ၾသဂုတ္ ၂၂ ရက္က ျပဳလုပ္ေသာ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ျမင္ကြင္း
ဒီမိုကရက္တစ္ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းတြင္ ျပည္သူလူထု၏ လြတ္လပ္ေသာဆႏၵ၊ လြတ္လပ္ေသာ
ပူးေပါင္းပါ၀င္မႈ တို႔ကို အေလးထားသည့္ အေလွ်ာက္ ျပည္သူကို ေရႇ႕တန္းတင္ေသာ၊
ျပည္သူကို မ်က္ႏႇာမူေသာ ႏိုင္ငံေရး ပံုစံမ်ားသည္ အုတ္ျမစ္ေကာင္းမ်ား
ျဖစ္သည္။ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးတြင္ အစိုးရႏႇင့္ လႊတ္ေတာ္မ်ားကို ၂၀၀၈ ခုႏႇစ္
ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒႏႇင့္အညီ တည္ေဆာက္ခဲ့သည့္ အေလွ်ာက္ ၂၀၀၈ ခုႏႇစ္
အေျခခံ ဥပေဒအႀကိဳ အမ်ဳိးသား ညီလာခံႏႇင့္ အေျခခံ ဥပေဒအလြန္ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏႇစ္
ေရြးေကာက္ပြဲတို႔ကို ဆက္စပ္သံုးသပ္ရန္ လိုအပ္သည္။
မ်က္ေမႇာက္လႊတ္ေတာ္ အသီးသီးရႇိ ကိုယ္စားလႇယ္ အမ်ားစုသည္ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏႇစ္
ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ေရြးေကာက္ခံခဲ့ရသူမ်ား ျဖစ္သည္။ အမ်ဳိးသား ညီလာခံမႇ
ခ်မႇတ္သည့္ အေျခခံမူမ်ားအတိုင္း ေရးဆြဲခဲ့ေသာ ၂၀၀၈ ခုႏႇစ္ဖြဲ႕စည္းပံု
အေျခခံဥပေဒပါ ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားႏႇင့္အညီ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏႇစ္ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားကို
က်င္းပခဲ့ေသာေၾကာင့္ လက္ရႇိႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းသည္ ၁၉၉၃ ခုႏႇစ္တြင္
စတင္ခဲ့ေသာ အမ်ဳိးသား ညီလာခံ၌ ျမစ္ဖ်ားခံခဲ့သည္ဟု မႇတ္ခ်က္ျပဳႏိုင္သည္။
အမ်ဳိးသား ညီလာခံ၊ ျပည္လံုးကြၽတ္ ဆႏၵခံယူပြဲႏႇင့္ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏႇစ္
ေရြးေကာက္ပြဲတို႔ကို ျပည္သူလူထု၏ ေထာက္ခံမႈ၊ စိတ္၀င္စားမႈႏႇင့္
ပူးေပါင္းပါ၀င္မႈတို႔ အေပၚမူတည္လ်က္ အစိုးရႏႇင့္ လႊတ္ေတာ္မ်ား၏ ျပည္သူလူထု
ကိုယ္စားျပဳႏိုင္မႈကို ဆန္းစစ္ႏိုင္သည္။
အမ်ဳိးသား ညီလာခံသည္ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏႇစ္ ေရြးေကာက္ပြဲအလြန္ ႏိုင္ငံေရး
အက်ပ္အတည္းကို တစ္ဖက္သတ္ ေျဖရႇင္းခဲ့သည္ဟု သတ္မႇတ္ႏိုင္ေသာ
