစ္ခုလုိ႔ သတ္မွတ္ထားသူပါ။ အခ်စ္တစ္ခုမွာ အေၾကာင္းျပခ်က္လည္း မရွိသလို၊ အတၱ လည္း ကင္းပါတယ္။ ခ်စ္ၾကတဲ့ သူတိုင္းကေတာ့ ကိုယ့္ခ်စ္သူ ကိုယ့္ကို ခ်စ္တာကိုပဲ လိုလားၾကသူပဲ ေလ၊ ေနာက္ ကိုယ့္ခ်စ္တဲ့သူနဲ႔ပဲ ေႏြးေထြးတဲ့ မိသားစုဘ၀ေလးကို ထူေထာင္ခ်င္ၾကသူခ်ည္းပါပဲ။ ဒီလို ေႏြးေထြး တဲ့မိသားစုဘ၀ တစ္ခုျဖစ္လာဖုိ႔ ခ်စ္သူ ႏွစ္ေယာက္အေပၚမွာလည္း မူတည္သလို သူ႔ဘက္၊ ကိုယ့္ဘက္ ေဆြမ်ိဳးေတြနဲ႔လည္း တနည္းတဖံု ဆက္စပ္ ေနတာပါ။ မတူညီတဲ့ လူသားႏွစ္ဦး ေပါင္းဖက္မႈမွာ ကာယကံရွင္ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးက ေပါင္းကူးတံတား မွ်သာပါ၊ တကယ္ တမ္းေတာ့ ကာယကံရွင္ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀တစ္ခု ေပါင္းစပ္မႈအျပင္ မတူညီတဲ့ အသိုင္းအ၀န္း ႏွစ္ခု ေပါင္းစပ္မႈပါ။ “ခ်စ္သူ” ဆိုတာ တစ္ေယာက္တည္းနဲ႔ သတ္မွတ္လုိ႔ မရပါဘူး၊ ခ်စ္သူ ဆိုတာ လူႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ႏွစ္သက္မိသြားတာ၊ ျမတ္ႏိုးမိသြားတာ၊ တန္ဘိုးထားတတ္သြားတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ခ်စ္သူေတြ ခ်စ္ၾကတဲ့အခါမွာ “အတၱကင္း တဲ့အခ်စ္” ျဖစ္ဖုိ႔ လိုအပ္ပါသည္။ ခ်စ္သူႏွစ္ဦး ထူေထာင္လိုက္တဲ့ ဘ၀တစ္ခုကလည္း အတၱကင္းတဲ့ ေႏြးေထြး တဲ့ ဘ၀တစ္ခုျဖစ္ဖုိ႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ကိုယ့္ ဆႏၵခ်ည္းပဲ မဟုတ္ဘဲ၊ သူ႔ ဆႏၵကိုပါ ကိုယ္က ျဖစ္ခြင့္ေပးရ မယ္ေလ၊ ဒီလိုမွ မဟုတ္ဘဲ ကိုယ့္ဆႏၵခ်ည္းကိုသာ ေရွ႕တန္းတင္မယ္ဆိုလွ်င္ ခ်စ္တာ ေတာ့ခ်စ္တာပါပဲ ဒါေပမယ့္ လိုခ်င္မႈ ရမၼနဲ႔ ကိုယ့္လိုအင္ဆႏၵျပည့္ဖုိ႔အတြက္ကိုသာ ဦးတည္သြားတဲ့ အတၱဆန္ တဲ့အခ်စ္ ျဖစ္သြားပါလိမ့္မည္ ။

“ေခါင္းေဆာင္မႈမွာ မထားရွိသင့္တဲ့ အတၱ”
ေခါင္းေဆာင္ လို႔ဆိုတဲ့အခါမွာ လက္ရံုးရည္၊ ႏွလံုးရည္ျပည့္၀ရံုသာမက ကိုယ့္ရဲ႕ လက္ေအာက္ငယ္သားေတြ အေပၚမွာပါ ကိုယ့္ရဲ႕ သား၊သမီးေတြလို ေမတၱာေရွ႕ထား အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ သူမ်ိဳးမွ သာ ေခါင္းေဆာင္လုိ႔သတ္မွတ္လုိ႔ရတာပါ။ ေခါင္းေဆာင္ႏိုင္မႈ အရည္အခ်င္းက အသက္အရြယ္နဲ႔ လံုး၀သက္ဆိုင္ျခင္းမရွိတဲ့ အေၾကာင္းအရာပါ။ ပင္ကိုယ္ရွိ ရင္းစြဲ ဦးေဆာင္ႏိုင္မႈ ရည္အခ်င္း နဲ႔ ျပည့္စံုသူမွသာလွ်င္ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း တစ္ေယာက္ ျဖစ္ႏိုင္မွာပါ။ စီမံခန္႔ခြဲမႈပညာရပ္ဆိုတာ သင္ယူႏိုင္ေပမယ့္ ဦးေဆာင္ႏိုင္မႈ အရည္အခ်င္းဆိုတာ ပင္ကိုယ္ပါလာတဲ့ ပါရမီ တစ္မ်ိဳး ပါ။ ေခါင္းေဆာင္ လုိ႔သတ္မွတ္ထားတိုင္း ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာ၊ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာ၊ ကိုယ္ေျပာခ်င္တာ စတာေတြကို ေျပာခ်င္သလုိေျပာ၊ လုပ္ခ်င္သလို လုပ္ေနလုိ႔ မရေတာ့ပါဘူး။ ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္ဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ခံစားခ်က္ေတြကို စြန္႔လႊတ္ထားရတာမ်ားပါတယ္၊ ဒီလိုမွ မဟုတ္ဘဲ ကိုယ့္ရဲ႕ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ခံစားခ်က္ကို ေရွ႕တန္း တင္မယ္ဆို ရင္ ေခါင္းေဆာင္ ေနရာကို ေရာက္ေနတဲ့သူသာ ျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေခါင္းေဆာင္ေတြဆိုတာလည္း အတၱႀကီးလြန္းသူ မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္ဟာ အတၱႀကီး လြန္းသူျဖစ္ေနခဲ့မယ္ဆိုလွ်င္ လက္လႊတ္ဆံုးရံႈးမႈ မ်ားမွာပင္ျဖစ္ပါတယ္ ။

“အတၱႀကီးလြန္းသူ”
လူတစ္ေယာက္ဟာ “ပင္ကိုယ္ ဗီဇ” ဆိုတာ ေမြးလာကတည္းက ပါလာတတ္ေလ့ရွိတတ္ၾကပါတယ္။ ထုိ႔နည္းတူ “အက်င့္” ဆိုတာကိုလည္း ေမြးဖြာလာစဥ္ကတည္းက စနစ္တက်ျပဳစု ပ်ိဳး ေထာင္ေပးလိုက္မယ္ဆိုရင္ ကိုယ္လိုသလို ျပဳစုျပဳပ်ိဳးေထာင္ေပးခဲ့တဲ့ ေကာင္းတဲ့အက်င့္၊ မေကာင္းတဲ့အက်င့္ စတဲ့ အက်င့္ တစ္ခု ကိုေတာ့ ပိုင္ဆိုင္သြားမွာပါ။ လူတိုင္းမွာကေတာ့ ၿပီးျပည့္စံုျခင္း “Perfect” ဆိုတာ မရွိၾကပါဘူး။ လူတစ္ ေယာက္မွာ ေကာင္းတဲ့အက်င့္ရွိသလို မေကာင္းတဲ့ အက်င့္လည္းရွိတတ္ၾကပါတယ္။ ဒီလိုပဲ ေကာင္းတဲ့ဗီဇ ဓါတ္ခံရွိသလုိ၊ မေကာင္းတဲ့ ဗီဇဓါတ္ခံလည္း ရွိတဲ့သူ ရွိၾကပါတယ္။
တခ်ိဳ႕သူေတြက ကိုယ့္တစ္ဘုိ႔အတြက္သာ ၾကည့္တတ္သူေတြပါ။ လူတစ္ေယာက္မွာရွိတဲ့ အတၱတစ္ခုထက္ ေက်ာ္ လြန္ၿပီး ကိုယ့္သေဘာ၊ ကိုယ့္ ဆႏၵေတြကိုသာ အရာရာမွာ ေရွ႕တန္း တင္လြန္း သူေတြ ရွိၾကပါတယ္။ ဒီလိုသူမ်ိဳးေတြနဲ႔ ဆက္ဆံရသူ အနည္း၊ အမ်ားကေတာ့ စိတ္ကသိကေအာင့္ျဖစ္ျခင္း၊ ေနရထိုင္ရ ဆက္ဆံရတာ အဆင္မေျပမႈမ်ားနဲ႔ ႀကံဳေတြ႕ျခင္း စတာေတြကို ေတြ႕ႀကံဳ ရမွာပါ။ ေနာက္ အတၱႀကီးလြန္းသူေတြနားမွာ မိတ္ေဆြ ၿမဲၿမံေနတယ္ ဆိုတာ ရွားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အရာရာမွာ ကိုယ္အႏိုင္ရၿပီးေရာ ကိုယ့္ရဲ႕ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ အတၱတစ္ခုကို ေရွ႕တန္းတင္ လြန္းသူေတြ ကိုေတာ့ အတၱႀကီးလြန္းသူ အျဖစ္ သတ္မွတ္လုိ႔ရပါတယ္ ။ အတၱႀကီးလြန္းသူေတြဟာ တစ္ဖက္ သတ္တည္း ၾကည့္တတ္သူေတြမ်ားပါတယ္ ။
အတၱႀကီးလြန္းသြားရင္ ပူေလာင္လြန္းသြားပါတယ္။
လူတိုင္းမွာ ဆႏၵ ဆိုတာရွိၾကပါတယ္။ ကိုယ့္မွာလည္း ဆႏၵ ရွိသလို၊ တစ္ဖက္သားဘက္မွာလည္း ဆႏၵ ဆိုတာ ရွိၾကပါတယ္ဆိုတာကို နားလည္လက္ခံ က်င့္သံုးထားလိုက္မယ္ ဆိုရင္ျဖင့္ ကိုယ့္ အတၱႀကီးမႈေၾကာင့္ တစ္ဖက္သားမွာ ထိခိုက္သြားစရာ၊ နစ္နာသြားစရာအေၾကာင္း နည္းပါးသြားမွာ ျဖစ္တဲ့အျပင္ ကိုယ္တိုင္သည္လည္း အတၱတစ္ခုကို စည္းတစ္ခုထက္ ေက်ာ္လြန္ၿပီး က်င့္သံုးသူ မျဖစ္ေတာ့ပါဘူးရွင္ ။
ေနာက္တစ္ခ်က္က “ငါစြဲ အတၱ ၀ါဒီ” နဲ႔ “အမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊ သာသနာအေပၚထားတဲ့ အတၱ၀ါဒီ” ပါ။ ေနရာ တိုင္းမွာ ငါ၊ ငါ့မိသားစု၊ ငါ့အတြက္ဆိုတဲ့ ငါစြဲ အတၱ၀ါဒီ ကိုယ့္တစ္ဦးတည္း ေကာင္းစားဖုိ႔ အတြက္သာ ၾကည့္ေသာ အတၱမ်ိဳးထက္ ငါ့ႏိုင္ငံေတာ္၊ ငါ့အမ်ိဳးဘာသာ၊ သာသနာအေပၚမွာ ေကာင္းေစခ်င္တဲ့ စိတ္နဲ႔ ထားတဲ့ အတၱက မိမိအတြက္မဟုတ္တဲ့ အမ်ားအက်ိဳးအတြက္ ကိုယ့္ကိုယ္ ကို ေလာင္ကၽြမ္းခံတဲ့ အတၱမ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။ အတၱ ခ်င္းတူေပမယ့္ ထားရွိတဲ့ စိတ္ထား ကြဲျပားသြားတာနဲ႔ အက်ိဳးေက်းဇူးေတြဟာ အမ်ားႀကီး ကြဲျပားသြားပါတယ္။ အတၱ ဆိုတာကေတာ့ ရွိသင့္ရွိ ထိုက္တဲ့ အတိုင္းအတာတစ္ခုထက္ ေက်ာ္လြန္သြားရင္ မေကာင္းပါဘူး ။ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္ေသာ္လည္း ေကာင္း၊ တစ္ဖက္သားကိုေသာ္လည္းေကာင္း ပူေလာင္မႈေတြ ျဖစ္ေစပါတယ္ ။
ကၽြန္မ ျမင္ေတြ႕ရတဲ့ အတၱ ဆိုတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခ်စ္လြန္းအားႀကီးတာပါ။ တနည္းအားျဖင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခ်စ္ တဲ့အခ်စ္က ရွိသင့္တဲ့၊ ခ်စ္သင့္တဲ့ အတိုင္းအတာ တစ္ခုထက္ ေက်ာ္လြန္သြားတာ ပါ။ ဒီမွာ တစ္ဖက္သတ္ အျမင္၊ သေဘာထား၊ ထင္ျမင္ခ်က္ေတြ ျဖစ္ကုန္တာပါ။ ဒီလိုမဟုတ္ဘဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခ်စ္တဲ့ အခ်စ္ “အတၱ” ကို အမ်ား အတြက္၊ အမ်ိဳးဘာသာ၊ သာသနာ အတြက္ ေလာင္ကၽြမ္းေပးလိုက္မယ္ဆိုရင္ ေကာင္းမြန္တဲ့အတိုင္းအတာ တစ္ခု ထိေတာ့ အမ်ိဳး၊ဘာသာ၊ သာသနာ အတြက္ ေလာင္ကၽြမ္းေနမွာပါ ။
ရွိသင့္ရွိထိုက္တဲ့ အတိုင္းအတာတစ္ခုထက္ ေက်ာ္လြန္သြားရင္ ဘာအရာမွ မေကာင္းပါဘူး၊ ခ်စ္လြန္းတာ လည္း မေကာင္းပါဘူး၊ မုန္းလြန္းတာလည္း မေကာင္းပါဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ မိမိကိုယ္ကို ခ်စ္လြန္းအားႀကီး သြားရင္ အတၱဆိုတဲ့ ဆူးက ကိုယ္ကိုယ္ကို ျပန္စူး တတ္တယ္ဆိုတာပါပဲ ။

"အတၱဆူး"
ရွိသင့္ရွိထိုက္တဲ့ လိုခ်င္မႈထက္လြန္ကဲလြန္းသြားရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ စူးတတ္တယ္ ..

ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ ပညတ္ခ်က္ေတာ္ ႏွစ္ခုျဖစ္တဲ့ “အတၱာ ဟိ အတၱေနာ နာေထာ” နဲ႔ “အတၱသမံ ေပမံ နတၳိ” စကား ေတာ္ကို တခ်ိဳ႕သူတို႔သည္ အဓိပၸါယ္လြဲမွားစြာ မွတ္ယူက်င့္သံုးေနတာ ကို ျမင္ေတြ႕ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားမိန္႔ဆိုခဲ့သည့္ ဤ ပညတ္စကားေတာ္ႏွစ္ရပ္ရဲ႕ အႏွစ္ခ်ဳပ္အဓိပၸါယ္က ေလာကလူသား ေတြအဖို႔ ရွင္သန္မႈျဖစ္လာသမွ် ေလာကဓံတရားကို ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းၾကရာမွာ ကိုယ့္ခြန္၊ ကိုယ့္အားနဲ႔သာ ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းနည္းသည္သာ အမွန္ကန္အသင့္ေလွ်ာ္ဆံုး နည္းလမ္းႏွင့္ မိမိကိုယ္ကို တကယ္ခ်စ္တဲ့သူမ်ား ျဖစ္ၾကသူမ်ားဆိုလ်င္ ကိုယ့္ကိုယ္မွာ တြယ္ကပ္ေနတဲ့ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ ကိေလသာ တရားေတြကို ပယ္သတ္ႏိုင္တဲ့သူျဖစ္ေအာင္ (မိမိကိုယ္ကို ေအာင္ႏိုင္တဲ့သူအျဖစ္) ႀကိဳးစားအားထုတ္ဖုိ႔ ပညတ္ခ်က္ထား ခဲ့ ေတာ္ မူျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ တခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ားက အတၱာ ဟိ အတၱေနာ နာေထာ “မိမိကိုယ္သာ ကိုးကြယ္ရာ၊ မိမိကိုယ္သာ အားထားရာ” ပညတ္ခ်က္ကို တလြဲမွတ္ယူၿပီး အရာရာမွာ ကိုယ့္ စိတ္ဆႏၵ ကိုသာ ေရွ႕တန္းတင္သူေတြ နဲ႔  အတၱသမံ ေပမံ နတၳိ “မိမိနဲ႔တူေသာ ခ်စ္ျခင္းမည္သည္ မရွိ။(တနည္း -) မိမိကုိယ္ သာ မိမိအခ်စ္ဆုံး ”  လုိ႔ ဆိုရာမွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသာ ကိုးကြယ္တယ္ ဆိုတဲ့ “ငါစြဲ အတၱ” ကို လြဲမွားက်င့္သံုး တာေတြလည္း ေတြ႕ဖူးပါတယ္။
အတၱာ ဟိ အတၱေနာ နာေထာ
“မိမိကုိယ္သာ ကုိးကြယ္ရာ။ မိမိကုိယ္သာ အားထားရာ။” ဆိုရာတြင္ -
အတၱာ ဟိ အတၱေနာ နာေထာ ဆိုတာ မိမိသာလွ်င္ မိမိ၏ ကိုးကြယ္ရာျဖစ္တယ္ လုိ႔ အဓိပၸါယ္ရတယ္။ ဒါက ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားတဲ့စကားျဖစ္တယ္။ ေလာက လူသားေတြက အဲ့ဒီအတိုင္း မိမိသာလွ်င္ ကိုးကြယ္ ရာဟု ဒီလိုသတ္မွတ္ၾကသလားဆိုေတာ့ မဟုတ္ဘူး၊ မိမိမွတစ္ပါး အားကိုးရာ တစ္ခုရွာၿပီး ထားၾကတယ္၊ ဘယ္သူ႔ကို အားကိုးၾကသလဲ မိဘ၊ မိတ္ေဆြသဂၤဟေတြကို အားကိုးၾကတယ္၊ ေဆြးမ်ိဳးသားခ်င္းေတြ၊ ကိုယ္နဲ႔ ခင္မင္ရာ ပုဂိၢဳလ္ေတြကို အားကိုးၾကတယ္၊ ျမတ္စြာဘုရားက ငါ့ အားကိုးၾကလုိ႔ ေဟာထားတာမရွိပါဘူး၊ သို႔ေသာ္ လူေတြက ဘာကို အားကိုးရွာၾကသလဲဆိုရင္ ကိုယ့္ရဲ႕ မိသားစုထဲက ပုဂိၢဳလ္တစ္ဦး ဦးကို အားကိုးရွာ ၾကတယ္။ ပုဂိၢဳလ္ဆိုတာ တကယ္အားကိုးရာ မဟုတ္ပါဘူး ၊ ျမတ္စြာ ဘုရားက ထာဝရအားကိုးရာဟာ ကိုယ့္ ကိုယ္ကိုသာျဖစ္တယ္လုိ႔ ေဟာထားတာပဲ။ တကယ္ေတာ့ အားကိုးရာအစစ္က မိမိမွတစ္ပါး ဘယ္သူမွ အားကိုးရာ အစစ္မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။
အတၱသမံ ေပမံ နတၳိ
“ မိမိနဲ႔တူေသာ ခ်စ္ျခင္းမည္သည္မရွိ။(တနည္း -) မိမိကုိယ္သာ မိမိအခ်စ္ဆုံး။” ဆိုရာတြင္ -
ဒီစကားက ပုထုဇဥ္သတၱဝါမ်ား ျဖစ္တတ္တဲ့ သေဘာကုိ ေျပာထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပုထုဇဥ္သတၱဝါေတြဟာ တဏွာမာနဒိ႒ိ တရားမ်ားရဲ႕ လႊမ္းမုိးမႈေၾကာင့္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိသာ အျမဲေရွးတန္း တင္ကာ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ဦးစားေပး မႈေတြရွိတတ္တဲ့အတြက္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အခ်စ္ဆုံးလုိ႔ ထင္ေနတတ္တဲ့ သေဘာကုိ ဆုိလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတဏွာမာနစတဲ့ တရားေတြေၾကာင့္ မိမိရဲ႕႐ုပ္နာမ္ေတြမွာ တဏွာနဲ႔စြဲလမ္းခ်စ္ခင္ တြယ္တာေနၿပီး အဲဒီလုိ မိမိကုိယ္ကုိ ခ်စ္ခင္မႈေၾကာင့္ပဲ မိမိနဲ႔ပတ္သက္ရာ၊ မိမိခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိး ေလးစားရာ ေတြမွာလည္း ခ်စ္ခင္တြယ္တာေနမိေတာ့ တာ ျဖစ္ပါတယ္။ သတၱဝါအမ်ား ခ်စ္ေလ့ရွိတာက ငါဆုိတဲ့အတၱကုိ ခ်စ္ေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ အခ်စ္က အတၱကုန္ရာ၊ တဏွာကုန္ရာကုိ ခ်စ္ေစခ်င္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားရွင္က မိမိကုိယ္ကုိ တကယ္ခ်စ္တယ္လုိ႔ဆုိရင္ ထုိမိမိကုိယ္ကုိ ေကာင္းစြာေစာင့္ ေရွာက္ရာ၏လုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစကားေတာ္က ကုိယ့္ကိုယ္ကုိ တကယ္ခ်စ္ရင္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ မေကာင္းမႈ ဒုစ႐ုိက္ေတြက ေရွာင္ၾကဥ္ၿပီး အက်င့္ သီလကုိ ေကာင္းစြာေစာင့္ထိန္းကာ ကိေလသာကုန္ရာကုိ သုတ္သင္ၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းေတာ္မူထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ယခုေဖာ္ျပခဲ့သည့္ “အတၱာ ဟိ အတၱေနာ နာေထာ” နဲ႔ “အတၱသမံ ေပမံ နတၳိ”  ျမတ္စြာဘုရား၏ ပညတ္ေတာ္ ႏွစ္ရပ္၏ မူရင္း အဓိပၸါယ္ အႏွစ္သာရပဲ ျဖစ္ပါတယ္ ။
ကိေလသာမကုန္ခမ္းေသးသေရြ႕ လူသားမွန္သမွ် အတၱ သမားမ်ားသာျဖစ္ၾကတာမုိ႔ တစ္ဘုိ႔တည္းတာ ၾကည့္ တတ္သူ ငါစြဲ အတၱဝါဒီ လက္ကိုင္ထားသူမ်ား မျဖစ္ၾကပါေစနဲ႔လုိ႔ ဆႏၵျပဳရင္းျဖင့္ မိမိသည္လည္း မည္သည့္ အမ်ိဳးအစားထဲတြင္ ပါ၀င္ေနသည္ကို ကိုယ္တိုင္သံုးသပ္၊ ၾကည့္ျမင္တတ္ၾကပါေစလုိ႔ ။

ပန္းအိ
ကိုးကား
အတၱာဟိ၊ အတၱာေနာ နာေထာ၊ ေဒါက္တာ အရွင္နႏၵမာလာဘိ၀ံသ (Ph.D)၏ တရားအလွဴေတာ္ မွတ္တမ္း PDF
ေရႊေဒါင္းေတာင္မွကူးယူေဖၚျပသည္။
Read More »

စစ္တုိက္တုိင္း


ခ်ာတိတ္ တစ္ေယာက္က
ခ်ာတိတ္ တစ္ေယာက္ကို
'ခ်ာတိတ္' လို႔ မေခၚဘူး
'ရဲေဘာ္' လို႔ ေခၚတယ္။
သူတို႔ဟာ ကႀကီးခေခြးထက္
လက္ညိွဳးေကြး ေလ႔က်င္႔ေနၾကတယ္။
သူတို႔ဟာ ခ်စ္သူအတြက္ ကဗ်ာစပ္ဖို႔ထက္
ေသနတ္ေတြေျပာင္လက္ဖို႔ တိုက္ခၽြတ္ေနၾကတယ္။
က်ေနာ္တို႔ ခ်စ္သူလက္ကို ကိုင္ထားခ်ိန္မွာ
က်ေနာ္တို႔ မိသားစု ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ထမင္းဝိုင္း ခ်ိန္မွာ
က်ေနာ္တို႔ ေအာင္စာရင္း ေျပးၾကည္႕ခ်ိန္မွာ
အဲဒီ ခ်ာတိတ္ေတြဟာ
စစ္တိုက္တမ္း ကစားေနၾကတယ္။

ေႏြေႏွာင္းေဝ
(အဓၶမ ကေလးစစ္သားမ်ားသို႕)
ေရႊေဒါင္းေတာင္မွကူးယူေဖၚျပသည္
Read More »

ကခ်င္အထူးေဒသ(၁)လူမ်ဳိးစုေခါင္းေဆာင္ ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဦးဇခုန္ယိန္းေဆာင္ႏွင့္ေတြ႕ဆံုျခင္း



“အခု ႏုိင္ငံေတာ္အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားနဲ႔ တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႕အစည္းေတြအကုန္ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာၾကပါ။ စိတ္ထဲမွာ ငါဒီတစ္ခုေတာ့ ႀကံထားဦးမယ္ဆုိတာမ်ဳိးမထားဘဲ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာၾကလုိ႔ရွိရင္ေတာ့ အဆင္မေျပစရာ မရွိေလာက္ပါဘူး”
ေမးျမန္းသူ- ဥကၠာကိုကို

အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီသစ္တပ္မေတာ္(ကခ်င္) (NDA-K) သည္ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္၌ အစိုးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲခဲ့ၿပီးေနာက္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္၊ အစိုးရႏွင့္ ပထမဆံုးလက္တဲြခဲ့သည့္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္အဖဲြ႕အစည္းတစ္ခုအျဖစ္ နယ္ျခားေစာင့္အသြင္ ေျပာင္းလဲခဲ့သည္။ ေလာ္ေ၀ၚ၊ လာခ်ိဒ္၊ လီဆူးလူမ်ိဳးမ်ား ေနထုိင္လ်က္ရိွေသာ ကခ်င္အထူးေဒသ(၁) အျဖစ္ ျမန္မာျပည္အေရွ႕ေျမာက္ဖ်ားေတာင္တန္း ေဒသတစ္ခြင္ကုိ ဆက္လက္တာ၀န္ယူခဲ့ၾကသည္။ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံႏွင့္ နယ္နိမိတ္ခ်င္း ထိစပ္ေနၿပီး ပန္၀ါ၊ ဖီေမာ္၊ ကံပိုင္တည္၊ ခ်ီေဖြစသည့္ နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရး လမ္းေၾကာင္းမ်ားရိွရာ ေဒသလည္းျဖစ္သည္။ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဧၿပီလတြင္ ကခ်င္အထူးေဒသ(၁)၏ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ (၁၀၀၂)ကုိ ေကအုိင္ေအတပ္ဖဲြ႕မ်ားက ၀င္ေရာက္တုိက္ခိုက္ခဲ့ၿပီး ယခုအခ်ိန္အထိ တပ္စဲြထားဆဲ ျဖစ္သည္။ ပညာေရးႏွင့္ ဖံြ႕ၿဖိဳးေရးပုိင္းတြင္ မ်ားစြာေနာက္က်ေနေသးသည့္ ေတာင္ေပၚေဒသတစ္ခုျဖစ္ၿပီး လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးလည္း မ်ားစြာ ခက္ခဲေနေသးသည္။ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးဇခုန္တိန္႔ယိန္း၏ ဦးေဆာင္မႈေအာက္တြင္ တည္ရိွခဲ့သည္ ေဒသျဖစ္ကာ ယခုအခါ လူမ်ိဳးစုအႀကီးအကဲလည္းျဖစ္၊ ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္တစ္ဦးလည္းျဖစ္ေသာ သားျဖစ္သူ ဦးဇခုန္ယိန္းေဆာင္က ဆက္လက္တာ၀န္ယူလ်က္ရိွသည္။ ဦးဇခုန္ယိန္းေဆာင္ႏွင့္ ပန္၀ါၿမိဳ႕တြင္ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းခဲ့သည္မ်ားကုိ ေဖာ္ျပလုိက္ပါသည္။

ေမး- ကခ်င္အထူးေဒသ(၁)ရဲ႕ နယ္ေျမအတြင္းမွာ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး၊ ပညာေရး၊ ဖံြ႕ၿဖိဳးေရးစတာေတြကုိ ဦးယိန္းေဆာင္တုိ႔ကပဲ အစအဆံုးေဆာင္ရြက္ေနတယ္ ဆုိေတာ့ ဒီနယ္ေျမႀကီးတစ္ခုလံုးမွာ ေဆာင္ရြက္ေပးေနတဲ့ ဖံြ႕ၿဖိဳးေရးလုပ္ငန္းေတြအတြက္ ကုန္က်တဲ့ စရိတ္ေတြက ဘယ္လုပ္ငန္းေတြက ရတာလဲ။
ေျဖ- အခုကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဒီေခ်ာင္းဆံုမွာ အစိုးရဆီက တရား၀င္ေရႊလုပ္ကြက္ေလွ်ာက္ၿပီးေတာ့ ေရႊတူးတဲ့လုပ္ငန္းေတြရိွတယ္။ အဲဒီကရတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တရား၀င္လုပ္ကုိင္ေနတဲ့ သတၱဳလုပ္ငန္းေတြ၊ အဲဒီက ၀င္ေငြေတြရတယ္။ အဲဒီကရတဲ့ ပိုက္ဆံေတြနဲ႔ ဒီေဒသက က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးေတြမွ ျပန္အသံုးခ်တယ္။ အခ်ိဳ႕ဟာ က်ေတာ့လည္း ႏုိင္ငံေတာ္ကုိ ဘတ္ဂ်က္တင္တယ္။ ႏုိင္ငံေတာ္က ခ်ေပးတာေတြရိွတယ္။

ေမး- ဒီႏွစ္ပုိင္းအတြင္း ေကအုိင္ေအနဲ႔ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ တုိက္ပဲြေတြမွာ ကခ်င္အထူးေဒသ(၁) အေနနဲ႔ အစိုးရတပ္မေတာ္နဲ႔ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ကုိ ကူညီေထာက္ပံ့ေပးတာေတြရိွခဲ့လား။
ေျဖ- ကူညီေထာက္ပံ့ေပးတာကေတာ့ အမ်ားႀကီးပဲ။ စစျဖစ္ေတာ့ တပ္မေတာ္ကလည္းေရာက္လာတယ္။ ေရာက္လာေတာ့ တပ္မေတာ္က ဒီေဒသမွာ ေအးလားမသိ၊ ပူလားမသိ၊ ေဘာင္းဘီတိုနဲ႔ပုဆုိးနဲ႔ ေရာက္လာတဲ့လူလည္း ပါတယ္။ ေလာေလာနဲ႔လာရတဲ့ အခါက်ေတာ့ ရာသီဥတုဒဏ္ကုိ သူတုိ႔ခံစားရတယ္။ ဒီေလာက္ေအးတဲ့ေနရာ၊ ကုိယ္ေတာင္မေနႏုိင္တဲ့ေနရာ သူတို႔ဘယ္ေနႏုိင္မလဲ။ သူတုိ႔အတြက္ကုိ အ၀တ္အစားေတြ၊ အ၀တ္အထည္ေတြ ၀ယ္ေပးတာတို႔ ကုိယ္တုိ႔အဖဲြ႕အစည္းအေနနဲ႔ ကူညီတာ။ ၿပီးေတာ့ ေတာထဲမွာ သြားလာတာအဆင္ေျပဖုိ႔အတြက္ ကားနဲ႔ ကားေမာင္းကၽြမ္းတ့ဲ လူေတြထည့္ေပးၿပီး စစ္ေၾကာင္းအေျပာင္းအလဲေတြမွာ ႀကိဳ႕ပုိ႔လုပ္ေပးတာတုိ႔ေပါ့။ တပ္မေတာ္ေရာ၊ နယ္ျခားေစာင့္ကုိေရာ ေဒသခံေတြအေနနဲ႔ ကူညီခဲ့တယ္။ အခု ျပည္သူ႔စစ္အေနနဲ႔ပါ ပူးတဲြၿပီး ကူညီေပးေနတယ္။

ေမး- မုိင္တိုင္ ၅ ၊၆ ၊ ၇၊ ေမွ်ာေခ်ာင္း၊ ဖရဲ- လေဂြေတာင္တန္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ တပ္စဲြထားတဲ့ ေကအုိင္ေအတပ္ဖဲြ႕ေတြ ဒီႏွစ္မွာလည္း ျပန္လည္ဆုတ္ခြာမေပးဘူးဆုိရင္ ဘာေတြျဖစ္လာမယ္လုိ႔ ထင္ပါသလဲ။
ေျဖ- ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေျပာခ်င္တာက ျပည္ခုိင္ၿဖိဳးပါတီမွာ တာ၀န္ရိွသလား။ တုိင္းျပည္ကုိ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ အစိုးရမွာ တာ၀န္ရိွသလား။ ဒါမွမဟုတ္ မူလေနထုိင္တဲ့ ေဒသခံေတြမွာ တာ၀န္ရိွသလား။ ဘယ္ဟာက တာ၀န္အရိွဆံုးလဲလုိ႔ အခုတိုင္းျပည္ကုိ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ အစိုးရက ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းလုပ္ဖုိ႔ေတာ့ လုိေနၿပီ။ ဒါမွ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လည္း ဘာလုပ္ရမယ္ဆုိတာသိမွာ။ အဲ၊ ကၽြန္ေတာ္တု႔ိမွာ တာ၀န္ရိွတယ္လုိ႔ေျပာရင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ မရမကေမာင္းထုတ္မွာပဲ။ တာ၀န္ေပးလုိက္တာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လုပ္မွာပဲ။ ေမာင္းထုတ္ဖုိ႔ဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း ေမာင္းထုတ္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ျပည္သူက လက္မခံလို႔ ေမာင္းထုတ္လိမ့္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အပိုင္းက ျပည္သူေတြေတာင္းဆိုတာ အကုန္ျဖည့္ေပးမယ္။ ဒါကကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တာ၀န္။

ေမး- ေကအုိင္ေအက ဒီဘက္ကမ္းကုိ ၀င္ေရာက္တုိက္ခိုက္တပ္စဲြထားတဲ့အေပၚမွာ ဒီေဒသကုိ အစိုးရရဲ႕ တာ၀န္ယူမႈအပိုင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘာေျပာခ်င္ပါသလဲ။
ေျဖ- အခုေျပာေနတဲ့ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈအရ ေျပာမယ္ဆုိရင္ အစုိးရတပ္ရင္းဆို ခ်ီေဖြမွာ ထုိင္ေနတယ္။ အေရွ႕ကေန၀င္လာၿပီး ဒီမွာ ဒီလုိ လာလုပ္ၾကတယ္ဆုိေတာ့ ဒါကၽြန္ေတာ္ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာခ်င္တယ္။ တာ၀န္ရိွလား၊ မရိွလား။ တုိင္းျပည္ကုိ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ လူႀကီးေတြ စဥ္စားၾကည့္ၾက။ ဘယ္သူ႔မွာတာ၀န္ရိွသလဲ။ ဒီေလာက္ျမင္ေနရတဲ့ဟာကုိ။ လာေနကူးေနတာ ျမင္ေနတ့ဲဥစၥာကုိ တားလည္း မတားဘဲနဲ႔ ဒီထဲကုိလႊတ္ထည့္လုိက္တယ္ဆုိတာဟာက ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရင္ ယံုၾကည္မႈမရိွလုိ႔ ျဖစ္တာ။ အစိုးရက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကုိ မယံုလုိ႔ျဖစ္တာလုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီလို ယူဆတယ္။

ေမး- ေကအုိင္အုိ/ေကအုိင္ေအ အဖဲြ႕အစည္းအေပၚမွာ ဦးဇခုန္ယိန္းေဆာင္အေနနဲ႔ ဘယ္လုိျမင္ပါသလဲ။
ေျဖ- ကၽြန္ေတာ္အေနနဲ႔ျမင္တာ သူတုိ႔လည္း အဖဲြ႕အစည္း၊ သူတုိ႔ေနရာမွာ သူတုိ႔ဖံြ႕ၿဖိဳးမႈလုပ္တယ္ဆုိတာ လက္ခံတယ္။ ဒါေပမယ့္ အကုန္လံုးကုိ ေကအုိင္ေအပဲ အုပ္ခ်ဳပ္ရမယ္ဆုိတဲ့ ဥစၥာကုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အေနနဲ႔ လက္မခံႏုိင္ဘူး။ လူမ်ိဳးလည္း မတူဘူး။ ကခ်င္ဆိုတာေတာ့ ဟုတ္တယ္။ ကခ်င္ထဲမွာက လူမ်ိဳးက ေျခာက္မ်ိဳးရိွတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တစ္ခုေျပာခ်င္တာက အခုသူတုိ႔က အတူတူပါလုိ႔ေျပာရင္ ေရွးယခင္ကတည္းက ေပါင္းလာရင္ ဒီမွာ ဒါမ်ိဳးလည္း ျဖစ္လာစရာမရိွဘူး။ တစ္ဖဲြ႕တည္းပဲရိွ မယ္။ ရွမ္းျပည္နယ္မွာလည္း ဦးမထုေနာ္ဆုိတာ သပ္သပ္ထြက္လာစရာမရိွဘူး။ အဲဒီေတာ့ ဘယ္သူမွာအမွားရိွလို႔ ဒါမ်ိဳးထြက္လာရတာလဲ။ မေကာင္းဘူးထင္ရင္ေတာ့ ထြက္ၾကမွာပဲ။ ေကာင္းတယ္ ထင္ရင္ေတာ့ လက္တဲြမွာပဲ။ သူတုိ႔မွာ ေကအုိင္ေအအဖဲြ႕အစည္းက ေရွးယခင္ေခါင္းေဆာင္ လုပ္ခဲ့သူေတြမွာ အမွားအယြင္းေတြရိွခဲ့တယ္။ ဒါေတာ့ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း စားပဲြေပၚမွာရွင္းလုိ႔ရတဲ့ တစ္ေန႔ေတာ့ ေျပာလာၾကလိမ့္မယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔
ထင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္မမီခဲ့တဲ့ ကိစၥကုိက်ေတာ့ မေျပာခ်င္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္မီတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေကအုိင္ေအ ကူညီခဲ့တဲ့ေနရာတုိ႔၊ အစိုးရနဲ႔
အပစ္အခတ္ရပ္တာ။ ဖံြ႕ၿဖိဳးေအာင္လုပ္တာက သူတုိ႔ရဲ႕မူ ေပၚလစီနဲ႔ သူတုိ႔ရိွမွာပဲ။

ေမး- ေကအုိင္ေအက ဘာေၾကာင့္ ဒီေဒသကုိ လာၿပီးတပ္စဲြတယ္လုိ႔ ဦးယိန္ေဆာင္ျမင္ပါသလဲ။
ေျဖ- ကၽြန္ေတာ္အျမင္ေျပာရရင္ လူလုိခ်င္လုိ႔လုိ႔ထင္တယ္။ အင္အားလုိခ်င္လုိ႔လို႔ထင္တယ္။ ေကအိုင္ေအမွာ အခု ရဲေဘာ္ဆုိတဲ့ ဥစၥာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေလာ္ေ၀ၚ၊ လရွီ၊ လီဆူးေတြလည္း ပါတယ္။

ေမး- မုိင္တိုင္ ၆ဖက္မွာ ေဒသခံအခ်ိဳ႕ ေကအုိင္ေအထိန္းခ်ဳပ္မႈထဲ ရိွေနတယ္လုိ႔ ေျပာၾကပါတယ္။ အဲဒီ ဒုကၡသည္ေတြအတြက္ ဦးယိန္ေဆာင္တုိ႔အေနနဲ႔ ဘယ္လုိစီစဥ္ေပးဖုိ႔ရိွပါသလဲ။
ေျဖ- ဘာေတြလုပ္ေပးႏုိင္မလဲဆုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၂၀၁၂ ဇူလုိင္မွာ ေရာက္သြားတယ္။ ဒုတုိင္းမွဴးလည္းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္အေဖလည္းပါတယ္။ ဒုကၡသည္ေတြနဲ႔ ေဆြးေႏြးတယ္။ မင္းတုိ႔ ျပန္မလား။ ျပန္မယ္ဆုိ ငါတုိ႔လာေခၚမယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔သြားေခၚေတာ့ တ႐ုတ္အစုိးရဆီမွာလည္း အကူအညီေတာင္းရတာေပါ့ေနာ္။ ဒီဘက္က်ေတာ့စစ္ျဖစ္ေနတဲ့ေနရာ ဟုတ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ မုိင္းျမႇဳပ္ထားတာေတြအမ်ားႀကီးရိွတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘယ္လုိမွသြားေခၚလုိ႔မရဘူး။ တ႐ုတ္ျပည္ဘက္ကေနပတ္ၿပီး ကားခုနစ္စီးနဲ႔ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လူေတြထည့္လုိက္တယ္။ သြားေခၚေတာ့ ဘာျဖစ္လဲဆုိေတာ့ အစက သြားေဆြးေႏြးထားတဲ့အခ်ိန္မွာ အကုန္လုံးလုိက္မယ္။ လာေခၚေပါ့။ ေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္ၾက ေတာ့ သုံးေလးငါးေယာက္က ဓားကိုင္ၿပီးထြက္လာၿပီးေတာ့ မင္းတုိ႔ကုိ သတ္မယ္ဘာညာနဲ႔။ တ႐ုတ္ရဲေတြက ၀င္တားေပးလုိ႔ ဒီကလူေတြ ဒုကၡမေရာက္ဘဲ ျပန္လာတာ။ ဒီသေဘာတရားက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က အစိုးရဆီပုိ႔ေပးၿပီးေတာ့ ဖမ္းတယ္တုိ႔ ေထာင္ခ်လုိက္တယ္တုိ႔ သူတုိ႔လုိင္ဇာအက္ဖ္အမ္ကေနေျပာေန တာရွိတယ္ေလ။ အဲဒီဘက္ကေန ေျပးတာတဲ့ ျပည္သူေတြက ေျပာျပတာ ဘယ္လုိလုပ္လဲဆုိေတာ့ အိမ္မွာ အိမ္ေထာင္ဦးစီးႏွစ္ေယာက္ ရွိတယ္ဆုိရင္ အေမက တစ္ေနရာသြားမယ္ဆုိ အေဖကုိခဏထိန္းသိမ္းထားတယ္။ ေျမတြင္းထဲမွာ ထည့္ၿပီး ထိန္းထားတယ္။ ျပန္မလာေတာ့ဘူးဆုိရင္ မင္းမိသားစုကုိ သတ္မယ္။ ဒါမ်ဳိး ၿခိမ္းေျခာက္တာေတြရွိတယ္။ ဒါက ေျပးလာတဲ့လူေတြေျပာျပတာ။

ေမး- ဒီနယ္ေျမမွာ ဘိန္းစိုက္ပ်ဳိးမႈေတြ ရွိေနတယ္ဆုိတဲ့ သတင္းေတြထြက္ေနပါတယ္။ အခု ဦးယိန္းေဆာင္တုိ႔ကလည္း ဘိန္းစိုက္ပ်ဳိးထားတာေတြ မရွိပါဘူး ဆုိေတာ့သိခ်င္တာက ဦးယိန္းေဆာင္တုိ႔ မစိုက္ဘူးဆုိရင္ ဒီလုိနယ္ေျမမွာ ဘယ္သူေတြကလာၿပီးစုိက္ေနတာလဲ။
ေျဖ- ကၽြန္ေတာ္လည္း ဒီေမးခြန္းကုိ အစုိးရကုိ ျပန္ေမးခ်င္တယ္။ ဘယ္သူေတြလုပ္ေနတယ္ဆုိတာ အစုိရဆုိ သိရမယ္ေလ။ ႏုိင္ငံေတာ္ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ အစုိးရက ပုိသိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ ျဖစ္ေစခ်င္တာ မီဒီယာေတြ မ်ားမ်ားလာၾကပါ။ လာၿပီးၾကည့္ပါ။ ဘိန္းစုိက္ထား တဲ့ေနရာေတြလည္း သြားၾကည့္။ ဘိန္းခင္းပုိင္ရွင္ဘယ္သူလဲ စစ္။ ေအး။ ဟုတ္တယ္ဆုိ အေရးယူ။ လာၾကည့္ပါ။ မွတ္ခ်က္ယူပါ။ ဘယ္သူစုိက္ခုိင္းတာလဲ။ ပုိက္ဆံဘယ္သူထုတ္ေပးတာလဲ။ ႐ုရွားပညာရွင္ ဘယ္ႏွေယာက္ရွိလဲ လာၾကည့္ပါ။

ေမး- တစ္ခုသတင္းၾကားထားတာရွိပါတယ္။ ဦးယိန္းေဆာင္တုိ႔က ဒီေဒသက လူငယ္တခ်ဳိ႕ကို အိႏိၵယဘက္လႊတ္ၿပီး ပညာသင္ေပးၿပီး
လူစုေနတယ္ဆုိတာပါ။ ခါးပုိက္ေဆာင္တပ္ဖြဲ႕တစ္ခုလုပ္ဖုိ႔ စီစဥ္ေနတယ္ဆုိၿပီးၾကားပါတယ္။ ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္အမတ္တစ္ဦး အေနနဲ႔ ဒါကုိေျဖၾကားေပးပါ။
ေျဖ- အိႏိၵယဘက္မွာသြားၿပီးေတာ့ ဒီကေနလႊတ္တဲ့ စစ္သင္တန္းသြားလုပ္ေနတယ္ဆုိတာက ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ေျပာခ်င္တာက စြပ္စြဲတဲ့လူကုိ ျပန္ေပးၾကည့္လုိ႔ေျပာခ်င္တယ္။ အိႏၵိယမွာပုိ႔ထားတဲ့ စစ္သားေတြက ကခ်င္အထူးေဒသ(၁)က ျပည့္သူ႕စစ္ေတြလား၊ ေကအုိင္ေအရဲ႕ ျပည္သူ႔စစ္ေတြလား၊ ေက်ာင္းသားေတြလားလုိ႔။ အဲဒါေျပာတဲ့လူကို ေမးခြန္းျပန္ထုတ္ေပးပါ။ အဲလုိစိတ္ရွိတဲ့လူမုိ႔လုိ႔ အဲဒီစကားေျပာတာ။ အဲလုိလုပ္ခ်င္လုိ႔ အဲလုိစကားေျပာတာ။

ေမး- အစုိးရအုပ္ခ်ဳပ္ေရးဌာနအျပင္ အထူးေဒသ(၁)ရဲ႕ မူလအုပ္ခ်ဳပ္ေရးေကာ္မတီကပါ ဒီေဒသမွာ တာ၀န္ယူေနတာကိုေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါကအစုိးရယႏၲရား မလည္ပတ္ႏုိင္ေသးလုိ႔လား။ အစုိးရဌာနေတြပုံမွန္လည္ပတ္လာႏုိင္တဲ့ အခ်ိန္မွာေရာ အခုလုိအထူးေဒသ(၁)ရဲ႕
အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေကာ္မတီက ဆက္လက္တြဲေနဦးမွာလား။
ေျဖ- အခုသူတုိ႔လာတယ္။ ေဒသခံေတြမွ မဟုတ္တာ။ ဘာသိမလဲ။ ဘယ္ေလာက္သိမလဲ။ ေဒသစကားမွ နားမလည္တာ။ အစုိးရ ဘတ္ဂ်က္ခ်မေပးတာကလည္း ဒါအစုိးရရဲ႕ ကိစၥျဖစ္သြားၿပီေလ။ အစုိးရအုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၲရားက မျဖစ္ေသးဘူးဆုိေတာ့ ျဖစ္ေအာင္
ဘယ္လုိလုပ္ရမွာလဲဆုိေတာ့ ဒီေဒသမွာရွိတဲ့ ပညာတက္လူငယ္ေတြကို အဲဒီထဲမွာဆြဲထည့္ပါ။ ခန္႔ပါ။ တြဲေပးပါ။ ဘာလုိ႔မတြဲေပးလဲ။ ဘာလုိ႔ ဗမာခ်ည္းပဲလႊတ္လုိက္တာလဲ။ ဒါလူမ်ဳိးေရးခြဲျခားလုိ႔ ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ ဘာလုိ႔ ဒီအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးေတြက ဗမာပဲျဖစ္ရတာလဲ။ အဲဒီဌာနေတြမွာ အလုပ္လာလုပ္တဲ့လူကလာလုိ႔ ဗမာပဲျဖစ္ရတာလဲ။ မွန္တယ္။ ဗမာေတြပဲ တတ္ေသးတယ္။ ေတာ္ေသးတယ္။ ဟုတ္ၿပီ။ ဒါဆုိတြဲေပးပါလား။ ဥကၠ႒က ဗမာလာလုပ္တယ္ဆုိရင္ အတြင္းေရးမွဴးကေတာ့ ဒီေဒသမွာရွိတဲ့ ေဒသခံထဲကေတာ္တဲ့လူကုိ လုပ္ေပးလုိက္ေပါ့။ အဲဒါဆုိ အဆင္ေျပသြားမယ္ေလ။ ငါတုိ႔လူေတြ ေငြရပါေစဆုိၿပီးေတာ့ နယ္စပ္ေဒသေတြကုိ လႊတ္တာလား။ ဒီကရတဲ့ ပုိက္ဆံအိတ္ထဲစာထည့္၊ ေျခာက္လျပည့္ရင္ ျပန္သြားလုိ႔ လႊတ္တာလား။

ေမး- ကန္ပုိင္တည္၊ ပန္၀ါ၊ ဖီေမာ္ေဒသေတြကို နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးၿမဳိ႕ ေတြအျဖစ္ ဖြံ႕ၿဖဳိးတုိးတက္လာဖုိ႔အတြက္ ႏုိင္ငံေတာ္က ေဆာင္ရြက္သြားလိမ့္မယ္လုိ႔ ထင္ပါသလား။ ေဒသအေပၚ ဘယ္လုိေမွ်ာ္လင့္ထားတာရွိသလဲ။
ေျဖ- ဒါကေတာ့ အစုိးရရဲ႕ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တုိင္းရင္းသားေတြ အေပၚမွာ ထားတဲ့ ေမတၱာ၊ ေစတနာ၊ က႐ုဏာဒါေတြအေပၚမွာ မူတည္မွာေပ့ါ။

ေမး- ျပည္ေထာင္စုအစုိးရနဲ႔ တုိင္းရင္းသားညီအစ္ကိုေတြကို ျမန္မာျပည္ အေရွ႕ေျမာက္ဖ်ား၊အထူးေဒသ (၁)နယ္ေျမရဲ႕ လူမ်ဳိးစုေခါင္းေဆာင္
တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ဘာမ်ားေျပာခ်င္ပါသလဲ။
ေျဖ- ကၽြန္ေတာ့္အယူအဆကုိ ေျပာရရင္ အကုန္လုံးပြင့္ပြင့္လင္းလင္း စကားေျပာၾကပါ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တုိင္းျပည္ကလူေတြသူမ်ားေျပာ
တာကုိ သိပ္ၿပီးေတာ့မယုံၾကပါနဲ႔။ လက္ေတြ႕ေပါင္းပါ။ လုပ္ပါ။ ေျပာပါ။ ကုိယ့္ျပည္တြင္းထဲမွာရွိေနတဲ့ လူေတြအခ်င္းခ်င္းေျပာၾကပါ။ အခုႏုိင္ငံေတာ္အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားနဲ႔ တုိင္းရင္းသား အဖြဲ႕အစည္းေတြအကုန္ပြင့္ ပြင့္လင္းလင္းေျပာၾကပါ။ စိတ္ထဲမွာ ငါဒီတစ္ခုေတာ့ ႀကံထားဦးမယ္ဆုိတာမ်ဳိးမထားဘဲ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာၾကလုိ႔ရွိရင္ေတာ့ အဆင္မေျပစရာ မရွိေလာက္ပါဘူး။ တုိက္ခုိက္ေနစရာမလုိပါဘူး။ ႏုိင္ငံေတာ္က အခုသုံးေနတဲ့ စကားလုိပြင့္လင္းျမင္သာတယ္ဆုိတဲ့ စကားကုိ လက္ေတြ႕ဆန္ဆန္လုပ္ရင္
ခဏေလးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ႏုိင္ငံ ေကာင္းသြားမွာပါ။

