အာဇာနည္ေန႔ အနီးတစ္၀ိုက္ ႏုိင္ငံေရး ရာသီဥတု



တကၠသိုလ္ ရိပ္သာလမ္းရွိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေနအိမ္တြင္ (၆၆)ႏွစ္ျပည့္ အာဇာနည္ေန႔ အထိမ္းအမွတ္ ဆရာေတာ္မ်ားအား ဆြမ္းဆက္ကပ္လွဴဒါန္းစဥ္
၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္ ၁၉ ရက္တြင္ က်ေရာက္ခဲ့ေသာ (၆၆) ႀကိမ္ေျမာက္ အာဇာနည္ေန႔ႏွင့္ အနီးတစ္၀ိုက္ ကာလတြင္ မ်က္ေမွာက္ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး၌ စိတ္၀င္စားဖြယ္၊ စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ ျဖစ္စဥ္အခ်ဳိ႕ႏွင့္အတူ အေကာင္းဘက္သို႔ ပိုမိုဦးတည္သည္ဟု ယူဆႏိုင္ေသာ ႏိုင္ငံေရးေျခလွမ္း အခ်ဳိ႕ကို သတိျပဳမိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဘဂၤလား ပင္လယ္ေအာ္တြင္ ျဖစ္ေပၚေနေသာ ေလဖိအားနည္းရပ္၀န္းကို အေၾကာင္းျပဳလ်က္ မိုးအုပ္လိုက္၊ မိုးရြာခ်လိုက္ ျဖစ္ေနခဲ့ေသာ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ အာဇာနည္ေန႔ အနီးတစ္၀ိုက္ ႏိုင္ငံေရး ရာသီဥတုသည္ သာယာသည္ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳရမည္ ျဖစ္သည္။
ယခုႏွစ္ အာဇာနည္ေန႔ အခမ္းအနားမ်ားသည္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ႏိုင္ငံေရး အႏွစ္သာရကဲေသာ၊ ျပည္သူလူထု၏ ပူးေပါင္းပါ၀င္မႈ ပိုသာေသာ၊ အမ်ဳိးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရး အသြင္ေဆာင္ေသာ လူထုလႈပ္ရွားမႈမ်ားဟု မွတ္ခ်က္ျပဳႏိုင္သည့္အျပင္ တစ္ႏိုင္ငံလံုး အတိုင္းအတာျဖင့္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လုပ္ႏိုင္ခဲ့သည္မွာ အထင္အရွား ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေရး အႏွစ္သာရပိုင္းအရေျပာလွ်င္ လြတ္လပ္ေရးအလြန္ အခင္းအက်င္းတြင္ ႏိုင္ငံေရး အေသြးအေရာင္ အစံုဆံုး၊ လူထုပါ၀င္မႈ အျမင့္မားဆံုး အထိမ္းအမွတ္ အခမ္းအနား တစ္ခုဟုပင္ မွတ္ခ်က္ျပဳႏိုင္သည္။ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားလိုင္းမ်ား၊ ေရဒီယုိလိုင္းမ်ား၊ အက္ဖ္အမ္ ေရဒီယိုလိုင္းမ်ား၊ သတင္းစာမ်ားႏွင့္ ဂ်ာနယ္မ်ားတြင္ အာဇာနည္ေန႔အေၾကာင္း၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားတို႔ အေၾကာင္းတို႔ႏွင့္ ေဖြးေဖြးလႈပ္ ဂုဏ္ျပဳအမွတ္ရ ေနခဲ့ၾကသည္ကိုၾကည့္ၿပီး မ်က္ရည္လည္မိ ၀မ္းသာလံုးဆို႔မိသည္။
၂၀၁၃ ခုႏွစ္ အာဇာနည္ေန႔ အခမ္းအနားကို ယခုကဲ့သို႔ ႏိုင္ငံေရး အႏွစ္သာရရွိရွိ က်င္းပႏိုင္ခဲ့မႈတြင္ အစိုးရ၊ လႊတ္ေတာ္၊ ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ားႏွင့္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားတို႔၏ ဟန္ခ်က္ညီညီ၊ နားလည္မႈရွိရွိ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ မႈသည္လည္း အလြန္ပဓာန က်သည္။ ေနာင္လာမည့္ ႏွစ္မ်ားတြင္လည္း ယခုႏွစ္ထက္ ပိုမိုႀကီးက်ယ္ေသာ၊ တစ္ႏိုင္ငံလံုး ပါ၀င္ေသာ၊ ႏိုင္ငံေရး အႏွစ္သာရ ျမင့္မားေသာ အမ်ဳိးသား လႈပ္ရွားမႈႀကီးအျဖစ္ အာဇာနည္ေန႔ကို က်င္းပႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္မိသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အာဇာနည္ေန႔ အခမ္းအနားကို လူထုပါ၀င္မႈ၊ ႏိုင္ငံေရးေရခ်ိန္ျမင့္ျမင့္ က်င္းပေနခ်ိန္၌ သမၼတဦးသိန္းစိန္သည္ ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံမွတစ္ဆင့္ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံသို႔ တရား၀င္ ခ်စ္ၾကည္ေရး အလည္အပတ္ခရီး ေရာက္ရွိေနသည္။ ႏိုင္ငံျခား အလည္အပတ္ ခရီးစဥ္အတြင္း သမၼတ ဦးသိန္းစိန္၏ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ အလြန္တြင္ သမၼတအျဖစ္ ျပန္အေရြးခံမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ဆိုင္းမဆင့္ဗံုမဆင့္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားမႈသည္ ျပည္တြင္းႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းအေပၚ မ်ားစြာသက္ေရာက္မႈ ရွိလာႏိုင္ၿပီး ႏိုင္ငံေရးအရ သံုးပြင့္ဆိုင္ပံုစံမွ စီးခ်င္းထိုးသည့္ ပံုစံသို႔ ေျပာင္းလဲလာေစႏိုင္ဖြယ္ ရွိေနသည္ကိုလည္း သတိျပဳမိသည္။
သမၼတ ဦးသိန္းစိန္၏ အဂၤလန္ႏိုင္ငံႏွင့္ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံ ခ်စ္ၾကည္ေရး ခရီးစဥ္အတြင္း ဇူလိုင္ ၁၆ ရက္၊ ပန္ခရက္စ္ရီေနးဆန္႔ ဟိုတယ္တြင္ ဘီဘီစီႏွင့္ သီးျခားေတြ႕ဆံု ေမးျမန္းခန္း၌ သမၼတဦးသိန္းစိန္ အေနျဖင့္ အသက္အရြယ္ႏွင့္ က်န္းမာေရးအရ သမၼတ ဒုတိယသက္တမ္းကို တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရန္ ဆႏၵမရွိေၾကာင္း၊ သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔သည္ သူ၏ၿပိဳင္ဘက္မ်ား မဟုတ္ေၾကာင္းတို႔ကို တရား၀င္ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ သမၼတဦးသိန္းစိန္၏ ဒုတိယသက္တမ္း အေရြးမခံလိုေၾကာင္း ေျပာဆိုမႈသည္ သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အၾကား သမၼတေနရာ အေရြးခံရေရးအတြက္ ႏိုင္ငံေရးအရ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ စီးခ်င္းထိုးရမည့္ အေျခအေနသို႔ ဆိုက္ေရာက္ေစခဲ့သည္ဟု ေကာက္ခ်က္ျပဳႏိုင္သည္။
သမၼတဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ဘီဘီစီ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းခန္းႏွင့္ မေရွးမေႏွာင္း ဇူလုိင္ ၁၇ ရက္တြင္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သူရဦးေရႊမန္းသည္ ေနျပည္ေတာ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္၌ လႊတ္ေတာ္သတင္းမ်ား လာေရာက္ယူေနသည့္ သတင္းမီဒီယာမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုခဲ့ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား ကိစၥ၊ လယ္ယာေျမ သိမ္းယူမႈကိစၥ၊ အမ်ဳိးသား ကာကြယ္ေရးႏွင့္ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ ကိစၥ၊ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရး ကိစၥ၊ လက္ရွိအေျပာင္းအလဲ အေႏွးအျမန္ ကိစၥ၊ သမၼတအျဖစ္ လုပ္ခြင့္ရွိလွ်င္ လုပ္လိုသည့္ ကိစၥ၊ ပံုႏွိပ္ႏွင့္ထုတ္ေ၀ ဥပေဒ၊ လွ်ပ္စစ္ဥပေဒ ကိစၥမ်ားကို အက်ယ္တ၀င့္ ေျဖၾကားခဲ့သည္။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ႏွင့္ မၾကာမီ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ျဖစ္လာမည့္သူ တစ္ဦး၏ သတင္းမီဒီယာမ်ားႏွင့္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေတြ႕ဆံုေျဖၾကားမႈသည္ အားရဖြယ္ေျခလွမ္းတစ္ခုဟု သတ္မွတ္ရမည္ ျဖစ္သည္။
သတင္းမီဒီယာမ်ားႏွင့္ ပံုမွန္ထိေတြ႕မႈမွတစ္ဆင့္ အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ လႊတ္ေတာ္အႀကီးအကဲမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားသည္ ထင္ျမင္ခ်က္မ်ား၊ အသိအျမင္မ်ား၊ သံုးသပ္ခ်က္မ်ား၊ မွတ္ခ်က္မ်ား၊ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကို ျပည္သူလူထုထံသို႔ အလ်င္အျမန္ ပို႔ေဆာင္ႏိုင္သည္ကို တန္ဖိုးထားရမည္ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ သတင္းမီဒီယာမ်ား အေနျဖင့္ ျပည္သူလူထုအတြက္ လိုအပ္တန္ဖိုးရွိမည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားကိုသာ တည္းျဖတ္ထည့္သြင္းမည္ ျဖစ္သျဖင့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ အႀကီးအကဲမ်ား ေျပာသမွ်အားလံုးကို ေဖာ္ျပႏိုင္မည္ မဟုတ္သည္ကို လိုရာဆြဲေရးသည္၊ ဘက္လိုက္သည္ဟု မွတ္ခ်က္မျပဳႏိုင္သည္ကိုလည္း ဆင္ျခင္သင့္သည္။ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ သတင္းမီဒီယာမ်ားကို တန္ဖိုးထားလာၿပီး ထိေတြ႕ဆက္ဆံမႈ ပံုမွန္ျပဳလုပ္ လာျခင္းအေပၚ အေကာင္းျမင္ရမည္သာ ျဖစ္သည္။
ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သူရဦးေရႊမန္းက ႏိုင္ငံႏွင့္ႏိုင္ငံသား အက်ဳိးစီးပြားကို လုပ္ေပးႏိုင္ဖို႔ ယေန႔တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ေနျခင္းျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံႏွင့္ႏိုင္ငံသားမ်ား အက်ဳိးစီးပြားကို အျမင့္ဆံုး လုပ္ေပးႏိုင္မည့္ သမၼတတာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္လိုေၾကာင္း အေမရိကန္ခရီးစဥ္အတြင္း ေျပာၾကားခ်က္ကို ေနျပည္ေတာ္တြင္ သတင္းမီဒီယာမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုစဥ္ ထပ္မံအတည္ျပဳ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးတြင္ သမၼတေလာင္း ႏွစ္ဦး၏ အေနအထားကိုၾကည့္လွ်င္ သူရဦးေရႊမန္း အေနျဖင့္ သမၼတျဖစ္ႏိုင္ရန္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေထာက္ခံမႈ လိုအပ္ၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ သမၼတျဖစ္ရန္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒျပင္ဆင္မႈ လိုအပ္ေနသည္။ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ရာတြင္ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီဥကၠ႒ သူရဦးေရႊမန္း၏ အခန္းက႑မွာလည္း အဓိကက်နသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို သမၼတအျဖစ္ ေရြးေကာက္ႏိုင္ေရးတြင္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ၏ ႏိုင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲ အခန္းပါ ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားႏွင့္ ညႇိစြန္းေနသျဖင့္ အဆိုပါ ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားကို မျပင္ႏိုင္လွ်င္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ သမၼတ မျဖစ္ႏိုင္ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သမၼတျဖစ္ႏိုင္၊ မျဖစ္ႏိုင္သည္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ေလ့လာသံုးသပ္ေရး ပူးေပါင္းေကာ္မတီ၏ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္သို႔ တင္သြင္းမည့္ အစီရင္ခံစာအေပၚတြင္ တည္မွီေနမည္ ျဖစ္သည္။ ျပင္ဆင္၊ ပယ္ဖ်က္၊ အစားထိုးသင့္ေသာ ပုဒ္မမ်ားကို ပူးေပါင္းေကာ္မတီ အေနျဖင့္ ဆံုးျဖတ္ၿပီး ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ကို အစီရင္ ခံမည္ျဖစ္သျဖင့္ ေကာ္မတီ၏ အဆံုးအျဖတ္မ်ားသည္ ေကာ္မတီ၏ ဖြဲ႕စည္းပံုႏွင့္ ဆက္စပ္ေနသည္။ ေကာ္မတီအဖြဲ႕၀င္ ၁၀၉ ဦးတြင္ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္မွ အခ်ဳိးညီညီ၊ ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ားမွ အခ်ဳိးက်၊ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ပါ၀င္သျဖင့္ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီသည္ ေကာ္မတီ၀င္ ၅၀ ေက်ာ္၊ အန္အယ္လ္ဒီပါတီသည္ ေကာ္မတီ၀င္ ခုနစ္ဦးႏွင့္ တပ္မေတာ္သား ကိုယ္စားလွယ္ ၂၅ ဦး အသီးသီး ပါ၀င္မည္ျဖစ္သည္။ ပူးေပါင္းေကာ္မတီ ဖြဲ႕စည္းရာတြင္ အခ်ဳိးက် ကိုယ္စားျပဳသည့္ စနစ္ပံုစံကို အေျခခံထားသည္ကိုလည္း ေတြ႕ရသည္။
အာဇာနည္ေန႔အလြန္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္မီ ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းသည္ သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အၾကား ႏိုင္ငံေရး စီးခ်င္းထိုးမည့္ အခင္းအက်င္းလား ႏိုင္ငံေရးေပါင္းထုပ္မည့္ အခင္းအက်င္းလား ဆိုသည္ကိုမူ ေစာင့္ၾကည့္ရဦးမည္ ျဖစ္သည္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမ႑ိဳင္၊ ဥပေဒျပဳေရး မ႑ိဳင္ႏွင့္ တရားစီရင္ေရး မ႑ိဳင္တို႔သည္ ျပည္သူလူထုကို မ်က္ႏွာမူေနသေရြ႕ . . . . .
၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္ ၁၈ ရက္တြင္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သူရဦးေရႊမန္း၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးႏွင့္ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေရး ေကာ္မတီဥကၠ႒ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ပို႔ေဆာင္ေရး၊ ဆက္သြယ္ေရးႏွင့္ ေဆာက္လုပ္ေရးဆိုင္ရာ ေကာ္မတီဥကၠ႒ ဦးသိန္းေဆြတို႔သည္ ျမန္မာဂ်ာနယ္လစ္ကြန္ရက္ (အမ္ေဂ်အန္)ႏွင့္ သတင္းမီဒီယာမ်ားႏွင့္ လႊတ္ေတာ္၀င္းအတြင္းရွိ ဇမၺဴသီရိေဆာင္၊ မီဒီယာခန္းမ၌ သီးသန္႔ေတြ႕ဆံုခဲ့စဥ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သူရဦးေရႊမန္း အေနျဖင့္ မိမိႏွင့္ ယွဥ္ၿပိဳင္ရဲပါက သမၼတျဖစ္ေအာင္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရး ေဆာင္ရြက္ေပးရမည္ျဖစ္ၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲကိုလည္း မွ်မွ်တတျဖစ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးရမည္ဟု ေျပာၾကားခ်က္အေပၚ သူရဦးေရႊမန္းက အျဖစ္ႏိုင္ဆံုး အမွ်တဆံုးျဖစ္ေအာင္ ဥကၠ႒ဘက္က ႀကိဳးစားေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ျပန္လည္ေျဖၾကားခဲ့သည္။
ျပည္ေထာင္စု ၾကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီႏွင့္ တပ္မေတာ္အေနျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတအျဖစ္ လက္ခံႏိုင္ရန္ အဆင္သင့္ ျဖစ္၊ မျဖစ္ဆိုေသာ အခ်က္သည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ သမၼတျဖစ္ေရးတြင္ ႏိုင္ငံေရးအရ ပိုမိုပဓာန က်သည္ဟု ဆိုႏိုင္သည္။ လက္ရွိပကတိ အေျခအေနတြင္ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီႏွင့္ တပ္မေတာ္၏ ေထာက္ခံမႈကို ရရွိမွသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို သမၼတျဖစ္ရန္ ကန္႔သတ္ထားေသာ အခ်က္မ်ား အပါအ၀င္ အျခားဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္မႈမ်ားကို ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္တြင္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ သို႔မဟုတ္ပါက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို သမၼတအျဖစ္ အေရြးခံႏိုင္ခြင့္ျပဳမည့္ ဖြဲ႕စည္းပံုျပင္ဆင္ေရး အပိုင္းသည္ လာမည့္ႏွစ္ႏွစ္တာ ကာလအတြင္း ႐ုပ္လံုးေပၚလာႏိုင္ရန္ ခက္ခဲသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ လာမည့္ႏွစ္ႏွစ္အတြင္း ဖြဲ႕စည္းပံုျပင္ဆင္ေရး လမ္းေၾကာင္းႏွင့္အၿပိဳင္ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီ၊ တပ္မေတာ္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔အၾကား သံုးပြင့္ဆိုင္ ဆက္ဆံေရးမ်ား ေပၚေပၚထင္ထင္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ သိုသိုသိပ္သိပ္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ပံုေပၚလာႏိုင္ေျခကို မ်က္ျခည္မျပတ္ ေလ့လာေစာင့္ၾကည့္ ရမည္ျဖစ္သည္။
ဇူလိုင္ ၁၈ ရက္ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲတြင္ သူရဦးေရႊမန္းက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ပုဂၢိဳလ္ေရး ရင္းႏွီးမႈကို အတည္ျပဳ ေျပာၾကားခဲ့ၿပီး အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး တည္ေဆာက္ရာတြင္ ပါတီတစ္ခုႏွင့္တစ္ခု ရန္သူကဲ့သို႔ ဆက္ဆံေနမည္ ဆိုပါက အတိတ္ကာလ သမိုင္းကို ျပန္ေရာက္ႏိုင္ေၾကာင္း သတိေပးစကား ပါးခဲ့သည္။ ဖဆပလေခတ္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားသည္ မိတ္ဖက္လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ကဲ့သို႔သေဘာမထား၊ ရန္သူလို သေဘာထားခဲ့သျဖင့္ အမ်ဳိးသား စည္းလံုးညီညြတ္ေရး ပ်က္ျပားခဲ့ရသည္ဟု သူရဦးေရႊမန္း၏ မွတ္ခ်က္ျပဳမႈအေပၚ ေစာဒကတက္ဖြယ္ ရွိသည္။ ဖဆပလေခတ္၊ လႊတ္ေတာ္ႏိုင္ငံေရးတြင္ ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ားသည္ တစ္ပါတီႏွင့္ တစ္ပါတီ ရန္သူသဖြယ္ ဆက္ဆံခဲ့သည္ဟု ေကာက္ခ်က္ဆြဲရန္ ခက္သည့္အျပင္ ႏိုင္ငံေရးပါတီခ်င္း ရန္ဘက္အသြင္ ဆက္ဆံေရးေၾကာင့္ အမ်ဳိးသားစည္းလံုး ညီညြတ္ေရး ပ်က္ခဲ့ရသည္ဟု သံုးသပ္ခ်က္မွာလည္း ပကတိ အေျခအေနမ်ားႏွင့္ ကင္းလြတ္ေနသည္ဟု ထင္ျမင္မိသည္။ လႊတ္ေတာ္တြင္း အာဏာရႏွင့္ အတိုက္အခံႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ားမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေ၀ဖန္ေဆြးေႏြးၾကျခင္းသည္ ရန္သူသဖြယ္ ဆက္ဆံေရး မဟုတ္၊ လႊတ္ေတာ္ႏိုင္ငံေရး သဘာ၀ပင္ ျဖစ္သည္ဟု မွတ္ယူရမည္ ျဖစ္သည္။
အဆိုပါ ေတြ႕ဆံုရွင္းလင္းပြဲတြင္ သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔က ႏိုင္ငံႏွင့္ လူမ်ဳိးအက်ဳိးအတြက္ ျပည္ေထာင္စုၾကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီႏွင့္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္တို႔အၾကား ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မည္ဟုလည္း အတည္ျပဳ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈတြင္ က်ီးကဘုတ္ေျမႇာက္၊ ဘုတ္ကက်ီးေျမႇာက္သည့္ပံုစံ ၀င္ေနမည္ဆိုလွ်င္ ႏိုင္ငံႏွင့္ျပည္သူ အက်ဳိးကို သယ္ပိုးျခင္းမဟုတ္၊ ႏိုင္ငံေရးလွည့္စားမႈ သက္သက္ ျဖစ္သြားႏိုင္သည္ကိုလည္း ဆင္ျခင္သင့္သည္။ ထို႔အျပင္ လႊတ္ေတာ္ထဲတြင္ အတိုက္အခံ မရွိေတာ့ေလသလားဟု အမ်ားျပည္သူအၾကား စိုးရိမ္မႈမ်ားကိုလည္း အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိ သက္ေသျပသည့္အသြင္ ေရာက္သြားႏိုင္သည္။ ပါတီစံု ဒီမိုကေရစီစနစ္၏ ဆြဲေဆာင္မႈမ်ားထဲမွ တစ္ခုသည္ လႊတ္ေတာ္တြင္း အာဏာရပါတီႏွင့္ အတိုက္အခံ ပါတီတို႔အၾကား အႀကိတ္အနယ္ ျငင္းခုံေဆြးေႏြးမႈမ်ားပင္ ျဖစ္သည္။ မဲဆႏၵရွင္ ျပည္သူလူထုသည္လည္း လႊတ္ေတာ္တြင္း အႀကိတ္အနယ္ ေဆြးေႏြးမႈမ်ားကို နားေထာင္လ်က္ ႏိုင္ငံေရးအရ ရင့္က်က္လာႏိုင္သည္။ လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေ၀းပြဲမ်ားသည္ ေျခစစ္ေဘာလံုးပြဲမ်ားႏွင့္မတူ ခ်စ္ၾကည္ေရး ေဘာလံုးပြဲမ်ားကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနမည္ဆိုလွ်င္ ျပည္သူလူထု အမ်ားစုႀကီးသည္ လႊတ္ေတာ္ႏိုင္ငံေရးအေပၚ စိတ္ပ်က္ၿငီးေငြ႕ လာႏိုင္ဖြယ္ ရွိသည္ကိုလည္း သတိျပဳ ဆင္ျခင္သင့္သည္။
၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္ ၁၉ ရက္ (၆၆) ႀကိမ္ေျမာက္ အာဇာနည္ေန႔တြင္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ ဇနီးေဒၚခင္ေလးသက္တို႔သည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္း၊ အမွတ္ (၅၄)၊ အင္းလ်ားကန္ေစာင္းရွိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေနအိမ္၌ က်င္းပခဲ့သည့္ အာဇာနည္ေန႔ အထိမ္းအမွတ္ ဆြမ္းဆက္ကပ္လွဴဒါန္းပြဲ အခမ္းအနားကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ဖိတ္ၾကားမႈအရ တက္ေရာက္ခဲ့သည္။ အဆိုပါ ျဖစ္စဥ္သည္ သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔အၾကား ပုဂၢိဳလ္ေရး ဆက္ဆံမႈ ခိုင္မာေကာင္းမြန္ေၾကာင္းကို ထပ္မံအတည္ျပဳခဲ့သည္။ အဆိုပါ အခမ္းအနားတြင္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္၏ သဘာပတိအဖြဲ႕ နာယက ဦးတင္ဦးမွလြဲ၍ ပါတီေခါင္းေဆာင္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ မေတြ႕ခဲ့ရေပ။ ႏိုင္ငံေရးတြင္ ပုဂၢိဳလ္ေရး ရင္းႏွီးမႈသည္ အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ အက်ဳိးျပဳႏိုင္သည္မွာ မွန္ကန္ေသာ္လည္း ပုဂၢိဳလ္ေရးအေပၚ အေျချပဳေသာ ႏိုင္ငံေရး တည္ေဆာက္မႈသည္ ထိုပုဂၢိဳလ္မရွိလွ်င္ ပ်က္ျပယ္တတ္သျဖင့္ လူပုဂၢိဳလ္မဟုတ္ေသာ မူ၀ါဒအေပၚ အေျချပဳသည့္ ႏိုင္ငံေရး တည္ေဆာက္မႈမ်ဳိးကို အားစိုက္သင့္သည္။
နိဂံုး
အခ်ဳပ္အားျဖင့္ဆိုေသာ္ (၆၆) ႏွစ္ေျမာက္ အာဇာနည္ေန႔ အနီးတစ္၀ိုက္တြင္ သမၼတဦးသိန္းစိန္၏ ဒုတိယ သက္တမ္းအတြက္ ျပန္လည္အေရြးခံမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း အတည္ျပဳ ေျပာၾကားခ်က္ႏွင့္အတူ သမၼတေလာင္းအျဖစ္ အဆိုျပဳထားသူ ႏွစ္ဦးျဖစ္ေသာ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒သူရ ဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔၏ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ပုဂၢိဳလ္ေရး ပြဲထြက္မႈမ်ားသည္ ပို၍ပို၍ နီးကပ္လာေနခဲ့သည္။ အာဇာနည္ေန႔အလြန္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္မီ ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းသည္ သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အၾကား ႏိုင္ငံေရး စီးခ်င္းထိုးမည့္ အခင္းအက်င္းလား ႏိုင္ငံေရးေပါင္းထုပ္မည့္ အခင္းအက်င္းလား ဆိုသည္ကိုမူ ေစာင့္ၾကည့္ရဦးမည္ ျဖစ္သည္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမ႑ိဳင္၊ ဥပေဒျပဳေရး မ႑ိဳင္ႏွင့္ တရားစီရင္ေရး မ႑ိဳင္တို႔သည္ ျပည္သူလူထုကို မ်က္ႏွာမူေနသေရြ႕ ႏိုင္ငံေရး ရာသီဥတုသည္ သာယာေနမည္ ျဖစ္သည္။ တစ္ခ်ိန္တည္းတြင္ သတင္းမီဒီယာမ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး အတိုက္အခံမ်ားကလည္း ျပည္သူလူထုကို ေက်ာခိုင္းေသာ ႏိုင္ငံေရး ပံုစံမ်ားအတြက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး မ႑ိဳင္၊ ဥပေဒျပဳေရး မ႑ိဳင္ႏွင့္ တရားစီရင္ေရး မ႑ိဳင္တို႔ကို အာခံအန္တုရန္ အသင့္ျပင္ဆင္ ေစာင့္ၾကည့္ေနမည္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ေမာင္းခတ္အသိေပး လိုက္ရပါသည္။
 Written by ေဒါက္တာရန္မ်ိဳးသိမ္း
Credit To Eleven Journal 
Read More »