ႏိုင္ငံေရးမႇတ္တိုင္ ျဖစ္သည္။ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏႇစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္ႏႇင့္အညီ
လႊတ္ေတာ္ေခၚ ယူေပးရမည့္ အာဏာလႊဲ ေပးရမည့္ အေနအထားကို ေက်ာ္လႊားႏိုင္ရန္
ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒသစ္ ေရးဆြဲေရးကို ေထာက္ျပလ်က္ အမ်ဳိးသား ညီလာခံအား
ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ဇာတ္ခံုေပၚ ဇြတ္အတင္း ဆြဲတင္ခဲ့သည္မႇာ လယ္ျပင္တြင္
ဆင္သြား သကဲ့သို႔ ထင္ရႇားခဲ့သည္။
အမ်ဳိးသား ညီလာခံ အႀကိဳညိႇႏိႈင္း ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားႏႇင့္ ကနဦး
အမ်ဳိးသားညီလာခံ အစည္းအေ၀းမ်ားအေပၚ ျပည္သူလူထု၏ စိတ္၀င္စားမႈ အတန္အသင့္
ရႇိခဲ့ေသာ္လည္း ၁၉၉၆ ခုႏႇစ္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ လူထုစိတ္၀င္စား မႈသည္
အလြန္အမင္း က်ဆင္းလာခဲ့ၿပီး စိတ္ပ်က္သည့္ အဆင့္ကို ေရာက္ရႇိခဲ့သည္ဟု
ႏိုင္ငံေရး ေလ့လာသူ အခ်ဳိ႕က မႇတ္ခ်က္ျပဳၾကသည္။ ၂၀၀၄ ခုႏႇစ္ အမ်ဳိးသား
ညီလာခံ ျပန္လည္မစတင္မီ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အေနျဖင့္
အစိုးရႏႇင့္ ေဆြးေႏြးညႇိႏိႈင္း သေဘာတူပါက ညီလာခံကို တက္ေရာက္ႏိုင္ဖြယ္
ရႇိသည္ဆိုသည့္ သတင္းေၾကာင့္ လူထုစိတ္၀င္စားမႈ အတန္အသင့္
ျမင့္တက္ခဲ့ေသာ္လည္း အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ႏႇင့္ တိုင္းရင္းသား
ပါတီမ်ား တက္ေရာက္ျခင္း ရႇိမည္မဟုတ္ဟု အတည္ျပဳၿပီးေနာက္ပိုင္း
စိတ္၀င္စားမႈသည္ အလြန္အမင္း က်ဆင္းခဲ့သည္ဟုလည္း အကဲခတ္မ်ားက သံုးသပ္ၾကသည္။
၁၉၉၃ ခုႏႇစ္ အမ်ဳိးသား ညီလာခံ ႏႇင့္ ၂၀၀၄ ခုႏႇစ္ အမ်ဳိးသား
ညီလာခံတို႔ကို သံုးသပ္လွ်င္ အစကတည္းက ျပည္သူလူထုႏႇင့္ အလႇမ္းေ၀း ေနသည္ဟု
မႇတ္ခ်က္ျပဳႏုိင္သည္။ ၁၉၉၃ ခုႏႇစ္ ဇန္န၀ါရီ ၉ ရက္တြင္ စတင္ က်င္းပခဲ့ေသာ
အမ်ဳိးသား ညီလာခံ၏ ကိုယ္စားလႇယ္ ၇၀၂ ဦးအနက္ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏႇစ္ ေရြးေကာက္ခံ
လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလႇယ္ ၉၉ ဦး ပါ၀င္သျဖင့္ ျပည္သူ႔ ကိုယ္စားလႇယ္မ်ား၏
လႊမ္းျခံဳႏိုင္မႈသည္ ၁၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ရႇိသည္ဟု သတ္မႇတ္ႏိုင္သည္။ ၂၀၀၄
ခုႏႇစ္ ေမ ၁၇ ရက္ တြင္ ျပန္လည္ က်င္းပခဲ့ေသာ အမ်ဳိးသား ညီလာခံတြင္မူ