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

Credit To 7Day News Journal 
Read More »

ေကအိုင္အို၏မူးယစ္ေဆး၀ါးလံုး၀တိုက္ဖ်က္ေရးေကာ္မတီ ဒုတာ၀န္ခံ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေဇာင္းဗုခ္ထန္းႏွင့္ ေတြ႕ဆံုျခင္း



“ေရာင္းတဲ့သူေတြ စိုက္တဲ့သူေတြကိုေရာ သံုးႀကိမ္သံုးခါဖမ္းဆီးအေရးယူတယ္။ သံုးခါလြန္ၿပီ ဆိုတာနဲ႔ေတာ့ သူ႔ရဲ႕ ျပစ္ဒဏ္က ပိုႀကီးမားသြားၿပီး ထိထိေရာက္ေရာက္ကိုအေရးယူသြားမွာပါ”
ေမးျမန္းသူ- မရန္

ကခ်င္ျပည္နယ္တြင္မူးယစ္ေဆး၀ါးတိုက္ဖ်က္ေရးအတြက္ ေကအိုင္အိုႏွင့္ ကခ်င္လူငယ္မ်ား ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးပဲြကုိ ေမ ၂၄၊ ၂၅ ရက္တို႔တြင္ က်င္းပခဲ့သည္။ ထိုေဆြးေႏြးပဲြသို႔ ကခ်င္ျပည္နယ္ႏွင့္ ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္းတြင္ မူးယစ္ေဆး ၀ါးပေပ်ာက္ေရးလုပ္ကိုင္ေနေသာ အဖဲြ႕အစည္း ၃၀ မွ လူငယ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားအပါအ၀င္ ၁၅၀ ဦးခန္႔ တက္ေရာက္ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။ ေဆြးေႏြးပဲြၿပီးေနာက္ ေကအိုင္အိုမူးယစ္ေဆး၀ါး လံုး၀တိုက္ဖ်က္ေရး ေကာ္မတီဒုတာ၀န္ခံဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ေဇာင္းဗုခ္ထန္းႏွင့္ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းခဲ့သည္ကို စာဖတ္ပရိသတ္အတြက္ ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။

ေမး- ပထမဦးဆံုး မူးယစ္ေဆး၀ါး လံုး၀ပေပ်ာက္ေရးအတြက္ ေဆြးေႏြးပဲြက်င္းပတယ္လို႔ သိရတယ္။ ဘာေၾကာင့္ က်င္းပတာပါလဲ။
ေျဖ- ကၽြန္ေတာ္တို႔ကခ်င္လူမ်ဳိးေတြ မူးယစ္ေဆး၀ါးကို မသံုးစဲြဘဲ တိုက္ဖ်က္ၾကရေအာင္လို႔ အစည္းအေ၀းမွာလည္း ေျပာၿပီးၿပီ။ ၁၉၆၄ ခုႏွစ္ ႏွစ္ကုန္ပိုင္းကေန စတင္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ေကအိုင္အိုေတြအေနနဲ႔ မူးယစ္ေဆး၀ါးတိုက္ဖ်က္ေရးေတြ လုပ္ေနတာ ယေန႔အခ်ိန္အထိပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ျဖစ္မလာခဲ့ဘူး။ အႀကိမ္ႀကိမ္ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပဳလုပ္လာခဲ့တယ္။ ၁၉၆၁ ခုႏွစ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေကအိုင္ေအေခါင္းေဆာင္ ဘရန္ဆိုင္းလက္ထက္ကစၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ အစည္းအေ၀းလုပ္တယ္။ ဘိန္းစိုက္ပ်ဳိးတာေတြ၊ သံုးစဲြတာေတြ၊ ေရာင္း၀ယ္တာေတြ ရပ္တန္႔ဖို႔ ျပဳလုပ္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ မေအာင္ျမင္ခဲ့ဘူး။ ေကအိုင္အိုအေနနဲ႔ ဘိန္းျဖတ္ေဆး႐ံုေတြ လုပ္တယ္။ ဘိန္းသမားေတြလာၿပီး ဘိန္းလာျဖတ္တယ္။ ျဖတ္လိုက္ျပန္သံုးလိုက္နဲ႔ မေအာင္ျမင္ခဲ့ဘူး။ မူးယစ္ေဆး၀ါး လုံး၀ပေပ်ာက္သြားေအာင္ မလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းက သူတို႔ေတြကို ဒီဟာလုပ္စားပါ၊ ဟုိဟာလုပ္စားၿပီး အသက္ေမြးပါလို႔ အစားထိုးလုပ္ငန္းေတြ မျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ခဲ့လို႔ လည္းျဖစ္တယ္။ မူးယစ္ေဆး၀ါး တားဆီးကာကြယ္ေရးႏွင့္ လံုး၀ပေပ်ာက္ေရးဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေကာ္မတီေတြဖဲြ႕စည္းခဲ့တာ တစ္သုတ္ၿပီးတစ္သုတ္ဖဲြ႕ခဲ့ၾကတယ္။ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ေအာက္တိုဘာလ ၁ ရက္ကေနစၿပီး သီးသန္႔ေကအိုင္အို ဗဟိုေကာ္မတီကေန အမိန္႔ထုတ္ျပန္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔မူးယစ္ ေဆး၀ါးလံုး၀ပေပ်ာက္ေရးေကာ္မတီကို ဖဲြ႕စည္းခဲ့တယ္။ ေကာ္မတီကေနၿပီးေတာ့ ေကအိုင္အိုမွာ အမႈထမ္းေနတဲ့သူေတြထဲမွာ မူးယစ္ေဆး၀ါး သံုးစဲြေနတဲ့သူေတြအားလံုးနဲ႔ သံုးစဲြေနတဲ့ျပည္သူေတြ၊ ဘိန္းခ်က္တဲ့သူေတြ၊ ေရာင္း၀ယ္ တဲ့သူေတြအားလံုးကို ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းၿပီး လိုအပ္တာေတြ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လုပ္ေဆာင္လာခဲ့တယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ေကာ္မတီအေနနဲ႔ အခုလိုျပဳလုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ မွာ ၿမိဳ႕မွာေနထိုင္ၿပီး မူးယစ္ေဆး ၀ါးပေပ်ာက္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ ေနတဲ့ အဖဲြ႕အစည္းအသီးသီးေတြ နဲ႔ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ေတြ ကိုလည္း အခုလိုဖိတ္ၾကားၿပီး ေရွ႕ဆက္ၿပီး မူးယစ္ေဆး၀ါးရဲ႕ ေက်းကၽြန္ျဖစ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူမ်ဳိးေတြကို ဘယ္လိုကယ္တင္သြားမလဲဆိုတာေတြကို တိုင္ပင္ရေအာင္၊ ၀ိုင္း၀န္းတိုက္ဖ်က္သြားရ ေအာင္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ေကအိုင္အိုအေနနဲ႔ ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္အျဖစ္ အခုလို စည္းေ၀းပဲြက်င္းပရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
ပိုၿပီး အဓိကက်တာကေတာ့ ဒီစည္းေ၀းပဲြကိုလာတဲ့ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ အဖဲြ႕အစည္းေတြ၊ လူငယ္ေတြရဲ႕ဦးေႏွာက္မ်ားမ်ားနဲ႔ စဥ္းစားၿပီး ဘယ္လိုနည္းလမ္းေတြနဲ႔ မူးယစ္ေဆး၀ါး လံုး၀ပေပ်ာက္သြားေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲဆိုတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ေမး- အစည္းအေ၀းပဲြရလဒ္ကိုေရာ ေက်နပ္အားရမႈရွိပါသလား။
ေျဖ- အစည္းအေ၀းပဲြမွာ အားလံုးသေဘာတူ ဆံုးျဖတ္ထားတဲ့ အခ်က္ေျခာက္ခ်က္ရရွိထားတယ္။ အဲဒီအခ်က္တစ္ခုခ်င္းဆီကို အခု ခ်က္ခ်င္းလုပ္ေဆာင္သြားဖို႔အတြက္ ေကအိုင္အိုအေနနဲ႔ အခက္အခဲေတြ ရွိေနေသးတယ္။ အခ်က္တစ္ခုခ်င္းဆီကို ဗဟိုေကာ္မတီနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔အစည္းအေ၀းထိုင္မယ္။ ဘယ္သူက ဘယ္အဖဲြ႕က ဘယ္လိုနည္းလမ္းေတြနဲ႔ ဘယ္ေနရာေတြမွာ ဘယ္လိုလုပ္ေဆာင္ သြားမလဲဆိုတာေတြကို အေသးစိတ္အစီအစဥ္ ခ်မွတ္ၿပီးေတာ့ ၂၀၁၄ မွာေတာ့ အေကာင္အထည္ေဖာ္ လုပ္ေဆာင္သြားမွာျဖစ္တယ္။ အခုလာတဲ့ အဖဲြ႕အစည္းေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔အစည္းအေ၀းျပန္ေခၚမယ္။ အားလံုးနဲ႔ ျပန္စည္းေ၀းၿပီး လုပ္ေဆာင္သြားမွာ ျဖစ္တယ္။

ေမး- ေကအိုင္အိုရဲ႕ မူးယစ္ေဆး၀ါးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး မူ၀ါဒက ဘာပါလဲ။
ေျဖ- မူ၀ါဒကေတာ့ အဆင့္ဆင့္ရွိတယ္။ အဓိကကေတာ့ မူးယစ္ေဆး၀ါးသံုးစဲြ၊ ေရာင္း၀ယ္၊ စိုက္ပ်ဳိးတာေတြကို ထိထိေရာက္ေရာက္ လုပ္ေဆာင္သြားမယ္ ၿပီးေတာ့ လံုး၀ပေပ်ာက္တဲ့အထိ တိုက္ဖ်က္သြားမယ္ဆိုတာပါပဲ။ အရင္တုန္းက သင္ခန္းစာအရ သံုးႀကိမ္သံုးခါသူတို႔ကိုေသာက္တဲ့သူေတြကိုေရာ ျဖတ္ေပးတယ္။ ေရာင္းတဲ့သူေတြ စိုက္တဲ့သူေတြကိုေရာ သံုးႀကိမ္သံုးခါဖမ္းဆီးအေရးယူ တယ္။ သံုးခါလြန္ၿပီဆိုတာနဲ႔ေတာ့ သူ႔ရဲ႕ ျပစ္ဒဏ္က ပိုၿပီးႀကီးမားသြားၿပီး ထိထိေရာက္ေရာက္ကိုအေရးယူသြားမွာပါ။ အခု ဗဟိုသီးသန္႔ မူးယစ္လံုး၀ပေပ်ာက္ေရး ေကာ္မတီရဲ႕ မူ၀ါဒကေတာ့ (၁) ဘာသာေရး ေခါင္းေဆာင္ေတြအေနနဲ႔လည္း မူးယစ္ေဆး၀ါး လံုး၀ပေပ်ာက္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္သြားမယ္။ ဘာသာေရးအသီးသီးက ဒါကို တာ၀န္ယူလုပ္ေဆာင္သြားမယ္။ (၂) အိမ္ေထာင္ရဲ႕ ဖခင္ေတြကလည္း ဒါကို လုပ္ေဆာင္သြားမယ္။ (၃) အိမ္ေထာင္ရဲ႕ မိခင္ေတြက လည္း မူးယစ္ေဆး၀ါးတိုက္ဖ်က္ ေရးမွာ အမ်ဳိးသမီးအလိုက္ ပါ၀င္ လက္တဲြလုပ္ေဆာင္မယ္။ (၄) လူ ငယ္ေတြကလည္း လူငယ္အလိုက္ လက္တဲြလုပ္ေဆာင္သြားမယ္။ (၅) မ်ဳိးႏြယ္စုအသီးသီးက ႐ိုးရာ လူႀကီးေတြလည္း ဒါကို အားတက္သေရာ ၀ိုင္း၀န္းလုပ္ေဆာင္သြားမယ္ဆိုတဲ့ မူ၀ါဒေတြျဖစ္ပါတယ္။ လူတိုင္းမွာ မူးယစ္ေဆး၀ါးတိုက္ဖ်က္ဖို႔ တာ၀န္ရွိတယ္ဆိုတာပါပဲ။

ေမး- မူးယစ္ေဆး၀ါးေတြ တိုက္ဖ်က္ေရး လုပ္တဲ့အခါ ျမန္မာတ႐ုတ္အစိုးရ ေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္သြားဖို႔ ရွိပါသလား။
ေျဖ- ကၽြန္ေတာ္တို႔ အခုအခ်ိန္ ကေတာ့ ျမန္မာအစိုးရနဲ႔ပူးေပါင္းၿပီး လုပ္ေဆာင္သြားဖို႔ အစီအစဥ္မရွိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အခုခ်ိန္က သူတုိ႔နဲ႔စစ္ျဖစ္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားတဲ့ ၁၇ ႏွစ္လံုးလံုး ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ခဲ့တာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ အက်ဳိးမရွိဘူး။ ပန္၀ါ၊ ကန္ပိုင္တီဘက္မွာ NDAK ၊ KIA ၊ အစိုးရစစ္တပ္ေတြနဲ႔ သံုးဖဲြ႕ပူးေပါင္းၿပီး လုပ္ခဲ့တယ္။ နင္တို႔ေတြက သြားစရာမလိုဘူးဆိုၿပီး အစိုးရစစ္တပ္ေတြက ျပန္ေျပာလာတယ္ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကလည္း သြားလို႔မျဖစ္ေတာ့ဘူး။ သူတို႔ေတြပဲ နားလည္မႈရွိၿပီး ပိုက္ဆံေတြနဲ႔ပဲ လုပ္သြားတာ ဘာထိေရာက္မွမႈလည္း မရွိဘူးေလ။ သူတို႔ေရာင္း၀ယ္ေနတဲ့ ေနရာကိုသြားတယ္။ ဟိုကလည္း ပိုက္ဆံထိုးေကၽြးလိုက္တယ္။ ျပန္လာတယ္။ ဒါေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႔ လက္ေတြ႕ျမင္ေနရ တဲ့အရာေတြပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕က ဖမ္းလို႔လည္းမရဆုိေတာ့ ေရာင္းတဲ့သူေရာ၊ ၀ယ္တဲ့သူကိုေရာ ၀ိုင္း႐ိုက္ၿပီး ေမာင္းထုတ္ေနရတယ္။ ဒါကကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ဦးေဆာင္ၿပီး လုပ္ခဲ့ရတဲ့အျဖစ္အပ်က္ေတြပါ။ တိုင္း၊ ျပည္နယ္က ရဲေတြက ဖမ္းဆီးတဲ့ေနရာမွာ သိပ္မပါဘူး။ ၀ိုင္းေမာ္မွာပဲၾကည့္။ ျပည္သူေတြက မူးယစ္ေဆး၀ါး ေရာင္းတယ္။ သံုးတယ္။ ဒါေတြကို သူတို႔ကမင္းတို႔ ဘယ္သူ႔အမိန္႔နဲ႔ ေရာင္းလဲဆိုၿပီး ဖမ္းေရာ။ သူတို႔ ဥပေဒက ခ်ိဳ႕ယြင္းမႈေတြရွိေနတယ္။ အခုေတာ့ေပါင္းလို႔မျဖစ္ဘူး။ တ႐ုတ္နဲ႔ကေတာ့ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္သြားလို႔ရပါတယ္။

ေမး- အစိုးရထိန္းခ်ဳပ္နယ္ေျမေတြမွာေရာ ဘယ္လိုလုပ္ကိုင္သြားဖို႔ရွိသလဲ။
ေျဖ- ဒါကေတာ့ တစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ ဘယ္လိုလုပ္ေဆာင္သြားမယ္ဆိုတဲ့ နည္းလမ္းေပၚမွာပဲ မူတည္ပါတယ္။

ေမး- စီးပြားေရးအခ်က္အခ်ာက်တဲ့ ၿမိဳ႕ေတြမွာ ပိုၿပီးမူးယစ္ေဆး၀ါးေပါမ်ားေနတာကို ေတြ႕ရတယ္။ ဒါေတြကိုေရာ ဘယ္လိုပေပ်ာက္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္သြားမလဲ။
ေျဖ- ေနရာေဒသကိုလိုက္ၿပီး နည္းလမ္းရွာလုပ္ေဆာင္သြားမွာပါ။

ေမး- ကခ်င္ျပည္နယ္မွာ ကခ်င္လူမ်ဳိးေတြေနထိုင္တဲ့ ေနရာေတြမွာ ဘာေၾကာင့္ မူးယစ္ေဆး၀ါးေတြ ေပါမ်ားေနရတာလဲ။
ေျဖ- ဒါကေတာ့ လူတိုင္းကိုယ္စီ စဥ္းစားရရင္ ပိုေကာင္းမွာပါ။ ကခ်င္လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ သမိုင္းေတြကိုလည္း ေလ့လာခိုင္းေစခ်င္တယ္။ အရင္တုန္းက ကခ်င္ျပည္နယ္အႏွံ႔ ဘိန္းစိုက္ၾကတယ္။ ပူတာအို၊ တႏိုင္း၊ ဟူးေကာင္း စတဲ့ေနရာေတြမွာ။
ဒါေပမဲ့ ဘိန္းစားနည္းတယ္။ အခု သံုးစဲြေနရတဲ့ ရာမေဆးေတြ၊ NO 4 ေတြ မရွိဘူး။ အခုက ဒါေတြ အဓိကျဖစ္ေနတယ္။ ဒါေတြက တို႔အားလံုးအေလးထားစဥ္းစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လူမ်ဳိးေတြလည္း ဒါကို ႏွစ္သက္တယ္ ထင္ပါတယ္၊ သြားၾကည့္လိုက္ရင္ကၽြန္ေတာ္တို႔လူမ်ဳိးေတြ အမ်ားဆံုးျဖစ္ေနတယ္။ တျခားလူမ်ဳိးေတြကအနည္းစုပါပဲ။ ဒါကိုအစိုးရလည္းသိတယ္။
ဒါေတြေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔လူမ်ဳိးေတြကို ဒါနဲ႔ တိုက္ေနတာေလ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စစ္မျဖစ္ခင္တုန္းက လဂ်ားယန္ဂိတ္မွာ အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးကို ဖမ္းမိတယ္။ မူးယစ္ေဆး၀ါးထုပ္ကို သူ႔ရဲ႕ စအိုမွာ ဖြက္ထားတယ္။ ဒါေတြကို မင္းဘယ္သူ႔ကိုေရာင္းမွာလဲဆိုၿပီး ေမးတဲ့အခါ ကခ်င္ေတြကို ေရာင္းမယ္လို႔ အဲဒီ အမ်ဳိးသမီးေျပာလာတယ္။ ဒီေဆးေတြက ကခ်င္ဆိုရင္ အေႂကြးေရာင္းေပးတယ္။ တျခားဆိုရင္ေတာ့ မရဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေလးေလးနက္နက္ စဥ္းစားစရာပါ။

ေမး- တျခား ဘာမ်ားေျပာစရာရွိပါသလဲ။
ေျဖ- ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြက ဒါကို လံုး၀ပေပ်ာက္ေအာင္ ထိထိေရာက္ေရာက္ လုပ္ေဆာင္သြားေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔လူမ်ဳိးေတြလည္း ေရာက္ေနတဲ့ေနရာေဒသမွာ ဒါကို အားလံုးပူးေပါင္းလက္တဲြၿပီး တိုက္ဖ်က္သြားဖို႔ လူတိုင္းမွာ တာ၀န္ရွိပါတယ္။ မူးယစ္ေဆး၀ါးကို မသံုးစဲြမိေအာင္ မိမိကုိယ္ကိုယ္ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ၿပီး သတိနဲ႔ အားလံုးေနထိုင္သြားရေအာင္လို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

Credit To 7Day News Journal
Read More »

၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ျမန္မာ့ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒႏွင့္ တားျမစ္ခံအမ်ဳိးသမီး


