ေဒါနေတာင္တက္ ခရီး


ေကာ့ကရိတ္ ေတာင္တက္လမ္းအစမွာ ေခ်ာေခ်ာေမြ႕ေမြ႕ ျဖစ္သည္။ ရန္ကုန္-ျမဝတီ ကားမ်ား အတြက္ အခက္အခဲမရွိလွ။ ေတာင္လယ္လမ္းမွာ ေလာေလာလတ္လတ္ မိုး႐ြာထားသည္က တစ္ေၾကာင္း၊ ေက်ာက္စရစ္ခဲပုံမ်ား ပုံလ်က္ ေဖာက္လုပ္ဆဲ ျဖစ္သည္က တစ္ေၾကာင္း အေၾကာင္းႏွစ္ေၾကာင္း ေပါင္းဆုံ၍ ရႊံ႕ဗြက္ ထူလ်က္ရွိသည္။ ကားတစ္စီးႏွင့္ တစ္စီးမွာ လိပ္သြား သြားေနရသည္။ စိတ္ရွိလက္ရွိ ေမာင္း၍မရ။ ေတာင္ပတ္လမ္းေဘးရွိ ေခ်ာက္ကမ္းပါးမ်ားကို ကားေပၚက ၾကည့္လိုက္သည္ႏွင့္ ကားဘီးကို ေခါင္းျပဴၿပီး ငံု႔ငံု႔ၾကည့္မိသည္။ အခန္႔မသင့္၍ ဘီးတစ္ခ်က္ ေခ်ာ္႐ုံမွ်ျဖင့္ ကားကိုတစ္စစီ ျဖစ္သြားေစႏိုင္ေလာက္ေသာ ေခ်ာက္ကမ္းပါး ျဖစ္သည္။
လမ္းမွာတစ္လမ္းသြားျဖစ္ၿပီး ေတာင္တက္ ေတာင္ဆင္းကို တစ္ရက္စီ သတ္မွတ္ထားသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကားႏွင့္ အေတာ္ေလး ခပ္ေဝးေဝးရွိ ကားတစ္စီးမွာ ေတာင္အတက္အဆင္း လုပ္ေနေသာ ဆိုင္ကယ္တစ္စီးႏွင့္ တိုက္မိၿပီး ေခ်ာက္ထဲ ထိုးက်သြားရာ ယင္းကားကို အေပၚျပန္တင္ရန္ လမ္းပိတ္ထား၍ တစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ခန္႔ ေစာင့္ယူရသည္။ ကားထြက္ၿပီး သိပ္မၾကာလိုက္၊ ေရွ႕ကားတစ္စီး ေတာင္နံရံကို ဝင္ပြတ္မိသျဖင့္ နာရီဝက္ခန္႔ ေစာင့္လိုက္ရျပန္သည္။ ယင္းလမ္းမွာ ထိုင္းႏိုင္ငံမွ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ မႏၲေလးႏွင့္ ရန္ကုန္ကဲ့သို႔ ၿမဳိ႕ႀကီးမ်ားရွိ ေစ်းကြက္မ်ားသို႔ အေထြေထြ ကုန္စည္မ်ား စီးဆင္းရာလမ္းလည္း ျဖစ္သည္။
ကရင္ျပည္နယ္ ျမဝတီၿမဳိ႕နယ္ ဆုံဆည္းၿမိဳင္ ေက်း႐ြာတြင္ အေျခစိုက္ေသာ ဒီေကဘီေအ ဌာနခ်ဳပ္ကို သတင္းသြားယူမည့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔အတြက္ ဤလမ္းမွာ စြန္႔စားခန္း၏ နိဒါန္းဟု စိတ္ႏွလုံးပိုက္ၿပီး အေတာ္ၾကာ ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ျဖစ္ေနခဲ့ေသာ ဘုရား၊ တရားကို မသိမသာ ခပ္တိုးတိုး ႐ြတ္ဆိုမိသည္။
သတင္းေထာက္အဖြဲ႕ ကားႏွင့္အတူ လိုက္ပါလာေသာ သံဃာမ်ားမွာ ေကာ့ကရိတ္ၿမဳိ႕သို႔ ေရာက္ရန္ စိတ္ေလာလ်က္ရွိသည္။ ကားရပ္ေစာင့္ေနရေသာ အခ်ိန္ေၾကာင့္ ေနမြန္းတည့္ၿပီး ေန႔ဆြမ္းႏွင့္လြဲကိန္း ဆိုက္ေနသည္။ ကားေပၚတြင္ပါလာေသာ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားတစ္ဦးက ဆရာေတာ္တို႔ကို လွမ္း ေနာက္သည္။
“အရွင္ဘုရား၊ ဘာမွမပူနဲ႔။ ေရသန္႔ဘူးေတြပါတယ္။ ေရဆြမ္းဘုဥ္းလို႔ရတယ္”
ေကာ့ကရိတ္ ေတာင္တက္လမ္း တစ္ေလွ်ာက္တြင္ ေရခဲပုံးေလးမ်ားကို လက္တြင္ခ်ိတ္ၿပီး အေအးဘူး လိုက္ေရာင္းေနေသာ ကေလးငယ္တခ်ဳိ႕ကို ေတြ႕ရ သည္။ သူတို႔ေရခဲပုံးေလးမ်ားထဲတြင္ အေအးဘူးမ်ားႏွင့္အတူ ဂ်က္ျပားပုလင္းတခ်ဳိ႕လည္း ေတြ႕ရသည္။ ဂ်က္ျပားပုလင္း ဆိုသည္မွာ ဂရင္း႐ြိဳင္ရယ္ အမ်ဳိးအစား အရက္ပုလင္းငယ္ကို ဆိုလိုပါသည္။
ခရီးသည္တင္ကားမ်ားေဘးတြင္ အေအးဘူးမ်ား လိုက္ေရာင္းသည္ကို အညာေဒသတြင္ ျမင္ဖူးေတြ႕ဖူး ပါသည္။ သို႔ေသာ္ အရက္ပုလင္းကို လက္ေပြ႕ေရခဲပုံးျဖင့္ ထည့္ေရာင္းသည္ကိုမူ ယခုအႀကိမ္ ပထမဆုံးျမင္ဖူးျခင္း ျဖစ္သည္။
သတင္းေထာက္အဖြဲ႕ စီးနင္းလိုက္ပါလာသည့္ကား ေကာ့ကရိတ္ၿမဳိ႕သို႔ ဆိုက္လွ်င္ ဆိုက္ခ်င္း ဒီေက ဘီေအတပ္ဖြဲ႕မွ ဗိုလ္မွဴးႀကီး စိုးျမင့္တို႔ လာႀကဳိသည္။ အႀကဳိလာေသာ ဗိုလ္မွဴးစိုးျမင့္တို႔ႏွင့္အတူ ျမဝတီၿမဳိ႕ထဲ ေရာက္ရန္ နာရီဝက္ခန္႔ ေမာင္းလိုက္ရသည္။ ၿပီးေနာက္ ထမင္းဆိုင္တစ္ဆိုင္ဝင္၍ ထမင္းစားၾကသည္။
ဒီေကဘီေအ ဌာနခ်ဳပ္တြင္ ျပည္တြင္းဖုန္းလိုင္း မမိသည့္အျပင္ အင္တာနက္ပါ သုံးမရဟု ႀကဳိသိထား သျဖင့္ ေန႔စဥ္ထုတ္ သတင္းစာမ်ားအတြက္ သတင္းအခ်ိန္မီ ပို႔ႏိုင္ရန္ ျမဝတီၿမဳိ႕ထဲမွာပင္ ႀကဳိတင္ျပင္ဆင္သမႈ ျပဳရသည္။ Dtacd အမ်ဳိးအစား ထိုင္းဆင္းမ္ကတ္ႏွင့္ ေငြျဖည့္ကတ္ ဝယ္ရသည္။ သို႔မွသာ၊ သတင္းစာအတြက္ သတင္းအမီ ပို႔ႏိုင္ေပမည္။
အားလုံးထမင္းစားၿပီးေနာက္၊ ဒီေကဘီေအ ဆက္ဆံေရး႐ုံးသို႔ ေခတၱဝင္နားသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႕ ဌာနခ်ဳပ္သို႔ ခရီးဆက္ႏိုင္ရန္ ဒီေကဘီေအ စစ္ဗ်ဴဟာမွဴး ဗိုလ္မွဴးေစာစန္းေအာင္က ေတာင္တက္ကား သုံးစီးခန္႔ စီစဥ္ေပးသည္။
ေတာင္တက္ကားမ်ားမွာ အမိုးဖြင့္၊ ဘီးျမင့္ကားမ်ား ျဖစ္သည္။ ေဒါနေတာင္တက္လမ္းမွာ မိုး ေျဖာက္ေျဖာက္ေၾကာင့္ ရႊံ႕ထလ်က္ ေခ်ာတြတ္တြတ္ ျဖစ္ေနသည္။ ေတာင္အတက္၊ ေတာင္အေကြ႕တြင္ ကားေနာက္မွ စီးလိုက္လာသည့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႕မွာ ဆန္ေကာထဲ ဆီးျဖဴသီး ထည့္လွိမ့္သကဲ့သို႔ ဘယ္ယိမ္း ညာႏြဲ႕။
ေရွ႕ဆုံးကားကို စီးလာသည့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔သည္ ေနာက္ကားကို ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ မ်က္လုံးပင္ ျပဴးသြားမိသည္။ ကားသည္ အေျဖာင့္မသြား၊ ရႊံ႕ထဲတႊင္ ေဘးတိုက္သြားေနသည္။ ေဘးတိုက္ေရႊ႕လိုက္ ေနာက္ျပန္ေရွ႕တိုး လုပ္လိုက္ျဖင့္ ေမာင္းေနေသာကားကို ၾကည့္ၿပီး သက္ျပင္းခ်မိသည္။
ကားေခတၱ ရပ္နားေသာအခါ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကားကို ေမာင္းေပးသည့္ ဒီေကဘီေအ ဗိုလ္မွဴးကို ေတာင္တက္လမ္းကို ဘာေၾကာင့္ မျပင္တာလဲဟု ေမးစမ္းမိသည္။ စစ္ဗ်ဴဟာအရ အစိုးရတပ္ အလြယ္တကူ ခ်ီတက္ မလာႏိုင္ေစရန္ လမ္းမျပင္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ဗိုလ္မွဴးက ေျဖသည္။
ကြၽန္ေတာ္တို႔အတြက္သာ လမ္းကၾကမ္းေနေသာ္လည္း တပ္သားမ်ား အတြက္မူ ေနသား က်ေနသည္။ ကားေနာက္ပိုင္းတြင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏွင့္ အတူစီးလိုက္လာသည့္ တပ္သားဆိုလွ်င္ ပုခက္ထဲ လႊဲသိပ္ေနသလို၊ ကားအခ်ဳိးအေကြ႕ႏွင့္ လိုက္ေလ်ာ ညီေထြစြာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ယိမ္းယိမ္းႏြဲ႕ႏြဲ႕ အိပ္ငိုက္ လိုက္ပါလာသည္။
ဆုံဆည္းၿမဳိင္႐ြာ ေရာက္ေသာအခါ ညေနေစာင္းၿပီ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႕ကို သုံးဖြဲ႕ခန္႔ခြဲၿပီး ကရင္အိမ္မ်ားတြင္ ေနရာခ်ေပးသည္။ သတင္းသမားမ်ားက တစ္အိမ္၊ ေရဝါေရာင္ သံဃာမ်ားက တစ္အိမ္၊ က်န္ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားက တစ္အိမ္သုံးအိမ္ခြဲ ေနရာခ်ေပးသည္။
ညထမင္းကို ဒီေကဘီေအက ေကြၽးသည္။ ကရင္ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ေစာဘဦးႀကီး အထိမ္းအမွတ္ စိုက္ထူထားသည့္ ေက်ာက္တိုင္ေဘးရွိ ဇရပ္ကေလးတြင္ သြားစားရသည္။
ထမင္းခဲကို တစ္ေစ့ခ်င္း ခြဲ၍မရ။ မာက်စ္ေသာ ထမင္းခဲျဖစ္သည္။ တပ္သားမ်ားကို ေကြၽးသည့္ဆန္ကို ယူခ်က္ထားသည္ဟု ထမင္းခ်က္ ကရင္အေဒၚႀကီးက ေျပာျပသည္။ ဟင္းမွာ ဝက္သားအားလူးခ်က္။ ဟင္းခ်ဳိ မွာ ဝက္သားအာလူး ပါးပါးလွီးထားေသာ ေရလုံျပဳတ္။ ထမင္းတစ္ဝိုင္းလုံးကို ၿခံဳေျပာရလွ်င္ ဝက္သားႏွင့္ အာလူးမင္းမူေသာ ထမင္းဝိုင္း ျဖစ္သည္။
ဆုံဆည္းၿမဳိင္ ႐ြာကေလးတြင္ ငါးရက္ခန္႔မွ် ေနခဲ့ရာ ဟင္းမေျပာင္းေခ်။ ဝက္သား အာလူးဟင္းႏွင့္ပင္ ႏွစ္ပါးသြားခဲ့ရသည္။ ဝက္သားဟင္း စားရလြန္းသျဖင့္ နဂိုအသံ ထြက္လာမလား၊ ဝက္သံထြက္လာမလား သိရေအာင္ တစ္ခ်က္ေလာက္ ေအာ္ၾကည့္စမ္းပါဟု ကြၽန္ေတာ္တို႔အခ်င္းခ်င္း ေနာက္ေျပာင္မိသည္။
ေျပာသာေျပာေသာ္လည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို ေကြၽးေသာဟင္းကို အထူးအေရးေပး ခ်က္ထားျခင္း ျဖစ္ သည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏွင့္ ရင္းႏွီးေသာ တပ္သားကေလးမ်ားကို ဘာႏွင့္စားလဲဟု ေမးလိုက္တိုင္း ထမင္းႏွင့္ ငါးပိရည္ဆိုေသာ အေျဖကမေျပာင္း။
ဒီေကဘီေအ ဦးစီးျပဳလုပ္သည့္ ျပည္ေထာင္စု တိုင္းရင္းသားေပါင္းစုံ သေဘာထားအျမင္ ေဆြးေႏြးပြဲ ကို ဇြန္လ ၁၅ ရက္ေန႔မွ စတင္က်င္းပမည္ ျဖစ္ရာ ဇြန္လ ၁၄ ရက္ေန႔ နံနက္တြင္ အားေနသျဖင့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ သတင္းအဖြဲ႕သည္ ဒီေကဘီေအတပ္မွ ကားျဖင့္ ထိုင္းနယ္စပ္ရွိ ေသာင္ရင္းျမစ္ကမ္းကို သြားသည္။ ေသာင္ရင္းျမစ္ကို ထိုးဝါး အားျပဳေသာ ေလွငယ္ကေလးျဖင့္ ျဖတ္ကူးၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္းရွိ ေမာ္လီခ်ဳိင္း႐ြာ ေစ်းကေလးသို႔ သြားလည္ၾကသည္။ ေလွစီးခ ဘတ္ေငြ ႏွစ္ရာေပးရသည္။
ေမာ္လီခ်ဳိင္းေစ်းမွာ လူမစည္လွ။ ေျခာက္ကပ္ကပ္ ႏိုင္လွသည္။ ေဒသခံမ်ား အဆိုအရ၊ တနလၤာေန႔ မွသာ တစ္ပတ္တစ္ခါ ေစ်းရွိသျဖင့္ လူစည္ကားသည္ဟု ဆိုသည္။ ဆုံဆည္းၿမဳိင္႐ြာမွ ေစ်းသည္တို႔မွာ ယင္းေစ်းေလးသို႔ တစ္ပတ္စာလာေရာက္ ဝယ္ျခမ္းတတ္ ၾကသည္ဟုဆိုသည္။
ဆုံဆည္းၿမဳိင္သို႔ ျပန္ေရာက္ေသာအခါ ညေနေစာင္းေလၿပီ။ မဂၤလာေခ်ာင္းတြင္ ေရဆင္းခ်ဳိးၿပီးေနာက္ ဒီေကဘီေအ တပ္ရင္း အခမဲ့ ေဆးေပးခန္းသို႔ သြားလည္သည္။ ယင္းတပ္ရင္း ေဆးေပးခန္းကေလးကို ဗိုလ္မွဴးႀကီး ေစာအာႏိုးက တာဝန္ယူ အုပ္ခ်ဳပ္သည္ဟု သိရသည္။
ေစာအာႏိုးမွာ နာမည္ရင္းမဟုက္။ ဗလေတာင့္ေတာင့္၊ ဂိုက္ေျဖာင့္ေျဖာင့္ ရွိေသာေၾကာင့္ ေစာအာႏိုး အမည္ျဖင့္ နာမည္ေျပာင္ တြင္သြားျခင္း ျဖစ္သည္။
ေဆးေပးခန္းတြင္ သစ္သားခုတင္ ငါးလုံးခန္႔ ေတြ႕ရသည္။ အမ်ဳိးသမီးႏွစ္ဦးႏွင့္ အမ်ဳိးသားတစ္ဦးတို႔ လဲေလ်ာင္းေနသည္ကို ျမင္ခဲ့ရသည္။ တပ္ရင္း ေဆးေပးခန္းမ်ားကို တိုးခ်ဲ႕ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ရန္ စီစဥ္ေနသည္ဟု ဗိုလ္မွဴးေစာအာႏိုးက ဆိုသည္။ ဆုံဆည္းၿမဳိင္႐ြာအတြက္မူ ခုတင္ငါးဆယ္ဆံ့ ေဆးေပးခန္းတစ္ခု ေဆာက္ေနသည္ဟု သိရသည္။ အျခားကရင္႐ြာ ေလး႐ြာတြင္လည္း ဒီေကဘီေအ အခမဲ့ေဆးေပးခန္းမ်ား ေဆာက္သြားရန္ ရွိသည္ဟု ဗိုလ္မွဴးေစာအာႏိုးက ဆိုသည္။
စားပြဲေပၚတြင္ တင္ထားေသာ ေဆးမ်ားအနက္ ငွက္ဖ်ားေဆးဘူးမွာ အျခားေဆးဘူးမ်ားထက္ ပိုႀကီး ၿပီး ပို၍မ်ားမ်ား ထည့္ထားသည္ကို သတိထားမိသည္။ ယင္းေဒသတြင္ ငွက္ဖ်ားလူနာ အမ်ားဆုံးျဖစ္သည္ဟု ဗိုလ္မွဴးေစာအာႏိုးက အတည္ျပဳ ေျပာၾကားသည္။
လူနာျပဳစုရန္အတြက္မူ ကရင္တိုင္းရင္းသူေလးမ်ားကို လပိုင္းသင္တန္းမ်ားေပးၿပီး ေဆးပညာ သင္ေပးသည္ဟု ဆိုသည္။ သူနာျပဳ ကရင္တိုင္းရင္းသူေလး ႏွစ္ေယာက္ကိုလည္း ယင္းေဆးေပးခန္းတြင္ ေတြ႕ခဲ့ရသည္။