ကိုယ္စားလႇယ္ စုစုေပါင္း ၁၀၈၈ ဦးအနက္ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလႇယ္ ၁၅ ဦးသာ
ပါ၀င္သျဖင့္ ျပည္သူ႔ကိုယ္စားလႇယ္မ်ား၏ လႊမ္းျခံဳႏိုင္မႈသည္ ၀ ဒသမ ၀၁
ရာခိုင္ႏႈန္းသို႔ သိသိသာသာ က်ဆင္းခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရသည္။ အမ်ဳိးသား ညီလာခံအေပၚ
လူထုစိတ္၀င္စားမႈႏႇင့္ ေထာက္ခံမႈကို ဆန္းစစ္လွ်င္ အလြန္နည္းပါးၿပီး
လူထုသည္ အမ်ဳိးသား ညီလာခံႏႇင့္ ပတ္သက္လွ်င္ ႏိုင္ငံေရး ဥေပကၡာထံုးကို
ႏႇလံုးမူခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရႇိရသျဖင့္ အမ်ဳိးသားညီလာခ ံအစည္းအေ၀းမ်ားကို
ျပည္သူလူထုက ေထာက္ခံခဲ့သည္ဟု မႇတ္ခ်က္ျပဳရန္ ခဲယဥ္းသည္။
ျပည္ေထာင္စု
လႊတ္ေတာ္နာယက သူရဦးေရႊမန္းက မိမိတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ကာလအေတာ္ၾကာ
ဒီမိုကေရစီစနစ္ က်င့္သံုးမႈ မျပဳႏိုင္ျခင္းမႇာလည္း လႊတ္ေတာ္မ်ား
မရႇိျခင္းေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္မ်ား ရႇိခဲ့ေသာ ကာလတြင္လည္း
လက္ညိႇဳးေထာင္ ေခါင္းညိတ္ မည္ကာမတၲသာျဖစ္ၿပီး လႊတ္ေတာ္မ်ားသည္
ျပည္သူမ်ားအား ကိုယ္စားမျပဳ ႏိုင္ခဲ့ေၾကာင္းကို သတိျပဳရမႇာ ျဖစ္သလို
ယေန႔လႊတ္ေတာ္မ်ားသည္...
|
အမ်ဳိးသားညီလာခံ ကိုယ္စားလႇယ္မ်ားအား မည္သည့္စနစ္၊ မည္သည့္ အရည္အခ်င္း
သတ္မႇတ္ခ်က္မ်ား အေပၚ အေျခခံလ်က္ ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္ကို အမ်ားျပည္သူ
သိရႇိႏိုင္ေအာင္ ထုတ္ျပန္ရန္ ပ်က္ကြက္ခဲ့သည္။ အမ်ဳိးသား ညီလာခံအတြင္း
ေဆြးေႏြးမႈမ်ားကိုလည္း လိုအပ္သလို ျဖတ္ေတာက္ၿပီးမႇသာ ျပည္သူလူထုကို
အသိေပးခဲ့သည္။ အမ်ဳိးသား ညီလာခံႏႇင့္ ပတ္သက္၍ ေ၀ဖန္ေျပာဆို မႈမ်ားကို
တားျမစ္ႏိုင္ရန္ ၅/၉၆ ဥပေဒတစ္ရပ္ ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္အထိ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္ကို
ၾကည့္လွ်င္ ျပည္သူလူထု၏ စိတ္၀င္စားမႈ၊ ေထာက္ခံမႈ၊ ပူးေပါင္းပါ၀င္မႈထက္
အမ်ဳိးသား ညီလာခံႀကီး ေခ်ာေခ်ာေမြ႕ေမြ႕ အဆင္ေျပေျပ ၿပီးစီးေရးကိုသာ
ေရႇ႕တန္းတင္ခဲ့သည္ဟု မႇတ္ခ်က္ျပဳႏိုင္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အမ်ဳိးသား ညီလာခံသည္
ျမန္မာျပည္သူလူထု အမ်ားစုႀကီးႏႇင့္ ကင္းကြာလ်က္ အစိုးရမႇ
ေခါင္းေခါက္ေရြးခ်ယ္ခဲ့ေသာ ကိုယ္စားလႇယ္ႏႇင့္သာ စခန္းသြားခဲ့သည္ဟု
အကဲခတ္မ်ားက မႇတ္ခ်က္ျပဳၾကသည္။