Written by  Voice Weekly
ျမန္မာ ျပည္သူျပည္သားတို႔က ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒကို ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲရန္အတြက္ သမၼတဦးသိန္းစိန္၏ အျမင္ကို သိခ်င္ေနၾကသည္။ သူတို႔သိခ်င္သည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ား ထဲတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို တားျမစ္ ကန္႔သတ္ထားသည့္ ဥပေဒမ်ားကပိုၿပီး အဓိကက်မည္ ထင္သည္။ သူတို႔အေလးထားသည့္ ထိုအမ်ဳိးသမီးတြင္ ႏိုင္ငံျခားသားအျဖစ္ ခံယူထားေသာ (ႏိုင္ငံျခားသစၥာခံ) သားႏွစ္ေယာက္ ရွိၿပီး သမၼတ ျဖစ္လိုေၾကာင္းလည္း ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကားထားသူ ျဖစ္သည္။
ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ-၅၉၊ အပိုဒ္ခြဲ (စ) တြင္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ ျဖစ္လိုသူသည္ “မိမိကိုယ္တိုင္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ မိမိ၏ မိဘတစ္ပါးပါးေသာ္ လည္းေကာင္း၊ မိမိ၏ဇနီး သို႔မဟုတ္ ခင္ပြန္းေသာ္ လည္းေကာင္း၊ မိမိ၏ တရားဝင္သားသမီး တစ္ဦးဦးေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ထိုတရားဝင္ သားသမီး တစ္ဦးဦး၏ဇနီး သို႔မဟုတ္ ခင္ပြန္းေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ႏိုင္ငံျခားအစိုးရ၏ ေက်းဇူးသစၥာေတာ္ကို ခံယူေစာင့္ေရွာက္ ႐ိုေသသူ သို႔မဟုတ္ ႏိုင္ငံျခားအစိုးရ၏ လက္ေအာက္ခံ ျဖစ္သူ သို႔မဟုတ္ တိုင္းတစ္ပါး၏ ႏိုင္ငံသား ျဖစ္သူမ်ား မျဖစ္ေစရ၊ ထိုသူမ်ားသည္ ႏိုင္ငံျခားအစိုးရ၏ လက္ေအာက္ခံ ျဖစ္သူေသာ္ လည္းေကာင္း၊ တိုင္းတစ္ပါး၏ ႏိုင္ငံသားေသာ္ လည္းေကာင္း ခံစားရေသာ အခြင့္အေရးမ်ားႏွင့္ ေက်းဇူး ခံစားခြင့္မ်ားကို ခံစားႏိုင္ခြင့္ ရွိသူမ်ား မျဖစ္ေစရ” ဟူ၍ပါ ျပ႒ာန္းထားသည္။
သမၼတဦးသိန္းစိန္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ လက္ရွိ ေဝဖန္ သုံးသပ္ခ်က္မ်ားအေပၚ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒကို ျပည္သူမ်ား ေထာက္ခံမႈျဖင့္ ေရးဆြဲခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း၊ လႊတ္ေတာ္ကသာ ခြင့္ျပဳမည္ ဆိုလွ်င္၊ ျပည္သူေတြကသာ သူမ (ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္) ကို သမၼတျဖစ္ရန္ သေဘာတူလွ်င္ မိမိတြင္ ေျပာစရာ မရွိေၾကာင္း ဟုဆိုခဲ့သည္။
အစိုးရသည္ ဥပေဒျပဳေရး၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ တရားစီရင္ေရးဆိုသည့္ အာဏာသုံးရပ္ျဖင့္ သီးျခားခြဲကာ အုပ္ခ်ဳပ္ေနသည္ ဆိုေသာ္လည္း အာဏာမ်ားကို တတ္ႏိုင္သမွ် ပိုင္းျခား သုံးစြဲျခင္းႏွင့္ အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ ထိန္းေက်ာင္းျခင္းတို႔ ျပဳေၾကာင္းလည္း ပုဒ္မ ၁၁ (က) တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။ သို႔ေသာ္ သမၼတတြင္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒက ေပးအပ္ထားေသာ အာဏာႏွင့္ လုပ္ပိုင္ခြင့္မ်ားကို အသုံးခ်ၿပီး လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ ျပည္သူတို႔ကို တိုက္႐ိုက္ ေျပာဆိုခြင့္မ်ား ရွိပါသည္။ ထိုေျပာဆိုခြင့္တြင္ ျပည္သူတို႔ စိတ္ဝင္စားမည့္ ေခါင္းစဥ္မွာ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ေျပာင္းလဲေရးသာ ျဖစ္သည္။
သမၼတတြင္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒႏွင့္ အျခားဥပေဒမ်ားက အပ္ႏွင္းထားေသာ တာဝန္ႏွင့္ လုပ္ပိုင္ခြင့္မ်ားကို က်င့္သုံးၿပီး ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ရန္ ဥပေဒမူၾကမ္းကို ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္တြင္ တင္သြင္းျခင္း၊ ထိုမူၾကမ္းကို ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္က လက္ခံ ေဆြးေႏြးျခင္း၊ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ အားလုံး၏ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္က ျပင္ဆင္ရန္ သေဘာတူ လက္ခံၿပီးေနာက္ ျပည္လုံးကြၽတ္ ဆႏၵခံယူပြဲ က်င္းပ၍ ဆႏၵမဲ ေပးပိုင္ခြင့္ ရွိသူအားလုံး၏ ထက္ဝက္ ေက်ာ္၏ ဆႏၵမဲကို ရရွိခဲ့လွ်င္ ပုဒ္မ ၅၉ (စ) ကို ျပင္ဆင္ခြင့္ ရွိသြားမည္ ျဖစ္သည္။
သမၼတ ေျပာသလို ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒသည္ ျပည္သူမ်ား၏ ေထာက္ခံခ်က္ျဖင့္ ေရးခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္ ဆိုသည့္အခ်က္မွာ ေျပာစရာ ျဖစ္သည္။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒသည္ ျပည္သူ႔ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ မဟုတ္ေပ။ ျပည္လုံးကြၽတ္ ဆႏၵခံယူခဲ့သည္ ဆိုေသာ္လည္း ျပည္သူတို႔ကို ကိုယ္စားျပဳသည့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား၏ ႏိုင္ငံေရး သေဘာတူညီခ်က္ မပါသည့္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒသာ ျဖစ္သည္။
ႏိုင္ငံေရး အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊ တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးစုပါတီမ်ား ပါဝင္သည္ဆိုေသာ အမ်ဳိးသားညီလာခံက ေရးဆြဲထားသည့္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒကို ျပည္သူတစ္ရပ္လုံးက လက္မခံခဲ့ေၾကာင္းမွာ အထင္အရွား ျဖစ္သည္။
သမၼတဦးသိန္းစိန္သည္ တစ္ခ်ိန္က ႏိုင္ငံေတာ္ ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖဳိးေရး ေကာင္စီဝင္တစ္ဦး ျဖစ္သည္။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲေရးအတြက္ ေခၚယူခဲ့သည့္ အမ်ဳိးသားညီလာခံ ေကာ္မရွင္ကို ဦးေဆာင္ခဲ့သူလည္း ျဖစ္သည္။ သူသည္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ အေၾကာင္းကို လည္းေကာင္း၊ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ားႏွင့္ တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးစုမ်ား အေၾကာင္းကို အျခားသူမ်ားထက္ပိုၿပီး သိသူတစ္ဦးလည္း ျဖစ္သည္။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒတြင္ သူတို႔အျမင္ႏွင့္ ျပည္သူမ်ား၏ဆႏၵ တစ္ထပ္တည္း မက်ျခင္းကိုလည္း ေကာင္းေကာင္းသိသူ ျဖစ္သည္။
ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္သည္ လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒကို ျပန္လည္ သုံးသပ္ရန္ အဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕ကုိ ဖြဲ႕စည္းေပးထားသျဖင့္ အျပဳသေဘာေဆာင္သည့္ တိုးတက္မႈတစ္ခုဟု ဆိုရမည္ျဖစ္သည္။ ျပန္လည္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲရန္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ တစ္ခုလည္း ျဖစ္သည္။ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ရန္ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး NLD ႏွင့္ တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးစုပါတီမ်ား ပူးေပါင္းကာ ဦးေဆာင္ လႈပ္ရွားေနသည္။
ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္သည္ ဒီမိုကေရစီ ဖြံ႕ၿဖဳိးတိုးတက္ေရးႏွင့္ လက္ေတြ႕ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေရးတြင္ ဦးေဆာင္ ႀကဳိးပမ္းေနသည္။ သူတို႔ ႀကဳိးစားအားထုတ္မႈကိုလည္း အသိအမွတ္ ျပဳရမည္ ျဖစ္သည္။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္၏ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ဦးေရႊမန္းႏွင့္ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္၏ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ဦးခင္ေအာင္ျမင့္တို႔က ေျပာင္းလဲမႈကို ေထာက္ခံအားေပးၿပီး သူတို႔၏ အခန္းက႑ကို ျမႇင့္တင္ သြားႏိုင္စရာ အေၾကာင္းရွိသည္။ ဦးေရႊမန္းကလည္း သူ႔အေနျဖင့္ သမၼတ ျဖစ္လိုေၾကာင္း ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကားခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။ ထိုစကားက ယခင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊ၏ စိတ္ကူးေလလား ထင္မွားစရာပင္။ မည္သို႔ဆိုေစ ဦးသိန္းစိန္ကိုေတာ့ အံ့အားသင့္သြား ေစႏိုင္သည္။
"ျပည္လုံးကြၽတ္ ဆႏၵခံယူခဲ့သည္ ဆိုေသာ္လည္း ျပည္သူတို႔ကို ကိုယ္စားျပဳသည့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား၏ ႏိုင္ငံေရး သေဘာတူညီခ်က္ မပါသည့္..."
လက္ရွိ အေျခအေနတြင္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒက လိပ္ခဲတည္းလည္း ျဖစ္ေနသည္ဆိုေစ ပိတ္ဆို႔ အေရးယူထားသည့္ တိုင္းျပည္မ်ားကလည္း ဖြင့္ဟေပးၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဆက္သြယ္ခဲ့ၾကသည္။ ထိုႏိုင္ငံမ်ားထဲတြင္ ၾသစေၾတးလ် ႏိုင္ငံလည္း အပါအဝင္ ျဖစ္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို သမၼတအျဖစ္ ရပ္တည္ခြင့္ မရေစရန္ တားျမစ္ထားသည့္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒကိုလည္း သူတို႔ သေဘာမတူၾကေပ။ ထိုအခ်က္ကပင္ လြတ္လပ္ၿပီး တရားမွ်တေသာ ေ႐ြးေကာက္ပြဲဆိုသည့္ ဂုဏ္ကို ေသးသိမ္ ညႇဳိးမွိန္ေစခဲ့သည္။ ထိုအခ်က္ကိုလည္း အေႏွးႏွင့္အျမန္ ေျဖရွင္းရန္လိုမည္ ထင္သည္။
ႏိုင္ငံမ်ားက ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး သူတို႔အျမင္ အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ ေဆြးေႏြးၾကသည္။ သူတို႔ ေဆြးေႏြးလိုက္တိုင္း ‘တားျမစ္ျခင္း ခံထားရသည့္ အမ်ဳိးသမီး’ (Thr Lady Prohibition) ဆိုသည့္ စကားျဖင့္ စတင္ေလ့ရွိသည္။ ထိုအေရးသည္ ေခြၽးသိပ္လိုက္႐ုံျဖင့္ ေျပေပ်ာက္သြားႏိုင္သည့္ ကိစၥလည္း မဟုတ္ေပ။ ျပည္သူတို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို ျဖည့္ဆည္းေပးမွသာ ရေပလိမ့္မည္။ ထိုတာဝန္ကို လက္ရွိ ႀကံ့ခိုင္ဖြံ႕ၿဖဳိးေရးပါတီ အစိုးရက လုပ္ေဆာင္ရေပလိမ့္မည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကို ႀကဳိဆိုရမည္သာ ျဖစ္သည္။ သို႔ရာတြင္ ထိုအေရး၌ တပ္မေတာ္၏ ဦးေဆာင္မႈျဖင့္ဆိုသည့္ အခ်က္ကလည္း ပါေနသည္။ သူတို႔က စည္းကမ္းရွိေသာ ဒီမိုကေရစီဆိုသည္ကို ႏိုင္ငံေရးစီမံခ်က္ တစ္ရပ္အေနျဖင့္ ခ်မွတ္ထားၿပီး ျဖစ္သည္။ အခ်ိန္ကာလႏွင့္ ျပည္သူတို႔၏ အခန္းက႑ကိုပင္ သူတို႔က သတ္မွတ္ထားၿပီး ျဖစ္သည္။ ထိုသတ္မွတ္ခ်က္ကပင္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒႏွင့္ ဆန္႔က်င္ေနသည္။
၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒသည္ ႏိုင္ငံေရး သေဘာတူညီခ်က္မ်ားျဖင့္ ေရးဆြဲထားျခင္း မဟုတ္ေပ။ ျပည္သူတို႔ ေထာက္ခံမႈကို ရယူရန္ လိုေသးသည္။ ႏိုင္ငံ၏ ဒီမိုကေရစီ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအတြက္ အားလုံးပူးေပါင္း ေဆာင္႐ြက္ရမည့္ အေရးလည္း ျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား လက္ခံႏိုင္ေလာက္သည့္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒ ျဖစ္ရန္လိုသည္။
အာရွႏွင့္ တစ္ကမာၻလုံးက ျမန္မာႏိုင္ငံကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ပူးေပါင္း ေဆာင္႐ြက္လိမ့္မည္ဟု လက္ခံယုံၾကည္ ေနၾကသည္။ ထိုအခ်က္က သမၼတဦးသိန္းစိန္၏ အျမင္ကို ေျပာင္းလဲေစႏိုင္သည္။ ႏိုင္ငံေရးအရ သမၼတတြင္ တာဝန္ရွိသြားသည့္ သေဘာျဖစ္သည္။ သူ႔အေနျဖင့္ သမၼတ ေ႐ြးေကာက္ပြဲသို႔ ဝင္လာႏိုင္သည့္ အဆင့္တစ္ခုကို ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေပးပါမည္ဟု ေျပာရေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ျပည္သူမ်ား လက္ခံရန္ႏွင့္၊ အာရွေဒသတြင္း အျပင္ ႏိုင္ငံတကာကပါ လက္သင့္ခံရန္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေပၚ တားျမစ္ထားျခင္းတို႔ကုိ ေျဖေလွ်ာ့ ေပးလိုက္ၿပီး ဝင္အေ႐ြးခံေစျခင္းက လြဲ၍ အျခားမရွိေပ။
သမၼတႀကီး အေနျဖင့္ အဘယ္ေၾကာင့္ သူ႔ယုံၾကည္ခ်က္ကို မထုတ္ေဖာ္ေသးဘဲ အင္တင္တင္ လုပ္ေနရသနည္း။ ႏိုင္ငံေရးတြင္ မွန္းဆရခက္မႈမ်ား ရွိတတ္သည္။ သမၼတႀကီး အေနႏွင့္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒကို မျပင္ဆင္ေပးလိုေသာေၾကာင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္း မဆိုင္ျခင္းေလာ၊ တပ္မေတာ္ေၾကာင့္ သူ႔ထင္ျမင္ခ်က္ကို လြတ္လပ္စြာ မေျပာရဲသေလာ စသည့္ သို႔ေလာ သို႔ေလာ ေတြးထင္စရာေတြက မ်ားလွသည္။
ျပည္သူတို႔က သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ထံမွ ထုတ္ေဖာ္ ေျပာဆိုလာမည့္ စကားကို ၾကားလိုၾကသည္။ အလားတူပင္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ၊ ပုဒ္မ ၂၀ (စ) တြင္ “တပ္မေတာ္သည္ ႏိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒကို ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ရန္ အဓိက တာဝန္ရွိသည္” ဟု ဆိုျခင္းေၾကာင့္လည္း တပ္မေတာ္ထံမွ စကားသံေတြကို ၾကားခ်င္ၾကလိမ့္မည္။
ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္သည္ ထိုအခန္းက႑ကို ဦးေဆာင္သြားႏိုင္မည္ ထင္ပါသည္။ ယခုအခ်ိန္တြင္ အသံမ်ား တိတ္ဆိတ္ ေနေသးေသာ္လည္း မၾကာမီ သူတို႔ထံမွ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ အသံမ်ား ထြက္လာမည္ ထင္သည္။ အားလုံး ေမွ်ာ္လင့္ၾက႐ုံသာ ရွိသည္။
(Janelle Saffin ေရး၍ အယ္ဒီတာတစ္ဦး ဘာသာျပန္သည္)
(ဤေဆာင္းပါးသည္ Janelle Saffin ေရးသားသည့္ “Burma’s 2008 Constitution and The Lady Prohibition Section” ေဆာင္းပါးကို ျမန္မာလို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆိုထားျခင္း ျဖစ္သည္။ သူမသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ၊ ဥပေဒ၊ ေ႐ြးေကာက္ပြဲႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးသမိုင္းတို႔တြင္ အထူး ကြၽမ္းက်င္သူ ျဖစ္သည္။ သူမသည္ ၾသစေၾတးလ်ႏိုင္ငံ ဖယ္ဒရယ္ပါလီမန္မွ အမတ္တစ္ဦးလည္း ျဖစ္ၿပီး နယူးေဆာ့သ္ေဝးစ္ ျပည္နယ္ ပါလီမန္တြင္ အမတ္တစ္ဦးလည္း ျဖစ္သည္။)

Credit To The Voice Weekly
Read More »

ခေယာင္းလမ္းမွသည္ ပန္းခင္းလမ္းသို႔

Written by  ခိုင္ခိုင္ေစာလြင္

ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ ဒုတိယၿမဳိ႕ေတာ္ျဖစ္တဲ့ ခ်င္းမိုင္ၿမဳိ႕က ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ နယ္စပ္ခ်င္း နီးနီးကပ္ကပ္ရွိတဲ့ ၿမဳိ႕တစ္ၿမဳိ႕ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ နယ္စပ္ေဒသက တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးစုေတြ လာေရာက္အလုပ္ လုပ္ကိုင္ေနၾကတာ အမ်ားအျပားပါ။ စားေသာက္ဆိုင္မ်ား၊ ေစ်းဆိုင္မ်ား၊ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္း အပါအဝင္ သန္႔ရွင္းေရးပါမက်န္ အႏွိပ္ခန္းေတြအထိ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြ အလုပ္ လုပ္ေနၾကတာ ေတြ႕ေနရပါတယ္။
စားေသာက္ဆိုင္တစ္ခုမွာ စားပြဲထိုးလုပ္ေနတဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္ကို ေမးျမန္း ၾကည့္မိတဲ့အခါ သူ႐ြာကို အလည္ျပန္တဲ့ အခ်ိန္မွာ သူတို႔႐ြာ အပါအဝင္ ႐ြာနီးခ်ဳပ္စပ္က ႐ြာေတြမွာ အ႐ြယ္ေကာင္း ေယာက်္ားေလး၊ မိန္းကေလးေတြ မရွိၾကေတာ့ပါဘူးတဲ့။ မရွိသေလာက္လား၊ လုံးဝကို မရွိတာလားလို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကေလး အမွ်င္ေသးနဲ႔ ေမးမိတဲ့အခါ မရွိသေလာက္ မဟုတ္ဘဲ လုံးဝကို မရွိၾကတာပါတဲ့။ သူတို႔ရဲ႕ မိဘေတြနဲ႔ သက္ႀကီး႐ြယ္အိုေတြသာ ရွိပါတယ္။ သူတို႔ဘာသာ တတ္ႏိုင္သေလာက္ လယ္ကေလး ယာကေလးမွာ စိုက္တန္တာစိုက္ၿပီး ဒီဘက္က ပို႔ေပးတာေလးနဲ႔ ေနၾကတယ္။ သူက စားပြဲထိုးလုပ္တဲ့အတြက္ ဆိုင္မွာ စားစရာနဲ႔ ေနစရာရလို႔ အိမ္ကို ျပန္ပို႔ေပးႏိုင္ပါတယ္တဲ့။ ျမန္မာေငြ တစ္သိန္းဝန္းက်င္နဲ႔ ညီမွ်တဲ့ ထိုင္းဘတ္ေငြဟာ နည္းတယ္လို႔ ဆိုႏိုင္ေပမယ့္ ႐ြာမွာေနရင္ တစ္လတစ္သိန္း ရႏိုင္ဖို႔ဆိုတာ ေဝလာေဝးပါတဲ့။ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္း မရွိပါဘူးတဲ့။ ကိုယ့္ႏိုင္ငံတြင္းမွာ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္း မရွိတာကတစ္ေၾကာင္း၊ စားစရာ မရွိေလာက္ေအာင္ ဆင္းရဲမြဲေတလြန္းလွတာေတြက တစ္ေၾကာင္း အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ တစ္ဖက္ႏိုင္ငံမွာ ေရႊ႕ေျပာင္း လုပ္ကိုင္ၾကရပါတယ္။ အဲဒီလို အလုပ္လာလုပ္ၾကတဲ့ သူေတြထဲမွာ ဆယ္စုႏွစ္ႏွစ္ခုအတြင္း ဆယ္ေက်ာ္သက္အ႐ြယ္ လူငယ္ေတြ အေတာ္မ်ားလာတာကို ေတြ႕ေနရပါတယ္။ ဒီလူငယ္ေတြကို ေတြ႕ရဖန္မ်ားလာတဲ့အခါ ပညာသင္ယူရမယ့္ အ႐ြယ္ေတြျဖစ္ၿပီး ပညာမသင္ႏိုင္ဘဲ မိသားစုအတြက္ စီးပြားရွာ အလုပ္လုပ္ေနၾကရတာ သူတို႔အနာဂတ္ေတြ ၿပဳိပ်က္ ေပ်ာက္ဆုံးကုန္ၿပီဆိုတဲ့ အေတြးေတြ ျဖစ္ရပါတယ္။ မိသားစုရဲ႕ စားဝတ္ေနေရးအတြက္ စာသင္ခန္းကို ေက်ာခိုင္းခဲ့ရတဲ့ ကေလးေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနတာကို စိတ္မေကာင္းစြာ ၾကားသိေနရပါတယ္။
မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္နဲ႔ ဒီအေၾကာင္း ေျပာမိရာက ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ေရာက္ေနၿပီး ပညာဆက္လိုခ်င္တဲ့ ကေလးေတြအတြက္ ေပါင္းကူးေပးေနတဲ့ ေက်ာင္းေတြရွိတဲ့အေၾကာင္း ဝမ္းသာစရာ သတင္းၾကားရပါ ေတာ့တယ္။ အဲဒီမိတ္ေဆြက လမ္းညႊန္ခဲ့တဲ့အတြက္ ျမန္မာႏိုင္ငံက ေရာက္လာတဲ့ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားေတြအတြက္ ပညာေရး ေပါင္းကူးေပးေနတဲ့ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းကို ခ်င္းမိုင္ၿမဳိ႕မွာ ေတြ႕ ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေက်ာင္းက Bridging Education Access to Migrants (ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္ သမားမ်ား ပညာေရးေပါင္းကူး အစီအစဥ္) လို႔ေခၚပါတယ္။ အတိုေကာက္ BEAM လို႔ လူသိမ်ားပါတယ္။ အဲဒီေက်ာင္းကို ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၄ ရက္ေန႔မွာ စတင္တည္ ေထာင္ခဲ့တာျဖစ္ၿပီး အခုဆိုရင္ သက္တမ္း သုံးႏွစ္အတြင္းမွာ တကၠသိုလ္အဆင့္ကို တက္ေရာက္ႏိုင္သူ ၁၃ ဦးရွိၿပီလို႔ သိရပါတယ္။ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားဆိုရာမွာ စစ္ေျပးဒုကၡသည္ေတြ၊ စစ္ေၾကာင့္ မိမိတို႔ ရပ္႐ြာကို စြန္႔လႊတ္ၿပီး ဒုကၡသည္စခန္းေတြဆီ ေရာက္ရာက ေရႊ႕ေျပာင္းေက်ာင္းေတြ တစ္ဆင့္ေရာက္လာတဲ့ ကေလးေတြကိုလည္း လက္ခံသင္ၾကားေပးတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ျပည္တြင္းက အေျခခံပညာ အလယ္တန္းအဆင့္အထိ တတ္ေျမာက္ထားဖို႔ေတာ့ လိုပါတယ္။
ဒီေက်ာင္းမွာ စာသင္ႏွစ္ ၂ ႏွစ္ရွိၿပီး အဲဒီစာသင္ႏွစ္အတြင္းမွာ တကၠသိုလ္ဝင္တန္း အဆင့္နဲ႔ ညီမွ်တဲ့ သင္ၾကားမႈရွိပါတယ္။ အဲဒီကမွ အေမရိကန္ အသိအမွတ္ျပဳ ဂ်ီအီးဒီ စာေမးပြဲကို ဝင္ေရာက္ေျဖဆိုရမွာ ျဖစ္ၿပီး ဂ်ီအီးဒီ ေအာင္လက္မွတ္နဲ႔ ထိုင္းတကၠသိုလ္ေတြကို တက္ေရာက္ခြင့္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ကေလးေတြဟာ ပညာတစ္ပိုင္းတစ္စနဲ႔ သူမ်ားႏုိင္ငံမွာ ေအာက္က်ေနာက္က်နဲ႔ လုပ္ေနရတယ္၊ သူတို႔ဘဝရဲ႕ တက္လမ္း၊ လမ္းစေတြ ေပ်ာက္ေနရတယ္ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ အထူးသျဖင့္ နယ္စပ္ေတြ ျဖစ္ တဲ့ မဲေဆာက္၊ ရေနာင္း၊ ဖန္င စတာေတြမွာ ေရႊ႕ေျပာင္းေက်ာင္းေတြမွာ တက္ေနၾကတဲ့ ကေလးေတြ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔ဟာ ဒီအတန္းေတြၿပီးရင္ ေရွ႕ဆက္စရာ မရွိေတာ့ဘဲ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ BEAM Foundation မွာ ေလ့လာေမးျမန္းရင္း သိလာရပါတယ္။
စတင္ဖြင့္ခါစက ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား ၂၀ နဲ႔ စခဲ့တာျဖစ္ၿပီး အခုဆိုရင္ ၇၀ ခန္႔ တက္ေရာက္ ေနၾကပါတယ္တဲ့။ သုံးႏွစ္တာ ကာလအတြင္းမွာ ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရတာေတြ၊ ကေလးေတြ ရပ္တည္ရတဲ့ ဘဝေတြကို သိရွိခဲ့ရပါတယ္။
အလုပ္တစ္ဖက္နဲ႔ ေက်ာင္းတက္ရတဲ့အတြက္ ကေလးေတြ၊ တခ်ဳိ႕ဆို ေက်ာင္းစာနဲ႔ ေလးငါးႏွစ္ေလာက္ ကင္းကြာခဲ့ၿပီးမွ ေရာက္လာတာေတြ၊ စာမလိုက္ႏိုင္ေတာ့လို႔ ေက်ာင္းထြက္သြားတဲ့ သူေတြရွိတယ္ဆိုတာရယ္၊ သူတို႔ျပည္တြင္းမွာ သင္ခဲ့ဖူးတဲ့ အေျခအေနက အလြတ္က်က္ခဲ့တာ ျဖစ္လို႕ ဒီဘက္မွာ သင္တာနဲ႔ ကြာျခားၿပီး ျပန္မမွတ္မိတာေတြနဲ႔ သူတို႔အတြက္ အခက္အခဲ အရမ္းျဖစ္တယ္ ဆိုတာေတြရယ္ ေမးျမန္းသိရွိခဲ့ရပါတယ္။
BEAM ရဲ႕ စာသင္ႏွစ္ ၂ ႏွစ္ကို ပထမႏွစ္နဲ႔ ဒုတိယႏွစ္လို႔ ပိုင္းျခားထားၿပီး ပထမႏွစ္မွာေတာ့ ဘာသာရပ္ေတြကို ျမန္မာဆရာေတြက ပို႔ခ်ေပးၿပီး ဒုတိယႏွစ္မွာေတာ့ ႏိုင္ငံတကာအဆင့္မီ International School အဆင့္သင္ႏိုင္တဲ့ ႏိုင္ငံျခားသား ဆရာမ်ားကသာ ပို႔ခ်ေပးတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ လတ္တေလာ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ ပထမႏွစ္ေက်ာင္းသူ တစ္ေယာက္ကေတာ့ ဘယ္ေလာက္ပဲ အလုပ္ထဲမွာ ပင္ပန္းပါေစ၊ ေက်ာင္းကိုမွန္ေအာင္ တက္ပါတယ္တဲ့။ ဒီလိုမ်ဳိး အခြင့္အေရးရဖို႔ ဆိုတာ အိပ္မက္ေတာင္ မမက္ဖူးပါဘူးတဲ့။ ဘဝတိုးတက္ဖို႔အတြက္ အပင္ပန္းခံၿပီး ႀကိဳးစားေနပါတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ ေရွ႕စာသင္ႏွစ္ေတြက အစ္ကိုအစ္မေတြ တကၠသိုလ္ေက်ာင္း တက္ေနတာကို ၾကည့္ၿပီး အားက်ကာ အဲဒီလို တက္ႏိုင္ေအာင္ ႀကဳိးစားေနတယ္လို႔ စိတ္အားထက္သန္စြာပဲ ေျပာျပေနပါတယ္။
ဒီေက်ာင္းကေန ခ်င္းမိုင္တကၠသိုလ္မွာ လူမႈေရးသိပၸံ ဘာသာရပ္နဲ႔ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသူေလးကလည္း စာေတြအမ်ားနည္းတူ လိုက္ႏိုင္လို႔ ဝမ္းသာဂုဏ္ယူမိပါတယ္လို႔ ေျပာျပပါ တယ္။ ဒီေက်ာင္းမွာ အဂၤလိပ္စာ သင္ေပးရင္း PAYAP တကၠသိုလ္မွာ မဟာသင္တန္း တက္ေရာက္ေနတဲ့ ဆရာမကလည္း အခုလို ေျပာပါေသးတယ္။
“ကြၽန္မက Payap၊ TESOL ေက်ာင္းသူပါ။ BEAM ေက်ာင္းသားေတြ အေနနဲ႔ ထိုင္းႏိုင္ငံ တကၠသိုလ္ေတြမွာ ပညာသင္ခြင့္ရတဲ့အခါ တျခားႏိုင္ငံတကာ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔တန္းတူ သင္ယူႏိုင္ပါတယ္။ ခြဲျခားဆက္ဆံတာမ်ဳိး မေတြ႕ရပါဘူး။ ႏိုင္ငံတကာေက်ာင္းသား ျဖစ္တဲ့အတြက္ ထိုင္းေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ေတာ့ နည္းနည္းကြာတာေပါ့။ ဥပမာ-ေက်ာင္းစရိတ္ဆိုရင္ ထိုင္းေက်ာင္းသားေတြကို ေစ်းေလွ်ာ့ေပးတာေတြ၊ ဘဏ္ေတြကေန ထိုင္းေက်ာင္းသားေတြကို ေက်ာင္းတက္ဖို႔ ပိုက္ဆံထုတ္ေခ်းတာေတြ အစရွိသျဖင့္ေပါ့။ ေနာက္ၿပီး ႏိုင္ငံတကာ ေက်ာင္းသားေတြက International Student Fees ဆိုၿပီး ႏွစ္စဥ္ ေက်ာင္းလခေပးရင္ ထပ္ေပါင္းေပးရတယ္”
တျခားအခက္အခဲေတြ ရွိသလားလို႔ ဆရာမကို ေမးၾကည့္ေတာ့ “အခက္အခဲေတြကေတာ့ တခ်ဳိ႕ ျမန္မာေက်ာင္းသားေတြ အေနနဲ႔ စိန္ေခၚမႈေတြ ႀကံဳေတြ႕ရတယ္။ ဥပမာ- ျမန္မာျပည္မွာ အထက္တန္းေအာင္ၿပီး ႏိုင္ငံတကာတကၠသိုလ္မွာ တိုက္႐ိုက္ေက်ာင္းလာတက္ရင္ ပထမဆုံးေတြ႕ရတာက သင္ၾကားမႈ နည္းစနစ္ပဲ။ အဲဒီေတာ့ သူတို႔အတြက္ သူမ်ားထက္ပိုၿပီး အားထုတ္ရတယ္။ စာသင္ခန္းေတြထဲမွာ ကိုယ္ပိုင္အျမင္ေတြ ေပးတာေတြ၊ အုပ္စုလိုက္ ေဆြးေႏြးမႈ ေတြ၊ Presentation ေတြေပးရတဲ့အခါ သူတို႔အတြက္ အသစ္အဆန္းေတြ ျဖစ္ေနတတ္တယ္” လို႔ ေျပာပါတယ္။
စားေသာက္ဆိုင္မွာ ပန္းကန္ေဆး အလုပ္လုပ္ရာက ထိုင္းႏိုင္ငံ Payap တကၠသိုလ္မွာ ေက်ာင္းတက္ခြင့္ရၿပီ ျဖစ္တဲ့ တိုင္းရင္းသူ ေက်ာင္းသူေလး အေၾကာင္းကိုလည္း ဝမ္းေျမာက္ဖြယ္ ၾကားသိရ ျပန္ပါတယ္။ ဘဝမွာ ၿပီးဆုံးသြားခဲ့ၿပီလို႔ ထင္မွတ္ထားခဲ့တဲ့ အရာေတြက ေအာင္ျမင္မႈေတြဆီ ျပန္လည္ ဦးတည္လာတဲ့ ဘဝကို ေရာက္ခဲ့ၾကရပါၿပီ။ ပညာေရး ေပါင္းကူးေပးေနတဲ့ ဆရာေတြမွာလည္း ၾကည္ႏႈးမႈ အျပည့္နဲ႔ပါ။ ျမန္မာလူမ်ဳိး ဆရာေတြက အသက္ ၃၀ ဝန္းက်င္ လူငယ္မ်ား ျဖစ္ေနတာကိုလည္း သတိထားမိပါတယ္။ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြရဲ႕ ပင္ကိုဗီဇ ျဖစ္တဲ့ ကူညီ႐ိုင္းပင္းတဲ့ စိတ္ဓာတ္နဲ႔အတူ ဇာတိမာန္ဆိုတဲ့ အမ်ဳိးဂုဏ္ေတြေၾကာင့္ ဘယ္တိုင္းျပည္ေရာက္ေရာက္ ကိုယ့္လူမ်ဳိးကို ခ်စ္တဲ့စိတ္၊ ျမႇင့္တင္လိုတဲ့ ေစတနာေတြေၾကာင့္ ခေယာင္းလမ္းကို ပန္းခင္းလမ္းသို႔ ေရာက္ေအာင္ တံတားတစ္စင္း ထိုးေပးထားတာကို ေတြ႕ျမင္ခဲ့ရတဲ့ အတြက္ ဝမ္းသာဂုဏ္ယူစြာ ေရးသားမွ်ေဝလိုက္ရပါတယ္။
Credit To The Voice Weekly
Read More »