ထမင္းဆိုင္မွ မဂၤလာတံတားဘက္သို႔ လမ္းေလွ်ာက္ ျပန္လာစဥ္ ေမွာင္ရိပ္က်ေသာ ကင္းတဲထဲမွ တပ္သားႏွစ္ဦးကို မည္းတဲတဲ ျမင္ရသည္။ ဗိုလ္ႀကီးတို႔၊ ထမင္းစားၿပီးပလားဟု ကြၽန္ေတာ္တို႔က လွမ္းႏႈတ္ဆက္လိုက္သည္။
ကရင္သဝဲဝဲျဖင့္ မစားရေသးဘူးဟု ျပန္ေျဖသည္။ အသံမွာ လူႀကီးသံမဟုတ္၊ ကေလးသံျဖစ္သည္။ သို႔ႏွင့္ အာလာပသလာပေျပာရင္း၊ မိတ္ဖြဲ႕ရင္းႏွီးလိုေသာ ရည္႐ြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဗိုလ္ႀကီးတို႔နဲ႔ စကား ေျပာခ်င္လို႔ပါဟု ေလာကြတ္လုပ္ၿပီး ကင္းတဲနားသို႔ ကပ္သြားသည္။
အနီးေရာက္မွ ဖုန္းတြင္ပါလာေသာမီးကို အသာဖြင့္ၾကည့္မိသည္။ တပ္သားမ်ားမွာ ကြၽန္ေတာ့္ ထက္ပင္ အသက္ငယ္သည္။ ကေလးတပ္သားမ်ား ျဖစ္သည္။ တပ္သားတစ္ဦး၏ နာမည္မွာ ေမာင္ျမင့္ (နာမည္ရင္း အုန္းျမင့္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ေမာင္ျမင့္ဟုသာ အေခၚႀကဳိက္သည္ဟု ဆိုသည္) ျဖစ္ၿပီး ေနာက္တပ္သားနာမည္မွာ အဲခ်မ္း ျဖစ္သည္။
ေမာင္ျမင့္သည္ အဲခ်မ္းထက္ အသက္ပိုႀကီးဟန္ရွိသည္။ ဆံပင္တိုတို၊ အသားညဳိညဳိႏွင့္ အရပ္ပုပု၊ ဗလေတာင့္ေတာင့္ ျဖစ္သည္။ အဲခ်မ္းမွာ အသားျဖဴသည္၊ မ်က္ေပါက္က်ဥ္းသည္၊ လူပုံသြယ္လ်သည္။ ႏွစ္ေယာက္စလုံးမွာ ဆယ့္ကိုးႏွစ္ေအာက္သာ ရွိေသးသည္ဟု ဆိုသည္။ စစ္စိမ္းေရာင္ အက်ႌက်ားကို ႏွစ္ေယာက္ ဆင္တူဝတ္ဆင္ထားၿပီး ေသနတ္တစ္လက္စီ ကိုင္ ေဆာင္ထားသည္။
ဒီေကဘီေအ တပ္ထဲသို႔ ဝင္သည္မွာ လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ႏွစ္သုံးႏွစ္ခန္႔ေလာက္က ဟုဆိုသည္။ ေမာင္ျမင့္သည္ ေက်ာင္းတက္စဥ္က ဆရာမႏွင့္ ရန္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းလစ္တတ္သည္ဟု ဆိုသည္။ ငယ္စဥ္ကပင္ လက္နက္ကိုင္ၿပီး စစ္သားျဖစ္လိုေသာ ဆႏၵရွိခဲ့ေသာေၾကာင့္ ဒီေကဘီေအ တပ္ထဲဝင္ခဲ့ေၾကာင္း ေမာင္ျမင့္က ရင္ဖြင့္သည္။ ပထမဆုံး လက္နက္ေပးကိုင္ေသာေန႔ကဆိုလွ်င္ အင္မတန္ စိတ္လႈပ္ရွားခဲ့ရသည္ဟု ေမာင္ျမင့္ကဆိုသည္။
အဲခ်မ္းမွာမူ ေမာင္ျမင့္ႏွင့္မတူ။ အိမ္တြင္လယ္ယာႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ အလုပ္ၾကမ္းမ်ား လုပ္ရသျဖင့္ အလုပ္မလုပ္ဘဲ ေအးေအးလူလူစားၿပီး သာသာယာယာ ကင္းထိုင္ေစာင့္ရေသာ တပ္သားဘဝကို ေျခစုံပစ္ဝင္ခဲ့သည္ဟု အဲခ်မ္းက သူတပ္ထဲဝင္ရသည့္ အေၾကာင္းအရင္းကို ေျပာျပသည္။
အမွန္တကယ္ဆိုလွ်င္ အဲခ်မ္းႏွင့္ ေမာင္ျမင့္တို႔ အ႐ြယ္မွာ ေက်ာင္းစိမ္းဝတ္စုံဝတ္ၿပီး စာအံေနရမည့္ အ႐ြယ္ကေလးေတြ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ယင္းေဒသတြင္ စာသင္ေက်ာင္းႏွင့္ ဆရာမရယ္လို႔ ဟုတ္ဟုတ္ညားညားမရွိ။ ကိုယ္ထူကိုယ္ထ အလယ္တန္း ေက်ာင္းကေလးသာ ရွိသည္ဟုဆိုသည္။ စာတတ္သူမ်ား အဖို႔လည္း အလုပ္အကိုင္ မရွိေပ။ အခ်ိန္တန္လွ်င္ လယ္စိုက္၊ ေျပာင္းစိုက္ လုပ္ခ်င္လုပ္ သို႔မဟုက္ လက္နက္ကိုင္ တပ္သားဘဝ ခံယူ႐ုံမွ်သာ ရွိသည္။အျခားတစ္ပါး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မရွိေပ။
အတန္ငယ္ ေျမာ္ျမင္တတ္ေသာ ကရင္အမ်ဳိးသမီးႀကီးတစ္ဦးကမူ သူ႔သားသမီးမ်ားကို ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘက္တြင္ ဒုကၡသည္ အမည္ခံျဖင့္ ပညာသင္ၾကားေစသည္ဟု ဆိုသည္။ ထိုင္းအစိုးရသည္ အထက္တန္းအဆင့္အထိ ေထာက္ပံ့မႈမ်ား ရွိသျဖင့္ စရိတ္အနည္းငယ္မွ်ျဖင့္ ပညာသင္ႏိုင္သည္ဟု ၎ကေျပာျပသည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ ဆယ့္ႏွစ္တန္းအထိ ပညာသင္ၿပီးပါက ကုမၸဏီတစ္ခုတြင္ အလုပ္ဝင္ႏိုင္ၿပီး ကေလးမ်ား၏ အနာဂတ္ေရး ေျဖာင့္ျဖဴးႏိုင္သည္ဟု ကရင္အမ်ဳိးသမီးႀကီးက သားသမီးမ်ားအတြက္ သူ႔ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို ရင္ဖြင့္သည္။
ဒီေကဘီေအ တပ္ဖြဲ႕၏ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေစာလားပြယ္ေခၚ ဗိုလ္ႏႈတ္ခမ္းေမႊးကို ၿငိမ္းခ်မ္း ေရးေဆြးေႏြးပြဲ အခမ္းအနားတြင္ စတင္ေတြ႕ျမင္ဖူးသည္။ သူ႔ပုံစံမွာ အၾကည့္စူးရွသည္။ စကားနည္းသည္။ ေအးေအးသာသာ စကားဆိုတတ္သည္။ ဗိုလ္ႏႈတ္ခမ္းေမႊးဟု အျမင္တြင္လွသျဖင့္ ႏႈတ္ခမ္းကို ၾကည့္ေသာ္လည္း ႏႈတ္ခမ္းေမႊး တစ္မွ်င္မွ်မရွိေပ။ ရိတ္ထားဟန္တူသည္။
အခမ္းအနားအဖြင့္တြင္ အစိုးရ၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္မႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေစာလားပြယ္က “လက္ရွိအေျခအေနက အသက္႐ႈခြင့္ပဲ ေပးထားတာ။ အသက္ရွင္သန္ခြင့္ မရွိေသးဘူး” ဟု သြယ္ဝိုက္ မွတ္ခ်က္ျပဳသည္။
ယင္းေဆြးေႏြးပြဲသို႔ အဖြဲ႕အစည္း ၃၉ ဖြဲ႕မွ ကိုယ္စားလွယ္ ၈၄ ဦး တက္ေရာက္ ေဆြးေႏြးၾကသည္။ ေျမျပန္႔ေဒသမွ ေရႊဝါေရာင္ သံဃာေတာ္မ်ား၊ စာေရးဆရာမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္းမ်ား၊ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ား ပါဝင္ေဆြးေႏြးၿပီး တိုင္းရင္းသားေဒသဘက္မွ ထိုင္းႏိုင္ငံ အေျခစိုက္ ကရင္အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊ ေဒသခံ ရပ္မိရပ္ဖမ်ား၊ ဒီေကဘီေအ ဗိုလ္မွဴးမ်ားႏွင့္ အျခားေသာ တိုင္းရင္း သား အဖြဲ႕အစည္းအခ်ဳိ႕တို႔ တက္ေရာက္ ေဆြးေႏြးၾကသည္။
ရွမ္းတပ္ေပါင္းစုဌာန ကိုယ္စားလွယ္ ဦးစိုင္းထြန္းေအးက ၂၀၁၅ ေ႐ြးေကာက္ပြဲတြင္ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ားက ျပည္ေထာင္စု ႀကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖဳိးေရးပါတီကို အႏိုင္ယူႏိုင္ရန္ လုပ္ေဆာင္သင့္ေသာ အခ်က္မ်ားကို ယင္းေဆြးေႏြးပြဲတြင္ အႀကံျပဳသည္။
ယင္းပါတီကို အႏိုင္ယူႏိုင္ေရးအတြက္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစု အားလုံးႏွင့္ NLD ပါတီ အပါအဝင္ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုအားလုံး ပူးေပါင္း လုပ္ေဆာင္သင့္ေၾကာင္း ၎က ေထာက္ျပသည္။
“တိုင္းရင္းသား မဲဆႏၵနယ္မွာ NLD ပါတီ အေနနဲ႔ တိုင္းရင္းသားပါတီေတြနဲ႔ ညႇိလုပ္သင့္တယ္။ ဒီလိုမဟုတ္ဘဲ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုခ်င္း ၿပဳိင္ေနရင္ NLD က မဲ ၃၀ ရာခိုင္ႏႈန္း၊ တိုင္းရင္းသားပါတီက မဲ ၃၀ ရာခိုင္ႏႈန္း၊ ႀကံ႕ခိုင္ေရးက ၄၀ ရာခိုင္ႏႈန္းဆိုရင္ ႀကံ့ခိုင္ေရးပါတီက ဒိုင္စားသြားလိမ့္မယ္။ NLD ပါတီ ဝင္မၿပဳိင္ရင္ တိုင္းရင္းသားပါတီက ၆၀၊ ႀကံ့ခိုင္ေရးက ၄၀ ရာခိုင္ႏႈန္းရရင္ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုေတြ အႏိုင္ရမယ္” ဟု ဦးစိုင္းထြန္းေအးက ေဆြးေႏြးသည္။
သုံးရက္ၾကာ ျပဳလုပ္ေသာ ေဆြးေႏြးပြဲ ေနာက္ဆုံးေန႔တြင္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒသစ္ ေရးဆြဲႏိုင္ေရး အတြက္ အမ်ဳိးသားညီလာခံ ေခၚယူမည္ ဆိုေသာအခ်က္ အပါအဝင္ အျခားေသာ အခ်က္ခုႏွစ္ခ်က္ခန္႔ကို အဖြဲ႕အစည္း ၃၉ ဖြဲ႕လုံးက သေဘာတူ ထုတ္ျပန္ခဲ့ၾကသည္။
ယင္းဖြဲ႕စည္းပုံသစ္ ေရးဆြဲေရး ညီလာခံကို ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ေနာက္ဆုံးထား ေခၚယူသြားမည္ျဖစ္ၿပီး ဖြဲ႕စည္းပုံသစ္တစ္ခု ေရးဆြဲကာ လူထုဆႏၵမဲ ခံယူၿပီး လက္ရွိလႊတ္ေတာ္တြင္ မဲမခြဲဘဲ အတည္ျပဳေစမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း NLD (လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမ) ပါတီက ဦးထြန္းေအာင္ေက်ာ္က ဆိုသည္။
ကြၽန္ေတာ္တို႔ သတင္းသမားမ်ားကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေစာလားပြယ္ (ခ) ဗိုလ္ႏႈတ္ခမ္းေမႊးက ၎၏ေနအိမ္သို႔ ဖိတ္ၾကားသည္။ ဗိုလ္ႏႈတ္ခမ္းေမႊးသည္ ၎၏ေနအိမ္တြင္ သာမန္အရပ္သားကဲ့သို႔ အက်ႌစြပ္က်ယ္ အျဖဴႏွင့္ ပုဆိုးကို ဝတ္ဆင္ထားသည္။ အိမ္ကေလးမွာ ေရနံဆီဝေအာင္ သုတ္ထားေသာ ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္ကေလး ျဖစ္သည္။ အိမ္ေရွ႕တြင္ သစ္ခြပန္းမ်ား စိုက္ထားသည္။
ဗိုလ္ႏႈတ္ခမ္းေမႊးသည္ စကားနည္းသူပီပီ မီဒီယာမ်ားကို ေခတၱမွ် ဧည့္ခံၿပီးေနာက္ သတင္း သမားမ်ား၏ ေမးျမန္းသမွ်ကို ေျဖၾကားေပးရန္ ဒုတိယစစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေစာမိုေရွးကို ထားရစ္ခဲ့သည္။
ေစာမိုေရွးမွာ ကတုံးဆံပင္ေပါက္ႏွင့္ျဖစ္ၿပီး သတင္းသမား ၁၅ ေယာက္ခန္႔ ေမးသမွ်ကို စိတ္ရွည္စြာ တစ္ဦးတည္း ဒိုင္ခံေျဖေပးရွာသည္။
မူးယစ္ေဆးဝါး အျမစ္ျပတ္ ေခ်မႈန္းေရးကို လုပ္ေဆာင္ေနသည့္ ဒီေကဘီေအ တပ္အေနႏွင့္ ဒီေကဘီေအ တပ္သားမ်ားကိုယ္တိုင္ မူးယစ္ေဆးဝါး ေရာင္းဝယ္ျခင္း ျပဳလုပ္ပါက မည္သို႔ အေရးယူေပးသနည္းဟု ကြၽန္ေတာ္ကေမးသည္။
မူးယစ္ေဆးဝါး ေရာင္းဝယ္ေသာ ဒီေကဘီေအ တပ္သားမ်ားကို ျပစ္မႈအလိုက္ အျပစ္ေပး အေရးယူရန္ ထုတ္ျပန္ထားသည္မ်ား ရွိေၾကာင္း ၎ကေျဖၾကားသည္။
ယင္းေမးခြန္းကို စစ္ဗ်ဴဟာမွဴး ဗိုလ္မွဴး ေစာစန္းေအာင္ကို ေမးျမန္းစဥ္ကမူ မူးယစ္ေဆးဝါး ေရာင္းဝယ္ေသာ တပ္သားကို လက္ပူးလက္ၾကပ္မိပါက ေသနတ္ျဖင့္ပစ္သတ္ အေရးယူသြားမည္ဟု ဆိုသည္။
ယခင္ႏွစ္က ဗိုလ္ႏႈတ္ခမ္းေမႊးကို မူးယစ္ရာဇာအျဖစ္ ထိုင္းအစိုးရက ဖမ္းဝရမ္း ထုတ္ခဲ့ဖူးသျဖင့္ ဒီေကဘီေအတပ္ အေပၚတြင္ သံသယ မျဖစ္ေစလိုဟန္တူသည္။ ထိုင္းအစိုးရဘက္မွ ေထာက္လွမ္းေရးက ၎တို႔ထုတ္ျပန္ခ်က္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဗိုလ္ႏႈတ္ခမ္းေမႊးထံ လာေရာက္ ေတာင္းပန္ခဲ့သည္ဟု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေစာမိုေရွးက ထည့္သြင္းေျပာၾကားသည္။
ဒီေကဘီေအ တပ္အေနႏွင့္ ယာခင္းတြင္ ေျပာင္းစိုက္ပ်ဳိးၿပီး ေငြေၾကး ရွာေဖြေနေၾကာင္း ၎က ရွင္းျပ သည္။ အစိုးရလုပ္ပိုင္ခြင့္ ျပဳထားေသာ ခေနာက္စိမ္း လုပ္ငန္းကိုမူ ယခုတိုင္ လုပ္ကိုင္ရျခင္း မရွိေသးဟု ဆိုသည္။
ဒီေကဘီေအ ဌာနခ်ဳပ္တြင္ ေလးရက္ခန္႔ ေနၿပီးေနာက္ ရန္ကုန္သို႔ ျပန္လာခဲ့သည္။ အျပန္လမ္းတြင္ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကျခင္း သိပ္မရွိလွ။ အလာတစ္ေခါက္ စီးခဲ့ၿပီးျဖစ္သျဖင့္ မေၾကာက္ေတာ့သည္လည္း ပါသည္။ အခြင့္ႀကံဳလွ်င္ ေဒါနေတာင္တန္းသို႔ ေနာက္တစ္ေခါက္ ေရာက္လိုပါေသးသည္။
 Written by  ဉာဏ္မ်ဳိးေအာင္
Credit To The Voice Weekly
Read More »