အမ်ဳိးသား ညီလာခံ ကိုယ္စားလႇယ္မ်ားကို နယ္ပယ္၊ လူမ်ဳိးစု အလႊာစံုမႇ
ကိုယ္စားျပဳ ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္ဟု ေျဖရႇင္းခ်က္အခ်ဳိ႕ ရႇိလင့္ကစား တိတ္တဆိတ္
လူမသိ သူမသိ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈမရႇိ ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္မႇာ အထင္အရႇားျဖစ္သည္။
ညီလာခံ ကိုယ္စားလႇယ္မ်ားအၾကား ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ
အေျခခံမူမ်ားကို အျပင္းအထန္ ေဆြးေႏြးညိႇႏိႈင္းခဲ့သည့္ လကၡဏာမ်ားကိုလည္း
မေတြ႕ရႇိခဲ့ရေပ။ ထို႔အျပင္ အမ်ဳိးသား ညီလာခံတြင္ ခ်မႇတ္ခဲ့ေသာ
အေျခခံမူမ်ားကို မည္သည့္ ပံုစံျဖင့္သေဘာတူ အတည္ျပဳခ်က္ ရယူခဲ့သည္ ကိုလည္း
မသိရႇိခဲ့ရေပ။ ကိုယ္စားလႇယ္ အမ်ားစု၏ ဆႏၵသေဘာထားႏႇင့္ အတည္ျပဳ
ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္ဟု ေခ်ပလွ်င္ ကိုယ္စားလႇယ္ ေရြးခ်ယ္မႈတြင္ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ
မရႇိျခင္း၊ ကိုယ့္လူကိုယ္ ေခါင္းေခါက္ ေရြးခ်ယ္ျခင္း၊ မတူျခားနားေသာ
အျမင္အယူအဆ မ်ားကို ေဆြးေႏြးအေျဖရႇာခြင့္ မျပဳျခင္းတို႔ကို မည္သို႔
ေျဖရႇင္းမည္နည္းဟု ထပ္ဆင့္ေမးခြန္း ထုတ္လိုပါသည္။ အကယ္စင္စစ္ ၂၀၀၈ ခုႏႇစ္
ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ၏ အေျခခံမူမ်ားကို ေရးဆြဲရာတြင္ ျပည္သူလူထု၏
ဆႏၵသေဘာထားမ်ားႏႇင့္ ပါ၀င္မႈ အပိုင္းတို႔တြင္ အလြန္အားနည္းခဲ့သည္။ ၂၀၁၃
ခုႏႇစ္ ဇူလိုင္ ၃၁ ရက္တြင္ က်င္းပခဲ့ေသာ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေ၀း၌
ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္နာယက သူရဦးေရႊမန္းက မိမိတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္
ကာလအေတာ္ၾကာ ဒီမိုကေရစီစနစ္ က်င့္သံုးမႈ မျပဳႏိုင္ျခင္းမႇာလည္း
လႊတ္ေတာ္မ်ား မရႇိျခင္းေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္မ်ား ရႇိခဲ့ေသာ
ကာလတြင္လည္း လက္ညိႇဳးေထာင္ ေခါင္းညိတ္ မည္ကာမတၲသာျဖစ္ၿပီး လႊတ္ေတာ္မ်ားသည္
ျပည္သူမ်ားအား ကိုယ္စားမျပဳ ႏိုင္ခဲ့ေၾကာင္းကို သတိျပဳရမႇာ ျဖစ္သလို
ယေန႔လႊတ္ေတာ္မ်ားသည္ ျပည္သူမ်ားကို ကိုယ္စားျပဳၿပီး ျပည္သူ႔အသံ၊
ျပည္သူ႔ဆႏၵ၊ ျပည္သူ႔သေဘာထား၊ ျပည္သူမ်ား၏ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို သိရႇိခံစားၿပီး