ေသြးေပါင္ က်ျခင္းမွ ကာကြယ္ဖို႔




ေခြၽးထြက္ေတြမ်ားၿပီး ေသြးတိုး မရွိတဲ့ လူေတြက ေသြးေပါင္ အရမး္က် က်ပါတယ္။

ေသြးတုိးရင္ေတာ့ ေသြးေပါင္က်ေအာင္ လုပ္ရသလို ေသြးေပါင္ က်ရင္လည္း ေသြးေပါင္ ျပန္တက္ေအာင္ လုပ္လို႕ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မက်ခင္မွာ ၾကိဳတင္ကာကြယ္တဲ့ နည္းလမ္း ေလးေတြကို သိထားရင္လည္း ၾကိဳတင္ကာကြယ္ ထားႏိုင္ပါတယ္။

မုန္လာဥ အစိမ္းကို ေဖ်ာ္ရည္လုပ္၍ ေသာက္ျခင္းသည္ ေသြးေတြက်ေစရန္ ေသြးေပါင္ခ်ိန္ ထိန္းရန္ အလြန္ အက်ိဳးရိွေသာ ကုသမႈ ျဖစ္ပါတယ္။ မုန္လာဥ ေဖ်ာ္ရည္ တစ္ခြက္ကို တစ္ေန႕ ႏွစ္ၾကိမ္ ေသာက္သံုးပါ။ အာဟာရဓာတ္ ၾကြယ္၀ေစဖို႕ အတြက္ ပရိုတင္း၊ ဗိုက္တာ မင္စီနဲ႕ ဘီအုပ္စုမ်ား ပါ၀င္တဲ့ အစာမ်ားကို မွီ၀ဲျခင္းက ေသြးအတက္အက်ကို ကာကြယ္ခ်ိန္ ညွိေပး ႏိုင္ပါတယ္။

ေသြးေပါင္က်ျခင္းကို ထိန္းသိမ္းဖို႕ရာ ဆားကို အသံုးျပဳေပးပါ။ ေသြးေပါင္ခ်ိန္ ပံုမွန္ရွိသူ တစ္ေယာက္ပင္ ျဖစ္ေစကာမူ ဆားပါ၀င္ေသာ အစားအေသာက္ကို စားသံုးေပးပါ။ ဆားလက္ဖက္ရည္ ဇြန္းတစ္၀က္ခန္႕ကို ေရတစ္ဖန္ခြက္နွင့္ ေဖ်ာ္၍ ေန႕စဥ္ ေသာက္သံုး ေပးလွ်င္ ေကာင္းမြန္ ပါတယ္။

ခႏၶာကိုယ္ထဲမွ ေရဓာတ္ ဆံုးရံႈးလွ်င္လည္း ေသြးေပါင္ခ်ိန္ က်ေစျပန္ပါတယ္။ ေသြးေပါင္ခ်ိန္ က်ေနေသာ လူကို အရည္မ်ားမ်ား ၀င္ႏိုင္သမွ် ၀င္ေအာင္ တိုက္ေပးျခင္းျဖင့္ ေရဓာတ္ ဆံုးရံႈးမႈမွ ကယ္ဆယ္ ႏိုင္ပါတယ္။

အကယ္၍ ေသြးေပါင္ တိုးေနပါက မိသားစု ဆရာ၀န္ထံမွာ အၾကံညဏ္ရယူၿပီး သင့္တင့္ မွန္ကန္သည့္ ေဆး၀ါး ေသာက္သံုးမႈ ၊ ကုသမႈ ယူသင့္ပါတယ္။ မိမိဘာသာ ေဆးမ်ား ေသာက္သံုးျခင္း၊ ေသာက္ရသည့္ ပမာဏထက္ ပို၍ ေသာက္ျခင္း မ်ားကိုလည္း ေရွာင္ၾကဥ္ပါ။

ေမာင္ေမာင္ေခ်(ဓည၀တီ )
Read More »

နုိင္ငံေရးခံတြင္းကခပ္ပ်က္ပ်က္ဘဲနာဘဲျပဳတ္သံေတြက တရစပ္ထြက္



ဒီအေတာအတြင္း သတင္းေတြတယ္စံုသကိုးဗ်ာ။ ၾကားရၾကားရ နားဝ မသက္သာ ဆိုတာမ်ဳိးေတြလည္းပါရဲ႕။ နားဝသကာေလာင္း ဆိုတာမ်ဳိးေတြလည္းပါရဲ႕။ နားဝ ၾကက္ေမြးက်ပ္ဆိုတာ မ်ဳိး လည္း ပါရဲ႕။ (အပာိ အပာိ ယားက်ိက်ိပါလားဗ်ဳိ႕ ဆိုတာမ်ဳိးေပါ့ေလ။)

အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္မွာ ဆက္သြယ္ေရးဆိုင္ရာ ဥပေဒၾကမ္းေဆြးေႏြးတယ္။ ဥကၠဌၾကီးက စာပိုဒ္အလိုက္ အမတ္မင္းေတြ သေဘာတူ-မတူေမးတယ္။ တစ္မတ္သားအမတ္မ်ား (အဲမႊားလို႕ ဘြာ ဘြာ ) တပ္သားအမတ္မ်ားက ေတမိဇာတ္ခင္း ပာင့္အင္းမလုပ္၊ အင္းမလုပ္ ႏႈတ္ပိတ္ေနသတဲ့။ အဲဒီလို တပ္အမတ္ေတြ ပါးစပ္ပိတ္ေနတာကို ဥကၠဌက မာန္မဲလိုက္သတဲ့။ ဒီလို အစုလိုက္ေမးတာ မေျဖရင္ လႊတ္ေတာ္ထဲက အစုလိုက္ ေမာင္းထုတ္္မယ္တဲ့။

စကားလံုးေတြကေတာ့ အပ္က်မတ္က် မပာုတ္ဘူးေပါ့။ ဥကၠဌၾကီးက ထန္ထန္ေျခာက္ေျခာက္ မာန္ကာေငါက္လိုက္တာကေတာ့ အသံလႊင့္မီဒီယာေတြမွာ အတိုင္းသား ၾကားလိုက္ရသေပါ့ဗ်ာ။ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္နာယကၾကီးရဲ႕ နာယကအသိဥာဏ္ကို ေဖာ္က်ဴးလိုက္တာျဖစ္တယ္လို႕ပဲ က်ဳပ္ကေတာ့မွတ္ယူသဗ်ာ။ ပါဠိလိုေတာ့ ပရိသညဴလို႕ ဆိုသေပါ့။ ပရိသတ္ရဲ႕ စိတ္ထားကိုသိျခင္းအသိဥာဏ္ေပါ့ဗ်ာ။

နာယကၾကီးက ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ဥကၠဌ စာေရးပို႕ထားတဲ့ ပီအာ (အခ်ဳိးက်ကိုယ္စားျပဳ ေရြးေကာက္ပြဲစနစ္) ကိစၥ လႊတ္ေတာ္မွာ ေဆြးေႏြးေရးကိုလည္း ပယ္ခ်လိုက္သဗ်။ စည္းမရွိ ကမ္းမရွိ ဘာလာလုပ္တာလဲလို႕ (က်ဳပ္တို႕ အရပ္ထဲမွာ ေျပာသလိုမ်ဳိး) ေျပာလိုက္တာဗ်။ လႊတ္ေတာ္မွာ ေဆြး ေႏြးခ်င္ရင္ အမတ္ကတင္ရမွာေလဗ်ာ။ နာယကၾကီးေငါက္တာ နည္းေတာင္နည္းေသး။ ေကာ္မရွင္ ဥကၠဌႏွယ္ ဒီေလာက္ေတာင္ မသိသား ဆိုးဝါးရသလားဗ်ာ။ အံ့ေရာ။

အေရးထဲ ပာတ္ခ်ဳိးဆိတ္ဖြားကိစၥကလည္း လာခ်ည္ေသး ပါခ်ည္ေသးသဗ်။ အဲဒီကိစၥက ဒီလိုဗ်။ ေဒါက္တာဆိတ္ဖြားဆိုသူက လႊတ္ေတာ္ကို ဇြတ္ေအာ္ျပီး ကခြ်တ္ကေခ်ာ္ ေရးလား ဘာလား ေသ ခ်ာ မသိပါဘူး။ လႊတ္ေတာ္သိကၡာ ထိပါးတယ္ဆိုျပီး ေဒါက္တာဆိတ္ဖြား စံုစမ္းေရးေကာ္မရွင္ ဆိုတာၾကီး ဖြဲ႕ပါကေရာလား။ လူေတြေခၚစစ္ေပါ့ေလ။ ေငြကုန္လူပန္း ေနာက္ဆံုးစခန္းသတ္ေတာ့ ပာတ္ခ်ဳိးသံၾကီး နားညည္းေအာင္ၾကားရတာပဲ အဖတ္တင္တယ္။ ဆိတ္ဖြားကိုေတာ့ အေမြးေတာင္ဆြဲမျပႏုိင္ရွာၾကဘူး။

ဘာရမလဲ။ လႊတ္ေတာ္ကေတာ့ အျခိမ္းအေျခာက္ကေလးနဲ႕ အပာိန္းအေပာာက္ကေလးေတာ့ စတိလုပ္လိုက္ေသးတာေပါ့။ ေနာက္ ဒါမ်ဳိးမေရးနဲ႕။ သတိေပးပါရဲ႕ေနာ္။ ဒါပဲတဲ့။ (ဘယ္သူမွန္း မသိသူ ကို ဘာလုပ္မယ္မွန္းမသိတဲ့ဝမ္တိန္မ်ဳိး ေပးလိုက္ေသးသဗ်။ ေပ်ာ္စရာၾကီးေနာ္။)

အဲ. . . အဲ ေျပာရဦးမယ္။ ဆိတ္ဖြားကိစၥမွာ သတင္းသမားတို႕ မွတ္သားစရာေလးေတြကလည္း တစ္ႏြယ္ငင္တစ္စင္ပါ တရြတ္တန္းလန္းၾကီးပါ ျဖစ္ရေသးသဗ်။

ေဒါက္တာဆိတ္ဖြား ေဆာင္းပါးေတြကို အင္တာနက္ကတစ္ဆင့္ယူျပီး ဂ်ာနယ္မွာထည့္ခဲ့တဲ့ အယ္ဒီတာကိစၥဗ်။ စံုစမ္းေရးေကာ္မရွင္က အယ္ဒီတာကိုေမးတယ္။ ဆိတ္ဖြားဘယ္သူလဲ။ အယ္ဒီတာကေျဖတယ္။ စာနယ္ဇင္းက်င့္ဝတ္အရ မေျပာႏုိင္ဘူး။

ျပစ္မႈေျမာက္တဲ့ ေဆာင္းပါးမ်ဳိးေရးသားသူကိုမေဖာ္ထုတ္ျခင္းဟာ ဥပေဒနဲ႕ျငိစြန္းတယ္တဲ့။ အယ္ဒီတာမွာ က်င့္ဝတ္ရွိသင့္တာ မွန္တယ္တဲ့။ ဒါေပမဲ့ က်င့္ဝတ္နဲ႕ ဥပေဒမတူညီဘူးတဲ့။ ဥပေဒခ်ဳိးေဖာက္သူကို အကာအကြယ္ေပးလို႕ မရဘူးတဲ့။ သေဘာထား ခ်မွတ္လိုက္တယ္။ လႊတ္ေတာ္ရဲ႕သေဘာထားဟာ ေနာင္အခါေရးသူအမည္ေဖာ္ရမယ္ဆိုတဲ့တရားခြင္ေမးခြန္းကိစၥမ်ဳိးေပၚမယ္၊ ေပၚတဲ့အခါ က်င့္ထံုးအညႊန္းလို ျဖစ္လာႏုိင္တယ္။

ဒီကိစၥမွာလည္း လႊတ္ေတာ္ကေလွ်ာ႕ေလွ်ာ႕ေပါ့ေပါ့ပါပဲ။ နသားဖားယား မေမးပါဘူး။ မေမးတဲ့ အေၾကာင္းကလည္း ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစု ကိုေရႊအယ္ဒီတာ သတိၱခဲေလး ႏွစ္ဆယ္ရာစု အိုးေဝအယ္ဒီတာ ကိုေအာင္ဆန္းလို ျဖစ္သြားမွာ စိုးလို႕ဆိုလားပဲ။

ၾကားဖူးတယ္ မဟုတ္လား။ ကိုေအာင္ဆန္း တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားသမဂၢမဂၢဇင္း အယ္ဒီတာ လုပ္တုန္းက ကိစၥေလ။ အိုးေဝမဂၢဇင္းမွာပါတဲ့ ငရဲေခြၾကီးလြတ္ေနျပီေဆာင္းပါးေရးသူကို တကၠသိုလ္ေက်ာင္းအုပ္ၾကီးက နာမည္ေဖာ္ခိုင္းတယ္။ ကိုေအာင္ဆန္း ျငင္းတယ္။ ကိုေအာင္ဆန္း ေက်ာင္းထုတ္ခံရတယ္။ ႏုိင္ငံေရးဟီးရုိးျဖစ္သြားတယ္။

လာျပန္ဦးမွာလား။ ေနာက္ဟီးရုီးတစ္ေယာက္။ ေတာ္ေတာ့။ ဟိတ္ၾကြားတဲ့ ဆိတ္ဖြားေတာင္ ဘိတ္နားေရာက္သြားတယ္။

ဒါေတြထက္ ပိုေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့သတင္းမ်ဳိးက ၾကားရေသး။

ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ဥကၠဌၾကီး ဦးေရႊမန္းက သတင္းေထာက္ေတြနဲ႕ ေတြ႕ရွင္းတယ္။ (ေနာင္လည္း ပံုမွန္ေတြ႕သြားမယ္တဲ့။ သမၼတရဲ႕ ပံုမွန္ေျခြ ေရဒီယိုမိန္႕ခြန္းနဲ႕ အျပိဳင္ေပါ့။) ဦးေရႊမန္းကေျပာတယ္။ သူနဲ႕သမၼတ ရန္ျဖစ္ေနၾကသလားဆိုတဲ့ ေျပာသံေတြ ထြက္ေနသတဲ့။ ရန္မျဖစ္ဘူးတဲ့။ (ကေလးေတြမွ မဟုတ္ေတာ့တာကြယ္။) သေဘာထပ္တူ မျဖစ္ၾကရုံပါပဲတဲ့။

ဒီလိုသတင္းမ်ဳိးၾကားရေတာ့ ဝမ္းသာသဗ်ာ။

သမၼတၾကီးနဲ႕ ဥကၠဌၾကီးဆုိတာက ရန္သူေတာ္ၾကီးေတြမဟုတ္လား။ အၾကံတူရန္သူဆိုတဲ့ စကားရွိ မဟုတ္လား။ ႏွစ္ေယာက္စလံုးက ၂၀၁၅ မွာ သမၼတလုပ္မယ္တကဲကဲ ၾကံေနၾကတာေလ။

ဦးသိန္းစိန္က ေနာက္သမၼတတစ္ဆက္ နန္းတက္ခ်င္ေနတဲ့သူ။ အရင္ကေတာ႕ ဟင့္အင္း ျငင္းလာခဲ႕တာ။ ခုလည္းျငင္းခ်င္ျငင္းေနဦးမွာ။ သမၼတလူေခ်ာအဖြဲ႕ေတြက ေလွာ္ၾကလြန္းလို႕သာ ဒုတိယမိၸသက္တမ္းကို ေမွ်ာ္ကာမွန္းမိတာနဲ႕ တူပါရဲ႕။ တကယ္ေတာ့လည္း သူ႕ခမ်ာ ဒီစကားမ်ဳိးပဲ ေျဖရမွာ။ တစ္သက္တမ္းပဲေဟ့ ေျပာလိုက္ျပန္ရင္လည္း ‘ဘဲနာ’ ျဖစ္သြားမယ္ေလ။ (ဘဲနာ-Lame Duck ဆိုတာ အေမရိကန္ႏုိင္ငံေရးေဝါဟာရ။ တစ္သက္တမ္းျပတ္ တစ္ဇာတ္သိမ္းတဲ့အမတ္ကိုေခၚတာ။)

ဦးေရႊမန္းကလည္း အသစ္စက္စက္ သမၼတနန္းတက္ခ်င္တဲ့သူပဲေလ။ သမၼတထက္အေရးပါတဲ့ ရာထူးေတာင္လိုခ်င္တယ္လို႕ ရင္ဖြင့္ထားတယ္ေလဗ်ာ။ ၾကားလိုက္ၾကမွာေပါ့။ သမၼတျဖစ္ဖို႕ ေလာက္ ေတာ့ သူက စေပ်ာ့ (အလြယ္ေလး) ထင္တာ။ ဥံဳဖြဆို ျပီးေျပ မီးေသမယ္လို႕ ယံုတာ။ အဂၤလိပ္ဗန္းစကားနဲ႕ဆို ဘဲျပဳတ္ (Dusk Soup) ေပါ့။

ေအးဗ်ာ။ ေထာင္ႏႈတ္ခမ္းနင္းခဲ့တဲ့က်ဳပ္က အခုေတာ့ သခၤ်ဳိင္းႏွုတ္ခမ္းနင္းေနျပီေလ။ ဒီေတာ့ သမၼတကိစၥ ဘာညာဆိုတာမ်ဳိးေတြမွာ ဟုတ္တိပတ္တိ အာရံုမေရာက္ေတာ့ပါဘူး။ ေၾကာင္ ခံတြင္း ပ်က္နဲ႕ ဆက္ရက္ေတာင္ပံက်ဳိး ဆိုတဲ့စကား ၾကားဖူးၾကမဟုတ္လား။ က်ဳပ္က ႏုိင္ငံေရး ခံတြင္းပ်က္ ေနျပီဗ်။ ‘ဘဲနာ’ေတြ၊ ‘ဘဲျပဳတ္’ေတြ ဆိုတဲ့ ေအာ့ႏွလံုးနာစရာေတြ လာမေျပာၾကပါနဲ႕ကြယ္ရုိ႕။ က်ဳပ ္အ ဖို႕ အာမစို လွ်ာမစိမ့္ပါဘူး။ ကန္ေတာ့ပါရဲ႕ဗ်ဳိ႕။ ကန္ေတာ့ ကန္ေတာ့။ အန္ခ်င္စိတ္ေတာင္ ေပါက္ပါ ရဲ႕။ ေဝါ့. . . ေဝါ့ . . . ။

က်ဳပ္သေဘာ ေျပာမယ္ေနာ္။ သမၼတဟိတ္ကို တံဆိပ္ႏွိပ္စတမ္းဆိုရင္ ေဒါင္းႏြယ္ဝင္မွပဲ ေကာင္းမယ္ထင္ရဲ႕။ သမၼတဘိသိက္သြန္းပြဲမွာ ဘဲေခ်းေစာ္မနံေစခ်င္ပါဘူး။ ေဒါင္းရနံ႕ဆန္းၾကည္ ေအးသာ ေမႊးျမေစခ်င္သဗ်ာ။ ။

ဟံသာဝတီဦးဝင္းတင္

ဒီလိႈင္းဂ်ာနယ္။ ။အတြဲ(၂)၊ အမွတ္(၂၆)။ ျပန္လည္ကူးယူေဖၚျပပါသည္။
Read More »

DKBA ရိကၡာသယ္ယူမႈ နယ္ျခားေစာင့္ တပ္တားျမစ္၍ ႏွစ္ဖက္တင္းမာမႈ ထပ္ျဖစ္ဟုဆို



ၿပီးခဲ့သည့္လအတြင္း တိုက္ပြဲမ်ား ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ၿမဳိင္ႀကီးငူေဒသတြင္ DKBA က ရိကၡာဆန္ သယ္ယူမႈကို နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႕က တားျမစ္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ႏွစ္ဖက္တပ္အၾကား တင္းမာမႈ ထပ္မံျဖစ္ပြားလ်က္ ရွိေၾကာင္း (DKBA) အဖြဲ႕၏ ျမဝတီဆက္ဆံေရး ႐ုံးတာဝန္ခံ ဗိုလ္ႀကီးေစာစိုးျမင့္က The Voice သို႔ေျပာၾကားသည္။

“အစိုးရက ေထာက္ပံ့တဲ့ ဆန္ကိုသယ္တာ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ေတြက တားတယ္။ အရင္ျပႆနာ တက္တုန္းက ကြၽန္ေတာ္တို႔ မွားခဲ့တယ္ဆိုရင္ ေတာင္းပန္ဖို႔ဝန္မေလးပါဘူး” ဟု၎ကဆက္လက္ ေျပာၾကားသည္။

ၿမဳိင္ႀကီးငူေဒသတြင္ DKBA ႏွင့္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္တို႔အၾကား တိုက္ပြဲမ်ား ႏွစ္ရက္ဆက္တိုက္ ျဖစ္ပြားထားသည္။

အဆိုပါ DKBA အဖြဲ႕၏ ရိကၡာဆန္ သယ္ယူမႈကို တားျမစ္ျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ အမွတ္ (၁) ၿမဳိင္ႀကီးငူ အထူးေဒသသို႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းရာ “ကြၽန္ေတာ္တို႔က မတားပါဘူး။ သူတို႔ နဲ႔တိုက္ပြဲျဖစ္တုန္းက ႐ြာေတြဘက္မွာ မိုင္းေထာင္ထားတယ္။ အဲဒါကိုျပန္ေဖာ္ေပးၿပီးမွ ရိကၡာသယ္ယူခြင့္ ျပဳမယ္လို႔ပဲ ေတာင္းဆိုတာ” ဟု အဆိုပါ နယ္ျခားေစာင့္တပ္၏ တပ္နယ္မွဴး ဗိုလ္မွဴးစိုးႏိုင္က ဆိုသည္။

အဆိုပါေဒသတြင္း ေျမျမႇဳပ္မိုင္းမ်ား ေထာင္ထားျခင္းသည္ DKBA တပ္ဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕တည္း ေထာင္ထားျခင္း မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ အားလုံးဝိုင္းဝန္း ရွင္းရမည့္ကိစၥသာ ျဖစ္ေၾကာင္း DKBA အဖြဲ႕၏ ျမဝတီ ဆက္ဆံေရး႐ုံးတာဝန္ခံ ဗိုလ္ႀကီးေစာစိုးျမင့္က ရွင္းျပသည္။

အဆိုပါ တပ္ဖြဲ႕ႏွစ္ဖြဲ႕ၾကား ယခုကဲ့သို႔ ဆက္လက္တင္းမာေနမည္ ဆိုပါက တိုက္ပြဲမ်ား ျပန္လည္ ျဖစ္ပြားႏိုင္ေၾကာင္း၊ ကရင္တပ္ဖြဲ႕ခ်င္း ျပႆနာ မျဖစ္ေစလိုေၾကာင္း ၿမဳိင္ႀကီးငူေဒသတြင္ တပ္စြဲထားသည့္ KNU/KNLA အဖြဲ႕မွ ဗိုလ္မွဴးတစ္ဦးက ဆိုသည္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္ငန္းစဥ္မ်ာ၊ ကရင္လူမ်ဳိး ဖြံ႕ၿဖဳိးေရးလုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ ကရင္ လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖြဲ႕မ်ားအၾကား ျဖစ္ေပၚေနေသာ ျပႆနာမ်ား ေျဖရွင္းရန္ ကရင္ လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖြဲ႕မ်ား ညီညြတ္ေရးအဖြဲ႕ကို ဇူလိုင္လ ပထမပတ္ အတြင္း ကရင္လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕ ေျခာက္ဖြဲ႕မွ အဖြဲ႕ဝင္ ၁၇ ဦးျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားသည္။