သံုးႏွစ္သား အခင္းအက်င္း



ကယ္ဆယ္ေရး စခန္းမ်ားမွ ရခိုင္တိုင္းရင္းသား ဒုကၡသည္မ်ား လံုးခ်င္းအိမ္မ်ားသို႔ ဇူလိုင္ ၁၉ ရက္က ေျပာင္းေရႊ႕ေနစဥ္ (ဓာတ္ပံု - သန္းလိႈင္)
CP ၾကက္သား ၄၅ ရက္ အျမန္ႀကီးထြားမႈကို စားသံုးေနရ၏။ ျပည္သူလူထုသည္ ဒီမိုကေရစီ အျမန္ႀကီးထြားမႈ၊ အရွိန္ျပင္းျပင္း ေလွ်ာက္လွမ္းျခင္းအား ဂ႐ုတစိုက္ ေငးၾကည့္ေနသည္။ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ အခက္အခဲ အေႏွာင့္အယွက္မ်ားကို သည္းခံ၍ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ မသြားေစလိုေသာ ဆႏၵျဖင့္ ေနရိပ္ကို ေနပူက ေစာင့္ေနၾကသည္။ ၂၀၁၀ အစိုးရသည္ သံုးႏွစ္သားပင္ ေရာက္ရွိေနၿပီး သတၱမအႀကိမ္ လႊတ္ေတာ္ညီလာခံအထိ ဥပေဒေတြကို ျပင္ဆင္ေနေသာ္လည္း ျပည္သူလူထုဘက္ကို မငဲ့ဘဲ ခ႐ိုနီႏွင့္ လူနည္းစုတို႔အတြက္ အားျပဳေရးဆြဲေနသလို ျဖစ္ေနျပန္သည္။ အမွီအခိုကင္းစြာ ျပည္သူလူထုဘက္မွ ဘာေၾကာင့္မရပ္တည္ႏိုင္သလဲ ဆိုေသာအခ်က္သည္ စဥ္းစားစရာျဖစ္သလို ေတြးေတာခ်င္စရာလည္း ျဖစ္လာ၏။
ေကာ္မရွင္ေတြ ဖြဲ႕သည္။ စံုစမ္းေရးေတြ လုပ္သည္။ တျခားအင္အားႀကီးႏိုင္ငံကို ဦးတည္ေသာ ႏိုင္ငံျပႆနာက ျပည္တြင္းကုမၸဏီျဖင့္ ထိပ္တိုက္ေတြ႔ဆံုခဲ့ရသည္။ ဒီျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားခ်င္း ပဋိပကၡ ျငင္းခုံမႈက ေသြးကြဲတဲ့အထိ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး မတူညီေသာ အျမင္မ်ားျဖင့္ လမ္းေၾကာင္းမ်ား ေသြဖည္သြားၾကသည္။ စည္းလံုးျခင္းက တျဖည္းျဖည္း ေ၀၀ါးလာခဲ့သည္။
ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားကလည္း တစ္ေထာင့္တစ္ည ပံုျပင္လို ရွည္လ်ားေန၏။ လက္ပံေတာင္းေတာင္ ျပႆနာလို ကခ်င္အေရးကလည္း အတင္းအေပ်ာ့ အႏုအရင့္ ေခါင္းခဲစရာ ကိစၥေတြ။ အဲဒီလိုနဲ႔ ဘာသာေရး ပဋိပကၡေတြကလည္း ၿမိဳ႕ႀကီးၿမိဳ႕ငယ္ အနည္းငယ္မွာ ျဖစ္ပြားခဲ့သလို ရခိုင္အေရးကလည္း ခုထိေလာင္ေကာင္းတုန္းဟု ဆို၍ရပါသည္။ မေလးရွားအထိ မီးကကူးစက္သြား၏။ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ားကို မေလးရွား အစိုးရဆီက ျမန္မာအစိုးရကို ပညာသားပါပါ ျမန္မာျပည္၏ ျပည္တြင္းျပႆနာ သူတို႔ဆီမွာ လာျဖစ္သည္ဟု အျမင္ျဖင့္ ေခါင္းေရွာင္၍ ကိုယ့္တာ၀န္ကိုယ္ ယူေစခ်င္ေနျပန္သည္။
ဒီမိုကေရစီ က်င့္သံုးစ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံအတြက္ လ်င္ျမန္စြာ ႀကီးထြားဖို႔က အေလာတႀကီး ေဆာင္ရြက္၍ မရ။ ဒီမိုကေရစီ က်င့္သံုးေသာ ႏိုင္ငံတစ္ခု အေနျဖင့္ ျပည္သူလူထုက အစိုးရကို ေ၀ဖန္ခြင့္ ရွိသည္။ ဆႏၵျပခြင့္ ရွိသည္။ သို႔ရာတြင္ ေ၀ဖန္သူ ဆႏၵျပသူကေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ဆံုးျဖတ္ခ်က္၊ အေတြးအေခၚႏွင့္ လြတ္လပ္ပြင့္လင္း ႐ိုးသားကာ အဂတိ ကင္းစင္ၿပီး အမွီအခို ကင္းဖို႔ေတာ့ လိုပါသည္။
ဒီမိုကေရစီအား ျပည္သူမ်ား ေသခ်ာမသိ နည္းမလည္ေသးဟု ကြၽန္ေတာ္ယူဆမိ၏။ ထို႔ေနာက္ၿပီး အစိုးရ အဖြဲ႕အစည္းထဲမွာေရာ နားမလည္ဘဲ ေရာေယာင္ေနတာ ရွိေနေသးသလားဟူေသာ ေမးခြန္းက ျပည္သူလူထုဘက္က ေမးရမည့္ ေမးခြန္းျဖစ္ေနသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ထင္ခနဲရွိတိုင္မည္ တကဲကဲလုပ္ေနေသာ ျပည္သူလူထုႏွင့္ တိုင္စာကိုဖတ္ၿပီး ျပႆနာရပ္တိုင္းကို စံုစမ္းေရး ေကာ္မရွင္မ်ား ဖြဲ႕ေနေသာ အစိုးရျဖင့္ လိုက္ဖက္လြန္းလွပါသည္။
ျပည္သူတခ်ဳိ႕က လမ္းေပၚတက္ ဆႏၵျပၾကသည္။ လူတန္းစားမ်ဳိးစံုေတာ့ မပါ၀င္။ ေတာင္သူတို႔က သူတို႔ေျမျပႆနာကို တိုက္႐ိုက္ေျဖရွင္းသည္။ ဆႏၵျပျခင္းက ၂၀၁၀ ေနာက္ပိုင္း ႐ုပ္လံုးျပ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားမႈ တစ္ခုလို ေရွ႕ထြက္ျပျခင္းမ်ဳိး ျဖစ္ေနသည္။ အကုန္လံုးကိုေတာ့ မဆိုလိုပါ။ ဒီၾကားထဲ (ပုဒ္မ ၁၈၊ ပုဒ္မ ၅၀၅)ေတြကလည္း ျပန္လည္အုပ္စိုးဖို႔ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ရန္ ႀကိဳးစားေနသည့္ ေျခာက္လွန္႔မႈလို ျဖစ္ေနသည္။
ပြဲကမၿပီးေသး။ ၅(ည)ကိုပင္ ဆက္လက္ထားရွိ ေနေသးသည္။ ဒီလိုျပည္တြင္း ႐ႈတ္ေထြးမႈတို႔၏ တရားခံက အခုထိ အေကာင္အထည္ မေဖာ္ေသး။ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ မရွိေသး။ ဒီလိုဆိုလွ်င္ အေကာင္အထည္ မေဖာ္ျပႏိုင္လွ်င္ ယံုၾကည္မႈအား ျပည္သူလူထုက မည္ကဲ့သို႔ တည္ေဆာက္မည္နည္း။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အားကိုးေသာ NLD အမတ္ေတြကလည္း လႊတ္ေတာ္ထဲတြင္ ကန္႔ကြက္မဲပင္ အသံမထြက္ေအာင္ တိတ္ဆိတ္စြံ႕အေနသည္။
ျပည္သူလူထုကလည္း အီဂ်စ္လို မၾကာေသးခင္ ကာလကကဲ့သို႔ ေနာက္ျပန္လွည့္သြားမွာကို မလိုလား။ ကာလၾကာရွည္ သြားမွာကို စိုးရိမ္ေနသည္။ ယခု ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို အုပ္ခ်ဳပ္ေနေသာ ၂၀၁၀ အစိုးရက တပ္မေတာ္အစိုးရကို ဆက္ခံတဲ့ အရပ္သားအစိုးရ တစ္ပိုင္းပဲ ရွိေသးသည္။
သံုးႏွစ္သား အခင္းအက်င္းက ႏုနယ္လြန္းလွေသးသည္။ သို႔ေသာ္ ႐ႈပ္ေထြးလြန္း၏။ ထို႔ေၾကာင့္ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ကတိသစၥာ တည္ျမဲ၍ ျပည္သူလူထုကို ငဲ့ကြက္ၿပီး ဒီမိုကေရစီလမ္းအား တူညီၿပိဳင္တူတည္ေဆာက္လွ်င္ ႐ိုးသားမႈက နားလည္မႈ ေပးလိမ့္မည္။ ထိုအခါ ယံုၾကည္မႈသည္ ျပည္သူလူထုအေပၚ တာ၀န္ယူလိုစိတ္မ်ား ျဖစ္ထြန္း၍ ျပည္သူလူထု၏ ယံုၾကည္မႈမ်ားကို ရရွိေသာ အစိုးရျဖစ္မည္မွာ အမွန္ . . . . .
ဘာသာေရး ပဋိပကၡမ်ားကို အေျချပဳ ျဖစ္ပြားလာေသာ ျပႆနာေတြကို လူထုက အားစိုက္ဂ႐ုျပဳမႈ အားနည္းလာတာေတာ့ အမွန္။ ထိုဘာသာေရး ပဋိပကၡ ျဖစ္ေပၚရာ ၿမိဳ႕အသီးသီးတို႔မွာလည္း သူစိမ္း၊ မ်က္ႏွာစိမ္းမ်ား လာေရာက္လံႈ႕ေဆာ္၍ ျဖစ္ပြားခဲ့သည္ဟု ၿမိဳ႕ခံတခ်ဳိ႕ ေျပာၾကားမႈေၾကာင့္ သိရ၏။ ယခုထိ အဓိကပင္မကို ရွာေဖြမရေသး။ ျပည္သူလူထုက ထိုကဲ့သို႔ေသာ အစိုးရအား မည္ကဲ့သို႔ ယံုၾကည္ကိုးစား ရမည္နည္း။ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံရဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာနဲ႔ ဥပေဒသည္ ျပည္သူ႔လက္ထဲတြင္ ရွိသည္။ အခုေတာ့ အစိုးရက ျပည္သူ႔အသံကို မၾကားဟန္ျပဳၿပီး ခ်ဳပ္ကိုင္ထားသည္။
ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ အၾကမ္းဖက္မႈကို Time မဂၢဇင္းက ပူးတြဲေဖာ္ျပခဲ့တာေတာင္ ဗုဒၶဘာသာထုသည္ ႏူးညံ့ေသာ အသိျဖင့္ ျပႆနာကို ထပ္မံမ႐ႈပ္ေထြးေစဘဲ တံု႔ျပန္ခဲ့သည္။ "ဒီလို အေျခအေနေတြမွာ ႏိုင္ငံတကာက ဘဂၤါလီျပႆနာကို ေရွ႕တန္းတင္ရာကေန ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ မြတ္စလင္အၾကား ျပႆနာ ျဖစ္လာရတယ္။ ဒီကေန မြတ္စလင္ ျပႆနာက ႏိုင္ငံတကာမွာ ျမန္မာအတြက္ နစ္နာစရာ ျဖစ္လာတယ္။ ဖန္တီးသူက အာဏာရွင္စနစ္ လိုလားသူ တစ္စုခ်ည္းေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ စူပါပါ၀ါေတြ အာ႐ံုစိုက္ခံရတဲ့ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံမွာ အႏၲရာယ္ဆိုတာ ဘက္ေပါင္းစံုက ရွိေနတာပဲ" ဆရာသန္းထြဋ္ေအာင္၏ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္ ေဆာင္းပါးမွ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ပါ။
ထိုကဲ့သို႔ အရိပ္လကၡဏာမ်ား ရွိေန၏။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ဆင္ျခင္တံုတရားႀကီးစြာ ဂ႐ုစိုက္ရမည္။ ႐ႈပ္ေထြးေသာ ျပႆနာမ်ားက မထင္သည့္ေထာင့္မ်ားမွာ ၀င္ေရာက္လာႏိုင္သည္။ အႏၲရာယ္ ရနံ႔သည္ ျမန္မာျပည္ကို လမ္းေၾကာင္းပါ ေျပာင္းသြားႏိုင္သည္။
ထို႔အျပင္ ယခုအေျခအေနတြင္ ျပႆနာေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္၌ ျပည္သူလူထုျဖစ္ရဲ႕နဲ႔  စစ္သားၿငိစြန္းေသာ ျပစ္မႈေတြကလည္း ရွည္လ်ားေနသည္။ ျပည္န၀ေဒး တံတားေအာက္က လူသတ္မႈ အသံပင္ မၾကားရေတာ့။ ထိုကဲ့သို႔ အမ်ဳိးမ်ဳိးအဖံုဖံု။ ဒီၾကားထဲ အရြယ္မေရာက္ေသးေသာသူကို အဓမၼျပဳက်င့္တာ၊ ဖေအက သမီးကို အဓမၼျပဳက်င့္တဲ့ သတင္းေတြလည္း ေကာလာဟလ မဟုတ္ဘဲ အျမဲဖတ္ေနရသည္။ ကေပါက္တိ ကေပါက္ခ်ာ ျဖစ္ရပ္မ်ားက ျပည္သူလူထု၏ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ လူမႈေရး အသိကိုပါ တိုက္စားဖ်က္ဆီးျခင္း ခံလိုက္ရၿပီလားဟု သံသယ ျဖစ္မိသည္။
ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ သံဃာေတြကို အၾကမ္းဖက္၀ါဒနဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္တာ၊ ဗုဒၶဂါယာ ဗံုးခြဲတိုက္ခိုက္ ခံရတာ။ မေလးရွားက ျမန္မာေတြ အသတ္ခံရတာ။ ထိုကဲ့သို႔ေသာ ျပႆနာေတြနဲ႔ သံုးႏွစ္သား အစိုးရကို ျပည္သူလူထုက ဘယ္လိုယံုၾကည္မွာလဲ။ သူတို႔က ဘယ္လိုကာကြယ္ ေပးႏိုင္မွာလဲ။ နဂိုမူေတြတန္းလန္း အခုျပႆနာက ကြၽန္ေတာ္တို႔ အားကိုးရာ ဗုဒၶတရားေတာ္ပဲ ရွိေတာ့သည္။
တကယ္ဆိုလွ်င္ ၂၀၁၅ နဲ႔ဆိုလွ်င္ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ပဲ ဒီအစိုးရအတြက္ အသက္က်န္ေတာ့သည္။ တပ္မေတာ္ သိမ္းဆည္းထားေသာေျမႏွင့္ ပတ္သက္၍ တိုင္းဌာနခ်ဳပ္အလိုက္ သိမ္းဆည္းခံ ေျမယာမ်ားအတြက္ ေတာင္သူမ်ား နစ္နာမႈ မရွိေစရန္ ေဆာင္ရြက္ေနေၾကာင္း သိရသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ယခုမိုးဦးက်ေက်ာ္တဲ့အထိ ေတာင္သူတို႔ ေျမမဲ့ယာမဲ့ ဒုကၡက ေ၀လည္းေမႊး ေၾကြလည္းေမႊး ျဖစ္ေနျပန္။
ၿပီးေတာ့ ၅(ည)အပါအ၀င္ ဥပေဒပါ ျပစ္ဒဏ္မ်ား ေလွ်ာ့ခ်မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ျပည္ထဲေရး ၀န္ႀကီးဌာနက ထပ္မံတိုးျမႇင့္ျခင္း၊ ထပ္မံေလွ်ာ့ေပါ့ျခင္း မရွိေၾကာင္းကို လႊတ္ေတာ္၌ ေျပာၾကားခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။ မ်ဳိးေစာင့္ဥပေဒကလည္း အတည္ျပဳ ျပ႒ာန္းဖို႔ ရွိလာျပန္သည္။ ကန္႔ကြက္မႈ၊ ေထာက္ခံမႈ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈ ရွိေနသည္ဟူေသာ သေဘာထား ကြဲလြဲမႈ ေ၀ဖန္မႈမ်ားျဖင့္ ေဆြးေႏြးေနၾကဆဲ ျဖစ္သည္။
ဆရာမ သန္းျမင့္ေအာင္ကေတာ့ မ်ဳိးေစာင့္ဥပေဒ ေရးဆြဲရာ၌ အမ်ဳိးသမီးမ်ား ပါ၀င္သင့္သည္ဟု ေ၀ဖန္အၾကံျပဳထားသည္။ နာယက ဆရာေတာ္ ဦးအဂၢညာဏက အမ်ဳိးဘာသာ၊ သာသနာနဲ႔ ပတ္သက္၍ ေဟာေျပာတဲ့အခါ မည္သည့္ဘာသာကိုမွ မထိခိုက္ေအာင္ တစ္ပါးသူေတြ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ မျဖစ္ေအာင္ အထူးေစာင့္စည္းၿပီး ကိုယ့္လူမ်ဳိး၊ ကိုယ့္ဘာသာ၊ ကိုယ့္သာသနာကို ေရွ႕တန္းတင္ထား၍ သက္၀င္ယံုၾကည္ေအာင္ ေဟာေျပာဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ တပည့္ေတာ္တို႔အားလံုး အစြန္းလြတ္ေအာင္ေနၿပီး ေျဖာင့္မွန္ေသာတရားကို ေရွး႐ႈၿပီး ေဆာင္ရြက္ၾကဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္" ဟု မိန္႔ၾကားသည္။
"ဘာသာတရားကို ကာကြယ္တာဟာ အဓိကက ယံုၾကည္မႈပဲ။ ဒီဘာသာကို လိုက္စားသူေတြရဲ႕ ယံုၾကည္မႈ ခိုင္မာရင္ ဘယ္အရာကမွ ဘယ္သူကမွ လာလႈပ္လို႔ မရဘူး" အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ျမန္မာျပည္သူလူထု ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္း မ်ဳိးေစာင့္ဥပေဒနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အထူးဂ႐ုျပဳ စဥ္းစားသင့္ပါသည္။ ၂၀၁၅ အတြက္ ယခုသည္ ဒီမိုကေရစီ လမ္းေၾကာင္း၌ အေရးႀကီးေသာ အခ်ိန္ျဖစ္သည္။ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ေစာင့္ၾကည့္ေနတာ ျဖစ္ႏိုင္သလို ယံုၾကည္မႈ တည္ေဆာက္ေနတာလားဟု ေတြးခဲ့သည္။
သတင္းမီဒီယာ ဥပေဒကိုလည္း အမ်ဳိးမ်ဳိးေ၀ဖန္ ကန္႔ကြက္ေနသည့္ၾကားက ထြက္ေပၚလာျပန္သည္။ စတုတၳမ႑ိဳင္ကို ႐ိုက္ခ်ဳိးလိုက္တာလားဟု ယူဆရမလို ျဖစ္ေနသည္။ မီဒီယာဥပေဒကို ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ လက္မခံပါ ကန္႔ကြက္ပါသည္။ ခ်ဳပ္ကိုင္ရန္အတြက္ ျပင္ဆင္ထားေသာ ဥပေဒျဖစ္သလို သက္ဆိုင္ရာ ေလာကသားတို႔၏ သေဘာထား မပါေသာ ဥပေဒျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ ဥပေဒျပဳေရးႏွင့္ တရားစီရင္ေရးဆိုသည့္ မ႑ိဳင္ႀကီးသံုးခုက မီဒီယာအား ဖိႏွိပ္ထားသည္ဟု ျမင္ေတြးမိသည္။ မီဒီယာေလာကသားတို႔ စာေပအႏုပညာရွင္မ်ား စာနယ္ဇင္း အေပၚတြင္ ဒီမိုကေရစီ၏ အႏွစ္သာရျဖစ္သည့္ တစ္ဖက္ႏွင့္တစ္ဖက္ ညႇိျခင္း Check and Balance မရွိ။ အမွီအခိုကင္းေသာ ပုဂၢလိက မီဒီယာမ်ားအေပၚ ခ်ဳပ္ကိုင္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ရန္အတြက္ ထိုဥပေဒကို ေရးဆြဲျခင္း ျဖစ္သည္။ မီဒီယာႏွင့္ အမွန္တရားသည္ ေရျပင္ညီမ်ဥ္းေပၚတြင္ ရွိသည္။ ဒု၀န္ႀကီးက ကြန္ရက္တို႔၏ လႈံ႕ေဆာ္မႈေၾကာင့္ ႀကီးထြားျခင္း ျဖစ္ႏိုင္ေသာ္လည္း တရား၀င္ ျပည္တြင္းမီဒီယာသားတို႔၏ ပံုႀကီးခ်ဲ႕မႈေၾကာင့္ဟု အသံထြက္လာသည္။ လံုး၀မဟုတ္ပါ။ မမွန္ကန္ပါ။
ေဒါက္တာဆိတ္ဖြားသည္ပင္ အစိုးရက မေဖာ္ထုတ္ႏိုင္။ အေမွာင္ထဲက ခဲနဲ႔ထုသူကို မေဖာ္ထုတ္ဘဲ လႊတ္ေပးလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ထိုကဲ့သို႔ အေမွာင္ထဲမွ ခဲနဲ႔ထုသူမ်ားကို လြတ္လပ္စြာ လုပ္ကိုင္ခြင့္ေပးၿပီး တရား၀င္ မီဒီယာ ေလာကအား ခ်ဳိးႏွိမ္ဖိထားသည္။ အေမွာင္ေလာကကို အေရးမယူဘဲ လြတ္လပ္စြာ လုပ္ကိုင္ခြင့္ ေပးပါက ျမန္မာႏိုင္ငံ ေရွ႕ဆက္ရမည့္ အေရးသည္ မလြယ္ကူ။
ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ဂုဏ္သိကၡာအတြက္ တာ၀န္ယူျခင္းသည္ ႏုတ္ထြက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဘယ္သူေတြ သတၱိရွိရွိ တာ၀န္ယူ ႏုတ္ထြက္လဲ။ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ ျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ ဒီမိုကေရစီႏွင့္အညီ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကိုလည္း ျပင္ဆင္ေရးဆြဲရန္ လိုအပ္သည္။ ထိုသို႔ ျပင္ဆင္ႏိုင္မွ ႏိုင္ငံ၏ ဒီမိုကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးက ပိုမိုလ်င္ျမန္ သြက္လက္မွာ အေသအခ်ာ။
သံုးႏွစ္သား အခင္းအက်င္းက ႏုနယ္လြန္းလွေသးသည္။ သို႔ေသာ္ ႐ႈပ္ေထြးလြန္း၏။ ထို႔ေၾကာင့္ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ကတိသစၥာ တည္ျမဲ၍ ျပည္သူလူထုကို ငဲ့ကြက္ၿပီး ဒီမိုကေရစီလမ္းအား တူညီၿပိဳင္တူတည္ေဆာက္လွ်င္ ႐ိုးသားမႈက နားလည္မႈ ေပးလိမ့္မည္။ ထိုအခါ ယံုၾကည္မႈသည္ ျပည္သူလူထုအေပၚ တာ၀န္ယူလိုစိတ္မ်ား ျဖစ္ထြန္း၍ ျပည္သူလူထု၏ ယံုၾကည္မႈမ်ားကို ရရွိေသာ အစိုးရျဖစ္မည္မွာ အမွန္။
 Written by တိုးေႏွာင္မိုး
Credit To Eleven Journal
Read More »

တစ္ႏုိင္ငံလုံး အတုိင္းအတာျဖင့္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး လက္မွတ္ေရးထုိးရန္ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္ တပ္ဖြဲ႔အားလုံး၏ သေဘာတူညီမႈ မရေသးဘဲ အဖြဲ႔ ေလး၊ ငါးဖြဲ႔ေလာက္ႏွင့္သာ သေဘာတူထားသည္ဟု ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးေအာင္မင္းေျပာၾကား