ျပည္သူမ်ား အတြက္ အမႇန္တကယ္ ေဆာင္ရြက္ေပးရမႇာ ျဖစ္ပါတယ္ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။
ဒီမိုကေရစီစနစ္ က်င့္သံုးမႈ မျပဳႏိုင္ျခင္းသည္ လႊတ္ေတာ္မ်ား
မရႇိျခင္းေၾကာင့္ဟု ဆိုျခင္းထက္ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို ပံုေဖာ္မည့္
ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ မရႇိျခင္းေၾကာင့္ဟု သံုးသပ္ပါက ပိုမိုေလ်ာ္ကန္မည္
ျဖစ္သည္။ ျမန္မာ့သမိုင္းတြင္ တပ္မေတာ္မႇ အာဏာသိမ္းယူခဲ့ၿပီး ဖြဲ႕စည္းပံု
အေျခခံ ဥပေဒမရႇိ၊ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ေသာ ကာလမႇာ ၃၅ ႏႇစ္၊ ၈ လခန္႔ ရႇိသည္ဟု
မႇတ္တမ္းမ်ားအရ သိရသည္။ အနာဂတ္ ႏိုင္ငံေရးတြင္ တပ္မေတာ္မႇ အာဏာသိမ္းယူသည့္
နည္းလမ္းျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို ဖ်က္သိမ္းၿပီး အေျခခံဥပေဒ မရႇိေသာ
စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး စနစ္မ်ဳိး ထူေထာင္ကာ သမိုင္းဘီး တစ္ပတ္ျပန္လည္
လာမည္ဆိုလွ်င္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ က်င့္သံုးမႈကို အႀကီးအက်ယ္
ထိခိုက္ေစႏိုင္သည့္အျပင္ ဒီမိုကရက္တစ္ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း တည္ေဆာက္ ေရးသည္လည္း
ေရႇ႕မတိုးႏိုင္ ျဖစ္လာႏိုင္ဖြယ္ ရႇိသည္ကိုလည္း သတိခ်ပ္သင့္သည္။ ႏိုင္ငံေရး
သမိုင္းတြင္ စစ္တပ္အာဏာ သိမ္းမႈျဖင့္ လႊတ္ေတာ္မ်ား မရႇိေအာင္ လုပ္ခဲ့သည္မႇာ
အထင္အရႇားျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အနာဂတ္ ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းတြင္
စစ္တပ္အာဏာ သိမ္းမႈကို ႏိုင္ငံေရး ျပႆနာမ်ား၊ အက်ပ္အတည္းမ်ားအား
ေျဖရႇင္းသည့္ နည္းလမ္းတစ္ခုအျဖစ္ အသံုးျပဳျခင္းကို ေရႇာင္ၾကဥ္ၿပီး
ႏိုင္ငံေရး စားပြဲ၀ိုင္း ေဆြးေႏြးပြဲ မ်ားတြင္သာ အေျဖရႇာသင့္သည္ ဟူေသာ
ေဆာင္ပုဒ္ကို အစိုးရ၊ လႊတ္ေတာ္မ်ားႏႇင့္ ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္မ်ားက
ကိုင္စြဲထားရန္ လိုအပ္ေၾကာင္း အေလးအနက္ အၾကံျပဳ လိုပါသည္။
ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ နာယကႀကီး၏ လႊတ္ေတာ္မ်ား ရႇိခဲ့ေသာ ကာလတြင္
လက္ညႇိဳးေထာင္ ေခါင္းညိတ္ မည္ကာမတၲသာ ျဖစ္ခဲ့သည္ဟူေသာ မႇတ္ခ်က္ကို