ကေလာင္အမည္၊ စာေပတန္ဖုိးႏွင့္ မ႐ုိးသားမႈမ်ား


““တို႔ေက်ာင္း””
ပန္းကေလးမ်ား ပြင့္ေတာ့မည္
ဖူးတံ၀င့္လုိ႔ခ်ီ၊
ေနျခည္မွာ ေရႊရည္ေလာင္း
ငါတို႔စာသင္ေက်ာင္း။  ။
ဒီကဗ်ာကုိ သူငယ္တန္းနဲ႔ မူႀကိဳမွာ တက္ေနၾကတဲ့ကေလးေတြ ရြတ္ဆိုလာ ၾကတာ ႏွစ္၃၀ေက်ာ္ပါၿပီ။ ဒါေပမဲ့ကဗ်ာ စာဆုိရွင္က ဘယ္သူလဲလုိ႔ေမးရင္ မသိတဲ့ သူမ်ားပါတယ္။ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ စာဆုိရွင္ရဲ႕အမည္ကို စာအုပ္မွာေဖာ္ျပမ ထားလို႔ပါ။ ကဗ်ာစာဆုိရွင္ရဲ႕အမည္က ဦးတင္၀င္းျဖစ္ၿပီး၊ကေလာင္အမည္က  ပ်ဥ္းမနားေမာင္နီသင္း ျဖစ္ပါတယ္။ စာေပဗိမာန္ဆု၊အမ်ိဳးသာစာေပဆု(ကေလး ကဗ်ာ)ႏွင့္အမ်ိဳးသားစာေပဆု(ကဗ်ာ)စတဲ့ စာေပဆုမ်ားရွင္ျဖစ္ပါတယ္။သင္ၾကားသူ သင္ယူသူ အားလုံးမုဒိတာပြားႏုိင္ဖုိ႔ ရည္ ရြယ္ၿပီးေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္။အယ္ဒီတာ အဖြဲ႕  ွ်ကေူငအပ ပညာေရးဂ်ာနယ္၊အတြဲ-၁။အမွတ္-၁တြင္ေဖာ္ျပပါရွိေသာ အယ္ဒီ တာအဖြဲ႕၏ တင္ျပခ်က္တစ္ခုျဖစ္ပါ သည္။ဤစာစုကို ဖတ္ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ အယ္ဒီတာအဖြဲ႕၏ေစတနာစကားျဖစ္သလုိ မုဒိတာစကားလည္းျဖစ္ပါသည္။ယင္းမုဒိ တာစကား၌ ကဗ်ာ၏ခ်စ္စရာေကာင္း ေသာအႏွစ္သာရကိုလည္းေကာင္း ထုိ အႏွစ္သာရကို ဖန္တီးခဲ့ေသာစာဆိုရွင္ ကဗ်ာဆရာ၏ အႏုပညာတန္ဖိုးကိုလည္း ေကာင္း ထုိအႏုပညာတန္ဖိုးႏွင့္ ညီမွ် ေသာကေလာင္နာမည္၏ ဂုဏ္သိက္ၡာ တန္ဖိုးကိုလည္းေကာင္း စာသင္သူ သင္ ၾကားသူမ်ားသာမက စာဖတ္သူအားလုံး ကိုပါ မုဒိတာပြားေစလုိေသာေစတနာ ျဖင့္ ေဖာ္ျပလုိက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိသာ လွပါသည္။ယခုလုပ္ရပ္သည္ ဆရာပ်ဥ္း မနားေမာင္နီသင္း၏ကဗ်ာဂုဏ္ရည္ႏွင့္ အတူ ထုိကဗ်ာ၏ဖန္တီးရွင္ ဆရာပ်ဥ္း မနားေမာင္နီသင္း၏ ဂုဏ္ကုိပါေဖာ္ ထုတ္လုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။တစ္နည္းအား ျဖင့္ လူသိထင္ရွားကဗ်ာကို လူသိထင္ ရွားကေလာင္အမည္ျဖင့္ တြဲေပးလုိက္ ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ဤသို႔လုပ္လုိက္ျခင္းအားျဖင့္ ေနာင္ တစ္ခ်ိန္တြင္ ဒီကဗ်ာေလးေကာင္းလိုက္ တာ ဘယ္သူေရးတာပါလိမ့္ဆုိသည့္ ““အမည္မသိစာဆုိ””ဒုကၡလည္း ကင္းေ၀း သြားမည္ျဖစ္ပါမည္။အလားတူပင္   ေက်ာင္းသုံးျပ႒ာန္းထားသည့္ မူလတန္း ဖတ္စာစာအုပ္မ်ားတြင္ ကေလာင္အမည္ မပါေသာ ကဗ်ာေကာင္းေကာင္းေလး ေတြ က်န္ရွိေနပါေသးသည္။ သူငယ္ တန္းေက်ာင္းသုံးဖတ္စာထဲတြင္ ပါ၀င္ ေသာ ““မမ၀၀၊ ထထက၊အကပထမ””ဆို ေသာ ကဗ်ာသည္ ဆရာတင္မိုးေရးခဲ့တာ ျဖစ္ေၾကာင္း ဆရာကြယ္လြန္ၿပီးမွ သိခြင့္ ရပါသည္။ သို႔ျဖင့္ ပိုင္ရွင္မဲ့ျဖစ္ေနေသာ စာေပလက္ရာေကာင္းမ်ား၊ ကဗ်ာလက္ ရာေကာင္းမ်ားကို တန္ဖိုးထား၍ ပုိင္ရွင္ ေဖာ္ထုတ္ေနခ်ိန္တြင္တစ္နည္း က ေလာင္အမည္မ်ားကို ေဖာ္ထုတ္ေနခ်ိန္ တြင္ကဗ်ာဆရာ၏စာမူကိုသုံးၿပီး က ေလာင္နာမည္ကိုေဖာ္ျပရန္ေစတနာတြန္႔ တုိေနၾကသူမ်ားလည္း ရွိေနသည္ကုိေတြ႕ ရပါသည္။
တစ္ခုေသာ ေန႔လယ္တြင္ျဖစ္ပါ သည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္လွည္းတန္းမွတ္ တုိင္မွ ၁၂၄အထူးဟီးႏိုးကားစီး၍ ၿမိဳ႕ထဲ ထြက္ခဲ့ပါသည္။
ဤတြင္ထူးျခားေသာ ျဖစ္ရပ္တစ္ခု ႏွင့္ ႀကံဳလိုက္ရပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္မတ္ တပ္ရပ္ေနရာႏွင့္ မလွမ္းမကမ္းျဖစ္ေသာ ကားအတက္အဆင္းအေပါက္၀ေဘးက မွန္ခ်ပ္ေပၚတြင္ ကဗ်ာဆန္ေသာစာသား အခ်ိဳ႕ကို ပလတ္စတစ္ေလာင္းလ်က္ ကပ္ ထားသည္ကိုေတြ႕ရ၍ ျဖစ္ပါသည္။ ထုိစာ သားမ်ားမွာ မန္က်ည္းေစ့အရြယ္ေလာက္ ျဖစ္၍ ခပ္ေ၀းေ၀းကလွမ္းဖတ္ၾကည့္ရာ ဖတ္ဖူးသလုိလိုဟုထင္မိသည္။သို႔ျဖင့္ ထုိ စာသားေတြကပ္ထားသည့္ေနရာသုိ႔ ေရာက္ေအာင္ေရႊ႕သြား၍ အစအဆုံး ဖတ္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ မ်က္လုံးျပဴးသြား ပါသည္။
““ေန႔စဥ္ဘတ္စ္ကားစီးတဲ့အခါအထဲ
၀င္စီးပါ။
အေပါက္၀မွာ အတြယ္မက္
အတက္အဆင္းခက္။
သက္ႀကီးရြယ္အုိ သံဃာဆုိေနရာ
ေပးဖို႔လို၊
ကိုယ္၀န္ေဆာင္ႏွင့္မိခင္မ်ား
ဦးစားေပးစိတ္ထား။
ခြန္အားခ်ည့္နဲ႔ မစြမ္းသူ
ေဖးမ သည္းခံကူ၊
လူခ်င္းတူတူ ေမတၱာပြား
ျမတ္မြန္ခရီးသြား ။   ။””
ရန္ကုန္ခရီးသြားဂ်ာနယ္ အတြဲ၂၊ အမွတ္ ၂။၂၀၀၉ေဖေဖာ္၀ါရီလထုတ္ဂ်ာ နယ္ထဲက ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာျဖစ္သည္။  ကဗ်ာေခါင္းစဥ္က ““မြန္ျမတ္ခရီးသြား””ျဖစ္ သည္။ ယခုကားမွန္ခ်ပ္ေပၚတြင္ ကပ္ ထားရာ၌ စာကိုယ္ပဲပါသည္။ ေခါင္းစဥ္ မပါ။ကေလာင္နာမည္မပါ။ စိတ္မ ေကာင္းေတာ့ ျဖစ္သြားပါသည္။သို႔ေသာ္ ေျဖလုိက္ႏိုင္ပါသည္။ဤစာကိုကပ္ထား သူမွာစာသမားမျဖစ္ႏုိင္။ကဗ်ာဆရာ၊စာ ေရးဆရာကို သို႔မဟုတ္ကဗ်ာဆရာ၊စာ ေရးဆရာ၏ ကေလာင္နာမည္ကုိ တန္ဖုိး ထားရမွန္း မသိေသာ္လည္း ထုိစာထုိ ကဗ်ာေလးမွာ သူ႔ကားေပၚ၌ခရီးသည္ မ်ားအတြက္ အသုံး၀င္ပုံကိုေတာ့ သိႏုိင္ သူျဖစ္သည္။သူ႔ကားစီးခရီးသည္ေတြ အတြက္ အသုံးတည့္လုိ႔အသုံးခ်လိုက္ တာျဖစ္မည္။ ေန႔စဥ္ ပိုက္ဆံဘယ္ ေလာက္ရွာရမလဲဆုိသည့္ကားသမားအဆင့္ ဆုိတာ ဒီေလာက္ပဲရွိမွာေပါ့ဟု ေျဖလိုက္ ပါသည္။
တစ္ေန႔တြင္ အမ်ိဳးဘာသာ သာ သနာအတြက္လုပ္ေဆာင္ေနေသာ အဖြဲ႕ အစည္းႀကီးတစ္ခုမွ အဖြဲ႕၀င္ျဖစ္ဟန္တူ ေသာ ရဟန္းႏွစ္ပါးႏွင့္ သီလရွင္ႏွစ္ပါး မိမိထံေရာက္လာသည္။ဘယ္ကလိပ္စာ ရ၍ လုိက္လာသည္ကိုမသိ။အေၾကာင္း ကသူတုိ႔သင္မည့္ ဘာသာေရးေက်ာင္းမွာ ေက်ာင္းသားေတြကိုသင္ဖုိ႔ သင္႐ုိးၫႊန္း တန္းႏွင့္ အညီကဗ်ာေရးေပးရန္ ေတာင္း ခံၾကျခင္းျဖစ္၏။သုိ႔ျဖင့္ သူတို႔ေပးခဲ့ေသာ သင္႐ုိးကိုဖတ္၍ သင့္ေလ်ာ္ရာကဗ်ာ၁၀ ပုဒ္ခန္႔ေရးေပးလိုက္သည္။ သူတို႔က ႀကိဳက္ရာသုံးပုဒ္ေရြး၏။ ဒါလည္းကိစၥမရွိ။ သည္ၾကားထဲ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္မွာ စာတစ္ ေၾကာင္းကိုျပင္ပါရေစဆုိၿပီး ျပင္၏။ဒါ လည္း ကိစၥမရွိ။ၿပီးေတာ့ ကဗ်ာသုံးပုဒ္စာ အတြက္ပါဟုဆိုကာ မိမိအလုပ္စားပြဲေပၚ စာအိတ္ႏွင့္စာမူခထားသြား၏။ဖြင့္ၾကည့္ ေတာ့ ကဗ်ာသုံးပုဒ္အတြက္ ေငြက်ပ္တစ္ ေသာင္းတိတိ။ဘယ္လုိႀကီးလဲဟု ေတြး လုိက္မိ၏။ဒီလုိ စာမူခေပးတာမ်ိဳးတစ္ခါ မွ်မေတြ႕ဘူးပါ။ဒါလည္းပဲ ေရငုံႏႈတ္ပိတ္ ေနလို႔ရေသး၏။ေနာက္ဆုံးအခ်က္ကား ေရငုံေနလို႔မရေတာ့။ ႏႈတ္ပိတ္ေနလုိ႔မရ ေတာ့။အေၾကာင္းကား မိမိကဗ်ာကိုစာ သင္ဖို႔ ဆုံးျဖတ္ထားၿပီးမွ ကေလာင္နာ မည္မေဖာ္ျပႏုိင္ပါတဲ့။ဘယ္ေလာက္ဆုိး သလဲ။
ဘာေၾကာင့္လဲ။ ဘာလုပ္တာလဲ။ ဘယ္လုိအဓိပၸာယ္လဲ။ဒီလိုလုပ္ေသာ  အဖြဲ႕အစည္းမ်ိဳးတစ္ခါမွ် မေတြ႕ဖူးပါ။ ကဗ်ာဆရာဆီကို အေခါက္ေခါက္လာ။ ကဗ်ာအခါခါေတာင္းၿပီးဒီလိုေသေသခ်ာ ခ်ာ ေစာ္ကားေသာအဖြဲ႕အစည္းမ်ိဳး မေတြ႕ဖူးပါ။ လႈမႈေရးအဖြဲ႕အစည္းဆိုလွ်င္ ေတာင္ ခံသာပါ၏။ခုေတာ့ဘာသာစာ ေပပညာတတ္သည္ဆုိေသာ ဘာသာ သာသနာအက်ိဳးေဆာင္ရြက္္မည္ဆုိေသာ ဘာသာေရးဆုိင္ရာအဖြဲ႕အစည္းက ေစာ္ ကားလုိက္တာေၾကာင့္ မိမိေတာ္ေတာ္ ေလးခံျပင္းပါသည္။စိတ္လည္းပ်က္မိ သည္။ရြံလည္းရြံမိသည္။
မိမိက ဂ်ာနယ္မွာဆာင္းပါးေရးၿပီး ကန္႔ကြက္လုိက္ေတာ့မိမိမိတ္ေဆြ ကဗ်ာ ဆရာတစ္ဦးထံမွ မိမိၾကားသိေအာင္တုံ႔ ျပန္လိုက္ပုံက ယင္းတုိ႔လုပ္ကိုင္ေနေသာ အဖြဲ႕အစည္း၏ဂုဏ္က်က္သေရႏွင့္ ဆန္႔ က်င္လွစြာသည္။ ငယ္ရြယ္ေသာ ပုဂိ္ၢဳလ္ ေလးတုံ႔ျပန္ပုံက မိမိအား““ဆရာႀကီးက ေငြေတာ္ေတာ္မက္တာပဲ””တဲ့။ေခါင္း ေဆာင္ပိုင္းပုဂိ္ၢဳလ္တစ္ဦး တုံ႔ျပန္လုိက္ပုံ က(အာဏာရအဖြဲ႕အစည္းက ပုဂိ္ၢဳလ္ ႀကီးေလသံမ်ိဳးႏွင့္)မိမိကဗ်ာကိစၥႏွင့္ ပတ္ သက္၍အေၾကာင္းျပန္ေပးဖုိ႔ စကားပါး ထားသည္ကို ““အေၾကာင္းျပန္ဖို႔အဆင့္ မဟုတ္ဘူး””ဟု မိမိ၀တ္႐ုံကိုမွအားမနာဘဲ ရင့္သီးေငၚတူးစြာ ေျပာထြက္ပုံမွာ သာ မန္မယဥ္ေက်းေသာ လူ၀တ္ေၾကာင္ႏွင့္ တစ္တန္းစားထဲ ျဖစ္ေနပါသည္။
တကယ္ေတာ့ စာမူခနည္းသည္ မ်ားသည္ကို အဓိကမဆုိလုိပါ။ ေပးပုံေပး နည္း တိတိက်မဟုတ္တာကို ေျပာလုိ ျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။တကယ္ေတာ့လည္း စာမူခအေၾကာင္းမသိျခင္းႏွင့္ သိလ်က္ ေပးဖုိ႔ တြန္႔တုိေနျခင္းမွာ ကဗ်ာစာေပႏွင့္ မနီးစပ္ျခင္း၊ မယဥ္ေက်းျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါသည္။စာေပတန္ဖုိးကို မသိတတ္ တာလည္းျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ ယေန႔ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္လွ်င္္  အနည္းဆုံး က်ပ္သုံး ေထာင္ေပးသည္။မဂၢဇင္းအမ်ားစုက ေတာ့ က်ပ္ငါးေထာင္လည္းေပးပါသည္။ က်ပ္ရွစ္ေထာင္လည္း ေပးပါသည္။ က်ပ္ ႏွစ္ေသာင္းလည္းေပးပါသည္။ဒီကေန႔  ျမ၀တီ႐ုပ္သံက ကေလးကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို သ႐ုပ္ေဆာင္ေတြႏွင့္ ကဗ်ာသ႐ုပ္ေဖာ္ လႊင့္ထုတ္ ကဗ်ာစာမူခက်ပ္ႏွစ္ေသာင္း ႏွင့္CD တစ္ခ်ပ္ရပါသည္။
ဘယ္စာေရးဆရာ၊ ကဗ်ာဆရာမ ဆုိ မိမိဥာဏ္အား၊ ၀ိိရိယအားစုိက္ထုတ္ ထားရေသာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္အတြက္  ထုိက္သင့္ေသာဥာဏ္ပူေဇာ္ခကို မက္ ေမာစၿမဲျဖစ္ပါသည္။ အဲဒီေတာ့ကိုယ့္ စာကဗ်ာအတြက္ ထုိက္သင့္ေသာ စာမူ ခအေၾကာင္းေျပာတဲ့ စာေရးဆရာက မ ႐ုိးသားတာလား။ ေလာဘႀကီးတာလား။ စာေရးဆရာ၊ ကဗ်ာဆရာ၏ စာမူကိုသုံး ဖုိ႔ေတာ့လိုပါလိမ့္မည္။ ဒီၾကားထဲ ေျပာ လုိက္ပါေသးသည္။ဘယ္ကဗ်ာဆရာဆို လွ်င္ ပိုက္ဆံစကားတစ္ခြန္းမွ မေျပာဘူး တဲ့။ ဒါကေတာ့ ရွင္းပါသည္။ ပြဲၾကည့္ ပရိသတ္က ေမ်ာက္ဖုိးစိန္ကတာကုိ  ၾကည့္ခ်င္တာလား။ေရႊမန္းတင္ေမာင္ကုိ ၾကည့္ခ်င္တာလား။ေရႊမန္းတင္ေမာင္ကို ၾကည့္ခ်င္လွ်င္ေတာ့ေမ်ာက္ဖိုးစိန္လုိ  လမ္းေဘးမွာမရႏုိင္ပါ။ ေရႊမန္းတင္ေမာင္ ၏အႏုပညာႏွင့္ ထုိက္တန္ေသာ ႐ုံ၀င္ခ ေပးရမွာျဖစ္ပါသည္။
ေလာကဓမၼတာအရ အေကာင္းရွိ သလုိ အဆုိးလည္းရွိပါသည္။ အလွရွိသ လုိ အက်ည္းတန္ရွိပါသည္။ ျမင့္ျမတ္သူ ရွိသလုိ ယုတ္မာသူရွိပါတယ္။တန္ဖိုးသိ တတ္သူရွိသလုိ တန္ဖိုးမသိတတ္သူ ရွိပါ သည္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လည္း စာေရးဆရာ၊ ကဗ်ာဆရာ၏ စာေပကိုတန္ဖိုးထား တတ္သလုိ ထုိစာေပဖန္တီးသည့္ က ေလာင္ရွင္၏ ကေလာင္နာမည္ကို တန္ ဖိုးထားရေကာင္းမွန္းမိသူေတြ ရွိေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ထုိ႔အတူပင္ စာေရးဆရာ၊ ကဗ်ာဆရာ၏စာေပကို အသုံးခ်ဖုိ႔ ေလာက္သာသိၿပီးထုိစာေရးဆရာ၊ကဗ်ာ ဆရာ၏ ကေလာင္နာမည္ကို တန္ဖိုး ထားရေကာင္းမွန္း မသိသူေတြ လည္းရွိ ေနျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။
ဤသည္မွာ ျမင့္ျမင့္ေနထုိင္ျခင္းႏွင့္ မသက္ဆုိင္ပါ။ျမင့္ျမင့္စားေသာက္ျခင္းႏွင့္ မသက္ဆုိင္ပါ။ ျမင့္ျမင့္ ၀တ္ဆင္ျခင္းႏွင့္ မသက္ဆုိင္ပါ။ ျမင့္ျမင့္ လုပ္ကုိင္ေနျခင္း ႏွင့္လည္းမသက္ဆုိင္ပါ။ အဓိကေတာ့  စိတ္ႏွလုံးသားျမင့္္ျမင့္မထားႏိုင္သမွ် ဘာ လုပ္လုပ္အဆင့္အတန္းနိမ့္ေနမွာ ေသ ခ်ာပါသည္။
အလုပ္ႀကီးႀကီးလုပ္လွ်င္ စိတ္ထား ႀကီးႀကီးထားဖုိ႔လုိပါသည္။ ရည္ရြယ္ခ်က္ ျမင့္ျမင့္ထားလွ်င္ ႏွလုံးသားလည္းျမင့္ျမင့္ ထားတတ္ဖို႔ လုိပါသည္။ ထုိျမင့္ျမင့္စိတ္၊ ျမင့္ျမင့္ႏွလုံးသားႏွင့္ ထာ၀ရယွဥ္တြဲက်င့္ သုံးအပ္သည္မွာ အျဖဴစင္ဆုံး ႐ုိးသားဖုိ႔ ျဖစ္ပါသည္။
သဘာ၀က ဖန္တီးေပးထားေသာ  ႐ုိးသားသည့္ေလာက၀န္းက်င္ကို အလွ ဆင္လုိလွ်င္ မိေမြးတုိင္း ဖေမြးတုိင္းမဟုတ္ ေသာ မ႐ုိးသားစိတ္ေတြကို အရင္ဖယ္ရွား ႏိုင္မွ ျဖစ္ပါမည္။ဒီလုိမွ မဟုတ္လွ်င္ ေတာ့…။
Credit To Hot News Journal