ျပည္ေထာင္စု၀န္ၾကီး ဦးေအာင္မင္းမွ မီဒီယာမ်ား၏ ေမးျမန္းခ်က္ကို ျပန္လည္ေျဖၾကားေနစဥ္
တစ္ႏုိင္ငံလုံး အတုိင္းအတာျဖင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး လက္မွတ္ေရးထုိးရန္ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖြဲ႕အားလုံး၏ သေဘာတူညီမႈ မရရွိေသးဘဲ အဖြဲ႕ ေလး၊ ငါးဖြဲ႕ေလာက္သာ သေဘာတူထားသည္ဟု ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးေအာင္မင္းက ေျပာၾကားသည္။
ဇူလုိင္ ၂၁ ရက္က ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ Myanmar Peace Center ၌ က်င္းပခဲ့ေသာ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ ပါ၀င္သည့္ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ အဖြဲ႕ႏွင့္ ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးေအာင္မင္း ဦးေဆာင္သည့္ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရး လုပ္ငန္းေကာ္မတီအဖြဲ႕တုိ႔ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးပြဲ အၿပီးတြင္ ဦးေအာင္မင္းက သတင္းေထာက္မ်ား၏ ေမးျမန္းမႈကို ယခုကဲ့သို႔ ျပန္လည္ေျဖၾကားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။  
လက္ရွိတြင္ ျမန္မာအစိုးရႏွင့္ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖြဲ႕မ်ားအၾကား တစ္ႏုိင္ငံလုံး အတုိင္းအတာျဖင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီမႈ လက္မွတ္ေရးထုိးႏိုင္ေရးအတြက္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္ အဖြဲ႕မ်ား၏ သေဘာတူညီမႈ ရရွိရန္ ေဆာင္ရြက္ေနသည္ဟု ဦးေအာင္မင္းက ေျပာၾကားသည္။
ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရး လုပ္ငန္းေကာ္မတီ ဒုတိယဥကၠ႒ ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးေအာင္မင္းက "Nation Wide Ceasefire အတြက္ကလည္း သူတို႔ရဲ႕ဆႏၵကို လုိက္ၿပီးေမးဖုိ႔ ရွိတယ္။ အခုလုိက္ေမးေနတယ္။ အားလုံးရဲ႕ သေဘာတူဆႏၵ မရေသးပါဘူး။ အားလုံးက သေဘာတူတယ္ဆုိရင္ Nation Wide Ceasefire အတြက္ တစ္ျပည္လုံး အတုိင္းအတာနဲ႔ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီခ်က္တစ္ခု လက္မွတ္ေရးထုိးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေလး၊ ငါးဖြဲ႕ေလာက္ သေဘာတူညီ ထားၿပီးပါၿပီ" ဟု သတင္းေထာက္မ်ား၏ ေမးျမန္းမႈကို ေျဖၾကားခဲ့သည္။
တစ္ႏုိင္ငံလုံး အတုိင္းအတာျဖင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီမႈ လက္မွတ္ေရးထုိးရန္ သေဘာတူထားသည့္ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕မ်ား၏ အမည္မ်ားကို ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးေအာင္မင္းက ေျပာၾကားခဲ့ျခင္း မရွိေၾကာင္း သိရသည္။
ႏွစ္ေပါင္းေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ ၾကာသည့္တုိင္ မရရွိေသးေသာ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို မျဖစ္မေန ေဖာ္ေဆာင္ရန္ ရွမ္းျပည္ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး ေကာင္စီ (RCSS/SSA) ဥကၠ႒၊ ကရင္အမ်ဳိးသား အစည္းအ႐ုံး (KNU) ဥကၠ႒ႏွင့္ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္မႈ လုပ္ငန္းေကာ္မတီ အဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ဇြန္ ၁၅ ရက္တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ Myanmar Peace Center ၌ ေတြ႕ဆုံစဥ္ ေျပာၾကားထားသည္။  
လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရးအဖြဲ႕ အေနျဖင့္ အစိုးရႏွင့္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္ တပ္မ်ားအၾကား တုိက္ပြဲမ်ား မျဖစ္ပြားေရး ညိႇႏႈိင္းေဆြးေႏြးလ်က္ရွိေၾကာင္း သိရသည္။  
"တစ္ႏုိင္ငံလုံး အတုိင္းအတာနဲ႔ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးကို ရက္သတၱပတ္ အနည္းငယ္အတြင္း လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ဖုိ႔ အလားအလာ ေကာင္းေနတဲ့အတြက္ ႏွစ္ေပါင္းေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္အတြင္း ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ေနရာတုိင္းမွာ ေသနတ္သံေတြ တိတ္ဆိတ္သြားေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္" ဟု ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတ ဦးသိန္းစိန္က ဇူလုိင္ ၁၅ ရက္တြင္ ၿဗိတိန္ႏုိင္ငံ၊ လန္ဒန္ၿမိဳ႕ရွိ Chatham House ၌ က်င္းပခဲ့သည့္ စကား၀ိုင္းေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။
ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႏွင့္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္တုိ႔ ႏွစ္ဦးစလုံး သေဘာတူညီမႈ ရရွိၿပီးမွသာ တစ္ႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီခ်က္ကို တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးတုိင္ပင္ရန္ ဇူလုိင္ ၁၉ ရက္က ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ က်င္းပခဲ့သည့္ ပဥၥမအႀကိမ္ေျမာက္ အရပ္ဘက္ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဖုိရမ္မွ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္ေရး ေဖာ္ေဆာင္မႈ လုပ္ငန္းေကာ္မတီ၊ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ႏွင့္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕မ်ားထံသို႔ အေရးဆုိ တင္ျပခ်က္မ်ားအနက္ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပထားသည္။
Credit To Eleven Journal 
Read More »

အေမရိကန္ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ႏွင့္ ၂၀၁၅ အိပ္မက္ သမိုင္းတစ္ကြက္


(မွဴးေဇာ္)

အေမရိကန္ႏိုင္ငံေရးစနစ္

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ ၁၇၇၆ ခုႏွစ္လြတ္လပ္ေရး ေၾကညာစာတမ္းႏွင့္ ၁၇၈၇ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒတို႔သည္ ရာစုႏွစ္ႏွင့္ခ်ီ၍ ၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း အေမရိကန္ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ တိုးတက္ ေျပာင္းလဲလာမႈတို႔၏ အုတ္ျမစ္အျဖစ္ ဆက္လက္တည္တံ့ေနဆဲ ျဖစ္သည္။ အေမရိကန္သမၼတ အဆက္ဆက္ အေျပာင္းအလဲတြင္ ယင္းျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားကို မည္သို႔ နားလည္သေဘာေပါက္သည္၊ မည္သို႔ဖြင့္ဆိုသည္၊ မည္သို႔လိုက္နာ က်င့္သုံးသည္ စသည္တို႔အေပၚ မူတည္၍ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ အသြင္သဏၭာန္မ်ား ေျပာင္းလဲလာခဲ့ေၾကာင္း ပညာရွင္မ်ားက ဆိုသည္။

အေမရိကန္ႏိုင္ငံေရးစနစ္ အေျပာင္းအလဲမ်ားကို ေလ့လာရာတြင္ အေျချပဳရမည့္အခ်က္ သံုးခ်က္ရွိရာ (၁) အေမရိကန္သမၼတမ်ား အေနႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာကို မည္သို႔နားလည္ သေဘာေပါက္သည္၊ အျခားေသာ ဥပေဒျပဳေရးႏွင့္ တရားစီရင္ေရး တို႔ကလည္း မည္သို႔နားလည္ သေဘာေပါက္ သည္ဟူေသာ အခ်က္၊ (၂) အေမရိကန္ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ႏွင့္ အေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ အခင္းအက်င္းကို ေျပာင္းလဲေစခဲ့ေသာ အေရးပါသည့္ အခ်ိန္ကာလမ်ားတြင္ သမၼတမ်ား မည္သည့္အခန္းက႑ကို ရယူ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့သနည္း၊ (၃) သမၼတမ်ား၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာ က်င့္သုံးမႈတို႔တြင္ မည္သည့္အခ်က္မ်ား တူညီ၍ မည္သည့္အခ်က္မ်ား ကြဲျပားလာသနည္း ဟူ၍ျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိ ရသည္။

ထို႔ေၾကာင့္လည္း အေမရိကန္ ႏိုင္ငံေရးသိပၸံ ပညာရွင္မ်ားႏွင့္ အေျခခံဥပေဒ ကြၽမ္းက်င္သူမ်ားက အေမရိကန္ သမၼတမ်ား၏ သမိုင္းသည္ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံေရးစနစ္၏ သမိုင္းပင္ ျဖစ္သည္ဟု အေျဖထုတ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

အေမရိကန္အာဏာ

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ ဒုတိယဘုရားသခင္ဟု ရည္ညႊန္းထားရွိသည့္ သမၼတေဂ်ာ့ဝါရွင္တန္သည္ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္တြင္ ျပင္သစ္ႏွင့္ ၿဗိတိန္ႏွစ္ႏုိုင္ငံအၾကား တင္းမာမႈမ်ားတြင္ မည္သည့္ဘက္ကိုမွ ရပ္တည္မည္ မဟုတ္ဘဲ ၾကားေနအျဖစ္ ရပ္တည္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ထုတ္ျပန္ ေၾကညာခဲ့သည္။ ေနာက္သမၼတမ်ားျဖစ္ေသာ ေသာမတ္ဂ်က္ဖာဆင္ႏွင့္ ဂ်ိမ္းမက္ဒီဆင္တို႔က ဝါရွင္တန္၏ တစ္ဖက္သတ္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္သည္ အေျခခံဥပေဒႏွင့္မညီ။ အဆိုပါဆုံးျဖတ္ခ်က္သည္ စစ္ဆင္ႏႊဲျခင္းမျပဳဟု ဆုံးျဖတ္ျခင္း ျဖစ္သည္။ အမွန္စင္စစ္ စစ္ပြဲဆင္ႏႊဲေရးႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ အဆိုပါ ဆုံးျဖတ္ခ်က္မ်ဳိးကို ကြန္ဂရက္ကသာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ရွိသည္ဟု ေကာက္ခ်က္ဆြဲခဲ့ၾကသည္။

သို႔ေသာ္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ ေခါင္းကိုင္ဖခင္ တစ္ဦးျဖစ္သည့္ ဟန္မီတန္ကမူ ေဂ်ာ့ဝါရွင္တန္၏ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ မွန္ကန္သည့္ဘက္မွ ရပ္တည္ခဲ့သည္။ စစ္ေၾကညာျခင္းကို ကြန္ဂရက္၏ သေဘာတူညီခ်က္ျဖင့္ ေဆာင္႐ြက္ရမည္မွာ မွန္ေသာ္လည္း စစ္ပြဲတြင္ ၾကားေနသည့္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကိုမူ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာပိုင္ျဖစ္ေသာ သမၼတက လုပ္ပိုင္ခြင့္ အျပည့္အဝ ရွိသည္ဟု ၎ကဆိုသည္။ အေျခခံဥပေဒက သီးျခားျပ႒ာန္းထားျခင္း မရွိေစကာမူ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ အက်ဳိးစီးပြားႏွင့္ အမ်ဳိးသားလုံၿခံဳေရးကို ရယူထမ္းေဆာင္ရာ၌ ေဆာင္႐ြက္သင့္သည့္ အရာမွန္သမွ် ေဆာင္႐ြက္ရမည္သာ ျဖစ္ေၾကာင္း ၎ကဆိုသည္။ အဆိုပါေဂ်ာ့ဝါရွင္တန္၏ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ အေျခခံ ဥပေဒႏွင့္ညီ-မညီဟူေသာ အခ်က္မွာ ႏိုင္ငံေရးသိပၸံပညာရွင္ မ်ားႏွင့္ အေျခခံ ဥပေဒ ပညာရွင္မ်ားအတြက္ မၿပီးျပတ္ေသးေသာ အျငင္းပြားမႈ တစ္ရပ္ျဖစ္ေနဆဲ ျဖစ္ေသာ္လည္း ကြန္ဂရက္ကမူ ဝါရွင္တန္ႏွင့္ သေဘာကြဲလြဲျခင္း မရွိခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေသာ အေျခအေနတြင္ တည္ရွိခဲ့သည္။ အေရးေပၚ အေျခအေန ႀကံဳေတြ႕ရသည့္ အခ်ိန္ကာလတြင္ သမၼတ၏ အခြင့္အာဏာျဖင့္ ဆုံးျဖတ္ေဆာင္႐ြက္ပိုင္ခြင့္ ရွိသည္ဟူေသာ အခ်က္ကို အတည္ျပဳေပးလိုက္သည့္ အေနအထား ရွိခဲ့သည္။

ယင္းနည္းတူ အေမရိကန္သမၼတမ်ားက အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာ၏ လုပ္ပိုင္ခြင့္ျဖင့္ ဆုံးျဖတ္ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ေသာ ျဖစ္စဥ္မ်ား အမ်ားအျပားရွိခဲ့ၿပီး ဂ်က္ဖာဆင္၏ လူဝီယားနားျပည္နယ္ ဝယ္ယူမႈ၊ လင္ကြန္း၏ ဥပေဒႏွင့္မညီဘဲ မဖမ္းဆီးရ ကန္႔သတ္ခ်က္ကို ဆိုင္းငံ့မႈ၊ ႐ုစဗဲ့၏ စစ္ပြဲမတိုင္မီ ၿဗိတိန္ႏွင့္ ဆိုဗီယက္တို႔ကို စစ္ေရးအကူအညီေပးမႈ၊ ေရဂင္၏ အီရန္သို႔ စစ္လက္နက္ ေရာင္းခ်မႈႏွင့္ ႏိုင္ကာရာဂြါ သူပုန္မ်ားကို စစ္လက္နက္ ေထာက္ပံ့မႈ၊ ေဂ်ာ့ဒဗလ်ဴဘုရွ္၏ အီလက္ထရြန္နစ္ ေထာက္လွမ္းေရး ေဆာင္႐ြက္ခြင့္ေပးမႈ စသည္တို႔သည္ ထင္ရွားသည့္ သာဓကမ်ား ျဖစ္သည္။

အေမရိကန္သမၼတဟူသည္ အေမရိက၏ ထိပ္ဆုံးကပုဂၢဳိလ္ First Man in America ဟူေသာ ခံယူခ်က္ကို ေဂ်ာ့ဝါရွင္တန္က လက္ခံခဲ့ၿပီး ေသာမတ္ဂ်က္ဖာဆင္ လက္ထက္တြင္ အေမရိကန္သမၼတသည္ အေမရိက၏ ထိပ္ဆုံးကႏိုင္ငံသား First Citizen ဟူေသာ ခံယူခ်က္ကို လက္ခံခဲ့သည္။ ဝါရွင္တန္၏ ခံယူခ်က္မွာ သာမန္ျပည္သူမ်ားထက္ ပိုမိုႀကီးျမတ္ေသာ သေဘာကိုေဆာင္ၿပီး ဂ်က္ဖာဆင္၏ ခံယူခ်က္မွာ သာမန္ႏိုင္ငံသားမ်ား ေရွ႕က ႏိုင္ငံသားတစ္ဦးဟူေသာ သေဘာကိုေဆာင္ေၾကာင္း ေတြ႕ရွိႏိုင္သည္။ ဟန္မီတန္ကမူ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျပည္သူေတြ We, The People ဟူေသာ အေျခခံဥပေဒပါ သေဘာထားကို ခံယူခဲ့သူ ျဖစ္သည္။

ယခင္ကအေမရိကန္ သမၼတမ်ားသည္ အေျခခံဥပေဒကို ထိန္းသိမ္း၊ ကာကြယ္၊ ေစာင့္ေရွာက္ရန္ To Preserve, Protect, and Defend the Constitution ဟူ၍ က်မ္းသစၥာ က်ိန္ဆိုသည့္အတိုင္း ခံယူခဲ့ၾကေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္းတြင္ Of the People, By the People, For the People ဟူေသာ ခံယူခ်က္ သေဘာထားမ်ား ထားရွိလာခဲ့ၾကသည္။ ေဂ်ာ့ဝါရွင္တန္ႏွင့္ ဂြၽန္အဒမ္တို႔သည္ ရီပတ္ဘလီကန္ သမၼတမ်ား ျဖစ္ၾကၿပီး ျပည္သူလူထုသည္ အာဏာဆင္းသက္ရာ အႏၲိမဟူ၍ လက္ခံထားခဲ့ေသာ္လည္း ျပည္သူမ်ား၏ လြတ္လပ္မႈကို ေဆာင္ၾကဥ္းရာတြင္ အမ်ားစုသေဘာ တူညီခ်က္အတိုင္း ေဆာင္႐ြက္ရန္ လိုအပ္သည္ဟု ႐ႈျမင္ထားခဲ့ၾကသည္။ ေသာမတ္ဂ်က္ဖာဆင္မွာ ဒီမိုကရက္ သမၼတတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး ျပည္သူမ်ား၏ လြတ္လပ္မႈကို ကာကြယ္ေပးျခင္းသည္ အေျခခံဥပေဒပါ အျပန္အလွန္ ထိန္းေက်ာင္းမႈ Constitutional Checks and Balances မဟုတ္ဘဲ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းျဖင့္သာ ေဆာင္႐ြက္ေပးရမည္ဟု ယုံၾကည္ထားသည္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ဟူသည္မွာ အမ်ားစုသေဘာဆႏၵမွ ဥပေဒမ်ား ျဖစ္လာၿပီး ယင္းဥပေဒမ်ားျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္သည့္ႏိုင္ငံ ျဖစ္သည္ဟု ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာ ဟူသည္မွာ ဤသည္ကို ဆိုလိုေၾကာင္း ဂ်က္ဖာဆင္က အစျပဳခဲ့ၿပီး သမၼတအန္ဒ႐ူးဂ်က္ဆင္ လက္ထက္တြင္ ယင္းအယူအဆအတိုင္း ဆက္လက္ေဖာ္ေဆာင္ခဲ့သည္။

အေမရိကန္ဒီမိုကေရစီ

ဆိုရလွ်င္ အေမရိကန္သမၼတ မ်ားသည္ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈ၏ ဗဟိုခ်က္မ်ား ျဖစ္ခဲ့သည္။ ႐ုစဗဲ့လက္ထက္ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ေသာ New Deal သည္ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး၌ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာကို ဗဟိုျပဳ၍ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ဒုတိယ ကမာၻစစ္ ေနာက္ခံအေနအထားအရ ႐ုစဗဲ့သည္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာကို ခိုင္မာေအာင္ တည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး တရား႐ုံးမ်ား၏ သီးျခားလြတ္လပ္မႈကို ျမႇင့္တင္ႏိုင္ခဲ့ကာ ဥပေဒျပဳေရးမွ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ ဝင္ေရာက္ စြက္ဖက္ျခင္းမ်ားကိုလည္း ဖယ္ရွားႏိုင္ခဲ့သည္။ ႐ုစဗဲ့၏ ေႂကြးေၾကာ္သံမ်ား ျဖစ္ေသာ Freedom From Want ႏွင့္ Freedom From Fear မ်ားကိုလည္း အေမရိကန္ျပည္သူမ်ားက ေထာက္ခံခဲ့ၾကသည္။

႐ုစဗဲ့၏ New Deal မွာ အေျခခံဥပေဒပါ တရား႐ုံးမ်ား၏ လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို မထိခိုက္ေစဘဲ ျပည္သူမ်ား၏ အခြင့္အေရး၊ ပိုင္ခြင့္မ်ားကို တိတိက်က် ျပန္လည္သတ္မွတ္ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ႐ုစဗဲ့က ဆိုသည္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ႀကံဳေတြ႕ေနရေသာ ျပႆနာမွာ အေျခခံဥပေဒ မဟုတ္ဘဲ အေျခခံဥပေဒကို မည္သို႔မည္ပုံ ဘာသာျပန္ ၾကသလဲ၊ က်င့္သုံးၾကသလဲ ဟူ၍သာ ျဖစ္ေၾကာင္း ႐ုစဗဲ့က ရွင္းလင္းေျပာၾကား ခဲ့သည္။

ယင္းေနာက္ပိုင္းတြင္ အေမရိကႏွင့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ႐ုစဗဲ့၏ New Deal ကို အသက္ဝင္လာၿပီး ပိုမိုခိုင္မာလာေစရန္ ႀကဳိးပမ္း အားထုတ္ခဲ့ၾကရာ ကမာၻ႔စီးပြားေရး၊ ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲမႈ၊ အမိေျမလုံၿခံဳေရး စသည့္ ကမာၻလုံးဆိုင္ရာ ျပႆနာမ်ားကို ေျဖရွင္းႏိုင္သည္အထိ လိုက္နာ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ၾကသည္။ ဤသည္မွာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၏ ဒီမိုကေရစီတြင္ ႏိုင္ငံေရး သေဘာတရားဟူသည့္ သမိုင္းနိဂုံး ခ်ဳပ္သြားသည့္ အေျခအေနသို႔ ေရာက္ၿပီဟု ယူဆရန္ မဟုတ္ပါ။ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံေရးစနစ္၏ ဆင့္ကဲ တိုးတက္ေျပာင္းလဲ လာခဲ့ေသာ အေျခအေနမ်ားသည္ အၾကမ္းဖက္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈ၊ ကမာၻလုံးဆိုင္ရာ ဘ႑ာေရး အက်ပ္အတည္း စသည္တို႔ကို ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းႏိုင္သည့္ အေနအထားသို႔ ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီးေနာက္ ေရွ႕ဆက္ ျဖစ္ေပၚလာမည့္ စိန္ေခၚမႈမ်ားကိုလည္း အေမရိကန္သမၼတမ်ားက ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္း ႏိုင္ေစမည့္ အင္စတီက်ဴးရွင္းမ်ားကို ခိုင္ခိုင္မာမာ တည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္လည္း ရီပတ္ဘလီကင္ႏွင့္ ဒီမိုကရက္မ်ားအၾကား၊ ကြန္ဆာေဗးတစ္ႏွင့္ လစ္ဘရယ္ မ်ားအၾကား အိုင္ဒီယာ အျငင္းပြားမႈမ်ားမွာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာကို မည္သို႔အသုံးခ်ရမည္ဟူေသာ အခ်က္ေပၚတြင္ သေဘာထား ကြဲလြဲေနဆဲ ျဖစ္သည္။ ဒီမိုကရက္မ်ားက Freedom From Want ကို ဦးစားေပးထားၾကရာ သက္သာေခ်ာင္ခ်ိေရးကို ႏိုင္ငံေတာ္က ေဆာင္ၾကဥ္းေပးၿပီး လြတ္လပ္မႈကို အရွည္တည္တံ့ေစမည့္ လုပ္ထုံးလုပ္နည္း စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ား သတ္မွတ္ေပးရမည္ဟု ယူဆထားၾကသည္။ ရီပတ္ဘလီကင္တို႔ကမူ Freedom From Fear ကို ဦးစားေပးၿပီးအမိ ေျမလုံၿခံဳေရးသည္ ထိပ္တန္းဦးစားေပး ျဖစ္သည္ဟု ခံယူထားၾကသည္။

အဆိုပါ အယူအဆ အျငင္းပြားမႈကို ၾကည့္လွ်င္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုသည္ ႏိုင္ငံသားတို႔ အခြင့္အေရးဟူေသာ စကားရပ္၏ ဖြင့္ဆိုခ်က္၊ ႏိုင္ငံသားမ်ားကို မည္သို႔အေကာင္းဆုံး ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္မည္နည္း ဟူေသာ အခ်က္တို႔တြင္ ကြဲလြဲေနဆဲ ျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႕ရွိႏိုင္သည္။

မၾကာေသးေသာ သမၼတမ်ား ျဖစ္ၾကသည့္ ကလင္တန္ႏွင့္ ဘုရွ္တို႔ လက္ထက္မ်ားတြင္ သမား႐ိုးက် အေျခခံဥပေဒ မူေဘာင္မ်ား၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား၏ မူေဘာင္မ်ားႏွင့္ ကြဲလြဲေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ေဖာ္ေဆာင္ ခဲ့ၾကေသာ္လည္း ဝါရွင္တန္ ႏိုင္ငံေရး အသိုင္းအဝိုင္းႏွင့္ ျပည္သူလူထုအၾကား ေဝဖန္မႈမ်ား အျပင္းအထန္ ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရသည္။ ယခုေနာက္ဆုံး အိုဘားမား လက္ထက္တြင္ သမၼတအာဏာႏွင့္ အေျခခံဥပေဒကို အေျချပဳေသာ ဒီမိုကေရစီတို႔ကို ျပန္လည္ ေပါင္းစည္းထားသည့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အသြင္သဏၭာန္ ထြက္ေပၚလာခဲ့သည္။ အိုဘားမားသည္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ကြၽမ္းက်င္သူ ဥပေဒပညာရွင္တစ္ဦး ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္လည္း ေခတ္သစ္ အေမရိကန္သမၼတတစ္ဦး၏ ပုံရိပ္ ထြက္ေပၚလာခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

၂၀၁၅ အိပ္မက္သမိုင္းတစ္ကြက္

လက္ရွိ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီသည္ လက္ရွိအေမရိကန္ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ မ်ဥ္းတန္းသေဘာ ႏိႈင္းယွဥ္ရန္ မလြယ္ကူလွေသာ အေနအထားမွာ ျဖတ္သန္းခဲ့ေသာ သမိုင္းေၾကာင္း၊ ရရွိခဲ့သည့္ အေတြ႕အႀကံဳ၊ ထုတ္ေဖာ္ခဲ့သည့္ သင္ခန္းစာမ်ား စသည္တို႔မွာ မ်ားစြာျခားနား ေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ လက္ရွိ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး၊ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ ေနာက္ေၾကာင္း ျပန္လွည့္ျခင္း၊ မလွည့္ျခင္းသည္ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ မည္သည့္ လမ္းေၾကာင္းကို သြားမည္နည္းဟူေသာ ပန္းတိုင္က ဦးစြာလာရမည္ ျဖစ္သည္။ ၂၀၁၅ အိပ္မက္ကို အနီးဆုံးထား၍ စဥ္းစားၾကည့္လွ်င္ပင္ လက္ရွိႀကံဳေတြ႕ေနရေသာ စိန္ေခၚမႈမ်ားကို ၂၀၁၅ အလြန္ ျဖစ္ႏိုင္ဖြယ္ရာ အခင္းအက်င္းႏွင့္ ဆက္စပ္ပုံေဖာ္ၾကည့္လွ်င္ ဒီမိုကေရစီမည္မွ် ခိုင္မာေစမည္ကို မွန္းဆၾကည့္ႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။ အေမရိကန္သမၼတမ်ား၏ သမိုင္းသည္ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံေရးစနစ္၏ သမိုင္းပင္ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည့္အတိုင္း ျမန္မာသမၼတမ်ား၏ သမိုင္းသည္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးစနစ္၏ သမိုင္း ျဖစ္လာမည္သာ ျဖစ္သည္။၂၀၁၅ အိပ္မက္သည္ သမိုင္းတစ္ကြက္ ျဖစ္လာမည္ဆိုလွ်င္ ယင္းသမိုင္း တစ္ကြက္သည္ပင္ သန္း ၆၀ အတြက္ အေရးႀကီးလွေသာ ေျခလွမ္းတစ္လွမ္း ျဖစ္လာေပလိမ့္မည္။