အပိုင္းႏႇစ္ပိုင္း ခြဲျခားသံုးသပ္ရန္ လိုအပ္သည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။
ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး သမိုင္းတြင္ ၁၉၄၇ ခုႏႇစ္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ
ဥပေဒႏႇင့္အညီ ဖြဲ႕စည္းခဲ့ေသာ လႊတ္ေတာ္မ်ားႏႇင့္ ၁၉၇၄ ခု ႏႇစ္ ဖြဲ႕စည္းပံု
အေျခခံ ဥပေဒႏႇင့္အညီ ဖြဲ႕စည္းခဲ့ေသာ လႊတ္ေတာ္မ်ားဟု ႏႇစ္မ်ဳိးႏႇစ္စား
ရႇိခဲ့သည္။ ၁၉၇၄ ခုႏႇစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၃ ရက္မႇ ၁၉၈၈ ခုႏႇစ္ စက္တင္ဘာ ၁၈ ရက္အထိ
ကာလတြင္ လႊတ္ေတာ္ ရႇိခဲ့ေသာ္လည္း ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို က်င့္သံုးႏိုင္ျခင္း
မရႇိခဲ့ဟု ေကာက္ခ်က္ ျပဳႏိုင္သည္။ ၁၉၇၄ ခုႏႇစ္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို
အေျခခံ တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ တစ္ပါတီ စနစ္ေအာက္ လႊတ္ေတာ္မ်ားကို လက္ညႇိဳးေထာင္
ေခါင္းညိတ္ လႊတ္ေတာ္မ်ား၊ ျပည္သူလူထုကို ကိုယ္စားမျပဳေသာ လႊတ္ေတာ္မ်ားဟု
သံုးသပ္ႏိုင္ေသာ္လည္း ၁၉၄၇ ခုႏႇစ္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒအရ ၁၉၄၈ ခုႏႇစ္၊
ဇန္န၀ါရီ ၄ ရက္ မႇ ၁၉၅၈ ခုႏႇစ္၊ ေအာက္တိုဘာ ၂၈ ရက္အထိ ကာလႏႇင့္ ၁၉၆၀
ျပည့္ႏႇစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီမႇ ၁၉၆၂ ခုႏႇစ္ မတ္ ၂ ရက္အထိ ကာလတို႔တြင္
ဖြဲ႕စည္းခဲ့ေသာ လႊတ္ေတာ္မ်ားမႇာမူ ပါတီစံု အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားမႇ
တစ္ဆင့္ အႏိုင္ရရႇိေသာ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလႇယ္မ်ားျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားေသာ
လႊတ္ေတာ္မ်ား ျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ ျပည္သူလူထုကို ကိုယ္စားမျပဳေသာ လႊတ္ေတာ္မ်ား၊
လက္ညႇိဳးေထာင္ ေခါင္းညိတ္ လႊတ္ေတာ္မ်ားဟု မႇတ္ခ်က္မျပဳ ႏိုင္သည္ကို
ေထာက္ျပလိုပါသည္။
လႊတ္ေတာ္ႏိုင္ငံေရးတြင္
ကိုယ္စားလႇယ္မ်ားသည္ ျပည္သူလူထု အမ်ားစုႀကီး၏ ဆႏၵသေဘာထားကို
ဆန္းစစ္ႏိုင္ရန္ အထူးလိုအပ္သည္။ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလႇယ္မ်ား အေနျဖင့္
ျပည္သူလူထုကို လက္ေတြ႕က်က် မ်က္ႏႇာမူေသာ လမ္းေၾကာင္းအား
လႊတ္ေတာ္ႏိုင္ငံေရးတြင္ လက္ေတြ႕က်က် ပံုေဖာ္ႏိုင္မည္ ဆိုလွ်င္ . . .