ေျမလတ္ေမာင္ျမင့္သူ
Read More »

ေနျပည္ေတာ္မွ အားၿပိဳင္မႈမ်ား




ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အစပ်ဳိးစ ယိုင္ယဲ့ယဲ့ ဒီမိုကေရစီစနစ္မွာ အထူးအဆန္းမ်ား ႀကံဳေနရသည္။ လႊတ္ေတာ္အတြင္းက ရည္မွန္းခ်က္ႀကီးႀကီးႏွင့္ အာဏာအေပးအယူလုပ္ေနသူမ်ား၊ အတုိက္အခံေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္၀င္မ်ား၊ တုိင္းရင္းသားအေရးလႈပ္ရွားသူမ်ား၊ စစ္အရာရွိမ်ားအပါအ၀င္ ယာယီေခတၱမဟာမိတ္ဖြဲ႕ထားသူမ်ားက အျခားတစ္ဖက္က အာဏာလက္၀ယ္ကိုင္ထားသူ အစိုးရကို စိန္ေခၚၿပိဳင္ဆုိင္လာမႈက အရွိန္ေကာင္းလာသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ျဖစ္ေပၚေနေသာ သမၼတ၊ အာဏာလက္၀ယ္ရွိသူမ်ားႏွင့္ လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ားၾကားက ျပႆနာမ်ားသည္ စစ္တပ္ကို ေဇာင္းေပးထားသည့္ အေျခခံဥပေဒႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈမရွိေသာ အာဏာခ်ဳပ္ကိုင္မႈကို ျပသေနၿပီး ႀကီးမားေသာ ထိပ္တုိက္ရင္ဆုိင္မႈမ်ားျဖစ္လာရန္ အစပ်ဳိးေနသည္ဟု အေျခခံဥပေဒကၽြမ္းက်င္သူမ်ားကဆုိသည္။

ယခုကဲ့သို႔ ျပႆနာမီးပြားမ်ားသည္ ေနျပည္ေတာ္လႊတ္ေတာ္ႀကီးထဲတြင္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ အေစာပိုင္းကတည္းက အရွိန္ပ်ဳိးလာျခင္းျဖစ္သည္။ လႊတ္ေတာ္စတင္စဥ္က ခန္႔မွန္းထားခဲ့သည့္ ႐ုပ္ေသး႐ုပ္လႊတ္ေတာ္ဆုိသည့္ စကားႏွင့္ ေသြဖည္ကာ၀န္ႀကီးမ်ားႏွင့္ အစိုးရအုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ား အၾကား ဥပေဒၾကမ္းမ်ားကို ျပင္ဆင္ေရးဆြဲေရးအတြက္ အခ်ိန္ၾကာျမင့္သည့္ ျငင္းခုံမႈမ်ား၊ ႏွစ္ဖက္စလံုး၏ အႀကိဳက္ကိုရယူရန္ အစိုးရအဖြဲ႕အခ်ဳိ႕၏ ေျပာစမွတ္ျပဳရသည့္ အဆန္းတၾကယ္လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားက တုိးပြားလာေနၿပီး အခ်ဳိ႕က ထုိအေျခအေနကို စုိးရိမ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုလာၾကပါၿပီ။

အဆံုးစြန္ေျပာရလွ်င္ တခ်ဳိ႕အႀကီးအကဲမ်ားက တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္မ်ားႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆာင္ရြက္မႈအပါအ၀င္ အစိုးရ၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားကို သတိေပးလာၾကသည့္အျဖစ္က သမၼတဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ သူ၏ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ေဆာင္သူမ်ားက အသံုးမက်ရာေရာက္သလို သူတုိ႔ကို သိကၡာခ်သည့္အေနအထားလည္းျဖစ္လာပါသည္။ တခ်ဳိ႕ အႀကီးအကဲမ်ားက သမၼတႏွင့္ လႊတ္ေတာ္အၾကားက ပဋိပကၡကို ေလွ်ာ့ခ်ဖို႔ႀကိဳးစားေနသည့္ ပံုစံဖမ္းထားၿပီး ထိုကဲ့သို႔ ျဖစ္ရပ္မ်ားသည္ ဒီမိုကေရစီစနစ္၏ အသီးအပြင့္မ်ားဟု ဆုိပါသည္။

“ဒါပံုမွန္ပါပဲ။ ကမၻာတစ္၀န္းမွာ ျဖစ္ေနၾကတာပါ။ ေရြးေကာက္ခံအမတ္ေတြက အစိုးရကို ေမးခြန္းထုတ္မယ္၊ ေ၀ဖန္မယ္။ ဒါဒီမုိကေရစီစနစ္ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ပဲ။ အခုေနျပည္ေတာ္မွာ ေတြ႕ေနရတာလည္း အဲဒါပဲေလ” ဟု အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္တစ္ဦးက ေျပာသည္။

ျပႆနာမွာ ျမန္မာ့လႊတ္ေတာ္ဆုိသည္က လြတ္လပ္စြာ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ထားသည္ဟု အေနာက္ႏုိင္ငံမွ ေလ့လာသူမ်ား မေခၚဆိုႏုိင္သည့္ လႊတ္ေတာ္မ်ဳိးျဖစ္ပါသည္။ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ၆၆၄ ေနရာ၏ ေလးပံုတစ္ပံုကို ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က ခန္႔အပ္ထားၿပီး လိုသလိုေနရာအေျပာင္းအလဲရွိသည့္ စစ္သားအမတ္မ်ားက ပိုင္ဆုိင္ထားသည္။

လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္စလံုးကို ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အမ်ားဆံုးအႏိုင္ရခဲ့သည္ဆိုသည့္ ႀကံ႕ခုိင္ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီက လႊမ္းမိုးထားသည္။ အေနာက္ႏုိင္ငံမ်ားကမူ ထုိပါတီသည္ ႀကိဳတင္မဲမ်ားျဖင့္ မဲလိမ္အႏုိင္ရခဲ့သည္ဆုိၿပီး ျပစ္တင္႐ႈတ္ခ်ခဲ့သည္။

၂၀၁၂ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ၌ ၄၄ ေနရာတြင္ ၄၃ ေနရာအႏုိင္ရခဲ့သည့္ အတုိက္အခံေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္က ထုိအထဲတြင္ လက္တစ္ဆုပ္သာသာေနရာယူထားသည္။ ၎တုိ႔အျပင္ ေဒသအေရးကို အမ်ဳိးသားေရးအျဖစ္ ပံုစံေျပာင္းေနသည့္ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ တုိင္းရင္းသားပါတီမ်ားရွိသည္။

လႊတ္ေတာ္ထဲရွိ ထုိကဲ့သို႔ ကြဲျပားျခားနားေနသည့္ အုပ္စုမ်ားၾကား ေမွ်ာ္မွန္းမရႏိုင္သည့္ ျပႆနာမီးပြားမ်ားက ၿပီးခဲ့သည့္ ဇြန္လတြင္ စိုးရိမ္ေရမွတ္အထိပင္ ေရာက္လာခဲ့သည္။ လႊတ္ေတာ္ျပန္စသည့္ ပထမအခ်ိန္မွာပင္ အာဏာျပင္းသည့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္က ျမန္မာအစိုးရ လုပ္ေဆာင္ေနသည့္ လက္နက္ကိုင္တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္တြင္း ႏုိင္ငံျခားကုမၸဏီမ်ားကို ဆက္သြယ္ေရးလုိင္စင္ ထုတ္ေပးျခင္းကို စတင္ထုိးႏွက္ တုိက္ခိုက္ခဲ့သည္။

ထိုအျဖစ္မ်ားက ျမန္မာလႊတ္ေတာ္တြင္ တင္းမာမႈႀကီးထြားလာျခင္း၏ ေနာက္ဆံုးလကၡဏာျဖစ္ၿပီး ျပည္တြင္းႏွင့္ ႏုိင္ငံျခားက အႀကံေပးမ်ားအားလံုးက အစိုးရ၏ အာဏာစီရင္မႈအေပၚတြင္ လႊတ္ေတာ္က ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ေနျခင္းအတြက္ လႊတ္ေတာ္ကို သတိေပးရသည့္အျဖစ္ ေရာက္ရွိလာေစသည္။

ထိုအရွိန္အဟုန္သည္ တရား႐ံုးခ်ဳပ္ တရားသူႀကီးမ်ားႏွင့္ သမၼတကိုပင္ စြဲခ်က္တင္ႏုိင္သည့္ အေျခခံဥပေဒတရား႐ံုး၏ အာဏာအေပၚမွာ လႊတ္ေတာ္က အႏိုင္ရလုိက္သည့္ ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ စက္တင္ဘာလတည္းက အားေကာင္းလာျခင္းျဖစ္သည္။

ထုိ႔အျပင္ အာဏာရအစိုးရကို အားစမ္းသည့္အေနျဖင့္ အစုိးရ၏ တရား႐ံုးမ်ားသို႔ ေရြးခ်ယ္ခန္႔အပ္မႈအေပၚမွာလည္း လႊတ္ေတာ္က ဖိအားေပးထားသည္။ ယခုအခါ တရားစီရင္ေရးမွာ အားနည္းလာၿပီး လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ားသည္ အစိုးရ၏ အာဏာစီရင္ေရးတြင္ လုိသည္ထက္ပိုမိုကစားေနၾကသည္ဟု အကဲခတ္မ်ားက ေ၀ဖန္သတိေပးၾကသည္။

ေ၀ဖန္သံေသာေသာညံခဲ့ေသာ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲျဖင့္ အစျပဳခဲ့ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊက အာဏာလႊဲေျပာင္းေပးခဲ့သည့္ ဦးသိန္းစိန္ သမၼတျဖစ္လာေသာ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ အေစာပိုင္းကစၿပီး ျမန္မာ့လႊတ္ေတာ္သည္ တျဖည္းျဖည္းအားေကာင္းလာသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္၀င္မ်ား လႊတ္ေတာ္တြင္း ၀င္ေရာက္လာေသာ ၂၀၁၂ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ထုိအရွိန္က ပို၍ျမင့္တက္လာသည္။

စစ္သားအမတ္မ်ားႏွင့္ ႀကံ႕ခုိင္ေရးပါတီသည္ ယခင္အစိုးရ၏ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံျဖစ္ကာ လႊတ္ေတာ္ကို လႊမ္းမုိးထားဆဲျဖစ္သည္။ သူတုိ႔က လူႀကိဳက္မ်ားသည့္ အခ်က္မ်ားကို ေထာက္ခံၿပီး တစ္ခ်ိန္က သူတုိ႔ႏွင့္ ခုိင္မာစြာ လက္တြဲခဲ့သည့္ လက္ရွိအစိုးရကိုပင္ တစ္ခါတစ္ရံ ျပန္လည္ေ၀ဖန္တုိက္စစ္ဆင္တတ္ၾကသည္။

အေနာက္ႏုိင္ငံမ်ားႏွင့္ ေစ့စပ္ညႇိႏႈိင္းရန္ အေရးႀကီးေသာ ႏုိင္ငံျခားရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈကဲ့သို႔ ကိစၥမ်ားတြင္ မွ်တလြတ္လပ္ေသာ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈႏွင့္ ကုန္သြန္ေရးဥပေဒမ်ား ျဖစ္မလာေစရန္ အာဏာကို သံုးၿပီး ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္သည္ကို ေတြ႕ျမင္ရသည္။ မၾကာေသးခင္က အစုိးရ၏ ႏုိင္ငံျခား ကုမၸဏီႏွစ္ခု ဆက္သြယ္ေရးလိုင္စင္ ခ်ေပးမႈကို လႊတ္ေတာ္က အခ်ိန္ဆြဲရန္ႀကိဳးစားမႈက လြတ္လပ္စြာ လုပ္ကိုင္ခြင့္အေပၚတြင္ ကန္႔သတ္ခ်က္မ်ား၊ ျပႆနာမ်ားရွိေနသည္ဆုိသည္ကို ျပသေနသည္။

စစ္သားအမတ္မ်ား အပါအ၀င္ ေရွး႐ိုးစြဲသမားမ်ားဟု ေခၚဆိုသတ္မွတ္ရမည့္ သူမ်ားက အံ့အားသင့္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ လူမႈေရးကိစၥမ်ားမွာ ပိုမိုလြတ္လြတ္လပ္လပ္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဆံုးျဖတ္လာၾကျခင္းကို ေတြ႕ရပါသည္။ ဥပမာအားျဖင့္ အလုပ္သမားဥပေဒႏွင့္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား လႊတ္ေပးေရးကိစၥမ်ားအတြက္ ျဖစ္သည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ အခ်က္အခ်ာ လႊတ္ေတာ္မွာ ပံုစံမ်ားေျပာင္းလဲ ေနၿပီဆုိသည့္အခ်က္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ အာဏာႀကီးလွေသာ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သူရေရႊမန္းတို႔ႏွစ္ဦး သမၼတအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္လိုေၾကာင္း ေၾကညာလိုက္သည့္အခ်ိန္တြင္ သိသိသာသာ ထင္ရွားလာပါသည္။ ထိုေၾကညာမႈသည္ ၿပီးခဲ့သည့္ ဇြန္လ လႊတ္ေတာ္ျပန္လည္စတင္သည့္အခ်ိန္မွာ သိသိသာသာႀကီး ဂယက္႐ိုက္ခတ္ခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ အစိုးရအတြင္း ျပႆနာသံုးရပ္ေၾကာင့္ အက်ပ္႐ိုက္ေနခ်ိန္လည္းျဖစ္သည္။

ဘယ္သူမွ် ေမွ်ာ္လင့္မထားခဲ့သည့္ ပထမဆံုးျပႆနာက ဦးေရႊမန္းက အစုိးရႏွင့္တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္မ်ား၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ားကို တုိက္ခုိက္ေ၀ဖန္လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုလုပ္ငန္းစဥ္သည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမရႏုိင္သျဖင့္ လႊတ္ေတာ္က ပိုမိုပါ၀င္အားစိုက္ရန္ ၎က ေတာင္းဆိုခဲ့သည္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ားတြင္ အဓိကတာ၀န္ယူေနေသာ ၀န္ႀကီးဦးေအာင္မင္းက တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္မ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးရာတြင္ အာဏာကို အလြန္အကၽြံသံုးေနေၾကာင္း ေျပာၾကားသကဲ့သို႔ ရွိသည္။ ထိုအခ်က္သည္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒က သမၼတဦးသိန္းစိန္အစုိးရကို ပထမဆံုးအႀကိမ္ လူသိရွင္ၾကားေ၀ဖန္လိုက္ျခင္းပင္ျဖစ္၏။

ေနာက္ထပ္တိုက္ခုိက္မႈကမူ သမၼတဦးသိန္းစိန္ကို တုိက္႐ိုက္ရည္ရြယ္ဟန္ရွိၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္မ်ားတြင္ စစ္တပ္က ခ်ဳပ္ကိုင္ထားသည့္အမ်ဳိးသားလံုၿခံဳေရးႏွင့္ ကာကြယ္ေရးေကာင္စီ ပါ၀င္ႏုိင္ရန္အတြက္ ကာလံုအစည္းအေ၀းေခၚရန္ ဦးေရႊမန္းက ေတာင္းဆိုခဲ့ပါသည္။ ထုိေကာင္စီတြင္ သမၼတႏွင့္ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္ ဥကၠ႒မ်ားႏွင့္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္တုိ႔ပါ၀င္ၿပီး အေရးႀကီးေသာ လံုၿခံဳေရးကိစၥမ်ားအတြက္ကလြဲၿပီး ေတြ႕ဆံုစည္းေ၀းမႈနည္းပါးလွသည္။

တတိယေျမာက္ တုိက္ခုိက္ မႈႈကမူ ဆက္သြယ္ေရးလုိင္စင္မ်ား ထုတ္ေပးျခင္းကို အခ်ိန္ဆြဲခုိင္း ျခင္းျဖစ္သည္။ အစိုးရက လုိင္စင္ရသူကို မေၾကညာမီေလးတြင္အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္က မဲခြဲၿပီး အဆိုကိုအတည္ျပဳလုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ျမန္မာျပည္မွာ ဆက္သြယ္ေရးလုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္ခြင့္ရသည့္ ကုမၸဏီႏွစ္ခုကို အစိုးရက သတ္မွတ္ထားသည့္အခ်ိန္မွာပင္ ဆက္သြယ္ေရး၀န္ႀကီးက ေၾကညာလိုက္သည္။

ထုိျဖစ္စဥ္သံုးရပ္တြင္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ဦးေရႊမန္း၏ သမၼတဦးသိန္းစိန္အေပၚ တုိက္ခိုက္ထိုးႏွက္မႈမ်ားက သိသာလြန္းအားႀကီးေနၿပီး မႏွစ္ၿခိဳက္သူမ်ားဆီက ေ၀ဖန္သံမ်ားညံလာသည္။ အစိုးရအတြင္း လူမ်ားႏွင့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ားက ဦးေရႊမန္း၏ သမၼတဦးသိန္းစိန္အေပၚ ထုိးႏွက္ခ်က္မ်ားသည္ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာဆန္ၿပီး တရားနည္းလမ္းမက်ဟု ထင္ျမင္ၾကသည္။ ဦးေရႊမန္း၏ အမ်ဳိးသားလံုၿခံဳေရးေကာင္စီအစည္းအေ၀းက်င္းပရန္ ေတာင္းဆိုမႈကို အလြန္အကၽြံလုပ္လြန္းသည္။ ႏုိင္ငံေရးေတြပါေနၿပီဟု အခ်ဳိ႕ကေကာက္ခ်က္ခ်ခဲ့သည္။

ထုိ႔ထက္ပိုၿပီး သိသာထင္ရွားလာသည္က ေနျပည္ေတာ္က လႊတ္ေတာ္သည္ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရ၏ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားကို ကူညီေနသည္လား (သို႔မဟုတ္) လိုက္လံတားဆီးေနသည္လား ေမးခြန္းထုတ္စရာျဖစ္လာသည္။ အခ်ဳိ႕ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြက ထိုအျမင္မ်ားကို ျငင္းဆုိပါသည္။ ျပည္ခုိင္ၿဖိဳးပါတီက လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဦးလွျမင့္ဦးက “အဲဒီထင္ျမင္ခ်က္ေတြက မမွန္ပါဘူးဗ်ာ။ လႊတ္ေတာ္က စတင္ကတည္းက အခုထိဥပေဒ ၅၃ ခုေလာက္ကို အတည္ျပဳေပးခဲ့တယ္။ သမၼတသေဘာမတူတဲ့ ဥပေဒေတြ
အေပၚမွာ အေပးအယူ လုပ္ႏိုင္တယ္ဆုိတာလည္း ျပသခဲ့တယ္။ မွ်မွ်တတနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အလုပ္လုပ္ေနၾကတာပါ” ဟုဆုိသည္။

သို႔ေသာ္လည္း ဥပေဒေရးရာ ကၽြမ္းက်င္သူအခ်ဳိ႕က အာဏာရွိသူမ်ားအၾကား ထိပ္တုိက္ရင္ဆုိင္တိုးမႈမ်ားသည္ ယခင္စနစ္ေဟာင္းႏွင့္ လက္ရွိစနစ္သစ္ကို ပူးေပါင္းထားသည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ အမ်ားႏွင့္မတူေသာ စနစ္ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟုဆိုသည္။

“တကယ့္ အစစ္ေတြ ျဖစ္လာဖို႔လည္း သိပ္မေ၀းေလာက္ေတာ့ပါဘူး” အေျခခံဥပေဒဆုိင္ရာ ႏုိင္ငံတကာကၽြမ္းက်င္သူ မာကပ္စ္ဘရန္းက လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ သမၼတအစိုးရအၾကား ႀကီးထြားလာသည့္ ၿပိဳင္ဆိုင္မႈမ်ားကို ရည္ၫႊန္းရင္း ေျပာၾကားလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ျမန္မာအေျခခံဥပေဒက သမၼတႏွင့္ အစိုးရအဖြဲ႕ကို အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္အာဏာေပးထားသည့္ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ လႊတ္ေတာ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္သည့္အာဏာေပးထားသည့္အတြက္ ေရွာင္လႊဲလို႔မရသည့္ ပဋိပကၡမ်ားျဖစ္လာရသည္ဟု သူက ဆုိသည္။

ေနာက္ထပ္ဂယက္အ႐ိုက္ခတ္ဆံုး ျဖစ္ရပ္တစ္ခုက အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဒီမိုကေရစီအေရး လႈပ္ရွားသူ ဘ၀ကေန လက္ေတြ႕က်ေသာ ႏုိင္ငံေရးသမားတစ္ဦးျဖစ္လာျခင္းပင္။ ေဒၚစုႏွင့္ဦးေရႊမန္းတုိ႔ ဆက္ဆံေရးတုိးတက္ ေကာင္းမြန္လာျခင္းက မတူညီေသာ မဟာမိတ္ႏွစ္ဦးအၾကား အာဏာခြဲေ၀ အေပးအယူလုပ္ေနျခင္းလားဟု ေျပာစရာမ်ားရွိလာျပန္သည္။

သူတုိ႔ႏွစ္ဦးက မၾကာခဏ ေဆြးေႏြးတုိင္ပင္ၾကသည့္အျပင္ အခ်ဳိ႕ကိစၥရပ္မ်ားတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဦးေရႊမန္းကို ေထာက္ခံမႈမ်ား ပိုလုပ္လာပါသည္။

“ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ထဲက တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ဒါကိုမႀကိဳက္ဘူးေပါ့ေလ။ ဒါေပမဲ့ ေဒၚစုက တုိင္းျပည္အတြက္ လုပ္ေဆာင္ဖို႔သာ ဆံုးျဖတ္တတ္သူပါ။ သူ႔ကို မေထာက္ခံရင္လည္း ပါတီက ထြက္ဖို႔ပဲရွိတယ္။ ဦးေရႊမန္းက စစ္တပ္နဲ႔ ႀကံ႕ခုိင္ေရးပါတီကို ကိုင္တြယ္ႏုိင္တယ္။ အေျခခံဥပေဒကိုျပင္ဖုိ႔ ဒီလိုေထာက္ခံမႈေတြ လုိအပ္ပါတယ္” ဟု သူတုိ႔ႏွစ္ဦးအေပၚ သေဘာထားကို အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ လႊတ္ေတာ္အမတ္တစ္ဦးက ရွင္းျပသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံေရး အကဲခတ္အမ်ားစု၏ သံုးသပ္ခ်က္အရ ဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အၾကားတြင္ လွ်ဳိ႕၀ွက္သေဘာတူညီခ်က္တစ္ခုရွိသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေနျဖင့္ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲမတုိင္မီ အေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ရန္လိုအပ္သည္။ ယခုဥပေဒအရ ႏုိင္ငံျခားသားႏွင့္ လက္ထပ္ခဲ့သူတစ္ဦးအေနျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ သမၼတေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ခြင့္မရွိသည့္အတြက္ျဖစ္သည္။

လႊတ္ေတာ္ထဲက အမတ္ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းအျပင္ အနည္းဆံုးစစ္သားအမတ္တစ္ဦးဆီက ေထာက္ခံမႈလိုအပ္သျဖင့္ ထုိဥပေဒအခ်က္ကို ျပင္ဆင္ရန္မျဖစ္ႏုိင္ဟု ေလ့လာသူအခ်ဳိ႕က ဆုိသည္။ ေမွ်ာ္မွန္းထားသလို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖဲြ႕ခ်ဳပ္က ေရြးေကာက္ပဲြတြင္ အမ်ားဆုံး အႏုိင္ရခဲ့ပါလွ်င္ သမၼတကို ၎က ေရြးခ်ယ္ေကာင္း ေရြးခ်ယ္ႏုိင္မည္။ ၎ႏွင့္ ဦးေရႊမန္းတို႔၏ ႏွစ္ဦးအင္အားကို အသုံးခ်ၿပီး အေျခခံဥပေဒမွ လုိအပ္သည့္ အခ်က္မ်ားျပင္ဆင္ႏုိင္သည့္အတြက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ဦးေရႊမန္းႏွင့္ သေဘာတူညီခ်က္အရ ပူးေပါင္းျခင္းျဖစ္သည္ဟုလည္း ဆိုၾကသည္။

“အဆုံးစြန္ေျပာရရင္ သူက ေခါင္းေဆာင္မႈကို ေဒၚစုကို လဲႊေပးလုိ႔ရတယ္။ ျမန္မာစနစ္က အဲလိုမ်ဳိးလုပ္လို႔ရတယ္ေလ” ဟု ႏုိင္ငံေရးသမားမ်ားႏွင့္ ရင္းႏွီးသူ ျမန္မာဘေလာ့ဂါတစ္ဦးက ေျပာပါသည္။ ထုိအခ်က္ကို အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီအဖဲြ႕ခ်ဳပ္ႏွင့္ ျပည္ခုိင္ၿဖိဳးပါတီအတြင္း လူမ်ားက သေဘာတူထားၾကသည္ဟု သူကဆုိပါသည္။

“ဒါေပမဲ့ အဓိကေထာက္ျပတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ ေဒၚစုနဲ႔ ဦးေရႊမန္းက ဒါကိုထိထိေရာက္ေရာက္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုိင္မလား ဆိုတာပဲ” ျပည္ခုိင္ၿဖိဳးပါတီအတြင္းေရးမွဴး ဦးေမာင္ေမာင္သိမ္းက ဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အၾကား ထိုကဲ့သို႔ သေဘာတူညီခ်က္မ်ဳိးရွိသည္ဆိုတာ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး” ဟု ျငင္းပါသည္။

“အခုအခ်ိန္မွာ ေပါင္းစည္းတယ္လို႔ ေျပာဖို႔ အရမ္းေစာလြန္းပါတယ္။ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႕ခ်ဳပ္က ႀကံ႕ဖြတ္ကို မဟာမိတ္အျဖစ္ လက္ခံပါ့မလားဆိုတဲ့ ေမးခြန္းေမးဖို႔ေတာင္ ေစာပါေသးတယ္”

အခ်ဳိ႕ကလည္း ျမန္မာက ျပင္သစ္ႏုိင္ငံမွာကဲ့သုိ႔ သမၼတႏွင့္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ႏွစ္ဦးစလုံးထားရွိမည့္ စနစ္မ်ဳိးကို ဦးတည္ေနသည္ဟု ဆိုပါသည္။ ထိုစနစ္က ႏုိင္ငံေရးသမားမ်ားကို ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ေက်နပ္မႈ ရွိေစမည့္ သေဘာရွိပါသည္။

ထိုအခ်ိန္တြင္ ယခင္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊ၏ ေနရာကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္တာ၀န္ကို ယူလာသည့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးမင္းေအာင္လႈိင္ကလည္း ႏုိင္ငံေရးအင္အားေကာင္းလာသည္ဟု ဆုိပါသည္။

“သူ႔ၾကည့္ရတာ ပိုယုံၾကည္မႈရွိလာၿပီး ပိုၿပီးႏုိင္ငံေရးသမားဆန္လာတယ္” ဟု အာရွသံတမန္တစ္ဦးက ေျပာၾကားသည္။

ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးမ်ားေၾကာင့္ လူႀကိဳက္မ်ားလာေသာ သမၼတဦးသိန္းစိန္ကေရာ ဒုတိယအႀကိမ္သက္တမ္းအတြက္ ျပန္လည္အေရြးခံဦးမည္လား။ ထိုအရာကလည္း ေမးခြန္းထုတ္စရာ ျဖစ္လာသည္။

အခ်ဳိ႕က ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ စစ္အာဏာရွင္စနစ္မွ ယခုကဲ့သို႔ ကူးေျပာင္းလာျခင္းသည္ အကြက္ခ်စီစဥ္ထားျခင္း တစ္ခုျဖစ္သည္ဟုဆိုခ်ိန္တြင္ ႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူအခ်ဳိ႕က ထိုအရာသည္ ျပည္သူ႕သေဘာထားသာ ျဖစ္သည္ဟု ေျပာဆိုျခင္းမွာ အနည္းငယ္ထူးဆန္းေနပါသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံဆုိင္ရာ အေမရိကန္ သံ႐ုံးေကာင္စစ္၀န္ေဟာင္း ပရက္ဆီလာကလပ္က “အစိုးရအဖဲြ႕ကို ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ဆိုတာ လႊတ္ေတာ္ရဲ႕ တာ၀န္ပါပဲ။ လႊတ္ေတာ္နဲ႔ အစိုးရၾကားက လက္တေလာအေပးအယူေတြက ဒီမိုကေရစီအစျပဳေနတာကို ျပသေနတာပါ။ ဒါမွမဟုတ္ရင္ေတာ့ တခ်ဳိ႕ ေျပာသလို ႏုိင္ငံေရးျပႆနာေတြ ျဖစ္လာမယ့္ လကၡဏာပဲ” ဟု ဆိုသည္။

ျမန္မာအစိုးရ၏ အာဏာဖဲြ႕စည္းပုံတြင္ တစ္ခ်ိန္က စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားႀကီးစိုးခဲ့ၿပီး ယခုအခါတြင္ သိသိသာသာ လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ အစိုးရအဖြဲ႕ကပါ၀င္မႈ ပိုမ်ားလာသည္ကို ေတြ႕ႏုိင္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း စစ္တပ္က အေရးပါေသာ က႑တြင္ရွိေနဆဲျဖစ္သည္။ ဥပမာဆိုရလွ်င္ ေမလတုန္းက အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုက သမၼတအိုဘားမားကို လာေတြ႕သည့္ သမၼတဦးသိန္းစိန္၏ ခရီးစဥ္ကိုယ္စားလွယ္အဖဲြ႕မွာပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေ၀လြင္ႏွင့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကိုကိုကဲ့သို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား ပါ၀င္သည္။

သို႔ေသာ္လည္း သမၼတဦးသိန္းစိန္က ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးမင္းေအာင္လႈိင္ကို အေမရိကခရီးစဥ္တြင္ ေခၚလာမည့္ ေတာင္းဆိုခ်က္ကို ေစာေသးသည္ဟု အေၾကာင္းျပကာ အိမ္ျဖဴေတာ္က ပယ္ခ်ခဲ့သည္။

၀ါရွင္တန္တြင္ သတင္းမီဒီယာမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆုံစဥ္က ဦးသိန္းစိန္က တပ္မေတာ္သည္ အစိုးရအဖဲြ႕တြင္ အေရးပါေသာက႑၌ အၿမဲတမ္းရွိေနသည္ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။

ထုိ႔အျပင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကလည္း ဖခင္ျဖစ္သူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတည္ေထာင္ခဲ့ေသာ တပ္မေတာ္ကို မိသားစုသဖြယ္ခ်စ္ခင္ပါသည္ဟု ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။ ထို႔သို႔ ေျပာၾကားျခင္းကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သမၼတျဖစ္ခ်င္သည့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ေျပာၾကားျခင္းျဖစ္သည္ဟု အခ်ဳိ႕က ေ၀ဖန္ခဲ့ၾကသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တြင္လည္း စိန္ေခၚမႈမ်ား တစ္ပုံတစ္ပင္။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒအရ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေသာ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေနရာမ်ားက စစ္တပ္က ပိုင္ဆုိင္ထားသည္ျဖစ္သည့္အတြက္ စစ္တပ္ကို စစ္တန္းလ်ား ျပန္ပို႔ရန္အတြက္ပင္ စစ္တပ္အမတ္မ်ားက ေထာက္ခံမႈ လိုေသးသည္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားကလည္း လက္ရွိ အာဏာရ အစိုးရဆီက ဖိအားေပးမႈမ်ား ခံေနရသည္။ စစ္တပ္ကို စစ္တန္းလ်ားဆီ ျပန္သြားေစခ်င္သူမ်ားက စစ္တပ္လက္၀ါးႀကီး အုပ္ထိန္းခ်ဳပ္ထားေသာ ေမာ္ေတာ္ကား၊ ဘီယာႏွင့္ ယမကာ၊ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားမွ ႐ုန္းထြက္မည့္ စီးပြားေရးစနစ္ကို တြန္းအားေပးေနၾကသည္။ ေရနံႏွင့္ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႕ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားမွာလည္း စစ္တပ္က ေနာက္ခံေပးထားေသာ ကုမၸဏီမ်ားကို ယခင္စစ္အစိုးရက ေပးအပ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည့္အတြက္ စစ္တပ္ကပင္ လက္၀ါးႀကီးအုပ္ထားသည္။ သို႔ေသာ္လည္း သမၼတ ဦးသိန္းစိန္က စစ္တပ္ပုိင္ကုမၸဏီမ်ားကို အခြန္ေပးေဆာင္ရန္ႏွင့္ အျခားစီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ တန္းတူလုပ္ရမည္ဟု သတ္မွတ္လုိက္ေသာအခါ ယခင္က အခြင့္ထူးခံျဖစ္ေသာ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားအတြက္ အသက္ရွဴက်ပ္လာစရာျဖစ္လာသည္ဟု ၀ါရွင္တန္တကၠသိုလ္က ျမန္မာ့အေရးကၽြမ္းက်င္သူ မာရီကလယ္ဟန္က ေျပာၾကားသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ ေျခာက္လအတြင္း ျမန္မာစစ္တပ္က လက္၀ါးႀကီးအုပ္ထားသည့္ ဘီယာႏွင့္ စီးကရက္လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ဟန္နီကန္၊ ကားလ္ဘတ္ ဘီယာမ်ား၊ ဂ်ပန္ေဆးလိပ္ကုမၸဏီႏွင့္ လန္ဒန္စီးကရက္ထုတ္လုပ္သည့္ ဘီေအတီကုမၸဏီမ်ား ၀င္ေရာက္လာျခင္းသည္ စစ္တပ္၏ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို အတိအလင္းစိန္ေခၚလုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။

ထို႔အျပင္ စစ္တပ္က ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံေပးထားသည့္ စီးပြားေရးသမားမ်ားႏွင့္ တ႐ုတ္ကုမၸဏီမ်ားက ေဒၚလာ ၁၄ ဘီလီယံျမႇဳပ္ႏွံထားေသာ အေျခခံအေဆာက္အအုံ စီမံကိန္းမ်ား ဖ်က္သိမ္းခံရသည္။ ထို႔အျပင္ အစိုးရက စစ္တပ္အသုံးစရိတ္ကိုလည္း ႏုိင္ငံေတာ္ အသုံးစရိတ္၏ ၂၂ ရာ ခိုင္ႏႈန္းရွိခဲ့ရာမွ ယခုႏွစ္တြင္ ၁၂ ရာခိုင္ႏႈန္းသို႔ ေလွ်ာ့ခ်ျဖတ္ေတာက္လုိက္သည္။

ထို႔အတူ အရပ္သားအစိုးရ အသြင္ေျပာင္းေရးကလည္း အစိုးရအဖဲြ႕တြင္းမွာ ဆက္တုိက္လုပ္ေဆာင္ေနၿပီး စစ္တပ္အရာရွိႀကီးမ်ားမွာ အစိုးရအုပ္ခ်ဳပ္ေရး ယႏၲရားအတြင္းမွ ဖယ္ရွားခံလာရသည္။ ၿပီးခဲ့သည့္ တစ္ႏွစ္တည္းမွာပင္ စစ္တပ္အရာရွိ ၇၀၀ ေက်ာ္က အစိုးရ႐ုံးဌာနအတြင္းမွ ရဲဌာနသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ခံရသည္။

ၿခံဳငံုသုံးသပ္ရလွ်င္ စစ္တပ္အုပ္ခ်ဳပ္မႈျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ ယခင္ကလို ဆက္လက္ရပ္တည္ရန္ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ပါ။ သို႔ေသာ္လည္း စစ္တပ္သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ အာဏာရွိေနဆဲျဖစ္ၿပီး ၂၀၁၁ ခုႏွစ္က ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား လႊတ္ေပးျခင္းစေသာ အဓိကႏုိင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားတြင္ စစ္တပ္မပါဘဲ မလုပ္ေဆာင္ႏုိင္ဟု ႏုိင္ငံေရးပညာရွင္ အခ်ဳိ႕က ဆိုသည္။

သို႔ရာတြင္ စစ္တပ္အေနျဖင့္ ထိုအတုိင္းဆက္မသြားရန္ ဆုံးျဖတ္ႏုိင္သည့္ အေနအထားရွိသလားဟု ေမးစရာရွိလာပါသည္။

အဆိုးျမင္သူမ်ားကမူ စစ္တပ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားသည္ စစ္စရိတ္ျဖတ္ေတာက္ျခင္းႏွင့္ တုိင္းရင္းသားမ်ားႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥမ်ားကို သေဘာမက်ဘဲ တုိင္းျပည္မွာ ဆူပူလႈပ္ရွားမႈမ်ားျဖစ္လာေအာင္ မြတ္ဆလင္ဆန္႔က်င္ေရး ဘာသာေရးလႈပ္ရွားမႈမ်ားကို ေနာက္ကေန ေငြေၾကးပံ့ပိုးေနၿပီး တုိင္းျပည္ကို ေနာက္ျပန္လွည့္ေအာင္လုပ္ေနသည္ဟု ဆိုၾကသည္။

အေကာင္းျမင္သူမ်ားမူ ဦးသိန္းစိန္ဦးေဆာင္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးသမားမ်ားသည္ ေနာက္ျပန္လွည့္မည္မဟုတ္ဘဲ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို အျပည့္အ၀အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုိင္မည္ဟု ေျပာသည္။