Credit To The Voice Weekly
Read More »

ျပကၡဒိန္သမိုင္း




ျပကၡဒိန္ဆုိတာ

ျမန္မာလုိ ျပကၡဒိန္ အဂၤလိပ္ လုိ Calendar ဟု ေခၚဆုိၾက သည္။ ျပကၡဒိန္ ဆုိသည္မွာ ႏွစ္၊ လ၊ရက္၊ေန႔ စသည္တုိ႔ကုိ မွတ္သား ေဖာ္ျပထားေသာ ဇယားဟု ျမန္မာစာအဖြဲ႕မွ ထုတ္ ေဝေသာ ျမန္မာအဘိဓာန္တြင္ ဖြင့္ဆုိထားသည္။ အဂၤလိပ္လုိ Calendarဟူေသာ ေဝါဟာရ မွာ လက္တင္ ဘာသာစကားမွ ဆင္းသက္လာျခင္း ျဖစ္ၿပီး ‘လတစ္လ၏ ပထမဆုံးေန႔’ ဟု အဓိပၸာယ္ရသည္။

ျပကၡဒိန္သမုိင္း

ျပကၡဒိန္သမုိင္းကုိ ေျခရာ ေကာက္လွ်င္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ ေပါင္းေထာင္ေပါင္း မ်ား စြာကုိ ျပန္သြားရမည္ျဖစ္သည္။ ဘီစီ ၄၆တြင္ ေရာမဘုရင္ ဂ်ဴလီယက္ ဆီဇာ (Julius Caesar) သည္ ျပကၡဒိန္စနစ္တစ္ခုကုိ သတ္မွတ္ ခဲ့သည္။ ယခင္ ေရာမတုိ႔၏ ျပကၡဒိန္စနစ္သည္ ကမၻာက ေနကုိ တစ္ပတ္တိတိပတ္မိ ဘသည့္ အခ်ိန္ကုိသာ အဓိက အေျချပဳ သတ္မွတ္ထားသည္။ ထုိသုိ႔ေနကုိ အေျခ ျပဳသတ္မွတ္ သည့္ စနစ္ကုိ Sloar Calendar စနစ္ဟုေခၚသည္။ ဂ်ဴလီ ယက္ ဆီဇာသတ္မွတ္ခဲ့ေသာ ျပကၡဒိန္ တြင္ စနစ္အရ ၃ဝႏွင့္ ၃၁ရက္ စီ အသီးသီးရွိၾကေသာ လ ေပါင္း ၁၂လ ပါဝင္ၿပီး ေလးႏွစ္ တစ္ႀကိမ္ ဒုတိယေျမာက္ လကုိ ၁ရက္ေပါင္း ေပးခဲ့သည္။ သတ္မွတ္ခဲ့သည့္ လမ်ားအ နက္ ၅လေျမာက္ လျဖစ္သည့္ ဇူလုိင္လ သည္ ဆီဇာ့အားအစြဲ ျပဳၿပီး သူ႕ အမည္ေပးခဲ့သည့္ လျဖစ္သည္။ ဂ်ဴလီယက္ဆီဇာ သတ္မွတ္ျပ႒ာန္းခဲ့ေသာ ထုိ ျပကၡဒိန္စနစ္ကုိ ဂ်ဴလီယန္ ျပကၡဒိန္ (Julian Calendar) ဟု ေခၚသည္။

ဆီဇာကြယ္လြန္ၿပီးေနာက္ သူ႕ အ႐ုိက္အရာကုိ ဆက္ခံ သည့္ ၾသဂတ္စတက္ဆီဇာ (Augustus Caesar)သည္ ဆီီဇာလ(ဇူလုိင္) ၏ ေနာက္မွ လကုိ သူ၏အမည္ေပးခဲ့သျဖင့္ ၾသဂုတ္လဟုေခၚေစသည္။ ရက္ေပါင္း ၃ဝသာရွိသည့္ ၾသဂုတ္လကုိ ဇူလုိင္လကဲ့သုိ႔ ၃၁ရက္ျဖစ္ခ်င္ သျဖင့္ ဒုတိယ ေျမာက္ ေဖေဖာ္ဝါရီလမွ တစ္ရက္ ကုိထုတ္ႏုတ္ၿပီး ဇူလုိင္လ အတြင္း ထည့္သြင္းခဲ့ သည္။ထုိ႔ ေၾကာင့္ ေဖေဖာ္ဝါရီလသည္ ၂၉ရက္ျဖစ္သြားရသည္။

ေခတ္သစ္ျပကၡဒိန္

ယေန႔ကမၻာတစ္လႊားတြင္ အသုံးျပဳေနေသာ ျပကၡဒိန္စနစ္ မွာ ဂရီဂုိရီယမ္ျပကၡဒိန္စနစ္(Gregorian Calendar) ျဖစ္သည္ ။ယင္းစနစ္ ကုိ ေရာမ သာသနာပုိင္ႀကီး ျဖစ္သူ ၁၃ဦး ေျမာက္ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီး ဂရီဂုိရီ (pope Gregory VIII) က ၁၅၈၂ခုႏွစ္တြင္ စတင္ခဲ့ သည္။

Gregorian ျပကၡဒိန္ကုိ အေနာက္တုိင္း ျပကၡဒိန္၊ ခရစ္ ယန္ျပကၡဒိန္ဟူ လည္း ေခၚဆုိၾက သည္။ယင္းစနစ္အရ သကၠရာဇ္ သည္ ခရစ္ေတာ္ ဖြား ျမင္သည့္ ႏွစ္မွ စတင္ေရတြက္ခဲ့သည့္ ခရစ္သကၠရာဇ္ ခုႏွစ္ျဖစ္သည္။ ယင္း ေနာက္ပုိင္းတြင္လည္း ျပကၡဒိန္ရက္မ်ားကုိ ခ်ိန္ညိႇမႈ မ်ားရွိခဲ့သည္။ ၁၇၅၂ ခုႏွစ္တြင္ ၿဗိတိသွ်အင္ပါယာအတြင္း ျပကၡဒိန္ရက္မ်ားကုိ ေျပာင္းလဲ သတ္မွတ္ရန္ ၿဗိတိသွ်ပါလီမန္ ႏွင့္ ဘုရင္မင္းျမတ္ေဂ်ာ့ ၂ (King George II) တုိ႔ ဆုံးျဖတ္လုပ္ ေဆာင္ခဲ့သည္။ယင္းသည္ Gregorian ျပကၡဒိန္ကုိ ပထမဆုံး ျပင္ဆင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိ႔ ေၾကာင့္ အေမရိကန္ သမၼတ ေဂ်ာ့စ္ဝါရွင္တန္၏ ေမြးေန႔မွာ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁၁ရက္မွ၊ ေဖေဖာ္ ဝါရီလ၂၂ရက္ျဖစ္သြားခဲ့သည္။

ျပကၡဒိန္အမ်ိဳးမ်ိဳး

အေနာက္တုိင္းသုံး ျပကၡဒိန္ စနစ္သည္ ေနသြားလမ္း ေၾကာင္း တစ္ပတ္ျပည့္ သည့္ကာလကုိ တစ္ႏွစ္အျဖစ္ စံထားၿပီး လမ်ား ကုိ စိတ္ပုိင္း သတ္မွတ္ခဲ့ သည္။ ယင္းစနစ္ကုိ Solar ျပကၡဒိန္ စနစ္ဟု ေခၚသည္။တ႐ုတ္ လူမ်ိဳး မ်ားႏွင့္အခ်ိဳ႕ေသာ အစၥလာမ္ ဘာသာဝင္မ်ားက တစ္လကာလ ကုိ လသြားလမ္းေၾကာင္း တစ္ ပတ္ျပည့္မႈျဖင့္ အဓိကထား သတ္မွတ္ၾကသည္။ ထုိသုိ႔လႏွင့္ သတ္မွတ္သည့္ စနစ္ကုိ Lunar ျပကၡဒိန္စနစ္ဟုေ ခၚသည္။ အျခားအာရွႏုိင္ငံမ်ားျဖစ္သည့္ အိႏၵိယ၊ ျမန္မာ၊ ထုိင္း၊ ေလာ၊ ဗီယက္နမ္ စသည့္ႏုိင္ငံမ်ားႏွင့္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳး မ်ားမွာ မူလတစ္လကုိ လပတ္ လမ္းေၾကာင္း တစ္ပတ္ျပည့္ မႈႏွင့္သတ္မွတ္ၿပီး ႏွစ္တစ္ ႏွစ္ကုိမူ ေနပတ္လမ္း ေၾကာင္းႏွင့္ သတ္မွတ္ၾက သည္။ထုိသုိ႔ ေပါင္းစပ္ သတ္မွတ္သည့္ ျပကၡဒိန္ စနစ္ကုိ Luni-Solar ျပကၡဒိန္စနစ္ဟု ေခၚၾက သည္။

ျမန္မာျပကၡဒိန္စနစ္
သုံးမ်ိဳး

ျမန္မာျပကၡဒိန္ စနစ္၏ မူလအရင္းခံ သည္ အိႏၵိယ ျပကၡဒိန္စနစ္ကုိ အေျခခံ သည္။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာျပကၡဒိန္သည္ ဗုဒၶဘာသာ ကုိးကြယ္ ယုံၾကည္ မႈႏွင့္ နက္ ႐ိႈင္းစြာ ဆက္စပ္ေနသည္။ သံဃာေတာ္မ်ား ဝါဝင္၊ဝါထြက္ တြက္ခ်က္မႈသည္ ျပကၡဒိန္အတြက္အလြန္အေရးႀကီးသည္။

ျမန္မာျပကၡဒိန္စနစ္တြင္ သကၠရာဇ္ခုႏွစ္တုိ႔ကုိ သတ္မွတ္ ရာတြင္ ၃မ်ိဳးရွိ သည္။ ၄င္းတုိ႔မွာ မဟာသကၠရာဇ္၊ သာသနာ သကၠရာဇ္ ႏွင့္ ေကာဇာ သကၠရာဇ္တုိ႔ျဖစ္သည္။

မဟာသကၠရာဇ္

မဟာသကၠရာဇ္မွာ ဗုဒၶ ျမတ္စြာဘုရား ဖြားျမင္ရာ ကပၸိလ ဝတ္ၿမိဳ႕ကုိ စတင္တည္ ေထာင္ ခ်ိန္မွစ၍ ေရတြက္သည့္ ခုႏွစ္ ျဖစ္သည္။ထုိ ႏွစ္၆၈ ၊ ကဆုန္လ ျပည့္ေန႔တြင္ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ ေလာင္းလ်ာကုိ ဖြားျမင္ ေတာ္မူ ခဲ့သည္။ထုိသကၠရာဇ္ကုိ ဗုဒၶပရိ နိဗၺာန္ ျပဳေတာ္မူၿပီးသည့္ အခ်ိန္ မွစ၍ အသုံးျ ပဳျခင္းမရွိေတာ့ပါ။

သာသနာသကၠရာဇ္

ဗုဒၶပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူၿပီး ေနာက္ ပထမအႀကိမ္ သဂၤါ ယနာတင္ၿပီးသည့္ အခ်ိန္မွ စတင္ေရတြက္ သည့္ ခုႏွစ္ကုိ သာသနာႏွစ္ဟု မည္သည္။သာ သနာေတာ္၏ သက္တမ္းကို ညႊန္းျပႏိုင္သည့္ ခုႏွစ္ျဖစ္သည္။

ေကာဇာသကၠရာဇ္

ဗုဒၶသာသနာႏွင့္အတူ ျပကၡဒိန္စနစ္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အတြင္းဝင္ေရာက္ လာခဲ့ ဟန္ရွိ သည္ဟု ဆိုၾကသည္။ သာသနာ သကၠရာဇ္လိုပင္ဆက္ခံ အသံုးျပဳ ရာမွ သကၠ ရာဇ္ႏွစ္ ၆၂၂ခုႏွစ္ အေရာက္တြင္ သေရေခတၲရာ ဘုရင္သမုႏၵရီက သုညခုႏွစ္(Zero hour)မွ စတင္ျပန္လည္ေရတြက္ သတ္မွတ္ခဲ့သည္။ထိုသို႔ သကၠရာဇ္ ကို သုညမွစတင္ျခင္းကို သကၠရာဇ္ ၿဖိဳသည္ဟု သံုးႏႈန္းၾကသည္။

သမုႏၵရီမင္း သကၠရာဇ္ၿဖိဳ ၿပီးေနာက္ အႏွစ္ ၅၆ဝ အၾကာ ပုဂံေခတ္တြင္ ပုပၸားေစာမင္း လက္ ထက္တြင္ထပ္မံၿဖိဳျပန္သည္။ အင္းဝေခတ္မိုးညွင္းမင္း တရားႀကီးလက္ထက္တြင္လည္း သကၠရာဇ္ၿဖိဳရန္ ႀကိဳးစားခဲ့ေသာ္ လည္း လူတို႔လိုက္နာျခင္းမရွိ သျဖင့္မၿဖိဳခဲ့ပါ။ထို႔ေၾကာင့္ လက္ ရွိအသံုးျပဳေ နေသာ ခုႏွစ္သည္ ပုဂံေခတ္မွ စတင္သတ္မွတ္ခဲ့ ေသာ ႏွစ္ျဖစ္ၿပီး ထိုသကၠရာဇ္ ကို ေကာဇာသကၠရာဇ္ဟုေခၚသည္။

ပညာရွင္မ်ားအျမင္

‘ေသမင္းဆီမွာ ျပကၡဒိန္ မရွိဘူး’ ဟု အဂၤလိပ္စကားပုံ တစ္ခုက ဆုိသည္။ “ကုိယ္က်င့္ သိကၡာ၊ တူညီမွ်တမႈႏွင့္ တရား မွ်တမႈတုိ႔သည္ ျပကၡဒိန္ႏွင့္ အတူ ေျပာင္းလဲသြားျခင္း မရွိေပ” ဟုD.H. Lawrence က ဆုိခဲ့သည္။ “မနက္ျဖန္ဆုိတာ မုိက္မဲသူေတြရဲ႕ ျပကၡဒိန္ေတြ မွာပဲ ရွိပါတယ္” ဟု Oq Mandino ကဆုိခဲ့ဖူးသည္။ ကမၻာေက်ာ္ မင္းသမီး ေမရီမြန္႐ုိးကလည္း “ကြၽန္မမွာ ျပကၡဒိန္ေတာ့ ရွိ တယ္။ ဒါေပမဲ့ အခ်ိန္ကုိက္ ေတာ့ ဘယ္ေတာ့ မွမျဖစ္ခဲ့ပါဘူး” ဟု ေျပာဆုိခဲ့သည္။

အလင္းဆက္(IR)

Credit To Popular Journal
Read More »

ျပည္သူ႔ထံမႇ ဘယ္သူ႔ထံသို႔



မေကြးၿမိဳ႕နယ္ ဒဟတ္ကန္ေက်းရြာရိႇ အသက္ ၈၀ အဘြား ေဒၚေရႊမွ်င္ ေပါင္းႏုတ္ေနသည္ကို ဇြန္လက ေတြ႕ရစဥ္။ (ဓာတ္ပံု) ေအာင္သူၿငိမ္း
(၁)
ဒီမိုကေရစီ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး စနစ္ဟာ 'ျပည္သူ႔ထံမႇ ျပည္သူ႔ထံသို႔' အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္သူလူထုေတြက ျပည္သူလူထုထဲကပဲ ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ခံမယ့္ လူထုကိုယ္စားလႇယ္ေတြကို မိမိတို႔ရဲ႕ ဆႏၵအတိုင္း မဲေပးတင္ေျမႇာက္ ေရြးခ်ယ္ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီစနစ္မႇာ တကယ္အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာပိုင္သူေတြဟာ ျပည္သူေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္သူလူထုရဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာကို ဘယ္ပုဂၢိဳလ္၊ ဘယ္အဖြဲ႕အစည္းကမႇ 'ေမာင္ပိုင္စီး' ထားလို႔ မရပါဘူး။ တကယ္လို႔ တစ္နည္းနည္းနဲ့ 'ေမာင္ပိုင္စီး' ခဲ့မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ အဲဒီအဖြဲ႕အစည္းဟာ လူထုကို ကိုယ္စားမျပဳေတာ့တဲ့ 'အာဏာရႇင္' သို႔တည္းမဟုတ္ အာဏာရႇင္ အဖြဲ႕အစည္းပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
တိုင္းျပည္ရဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္း တစ္ဦးတည္း 'ေမာင္ပိုင္စီး' ခဲ့တာ ႏႇစ္ေပါင္း ၂၆ ႏႇစ္ ၾကာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ န၀တ၊ နအဖ စစ္အစိုးရ ႏႇစ္ဆက္က ၂၂ ႏႇစ္ၾကာခဲ့ပါတယ္။ ႏႇစ္ေပါင္း ၄၈ ႏႇစ္ၾကာ 'အာဏာရႇင္၀ါဒ' ေအာက္ ျပားျပားေမႇာက္ခဲ့ ၾကရတဲ့ ျပည္သူလူထုဟာ မိမိတို႔သည္သာ 'အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ' ၏ မူလပိုင္ရႇင္မ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့ ၾကပါတယ္။ တစ္နည္းေျပာရရင္ ဒီကေန႔ အသက္ ၄၈ ႏႇစ္ အရြယ္ လူႀကီးပိုင္း ေရာက္ေနတဲ့ 'ျပည္သူ' တစ္ေယာက္ဟာ ဒီမုိကေရစီ က်င့္စဥ္နဲ႔ အလႇမ္းေ၀းလႇပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းရဲ႕ ဆိုရႇယ္လစ္ အတုအေယာင္ ေခတ္တုန္းကလည္း သူမ်ား 'ဆိုရႇယ္လစ္' တိုင္း လိုက္ 'လစ္' ၾကသူေတြေၾကာင့္ အာဏာရႇင္၀ါဒ ၂၆ ႏႇစ္ၾကာခဲ့ရၿပီး တိုင္းျပည္ အဖတ္ဆည္ မရေအာင္ ခြၽတ္ျခံဳက်ခဲ့ရပါၿပီ။ စစ္အစိုးရမ်ား လက္ထက္မႇာေတာ့ 'အစိုးရ' ေတြကိုယ္တိုင္က 'ဘာ၀ါဒကိုမႇ' မေႂကြးေၾကာ္ဘဲ ကိုယ္ထင္ရာကိုယ္ 'ေလႇာ္' ခဲ့ၾကလို႔ တုိင္းျပည္မႇာ ႐ုပ္၀တၴဳပိုင္းဆိုင္ရာ ခြၽတ္ျခံဳက်႐ုံမက စာရိတၲပိုင္း ဆိုင္ရာမႇာပါ ရစရာမရႇိေအာင္ ခြၽတ္ျခံဳက်ၾကျပန္ေတာ့ ျပည္သူလူထု ဘ၀မ်ား 'ဖြပ္သထက္ညစ္' ျဖစ္ ၾကရပါေတာ့တယ္။
ေဟာ ယခုအခါ 'ဒီမိုကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးကာလ၊ ဒီမိုကေရစီ က်င့္စဥ္ကို ေဖာ္ေဆာင္တဲ့ အစိုးရသစ္' လို႔ ေႂကြးေၾကာ္ခဲ့ၾကျပန္တာ 'သံုးႏႇစ္ကာလ' သို႔ ခ်င္းနင္းမိခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကေတာ့ ဒီမိုကေရစီ ေတာ္လႇန္ေရးဟာ 'စိတ္ဓာတ္' ေတာ္လႇန္ေရး ျဖစ္တယ္လို႔ မိန္႔ၾကားခဲ့ပါတယ္။
ဒီမိန္႔ၾကားခ်က္ကို စာေရးသူ လိႈက္လႇဲစြာ ေထာက္ခံပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီ ေတာ္လႇန္ေရးဟာ အၾကမ္းဖက္ ေတာ္လႇန္ေရးမ်ဳိး မဟုတ္ပါဘူး။ 'ေက်းလက္ကို အေျခခံ၊ ၿမိဳ႕ကို သိမ္းတဲ့' လက္၀ဲေတာ္လႇန္ေရးမ်ဳိး မဟုတ္ပါ ဘူး။ 'ပညာတတ္မ်ား' ကို ေဖာက္ျပန္တဲ့ လူတန္းစားအျဖစ္ သတ္မႇတ္ ရန္ျပဳတဲ့ ကြန္ျမဴနစ္ ေတာ္လႇန္ေရးမ်ဳိး မဟုတ္ပါဘူး။ အသိပညာ၊ အတတ္ပညာ ျမင့္မားသူမ်ားထံမႇ အသိပညာ၊ အတတ္ပညာ နိမ့္ပါးသူတို႔ထံ စီးဆင္းရမယ့္ ဒီမိုကေရစီ ေတာ္လႇန္ေရး ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ မင္းမဲ့၀ါဒီစိတ္ဓာတ္၊ အာဏာရႇင္စိတ္ဓာတ္၊ ငါႀကီး ငါေကာင္း စိတ္ဓာတ္နဲ႔ 'တစ္ေတာ တစ္ၾကက္ဖ တြန္' စိတ္ဓာတ္ေတြကို ခ၀ါခ်ပစ္ရမယ့္ ေခ်မႈန္းသုတ္သင္ ပစ္ရမယ့္ 'စိတ္ဓာတ္ ေတာ္လႇန္ေရးႀကီး' တစ္ရပ္ ျဖစ္ပါတယ္။ အာဏာရႇင္ စနစ္မ်ားတုန္းကလို 'လူထု' ကို နလပိန္းတံုးမ်ား ေနရာထားၿပီး အာဏာပိုင္မ်ားက စိတ္ထဲရႇိရာ လမ္းညႊန္၊ ၾသ၀ါဒေပး၊ အာဏာျပႏိုင္တဲ့ အခြင့္အေရးမ်ားဟာ ဒီမိုကေရစီေခတ္မႇာ 'အသံုးမရႇိ' ေတာ့ပါဘူး။ ျပည္တြင္းျပည္ပ၊ ေျမေပၚေျမေအာက္ ၀ဲယာ 'အဖ်က္သမားမ်ားေၾကာင့္ တုိင္းျပည္မတိုးတက္ ျဖစ္ရေလတယ္' ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းမ်ဳိးကလည္း ေခတ္ကုန္သြားပါၿပီ။ ျပည္သူလူထုက ယံုၾကည္လို႔ တုိင္းျပည္အေပၚ စီမံခန္႔ခြဲမႈ အာဏာအရပ္ရပ္ကို အပ္ႏႇင္းျခင္းခံရတဲ့ 'ျပည္သူ႔အစိုးရ' ဟာ တိုင္းျပည္ရဲ႕ 'လိုအပ္ခ်က္' မႇန္သမွ်ကို ျဖည့္ဆည္းေပးဖို႔ 'တာ၀န္ခံ' ရမႇာျဖစ္ပါတယ္။ 'အစိုးရ' ရဲ႕ လုပ္ရပ္မ်ား မေအာင္ျမင္မႈအေပၚ တစ္စံုတစ္ရာ သို႔မဟုတ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္အေပၚ အျပစ္ပံုခ်တတ္တဲ့ အက်င့္' ကိုလည္း ဒီမိုကေရစီ စိတ္ဓာတ္ ေတာ္လႇန္ေရးႀကီးက အျမစ္ျပတ္ ေခ်မႈန္းပစ္ရမႇာ ျဖစ္ပါတယ္။