[Ref – The Presidency in the Eye of Storm by Marc Landy and Sidney M. Mikis]
Credit To The Voice Weekly
Read More »

အေရွ႕ေျမာက္ဖ်ားက ေလာင္းကစားၿမိဳ႕ပ်က္


(မင္းထက္စံ)

ေဆာင္းတစ္မ်ဳိး၊ ေႏြတစ္မ်ဳိး၊ မိုးတစ္မ်ဳိး လွပေနသည့္ေနရာ၊ သစ္ပင္မေပါက္ေသာ ေတာင္ပူစာကေလးမ်ား စီတန္းေနသည့္ ခ်န္ယိမ္းခူး လြင္ျပင္သည္ ဇူလိုင္မိုးဖြဲမ်ား ေအာက္တြင္ စိမ္းစိုေနၿပီး ျမဴခိုးမ်ား ရစ္သိုင္းလ်က္ ရွိသည္။ ပန္းအဝါေရာင္မ်ား ဖူးပြင့္ရာ ပန္းဝါလြင္ျပင္ဟု တင္စားေခၚေဝၚၾကေသာ ခ်န္ယိမ္းခူး လြင္ျပင္အနီးတြင္ အဖိုးတန္ အေဆာက္အအုံမ်ားျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ လ်က္ ရွိေသာ္လည္း တစျပင္ကဲ့သို႔ တိတ္ဆိတ္ေနသည္။

ေျဖာင့္ျဖဴးေနေသာ ကြန္ကရစ္လမ္းမေပၚတြင္ ျမင္းေခ်း၊ ႏြားေခ်းတို႔ျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ေနၿပီး တန္ဖိုးႀကီးမားစြာ တည္ေဆာက္ထားေသာ အေဆာက္အအုံတို႔တြင္ ကာရံထားသည့္ မွန္ခ်ပ္တို႔က ကြဲက်ကာ ျပန္႔က်ဲလ်က္ရွိၿပီး လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် ထြက္လာသည္ကို မေတြ႕ရ။ အေဆာက္အအုံ ပ်က္ တစ္ခုေရွ႕တြင္မူ ေခြးတစ္ေကာင္ အေညာင္းဆန္႔ေနသည္။

ထိုေနရာမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ အေရွ႕ေျမာက္ဖ်ား ကခ်င္ျပည္နယ္၏ နယ္စပ္ၿမဳိ႕ျဖစ္ေသာ ပန္ဝါၿမဳိ႕ႏွင့္ ေလးမိုင္ခန္႔ အကြာတြင္ရွိသည့္ ေလာင္းကစား႐ုံမ်ား ဖြင့္လွစ္ခဲ့ရာ တ႐ုတ္အမည္ ‘ခိုင္ဖာရွီ’ ဟူေသာ အမည္ျဖင့္ ၿမိဳ႕သစ္စီမံကိန္း အိမ္ရာမ်ား ျဖစ္သည္။ ၂၀၁၀ ဝန္းက်င္တြင္ အထူးစည္ကားသည့္ေနရာ ျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုမူ ပန္ဝါ-ခ်ီေဖြ ကားလမ္းမႀကီးေပၚ ဆိုင္တစ္ဆိုင္ႏွစ္ဆိုင္ ဖြင့္ထားသည္မွအပ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် မေနၾကေတာ့ေပ။

ယင္းၿမဳိ႕ျပ စီမံကိန္းကို ၂၀၀၄ ခုႏွစ္တြင္ ကခ်င္အထူးေဒသ (၁) ႏွင့္ တ႐ုတ္စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္မ်ား အက်ဳိးတူပူးေပါင္းကာ စတင္တည္ေဆာက္ခဲ့ၿပီး ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည္။ ၿမဳိ႕ျပသစ္ စီမံကိန္းအတြက္ ေျမဧက ၅၀ နီးပါးလ်ာထားၿပီး ၁၀ ဧကခန္႕တြင္ အေဆာက္အအုံမ်ား တည္ေဆာက္ၿပီးခ်ိန္၌ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ျခင္းလည္း ျဖစ္သည္။

ယင္းေလာင္းကစား႐ံုမ်ား ဖြင့္လွစ္ခ်ိန္တြင္ တ႐ုတ္စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္မ်ားက တစ္ရက္လွ်င္ ယြမ္ေငြ သိန္းခ်ီ ျဖဳန္းတီးခဲ့ၾကၿပီး အခ်ဳိ႕ေလာင္းကစားသမားမ်ားမွာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၏ အစိုးရဝန္ထမ္းမ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဌာနဆိုင္ရာေငြမ်ား သုံးျဖဳန္းသည့္အတြက္ အေရးယူရသူမ်ား ရွိသည့္အျပင္ တ႐ုတ္ယြမ္ေငြမ်ားစြာ ျမန္မာႏိုင္ငံ နယ္နိမိတ္ အတြင္းရွိ ေလာင္းကစားဝိုင္းသို႔ စီးဆင္းေနသည့္ အတြက္လည္း ေလာင္းကစား႐ုံ ဖြင့္လွစ္ေသာ လုပ္ငန္းရွင္မ်ားကို အေရးယူခဲ့ေသာေၾကာင့္ ပိတ္ပင္ၿပီးေနာက္ ေကအိုင္ေအႏွင့္ တိုက္ပြဲ ျဖစ္ပြားသည့္အတြက္ ျပန္လည္ ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ျခင္း မရွိေတာ့ေၾကာင္း ကခ်င္အထူးေဒသ (၁) ၏ ေျပာဆိုခ်က္မ်ားအရ သိရသည္။

အဆိုပါ ေလာင္းကစားဝိုင္းသည္ ပိုင္ဆိုင္မႈမ်ား ျပႏိုင္ပါက ေငြထုတ္ေခ်းေပးၿပီး ေလာင္းကစားဝိုင္း ၿပီးလွ်င္ ျပန္လည္ ေပးဆပ္ရကာ မေပးဆပ္ႏိုင္ပါက ဟိုတယ္တြင္ အက်ယ္ခ်ဳပ္သေဘာ ထိန္းသိမ္းထားၿပီး ေငြႏွင့္ေ႐ြးခိုင္းသည့္ ျပန္ေပးဆြဲဆန္ဆန္ ပံုစံျဖစ္ခဲ့သည္ဟု ေဒသခံတစ္ဦးက ေျပာျပ သည္။
“ေလာင္းကစားဝိုင္းမွာ လုပ္တဲ့သူက တစ္လကို ယြမ္တစ္ေထာင္ေလာက္ (ျမန္မာေငြ က်ပ္ႏွစ္သိန္းနီးပါး) ရတယ္” ဟု ၎က ေျပာျပသည္။

ထိုစဥ္က ပန္ဝါႏွင့္ ခိုင္ဖာရွီ (ၿမဳိ႕ျပသစ္) တြင္ ကခ်င္ျပည္နယ္တြင္းရွိ အေျခခံ လူတန္းစားမ်ားသာမက ျမန္မာႏိုင္ငံ အလယ္ပိုင္း၊ ေအာက္ပိုင္းေဒသမ်ားကပါ အလုပ္လာေရာက္ လုပ္ကိုင္ၾကၿပီး အလုပ္ အကိုင္ အခြင့္အလမ္းမ်ား ေပါမ်ားခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ယင္းၿမဳိ႕ျပသစ္ရွိ ေလာင္းကစားဝိုင္းမွာ တရားဝင္ ဖြင့္လွစ္ျခင္းေတာ့ မဟုတ္ေပ။

ထိုကဲ့သို႔ ေလာင္းကစားဝိုင္းမ်ားမွာ ပန္ဝါေဒသတြင္သာ ရွိသည္မဟုတ္၊ နယ္စပ္ေဒသမ်ား ျဖစ္သည့္ ကံပိုက္တည္၊ မိုင္ဂ်ာယန္၊ ပန္ဆန္၊ ေကာ့ေသာင္း ၊သူေဌးကြၽန္း အစရွိေသာ ေနရာမ်ားတြင္ ကာဆီႏိုဟု ေခၚေသာ ေလာင္းကစားဝိုင္းမ်ား ရွိေနသည္။

ကခ်င္အထူးေဒသ (၁)နယ္ေျမအတြင္း ပန္ဝါေဒသႏွင့္ ကံပိုက္တည္တို႔တြင္ ေလာင္းကစားဝိုင္းမ်ား ရွိခဲ့ေသာ္လည္း လက္ရွိတြင္ ၿမဳိ႕ပ်က္ကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနသည္။
ထိုစဥ္က ေလာင္းကစားဝိုင္းမ်ားကို ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည့္အတြက္ ကခ်င္အထူးေဒသ (၁) လူမ်ဳိးစု အႀကီးအကဲ ဦးဇခုန္တိန္႔ယိန္းကို ေဒသဖြံ႕ၿဖဳိးေရးထက္ ကိုယ္က်ဳိးစီးပြားအတြက္ လုပ္ေဆာင္သည္ဟု ေဝဖန္မႈမ်ား ထြက္ေပၚခဲ့သည္။

လက္ရွိလူမ်ဳိးစု အႀကီးအကဲ ျဖစ္ေနသူ ဦးဇခုန္ယိမ္းေဆာင္ကမူ ေဒသတြင္း ဖြံ႕ၿဖဳိးေရးအတြက္ လမ္းမ်ားေဖာက္လုပ္ျခင္း၊ စာသင္ေက်ာင္းမ်ား ေဆာက္လုပ္ေပးျခင္းတို႔ကို ျပဳလုပ္ေပးခဲ့သည္မ်ား စာရင္းဇယားမ်ား ရွိေၾကာင္း ေျပာၾကားသည္။
သို႔ေသာ္ ၎က“ေလာင္းကစားဝိုင္းက ဝင္တဲ့ေငြေတြက တရားဝင္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး” ဟုလည္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဝန္ခံေျပာျပသည္။

နယ္စပ္ေဒသမ်ားတြင္ ေလာင္းကစားဝိုင္းမ်ားကို ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရက ဥပေဒျဖင့္ လုပ္ကိုင္ႏိုင္လွ်င္ ေကာင္းမြန္မည္ဟုလည္း မွတ္ခ်က္ေပးသည္။

လက္ရွိ အေနအထားအရ ကခ်င္အထူးေဒသ (၁) နယ္ေျမ အတြင္းတြင္ ေကအိုင္ေအႏွင့္ တိုက္ပြဲမ်ား ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္အတြက္ ေဒသတြင္း ဖြံ႕ၿဖဳိးေရးလုပ္ငန္းစဥ္မ်ား ရပ္နားထားၿပီး ေလာင္းကစား႐ုံမ်ား လည္း ျပန္ဖြင့္လာႏိုင္သည့္ အေနအထား မရွိေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္။

အက်ည္းတန္ေနေသာ ခိုင္ဖာရွီသည္ စတင္ဖြင့္လွစ္စက ဟိုတယ္ႏွင့္ ေလာင္းကစား႐ုံႀကီး ေလး႐ံုႏွင့္ ညေစ်းတန္းမ်ားကို ဖြင့္လွစ္ၿပီး ေလာင္းကစား႐ုံမ်ား ပိတ္ရသည့္ အခ်ိန္တြင္ လူအနည္းငယ္ ရွိေသး ေသာ္လည္း ေကအိုင္ေအႏွင့္ တိုက္ပြဲျဖစ္ပြားခ်ိန္တြင္ ဒုကၡသည္ ခိုလႈံရန္ ထားရွိေသးေသာ္လည္း နယ္ေျမ မလုံၿခံဳသည့္အတြက္ ပန္ဝါၿမဳိ႕ထဲသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့ေၾကာင္း ေဒသခံမ်ား၏ ေျပာဆိုခ်က္အရ သိရသည္။
“တိုက္ပြဲအတြင္းမွာ အေဆာက္အအုံထဲက ပစၥည္းေတြ အကုန္ပ်က္စီးကုန္တယ္။ တခ်ဳိ႕ပ်က္စီးတာကလည္း အနီးတစ္ဝိုက္က လူေတြထုခြာယူၾကတယ္” ဟု ေဒသခံတစ္ဦးက ေလာင္းကစား႐ံု၏ မ်က္ႏွာစာ မွန္ခ်ပ္တြင္ ေသနတ္က်ည္ ထြင္းေဖာက္သြားျခင္းကို လက္ညႇဳိးထိုးျပကာ ေျပာျပသည္။

ယင္းေလာင္းကစားဝိုင္း အေဆာက္အအုံမ်ား၊ ဆိုင္ခန္းႏွင့္ အိမ္အေဆာက္အအုံမ်ားကို နယ္ေျမ ၿငိမ္းခ်မ္းလာသည့္ အခ်ိန္တြင္ ကုန္သြယ္ေရးဇုန္ ဖြင့္လွစ္ကာ ဂိုေဒါင္မ်ား ျပဳလုပ္ရန္ ရည္႐ြယ္ထားေၾကာင္း ကခ်င္အထူးေဒသ (၁) ၏ အႀကီးအကဲအျပင္ ကခ်င္ျပည္နယ္ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္လည္း ျဖစ္သူ ဦးဇခုန္ယိမ္းေဆာင္ ေျပာၾကားသည္။

အစိုးရႏွင့္ ေကအိုင္အိုတို႔မွာ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီမႈ မရေသးဘဲ အခ်က္ခုနစ္ခ်က္ပါေသာ သေဘာတူညီမႈကို ေမလ ၃၁ ရက္ေန႔က ျမစ္ႀကီးနားၿမဳိ႕ မေနာကြင္းတြင္ လက္မွတ္ေရးထိုးထားသည့္ အေျခအေနသာ ရွိေသးသည္။ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲကာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရရန္မွာမူ ထင္ထင္ရွားရွား မျမင္ရေသးေပ။ တိုက္ပြဲမ်ားေၾကာင့္ ေရွာင္တိမ္းလာေသာ ဒုကၡသည္ မ်ားလည္း နယ္ေျမၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကဆဲ ျဖစ္သည္။

မွန္စမွန္ကြဲမ်ား ျပန္႔က်ဲလ်က္ ႏြားေခ်း၊ ျမင္းေခ်းမ်ားျဖင့္ ညစ္ပတ္ေနေသာ အေဆာက္အအုံပ်က္ တို႔အျပင္ ေဒသတြင္း ဖြံ႕ၿဖဳိးေရးအတြက္ ေဖာက္လုပ္ထားေသာ လမ္းမ်ား၊ တံတားမ်ား ပ်က္စီးေနျခင္းမ်ားႏွင့္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ား မလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ျခင္းတို႔မွာ တိုက္ပြဲ၏ လက္ရွိအေျခအေနကို ညႊန္ျပေနျခင္း ျဖစ္သည္။

ယခင္က အထူးစည္ကားခဲ့ေသာ ေလာင္းကစား႐ုံမ်ားႏွင့္ အေဆာက္အအုံဟု ထင္မွတ္စရာမရွိ။ ခိုင္ဖာရွီ အမည္ရွိေသာ တ႐ုတ္စာတန္းႀကီးမွာ ပ်က္စီးေနၿပီး အကာအရံ အုတ္နံရံမ်ားမွာလည္း ၿပဳိက်ပ်က္စီးကာ ခ်ီေဖြ-ပန္ဝါ ေတာင္ေပၚလမ္း၏ အေနာက္ဘက္ ထင္႐ွဴးေတာအုပ္မ်ား အလယ္တြင္ အထီးက်န္စြာ တည္ရွိေနသည္။ ဇူလိုင္မိုးဖြဲမ်ားက တဖြဲဖြဲက်ကာ ျမဴႏွင္းမ်ား ရစ္သိုင္းေနဆဲ ျဖစ္သည္။

Credit To The Voice Weekly
Read More »

ႏိုင္ငံေရးသမားမွ ႏိုင္ငံေရးအျမင္တတ္လုပ္တတ္တယ္ ဟုဆိုလာေသာ အသက္(၉၀)ေက်ာ္ ဖဆပလ၀ါရင့္ႏိုင္ငံေရးသမားၾကီး တံစဥ္သိန္း


မေကြးတုိင္းေဒသႀကီး၊မေကြး ခ႐ုိင္၊ေတာင္တြင္းႀကီးၿမိဳ႕နယ္၊ အုန္းေတာ(၁)ရပ္ကြက္၊အိမ္အမွတ္ (၁၁၀)ေန ၁၉၅၀ခုႏွစ္၀န္းက်င္မွ စ၍ဖဆပလတြင္ပါ၀င္ခဲ့ေသာ ႏုိင္ငံေရး၀ါရင့္ပုဂၢိဳလ္ႀကီးတံစဥ္သိန္း ႏွင့္ေတြ႕ဆုံေမးျမန္းခဲ့ပါသည္။ ေမး- ႏိုင္ငံေတာ္အစုိးရ အသစ္ လက္ထက္၀န္ထမ္းေတြကုိလစာတုိး ေပးပါတယ္။အဲဒါနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ဆရာႀကီးတုိ႕ဖဆပလႏုိင္ငံေရးသမား တစ္ဦးအေနနဲ႔ဘယ္လုိျမင္ပါသလဲ၊ ဘယ္လိုယူဆ ပါသလဲ။
ေျဖ- အဲဒါႀကိဳက္ပါတယ္။ ျပည္သူ႕၀န္ထမ္းေတြ စားသုံးမႈခက္ခဲမွန္းသိလုိ႔အစုိးရက ေပးတာေပးထုိက္ပါတယ္။ဒါေပမဲ့ အဲဒီလုိေပးတဲ့ေနရာမွာအတုိင္းအဆ တစ္ခုေတာ့ရွိရပါမယ္။စားသုံးမႈ ေျပလည္ေအာင္လို႔ေပးတာအဓိက ပါ။အခုေတာ့လစာနည္းသူ၊ အလယ္အလတ္ရသူ၊အထက္တန္း လစာရသူ၊ေနာက္အလြန္မ်ားျပား တဲ့လစာႀကီးေတြရေနသူေတြပါ အားလုံးတစ္ညီတည္းေပးတာဆုိ ေတာ့ဒါမမွန္ဘူး၊မလုပ္သင့္ဘူး (ဆန္လာလုံးခ်င္း၊ဖြဲလာလုံးခ်င္း) ဆုိတာမလုပ္သင့္တဲ့ကိစၥပါ။ဥပမာ လစာငါးေသာင္းနဲ႕တစ္သိန္းေက်ာ္ အတြင္းရသူေတြေပးရမယ္။လစာ ငါးသိန္းနဲ႔အထက္ရေနသူေတြဟာ စားသုံးမႈေျပလည္ေနၿပီ၊ေပးဖုိ႔မလုိ ဘူးထင္တယ္။ငါးသိန္းဆိုမိသားစု ဆယ္ေယာက္ေကာင္းေကာင္းစား ႏုိင္တယ္။ငါတုိ႔အဘိုးႀကီး၊အမယ္ ႀကီးႏွစ္ေယာက္ကုိသားသမီးကေပး တာသုံးေသာင္း။ငါ့အိမ္သားဆရာမ ပင္စင္ကတစ္လ(၈၀၁၄)ရတာနဲ႕ပဲ ေလာက္ေအာင္စားေနတာပါ။စားႏုိင္ပါတယ္။ခုေတာ့တာ၀န္ရွိ သူေတြကစားသုံးမႈခက္ခဲသူေကာ ပုိလွ်ံသူေရာတန္းတူေပးေနတာက ႏုိင္ငံေရးမသိလုိ႔လုပ္ေနၾကတာပါ။  ေမး- ဒါနဲ႕မူလတန္းေက်ာင္း သား/ေက်ာင္းသူအားလုံးကုိတစ္ ေယာက္(၁၀၀၀)စီေပးမယ္လုိ႕ဂ်ာနယ္ ေတြမွာဖတ္ရသလိုအျပင္မွာတကယ္ ေပးေနတယ္လို႔လည္းၾကားသိရပါ တယ္။အဲဒါေကာဆရာႀကီးအေနနဲ႕ ဘယ္လုိျမင္ပါသလဲ။
ေျဖ- အဲဒါနည္းလမ္းမက်ဘူးကြ။ ဆရာႀကီးေစာေစာကေျပာသလုိ လစာငါးသိန္းနဲ႔ အထက္ရသူ (သုိ႔မဟုတ္)အရပ္သားထဲက ကုိယ္ပုိင္အလုပ္တစ္ခုခုနဲ႕တစ္လ ငါးသိန္းေက်ာ္၀င္ေငြရေနသူရဲ႕ သားသမီးကုိ(၁၀၀၀)ေပးဖို႔မလိုဘူး။ အဲဒါမွဆင္းရဲတဲ့မိဘ သားသမီး ကုိ(၁၀၀၀)ထက္ပိုၿပီးေပးဖို႔ေငြထြက္ လာမွာမဟုတ္လား။အဲဒီလိုအ တုိင္းအဆစည္းစနစ္ရွိရမယ္။စနစ္ တက်လုပ္တတ္မွ၊လုပ္မွသာအမွန္ တရားပါ။ ဘာမဆိုတစ္ညီတည္း လုပ္ရတာလြယ္တယ္။ဒါေပမဲ့ မမွန္ ဘူး။
ေမး- အခုအစုိးရကလစာ ေကာ၊အပုိေဆာင္းေငြေတြလည္း ေပးလုိက္ေတာ့ကုန္ေစ်းႏႈန္းလည္း တက္လာတယ္လုိ႔ၾကားသိရတယ္။ အဲဒါေကာဆရာႀကီးအေနနဲ႕ဘယ္ လုိျမင္ပါသလဲ။
ေျဖ-သူတုိ႔ကေတာ့ ဒါကိုလုပ္ၿပီးၿပီ လုိ႔ထင္မွာေပါ့။တကယ္ေတာ့မၿပီးေသး ဘူး။ဒီလိုလစာတုိးေပးတာနဲ႕တစ္ ခ်ိန္တည္းမွာတြဲဖက္လုပ္ရမွာက ကုန္ေစ်းႏႈန္းမတက္ေအာင္လုပ္ရ မွာ။လုပ္တတ္ရင္ရပါတယ္။လစာ တုိးေပးေလ၊ကုန္ေစ်းႏႈန္းက်လာေလ အဲဒါမ်ဳိးေတာင္လုပ္လုိ႔ရတယ္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလက္ထက္ ၁၉၄၅-၄၆ခုမွာငါကုိယ္တုိင္ႀကဳံ ဖူးတာက ငါေပ်ာ္ဘြယ္ကေန ပေလကပ္လုံခ်ည္တစ္ထည္(၄၀)ေပး ၀ယ္၀တ္တယ္။အိႏ္ၵိယကထုတ္ တာပါ။ေနာက္(၆)လေလာက္ရွိ ေတာ့(၂၈)ေပးရတယ္။ေနာင္ႏွစ္ ေတြမွာ(၁၈)က်ပ္ျဖစ္တယ္။ေနာက္ရက္ကန္းလုပ္ငန္းေတြအစုိးရ ကဦးေဆာင္လုပ္လုိက္တာ(၂/၆၄) တစ္ထည္(၇)က်ပ္၊(၂/၈၀)တစ္ထည္ (၉က်ပ္/၁၀)အထိေစ်းက်သြားတယ္၊ တျခားစားစရာပစၥည္းေတြလည္း အဲဒီအတိုင္းေစ်းက်သြားပါတယ္။ အဲဒါဆရာႀကီးကုိယ္ေတြ႕ပါ။ ေမး- ဒါန႕ဲဆရာႀကီးအဲဒီလုိျဖစ္ ေအာင္ခုေကာလုပ္လုိ႔ရပါမလား။ ေျဖ- ရပါတယ္။အခုျပည္ပကုိပုိ႔ ေနတဲ့အဲဒါေတြကုိေလွ်ာ႔ပုိ႕ၿပီးကုိယ့္ ႏုိင္ငံကပုိလွ်ံမွသာပုိ႔ရမယ္။ေစ်းကြက္ရွိသမွ်ပုိ႔ေပးေနေတာ့ ႏုိင္ငံမွာရွိတဲ့ျပည္သူေတြကသား ငါးမစားႏုိင္။ဆိတ္၊၀က္၊အမဲေစ်းႀကီး လုိ႔မစားႏုိင္၊ေစ်းေတြကတစ္ေန႔တစ္ ျခားေလ်ာ႔သြားတယ္မရွိဘူး။တက္ လာတယ္။ဒါေတြကုိေစ်းမတက္ ေအာင္ထိန္းခ်ဳပ္ရမယ္။ဒါမွေစ်း သက္သာမယ္။ဒါေတြကုိ ဦး၀င္းတင္တုိ႔သိမွာပါ။သူဘာလုိ႔ ဒီလုိင္းမွာမေရးလဲ။ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္ကေရာဒါေတြကုိလႊတ္ ေတာ္မွာဘာလုိ႔မေျပာလဲ။သူတို႔ ကေျပာရင္အရာေရာက္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ဒီကိစၥဟာ တကယ့္ျပႆနာႀကီးပါ။အဲဒါကုိ ထင္ရွားေအာင္ဆရာႀကီးေျပာျပ မယ္။လြတ္လပ္ေရးရတဲ့၁၉၄၈ ခုႏွစ္မွာပဲကရင္တပ္ဖြဲ႕ေတြက လက္နက္ကုိင္ၿပီးၿမိဳ႕တကာသိမ္း လုိက္ေတာ့ဖဆပလဟာရန္ကုန္ အစုိးရျဖစ္သြားေရာကြာ။အဲဒီသူပုန္ေတြကရြာတကာလည္ ၿပီးအဆုိနဲ႕မယ္ဒလင္နဲ႕အေျပာ ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ သူတုိ႔အထဲပါ၀င္ ဖို႔ေျပာေဟာၾကတာ(၁၀)ရြာေပါင္း လုိ႔သူတုိ႔အထဲလုိက္မယ့္သူမရွိဘူး။ အဲဒါ ဘာေၾကာင့္လဲ၊ ဖဆပလကကုန္ေစ်း ႏႈန္းမတက္ေအာင္လုပ္ထားတယ္။ ဆန္တစ္ျပည္ျပားငါးဆယ္၊ဆီတစ္ ဆယ္သားျပားသုံးဆယ္၊အမဲသား တစ္ပိႆာတစ္က်ပ္ဆုိေတာ့စားသုံးမႈ မခက္ခဲဘူး။ရြာေတြမွာေန႔စားလုပ္ စားတဲ့ကူလီေတြေတာင္တစ္ေန႔ တစ္က်ပ္ရေတာ့စားႏိုင္တယ္။ ကြန္ျမဴနစ္ေတြေျပာသလုိမငတ္ဘူး။ (၀လုိ႔)ၿပီးေတာ့ကြန္ျမဴနစ္နဲ႔ရဲေဘာ္ ျဖဴေတြက(ေမာ္စီတုန္းလုိ)ေျမယာ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ၿပီးစည္း႐ုံးမယ္ လုိ႔လုပ္ေနတုန္းရွိေသး၊ဦးႏု၊သခင္တင္၊ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းတို႔ကေျမယာေတြ၊ လက္ငုတ္လက္ရင္းထက္မေပးရ၊ သီးစားခအခြန္ေတာ္(၂)ဆပဲေပး ရမယ္လုပ္လုိက္ေတာ့သူပုန္ေတြ လုပ္စရာအလုပ္မရွိျဖစ္ကေရာ။လူအင္အားလည္းစုမရ၊ေနာက္ဆုံး ႐ုိးမေတာင္ေပၚေရာက္၊ရဲေဘာ္ျဖဴ ေတြလက္နက္ခ်။ အဲဒီမွာတင္ သခင္သန္းထြန္းလည္း႐ုိးမေပၚမွာ စခန္းခ်၊ေနာက္ေဖးထုိင္ရင္းရဲေဘာ္ ေမာင္ျမကေသနတ္နဲ႕လွမ္းပစ္၊ ထြက္ေျပးသြားရင္းသခင္သန္းထြန္း ခင္ဗ်ာေနာက္ေဖးထုိင္ေနဆဲမွာပဲ ကိစ္ၥေခ်ာပါေလေရာကြာ။ဒီေလာက္ဆုိကုန္ေစ်းႏႈန္းထိန္းခ်ဳပ္ ေရးဆုိတာသိပ္ၿပီးအဓိကက်တယ္ ဆုိတာထင္ရွားေအာင္လုိ႔ငါ့ကုိယ္ ေတြ႕ေျပာတာပါ။ အရင္ကဆုိ လုပ္သားစပါးတင္း(၁၀၀)ထြက္ ရင္တင္း(၅၀)ေပးရတယ္။ခုက်ေတာ့စပါးဖိုးေျမ(၁)ဧက အခြန္(၃၁ိ/-)ေျမရွင္ကုိေငြ(၆)က်ပ္ ေပးလုိက္ရင္ၿပီးၿပီ။အဲဒါကုိေတာင္ သူပုန္ေတြကဒီေျမယာကိစ္ၥမေအာင္ ျမင္ဘူးလုိ႔ေျပာၾကေသးတယ္။ ေျမရွင္ဟာသူ႕လယ္ကန္သင္းေတာင္ မေလွ်ာက္၀ံ့ေတာ့ပါဘူး။အခ်ဳိ႕ ေျမရွင္က(၆)က်ပ္နဲ႕လန္႔လုိ႔မယူ ၾကေတာ့ဘူး။အခုေျပာတာ တကယ့္ကုိယ္ေတြ႕အမွန္ပါ။ငါ့တူမႀကီးေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လည္းဒါေတြေလ့လာသိရွိၿပီးျဖစ္ မယ္ထင္ပါတယ္။အခုႏုိင္ငံေတာ္ က၀န္ထမ္းေတြကုိအပုိေဆာင္းေငြ ေတြနဲ႕လစာတုိးေငြဆုိတာဟာ တုိးေပး႐ုံနဲ႔မၿပီးဘူး။စစ္တပ္ကရိကၡာ ခြဲတမ္းပုိ႔ရာမွာစစ္သားဘယ္ေလာက္ ဘာပစၥည္းကဘယ္ေလာက္ဆိုၿပီး ခြဲတမ္းခ်ေပးသလုိမ်ဳိးႏုိင္ငံေရးသမား မဟုတ္ေတာ့ ႏုိင္ငံေရးအရမေတြး တတ္၊မေ၀ခြဲတတ္ဘူးကြာ။ဘာေၾကာင့္လဲမွတ္ထား(ဆုိင္းသမား မွဆုိင္းတီးတတ္တယ္)၀ါသနာပါေတာ့ ဆုိင္းသံၾကားမေနႏုိင္ဘူး။မိဘက ဘယ္ေလာက္႐ုိက္႐ုိက္သြားတယ္။ ေနာက္ဆုိင္းထဲလုိက္၊ႏွစ္ၾကာေတာ့ ဆုိင္းသမားျဖစ္ကေရာ။လုိရင္းက ေတာ့ႏုိင္ငံေရးသမားမွႏုိင္ငံေရး ျမင္တတ္လုပ္တတ္တယ္။ႏို႕မဟုတ္ရင္ဘာဘြဲ႕ေတြတစ္သီႀကီး ဘယ္ေလာက္ပဲရရ၊ဘယ္သူျဖစ္ျဖစ္ ငယ္စဥ္က၀ါသနာမပါလုိ႔ရွိရင္မတတ္ ဘဲနဲ႔တတ္တယ္ထင္ၿပီးဆုိင္း၀ုိင္းႀကီး ထဲ၀င္ တီးရင္ဆုိင္းေတြ၊ဗုံေတြ၊ႏွဲေတြ လင္းကြင္းႀကီးေတြကြဲကုန္ၿပဲကုန္ မွာပဲ။ဒါေၾကာင့္၁၉၈၇ခုႏွစ္မွာ အဆင္းရဲဆုံးႏိုင္ငံျဖစ္သြားေရာကြာ။
 Credit To Hot News Journal
ဟသၤာ(ေတာင္တြင္းႀကီး)
Read More »