စီးပြားေရးအျမင္အရမူ ျမန္မာသည္ အိမ္နီးနားခ်င္း ကေမၻာဒီးယားႏုိင္ငံကလိုပင္ ခရီးသြားမ်ား အဆမတန္မ်ားလာၿပီး ပ်က္စီးကာ ေလာဘႀကီးေသာ ႏုိင္ငံျခားရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံသူမ်ားႏွင့္ အမ်ဳိးသားမ်ား လႊမ္းမိုးေသာ အစိုးရအဖဲြ႕ႏွင့္သာ အဆုံးသတ္ရရန္ ရွိပါသည။္

အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႕ခ်ဳပ္ကလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုသာ အားကိုးေနၿပီး ၎ၿပီးလွ်င္ ဆက္ခံအုပ္ခ်ဳပ္ႏုိင္မည့္သူ မရွိပါ။ ထုိ႔အျပင္ ျမန္မာ၏ နည္းလမ္းမက်ေသာ အေျခခံဥပေဒေၾကာင့္ လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ အစိုးရအၾကားတြင္ ၿပိဳင္ဆုိင္မႈမ်ား တုိးပြားလာေနသည္ကလည္း ျပႆနာတစ္ခုျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အေျခခံဥပေဒကို ျပန္လည္ျပဳျပင္မွသာလွ်င္ ျမန္မာသည္ စစ္မွန္သည့္ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို ရႏုိင္မည္ဟု ႏုိင္ငံေရးပညာရွင္အခ်ဳိ႕က ဆုိသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ အာဏာအရွိန္ႀကီးမားသည့္ စစ္တပ္က တစ္ခါေလာက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ စေတးခံၿပီး ႏုိင္ငံေရးမွ စစ္တပ္၏အာဏာကို ဖယ္ရွားရန္ ေဆာင္ရြက္သင့္ၿပီဟု ဆုိသည္။

သို႔ေသာ္လည္း အနည္းဆုံးေတာ့ အထီးက်န္ကာလမ်ားမွ ယခုအခ်ိန္ထိ ေလွ်ာက္လွမ္းလာခဲ့သည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံကို ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကဦးမည္သာျဖစ္သည္။

အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ႏုိင္ငံေရးအာဏာလို ၎၏ ဦးတည္ခ်က္ကို မွန္းဆကာ မေျပာႏုိင္ေသးေသာ္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံက ေျပာင္းလဲလႈပ္ရွားလာေနၿပီဆိုသည္ကမူ ေမးခြန္းထုတ္စရာ မလိုေအာင္ သိသာထင္ရွားေနသည္ မဟုတ္ပါလား ။ ။

Poreign Policy မဂၢဇင္းပါ GWENROBINSON ၏ The Contenders ကို ထားထားျမင့္ဘာသာျပန္ဆုိသည္။
Credit To 7Day News Journal
Read More »

“စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔ ညိႇႏႈိင္းတတ္တဲ့ အေလ့အက်င့္ရိွဖုိ႔ လိုတယ္”


ဦးကိုကိုႀကီးႏွင့္ ေတြ႕ဆုံျခင္း
---------------------------
ေမးျမန္းသူ- ျပည္သိမ္း

မ်ိဳးေစာင့္ဥပေဒအပါအ၀င္ ဘာသာေရးႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ထိလြယ္ရွလြယ္အျငင္းအခံုမ်ားက ၂၀၁၃ ခုႏွစ္အတြင္း က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ထြက္ေပၚလာသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ ႏုိင္ငံတကာမီဒီယာမ်ား၏ သံုးသပ္ေရးသားခ်က္မ်ားကလည္း ကမၻာအႏွံ႕က ႏိုင္ငံသားေပါင္းစုံ၏ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားအေပၚျမင္သည့္ အျမင္ကုိ ေျပာင္းလဲလာေစသည္။ ႏုိင္ငံေရး အကူးအေျပာင္းကာလတြင္ ထိုကဲ့သို႔ေသာ ဘာသာေရး အေျခခံသည့္ ပဋိပကၡမ်ားႏွင့္ လႈပ္ရွားမႈထြက္ေပၚလာျခင္းအေပၚ ျပည္တြင္းရိွ ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုမ်ား၏ အသံမွာ အစိုးရနည္းတူေပ်ာက္ကြယ္ေနသည္ဟု ေ၀ဖန္မႈမ်ားလည္း ထြက္ေပၚလာေနသည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ၿပီးလွ်င္ ျမန္မာလူထုအၾကားပံုရိပ္ႀကီးမားသည့္ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားအနက္ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္သူ ဦးကိုကုိႀကီးႏွင့္ 7 Day News က သီးသန္႔ေတြ႕ဆံုကာ ၎၏ထင္ျမင္ယူဆခ်က္မ်ားကုိ ေမးျမန္းေဖာ္ျပလုိက္ပါသည္။

ေမး-မ်ိဳးေစာင့္ဥပေဒနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘာသာေရးလႈပ္ရွားမႈေတြက အခုတိုင္းျပည္ကသြားေနတဲ့ ဒီမုိကေရစီလမ္းေၾကာင္းကုိ အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ႏုိင္တယ္လုိ႔ ထင္ပါသလား။

ေျဖ-ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ အမ်ိဳးဘာသာခ်စ္ျမတ္ႏိုးလုိ႔ လုပ္ေနသူ အားလံုးကုိ ပံ့ပိုးသြားမယ္။ ေလးလည္းေလးစားပါတယ္။ တစ္ခုပဲ စိုးရိမ္တယ္။ ေဆာင္ရြက္မႈေတြက အခ်င္းခ်င္းၾကားထဲမွာ စိတ္၀မ္းကြဲမႈေတြမျဖစ္ေအာင္ ႏုိင္ငံေရးသက္ေရာက္မႈ၊ ႏုိင္ငံေရးအျမင္၊ ဥပေဒအျမင္ေတြ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔၀ိုင္း၀န္းေဆာင္ရြက္ဖို႔ လုိတယ္လုိ႔ တုိက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။

ေမး-အခုလုိအခ်ိန္မွာ ဘာသာေရးလႈပ္ရွားမႈေတြေပၚလာတာ ဘယ္လုိ သက္ေရာက္မႈေတြ ရိွေစမယ္လုိ႔ ဦးကုိကုိႀကီးထင္ပါလဲ။

ေျဖ-ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔မ်ိဳးဆက္ရဲ႕ ပခံုးေပၚကုိ ေရာက္လာတဲ့ တာ၀န္ေတြေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၈၇၊ ၈၈ ကတည္းက ႏုိ္င္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈထဲ ပါခဲ့ၾကတယ္။ တတ္စြမ္းသေလာက္ တတ္ႏုိင္သေလာက္ လုပ္ခဲ့ၾကတယ္။ အခုအေျပာင္းအလဲကာလမွာ ဦးတည္ခ်က္မေပ်ာက္ေအာင္ လုပ္ကိုင္ၾကဖို႔ အေလးအနက္ထားေျပာခ်င္တာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ ဗုဒၶဘာသာ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အမ်ိဳးဘာသာခ်စ္တဲ့စိတ္က က်န္တဲ့လူေတြထက္ မေလ်ာ့ပါဘူး။ အဲဒါကုိ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ နည္းလမ္းေတြေပါ့။ ဒါကုိ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ေဆြးေႏြးၾကဖို႔ လုိတယ္။ တစ္ခုတည္းမဟုတ္ဘဲ အျခားသူေတြရဲ႕ အျမင္ေတြကုိ အေလးအနက္ထားေဆြးေႏြးၾကဖုိ႔။ အမ်ိဳးသမီးအဖဲြဲ႕ေတြ၊ သံဃာအဖဲြ႕အစည္းေတြနဲ႔ေတြ႕စဥ္မွာလည္း ဒါပဲဦးတည္ေျပာခဲ့ပါတယ္။

ေမး-ဘာသာေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြ အားေကာင္းလာတာ၊ ဥပမာခုလုိ မ်ိဳးေစာင့္ဥပေဒၾကမ္းေပၚလာတဲ့အေပၚ ဘယ္လုိျမင္ပါသလဲ။

ေျဖ-ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေဆြးေႏြးမႈေတြျဖစ္လာတာ ႀကိဳဆုိပါတယ္။ ေဆြးေႏြးတဲ့အခါမွာ စိတ္ရွည္သည္းခံၿပီး မတူညီတဲ့ သေဘာတရားေတြ နားေထာင္ႏုိင္ဖို႔ ထည့္သြင္းေဆြးေႏြးႏုိင္ဖုိ႔လုိတယ္။ အခု ဒါေတြ ျဖစ္လာတာလည္း ရဟန္း ပုဂၢိဳလ္၊ လူပုဂိၢဳလ္ေတြထဲမွာ ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ ဆုတ္ယုတ္မႈေတြ ရွိလာၿပီဆိုတဲ့ စုိးရိမ္စရာေတြ ေပၚလာတာျဖစ္တယ္။ ဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အေလးအနက္ထားဖုိ႔ လုိတယ္။ စုိးရိမ္မႈေတြကုိ ေျဖရွင္းတဲ့ ေနရာမွာ ဘယ္လုိပံုစံနဲ႔ ေျဖရွင္းမလဲဆုိတာ နည္းလမ္းမ်ိဳးစံုရိွတာေပါ့။ အခုေဆြးေႏြးေနတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ေတြက ဥပေဒပံုစံနဲ႔ လုပ္ဖို႔ ေဆြးေႏြးေနတာ ရိွတယ္။ အရင္လုိယဥ္ေက်းလိမၼာ သင္တန္းေတြနဲ႔ ကုိယ္ရဲ႕ဘာသာကုိ ငယ္စဥ္ကတည္းက ေလးစားယံုၾကည္မႈရိွေအာင္ ႀကိဳးစားတာလည္းနည္းလမ္းတစ္ခုပဲ။ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးၾကားထဲမွာလည္း ကုိယ္အမ်ိဳးဘာသာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေဆြးေႏြးၾကတာ၊ ေဟာေျပာပဲြေတြ လုပ္ၾကတာစသျဖင့္ ဒါေတြဟာ လုပ္ပံုကုိင္ပံုေတြပဲ။ တစ္ခုပဲ ရိွတယ္။ အျခားဘာသာ၀င္ဘက္က သူတုိ႔ရဲ႕အျမင္သေဘာထား မထိခိုက္ေအာင္ ၀ုိင္းၿပီး စဥ္စားေပးဖုိ႔လုိတယ္။ အခုအေျခအေန မၾကည့္ဘဲ ေရရွည္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႏုိင္ငံကုိ ေနာင္ ၅ ႏွစ္၊ ၁၀ ႏွစ္ ဘယ္လုိျဖစ္ေစခ်င္လဲ။ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ဘာသာေရးအရ က်န္တဲ့ ဘာသာ၀င္ေတြလည္း ဆက္ရိွေနမယ္။ အဲဒီဘာသာ၀င္ေတြၾကားထဲမွာ အခုလုပ္တဲ့ လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ စိတ္၀မ္းကဲြမႈေတြ ျဖစ္သြားမယ္ဆုိရင္ အက်ိဳးဆက္က ေနာင္လာမယ့္ ၅ ႏွစ္၊ ၁၀ ႏွစ္မွာ ေရာက္လာမယ္။ တစ္ဖက္က ကုိယ့္အမ်ိဳးဘာသာ၊ သာသနာေစာင့္ေရွာက္ဖုိ႔ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္လည္း လက္ခံတယ္။ ေစာင့္ေရွာက္မယ့္ နည္းလမ္းေတြကုိ ၀ိုင္းေဆြးေႏြးၾကမယ္။ အခုကဥပေဒျပဳတာနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ ႏုိင္ငံရဲ႕ တည္ဆဲဥပေဒစိုးမုိးေရး အေျခအေနကုိ ၾကည့္ဖုိ႔လုိတယ္။ ဥပေဒေတြသာျပဳေနၿပီး အသက္မ၀င္ဘူး၊ ထိေရာက္ေအာင္ မလုပ္ႏုိင္ဘူးဆုိရင္ အျငင္းပြားမႈသာျဖစ္လာၿပီး ဥပေဒက အသက္၀င္လာမွာ မဟုတ္ဘူး။ တစ္ခုခုမလုပ္မီ ၀ိုင္း၀န္းစဥ္းစားဖုိ႔လုိတယ္။
သတင္းစာေတြ ဖတ္ရတယ္။ ေမာင္ေတာမွာ မွတ္ပံုမတင္ထားတဲ့ ကေလး ၆၀၀၀၀ ေက်ာ္ရိွတယ္။ ႏုိင္ငံတကာက ၀ုိင္း၀န္းျပစ္တင္ေ၀ဖန္ေနတဲ့ ဒီေနရာမွာ ဘာသာျခားေတြ ကေလးေမြးခြင့္မရ၊ လက္ထပ္ခြင့္မရနဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္ၫႊန္ၾကားခ်က္ထုတ္၊ အမိန္႔ေတြထုတ္ထားတယ္။ လက္ေတြ႕မွာေတာ့ ဘာမွမလုပ္ႏုိင္ဘူးဆုိတာ ထင္ရွားဆံုးနမူနာ တစ္ခုပဲ။ ဘာသာေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ယုံၾကည္မႈနဲ႔ ဆုိင္တယ္။ ကုိယ့္ဘာသာ၀င္ေတြၾကားမွာ ယံုၾကည္မႈေတြ ေလးေလးနက္နက္လက္ခံေအာင္လုပ္ႏုိင္ဖုိ႔ အေရးႀကီးတယ္။
အၾကမ္းဖက္မႈမျဖစ္ေအာင္ ဗုဒၶဘာသာက အၾကမ္းဖက္လုပ္ရပ္ ေတြလုပ္တာလုိ႔ ႏုိင္ငံတကာက ေျပာတာ လံုး၀လက္မခံႏုိင္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဗုဒၶဘာသာက အၾကမ္းဖက္မႈ မလုိလားတဲ့ ဘာသာ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ လုိလားတဲ့ ဘာသာျဖစ္တယ္။ အမ်ိဳးသာသာရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ လိုလားတယ္ ပံုရိပ္ကုိ ျမႇင့္တင္ဖုိ႔ ဘာသာ၊ သာသနာခ်စ္စိတ္အတြက္ အေရးတႀကီးလုပ္ရမယ့္ ကိစၥျဖစ္တယ္။

ေမး-လူအခ်ိဳ႕ကလည္း မ်ိဳးေစာင့္ ဥပေဒက လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ မညီဘူး။ ဒီမုိကေရစီစံႏႈန္းနဲ႔ မညီဘူး။ အေျခခံဥပေဒနဲ႔ေတာင္ မညီဘူး။
တုိင္းရင္းသားေပါင္းစံုရိွတဲ့ ႏိုင္ငံမွာ ဒီဥပေဒေၾကာင့္ စစ္မွန္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုႏုိင္ငံ ေပၚေပါက္ဖုိ႔ ျပႆနာရိွတယ္လုိ႔ သံုးသပ္ၾကပါတယ္။ ဒီလုိထင္ျမင္ခ်က္ေတြအေပၚ ဘယ္လုိျမင္ပါသလဲ။

ေျဖ-ဒါေတြက က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ေဆြးေႏြးၿပီး လူ႔အခြင့္အေရး ႐ႈေထာင့္က တင္ျပတာေတြ႕ရိွလာမယ္။ တုိင္းရင္းသားေတြဘက္ကလည္း သူတုိ႔အျမင္ေတြ တင္ျပလာတာရိွမယ္။ ဒီကိစၥအေပၚ စိတ္၀င္စားသူအားလံုး က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ေဆြးေႏြးလုိက္ရင္ ဒီအေပၚမွာ အားလံုးလက္ခံတဲ့ အေျဖတစ္ခုကေတာ့ ထြက္လာမယ္။

ေမး-မ်ိဳးေစာင့္ဥပေဒျပ႒ာန္းလုိက္ရင္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုေတြၾကား ဘာသာေရးနဲ႔ဆိုင္တဲ့ ခဲြျခားမႈေတြမ်ား ထပ္မံႀကံဳေတြ႕လာႏုိင္မႈ
မ်ားရိွႏုိင္မလား။