|
လက္ရႇိ လႊတ္ေတာ္မ်ား၏ ျပည္သူလူထုကို ကိုယ္စားျပဳႏိုင္မႈအား
ဆန္းစစ္မည္ဆိုလွ်င္ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏႇစ္ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ား၏
လြတ္လပ္မႈႏႇင့္ တရားမွ်တမႈတို႔ကို ေမးခြန္းထုတ္ ရမည္ျဖစ္သည္။ လြတ္လပ္၍
တရားမွ်တမႈရႇိရႇိ၊ အႏိုင္ရရႇိခဲ့ေသာ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလႇယ္မ်ားသည္
ျပည္သူလူထုကို ကိုယ္စားျပဳသည္ဟု မႇတ္ခ်က္ျပဳ ႏိုင္ေသာ္လည္း၊ မသမာေသာ၊
ညစ္ပတ္ေသာ နည္းတစ္ခုခုျဖင့္ အႏိုင္ရရႇိခဲ့ေသာ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလႇယ္မ်ား
ရႇိခဲ့ပါမူ ျပည္သူ႔ ကိုယ္စားလႇယ္ဟု သတ္မႇတ္ႏိုင္ရန္ ခဲယဥ္းမည္ ျဖစ္သည္။
ျပည္တြင္းျပည္ပ ေလ့လာသူမ်ားက ၂၀၁၀ ျပည့္ႏႇစ္ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲသည္
လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တမႈ အပိုင္းတြင္ အလြန္အားနည္း ခဲ့သည္ဟု သံုးသပ္ခဲ့ၾကသည္။
အကယ္၍ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏႇစ္ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲသည္ အမႇန္တကယ္ လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တ
ခဲ့မည္ဆိုလွ်င္ အျခားဒီမိုကရက္တစ္ ပါတီမ်ားႏႇင့္ တုိင္းရင္းသား
ပါတီမ်ားသည္ ယခုထက္ သာလြန္ေသာ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလႇယ္ ေနရာမ်ားတြင္
အႏိုင္ရရႇိ ခဲ့လိမ့္မည္ဟုလည္း ေလ့လာသူမ်ားက သံုးသပ္ၾကသည္။
ျပည္သူ႔အသံ၊ ျပည္သူ႔ဆႏၵ၊ ျပည္သူ႔သေဘာထား၊ ျပည္သူတို႔၏ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို
သိရႇိခံစားၿပီး ျပည္သူမ်ားအတြက္ အမႇန္တကယ္ ေဆာင္ရြက္ ေပးႏိုင္ေရးတြင္
လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလႇယ္မ်ားသည္ ျပည္သူလူထု၏ ေထာက္ခံမဲကို စစ္စစ္မႇန္မႇန္
ရရႇိခဲ့ျခင္း ဟုတ္၊ မဟုတ္ကုိ ဦးစြာဆန္းစစ္သင့္သည္။ မည္သည့္နည္းႏႇင့္မဆို
ႏိုင္ကိုႏုိင္ရမည္ ဆိုေသာ ဗ်ဴဟာႏႇင့္အတူ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလႇယ္
ျဖစ္လာသူမ်ား အေနျဖင့္ လႊတ္ေတာ္ထဲ ၀င္လာခါစတြင္ ျပည္သူလူထုကို
ကိုယ္စားျပဳႏိုင္မႈ အပိုင္းတြင္ အားနည္းေန ႏိုင္ေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္းတြင္
ျပည္သူလူထု၏ အက်ဳိးစီးပြားဘက္မႇ မားမားမတ္မတ္ ရပ္တည္လာ ႏိုင္မည္ဆိုလွ်င္
ျပည္သူ႔ ကိုယ္စားလႇယ္အျဖစ္ ျပည္သူလူထု၏ အသိအမႇတ္ျပဳမႈကို
လႊတ္ေတာ္ႏိုင္ငံေရးမႇ တစ္ဆင့္ ျပန္လည္ရရႇိ လာႏိုင္သည့္ အခြင့္အလမ္းမ်ားလည္း
ရႇိေနသည္ဟု ႏိုင္ငံေရး အကဲခတ္မ်ားက သံုးသပ္ၾကသည္။