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကုိ ခုိင္မာေအာင္လုပ္ေနသည္႕အဆင့္သာရွိေသး


ယခင္အစုိးရလက္ထက္၌ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္တပ္ ဖြဲ႕၁၇ဖြဲ႕ႏွင့္အပစ္အခတ္ရပ္စဲႏိုင္ခဲ့ ၿပီးယခုအစုိးရလက္ထက္တြင္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္တပ္ ဖြဲ႕၁၃ဖြဲ႕ျဖင့္သာအပစ္အခတ္ရပ္စဲ ႏုိင္ေသးေၾကာင္းသိရသည္။
ယင္းကဲ့သို႔အပစ္အခတ္ရပ္စဲ ႏုိင္ခဲ့ေသာ၁၃ဖြဲ႕ထဲတြင္ယခင္က အစုိးရလက္ထက္ကအပစ္အခတ္    ရပ္စဲေရးလက္မွတ္မေရးထုိးႏုိင္ခဲ့ ေသာ KNU,RCSS,SSA စသည့္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္၃ဖြဲ႕ အားအပစ္အခတ္ရပ္စဲႏုိင္ခဲ့ေၾကာင္း Myanmar Peace Centre မွ ၿငိမ္း ခ်မ္းေရးအက်ဳိးေတာ္ေဆာင္ ဦးလွေမာင္ေရႊကေျပာသည္။
““၁၉၈၉-၁၉၉၄ ေနာက္ပိုင္း အထိတုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္ တပ္ဖြဲ႕၁၇ဖြဲ႕နဲ႕အပစ္အခတ္ရပ္စဲ ႏုိင္ခဲ့တာရွိတယ္။ဒီအစုိးရလက္ ထက္မွာေတာ့၁၃ဖြဲ႕သာအပစ္အခတ္ ရပ္စဲႏုိင္ေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ အရင္အစုိးရတုန္းကလက္မွတ္ မေရးထုိးႏုိင္ခဲ့တဲ့ KNU,RCSS,SSA အဖြဲ႕သုံးဖြဲ႕ကိုေတာ့ဒီအစုိးရလက္ ထက္မွာလက္မွတ္ေရးထုိးႏုိင္ခဲ့ တယ္””ဟုဦးလွေမာင္ေရႊကေျပာ သည္။
တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္ တပ္ဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ႏုိင္ငံေတာ္အစိုးရတုိ႔ သည္အပစ္အခတ္ရပ္စဲမႈအား ေရရွည္တည္တံ့ေအာင္ေဖာ္ေဆာင္ လ်က္ရွိၿပီးမ်ားမၾကာမီအခ်ိန္တြင္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္တပ္ ဖြဲ႕မ်ားႏွင့္အျပန္အလွန္ႏုိင္ငံေရး ေဆြးေႏြးမည္ျဖစ္ေၾကာင္းသိရ သည္။
““အခုလတ္တေလာအေျခ အေနကတုိင္းရင္းသားလက္နက္ ကိုင္တပ္ဖြဲ႕မ်ားနဲ႕ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ဟာအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး၊ ကိုခိုင္မာ ေအာင ္လုပ္တဲ့အဆင့္ မွာပဲရွိပါေသးတယ္။အပစ္အခတ္ ေတြရပ္ၿပီးရင္ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြး သြားဖို႔ကလည္းလုပ္ေနတယ္”” ဟု အဆုိပါပုဂၢဳိလ္မွထပ္ေလာင္းေျပာၾကား သည္။
တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကို္င္ တပ္ဖြဲ႕မ်ားကယခုအစိုးရလက္ထက္ အတြင္းအပစ္အခတ္ရပ္စဲမႈသာ ေဆြးေႏြးႏုိင္ခဲ့ပါကေနာင္အစုိးရ လက္ထက္အထိအပစ္အခတ္ရပ္စဲ ထားသည့္အေနအထားျဖင့္သာ သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္းတုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕ DKBA  မွေခါင္းေဆာင္ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေစာ-လားဖြယ္ကေျပာသည္။
““အစိုးရကကၽြန္ေတာ္တုိ႕နဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမေဆြးေႏြးေသးဘူး။ အပစ္အခတ္ပဲရပ္စဲထားေသး တယ္ဆုိတာကၽြန္ေတာ္တုိ႕ကို အသက္႐ႈခြင့္သာေပးထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။အသက္႐ႈခြင့္သာ ေပးထားတာျဖစ္ပါတယ္။အသက္ ႐ွင္ခြင့္ေပးထားတာမဟုတ္ပါဘူး။တကယ္လို႔ဒီအစိုးရသက္တမ္း ကုန္တဲ့အထိၿငိမ္းခ်မ္းေရးမေဆြး ေႏြးေသးဘူး။အပစ္အခတ္ရပ္စဲ တဲ့အဆင့္ပဲရွိေသးတယ္ဆုိရင္ ေနာင္အစိုးရအထိဒီအတုိင္းပဲ သြားမွာျဖစ္ပါတယ္””ဟုဗုိလ္မွဴးခ်ဳပ္ ေစာလားဖြယ္ကဆုိသည္။
တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္ တပ္ဖြဲ႕မ်ားသည္တစ္စုံတစ္ခုေသာ အေၾကာင္းအရာေၾကာင့္အစုိးရ တပ္ႏွင့္စစ္တုိက္ရျခင္းျဖစ္ၿပီးႏွစ္ ဖက္စစ္သားမ်ားေသေၾကေနေသာ တုိက္ပြဲမ်ားအားမတုိက္ခ်င္ေတာ့ ေၾကာင္းKIO မွအႀကီးတန္းအရာရွိ တစ္ဦးကေျပာသည္။
““ကၽြန္ေတာ္တို႕ကခ်င္နဲ႕အစုိးရ နဲ႕စစ္ျဖစ္တယ္ဆုိရင္အစိုးရဘက္ ကစစ္သားေတြေသေၾကရသလို ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘက္ကစစ္သားေတြ လည္းေသေၾကရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကတစ္စုံတစ္ခုေသာ အေၾကာင္းအရာေၾကာင့္လက္နက္ ကုိင္ေနရတာပါ။အမွန္အတိုင္း ေျပာမယ္ဆုိရင္တစ္ဖက္နဲ႔တစ္ဖက္ ေသေၾကေနတဲ့စစ္ပြဲေတြကိုမတုိက္ ခ်င္ေတာ့ပါဘူး””ဟု၎ကေျပာ သည္။
ျမန္မာႏုိငံတြင္တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္တပ္ဖြဲ႕အမ်ားအျပား ရွိၿပီး၎တုိ႔တပ္အင္အားသည္ ၁သိန္းခြဲခန္႔ရွိေၾကာင္းMyanmar Peace Centre  မွၿငိမ္းခ်မ္းေရး အက်ဳိးေတာ္ေဆာင္၊ႏုိင္ငံေတာ္ သမၼတ၏အႀကံေပးအဖြဲ႕၀င္ ဦးလွေမာင္ေရႊ၏ေျပာၾကားခ်က္ အရသိရသည္။
Credit To Hot News Journal
       ၿဖိဳးေအာင္
Read More »

ကမၻာတြင္အႀကီးက်ယ္ဆုံးေသာ ႐ုရွား၏စစ္ေရးေလ႕က်င္႕မႈ


ဆုိဗီယက္ျပည္ေထာင္စု ေခတ္မွသည္ ယေန႔႐ုရွား ဖက္ဒေရးရွင္းသမ္ၼတ ႏုိင္ငံ ျဖစ္ေပၚလာသည့္ ကာလ အထိ႐ုရွားႏုိင္ငံ၏ ျပဳလုပ္ခဲ့ သမွ်ေသာစစ္ေရးေလ့ က်င့္မႈ မ်ားအနက္ကမၻာတြင္ အႀကီး က်ယ္ဆုံးစစ္ေရးေလ့က်င့္ မႈ(The Biggest Military Exercise) တစ္ရပ္ကုိ ဇူလုိင္လ ၁၇ရက္ေန႔က ပစၥဖိတ္သမုဒၵရာ အတြင္းရွိ ဆာခါလင္ ကၽြန္းအနီး ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။အဆုိပါ စစ္ေရး ေလ့က်င့္မႈကုိႏုိင္ငံေတာ္ သမၼတ ႀကီး ဗလာဒီမာပူတင္ကုိယ္တုိင္ တက္ေရာက္အားေပး႐ႈစားခဲ့ သည္။
ႀကီးက်ယ္ေသာအနာဂတ္ စစ္ဆင္ေရး တစ္ရပ္ကုိ ေမွ်ာ္မွန္း လ်က္ျပဳလုပ္သည့္ ဤစစ္ေရး ေလ့က်င့္မႈတြင္ တပ္ဖြဲ႕အရာရွိ၊ စစ္သည္အင္အား ၁၆၀၀၀၀ တုိ႔ သည္ ပင္မ တုိက္ပြဲ၀င္တင့္ကား မ်ားအပါအ၀င္ အေျမာက္ႏွင့္ သံခ်ပ္ကာ တင့္ကားယာဥ္ အစီး ၅၀၀၀တုိ႔ႏွင့္အတူ ႏုိင္ငံ၏ အေရွ႕/အေရွ႕ေျမာက္စစ္ေဒသ ဆုိက္ေဘးရီးယားသုိ႔ခ်ီတက္ခဲ့ၾက သည္။အလားတူအဆုိပါ စစ္ေရး ေလ့က်င့္မႈတြင္ တပ္မေတာ္ (ၾကည္း၊ေရ၊ေလ)ပူးေပါင္းစစ္ဆင္ မႈျပဳလုပ္ႏုိင္ရန္အတြက္ ႐ုရွားႏုိင္ ငံ ပစၥဖိတ္ေဒသ ေရတပ္ ေတာ္အုပ္ (Russia’s Pacific Fleet) မွတုိက္ေရယာဥ္ အစီး၂၀ ထက္ မနည္းတုိ႔သည္ တုိက္ေလ ယာဥ္ အစီး၁၃၀တုိ႔ႏွင့္အတူ စစ္ေရးေလ့က်င့္မႈျပဳလုပ္မည့္ ေဒ သသုိ႔ အခ်ိန္မီ ေရာက္ရွိ သတင္း ပုိ႔ ၿပီးျဖစ္သည္။စစ္ေရးေလ့က်င့္ မႈျပဳလုပ္မည့္ကာလမွာ အနည္း ဆုံး ရက္သတၱတစ္ပတ္ၾကာမည္ ဟုသိရသည္။ယခုစစ္ေရးေလ့ က်င့္မႈႏွင့္ပတ္သတ္ၿပီး ကာကြယ္ ေရး၀န္ႀကီး ဌာန၊ဒုတိယကာကြယ္ ေရး ၀န္ႀကီး၊ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး အာနာတုိလီ အန္တုိေနာ့ဗ္က ႐ု ရွားသမၼတႏုိင္ငံအတြင္းရွိ ျပည္ပ ႏုိင္ငံအသီးသီးမွ စစ္သံ(ၾကည္း၊ ေရ၊ေလ)မ်ားအား ကာကြယ္ေရး ၀န္ႀကီးဌာန အစည္းအေ၀းခန္မ သုိ႔ ဖိတ္ေခၚၿပီး စစ္ေရးေလ့က်င့္ မႈအခင္းအက်င္းဆုိင္ရာမ်ားကုိ အသိေပး ရွင္းလင္းတင္ျပ (Briefing) ျပဳလုပ္ေပးခဲ့သည္။ အဆုိပါ အစည္းအေ၀းတြင္ ဒုတိယကာကြယ္ေရး ၀န္ႀကီးက ယခုစစ္ေရးေလ့က်င့္မႈသည္ ျပဳလုပ္ေနက်ပုံမွန္ စစ္ေရး ေလ့ က်င့္မႈ တစ္ရပ္သာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ မည္သည့္ေဒသ၊မည္သည့္ႏုိင္ငံ တစ္ခုကိုမွ်၊ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္း၊ အင္ အားသုံးျခင္းျပဳလုပ္ရန္ ရည္ရြယ္ ခ်က္မရွိပါေၾကာင္းတင္ျပသြား သည္။
သုိ႔ေသာ္ အခ်ိဳ႕ေသာ စစ္ ေရး အကဲခတ္ (Some analysts) တုိ႔ကမႈ ယခုစစ္ေရးေလ့က်င့္မႈ သည္ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံႏွင့္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ တုိ႔ကုိ စစ္အင္အားျပ(Show of Force)ရည္ရြယ္လုပ္ေဆာင္ျခင္း ျဖစ္သည္ ဟုယုံၾကည္ေနၾက သည္။
ကာကြယ္ေရး ဒု၀န္ႀကီးက ““ ယခုစစ္ေရးေလ့က်င့္မႈ ျပဳလုပ္ မည့္ အခ်ိန္၊ေနရာ၊ေဒသတုိ႔ကုိ စစ္ေရး ေလ့က်င့္မႈမျပဳမီက ပင္ အိမ္နီးခ်င္းတ႐ုတ္ႏုိင္ငံအား စစ္ေရးေလ့က်င့္မႈႏွင့္ပတ္သက္ ၍အေသးစိတ္အခ်က္အလက္ မ်ားကုိ ေႏွာင့္ေႏွးၾကန္႔ၾကာမႈမရွိ ပဲ အသိေပးအေၾကာင္းၾကားခဲ့ ပါ ေၾကာင္း၊တ႐ုတ္ႏုိင္ငံအေနျဖင့္ လည္း တစ္စုံတစ္ရာကန္႔ကြက္ ျခင္း မရွိ၊သေဘာတူလက္ခံပါ ေၾကာင္း ဤစစ္ေရးေလ့က်င့္မႈ ကုိ မိမိတုိ႔ ကမ္း႐ုိးတန္း ကီလုိမီ တာ ၄၃၀၀အတြင္းျပဳလုပ္မည္”” ဟုေျပာၾကားသြားသည္။
ေက်ာ္စိန္
Ref:Nation
Credit To Hot News Journal
Read More »

ေ၀သာလီျပည္မွာ ဘီလူးေတြ၀င္ေသာအခါ


ေရးသားသူ- ဘစီ

မွတ္မိေသးတယ္ဗ်ဳိ႕။ က်ဳပ္တို႔ ငယ္ငယ္တုန္းက ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ ဟင္းေကာင္းေလးမ်ား မိဘကခ်က္ထားရင္ တနင့္တပိုးစားပစ္တာကလား။

ဒါကို ၾကည့္ေနတဲ့ လူႀကီးေတြက ပီတိနဲ႔ၿပံဳးၾကည့္ၿပီး အခုလိုေျပာတတ္တယ္။ “ေအာင္မေလးဟဲ့ၾကည့္ပါဦး စားလိုက္ၾကတာ ေ၀သာလီျပည္ ဘီလူး၀င္တာ က်ေနတာပဲ”တဲ့။

မိဘအေနနဲ႔ ကိုယ့္သား၊ ကုိယ့္သမီးက ထမင္း၊ ဟင္းကို ဗိုက္ဆာဆာနဲ႔ အားပါးတရစားတာေတြ႕လို႔ ေက်နပ္စိတ္နဲ႔ေျပာတာမ်ဳိးဗ်။ ဒါမ်ဳိး လူငယ္ဘ၀ကို ျဖတ္သန္းခဲ့သူတိုင္း တစ္ခ်ိန္မဟုတ္တစ္ခ်ိန္ ႀကံဳၾကမွာပါဗ်ာ။ က်ဳပ္တို႔ကလည္း အဲဒီလို လူႀကီးမိဘေတြကေျပာရင္ ဘ၀င္က် ေနတာပဲေလ။

ေဟာ အခုေတာ့ ေခတ္ေတြကပဲ ေျပာင္းလို႔လား၊ အေနအထားေတြကပဲ ေဖာက္လွဲေဖာက္ျပန္ျဖစ္လို႔ လားေတာ့မသိပါဘူး။ ေ၀သာလီျပည္ ဘီလူး၀င္တယ္လို႔ေျပာတာကို မႏွစ္သက္တဲ့သူေတြ ေပၚလာၿပီခင္ဗ်။

လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ အမတ္မင္းအခ်ဳိ႕ဟာၿပီးခဲ့တဲ့ စစ္အာဏာရွင္ ေခတ္တစ္ေလွ်ာက္လံုး တပ္မေတာ္ အပါအ၀င္ လုပ္ငန္းရွင္ေတြ၊ ပိုင္ရာ၊ ဆိုင္ရာေတြက လယ္သမားေက်ာမဲြေတြရဲ႕ လယ္ယာေျမေတြကို အဓမၼသိမ္းယူတာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး မေန႔တစ္ေန႔ကတင္ပဲ အျပန္အလွန္
“တြယ္” ခဲ့ၾကတယ္ မဟုတ္လား။

အဲသလိုျဖစ္တဲ့ထဲမွာ ဘယ္ဟာက ဘယ္လိုထၿပီး “ၿငိ” တယ္ေတာ့ မသိဘူးဗ်။ အမတ္မင္းတစ္ေယာက္က ဘယ္လိုထေျပာသလဲဆိုေတာ့ အဲသလို အရင္အစိုးရလက္ထက္မွာ ေျမသိမ္းတာေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္မွ ဆိုးရြားသလဲဆိုေတာ့ ေ၀သာလီျပည္ ဘီလူး၀င္သ လိုပဲတဲ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ အဲဒီအမတ္မင္းလည္း ငယ္ငယ္တုန္းက ထမင္းကို တ၀တၿပဲစားခဲ့ဖူးသူ ျဖစ္မွာပါ။

က်ဳပ္တို႔လူမ်ဳိးက ဟာသႂကြယ္ တယ္ဗ်။ စကားလည္းႂကြယ္တယ္။ စကားႂကြယ္လြန္းတဲ့ လွေတာသားဆုိတာေတာင္မွ သတ္သတ္ရွိေသးမို႔ လား။ စကားေတြ ေျပာရင္ ပံုတိုပတ္စေတြ၊ ဥပမာ၊ ဥပေမယ်ေတြ ညႇပ္ညႇပ္သံုးတာကလည္း က်ဳပ္တို႔လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ စကားလံုးေ၀ါဟာရ ႂကြယ္၀ ပံုကိုျပတာပါပဲ။

အခုလည္း အမတ္မင္းက လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ေျမယာသိမ္းတာေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္မွ ေသာင္းက်န္းသလဲဆိုေတာ့ကာ ေ၀ သာလီျပည္ ဘီလူး၀င္သလိုပဲဆိုၿပီး သံုးတာဟာ တမင္ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ေျပာတာဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္မွာပါ။ သူေျပာလိုရင္း အဓိပၸာယ္ကို ပိုမိုထင္ ရွားေစခ်င္လို႔ အမွတ္တမဲ့သံုးႏႈန္းလိုက္တဲ့ စကားလံုးလည္းျဖစ္ႏိုင္တာပဲ။

ႏို႔ ဒါနဲ႔ ေနပါဦးဗ်ာ။ ေ၀သာလီျပည္ ဘီလူး၀င္တာ ဘယ္လိုတုံး။ က်ဳပ္ေတာ့ မွန္းဆမရဘူး။ သိခ်င္လို႔ စာထဲဖတ္ၾကည့္ေတာ့လည္း ေရွး ေရွးတုန္းက ေ၀သာလီၿမိဳ႕ေတာ္ကို ဘီလူးေတြ၀င္ၿပီး လူေတြကို သတ္ျဖတ္စားေသာက္ၾကတာ အ႐ိုးအရင္းပဲ က်န္တယ္ဆိုကိုး။

ဒီအေပၚမွာ အေျခတည္ၿပီးေတာ့ က်ဳပ္မ်က္လံုးထဲ ျမင္ၾကည့္မိတာ တစ္ခုေတာ့ရွိသဗ်။ ဒါကေတာ့ အဲဒီဘီလူးေတြဟာ အစာေရစာ ငတ္ေနရမယ္ဗ်။ မဟုတ္ဘူးလား။ ငတ္ေနလို႔သာ ကေလးလူႀကီး ဘာဘာညာညာမေရြးဘဲ ေတြ႕ကရာ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္း၊ ေျခေလးေခ်ာင္း သတၱ၀ါ အကုန္စားမယ္ဆိုၿပီး ျဖစ္တာေနမွာေပါ့။