ျပည္သူလူထုဟာ မိမိတို႔ရဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကို မည္သူ႔ထံ၊ မည္သည့္ပါတီထံ အပ္ႏႇင္းၾကမယ္ဆိုတာ ႏုိင္ငံေရး အေျမာ္အျမင္ရႇိရႇိ ႏိုင္ငံေရး သတိရႇိရႇိနဲ႔ ဆံုးျဖတ္ၾကရေတာ့မႇာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပုဂၢိဳလ္ေရး၊ ဂိုဏ္းဂဏေရး ကင္းရႇင္းစြာ အဂတိတရား ကင္းရႇင္းစြာနဲ႔ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္ ေကာင္းစားေရးကိုသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ထားၿပီး 'မဲ' ေပးၾကရမႇာ ျဖစ္ပါတယ္...
(၂)
ဒီမိုကေရစီ လမ္းေၾကာင္းေပၚ စတင္ေျခခ်ေနတဲ့ တိုင္းျပည္ဟာ ျဖတ္သန္းမႈကာလ ႏုနယ္စျဖစ္တဲ့ အတြက္ 'လမ္းေလွ်ာက္ တတ္ခါစ ကေလးလို အေျခမခိုင္ေသးဘူး' ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ကေတာ့ ယုတၲိတန္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ထိုအေၾကာင္းျပခ်က္မ်ဳိးကို လမ္းစဥ္ပါတီ အစိုးရလက္ထက္က 'စပ္ကူးမပ္ကူး' ကာလဆိုၿပီး အေၾကာင္းျပခဲ့တာမ်ဳိး ရႇိခဲ့ပါတယ္။ 'ၾကားကာလ' လို႔လည္း သံုးႏႈန္းေလ့ ရႇိခဲ့ပါတယ္။ အေျခမခိုင္စ ကာလပဲေျပာေျပာ 'စပ္ကူးမပ္ကူး ကာလပဲဆိုဆို၊ ၾကားကာလလို႔ပဲေခၚေခၚ အသြင္ကူးေျပာင္းေရး ကာလလို႔ပဲ သမုတ္ သမုတ္ ဒီကာလဟာ 'ေလးသေခ်ၤနဲ႔ ကမၻာတစ္သိန္း' ေလာက္ေတာ့ မရႇည္လ်ား သင့္ေတာ့ပါဘူး။ အေၾကာင္းက ဒီကာလအတြင္းမႇာပဲ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အေျခအေနဆိုး အခ်ဳိ႕ဟာ တိုးတက္မလာ႐ုံမက ဆုတ္ယုတ္ပ်က္ျပား သြားတာကို ေတြ႕လာေနရလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ လူငယ္နဲ႔ လူလတ္ပိုင္းတို႔မႇာ 'အမ်ဳိးသား ယဥ္ေက်းမႈလကၡဏာ ဆိတ္သုဥ္းလာမႈနဲ႔ စာရိတၲမ႑ိဳင္ ၿပိဳလဲလာမႈမ်ားကို အနာဂတ္အတြက္ ရင္ေလးဖြယ္ ေတြ႕ရႇိလာေန ရပါတယ္။ ပညာေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ လုပ္ၾက ကိုင္ၾကေတာ့မယ္လို႔ ၾကားေနရတဲ့ ၾကားထဲက ျမန္မာ့ပညာေရး စနစ္ဟာ ဒီေန႔အထိ 'မည္း ျပာပုဆိုး' က မတက္ႏိုင္ေသးပါဘူး။ ျပည္သူလူထုရဲ႕ စား၀တ္ေနေရး ျပႆနာဆိုတာ ကိုေတာ့ အမ်ားသိ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီစာမႇ၊ ထပ္ကြန္႔တင္ျပစရာ မလုိေတာ့ဘူးလို႔ ယူဆပါတယ္။ ႏႇိမ္နင္းမရႏိုင္ေသးတဲ့ မူးယစ္ေဆး၀ါး ျပႆနာေတြ၊ အရက္ေသစာ ေသာက္စားရမ္းကားမႈက စတဲ့ ရာဇ၀တ္မႈေတြ၊ ၿမိဳ႕လယ္ေကာင္ေတြမႇာ က်က္စားေနတဲ့ ဆယ္ေက်ာ္သက္ ျပည့္တန္ဆာေတြဟာ ဒီမိုကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းေရး ကာလရဲ႕ မ်က္ႏႇာစာကို အိုးမဲသုတ္လ်က္ ရႇိပါတယ္။ ေျမယာ ျပႆနာေတြ၊ လယ္သမား ျပႆနာေတြ၊ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ားရဲ႕ ထြန္တံုးတုိက္ပြဲေတြ၊ ေသြးထြက္သံယို လူမ်ဳိးေရး အဓိက႐ုဏ္းေတြဟာ ဒီမိုကေရစီ လမ္းစဥ္ကို ေႏႇာင့္ယႇက္ ဖ်က္ဆီးလိုတဲ့ မသမာသူမ်ားရဲ႕ ႀကိဳးကိုင္ဖန္တီးမႈမ်ား ျဖစ္ေနၾကသလားဟု အေတြးပြားဖြယ္ ျဖစ္လာေနပါၿပီ။ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္မ်ားနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျပႆနာကလည္း လိပ္ခဲတည္းလည္း အေျခအေနမႇာ ရပ္ေနဆဲပါ။
(၃)
ဒီမိုကေရစီ လိုလားတဲ့ ျပည္သူအမ်ားဟာ အထက္ေဖာ္ျပပါ တုိင္းျပည္ရဲ႕ စိတ္မသက္မသာစရာ ျပႆနာမ်ား ၾကားမႇာပဲ ႐ုန္းရင္း ကန္ရင္း ရင္ဆုိင္ရင္းနဲ႔ ခ်ာခ်ာလည္လ်က္ ရႇိပါတယ္။ ၂၀၁၂ ခုႏႇစ္ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ တေရြ႕ေရြ႕နဲ႔ အေ၀းမႇာက်န္ရစ္ၿပီး ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲဆီသို႔ တစ္စတစ္စ နီးကပ္လာျပန္ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ ျပည္သူ႔အလိုဆႏၵနဲ႔ ညီညြတ္ဖို႔ဆိုလွ်င္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒကို အခ်ိန္မီ ျပင္ဆင္ေရးဆြဲ ရမႇာျဖစ္ပါတယ္။ အေၾကာင္းေၾကာင္းေသာ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ျပင္ဆင္ခ်ိန္ မရတဲ့အတြက္ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲကိုလည္း ဒီအတိုင္းသာ သည္းခံဆင္ႏႊဲ ၾကပါဦးစို႔ဟု ဆိုပါလွ်င္ေတာ့ တိုင္းျပည္ဟာ ေနာက္ျပန္မလႇည့္ သည့္တိုင္ ေရႇ႕ကႀကိဳေနမယ့္ ေခ်ာက္ထဲကို ထိုးက်သြားပါ လိမ့္မယ္။ အကယ္၍သာ တည္ဆဲအစိုးရဟာ ႏုိင္ငံေရး အေျမာ္အျမင္ ႀကီးမားစြာနဲ႔ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုကို ျပင္ဆင္ေပးခြင့္ရေအာင္ ဖန္တီးခဲ့မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ တုိင္းျပည္မႇာ ျပည္သူ႔အစိုးရ စစ္စစ္တစ္ရပ္ ေပၚေပါက္ေရး တာ၀န္ဟာ ျပည္သူ႔ပခံုးေပၚ က်လာမႇာ ျဖစ္ပါတယ္။ ထိုအခါမႇာ ျပည္သူလူထုဟာ မိမိတို႔ရဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကို မည္သူ႔ထံ၊ မည္သည့္ပါတီထံ အပ္ႏႇင္းၾကမယ္ဆိုတာ ႏုိင္ငံေရး အေျမာ္အျမင္ရႇိရႇိ ႏိုင္ငံေရး သတိရႇိရႇိနဲ႔ ဆံုးျဖတ္ၾကရေတာ့မႇာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပုဂၢိဳလ္ေရး၊ ဂိုဏ္းဂဏေရး ကင္းရႇင္းစြာ အဂတိတရား ကင္းရႇင္းစြာနဲ႔ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္ ေကာင္းစားေရးကိုသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ထားၿပီး 'မဲ' ေပးၾကရမႇာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီမုိကေရစီစစ္စစ္ လမ္းစဥ္မႇာ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာကို မည္သူ႔ထံ အပ္ႏႇင္းမည္ ဆိုသည့္ အဆံုးအျဖတ္နဲ႔ အခြင့္အေရးဟာ ျပည္သူလူထု လက္ထဲမႇာသာ ရႇိပါေၾကာင္း တင္ျပလိုက္ရပါတယ္။
 Written by ေဇာ္ၿငိမ္းလတ္ (၇၄)
Credit To Eleven Journal
Read More »

ႏိုင္းျမစ္၀ွမ္းမွေပးေသာ ႏိုင္ငံေရး သင္ခန္းစာ



အီဂ်စ္သမၼတအား ဆန္႔က်င္သူမ်ား ကမ္း႐ိုးတန္းၿမိဳ႕ အလက္ဇႏၵာရီးယားတြင္ ဇြန္ ၂၈ ရက္က ကန့္ကြက္ဆႏၵျပေနစဥ္ (Photo:AFP)
အာရပ္ေႏြဦး ေတာ္လွန္ေရးတြင္ အစိုးရမ်ားကို ျဖဳတ္ခ်ႏိုင္ခဲ့ေသာ တူနီးရွားႏိုင္ငံ၊ ယီမင္ႏိုင္ငံ၊ လစ္ဗ်ားႏိုင္ငံတို႔ႏွင့္အတူ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံသည္ မူဘာရက္ အစိုးရကို ျဖဳတ္ခ်ၿပီး ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒႏွင့္အညီ က်င္းပခဲ့ေသာ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားမွတစ္ဆင့္ အစိုးရသစ္ကို ဖြဲ႕စည္းႏိုင္ခဲ့သည္။ အစိုးရသစ္သည္ တစ္ႏွစ္သက္တမ္းအတြင္း လူထုတိုက္ပြဲႏွင့္ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရၿပီး စစ္တပ္အာဏာ သိမ္းမႈႏွင့္ အဆံုးသတ္ခဲ့ရသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ အပါအ၀င္ ဒီမိုကေရစီ ထြန္းသစ္စ ႏိုင္ငံမ်ားအတြက္ ႏိုင္းျမစ္၀ွမ္းမွ ေတာ္လွန္ေရးသည္ စိတ္၀င္စားဖြယ္၊ သင္ခန္းစာ ယူဖြယ္မ်ားႏွင့္ ျပည့္ႏွက္ေနမည္မွာ မုခ်ျဖစ္သည္။
ႏိုင္းျမစ္၀ွမ္းက ႏုိင္ငံ
အီဂ်စ္အာရပ္ သမၼတႏိုင္ငံသည္ အာရွတိုက္၏ အေနာက္ေတာင္ေထာင့္ႏွင့္ အာဖရိကတိုက္၏ အေရွ႕ေျမာက္ေထာင့္တို႔ကို ဆိုင္းႏိုင္းကြၽန္းဆြယ္ေခၚ ကုန္း႐ုိးတံတားျဖင့္ ခ်ိတ္ဆက္ထားၿပီး တိုက္ႀကီးႏွစ္တိုက္ၾကား ခြထိုင္ထားေသာ ႏိုင္ငံျဖစ္သည္။ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံသည္ ေျမထဲပင္လယ္ေဒသ၊ အေရွ႕အလယ္ပိုင္း ေဒသႏွင့္ မူဆလင္ႏိုင္ငံမ်ား အေပၚတြင္ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ႏိုင္ငံေရး၊ စစ္ေရးတို႔အရ ၾသဇာသက္ေရာက္ႏိုင္ေသာ ႏိုင္ငံျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံတကာ ဆက္ဆံေရး နယ္ပယ္တြင္လည္း မဟာအင္အားႀကီး ႏိုင္ငံႀကီးမ်ားေအာက္ အလယ္အလတ္ ၾသဇာရွိ ႏိုင္ငံလည္း ျဖစ္သည္။ အီဂ်စ္ေလတပ္သည္ အေရွ႕အလယ္ပိုင္းတြင္ အစၥေရး ေလတပ္ႏွင့္ တန္းတူအဆင့္အတန္းရွိၿပီး အေရွ႕အလယ္ပိုင္းတြင္ ေထာက္လွမ္းေရး ၿဂိဳဟ္တု ပိုင္ဆုိင္ေသာ ႏွစ္ႏိုင္ငံတြင္ တစ္ႏိုင္ငံျဖစ္သည္။ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုသည္ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံကို ကာကြယ္ေရး အေထာက္အပံ့အျဖစ္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁ ဒသမ ၃ ဘီလ်ံခန္႔ ေထာက္ပံ့လ်က္ ရွိသည့္အေလ်ာက္ ႏွစ္ႏိုင္ငံ တပ္မေတာ္တုိ႔အၾကား ဆက္ဆံေရးမွာလည္း မဟာဗ်ဴဟာ အဆင့္တြင္ ရွိေနသည္ဟု ဆိုႏိုင္သည္။
စစ္တပ္အာဏာသိမ္းျခင္း
အီဂ်စ္သမၼတ မိုဟာမက္ေမာ္စီကို ဆန္႔က်င္ဆႏၵျပမႈမ်ား ဆက္တိုက္ျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီးေနာက္ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္ ၃ ရက္တြင္ ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး အဗၺဒူဖာတာခါလီအယ္လ္စီစီသည္ သမၼတေမာ္စီကို ျဖဳတ္ခ်ေၾကာင္းႏွင့္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို ဆိုင္းငံ့လိုက္ေၾကာင္း၊ သမၼတ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားကို မၾကာမီ က်င္းပေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ တရားလႊတ္ေတာ္ တရားသူႀကီး အက္ဒလီမန္ဆာကို အီဂ်စ္ႏိုင္ငံ၏ ၾကားျဖတ္သမၼတအျဖစ္ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ား က်င္းပၿပီးခ်ိန္အထိ ခန္႔အပ္ေၾကာင္းႏွင့္ ပညာရွင္မ်ား ပါ၀င္ေသာ ၾကားျဖတ္အစိုးရကို ဖြဲ႕စည္းမည္ျဖစ္ေၾကာင္းတို႔ကို ထုတ္ျပန္ေၾကညာခဲ့သည္။ သမၼတေမာ္စီကို ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ထိန္းသိမ္းခဲ့ၿပီး Muslim Brotherhood ေခါင္းေဆာင္မ်ားကိုလည္း ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။ အာဏာသိမ္း ေၾကညာခ်က္ေၾကာင့္ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံတစ္၀န္း အာဏာသိမ္းမႈကို ေထာက္ခံသူမ်ားႏွင့္ ဆန္႔က်င္သူမ်ား၏ ဆႏၵျပပြဲမ်ား၊ ခိုက္ရန္ပြဲမ်ား ဆက္တိုက္ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။
သမၼတေမာ္စီ ေရြးေကာက္ခံရသည့္ တစ္ႏွစ္ပတ္လည္ေန႔ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ ဇြန္ ၃၀ ရက္တြင္ အာဏာရွင္ ပံုစံအုပ္ခ်ဳပ္မႈအေပၚ မေက်နပ္သျဖင့္ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံတစ္၀န္း ဆႏၵျပသူ သန္းေပါင္းမ်ားစြာသည္ လမ္းမမ်ားေပၚထြက္ ဆႏၵျပခဲ့ၾကၿပီး သမၼတေမာ္စီ ရာထူးမွ ႏုတ္ထြက္ေပးရန္ ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကသည္။ ဆန္႔က်င္ဆႏၵျပသူငါးဦး အသတ္ခံရၿပီး ေနာက္ပိုင္းတြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏၵျပမႈမ်ားတြင္ အၾကမ္းဖက္မႈ တိုက္ခိုက္မႈမ်ား ေရာေႏွာလာခဲ့သည္။
စစ္တပ္၏ သမၼတေမာ္စီကို ရာထူးမွ ႏုတ္ထြက္ေပးရန္ ေတာင္းဆိုမႈအား ျငင္းဆန္ခဲ့ျခင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး သမားမ်ားသည္ လက္ရွိအေျခအေနကို မထိန္းသိမ္းႏိုင္ပါက အာဏာသိမ္းမည္ဟု ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္းတို႔၏ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဆႏၵျပမႈမ်ားသည္ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒေရးရာ အမ်ဳိးသား အက်ပ္အတည္းႀကီး အျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိလာခဲ့သည္။
စစ္တပ္သည္ တိုင္းျပည္အက်ပ္အတည္းကို ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒႏွင့္အညီ ႏိုင္ငံေရးအရ ေျဖရွင္းဖို႔ အေထာက္အပံ့ မျပဳခဲ့သည့္အျပင္ ျပႆနာကို ႏိုင္ငံေရး သမားမ်ားကိစၥ သက္သက္အျဖစ္ လက္ေရွာင္ထိုးခ်ကာ အာဏာသိမ္းမည္ဟု ရာဇသံေပးမႈသည္ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံ အနာဂတ္အတြက္ ႏိုင္ငံေရး စိုးရိမ္ေရမွတ္ တစ္ခုပင္ ျဖစ္သည္ဟု ေကာက္ခ်က္ျပဳႏိုင္သည္။
စစ္တပ္မွ အာဏာသိမ္းျခင္းသည္ အစိုးရ၊ ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ားႏွင့္ အတိုက္အခံ လႈပ္ရွားမႈတို႔အၾကား ဘံုသေဘာထားႏွင့္ ဘုံသေဘာတူညီခ်က္ တစ္ရပ္ကို မခ်မွတ္ႏိုင္သျဖင့္ဟု ဆိုေစကာမူ အာရပ္ေႏြဦးအလြန္ ဒီမိုကေရစီနည္းက် တည္ေဆာက္ထားသည့္ ယႏၲရားတစ္ခုကုိ စစ္တပ္အာဏာသိမ္းမႈႏွင့္ ထိန္းေက်ာင္းခဲ့ရျခင္းမွာ လြဲေခ်ာ္မႈတစ္ခုပင္ ျဖစ္သည္။ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို ဆန္႔က်င္ဖီဆန္ အာခံသည့္ လုပ္ရပ္ဟုလည္း ဆိုႏိုင္သည္။
ကမၻာ့ႏိုင္ငံေရး ဇာတ္ခံုေပၚတြင္ ဒီမိုကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးႏွင့္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကို ပံုေဖာ္ေနသည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံမ်ားအတြက္ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံ ျဖစ္စဥ္သည္ သင္ခန္းစာယူဖြယ္ ျဖစ္သည္။ ဒီမိုကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးတြင္ စစ္တပ္အာဏာသိမ္းမႈ ပါ၀င္လာျခင္းသည္ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္မႈပင္ ျဖစ္သည္။ အီဂ်စ္စစ္တပ္သည္ အေမရိကန္စစ္တပ္ အေထာက္အပံ့ အကူအညီေအာက္တြင္ ရပ္တည္ေနေသာေၾကာင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးတြင္ စိတ္၀င္စားမႈ နည္းပါးႏိုင္ေျခ ရွိသျဖင့္ အီဂ်စ္ျပည္သူတို႔အတြက္ ကံေကာင္းသည္ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳရမည္ ျဖစ္သည္။
အီဂ်စ္ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ
သမၼတမိုဟာမက္ ေမာ္စီသည္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ ၂၆ ရက္တြင္ အီဂ်စ္အာရပ္ သမၼတႏိုင္ငံ၏ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို လက္မွတ္ေရးထိုး ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲေရး ေကာင္စီသည္ ဥပေဒမူၾကမ္းကို ၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ ႏို၀င္ဘာ ၃၀ ရက္တြင္ အတည္ျပဳခဲ့သည္။ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ ၁၅ ရက္မွ ဒီဇင္ဘာ ၂၂ ရက္အတြင္း  ျပည္လံုးကြၽတ္ ဆႏၵခံယူပြဲ က်င္းပခဲ့သည္။
မဲေပးပိုင္ခြင့္ရွိသူ ၃၃ ရာခိုင္ႏႈန္း မဲေပးခဲ့ၿပီး မဲလာေရာက္ေပးသူ ၆၄ ရာခိုင္ႏႈန္း၏ ေထာက္ခံမႈျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို အတည္ျပဳခဲ့သည္။
အီဂ်စ္အာရပ္ သမၼတႏိုင္ငံ၏ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒသစ္သည္ သမၼတမူဘာရက္ လက္ထက္က သမၼတထံ အာဏာမ်ားအားလံုး အပ္ႏွင္းခဲ့သည့္ ပံုစံကို ပယ္ဖ်က္ခဲ့ၿပီး လႊတ္ေတာ္မ်ားကို လုပ္ပိုင္ခြင့္မ်ား၊ အာဏာမ်ား ပိုမိုအပ္ႏွင္းခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ အီဂ်စ္စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားသည္ မူဘာရက္ လက္ထက္က ရရွိခဲ့ေသာ အာဏာႏွင့္ အခြင့္အေရး အမ်ားစုကို ျပန္လည္ရရွိခဲ့ၾကသည္။ ဘာသာေရး အေျခခံေသာ ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ား ဖြဲ႕စည္းတည္ေထာင္ျခင္းကိုလည္း ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒက ခြင့္မျပဳေပ။
ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ၊ ပုဒ္မ (၁၄၆) အရ၊ သမၼတသည္ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ ျဖစ္ေသာ္လည္း၊ သမၼတေမာ္စီသည္ အီဂ်စ္တပ္မေတာ္အေပၚ ၾသဇာလႊမ္းမိုးမႈ မရွိသည့္အျပင္ အီဂ်စ္တပ္မေတာ္သည္ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ မပတ္သက္ေသာ အဖြဲ႕အစည္းအျဖစ္ ရပ္တည္ေနသည္။ ပုဒ္မ (၁၉၅) အရ ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီးသည္ တပ္မေတာ္ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ျဖစ္ၿပီး တပ္မေတာ္ အရာရွိႀကီးမ်ားမွ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ကို ခန္႔အပ္ရမည္ ျဖစ္သည္။
အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ ဥပေဒျပဳေရးႏွင့္ တရားစီရင္ေရး မ႑ိဳင္မ်ားတြင္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒအရ စစ္တပ္အေနျဖင့္ ပါ၀င္ပတ္သက္ခြင့္ မရွိေသာ္လည္း အီဂ်စ္စစ္တပ္သည္ ႏိုင္ငံေရး အက်ပ္အတည္းကို အာဏာသိမ္းသည့္ နည္းလမ္းျဖင့္ ေျဖရွင္းခဲ့ၿပီး အီဂ်စ္ကာကြယ္ေရး ၀န္ႀကီးက ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို ဆိုင္းငံ့ေၾကာင္း ထုတ္ျပန္မႈသည္ အက်ည္းတန္ အ႐ုပ္ဆိုးေသာ ျပယုဂ္တစ္ခုပင္ ျဖစ္သည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ အျခားထြန္းသစ္စ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံမ်ားအေနျဖင့္ အာဏာသိမ္းမႈ၊ ဖြဲ႕စည္းပံုကို ဖ်က္သိမ္းမႈ၊ ဆိုင္းငံ့မႈတို႔ကို အေၾကာင္းျပဳလ်က္ ႏိုင္ငံ၊ ျပည္သူႏွင့္ စစ္တပ္သံုးဦး သံုးဖလွယ္နစ္နာ ဆံုး႐ႈံးမႈမ်ားကို သင္ခန္းစာယူသင့္သည္။ အကယ္စင္စစ္ စစ္တပ္အေနျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒႏွင့္အညီ ေျဖရွင္းႏိုင္ရန္ လိုအပ္ေသာ လံုျခံဳေရး အေထာက္အပံ့ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအရ ေျဖရွင္းနည္းကိုသာ အားေပးေထာက္ခံသင့္သည္။
အီဂ်စ္ပါလီမန္ႏွင့္ ေရြးေကာက္ပြဲ
အီဂ်စ္ႏိုင္ငံ၏ လႊတ္ေတာ္ကို အထက္လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ ေအာက္လႊတ္ေတာ္တို႔ျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားသည္။ ေအာက္လႊတ္ေတာ္သည္ ဥပေဒျပဳေရးႏွင့္ ေန႔စဥ္ဥပေဒေရးရာ ကိစၥမ်ားအတြက္ အဓိက တာ၀န္ရွိသည္။ ေအာက္လႊတ္ေတာ္တြင္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ၅၀၈ ဦး ပါ၀င္သည္။ အမတ္ ၄၉၈ ဦးကို ေရြးေကာက္ပြဲမွ တင္ေျမႇာက္ၿပီး အမတ္ ၁၀ ဦးကို တိုက္႐ုိက္ခန္႔အပ္သည္။ အမတ္ ၄၉၈ ဦးအနက္၊ ၁၆၆ ဦးကို မဲအမ်ားဆံုးရရွိသူ အႏိုင္ရသည့္စနစ္၊ ၃၃၂ ဦးကို အခ်ဳိးက် ကိုယ္စားျပဳမႈစနစ္ (ပီအာ)ျဖင့္ ေရြးခ်ယ္သည္။
႐ူရာေကာင္စီသည္ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံ၏ အထက္လႊတ္ေတာ္ျဖစ္ၿပီး လႊတ္ေတာ္အမတ္ ၂၇၀ ႏွင့္ ဖြဲ႕စည္းထားသည္။ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ ၉၀ ကို သမၼတမွ တိုက္႐ုိက္ခန္႔အပ္ၿပီး အမတ္ ၁၈၀ ကို ေရြးေကာက္ပြဲမွတစ္ဆင့္ ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္သည္။ အမတ္ ၁၈၀ ဦးအနက္၊ အမတ္ ၆၀ ကကို မဲအမ်ားဆံုး ရရွိသူ အႏိုင္ရရွိသည့္ စနစ္ျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ အမတ္ ၁၂၀ ကို အခ်ဳိးက် ကိုယ္စားျပဳမႈစနစ္ (ပီအာ)ျဖင့္ လည္းေကာင္း ေရြးေကာက္သည္။ လြတ္လပ္ေရးႏွင့္ တရားမွ်တေရး ပါတီႏွင့္ Muslim Brotherhood ပါတီတို႔ ပါ၀င္ေသာ အီဂ်စ္ဒီမိုကရက္တစ္ မဟာမိတ္ ပါတီသည္ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္လံုးတြင္ အမတ္ေနရာ အမ်ားစုကို အႏိုင္ရရွိထားသည္။
အီဂ်စ္အာရပ္ သမၼတႏိုင္ငံ၏ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ ၂၃၁ အရ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ အာဏာတည္ၿပီးေနာက္ က်င္းပသည့္ လႊတ္ေတာ္ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားတြင္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေနရာ၏ သံုးပံုႏွစ္ပံုကို အခ်ဳိးက် ကိုယ္စားျပဳမႈ စနစ္ျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ က်န္လႊတ္ေတာ္အမတ္ သံုးပံုတစ္ပံုကို မဲအမ်ားဆံုး ရရွိသူ အႏိုင္ရရွိသည့္ စနစ္ျဖင့္ လည္းေကာင္း ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ရမည္ ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ား သို႔မဟုတ္ တစ္သီးပုဂၢလ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားသည္ စနစ္ႏွစ္မ်ဳိးတြင္ ႏွစ္သက္ရာ စနစ္ျဖင့္ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ႏိုင္သည္။
စစ္တပ္မွ အာဏာသိမ္းၿပီးေနာက္ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံ အထက္လႊတ္ေတာ္ကို ဖ်က္သိမ္းခဲ့ျခင္းသည္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒႏွင့္ မညီသည့္အျပင္ စစ္တပ္က မည္သို႔ပင္ ႏိုင္ငံေရး၌ စိတ္မ၀င္စားဟု ဆိုေစကာမူ အထက္လႊတ္ေတာ္ကို ဖ်က္သိမ္းခဲ့မႈသည္ ႏိုင္ငံေရးအရ ေျခကြၽံမႈ ျဖစ္သည္ဟုလည္း ေကာက္ခ်က္ျပဳၾကသည္။ ဖြဲ႕စည္းပံုအရ သမၼတကသာ ေအာက္လႊတ္ေတာ္ကို ဖ်က္သိမ္းႏိုင္ၿပီး အထက္လႊတ္ေတာ္သည္ ေအာက္လႊတ္ေတာ္ ဖ်က္သိမ္းထားခ်ိန္တြင္ပင္ ဥပေဒျပဳေရး အာဏာကို ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒအရ ဆက္လက္က်င့္သံုးႏိုင္ခြင့္ ရွိသည္။ အဆိုပါ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို လႊမ္းမိုးအာဏာသိမ္းမႈကို အေၾကာင္းျပဳလ်က္ အာဖရိက သမဂၢသည္ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံကို အဖြဲ႕၀င္အျဖစ္မွ ဆိုင္းငံ့ခဲ့သည္။
တာမာ႐ူ သူပုန္လႈပ္ရွားမႈ
၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ဇြန္ ၃၀ ရက္တြင္ လက္မွတ္ေပါင္း ၁၅ သန္း ရရွိေအာင္ ေကာက္ခံၿပီး အီဂ်စ္သမၼတ မိုဟာမက္ေမာ္စီကို သမၼတေရြးေကာက္ပြဲမ်ား အခ်ိန္ေစာေခၚယူေရး ေတာင္းဆိုမည့္ အတိုက္အခံ လူထုလႈပ္ရွားမႈသည္ တာမာ႐ူ သူပုန္လႈပ္ရွားမႈပင္ ျဖစ္သည္။ အဆိုပါ သူပုန္လႈပ္ရွားမႈကို ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ဧၿပီ ၂၈ ရက္တြင္ စတင္ခဲ့ၿပီး ဇြန္ ၂၉ ရက္တြင္ လက္မွတ္ေပါင္း ၂၂ သန္းေက်ာ္ကို စုေဆာင္းရရွိခဲ့သည္ဟု တာမာ႐ူ လႈပ္ရွားမႈက ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။ အဆိုပါ လႈပ္ရွားမႈ အဖြဲ႕၀င္မ်ားသည္ သမၼတေမာ္စီကို ဇူလိုင္ ၂ ရက္ မတိုင္မီ ရာထူးမွ ႏုတ္ထြက္ေပးရန္ ေတာင္းဆိုခဲ့ၿပီး မႏုတ္ထြက္ပါက အစိုးရ အာဏာဖီဆန္ေရး လူထုလႈပ္ရွားမႈမ်ား စတင္မည္ဟု ေၾကညာခဲ့သည္။ အီဂ်စ္စစ္တပ္က အစိုးရႏွင့္ တာမာ႐ူ ႏွစ္ဖက္လံုးကို ဇူလိုင္ ၃ ရက္ မတိုင္မီ အက်ပ္အတည္းအား ေျဖရွင္းရန္ ရာဇသံ ေပးခဲ့သည္။ အက်ပ္အတည္းကို မေက်ာ္လႊားႏိုင္ပါက စစ္တပ္အေနျဖင့္ အစိုးရႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးတြင္ ပါ၀င္မည္ မဟုတ္ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံေရး လမ္းျပေျမပံုကို အဆိုျပဳမည္ဟု ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။
နိဂံုး
အခ်ဳပ္အားျဖင့္ဆိုေသာ္ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံတြင္ စစ္တပ္အာဏာသိမ္းယူမႈသည္ အာရပ္ေႏြဦး ေတာ္လွန္ေရး၏ ဂုဏ္သိကၡာကို ထိခိုက္ေစခဲ့သည့္အျပင္ စစ္တပ္သည္ ဒီမိုကေရစီ ထြန္းသစ္စႏိုင္ငံမ်ား၏ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒမ်ားကို အလြယ္တကူ ဖ်က္သိမ္းႏိုင္၊ ၾသဇာလႊမ္းႏိုင္ေသာ ယႏၲရား ျဖစ္ေၾကာင္းကိုလည္း ပိုမိုသိသာ ထင္ရွားေစခဲ့သည္။ ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ တင္ေျမႇာက္ေသာ သမၼတကို ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို ဆန္႔က်င္အာဏာသိမ္းမႈႏွင့္ ျဖဳတ္ခ်ခဲ့ျခင္းသည္လည္း စံနမူနာယူဖြယ္ လုပ္ရပ္မဟုတ္ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳႏိုင္သည္။ စစ္တပ္အာဏာ သိမ္းမႈကို ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ေထာက္ခံႀကိဳဆိုေနေသာ အီဂ်စ္ျပည္သူမ်ားကို ျမင္ေတြ႕ရေသာအခါ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံ၏ အနာဂတ္ႏွင့္ မ်ဳိးဆက္သစ္မ်ားအတြက္ အလြန္အမင္း စိုးရိမ္စိတ္ ၀င္ခဲ့မိသည္။  ျပည္သူလူထုႏွင့္ ထိုက္တန္ေသာ အစိုးရကို ရသည္ဟူေသာ စကားကို ျပန္ၾကားေယာင္မိသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ အပါအ၀င္ ဒီမိုကေရစီ ထြန္းသစ္စ ႏိုင္ငံမ်ားမွ ျပည္သူမ်ားသည္ အာရပ္ေႏြဦး ေတာ္လွန္ေရးႏွင့္ အာရပ္ျပည္သူလူထုကို ဂုဏ္ယူအားက် ခဲ့ၾကေသာ္လည္း အီဂ်စ္အာဏာသိမ္း ဇာတ္လမ္းေနာက္ပိုင္းတြင္ အဆိုပါ ျပည္သူမ်ားသည္ အာရပ္ေႏြဦးႏွင့္ အာရပ္ျပည္သူ လူထုအတြက္ စိုးရိမ္ပူပန္ခဲ့သည့္နည္းတူ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္လည္း စိုးရိမ္ပူပန္ခဲ့ၾကသည္။ ေခတ္အဆက္ဆက္ ကမၻာ့သမိုင္း စာမ်က္ႏွာမ်ားစြာတြင္ ႏိုင္ငံေရး ျပႆနာမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရး အက်ပ္အတည္းမ်ားကို စစ္တပ္အာဏာ သိမ္းမႈႏွင့္ ေျဖရွင္းခဲ့ေသာ အစဥ္အလာဆိုးႀကီးအား မည္သို႔မည္ပံု အဆံုးသတ္ႏိုင္မည္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဒီမိုကေရစီ ထြန္းသစ္စ ႏိုင္ငံမ်ား အပါအ၀င္ ကမၻာ့မိသားစု၀င္ ႏိုင္ငံမ်ား အားလံုးအေနျဖင့္ ၀ိုင္း၀န္းအေျဖရွာသင့္ေၾကာင္း အီဂ်စ္ႏိုင္ငံ၏ လတ္တေလာ ျဖစ္စဥ္မ်ားက သက္ေသျပဳလ်က္ ရွိေနပါသည္။
 Written by ေဒါက္တာရန္မ်ိဳးသိမ္း
Credit To Eleven Journal
Read More »