လႊတ္ေတာ္ ႏိုင္ငံေရးတြင္ ကိုယ္စားလႇယ္မ်ားသည္ ျပည္သူလူထု အမ်ားစုႀကီး၏
ဆႏၵသေဘာထားကို ဆန္းစစ္ႏိုင္ရန္ အထူးလိုအပ္သည္။ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလႇယ္မ်ား
အေနျဖင့္ ျပည္သူလူထုကို လက္ေတြ႕က်က် မ်က္ႏႇာမူေသာ လမ္းေၾကာင္းအား
လႊတ္ေတာ္ႏိုင္ငံေရးတြင္ လက္ေတြ႕က်က် ပံုေဖာ္ႏိုင္မည္ဆိုလွ်င္
ကိုယ္စားလႇယ္မ်ား ကိုယ္စားျပဳသည့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီ အေနျဖင့္ ၂၀၁၅ ခုႏႇစ္
အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ လူထုေထာက္ခံမႈ ရရႇိႏိုင္ေရးကို အတိုင္းအတာ
တစ္ခုအထိ ပံ့ပိုးေပးႏိုင္မည္မႇာ ျငင္းမရေသာ အခ်က္ျဖစ္သည္။ တစ္ဖက္တြင္လည္း
ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး မုန္႔လံုးစကၠဴ မကပ္ေရး အပါအ၀င ္လာလတၲံ့ေသာ ႏိုင္ငံေရး
စိန္ေခၚမႈမ်ားကို ႏိုင္ငံေရး အင္အားစုမ်ား အားလံုးပါ၀င္မႈ၊ အျပန္အလႇန္
နားလည္မႈ၊ အျပန္အလႇန္ ေလးစားမႈတို႔ႏႇင့္အတူ ျပည္သူလူထု ေထာက္ခံမႈကို
ရယူလ်က္ ျဖတ္ေက်ာ္ရန္မႇတစ္ပါး အျခားနည္းလမ္း မရႇိႏိုင္သည္ကို မျပတ္ႏႇလံုး
သြင္းသင့္ေၾကာင္း ေဆာ္ၾသလိုပါသည္။
နိဂံုး
အခ်ဳပ္အားျဖင့္ ဆိုေသာ္ လက္ညႇိဳးေထာင္ ေခါင္းညိတ္ေခတ္ လႊတ္ေတာ္မ်ားထက္
မ်က္ေမႇာက္ လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေ၀းမ်ားတြင္ မည္သည့္ အားသာခ်က္မ်ားရႇိၿပီး
မည္သည့္ အားနည္းခ်က္မ်ား ရႇိေနေသးသည္ကို မျဖစ္မေန ဆန္းစစ္သင့္သည္ဟု အၾကံျပဳ
လိုပါသည္။ လႊတ္ေတာ္မ်ား ရႇိ႐ုံျဖင့္ ဒီမိုကေရစီစနစ္
က်င့္သံုးႏိုင္မည္ဟုလည္း ေလႇနံဓားထစ္ မမႇတ္ယူႏိုင္ပါ။ ဒီမိုကေရစီစနစ္
က်င့္သံုးႏိုင္ရန္ ဒီမိုကေရစီနည္းက် ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ၊
ဒီမိုကေရစီနည္းက် ေရြးေကာက္ပြဲ၊ ဒီမိုကေရစီနည္းက် လူထုဆႏၵ ခံယူပြဲမ်ား
စသည့္ ဒီမိုကေရစီ အဆင္တန္ဆာမ်ားႏႇင့္အတူ အာဏာသံုးရပ္၏ ခ်ည္တိုင္အစစ္ျဖစ္ေသာ
ျပည္သူလူထု၏ ေထာက္ခံမႈ၊ ပူးေပါင္းပါ၀င္မႈတို႔ကို ျမႇင့္တင္ႏိုင္မႇသာ
ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ခရီးသည္ ေအးခ်မ္းသာယာမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ဒီမိုကေရစီနည္းက်
ဆိုရာတြင္ အနာဂတ္တြင္ အာဏာသိမ္းမႈမ်ား ကင္းစင္ရမည့္အျပင္ ဖြဲ႕စည္းပံု
အေျခခံ ဥပေဒႏႇင့္အညီ စစ္တပ္မႇ ႏိုင္ငံေတာ္ အာဏာကို ထိန္းသိမ္းႏိုင္ခြင့္
ရႇိသည္ဆိုေသာ အခ်က္မ်ဳိးကိုလည္း ခြင့္ျပဳႏိုင္ျခင္း မရႇိသည္မႇာ
ျမန္မာျပည္သူလူထု အမ်ားစုႀကီး၏ ဆႏၵစစ္စစ္ ျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္လ်က္
အမ်ားအက်ဳိးေမွ်ာ္ ႏိႈးေဆာ္ လိုက္ရပါသည္။
Credit To First-11
Read More »