ေတာ္႐ံုတန္႐ံု ဗိုက္ဆာ႐ံု ေလာက္နဲ႔ေတာ့ လုပ္ဟန္မတူဘူးဗ်။ အဲေတာ့ ေ၀သာလီကို ေရာက္သြားတဲ့ ဘီလူးေတြဟာငတ္ေနတဲ့အေကာင္ ေတြပဲ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ လက္ေတြ႕က်၊ မက် ေသခ်ာခ်င္ရင္ က်ဳပ္တို႔ငယ္ငယ္တုန္းက မိဘေတြေျပာတဲ့ နင္တို႔မ်ားစားလိုက္တာ ေ၀သာလီျပည္ ဘီလူး၀င္သလိုပဲလို႔ဆိုရတဲ့ အေျခခံအေၾကာင္းရင္းကို စဥ္းစားၾကည့္ဗ်။

တစ္ေနကုန္ေဆာ့ၿပီး ျပန္လာရာကေန ညေနမွာ ဗိုက္ကလည္းဆာေန၊ ကိုယ္ႀကိဳက္တတ္တဲ့ ဟင္းေကာင္းကေလးကိုလည္း လူႀကီးေတြက ခ်က္ျပဳတ္ထားတာမ်ဳိးနဲ႔ ႀကံဳခ်ိန္မွာ က်ဳပ္တို႔ တ၀တၿပဲစားၾကရဲ႕ မဟုတ္လား။ ဒီအခါမွာ တခ်ဳိ႕မ်ား ထမင္းတစ္အိုးခ်က္ေလာက္ေတာင္ ကုန္တဲ့အခါ ကုန္ရဲ႕မဟုတ္လား။ ဒါကို မိဘေတြက ငါ့သားကေလး စားလိုက္တာ။ ငါ့သမီးကေလးစားလိုက္တာ ေ၀သာလီျပည္ ဘီလူး၀င္သလိုပဲဲလို႔ ေျပာတာပါ။

က်ဳပ္တို႔ကလည္း ဒီအခါမ်ဳိးက်ရင္ ငါ့အေဖကေတာ့ျဖင့္၊ င့ါအေမကေတာ့ျဖင့္၊ ငါ့ဦးေလးေတြကေတာ့ျဖင့္ ငါ့ကို ဘီလူးနဲ႔ႏိႈင္းတာပဲဟဲ့။ ငါ့ကို မေကာင္းဆိုး၀ါးနဲ႔ ႏႈိင္းတာပဲဟဲ့လို႔ ၿငိဳျငင္ျခင္း၊ စိတ္ကြက္ျခင္း မရွိခဲ့႐ိုးအမွန္ပါဗ်ာ။

ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေတာ့ ဗိုက္ဆာဆာနဲ႔ ထမင္းစားလို႔ ေက်နပ္ေနမွ မင့္ဟာ။ ဘီလူးနဲ႔ႏႈိင္းတာလည္း မခံႏိုင္စရာ ဘာရွိတာမွတ္လို႔။ ကုိယ္က လည္း အဲဒီလို စကားပံုနဲ႔ ႏႈိင္းခ်င္စရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ကို ၀ါးၿမိဳ (အဲ...) စားထားၿပီးမွ မဟုတ္လားဗ်။

က်ဳပ္တို႔လည္း ဗိုက္ကေလးလက္နဲ႔႔ပြတ္၊ ႏႈတ္ခမ္းလွ်ာနဲ႔သပ္ၿပီး ေခ်ာင္တစ္ေခ်ာင္မွာ အသာေမွးၿပီး ၀က္မင္းစည္းစိမ္ခံစားပစ္လိုက္တာပဲ။ ဘီလူးေသာ၊ ၀က္ေသာဘာမွ ခံစားမေနအားပါဘူးဗ်ာ။

ေဟာ အခုက်ေတာ့ လႊတ္ေတာ္မွာ တပ္မေတာ္က ေျမသိမ္း တာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အမတ္မင္းေတြက ေ၀သာလီျပည္ကို ဘီလူး၀င္သလိုပဲလို႔ ပံုေဆာင္သံုးႏႈန္းလိုက္လို႔တဲ့။ တပ္မေတာ္ကအရာရွိႀကီးတစ္ဦးက စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရပါတယ္တဲ့။ သူတို႔တပ္မေတာ္ကို ဘီလူးနဲ႔တင္စား ေျပာတာဟာ တကယ္တမ္းေတြးၾကည့္ရင္၀မ္းနည္းစရာ ေကာင္းပါတယ္လို႔သူကပဲ ဆိုသြားသဗ်။

ခက္ရခ်ည္ေသးေတာ့ အရပ္ကတို႔ေရ။ အခုတစ္ေလာ လႊတ္ေတာ္ထဲမလည္း ဘာေတြျဖစ္ေနတယ္ေတာ့ မသိဘူးဗ်။ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ႀကီးက တစ္ေလာတုန္းက လႊတ္ေတာ္ထဲမွာရွိတဲ့ တပ္မေတာ္သားအမတ္ေတြကို သတိေပးလိုက္တယ္။ ဘာတဲ့ ေျပာစရာရွိရင္လည္းေျပာ၊ ေျပာ စရာမရွိရင္လည္း မေျပာနဲ႔ဆိုလား။ ေျပာမွာလိုလို၊ မေျပာမွာလိုလို မလုပ္နဲ႔ဆိုၿပီး ႀကိမ္းတယ္ဆိုလား ဘာလားေသခ်ာမသိပါဘူးဗ်ာ။ သူမ်ားေျပာတာ ၾကားရတာပဲ။

ေဟာ ေနာက္ထပ္တစ္ခါ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ အေမးအေျဖေတြ ရွိသမို႔လား။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ႀကီးမ်ားက မဲဆႏၵရွင္မ်ားအ က်ဳိးငွာ အစိုးရအဖဲြ႕၀င္လူႀကီးမ်ားကို ေမးစရာရွိတာ ေမးၾကတာျမင္ဖူးမွာ ပါ။ ဒီမွာလည္း အမတ္မင္းေတြ ေမးတာနဲ႔သက္ဆုိင္ရာ အစိုးရလူႀကီးေတြ ျပန္ေျဖတာက လဲြေခ်ာ္ေနဆိုလား။

ဒါကို ဘ၀င္မက်တဲ့ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ႀကီးက အေမးနဲ႔အေျဖေတြ ကိုက္ညီရမယ္လို႔ဆိုသတဲ့။ ေနာင္ကို ဒီလိုမ်ဳိးမျဖစ္ေစရေအာင္ လုပ္ရ မယ္လို႔ မိန္႔သတဲ့။ ဒီအေၾကာင္း သ တင္းေတြထဲမွာဖတ္ရေတာ့ က်ဳပ္လည္း စကားပံုတစ္ခု သြားသတိရ တယ္။

ဘာတဲ့။ “အေမးဘုရားေလာင္း၊ အေျဖကၽြဲေက်ာင္း” ဆုိလား။ ဒါေပသိ အခုလို အေျခအေနမ်ဳိးမွာ တရား၀င္မေျပာရဲဘူးဗ်။ ကိုယ္ကေတာ့ စကားပံုမို႔ ႐ိုး႐ိုးသားသား သံုးလုိက္တာမွန္ပါရဲ႕။ ႏို႔ေပမယ့္ သက္ဆိုင္ ရာေျဖဆိုသူမ်ားက သူတို႔ကို “ကၽြဲ” နဲ႔ ႏႈိင္းရပါ့မလားလို႔ အေတြးပြားၿပီး အ ေရးယူမယ့္ စကားေျပာလာရင္ မခက္ပါလား။

က်ဳပ္ဆိုလိုတာက ဒီ႔ေနာက္ပိုင္းမွာ စကားပံုေတြ သံုးတာလည္း ဆင္ျခင္ရမယ္လို႔ ေျပာတာဗ်။ ကိုယ္ကႏႈတ္ေရးႂကြယ္လို႔ ဆိုလိုက္ေပမယ့္ အေတြးႂကြယ္ႂကြယ္နဲ႔ ေတြးတတ္သူ ေတြၾကားမွာ အဓိပၸာယ္ျခားနားခ်က္ေတြ ရွိတယ္လို႔ ဆိုခ်င္တာပါ ခင္ဗ်ာ။

စကားပံုေတြကို သံုးသာသံုးေနတာပါ။ အဓိပၸာယ္မည္မည္ရရ က်ဳပ္က မသိတာမ်ားပါတယ္။ အခုပဲၾကည့္ ေ၀သာလီျပည္ ဘီလူး၀င္ တယ္ဆိုတာ သူမ်ားသံုးလို႔သာ ေရာေယာင္ၿပီးသံုးေနတာ။ အဓိပၸာယ္ရည္ရြယ္ခ်က္ တိတိက်က် ရွင္းျပစမ္းပါဆိုရင္ က်ဳပ္ျဖင့္ မရွင္းတတ္ ႐ိုး အမွန္ပါရယ္။

ငယ္ငယ္က က်ဳပ္တို႔အစားက်ဴးလို႔ မိဘေတြက ေ၀သာလီျပည္ဘီလူး၀င္တယ္လို႔ ေျပာတယ္။ က်ဳပ္က မွတ္ထားလိုက္တယ္။ ေၾသာ္.. ေ၀သာလီျပည္ ဘီလူး၀င္တာဟာျဖင့္ က်ဳပ္တို႔ထမင္းကို အူယားဖားယားနဲ႔ တနင့္တပိုးစားသလိုမ်ဳိးပါလားလို႔ပဲ မွတ္လိုက္တယ္။

ဘီလူးဆိုတာ ဘယ္လိုအေကာင္မ်ဳိးလဲ က်ဳပ္မသိဘူး။ အစြယ္ႀကီးေတြ နဲ႔ ေၾကာက္စရာအသြင္ပံုေဖာ္ထားေပမယ့္ ဒီေလာကမွာ ဘီလူးကို မ်က္ ျမင္ကိုယ္ေတြ႕ ေတြ႕ဖူးတဲ့လူရွိလို႔ လား။ ဘီလူးဆိုတာ ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္တစ္ခုကို အေျခတည္ၿပီး အႏုပညာလက္ ရာရွင္ေတြက အစြယ္ေငါေငါ၊ ပါးစပ္ၿပဲၿပဲ၊ ေၾကာက္စရာအသြင္ကို ပံု ေဖာ္လိုက္တာ ျဖစ္ခ်င္လည္း ျဖစ္ေနမွာေပါ့။

ေ၀သာလီျပည္ကို ဘီလူး၀င္ေတာ့ ေ၀သာလီသားေတြမွာ ငိုႀကီးခ်က္မနဲ႔ ေျပးၾကလႊားၾက ျဖစ္ကုန္မွာေပါ့။ အ၀တ္အစားကေလး၊ အတြင္းပစၥည္းကေလးေတြေတာင္ သယ္သြားႏိုင္မွ သယ္သြားႏိုင္မွာဗ်။ ဘီလူးဆိုတဲ့ အေကာင္ကလည္း ဘယ္ႏွေကာင္ေလာက္ ၿမိဳ႕ထဲကို ၀င္လာသလဲမွ မသိႏိုင္တာပဲဗ်ာ။

ၿပီးေတာ့ အဲဒီေခတ္က ဒုကၡသည္စခန္းတို႔ ဘာတို႔လည္း ရွိမထင္ပါဘူးဗ်ာ။ ၿပီးေတာ့ ဘီလူးေတြေၾကာင့္ သူတို႔ဒုကၡေရာက္ရပါတယ္ဆိုၿပီး ဘီလူးေတြကို လမ္းေပၚထြက္ ဆႏၵျပခြင့္လည္း ရွိမွာမဟုတ္ဘူး။ ဘီလူးက သူ႔ေရွ႕မွာ ကိုး႐ိုးကားရား လာလုပ္လို႔ကေတာ့ ၀ါးစားပစ္လိုက္မွာ။

အခုေတာ့ ဘီလူးနဲ႔ႏႈိင္းတာ စိတ္ေကာင္းျဖစ္သူေတြ ျဖစ္ေနသတဲ့။ က်ဳပ္တနင့္တပိုးစားခဲ့တုန္းက က်ဳပ္ကိုယ္က်ဳပ္ ဘီလူးလို႔ မထင္ေပါင္ဗ်ာ။ ဘီလူးဆုိတာ ဘာေကာင္မွန္း က်ဳပ္မွမသိတာပဲဗ်။ က်ဳပ္ကို ဘီလူးနဲ႔ ႏိႈင္းလို႔ က်ဳပ္ကထၿပီး စိတ္ဆိုးရင္ က်ဳပ္ဟာ ဘီလူးျဖစ္ေၾကာင္း ၀န္ခံရာ ေရာက္သြားမွာေပါ့။ ဘီလူး မဟုတ္ရင္ ဘီလူးလို႔ အေျပာခံရတာ နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘာမွ စိတ္ဆိုးစရာ မရွိဘူးဗ်။

အဲ.. ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါဗ်ာ။ ေနာင္အခါမွာ ဘီလူးဆိုတာ ဘယ္လိုေကာင္မ်ဳိး၊ ဘယ္လိုစ႐ိုက္မ်ဳိးရွိတယ္ဆိုတာ သိခ်င္လို႔ က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ ေနာက္မ်ဳိးဆက္ေတြက ေမးလာခဲ့ရင္ က်ဳပ္မယ္ လက္ညႇိဳးထိုးျပစရာ ေနာက္ထပ္ ဘီလူး႐ုပ္တစ္႐ုပ္တိုးလာတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ေတာ္ၾကာ သူတို႔ က “ဘီလူးဆိုတာ ယူနီေဖာင္းႀကီးနဲ႔ ပါလားဗ်”လို႔မ်ား မွတ္ခ်က္ေပးလာ ခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာ့....။

Credit To 7Day News Journal
(ဤ သေရာ္စာ စာစုမွာ စာေရးသူ ဘစီ၏ အာေဘာ္သာျဖစ္ပါသည္။)
Read More »

လူၿပိန္းႀကိဳက္ မူဝါဒမ်ား


(ေဇယ်သူ)

သူအမ်ား၏ ဆႏၵကို ဦးထိပ္ထားျခင္းကို သာဓု ေခၚထိုက္ေသာ္လည္း လူၿပိန္းႀကိဳက္ မူဝါဒမ်ား (Populist Policies) ေနာက္သို႔ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လုိက္ျခင္းသည္ ဒီမိုကေရစီေခတ္တြင္ အႏၲရာယ္မ်ားေသာ အေလ့အက်င့္ ျဖစ္သည္။

ဒီမိုကေရစီေခတ္၊ ေရြးေကာက္ပြဲေခတ္တြင္ လူႀကိဳက္မ်ားရန္ လိုသည္။ လူႀကိဳက္မ်ားမွ မဲရမည္၊ ေထာက္ခံမည့္သူ ရွိမည္၊ အာဏာရမည္ ျဖစ္သည့္အတြက္ လူႀကိဳက္မ်ားရန္ အဓိက ရည္ရြယ္ၿပီး လုပ္ေဆာင္တတ္လာၾကသည္။ ေရးဆြဲေသာ၊ ေျပာဆိုေသာ မူဝါဒမ်ားသည္ လူတို႔ အက်ိဳးရွိ မရွိထက္ လူႀကိဳက္ မႀကိဳက္ဘက္သို႔ ယိမ္းလာၾကသည္။ အဂၤလိပ္ အီဒီယမ္ျဖင့္ဆိုလွ်င္ ‘play to the gallery’ ပြဲၾကည့္စင္ဘက္သို႔ အာ႐ုံစိုက္ကာ ပရိသတ္ ႀကိဳက္ေအာင္သာ အဓိကထား လႈပ္ရွား ကစားျခင္း။ အထူးသျဖင့္ ေရြးေကာက္ပြဲ နီးကပ္လာေလေလ လူႀကိဳက္မ်ားမည့္ မူဝါဒမ်ားဘက္သို႔ သူ႔ထက္ငါ အလုအယက္ တိမ္းၾက ယိမ္းၾကတတ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ‘ႏုိင္ငံေရးသမားသည္ လာမည့္ ေရြးေကာက္ပြဲ ကို ၾကည့္သည္။ တိုင္းျပဳ ျပည္ျပဳ ပုဂၢိဳလ္သည္ လာမည့္ မ်ဳိးဆက္မ်ားကို ၾကည့္သည္’ ဟူေသာ ပညာရွိစကား ေပၚထြန္းခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

ျပည္သူ႔ အက်ိဳးေဆာင္လိုျခင္းသည္ ဒီမိုကေရစီေခတ္တြင္ အရွိသင့္ဆုံး စိတ္ထား ျဖစ္ေသာ္လည္း တလြဲသုံးလွ်င္ ေဘးျဖစ္ကာ ျပည္သူ ဘာႀကိဳက္တတ္သလဲ ေလ့လာ စုံစမ္းကာ အႀကိဳက္လုိက္ ေျပာေဟာ အလုပ္လုပ္သည့္ လူၿပိန္းႀကိဳက္သမားမ်ား (Populist) အျဖစ္သို႔ ဆုိက္ေရာက္တတ္သည္။ ထိုမူဝါဒမ်ားသာ အေကာင္အထည္ေဖာ္ျဖစ္သြားလွ်င္ ႏုိင္ငံလည္း အထိနာသည္။ ယခု ေလာေလာဆယ္တြင္ ေပ်ာ္ၾက ရႊင္ၾကမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ေနာင္ ေလး ငါးႏွစ္တြင္ ေနာင္တရၾကမည္။ အသိတရားရခ်ိန္တြင္ အခ်ိန္ ေႏွာင္းေနလိမ့္မည္။

လူအမ်ား သဲသဲလႈပ္ၾကေသာ္လည္း သူတို႔၏ စြမ္းရည္၊ အက်ဳိးစီးပြား တိုးတက္လာေစျခင္း မရွိသည့္ မူဝဒမ်ားသည္ လူၿပိန္းႀကိဳက္ မူဝါဒမ်ား။လူအမ်ားကို အက်ဳိးရွိေစမည္ဟူေသာ အသြင္သဏၭာန္ (In the name of people) ရွိတတ္ေသာ္လည္း အႏွစ္သာရအားျဖင့္ လူ အခ်ဳိ႕၊ လူအုပ္စု အခ်ဳိ႕ကိုသာ အက်ဳိးရွိေစတတ္သည့္ မူဝါဒမ်ား။

လူၿပိန္းႀကိဳက္ မူဝါဒ အခ်ဳိ႕သည္ နားေထာင္ေကာင္းေသာ္လည္း ေနာက္ကလိုက္ႏုိင္သည့္ ေငြ၊ လူအင္အား မရွိသျဖင့္ အေကာင္အထည္မေဖာ္ျဖစ္သည့္ Empty Promise ဗလာကတိမ်ား အျဖစ္ လည္း အဆုံးသတ္ သြားတတ္သည္။ ကိုယ့္အိတ္ထဲက မေပးရဘဲ ျပည္သူ႔ ဘ႑ာထဲက ႏိႈက္ထုတ္ ေပးရေသာေၾကာင့္ အလြယ္တကူ ေပးလိုက္မိလွ်င္ ႏုိင္ငံအတြက္ အက်ဳိးရွိမည့္ အျခား မူဝါဒမ်ား အေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္ အခြင့္အေရး ဆုံး႐ႈံးသြားမည္။ ႏုိင္ငံလည္း မလိုအပ္ေသာ ဘ႑ာေရး ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုးမ်ား ပိသည္ထက္ ပိလာႏုိင္သည္။

လူၿပိန္းႀကိဳက္ မူဝါဒမ်ားသည္ ေရရွည္ခံ ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္ေရးဘက္သို႔ သြားႏုိင္ျခင္း မရွိလွဘဲ တစ္ဒဂၤ သာယာေရးဘက္သို႔ ဦးတည္တတ္သည္။ မူဝါဒ ျဖစ္ေျမာက္ရန္ ပထမႏွစ္တြင္ ေငြေၾကး ေထာက္ပ့ံႏုိင္ ေသာ္လည္း ေနာက္ႏွစ္ ေနာက္ႏွစ္မ်ားတြင္ မေထာက္ပံ့ႏုိင္ေတာ့ဘဲ ေကာက္႐ိုးမီး ျဖစ္တတ္သည္။ ထိုနည္းျဖင့္ သက္ဆိုင္ရာ နယ္ပယ္ကို ဖ်က္ဆီးသလို၊ မူဝါဒက အက်ဳိးေဆာင္လိုသည့္ ကာယကံရွင္ မ်ားကို အေသသတ္သလို ျဖစ္တတ္သည္။

လူၿပိန္းႀကိဳက ္မူဝါဒ (Populist Policy) ႀကီးစိုးသြားလွ်င္ တိုင္းျပည္အတြက္ အႏၲရာယ္ရွိသည္။ လူညီလွ်င္ ဤကို ကြၽဲဖတ္ၾကေတာ့မည္။ တဒဂၤ ေက်နပ္ ေပ်ာ္ရႊင္ အားရေကာင္း အားရၾကမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ေနာင္တြင္မူ ဒုကၡကို ခါးစည္းခံၾကရလိမ့္မည္။ လူၿပိန္းႀကိဳက္ ႏုိင္ငံေရးစနစ္ အေျခတည္သြားလွ်င္ ဒီမိုကေရစီႏုိင္ငံ အသြင္ အျပည့္ရွိေသာ္လည္း ႏိုင္ငံသားတုိ႔ အက်ဳိးနည္းႏုိင္ သည္။

လူၿပိန္းႀကိဳက္ မူဝါဒမ်ားကို လုံးဝ ပစ္ပယ္ရမည္ မဆိုလိုပါ။ လူၿပိန္းႀကိဳက္ မူဝါဒမ်ားသည္ တိုင္းျပည္ အတြက္ အမွန္တကယ္ အက်ဳိးရွိေစမည့္ မူဝါဒမ်ား ျဖစ္လွ်င္ သားေရႊအိုး ထမ္းလာသည့္ကိန္း ဆိုက္ႏုိင္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မူဝါဒ မခ်မွတ္မီ၊ အေကာင္အထည္ မေဖာ္မီ စဥ္းစား ေစ့ငုၾကဖို႔ လိုသည္။ ရည္မွန္းထားသည့္ လူေတြကို တကယ္ အက်ဳိးရွိေစမွာလား။ တိုင္းျပည္ အေနႏွင့္ေရာ တတ္ႏုိင္မလား။ ေရတို အက်ဳိးရွိမွာလား၊ ေရရွည္ ခံစားႏုိင္ၾကမလား။ မူဝါဒ အဆိုျပဳသူကေရာ ေဘးကရပ္ၾကည့္သူေရာ အကဲျဖတ္ရမည့္သူေတြေရာ အားလုံး အားလုံး ေဝဖန္ ဆန္းစစ္ၾကဖို႔ လိုသည္။ evidence-based policy making သက္ေသ သကၠာယ အေျခခံထားသည့္ သိပၸံနည္းက် မူဝါဒ ေဖာ္ေဆာင္ျခင္း။

ဒီမိုကေရစီသို႔ အသြင္ ကူးေျပာင္းစ ႏုိင္ငံမ်ားတြင္ လူၿပိန္းႀကိဳက္ မူဝါဒ ေခတ္ထလာေလ့ ရွိတတ္သည့္ အတိုင္း ျမန္မာႏုိင္ငံသည္လည္း ျခြင္းခ်က္ မဟုတ္ပါ။ လူ အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ အုပ္စု အမ်ိဳးမ်ိဳးက ေစတနာ အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ လူၿပိန္းႀကိဳက္ မူဝါဒမ်ား ေဖာ္ေဆာင္ရန္ ႀကိဳးစားျခင္းကို ထင္ထင္ျမင္ျမင္ ေတြ႕လာရၿပီ ျဖစ္သည္။

လူၿပိန္းႀကိဳက္ မူဝါဒအတြက္ ေခါင္းစဥ္ မည္သို႔ တပ္ရမည္နည္း ေဝးေဝး သြားၾကည့္ရန္ မလိုပါ။ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္း မဲမ်ားမ်ား ေပးႏုိင္သူမ်ားကို စဥ္းစားၾကည့္လွ်င္ လူအုပ္စု ေလးငါးခု ခ်က္ခ်င္း ခ်ေရး ႏုိင္သည္။ ထိုလူ အုပ္စုမ်ား၏ နာမည္တင္ ေရးလိုက္လွ်င္ ေထာက္ျပရန္ ႀကံေသာသူ လက္တြန္႔ ႏႈတ္တြန္႔ သြားမည္။

လူေတြ အမ်ားႀကီး ပါဝင္ေနသည့္ လူအုပ္စု အမည္ကို ေခါင္းစဥ္ တင္လိုက္ၾက႐ုံႏွင့္ ထိုမူဝါဒကို မေဝဖန္ရဲ မဆင္ျခင္ရဲ ျဖစ္ေနၾကလွ်င္ ျပည္သူ႔ အက်ဳိးစီးပြားကို တကယ္ ေရွး႐ႈသည္ ဟုတ္ မဟုတ္ စဥ္းစားစရာ။ ေခါင္းေဆာင္ဆိုသည္မွာ သူဦးေဆာင္ရသူမ်ားထက္ စဥ္းစား ဆင္ျခင္ဉာဏ္ ရွိသည္ဟု ထင္ရေသာေၾကာင့္ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ တင္ထားျခင္း ျဖစ္သည့္အတြက္ ေခါင္းေဆာင္ေနရာ ေရာက္ေနသူမ်ားက ဦးေဆာင္ ဦးရြက္ျပဳကာ အျပဳသေဘာ၊ ပိုေကာင္းသြားေအာင္ တည့္မတ္ မြမ္းမံ ေထာက္ျပဖို႔ လိုသည္။