မကၠာသီႏွင့္ မာ႐ိုး အတၱမ်က္ႏွာဖံုးကိုဆြဲခြာျခင္း


ေရးသားသူ- ရဲမုိး

လူထုၾကားမွာ အေၾကာက္တရားကို ပါးနပ္စြာႏႈိးဆြကိုင္တြယ္ႏုိင္လွ်င္ ပုဂၢိဳလ္ေရးၾသဇာအာဏာကို အလြယ္တကူတည္ေထာင္ႏုိင္သည္ဆုိ သည့္ သီအိုရီကို ယခုမွေတြ႕ရွိသည္မဟုတ္ပါ။ သမုိင္းအဆက္ဆက္မွာနာမည္ဆုိးျဖင့္ ေက်ာ္ၾကားသည့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားက လက္ေတြ႕ျပၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ စစ္ေအးတုိက္ပြဲကာလအစ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုမွာ“ကြန္ျမဴနစ္ေခ်မႈန္းေရး”ကို ေႂကြးေၾကာ္ခဲ့ၿပီး ပုဂိၢဳလ္ေရးၾသဇာအာဏာ ထူေထာင္ခဲ့သည္။ ဆီနိတ္တာဂ်ဳိးဇက္မကၠာသီနဲ႔ သူ႔မ်က္ႏွာဖံုးကို ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ဆြဲခြာခဲ့သည့္ သတင္းစာဆရာအက္ဒ၀ပ္အာရ္မာ႐ိုးတို႔အေၾကာင္းကို ဒီကေန႔ေဆြးေႏြးၾကပါစို႔။

ဒုတိယကမၻာစစ္ၿပီးခါစ ကမၻာ့ႏုိင္ငံေရးမွာ အေမရိကန္ဦးေဆာင္သည့္ အေနာက္အုပ္စုႏွင့္ ဆုိဗီယက္ရုရွားဦးေဆာင္သည့္ ကြန္ျမဴနစ္ ဘေလာ့ခ္တုိ႔အၾကား စစ္ေအးတုိက္ပြဲစတင္လာခဲ့သည္။ အေမရိကန္ ျပည္သူမ်ားၾကားမွာ “ကြန္ျမဴနစ္ အေၾကာက္တရား”ကို ႏႈိးဆြခဲ့ၿပီး ပုဂၢိဳလ္ေရးၾသဇာကို တည္ေထာင္ခဲ့သူကေတာ့ ၀စၥကြန္ဆင္ျပည္နယ္ ရီပတ္ ဘလစ္ကန္ ဆီနိတ္တာဂ်ဳိးဇက္ မကၠာသီပါ။

၁၉၅၀ ျပည့္ႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၉ ရက္မွာမကၠာသီက “အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုကို ကြန္ျမဴနစ္ေတြခ်ဳပ္ကိုင္ထားၿပီ၊ ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးဌာနမွာလည္း ကြန္ျမဴနစ္ေတြ၀င္စီးထားၿပီ၊ ႏုိင္ငံျခားေရးဌာနမွာ ၀င္ေရာက္လုပ္ကုိင္ေနသည့္ ကြန္ျမဴနစ္ ၂၀၅ ေယာက္စာရင္းကိုရထားၿပီ”ဆုိသည့္ ျပဴးတူးၿပဲတဲ မိန္႔ခြန္းတစ္ခုကို သူစတင္ေျပာခဲ့သည္။ သည့္ေနာက္ ပိုင္းမွာေတာ့ “လူ႔အဖြဲဲ႕အစည္းအ တြင္းက ကြန္ျမဴနစ္ေတြကို ဆြဲထုတ္ၾက”ဆုိသည့္ ေႂကြးေၾကာ္သံကို ဦးေဆာင္ၿပီး အာဏာတစ္ခုကိုသူ ထူေထာင္ခဲ့ေတာ့သည္။

သာမန္ဘုမသိဘမသိျပည္သူမ်ားၾကားမွာ အေမရိကန္ႏုိင္ငံကို ေနခ်င္းညခ်င္း ကြန္ျမဴနစ္မ်ားက ထိန္းသိမ္းေတာ့မေယာင္ ထင္ျမင္ေစသည့္နည္းလမ္းျဖင့္ မကၠာသီတစ္ေယာက္ မ်ဳိးခ်စ္တုိက္ပြဲႀကီး၏ တပ္ဦးက သူရဲေကာင္းအျဖစ္ သူ႔ကိုယ္သူ ျခယ္မႈန္းခဲ့သည္။

အလယ္ေခတ္က ဥေရာပမွာ “စုန္း”ဟုစြပ္စြဲၿပီး လူအမ်ားအျပားကို သတ္ျဖတ္ခဲ့သည့္ “စုန္းစစ္ဆင္ေရး” Witch Hunt အတုိင္းကြန္ျမဴ နစ္စစ္ဆင္ေရးကိုႏုိင္ငံအ၀န္း ရြက္လႊင့္ခဲ့သည္။ မကၠာသီေခတ္မွာ တကၠသိုလ္ပါေမာကၡမ်ား၊ စာေရး ဆရာမ်ား၊ အႏုပညာရွင္မ်ား၊ ႏုိင္ငံ ၀န္ထမ္းအမ်ားအျပားရာထူးမွ ထုတ္ပယ္ခံရ၊ အေရးယူခံခဲ့ၾကရသည္။ စာရင္းဇယားမ်ားအရ ေထာင္ႏွင့္ခ်ီသည့္ အေမရိကန္မ်ား အေၾကာင္းမဲ့အေရးယူခံၾကရသည္ဟု ဆိုသည္။

မကၠာသီကို ေက်ာေထာက္ ေနာက္ခံေပးထားသူကေတာ့ အက္ဖ္ဘီအုိင္ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႕ႀကီး၏ ၫႊန္ၾကားေရးမွဴး ေဂ်အက္ ဒဂါဟူးဗား။ မကၠာသီ၏ ဆႏၵကိုပံု ေဖာ္ဖို႔ ေထာက္လွမ္းေရးတပ္ဖြဲ႕၀င္မ်ားက အက်ဳိးေဆာင္ေပးခဲ့ၾကသည္။ အိမ္ျဖဴေတာ္ကပင္၀င္မစြက္ရဲ။ အျခားႏုိင္ငံေရးသမားမ်ားႏွင့္ အစုိုးရအရာရွိမ်ားကလည္း လူၿပိန္းႀကိဳက္ေႂကြးေၾကာ္သံေအာက္မွာ ေနရာတစ္ေနရာရဖို႔ မကၠာသီကို ပူး ေပါင္းၾကရသည္။

မကၠာသီကို မည္သူမွ်မေ၀ဖန္ရဲ။ မကၠာသီကိုမည္သူမွ်စိန္မေခၚရဲ။ မကၠာသီကို မည္သူမွ်မဆန္႔က်င္ရဲခဲ့ပါ။ မကၠာသီကိုေ၀ဖန္သူသည္မ်ဳိး ခ်စ္စိတ္ဓာတ္မရွိသူ၊ မကၠာသီကို စိန္ေခၚသူသည္ ကြန္ျမဴနစ္၊ မကၠာသီကို ဆန္႔က်င္သူသည္ တုိင္းျပည္သစၥာေဖာက္ဟု မကၠာသီႏွင့္ အဖြဲ႕သားမ်ားက စည္း႐ံုးလႈံ႕ေဆာ္ခဲ့ၾကသည္။

မကၠာသီႏွင့္အဖြဲ႕က “အနီေရာင္ခ်န္နယ္မ်ား”Red Channels ဆုိသည့္ လႈပ္ရွားမႈႏွင့္ သူတုိ႔ အယူအဆႏွင့္ မကိုက္ညီသည့္ ေရဒီယို အသံလႊင့္ဌာနမ်ားကို ကြန္ျမဴနစ္ဟု စြပ္စြဲခဲ့သည္။ သတင္းႏွင့္ ေဖ်ာ္ေျဖေရးသမား ၁၅၁ ဦးကို အနက္ေရာင္စာရင္း Black List သြင္းခဲ့သည္။ ေဟာလိ၀ုဒ္အနက္ေရာင္ စာရင္း Hollywood Black List ဆုိသည့္ လႈပ္ရွားမႈႏွင့္ ေဟာလိ၀ုဒ္ အႏုပညာေလာကက သ႐ုပ္ေဆာင္၊ ဒါ႐ိုက္တာ၊ ဇာတ္ၫႊန္းေရးဆရာႏွင့္ အႏုပညာရွင္ အမ်ားအျပားကိုလည္း စြပ္စြဲတုိက္ခိုက္ခဲ့ၾကသည္။

လြတ္လပ္သည့္ အေတြးအေခၚကို ကိုင္စြဲခဲ့သည့္အတြက္ မကၠာသီေခတ္က အနက္ေရာင္စာရင္းအသြင္းခံၾကရသူမ်ားမွာ ကမၻာေက်ာ္ ႐ုပ္ရွင္ပညာရွင္ခ်ာလီခ်က္ပလင္၊ သိပၸံပညာရွင္ အဲလ္ဘတ္အိုင္းစတုိင္း၊ ႏိုဗယ္ဆုရ စာေရးဆရာ ေသာမတ္စ္မန္း၊ အဏုျမဴဗံုးတီထြင္သူ သိပၸံပညာရွင္ ေရာဘတ္အိုဗင္ဟိုင္းမား၊ စာေရးဆရာႀကီး အာသာမစ္လာ၊ စာေရးဆရာမ ေဒၚ႐ိုသီပါကား တုိ႔အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံအဖိုးတန္ပညာရွင္မ်ားစြာပါ၀င္ခဲ့သည္။

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုသည္ မကၠာသီလႈပ္ရွားမႈေအာက္တြင္ စကားဟဟ မေျပာရဲေတာ့ပါ။ မည္သူမွ် ဂ်ဳိးဇက္မကၠာသီကို စိန္မ ေခၚရဲေတာ့ၿပီလား။

Columbia Broadcasting System ေရဒီယိုႏွင့္ ႐ုပ္သံသတင္း ဌာနႀကီးမွာ သမိုင္းတြင္မည့္ သတင္းစာဆရာတစ္ေယာက္ရွိခဲ့သည္။ သူ႔ နာမည္က အက္ဒ၀ပ္အာရ္မာ႐ိုး။ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္းက နာဇီဂ်ာမန္မ်ား ဗံုးေတြတ၀ုန္း၀ုန္းႀကဲေနသည့္ၾကားက လန္ဒန္ၿမိဳ႕ကေန ေရဒီယိုျဖင့္ Live သတင္းေၾကညာခဲ့သည့္မာ႐ိုးကို အေမရိကန္ျပည္သူမ်ားက ေလးစားယံုၾကည္ၾကသည္။

မာ႐ိုးႏွင့္ သူ႔မိတ္ေဆြ ပ႐ိုဂ်ဴဆာ ဖရက္ဖရင္ဒေလတို႔က မကၠာသီ ေအာက္မွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့ေနခဲ့သည့္အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုကို ျပန္လည္ဆယ္ယူဖို႔ႀကိဳးပမ္းၾကသည္။ မည္သူမွ်မထိတို႔ရဲသည့္ မကၠာသီကို စံုစမ္းေဖာ္ထုတ္ဖို႔ သူတုိ႔ျပင္ဆင္သည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ မာ႐ိုး၏ ႐ုပ္သံအစီအစဥ္ “See It Now”ကတစ္ဆင့္ မကၠာသီကို စံုစမ္းေဖာ္ထုတ္သြားဖုိ႔သူတုိ႔ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္။ ထိုဆံုးျဖတ္ခ်က္က CBS ၏ သတင္းခန္းအတြင္းမွာ ဗံုးတစ္လံုးလို ေပါက္ကြဲသြားေတာ့သည္။ အိမ္ျဖဴေတာ္ကပင္ဆင္ျခင္ေနရသည့္ မကၠာသီကို စိန္ေခၚျခင္းသည္ CBS အတြက္ ကိုယ့္ေသတြင္းကိုယ္တူး ျခင္းဟု ဦးေဆာင္သူအခ်ဳိ႕ကယူဆသည္။ တစ္ဖက္က တန္ျပန္ျပဳလုပ္ လာမည့္ တိုက္စစ္ကို သူတုိ႔ရင္မဆုိင္ ရဲပါ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ CBS ကိုယ္ တုိင္က မာ႐ိုးကိုတားျမစ္လာေတာ့ သည္။ မာ႐ိုးေနာက္မွာေတာ့ သူနဲ႔ တစ္သားတည္းခံယူထားသည့္ ပ႐ုိဂ်ဴဆာဖရင္ဒေလ၊ မာ႐ိုးႏွင့္ အမွန္တရားကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုး၍ တစ္ဘ၀လံုး ပံုခ်ထုိးၾကမည့္ ကင္မရာႏွင့္ အသံဖမ္းသမားမ်ားသာ။ အျပန္ျပန္အလွန္လွန္ ျငင္းခုံၾကၿပီး CBS က မာ႐ိုးကို ထုတ္လုပ္မႈႈစရိတ္မေပးႏုိင္၊ CBS လို ဂိုကိုပင္ အသံုးျပဳခြင့္မေပးႏုိင္ဟုေျပာသည္။ မာ႐ိုးႏွင့္ ဖရင္ဒေလကလည္း သူတုိ႔အစီအစဥ္ကို ကိုယ့္စရိတ္ကုိယ္စိုက္ ေၾကာ္ျငာခ
ေပးၿပီး လႊင့္ထုတ္ဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္။ သည္လိုႏွင့္ သတင္းစာပညာ၏ သမိုင္း၀င္တုိက္ပြဲႀကီး စတင္ခဲ့ပါသည္။

၁၉၅၄ ခုႏွစ္ မတ္လ ၉ ရက္မွာ “ဆီးနိတ္တာ မကၠာသီႏွင့္ပတ္သက္၍ အစီရင္ခံစာ” A Report on Senator Joseph McCarthy ကို “ See It Now ” အစီအစဥ္မွာ ထုတ္လႊင့္ခဲ့သည္။သန္းႏွင့္ခ်ီသည့္ အေမရိကန္ ျပည္သူမ်ားကို သူတုိ႔ေၾကာက္ရြံ႕သည့္ မကၠာသီကို စံုစမ္းေဖာ္ထုတ္ျပသည့္ မာ႐ိုး၏မ်က္ႏွာကို ႐ုပ္သံမွတစ္ဆင့္ ၾကည့္႐ႈခဲ့ၾကသည္။ စီးကရက္ကိုလက္ၾကားညႇပ္ထားၿပီး တည္ၿငိမ္စြာေျပာဆို သြားသည့္ မာ႐ိုးက မကၠာသီ၏ ေရွ႕ေနာက္မညီသည့္ စကားမ်ားႏွင့္ အမွားမ်ားကို ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ဖြင့္ခ်ခဲ့သည္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုတစ္ခုလံုး တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္စြာျဖင့္ ႐ုပ္ျမင္ သံၾကားအစီအစဥ္ကို ေစာင့္စား ၾကည့္႐ႈခဲ့ၾကသည္။ အစီအစဥ္အၿပီး မွာေတာ့ မာ႐ိုးက ပရိသတ္ကို သူႏႈတ္ဆက္ေနၾကအတုိင္း “Good Night and Good Luck ” ဟု ႏႈတ္ဆက္စကားဆုိခဲ့သည္။ တင္ဆက္မႈၿပီးသည္ႏွင့္ သတင္းခန္းထဲကို ဖုန္း မ်ားဆက္တုိက္၀င္လာသည္။ မာ႐ိုး ကို ေထာက္ခံသည့္ ျပည္သူမ်ား၏ တယ္လီဖုန္းမ်ားေခၚသံမ်ား။

မာ႐ိုး၏ ထက္ျမက္ရဲရင့္သည့္ စံုစမ္းေဖာ္ထုတ္မႈက ျပည္သူမ်ားကို သတၱိရွိရွိထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုရဲဖို႔ အားေပးခဲ့သည္။ ေမွ်ာ္လင့္ထားခဲ့သည့္ အတုိင္း မကၠာသီကလည္း မာ႐ိုးႏွင့္ အဖြဲ႕ကို “ကြန္ျမဴနစ္မ်ား”ျပန္လည္ စြပ္စြဲတုိက္ခိုက္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ဒီ
တစ္ခါေတာ့ မကၠာသီ၏လူၿပိန္းႀကိဳက္စြပ္စြဲမႈမ်ား အလုပ္မျဖစ္ေတာ့ပါ။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဆီးနိတ္လႊတ္ေတာ္ကပါ မကၠာသီကို စံုစမ္းစစ္ေဆးဖို႔ စတင္အေရးယူ ေဆာင္ရြက္လာခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္ကစၿပီး မကၠာသီ၏ က်ဆံုးမႈစတင္ခဲ့ပါသည္။ ေနာက္ဆံုး အသည္းေရာဂါျဖင့္ သူကြယ္လြန္
သည့္အခါ သူ႔ေဘးမွာ ေထာက္ခံသူမ်ားမ်ားစားစား မရွိေတာ့ပါ။

အက္ဒ၀ပ္အာရ္မာ႐ိုး၏ မကၠာ သီသတင္းေပးပို႔ခ်က္သည္ ႐ုပ္သံ သတင္းဌာနေခတ္ဦးအတြက္ ေရွ႕ ေဆာင္လမ္းျပျဖစ္ခဲ့သလို သတင္း စာဆရာအားလံုးကို အမွန္တရား ကို ေဖာ္ထုတ္ရဲဖို႔ျပသခဲ့သည့္ သင္ ခန္းစာလည္းျဖစ္သည္။ ေနာင္အခါ ၾသစေၾတးလ်ႏိုင္ငံသား ကမၻာေက်ာ္ သတင္းစာဆရာမ ဂၽြန္ေပလ္ဂ်ာေရးသည့္ “ကမၻာကိုေျပာင္းလဲေစသည့္ သတင္းစံုစမ္းေထာက္လွမ္းမႈပညာ””စာအုပ္မွာ မာ႐ိုး၏ မကၠာသီစံုစမ္းမႈ ကို အခန္းတစ္ခန္းျဖင့္ ျပန္လည္ေရးသားခဲ့သည္။

ေနာင္အခါ အေမရိကန္ျပည္ ေထာင္စုသမုိင္းမွာ “မကၠာသီ၀ါဒ” ဆိုသည့္ စကားလံုးကို “အေၾကာက္ တရားကို ေမြးဖြားျခင္း”ႏွင့္ “က်ဳိးေၾကာင္းမဲ့စြပ္စြဲျခင္း”တုိ႔ကို ၫႊန္းဆိုဖို႔ အသံုးျပဳလာခဲ့ပါသည္။

အက္ဒ၀ပ္အာရ္မာ႐ိုးဆုိသည့္ အမည္ကေတာ့ “အမွန္တရားကို ေဖာ္ထုတ္ျခင္း”ႏွင့္ “အမွားကို စိန္ေခၚရဲသည့္ သတိၱ”အျဖစ္ သမုိင္းမွာ တြင္က်န္ခဲ့ပါသည္။

လူ႕အဖြဲ႕အစည္းအတြင္း မကၠာသီမ်ားရွိေနသေရြ႕ မာ႐ိုးမ်ားရွိေန ဖို႔လိုပါလိမ့္မည္။ သင့္ကို မာ႐ိုး အျဖစ္ ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္က အလိုရွိ ေနပါသည္။

Credit To 7Day  News Journal
Read More »