မူဝါဒ တစ္ခုေၾကာင့္ လူအမ်ား ေပ်ာ္ျခင္း၊ မေပ်ာ္ျခင္းသည္ ထိုမူဝါဒ မွန္ကန္ေၾကာင္း အလုံးစုံ တိုင္းတာ ႏုိင္သည့္ တစ္ခုတည္းေသာ ေပတံ မဟုတ္ပါ။ အခ်ဳိႀကိဳက္ေသာ ကေလးငယ္ကို ေရခဲမုန္႔ ေကြၽးလိုက္ လွ်င္ ေပ်ာ္သြားမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း မၾကာခဏ စားလွ်င္ ေနာင္ ဆီးခ်ဳိ ေဝဒနာ ခံစားရႏုိင္သည္။ ကေလးငယ္ကို အမွန္တကယ္ ခ်စ္ေသာ မိဘသည္ ကေလးငယ္ ပူဆာတိုင္း ေရခဲမုန္႔ကို မေကြၽးဘဲ ဟန္႔တားမည္ ျဖစ္သလို အာဟာရျဖစ္မည့္ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ သစ္သီး၊ ႏြားႏုိ႔ကို စားခ်င္ေအာင္ ေကြၽးမည္။ ကေလးငယ္က မသိေသာေၾကာင့္ ငိုယို ေအာ္ဟစ္မည္ဆိုလွ်င္ ေခ်ာ့ေမာ့ ႏွစ္သိမ့္မည္။ ကေလး ႀကိဳက္တတ္သည္ ဆိုၿပီး ေရခဲမုန္႔ကို တစ္ရက္ သုံးေလးႀကိမ္ လုံးဝ ေကြၽးမည္မဟုတ္။

အထူးသျဖင့္ ႏုိင္ငံ ျပန္လည္ ထူေထာင္စ ယခု အခ်ိန္ ကာလမ်ဳိးသည္ ေတာ္တည့္ မွန္ကန္ ထိေရာက္ ေသာ မူဝါဒမ်ဳိးကို အလိုအပ္ဆုံးအခ်ိန္ ျဖစ္သည္။ မူဝါဒ မွန္လွ်င္ လမ္းေၾကာင္း ေျဖာင့္မည္ ျဖစ္သေလာက္ မူဝါဒ လြဲသြားလွ်င္လည္း အညြန္႔ခ်ဳိး ခံရသလို ျဖစ္ၿပီး ဆယ္စုႏွစ္ႏွင့္ ခ်ီကာ ဒုကၡ ေတြ႕မည္။ အေျခခိုင္ေနၿပီ ျဖစ္သည့္ အိမ္နီးခ်င္း ႏုိင္ငံ အခ်ဳိ႕တြင္ပင္ လူၿပိန္းႀကိဳက္ မူဝါဒ အခ်ဳိ႕ေၾကာင့္ အထိနာခဲ့ရသည္ကို သင္ခန္းစာ ယူႏုိင္သည္။

လူၿပိန္းႀကိဳက္ မူဝါဒမ်ား မေဖာ္ထုတ္ရဟု ဥပေဒထုတ္ တားျမစ္ မရႏုိင္ပါ။ လူအမ်ား အဆင္ေျပေအာင္ ေစတနာေကာင္းျဖင့္ ႀကံဆၾကရင္း၊ ေတြးေတာရင္းလည္း လူၿပိန္းႀကိဳက္ မူဝါဒမ်ား ျဖစ္လာႏုိင္သည့္ အတြက္ ဝါးလုံးရွည္ႏွင့္ သိမ္းရမ္းျခင္း မျပဳဘဲ ဝိုင္းဝန္း စဥ္းစား ေထာက္႐ႈၾကဖို႔သာ လုိသည္။ မူဝါဒ တစ္ခုေၾကာင့္ ျဖစ္လာႏုိင္သည့္ ေကာင္းက်ဳိးမ်ားသာ စဥ္းစားေလ့ ရွိသည့္အတြက္ ဆိုးက်ဳိးမ်ားကိုပါ ႀကိဳတင္ စဥ္းစား ေဖာ္ထုတ္ထားဖို႔ လိုသည္။ အေကာင္းဆုံး မူဝါဒ ဆိုသည္မွာ ဆိုးက်ဳိး အနည္းဆုံး မူဝါဒ ျဖစ္သည့္အတြက္ မူဝါဒဆိုး ဆိုလွ်င္ မည္မွ် တိုင္းျပည္ အထိနာႏုိင္သည္ကို တြက္ဆႏုိင္သည္။

ယခု လတ္တစ္ေလာ ျမင္ေတြ႕ရသည့္ လူၿပိန္းႀကိဳက္ မူဝါဒမ်ားကို ေထာက္ျပ ျပဳျပင္ေပးလိုသည့္ သူရဲေကာင္း ပညာရွင္ အခ်ဳိ႕၊ ႏုိင္ငံေရးသမား အခ်ဳိ႕ကို ျမင္ရသည့္အတြက္ ျမန္မာ့ အနာဂတ္အတြက္ အားတက္မိေသာ္လည္း အေရအတြက္နည္း၊ အသံ တိုးေနဆဲဟု သေဘာေပါက္မိပါသည္။

Credit To The Voice Weekly
Read More »

ေမွ်ာ္ေလေလ ေဝးေလေလလား



(ၾကယ္စင္သာ)

ကြၽန္မတို႔က လက္လုပ္ လက္စားေတြပါ။ လက္လုပ္ လက္စားဆိုေတာ့ အစိုးရ႐ံုး ဌာနဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ရသည့္ ဆက္ဆံေရးမ်ဳိး မရွိခဲ့ပါ။

‘လူခင္လွ်င္ မူျပင္သည္။ လူမခင္လွ်င္ မူမျပင္’ ဆိုသည့္ စကားသံေတြ ၾကားခဲ့ရသည္မွာလည္း ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ လက္ေတြ႕၊ ကိုယ္ေတြ႕ မဟုတ္ေလေတာ့ မယံုခဲ့မိတာ အမွန္ပါ။ အပ်က္သေဘာႏွင့္ မေကာင္းျမင္ ေဝဖန္ အပုပ္ခ်ျခင္းဟု ထင္ျမင္ခဲ့မိပါသည္။ တကယ္ေတာ့ ကြၽန္မ ကိုယ္ေတြ႕ ႀကံဳလုိက္ ခ်ိန္တြင္ ၾကားေနရေသာ အသံမ်ားသည္ အမွန္တကယ္ ဟုတ္ေနပါသည္။

ကြၽန္မတို႔ ျမန္မာျပည္မွာ ယခင္ႏွစ္မ်ားအတိုင္း အက်င့္ဆိုး၊ စ႐ိုက္ဆိုးေတြ အခုထိ ရွင္သန္ေနဆဲပါ။ သမၼတႀကီးက သန္႔ရွင္းေသာ အစိုးရ၊ ေကာင္းမြန္ေသာ အစိုးရဟု ဘယ္ေလာက္ ေအာ္ေအာ္ ေအာက္ေျခ လက္ေအာက္ ငယ္သားမ်ားကေတာ့ ေအာ္သေလာက္ ပံုမေဖာ္။ ဆင္းရဲမႈ ပေပ်ာက္ေရး ျပည္တြင္း ျပည္ပမွ အကူအညီ ဘယ္လုိပဲယူယူ ကြၽန္မတို႔ ျပည္သူေတြ ဆင္းရဲေနလ်က္ပါ။ လစာ ဘယ္ေလာက္ တိုးတိုး ေက်ာင္းျပင္ပ က်ဴရွင္ ရွိေနဆဲပါ။ ၁၅၀၀ တန္ ဖုန္းကတ္ ဘယ္လိုပဲ ခြဲတမ္းခ်ခ် ျပည္သူေတြဆီ အျပည့္အဝ မရပါ။ ၁၀၀၀ တန္ ခ်လန္ျပၿပီး တစ္သိန္းေက်ာ္ ဒဏ္ေငြ ႐ိုက္ေနလ်က္ပါ။ လိမ္စား၊ ႐ိုက္စားႏွင့္ ေျခာက္လွန္႔ေနေနဆဲပါ။

လာဘ္ေပး၊ လာဘ္ယူမႈလို႔ ေျပာရမလား။ ဒါမွမဟုတ္ အက်င့္ပ်က္ ျခစားမႈ လို႔ ေခၚရမလား။ လာဘ္ေပး မွ ေဆာင္ရြက္တတ္သည့္ အက်င့္၊ လစဥ္ေၾကးေပးမွ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း လုပ္စားခြင့္ေပးသည့္ အက်င့္၊ က်ဴရွင္သင္မွ ဂ႐ုစိုက္တတ္သည့္ အက်င့္ စေသာ စေသာ အက်င့္ဆိုးမ်ား သည္ ဝန္ထမ္းမ်ားအတြက္ မ႐ိုးအီႏိုင္ေသာ အစားအစာ တစ္ခု ျဖစ္ေနေလ သည္။ ျပည္သူ႔အက်ဳိး သယ္မပိုး၊ ငါအက်ဳိး သယ္ပိုး ေနပါလွ်င္ ငါ မဟုတ္ေသာ အျခားသူမ်ား ဆင္းရဲသည္ထက္ ဆင္းရဲေနပါမည္။ အမ်ားသူငါ ဆင္းရဲ သား ျပည္သူမ်ားသည္ မိေအး ႏွစ္ခါနာ ဘဝႏွင့္ လုပ္စားေနရပါသည္။

ႀကီးႏိုင္ ငယ္ညႇဥ္း စိတ္ဓာတ္မ်ား မျပဳျပင္သေရြ႕ ကြၽန္မတို႔ ဆင္းရဲသား လက္လုပ္ လက္စားမ်ား အထိနာလွပါသည္။ ဆင္းရဲသား ဆိုမွေတာ့ ထမင္းနပ္မွန္ေရး ေနရာေဒသ အခ်ိန္ကာလမေရြး အဆင္ေျပရာ လုပ္စားရ ပါသည္။ ဥပေဒႏွင့္ လြတ္သည္၊ မလြတ္သည္ နားလည္မည္ မဟုတ္။ အူမ ေတာင့္မွ သီလေစာင့္မည္။ အူမ မေတာင့္ဘဲ ဂုဏ္သိကၡာ ရွိသည့္ အလုပ္ မည္သူမွ် လုပ္ႏိုင္မည္ မဟုတ္။ အူမ ေတာင့္သည့္ အရာရွိ၊ အရာငယ္ ဝန္ထမ္းမ်ားေတာင္မွ သီလ၊ အက်င့္သိကၡာ မတြက္ လုပ္စားေန သည္ ဆိုလွ်င္ ဆင္းရဲသားမ်ားအတြက္ ေျပာစရာ စကားလံုး မရွိပါေခ်။

တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးႏွင့္အတူ မွ်တေသာ ဥပေဒ စိုးမိုးေရးသည္ ဆင္းရဲသား ျပည္သူမ်ားအတြက္ ဘာေၾကာင့္ မခံစား၊ မစံစားရသည္ကို သာမန္ ျပည္သူ တစ္ေယာက္ အေနႏွင့္ နားမလည္ႏုိင္ေတာ့ပါ။ ႏိုင္င့ံ ဝန္ထမ္း မဟုတ္လို႔လား။ ထိုသို႔ေသာ ႏုိင္ငံ့ဝန္ထမ္းမ်ားမွသာ ‘ခြင္’ ရမည္ ဆိုလွ်င္ ႏိုင္ငံ့ ဝန္ထမ္း မဟုတ္သည့္ ကြၽန္မတို႔ ေရွ႕ဆက္ ဆင္းရဲ ခရီး ဆက္ေလွ်ာက္ရမည္။

ဆင္းရဲမႈ ပေပ်ာက္ေရး၊ က်ဴရွင္ ပေပ်ာက္ေရး၊ အက်င့္ပ်က္ ျခစားမႈ၊ ႐ိုက္စား ခြင္၊ လုပ္စားခြင္၊ လိမ္စား ခြင္ စေသာ ‘ခြင္’ ေပါင္းမ်ားစြာမွ မ႐ုန္းထြက္လာ သေရြ႕ ပေပ်ာက္ေရး လုပ္ငန္းစဥ္ႀကီး ေမွ်ာ္ေလေလ ေဝးေနမည္။ ဤအတိုင္းသာ မျပဳျပင္ပါလွ်င္ သမၼတႀကီး၏ Clean Government, Good Governance သည္ မနီးမေဝးေသာ ကာလအတြင္းမွ ႏွစ္ခ်ီ ေစာင့္ရမည္ ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ရင္း ေမွ်ာ္ေလေလ ေဝးေလေလလားဟု ေအာက္ေမ့လ်က္။

Credit To The Voice Weekly
Read More »

လုိအင္ဆႏၵမ်ားႏွင့္ လုိအပ္ခ်က္မ်ား



ေဒါက္တာေအာင္ကိုကို
(စီးပြားေရးပညာ၊ စီးပြားေရးေပၚလစီ)

စီးပြားေရးပညာတြင္ အေျခခံအက်ဆံုး ေဝါဟာရမ်ားထဲတြင္ ပါဝင္ေသာ လိုအင္ဆႏၵမ်ားႏွင့္ လိုအပ္ခ်က္မ်ား အေၾကာင္းကို ေလ့လာ ၾကည့္လွ်င္ ယင္းႏွစ္ခု၏ အဓိပၸာယ္မွာ မတူကြဲျပားသည္ကို သိႏိုင္ပါသည္။

ဥပမာ- ခ်မ္းသာေသာမိသားစု၏ ကေလးငယ္တစ္ဦးက iPad သင္ပုန္း ကြန္ပ်ဴတာလိုခ်င္၍ ငိုျခင္းႏွင့္ ဆင္းရဲေသာမိသားစု၏ ကေလးငယ္ တစ္ဦးက ေက်ာက္သင္ပုန္းႏွင့္ ေက်ာက္တံလိုခ်င္၍ ငိုျခင္း၏ အဓိပၸာယ္ မတူႏိုင္ပါ။ ခ်မ္းသာေသာမိသားစုတြင္ ကြန္ပ်ဴတာ တစ္လံုးထက္မက ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ ေနေသာ္လည္း ဆင္းရဲေသာ မိသားစုတြင္မူ ေက်ာက္သင္ပုန္းႏွင့္ ေက်ာက္တံပင္ မပိုင္ဆိုင္၍ စာေရးစာဖတ္ မျပဳလုပ္ႏိုင္ျခင္းမ်ားလည္း ရွိႏိုင္ေပလိမ့္မည္။

ဆိုလိုသည္မွာ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္၏ လိုအင္ဆႏၵမ်ားႏွင့္ လိုအပ္ခ်က္ မ်ားသည္ မည္သို႔ေသာ အေျခခံ အေၾကာင္းတရားမ်ားေပၚတြင္ မူတည္ကာ ကြဲျပားျခားနားႏိုင္သနည္း ဆိုသည့္ အခ်က္သည္ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ ေကာင္းလွေပသည္။ တစ္ခ်ိန္တည္းတြင္ လူတစ္ဦး အသက္ရွင္ရပ္တည္ေနႏိုင္ ေရးအတြက္ မရွိမျဖစ္ လိုအပ္ေသာ (အေရးပါေသာ) စားဝတ္ေနေရးတြင္ မည္သို႔ေသာ လိုအပ္ခ်က္မ်ား ရွိသင့္ရွိထိုက္သည္ ဆိုသည္မွာလည္း စိတ္ဝင္စားဖြယ္ ေကာင္းလွေပသည္။

ယေန႔ေခတ္ ကုန္ထုတ္လုပ္မႈ နည္းပညာ တိုးတက္မႈ၊ IT နည္းပညာ တိုးတက္မႈ တို႔ႏွင့္အတူ သမိုင္းဦးဘံုေျမေခတ္က လူသားတို႔ႏွင့္ ယေန႔ေခတ္ လူသားတို႔၏ လိုအင္ဆႏၵမ်ား မတူညီလာသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ သမိုင္းဦး ဘံုေျမေခတ္က လူသားတို႔တြင္ လိုအင္ဆႏၵမ်ားႏွင့္ လိုအပ္ခ်က္မ်ားသည္ မ်ားမ်ားစားစား ကြဲျပားမႈ မရွိေသးေသာ္လည္း ယေန႔ေခတ္ လူသားတို႔ကို ေလ့လာၾကည့္လွ်င္ လိုအင္ဆႏၵမ်ားႏွင့္ လိုအပ္ခ်က္မ်ားသည္ ေရာေထြးမႈ ရွိလာသည္ကို သတိျပဳမိသည္။

ဥပမာ- ယခင္က မိသားစုတစ္ခုတြင္ Desktop ကြန္ပ်ဴတာဟုေခၚေသာ စားပြဲတင္ ကြန္ပ်ဴတာတစ္လံုး ရွိျခင္းကပင္လွ်င္ လိုအင္ဆႏၵႏွင့္ လိုအပ္ခ်က္ ျဖစ္ခဲ့ေသာ္လည္း ထပ္မံ၍ေပၚလာေသာ Notebook အရြယ္ ကြန္ပ်ဴတာ၊ Netbook ဟုေခၚ ေသာ ကြန္ပ်ဴတာမွသည္ ယေန႔ေခတ္ ေရပန္းစားလာေသာ Tablet ကြန္ပ်ဴတာ အရြယ္စံုသည္ လိုအပ္ခ်က္ဟုလည္း ေျပာႏိုင္သလို လိုအင္ဆႏၵဟုလည္း ေျပာႏိုင္ေပလိမ့္မည္။

အေၾကာင္းမွာ လူသားတို႔၏ ေန႔စဥ္ ဘဝျဖတ္သန္းမႈ ပံုသဏၭာန္သည္ ေျပာင္းလဲလာေသာ္လည္း လူသားတို႔၏ အဓိကအက်ဆံုး သို႔မဟုတ္ အေျခခံ အက်ဆံုးျဖစ္ေသာ အသက္ရွင္ ရပ္တည္ေရးအတြက္ မရွိမျဖစ္ အေရးပါေသာ လိုအပ္ခ်က္မ်ားမွာမူ မေျပာင္းလဲေသး သည္ကို ေတြ႔ႏိုင္သည္။

တစ္ေလာက ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ မူလတန္းေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ား အား သင္ပုန္းကြန္ပ်ဴတာ အခမဲ့ေဝငွေပးျခင္းကို ေတြ႔ ျမင္ရၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ စီးပြားေရး အင္အားကို ေတြ႔ျမင္ရၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ ဆင္းရဲေသာ မိသားစုမ်ားတြင္ ပင္လွ်င္ အေျခခံလိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ေက်ာ္လြန္ကာ လိုအင္ဆႏၵ မ်ားကိုပင္ ျဖည့္ဆည္းေပးေန ႏိုင္ေသာ ႏိုင္ငံအဆင့္ သို႔မဟုတ္ စီးပြားေရး အဆင့္သို႔ ေရာက္ရွိေနၿပီဟု စာေရးသူပင္ ျမင္မိသည္။

အထက္တြင္ေရးခဲ့သလို ခ်မ္းသာေသာမိသားစု၏ ကေလးငယ္က iPad သင္ပုန္းကြန္ပ်ဴတာ လိုခ်င္၍ ငိုျခင္းႏွင့္ ဆင္းရဲေသာ မိသားစု၏ ကေလး ငယ္က ေက်ာက္သင္ပုန္းႏွင့္ ေက်ာက္တံလိုခ်င္၍ ငိုျခင္းတို႔၏ အနက္ အဓိပၸာယ္ကို စဥ္းစားၾကည့္လွ်င္ ယင္းႏိုင္ငံတြင္ ခ်မ္းသာေသာ မိသားစုက မည္ေရြ႕မည္မွ် ရွိ၍ ဆင္းရဲေသာမိသားစုက မည္ေရြ႕မည္မွ် ရွိေနႏိုင္သနည္း (တစ္နည္းအားျဖင့္ ဆင္းရဲမြဲေတမႈ ပမာဏ) ဟူေသာအခ်က္ကိုပါ စဥ္းစားရန္လိုသလို၊ ယင္းႏိုင္ငံ၏ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ႏွင့္ စီးပြားေရးစနစ္တို႔ အျပန္အလွန္ တည္ရွိမႈ ပံုသဏၭာန္တို႔ကိုပါ ႐ုပ္လံုးေဖာ္ၾကည့္ရန္ လိုေပလိမ့္မည္။
တစ္နည္းအားျဖင့္ အေျခခံလိုအပ္ခ်က္မ်ားကို တစ္စတစ္စ ပိုမို ေကာင္းမြန္ေစရန္ (အရွိန္အဟုန္ျဖင့္) ျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္ရန္ အတြက္ လိုအပ္ေသာ ႏိုင္ငံေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားႏွင့္ စီးပြားေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ မ်ားကို အစဥ္တစိုက္ ျပဳလုပ္ေပးရန္ လိုအပ္ေလ့လည္း ရွိတတ္ပါသည္။

လူသားတို႔မည္သည္ ေမြးဖြားျခင္းမွသည္ ေသဆံုးျခင္းဟူေသာ အခ်ိန္ကာလ တစ္ခုကို မျဖစ္မေန ျဖတ္ေက်ာ္ၾကရာတြင္ မိမိတို႔ေမြးဖြားႀကီးျပင္း ေသဆံုးရာ ေဒသႏိုင္ငံ၏ အေနအထားေပၚ မူတည္ကာ မိမိတို႔၏ အသက္ရွင္ခ်ိန္ ကာလအတြင္းရွိ လိုအင္ဆႏၵမ်ားႏွင့္ လိုအပ္ခ်က္မ်ား ကြဲျပား သြားသည္ ဆိုသည္ကို ေတြ႔ျမင္ႏိုင္သည္။

ေမြးဖြားျခင္းမွ ေသဆံုးျခင္းသို႔ ပစၥဳပၸန္၏ လူတိုင္း လူတိုင္းႀကံဳေတြ႔ရ ေသာ အခ်ိန္ကာလမ်ားသည္ ေနာက္ထပ္ (အနာဂတ္) ေမြးဖြားျခင္းမွ ေသဆံုးျခင္းသို႔ ထပ္မံေရာက္ရွိလာေစမည့္ လူသားမ်ား၏ အခ်ိန္ကာလ မ်ားႏွင့္ ဆက္စပ္မႈရွိေစသည္ ဆိုသည္ကိုလည္း ေတြ႔ျမင္ႏိုင္သည္။

ထိုသို႔ဆိုလွ်င္ အရာရာတိုင္းသည္ ေျပာင္းလဲျခင္းသေဘာ (တစ္နည္းအားျဖင့္ Time Dimension သေဘာအရ ေျပာင္းလဲမႈ) သည္ မည္သည့္ လူသားတို႔ အေပၚတြင္မဆို သက္ေရာက္မႈ ရွိေစျခင္းျဖစ္သည္။ ယေန႔ ဖြံ႕ၿဖိဳးၿပီး ႏိုင္ငံတို႔၏ ႏိုင္ငံသားတို႔သည္လည္း အတိတ္ကာလ တစ္ခ်ိန္က ယင္းတို႔၏ ဘုိးဘြားအဆက္ဆက္မ်ားက စနစ္တက် တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ ႏိုင္ငံေရး စနစ္မ်ားႏွင့္ စီးပြားေရး စနစ္မ်ား၏ အက်ဳိးဆက္အျဖစ္ ယင္းႏိုင္ငံမ်ား (ႏိုင္ငံသားမ်ား) ၏ လိုအင္ဆႏၵမ်ားႏွင့္ လိုအပ္ခ်က္မ်ား ကြဲျပားသြားျခင္းလည္း ျဖစ္ႏိုင္ေပသည္။

Credit To The Voice Weekly
Read More »

အဖြဲ႕အစည္းတုိင္းအတြက္ အေရးပါသည္႔ မဟာဗ်ဴဟာက်စြာ စီမံခန္႔ခြဲမႈ (Strategic Management) ---



ဘုိစိန္

မဟာဗ်ဴဟာက်စြာ စီမံခန္႔ခြဲျခင္းမွာ ဖြဲ႕စည္းေဆာင္ရြက္ျခင္း (formulation) ၊ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ျခင္း (implementation) နဲ႔ အဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ ဦးတည္ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားအား ေအာင္ျမင္ေပါက္ေျမာက္ စြာ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ေစတဲ႔ လုပ္ေဆာင္ခ်က္၊ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားကုိ အကဲျဖတ္သုံးသပ္ျခင္း (evaluation) တုိ႔ ပါ၀င္ပါတယ္။

Strategy Formulation မွာ ကုိယ္႔အဖြဲ႕အစည္းအတြင္းမွာ ရွိေနတဲ႔ အားသာခ်က္မ်ား (strengths) နဲ႔ အားနည္းခ်က္မ်ား (weaknesses) ကုိ ေလ႔လာဆန္းစစ္ေဖာ္ထုတ္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ႔အျပင္ ကုိယ္႔အဖြဲ႕အစည္း ရဲ႕ ျပင္ပမွာ ရွိေနတဲ႔ ျဖစ္ေပၚေနတဲ႔ အခြင္႔အလမ္းေတြကုိ ရွာေဖြႏုိင္ရ မွာျဖစ္သလုိ ၿခိမ္းေျခာက္မႈ ေတြကုိလည္း ေဖာ္ထုတ္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ္႔အဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ mission ကုိ တိတိက်က်ေဖာ္ျပထားရပါမယ္။ အေကာင္အထည္ေဖာ္မယ္႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ(objectives)ကုိ ခ်မွတ္ထားရပါမယ္။ အလွည္႔အေျပာင္း ေဆာင္ရြက္ႏုိင္မယ္႔ မဟာဗ်ဴဟာမ်ား(alternative strategy)ကုိလည္း ခ်မွတ္ထားရမွာျဖစ္သလုိ အဆုိပါမဟာဗ်ဴဟာမ်ားကုိ ဆန္းစစ္သုံးသပ္ထားရပါမယ္။ မဟာဗ်ဴဟာမ်ားအနက္ ဘယ္အခ်က္မ်ားကုိ ထိေရာက္ေအာင္ျမင္ စြာ ေဆာင္ရြက္မယ္ဆုိတာကုိ ဆုံးျဖတ္ထားရပါမယ္။

Strategy Formulation ကုိ ေအာင္ျမင္စြာ ေဖာ္ေဆာင္ႏုိင္ဖုိ႔ အဓိကလုပ္ေဆာင္ခ်က္ ၃ရပ္ျဖစ္တဲ႔ ေလ႔လာသုေတသနျပဳျခင္း (research )၊ ေလ႔လာဆန္းစစ္အကဲျဖတ္ျခင္း(analysis) နဲ႔ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်မွတ္ျခင္း (decision making)တုိ႔ကုိ ေဆာင္ရြက္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ Research လုပ္ရာမွာ ကိုယ္႔အဖြဲ႕အစည္းအတြင္းမွာေရာ အဖြဲ႕အစည္းျပင္ပက အေျခအေနကုိပါ ေလ႔လာရမွာျဖစ္ပါတယ္။ Research မွာ management အပုိင္း၊ marketing အပုိင္း၊ finance အပုိင္း၊ production အပုိင္း နဲ႔ research and development အပုိင္း စတဲ႔ ဌာနမ်ားကဲ႔သုိ႔ အေရးပါတဲ႔ ဌာနမ်ားမွာ အဓိက အားနည္းခ်က္၊ အားသာခ်က္ေတြ ကုိ ေဖာ္ထုတ္ႏုိင္ရမွာျဖစ္ ပါတယ္။

Analysis လုပ္ရာမွာေတာ႔ ကုိယ္႔အဖြဲ႕အစည္းအတြင္းမွာ ျဖစ္ေနတဲ႔ အားနည္းခ်က္၊ အားသားခ်က္ေတြ ကုိ ျပင္ပမွာျဖစ္ေနတဲ႔ ရွိေနတဲ႔ အခြင္႔အလမ္းေတြ၊ ၿခိမ္းေျခာက္မႈေတြနဲ႔ လုိက္ေလ်ာညီေထြျဖစ္ေအာင္ ကုိက္ညီေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိေဆာင္ရြက္ႏုိင္ျခင္းအားျဖင္႔ ေျပာင္းလြယ္ ျပင္လြယ္ရွိတဲ႔ မဟာဗ်ဴဟာေတြကုိ ပုံေဖာ္ႏုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။

မဟာဗ်ဴဟာက်စီမံခန္႔ခြဲျခင္းရဲ႕ ဒုတိယအဆင္႔ျဖစ္တဲ႔ Strategy Implementation မွာ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ရပ္အေနနဲ႔ ဦးတည္ခ်က္မ်ား(goals) နဲ႔ မူ၀ါဒမ်ား (policies) ခ်မွတ္ကာ အေကာင္အထည္ေဖာ္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ကာလတုိေဆာင္ရြက္မယ္႔ ရည္မွန္းခ်က္၊ ဦးတည္ခ်က္ေတြကို Goals လုိ႔ ေဖာ္ျပႏုိင္ၿပီး အဲဒီ Goal မ်ားဟာ အဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ ဌာနတုိင္းမွာ ရွိသင္႔ပါတယ္။ ကုမၸဏီႀကီးေတြမွာေတာ႔ Corporate ရဲ႕ ဦးတည္ရည္မွန္းခ်က္၊ Divisional ရဲ႕ ဦးတည္ရည္မွန္းခ်က္နဲ႔ Functional ရဲ႕ ဦးတည္ရည္မွန္းခ်က္ဆုိၿပီး သတ္မွတ္ေလ႔ရွိၾကပါတယ္။ Goal ေတြ သတ္မွတ္ၿပီးရင္ေတာ႔ အဲဒီ Goal ေတြကုိ အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုိင္ဖုိ႔ မူ၀ါဒေတြ (Policies)ကုိလည္း ခ်မွတ္ရပါမယ္။

Strategy Implementation မွာ ၀န္ထမ္းေတြကုိ လုပ္ငန္းခြင္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ နဲ႔အလုပ္ လုပ္ကိုင္လုိစိတ္၊ ညီညီညြတ္ညြတ္နဲ႔ အဖြဲ႕အစည္း ရဲ႕ပန္းတုိင္ေပါက္ေျမာက္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္လုိစိတ္မ်ား ရွိေနေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ခ်မွတ္ထားတဲ႔ မဟာဗ်ဴဟာေတြကုိ ေအာင္ျမင္ေပါက္ေျမာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔အတြက္ အရင္းအျမစ္ေတြကုိ ခြဲေ၀ေပးျခင္း (allocating resources)မ်ား ေဆာင္ရြက္ ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အရင္းအျမစ္ေတြမွာ လုပ္ငန္းအေထာက္အကူျပဳ စက္ကိရိယာေတြ၊ ဘက္ဂ်က္ခြဲေ၀ေပးမႈေတြ၊ ပညာရွင္ပုိင္းနဲ႔ လုပ္သားမ်ား ခြဲေ၀ေပးမႈေတြ စတာေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။

မဟာဗ်ဴဟာက် စီမံခန္႔ခြဲျခင္းရဲ႕ တတိယအပုိင္းျဖစ္တဲ႔ Strategy Evaluation က အဖြဲ႕အစည္းကခ်မွတ္ထားခဲ႔တဲ႔ formulation နဲ႔ implementation မ်ားရဲ႕ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြအားလုံးကုိ ေစာင္႔ၾကည္႔ အကဲျဖတ္ေလ႔လာေနျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဖြဲအစည္းအတြင္းနဲ႔ အဖြဲ႕အစည္းျပင္ပအေျခအေနမ်ား ဟာ ေျပာင္းလဲေနတာျဖစ္တဲ႔အတြက္ ဒီအပုိင္းဟာလည္း Strategic Management မွာ အေရးပါလ်က္ ရွိပါတယ္။ ေအာင္ျမင္တဲ႔အဖြဲ႕အစည္းေတြဟာ ေျပာင္းလဲမႈမ်ားအတုိင္း လုိက္ေလ်ာညီေထြ လုိက္ပါေဆာင္ရြက္ႏုိင္ၾက ပါတယ္။

အဖြဲ႕အစည္းအတြင္းနဲ႔ ျပင္ပမွာ သိသိသာသာ အေျပာင္း အလဲေတြျဖစ္ခဲ့ရင္ အဲဒီအေျပာင္းအလဲမ်ားနဲ႔ လုိက္ေလ်ာညီေထြေဆာင္ရြက္ႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ အလွည္႔အေျပာင္း ျပဳလုပ္ႏုိင္မယ္႔ မဟာဗ်ဴဟာမ်ား(alternative strategies) ကုိလည္း ထည္႔သြင္းစဥ္းစားထားဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ဒီေန႔ ေအာင္ျမင္မႈေတြဟာ မနက္ျဖန္အတြက္ အာမခံႏုိင္တဲ႔အေနအထားမရွိပါဘူး။ ဒါေၾကာင္႔ Strategy Evaluation ျပဳလုပ္ဖုိ႔ လုိအပ္ပါတယ္။

Strategy Evaluation မွာ ခ်မွတ္ထားတဲ႔ မဟာဗ်ဴဟာမ်ားက လက္ရွိအေျခအေနနဲ႔ကုိက္ညီမႈရွိ/ မရွိ။ ကုိယ္႔အဖြဲ႕ အစည္းတြင္းက အားသာခ်က္မ်ားဟာ ဆက္လက္ၿပီး အားသာမႈရွိေနရဲ႕လား။ အားနည္းခ်က္မ်ားက ဆက္လက္ ၿပီး အားနည္းေနဆဲ လား။ ျပင္ပအခြင္႔အလမ္းမ်ားက ဆက္လက္ၿပီး ရွိေနဆဲလား။ အလားတူ ျပင္ပက ၿခိမ္းေျခာက္မႈမ်ားက ဆက္လက္ၿပီးရွိေနဆဲလား စတဲ႔အခ်က္ေတြကုိ စိစစ္သုံးသပ္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
ဒုတိယအေနနဲ႔ အဖြဲ႕အစည္းက ခ်မွတ္ထားတဲ႔ ဦးတည္ခ်က္၊ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ား အမွန္တကယ္ ေပါက္ေျမာက္ ေအာင္ျမင္မႈရွိ/မရွိကုိ အကဲျဖတ္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။

ကုိယ္႔အဖြဲ႕အစည္းအတြင္းနဲ႔ ျပင္ပမွာ ေျပာင္းလဲေနတဲ႔အေျခအေနမ်ား၊ အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုိင္မႈမ်ားကုိ စဥ္ဆက္မျပတ္အကဲခတ္ေလ႔လာေနရ မွာျဖစ္ပါတယ္။ မဟာဗ်ဴဟာက် စီမံခန္႔ခြဲမႈလုပ္ငန္းစဥ္မ်ားဟာ စဥ္ဆက္ မျပတ္ေဆာင္ရြက္ေနရမွာျဖစ္ၿပီး ၿပီးဆုံးသြားတယ္လုိ႔ မရွိပါဘူး။

ကုမၸဏီႀကီးေတြ အဖြဲ႕အစည္းႀကီးေတြ ေအာင္ျမင္ဖုိ႔အတြက္ မဟာဗ်ဴဟာက် စီမံခန္႔ခြဲမႈ (strategy management) ဟာ အေရးပါလ်က္ရွိသလုိ ကုမၸဏီငယ္မ်ား လုပ္ငန္းငယ္မ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ရပ္တည္ႏုိင္ဖုိ႔အတြက္လည္း မဟာဗ်ဴ ဟာက်စီမံခန္႔ခြဲမႈဟာ လြန္စြာအေရးပါလ်က္ရွိပါတယ္။
Source: Concepts of Strategic Management

Credit To Pinya Magazine.
Read More »

ပလက္ေဖာင္းေပၚက အညာအရင္းအျမစ္


ေရးသားသူ- မိုးညိဳ

အသားညိဳညိဳ မ်က္ႏွာျပည့္ျပည့္၊ အရပ္ခပ္ျပတ္ျပတ္ႏွင့္ အမ်ဳိးသားတစ္ဦး ေရႊတိဂုံဘုရား ေတာင္ဘက္ေစာင္းတန္းမွ ခန္းဆီးကန္႔လန္႔
ကာတစ္ခုအတြင္းရွိ အုန္းပဲြ၊ ငွက္ေပ်ာပဲြမ်ားျဖင့္ ျပည့္ ႏွက္ေနသည့္ ေဗဒင္ေဟာခန္းတစ္ခုသို႔ ခပ္သုတ္သုတ္၀င္သြားသည္။ ၂၀၀၉ ေႏြရာသီ၏ လတစ္လတြင္ ျဖစ္သည္။

အသက္(၂၇)ႏွစ္အရြယ္ရွိ သည့္ ကိုဆန္းေက်ာ္မွာ မုံရြာခ႐ိုင္ ဘုတလင္ၿမိဳ႕နယ္ အင္းတဲရြာသားတစ္ဦး ျဖစ္သည္။ သူ ရန္ကုန္တြင္ လက္ရွိဆုိင္းထမ္းျဖင့္ ေရာင္းခ်ေနေသာ ရခိုင္မုန္႔တီအသုပ္စုံဆုိင္ ေရာင္းမေကာင္းေသာေၾကာင့္ အမည္ေျပာင္းရန္ ယခုကဲ့သို႔ ေရႊတိဂုံဘုရားမွ ေဗဒင္ေဟာခန္းတစ္ခုသို႔ လာေရာက္ ေမးျမန္းျခင္းျဖစ္သည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ေနရာအႏွံ႔အျပားတြင္ ရာသီဥတု ေဖာက္ျပန္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားက အညာရွိ ေက်းလက္ေဒသမ်ားသို႔တုိင္ ႐ုိက္ခတ္လာမႈကို ကိုဆန္းေက်ာ္တုိ႔ မိသားစုလည္း ခံစားလာခဲ့ရေသာေၾကာင့္ ကိုဆန္းေက်ာ္တစ္ေယာက္ ရန္ကုန္သို႔ အလုပ္ေျပာင္းေရႊ႕လုပ္ကိုင္ရန္ ျဖစ္ေပၚလာခဲ့သည္။

လက္ရွိတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံအလယ္ပိုင္း မုံရြာၿမိဳ႕အနီးတစ္၀ိုက္ရွိ ေက်းရြာမ်ားမွ လူႀကီးလူငယ္အမ်ားစုမွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၏ ပလက္ေဖာင္းေနရာ လမ္းမႀကီးႏွင့္ လမ္းသြယ္အခ်ဳိ႕တြင္ အထမ္းျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တြန္းလွည္းျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း ပုံစံအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ ရာသီေပၚ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ဳိးစုံတို႔ကို ေရာင္းခ်လ်က္ရွိသည္။ ယင္းတို႔ကား ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၏ လမ္းေဘးစားေသာက္ဆုိင္ ယဥ္ေက်းမႈကို ေဖာ္က်ဴးေနသည့္ အညာနံ႔ ခပ္သင္းသင္းရွိေသာ အညာပလက္ေဖာင္းယဥ္ေက်းမႈမ်ားပင္ ျဖစ္သည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံ အလယ္ပိုင္းေဒသရွိ ေက်းရြာအမ်ားစုတြင္ မိုးေခါင္ျခင္း၊ ေရရွားျခင္း၊ စိုက္ပ်ဳိးေျမနည္းပါးလာျခင္း၊ လယ္ယာေျမသိမ္းခံရမႈ ျပႆနာမ်ားေၾကာင့္ အမ်ားစုမွာ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္း နည္းပါးလာၿပီျဖစ္ကာ ရြာရွိ က်န္းမာသန္စြမ္းေသာ လူႀကီးလူငယ္မက်န္ ၿမိဳ႕ေတာ္ရန္ကုန္တြင္ စုေပါင္းအေျခခ်၍ နည္းလမ္းအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ ရပ္တည္ရန္ ႀကိဳးပမ္းေနၾကရသည္။

ပုံစံအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ ၿမိဳ႕ေတာ္ရန္ကုန္တြင္ အေျခခ်လုပ္ကိုင္ေနၾကေသာ္လည္း ရည္ရြယ္ခ်က္ခ်င္းမွာမူ အားလုံး၏ ရင္ထဲတြင္ အတူတူခ်ည္းပင္ ျဖစ္သည္။ ကံႏွင့္ ၀ီရိယကို ယုံၾကည္သည့္ ၿမိဳ႕ေတာ္ရန္ကုန္က အညာသူ၊ အညာသားမ်ားအေပၚ လ်စ္လ်ဴေတာ့ မ႐ႈခဲ့ပါ။

ကံတရား၏ မ်က္ႏွာသာေပးျခင္းကို သူတုိ႔ ခံစားခဲ့ရပါသည္။ စီးပြားေရးႏွင့္ အခြင့္အလမ္း အမ်ားစုတည္ရွိေနသည့္ ၿမိဳ႕ေတာ္ရန္ကုန္မွာ စရိတ္နည္း အဆာေျပစားသုံးရန္ လုိအပ္ေနမႈကို ၎တို႔က တုိက္႐ုိက္ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။

ၿမိဳ႕ေတာ္ရန္ကုန္သို႔ ေရာက္ရွိၿပီး အညာသားတစ္ဦးမွာ ကိုယ္ပိုင္အေျခခ်ရန္ သုံးႏွစ္မွ ေလးႏွစ္အထိ ေရွ႕မွေရာက္ႏွင့္ေနေသာ စီနီယာ အညာသားတစ္ဦးထံတြင္ ပညာသင္ယူၿပီးခါမွ အမ်ားစုမွာ ကိုယ္ပုိင္အထမ္း၊ တြန္းလွည္းမ်ားျဖင့္ ဆက္လက္အေျခခ် လုပ္ကိုင္ႏုိင္ေၾကာင္း ေလးႏွစ္ေက်ာ္ ပညာသင္ယူၿပီး အထမ္းေပါင္း ငါးထမ္းျဖင့္ လုပ္ငန္းေအာင္ျမင္ေနၿပီျဖစ္ေသာ ကိုဆန္းေက်ာ္က ျပန္လည္ေျပာျပသည္။ လက္ရွိ သူ႔တြင္ ရြာမွ လုပ္သားကိုးဦးကိုပင္ ရန္ကုန္တြင္ ၎ငွားရမ္းေနထုိင္ေသာ တုိက္ခန္းသို႔ ေခၚယူ၍ လခေပး စရိတ္ၿငိမ္းသင္ၾကားေပးေနၿပီ ျဖစ္သည္။

ရန္ကုန္တြင္ ေခ်ာင္လည္စြာ ေနႏုိင္႐ုံသာမက ပိုလွ်ံသည္မ်ားကို ရြာရွိ မိဘမ်ားထံ လစဥ္ေငြပို႔ ႏုိင္သည္ဟု ကိုဆန္းေက်ာ္က ဆုိသည္။ “ရြာမွာ လူစားစရာ မရွိလို႔ အရင္လူစာပဲ ပို႔ခဲ့ရတာ။ ခုႏြားစာေတာင္ မရွိေတာ့လို႔ ႏြားစာအတြက္ပါ ေငြပို ပို႔ေနရၿပီ” ဟု အညာသံခပ္၀ဲ၀ဲျဖင့္ လက္ရွိ အညာေက်းလက္ရြာအခ်ဳိ႕တြင္ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ရန္ ခက္ခဲလာပုံကို သူက ေျပာျပသည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ပလက္ေဖာင္းမ်ားေပၚတြင္ ရည္ရြယ္ခ်က္တူ အညာသူ၊ အညာသားအခ်င္းခ်င္း ေစ်းကြက္ယွဥ္ၿပိဳင္ရာတြင္ အခက္အခဲမ်ားစြာ ေန႔စဥ္ႀကံဳေတြ႕ေနရသည္။ အဓိကအားျဖင့္ ၿမိဳ႕နယ္စည္ပင္၏ ေန႔စဥ္အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးရွာ ေငြရွာမႈ၊ ဆုိင္ခန္းေနရာ ရရန္ခက္ခဲမႈ၊ အခ်င္းခ်င္း အၿပိဳင္အဆုိင္ ေဖာက္သည္လုမႈစသည္တို႔က ၎တုိ႔အတြက္ အခက္အခဲမ်ားပင္ ျဖစ္သည္။

စကားေျပာလွ်င္ ေလသံခပ္ျပတ္ျပတ္ျဖင့္ ၿပံဳးလွ်င္ ကြမ္းခ်ဳိးမ်ားေပၚေအာင္ ၿပံဳးတတ္သည့္ ဘိုကေလးေစ်းအနီးတြင္ ဆုိင္းထမ္းျဖင့္ ေရာင္းခ်ေနသည့္ ကိုမ်ဳိးေအာင္က ရန္ကုန္မွ ၎တုိ႔ ႀကံဳေတြ႕ရေသာ အခက္အခဲကို ယခုကဲ့သို႔ ေျပာျပသည္။

“ကိုယ္က တစ္နယ္သားေလ။ ဒီမွာ စီးပြားလာရွာတာ အားလုံးနဲ႔ အဆင္ေျပေအာင္ေတာ့ ေနရတာေပါ့”

ရြာတြင္ ေတာင္ယာစိုက္ပ်ဳိးျခင္း၊ ထန္းတက္ျခင္းမ်ားႏွင့္ ယခုလက္ရွိ လုပ္ကိုင္ေနသည့္ ဆုိင္းထမ္းျဖင့္ ေစ်းေရာင္းခ်မႈႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္ပါက လက္ရွိ အလုပ္မွာပိုၿပီး ပင္ပန္းခက္ခဲေသာ္လည္း ၀င္ေငြမွာ ရြာမွ အလုပ္ထက္ပို ေကာင္းေသာေၾကာင့္လက္ရွိ အလုပ္ကိုသာ စဲြကိုင္ထားရန္ အားသန္ေနၾကဆဲျဖစ္ေၾကာင္း လမ္းေဘးတြင္ ဆုိင္းထမ္းျဖင့္ ေရာင္းခ်ေနသူ အမ်ားစုက ဆုိသည္။

ဆုိင္းထမ္းတစ္ထမ္းလွ်င္ အရင္းအႏွီး က်ပ္တစ္သိန္းမွ တစ္သိန္းခဲြ ၀န္းက်င္သာရွိၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၏ ခေနာ္နီ ခေနာ္နဲ႔ ႏုိင္လွသည့္
မည္သည့္ ပလက္ေဖာင္းမ်ဳိးတြင္မဆို စည္ပင္ေစ်းေကာက္ေပး႐ုံျဖင့္ ေရာင္းခ်ႏုိင္ေသာေၾကာင့္ ေနရာျပႆနာမွာ စိုးရိမ္စရာ မရွိေပ။ တစ္ေန႔လွ်င္ အနည္းဆုံး ဆုိင္းထမ္းတစ္ထမ္းလွ်င္ ေငြက်ပ္ႏွစ္ေသာင္းမွ သုံးေသာင္းအထိ ျမတ္ၿပီး ဆုိင္ထမ္းငါးထမ္း ပိုင္ဆုိင္သူ တစ္ဦးဆိုပါက တစ္ေန႔လွ်င္ တစ္သိန္းမွ တစ္သိန္းခဲြအထိ ျမတ္ေၾကာင္း ၎တို႔က ေျပာသည္။

မုံရြာၿမိဳ႕ အနီးတစ္၀ိုက္ရွိ ေက်းရြာအမ်ားစုမွ တက္ေရာက္လာသည့္ ရြာသူရြာသားအမ်ားစုအတြက္ ေဒသတြင္းစိန္ေခၚမႈမ်ား ျပည့္ႏွက္လာျခင္းႏွင့္ ၿမိဳ႕ေတာ္ရန္ကုန္တြင္ ေရွ႕မွ ေရာက္ႏွင့္ၿပီးေသာ အမ်ဳိးအေဆြမ်ား အဆင့္သင့္ ရွိေနမႈမ်ားေၾကာင့္ လာေရာက္လုပ္ကိုင္မည့္ ပမာဏအမ်ားစုက ရွိေနေသးေၾကာင္း စစ္ကိုင္းတုိင္း ဘုတလင္ၿမိဳ႕နယ္မွ လူ႕အခြင့္အေရးတက္ႂကြလႈပ္ရွားသူ တစ္ဦးျဖစ္သူ ဦးမ်ဳိးၫြန္႔ႏုိင္က ေျပာသည္။

ေႏြမွာဆို ထေနာင္း၊ ေဆာင္းမွာဆို မန္က်ည္းဟူ၍ အညာ၏ ရာသီဥတုမ်ဳိးစုံကို ခုံလႈံခြင့္ေပးခဲ့သည့္ အပင္ရိပ္ေတြကို စီးပြားေရးၿမိဳ႕ေတာ္ ရန္ကုန္တြင္ ဆုိင္းထမ္းမ်ားျဖင့္ ေရာင္းခ်ေနသူ အညာသူ၊ အညာသား အမ်ားစုေ၀းခဲ့ရၿပီး အေရာင္းအေသြးစုံလူသူေတြ ႐ႈပ္ယွက္ခတ္ေနသည့္ ယာဥ္ေၾကာတန္းႀကီးေတြ၊ မိုးျမင့္တုိက္တာႀကီးေတြက ၎တို႔အတြက္ ေနသားက်ေနၿပီလည္း ျဖစ္သည္။

“ရြာေတာ့ ျပန္ခ်င္တာေပါ့။ ရြာမွာ ဘာမွလုပ္စရာမွ မရွိတာ။ ဟိုျပန္လည္း ငတ္မွာပဲ”။ ထိုစကားသံမွာ အသက္(၁၉)ႏွစ္အရြယ္ရွိ အညာသားတစ္ဦး၏ ရင္ထဲကလာေသာ စကားလုံးအခ်ဳိ႕ ျဖစ္သည္။ လက္ထဲတြင္ စုမိေဆာင္းမိျဖစ္ပါက ရန္ကုန္တြင္ အရင္းအႏွီးခပ္ႀကီးႀကီးျဖင့္ ဆုိင္ခန္းအက်ယ္ႀကီးမ်ား ငွားကာလက္ရွိဆိုင္ကို ခ်ဲ႕ထြင္ရန္ စိတ္ကူးဆႏၵမ်ားက ျမန္မာႏုိင္ငံအလယ္ပိုင္းမွ အညာသူ၊ အညာသားတုိင္း မက္ေနက် အိပ္မက္တစ္ခုလည္း ျဖစ္သည္။

“ကုိယ့္ဆုိင္က ေသးေနရင္ လူနည္းနည္းပဲ အလုပ္ရမွာေလ။ ဆုိင္အႀကီးႀကီး ဖြင့္ရင္ေတာ့ ကိုယ့္ရြာက သူေတြ အလုပ္အမ်ားႀကီး ရမွာေပါ့။ ဒါ့ေၾကာင့္ ပိုက္ဆံစုထားတာ။ ျပည့္ရင္ ဆုိင္ကို အႀကီးႀကီးဖြင့္ခ်င္တာ” ဟု မုံရြာ ဘုတလင္အနီး ေပပင္ကုန္းရြာသားက ၎၏
လုပ္ငန္းခ်ဲ႕ထြင္လုိသည့္ စိတ္ကူးကို ေျပာျပသည္။

ကိုဆန္းေက်ာ္တစ္ေယာက္ ေရႊတိဂုံဘုရားေတာင္ဘက္မုခ္ဦး ေစာင္းတန္းအတြင္းရွိ ေဗဒင္ေဟာခန္းတစ္ခုတြင္ နာရီ၀က္ေက်ာ္မွ် ေဆြးေႏြးေမးျမန္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္ၿပီးေနာက္ သူ၏ လက္ရွိ ဆုိင္နာမည္ “အေမ့သား”ကို ေျပာင္းလဲရန္ ဆုံးျဖတ္လုိက္သည္။ ေျပာင္းလဲၿပီး တစ္ႏွစ္အၾကာတြင္ သူ၏ ဆုိင္းထမ္းမွာ ယခင္ႏွစ္ခုသာရွိခဲ့ရာမွ ယခု ငါးခုကို ပိုင္ဆုိင္သြားၿပီဟု သူကဆုိသည္။

ေဗဒင္ေၾကာင့္ သူေအာင္ျမင္ေနၿပီဟု ယုံၾကည္ယူဆေနေသာ္လည္း အမွန္မွာ သူလေပါင္းမ်ားစြာ ႀကိဳးစားအားထုတ္ေရာင္းခ်ထားသည့္ အျမတ္ေငြမ်ားမွ တစ္ဆင့္ အျခားပလက္ေဖာင္း ခ်ဲ႕ထြင္ႏုိင္သည္ကိုမူ သူသတိမျပဳလုိက္မိေပ။

Credit To 7Day News Journal
Read More »