ေျဖ-လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးက သူ႕လူမ်ိဳးကုိခ်စ္တာ သူ႔ဘာသာကုိ ခ်စ္တာသဘာ၀ပဲ။ ဒါက လူသားတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အေျခခံစိတ္ပဲ။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္နားလည္ဖုိ႔ ကုိယ္ဟာဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္၊ လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးျဖစ္သလုိ၊ ဒီႏုိင္ငံရဲ႕ ႏုိင္ငံသား တစ္ေယာက္လည္းျဖစ္တယ္။ ႏုိင္ငံသားက ေယဘုယ်က်တယ္။ ႏိုင္ငံသားဆုိတဲ့ အေျခခံမူေပၚမွာ စဥ္စားမွ လူမ်ိဳးကဲြဘာသာကဲြေတြကုိ ႏုိင္ငံမွာ ဘယ္လုိေနႏုိင္မလဲဆုိတာစဥ္းစားရမယ္။ ႏိုင္ငံေရးအရ ေျပာရရင္ေတာ့ အေျခခံအက်ဆံုးက ႏုိင္ငံသားပဲ။ ႏုိင္ငံသားတုိင္း တန္းတူညီမွ်ျဖစ္ရမယ္ဆုိတာကုိ အာ႐ံုစိုက္ေစခ်င္တယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံသားဆုိ ၿပီး ႏုိင္ငံခ်စ္စိတ္ေမြးရင္ ျပႆနာေတြကုိ မိသားစုျပႆနာလုိ ေျဖရွင္းႏုိင္လိမ့္မယ္။

ေမး-ႏုိင္ငံရဲ႕ ခုလုိ အကူးအေျပာင္း ကာလမ်ားကုိ ဦးကုိကုိႀကီးအေနနဲ႔ ႏုိင္ငံအတြက္စိတ္အပူပန္ဆံုးက ဘာလဲ။

ေျဖ-စုိးရိမ္တာတစ္ခုက ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံဟာ စစ္အာဏာရွင္ေအာက္မွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေနခဲ့ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ အရပ္ဘက္အဖဲြ႕အစည္းေတြနဲ႔ အေျခအေနေတြက မ်ားစြာ အားနည္းခဲ့တယ္။ အရပ္ဘက္လူ႔အဖဲြ႕အစည္းေတြ အားနည္းရင္ စစ္ဘက္အဖဲြ႕အစည္းေတြက အားေကာင္းလာမယ္။ သူ႕မွာက အမိန္႔နဲ႔ ဖဲြ႕စည္းပံုက အခုိင္အမာရိွၿပီးသားပဲ။ ေနာက္အရပ္ဘက္ အဖဲြ႕အစည္းအားနည္းတာ၊ တစ္ခ်ိန္တည္း လံုၿခံဳေရးအဖဲြ႕အစည္းေတြလည္း အားနည္းတာပဲ။ လံုၿခံဳေရးအဖဲြ႕အစည္း အားနည္းမႈက ဒီမုိကေရစီမွာဆုိရင္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအကူအညီ ေတာင္းရတဲ့ အဆင့္မ်ိဳးေတြျဖစ္လာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ထင္ပါတယ္။ စစ္တပ္က အရပ္ဘက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွာ ၀င္လုပ္ေနရၿပီး ေရရွည္မွာသူတုိ႔ သိကၡာက်ဆင္းမႈမ်ဳိးကုိ မလုိလားဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႏုိင္ငံဟာ လက္ရိွ အခင္းအက်င္းထဲမွာ စစ္တပ္ကုိ သူ႔ေနရာသူျပန္ေရာက္ေအာင္လုပ္ဖုိ႔ဆိုရင္ အရပ္ဖက္ အဖဲြ႔အစည္းေတြအေနနဲ႔ အားေကာင္းေအာင္ ႀကိဳးစားရမယ္။ အရပ္ဘက္အဖဲြ႕အစည္းေတြက မထိန္းႏုိင္လို႔ စစ္တပ္က ၀င္ပါလာတာ ကၽြန္ေတာ္တု႔ိအတြက္ ေကာင္းတဲ့ အလားအလာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။

ေမး-၂၀၁၃ ခုႏွစ္မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြက္ အႏၲရာယ္ အႀကီးဆံုးျပႆနာက ဘာလုိ႔ ဦးကုိကုိႀကီး ထင္ပါသလဲ။

ေျဖ-အဓိက အက်ဆံုးကေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥပဲ။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုိတာ လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡမ်ား သာမကဘဲ ျပည္တြင္းမွာျဖစ္ေနတဲ့ အၾကမ္းဖက္မႈေတြ ရပ္တန္႔ၿပီး တရားဥပေဒစိုးမုိးဖုိ႔၊ ႏုိင္ငံသားရဲ႕ အခန္းက႑ျမႇင့္တင္ဖုိ႔၊ အဓိက က်တယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမရိွရင္ ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္မႈ မရိွဘူး။ ႏုိင္ငံအတြင္း ျပည္ပရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ ၀င္ေရာက္မႈ၊ စီးပြားေရး ဖံြ႕ၿဖိဳးတုိးတက္မႈအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးက မ်ားစြာအေရးႀကီးတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ တည္ၿငိမ္ေရးလုိ႔ေျပာရင္ အရင္ကအမိန္႔ေပးထိန္းခ်ဳပ္လုိ႔၊ ေၾကာက္လုိ႔ မလုပ္ရဲတာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လူ႔အဖဲြ႕အစည္းက မတူကြဲျပားတဲ့ အျမင္သေဘာထားေတြၾကားထဲမွာ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းၿပီး ေျပာၾက၊ ဆုိၾကရင္းနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေျဖရွင္းႏုိင္ဖုိ႔ တည္ၿငိမ္တဲ့ အေျခအေနတစ္ခုကုိ ရဖို႔လုိတယ္။

ေမး-လက္ရိွအစိုးရက မ်ိဳးေစာင့္ဥပေဒကိစၥကုိ Public Debate အေနနဲ႔ ျမင္တယ္ဆုိၿပီး ဒီတုိင္းထားထားတယ္။ ဒီကိစၥက ႏုိင္ငံသားေတြအတြင္း ႏွစ္ျခမ္းကဲြစရာ ျဖစ္လာတယ္လုိ႔ ေျပာၾကတာေတြရိွေတာ့ အစိုးရအေနနဲ႔ ဒီလုိ ဘာသာေရးအစြန္းေရာက္မႈ ျပႆနာေတြအေပၚမွာ ဘယ္လုိ တာ၀န္မ်ိဳးရိွတယ္လုိ႔ ဦးကုိကုိႀကီး ေျပာခ်င္ပါသလဲ။

ေျဖ-ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အရပ္ဘက္အဖဲြ႕အစည္းမွာ လံုၿခံဳေရးအဖဲြ႕အစည္းေတြပါတယ္။ ဘာသာေရးအဖဲြ႕အစည္းေတြပါတယ္။ အဲဒီအဖဲြ႕ၾကားမွာ ေဆြးေႏြးညိႇႏႈိင္းမႈကုိ တည္ေဆာက္ႏုိင္ၿပီဆိုရင္ အစိုးရအခန္းက႑က မလုိဘူး။ အၾကမ္းဖက္မႈျဖစ္လာရင္ လံုၿခံဳ ေရးတပ္ဖဲြ႕ေတြ ၀င္ေရာက္ဟန္႔တားေျဖရွင္းတာေတြလုပ္ရမယ္။ အသက္အိုးအိမ္စည္းစိမ္ကုိ အစိုးရအကာအကြယ္ေပးရမယ္ဆုိတဲ့ တာ၀န္ရိွတယ္။ အဓိကေတာ့ အဲဒီအဆင့္ကုိ မေရာက္ေအာင္ အရပ္ဘက္အဖဲြ႕အစည္းေတြက အားေကာင္းဖုိ႔လုိတယ္။ စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔ ညိႇႏႈိင္းတဲ့ အေလ့အက်င့္ရိွ ဖို႔ လုိတယ္။ ဒီလုိဆုိရင္ အစိုးရရဲ႕ အခန္းက႑ကေလ်ာ့သြားတယ္။

ေမး-သာသာေရးကိစၥေတြၿပီးေတာ့ ဦးကုိကုိႀကီးတုိ႔ အဖဲြ႕အေၾကာင္း ေမးခ်င္ပါတယ္။ ၈၈ က အခု အဖဲြ႕အစည္းတစ္ခုအေနနဲ႔ မွတ္ပံုတင္
လုိက္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ၂၀၁၅ အတြက္ ၈၈ အဖဲြ႕ရဲ႕လမ္းေၾကာင္းက ဘယ္လုိလဲလို႔ ျပည္သူေတြကေမးရင္ ဦးကုိကုိႀကီးက ဘယ္လုိ ေျဖခ်င္ပါသလဲ။

ေျဖ-အခုဟာက (NGO) လူမႈေရး အဖဲြ႕အစည္းအေနနဲ႔ မွတ္ပံုတင္ဖုိ႔ လုပ္ေနတယ္။ ရွစ္ေလးလံုးေငြရတုအခမ္းအနားၿပီးရင္ ဆက္လုပ္သြားမယ္။ ၈၈ အဖဲြ႕ထဲမွာ လႊတ္ေတာ္ ႏုိင္ငံေရးကုိ ေဇာက္ခ်ၿပီး လုပ္ကုိင္ခ်င္သူေတြ ေပၚလာဖုိ႔ရိွသလုိ၊
အရပ္ဘက္အဖဲြ႕အစည္းေတြ အားေကာင္းေအာင္ ဆက္လုပ္မယ့္သူေတြလည္း ဆက္ရိွေနမယ္။

ေမး-လက္ရိွ လႊတ္ေတာ္အတြင္း မဲခဲြဆံုးျဖတ္မႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ေ၀ဖန္မႈေတြရိွတယ္။ ဥပမာ မီဒီယာဥပေဒ၊ ဆက္သြယ္ေရး၊ တင္ဒါကိစၥေတြမွာေပါ့။ လႊတ္ေတာ္ အမတ္ေတြကုိ အားကုိးလို႔ မျဖစ္ဘူးလုိ႔ေျပာၾကတယ္ဆုိေတာ့ လက္ရိွ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ လႊတ္ေတာ္ႏုိင္ငံေရးအခင္းအက်င္းကုိ သံုးသပ္ေပးပါ။

ေျဖ-လႊတ္ေတာ္ႏုိင္ငံေရးက ပီပီျပင္ျပင္ေပၚမလာေသးဘူး။ လက္ရိွ လႊတ္ေတာ္ပံုသ႑န္ကုိက အျငင္းပြားစရာျဖစ္ေနတယ္။ ၂၀၀၈
ဖဲြ႕စည္းပံု၊ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြေတြနဲ႔ စတည္ထားတာ။ တကယ္သာ လူထုကုိ ကုိယ္စားျပဳတဲ့ စစ္စစ္မွန္မွန္ လႊတ္ေတာ္ႏုိင္ငံေရးေပၚလာရင္ ျပႆနာေျဖရွင္းမႈ ဆံုခ်က္က လႊတ္ေတာ္မွာ ျဖစ္ရမယ္။ လႊတ္ေတာ္မွာ ဥပေဒျပဳျပ႒ာန္းမယ္။ လႊတ္ေတာ္ရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ဥပေဒကုိ တိတိက်က် က်င့္သံုးႏုိင္တဲ့ အစိုးရျဖစ္ဖုိ႔ဆုိရင္ ျပႆနာေတြ လမ္းေပၚမွာေျဖရွင္းတာ ေလ်ာ့သြားမယ္။ ဒီမိုကေရစီမွာ လမ္းေပၚမွာ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္တာေတြရိွေနတယ္။ ဒါက ျပႆနာေတြကုိ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေတြ သိေအာင္ ေဖာ္ထုတ္တာပဲျဖစ္တယ္။ ဒီျပႆနာေတြကုိ တကယ္ေျဖရွင္းတာက လႊတ္ေတာ္ေတြ၊ တရား႐ံုးေတြျဖစ္ရမယ္။ ဒီလိုစနစ္အားေကာင္းရင္ လူမႈေရးျပႆနာ၊ စီးပြားေရး၊ ျပႆနာေျဖရွင္းတာ လႊတ္ေတာ္ျဖစ္သြားမယ္။

ေမး-ဟုိတစ္ေလာက ေရပန္းစားေနတဲ့ သမၼတကိစၥ ဦးကုိကုိႀကီးၾကားၿပီးသားပါ။ ဦးကုိကုိႀကီးေရာ ျပည္သူက ဆႏၵရိွတယ္ဆုိရင္ သမၼတလုပ္ဖုိ႔ဆႏၵရွိပါသလား။

ေျဖ-ကၽြန္ေတာ္ရယ္စရာ ေျပာမယ္။ ကၽြန္ေတာ္အေနအထိုင္မတတ္လုိ႔ ႏိုင္ငံေရးလုပ္တာ။(ရယ္လ်က္) ကၽြန္ေတာ္ႀကံဳခဲ့ရတာနဲ႔ ျဖတ္သန္း ခဲ့ရတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘာလုပ္ေပးႏုိင္မလဲဆိုတာပဲ။ အခုလည္း ျပႆနာျဖစ္တဲ့ ကိစၥေတြကုိ လက္မေရွာင္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က ႏုိင္ငံေရးကုိ စီးပြားေရး၊ ေ၀ါဟာရအရ ေျပာရရင္ (Service) ၀န္ေဆာင္မႈေပးခ်င္တာပါ။ ႏုိင္ငံေရးဆိုတာ ၀န္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္း။ ႏုိင္ငံေတြသားရဲ႕ ၀န္ကုိဘယ္ေလာက္ထိထမ္းေဆာင္ႏုိင္မလဲဆုိတာကုိ ဦးစားေပးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ႏိုင္ငံေရး ဒီထက္ပုိၿပီး လႊတ္ေတာ္ႏုိင္ငံေရးလုပ္ရင္လည္း ဘယ္ေလာက္၀န္ေဆာင္မႈ ေပးႏိုင္မလဲဆုိတဲ့ အေပၚမွာပဲ သက္ဆိုင္ရာ ႏုိင္ငံသား မဲဆႏၵရွင္ေတြက ဆံုးျဖတ္သြားမယ္ ထင္တယ္။

ေမး-ႏုိင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြက ဘာသာေရးကိစၥမွာ ၿငိမ္သက္ေနတာကုိ အားမလုိအားမရ ေ၀ဖန္ေနတာေတြရိွ တယ္။ ဦးကုိကုိႀကီးကုိ ဒီမ်ိဳးေစာင့္ဥပေဒလႈပ္ရွားမႈကုိ ေထာက္ခံတဲ့ ဘက္ကလားလုိ႔ေမးရင္ ဘယ္လုိေျဖမလဲ။

ေျဖ-အခုလိုအင္တာဗ်ဴးေနတာကုိက ႏုိင္ငံေရးသမားတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ထြက္ေျပာေနတာေလ။ အျခားႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ေတြ တာ၀န္ရိွသူေတြအေနနဲ႔ တိုင္းျပည္မွာ ျဖစ္လာတဲ့ အက်ပ္အတည္းေတြ၊ အမ်ားနဲ႔ ညိႇႏႈိင္းေဆြးေႏြးၿပီး ကုိယ့္သေဘာထားက်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ သိေအာင္လုပ္သင့္တယ္။ ထိေရာက္တဲ့ေျဖရွင္းမႈေတြမွာလည္း ပူးေပါင္းပါ၀င္ေဆာင္ရြက္သင့္တယ္။ ကုိယ့္အျမင္၊ ကုိယ့္ရပ္တည္ခ်က္ကုိ ျပည္သူကုိ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ခ်ျပေျပာသင့္တယ္။ ။

Credit To 7Day News Jouranl
Read More »

ကံေကာင္း၍ အာဇာနည္ မျဖစ္ခဲ့သူမ်ား


ေရးသားသူ- မ်ဳိးေအာင္(အၿငိမ္းစား)

၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ ၁၉ ရက္ နံနက္ ၁၁ နာရီ။ ေကာင္းကင္တစ္ခုလံုး မိုးသားေတြနဲ႔ မည္းေမွာင္ေနတယ္။ မိုးကေတာ့ တဖြဲဖြဲရြာလိုက္၊ သည္းလိုက္။

အေဖ ဒီေန႔႐ံုးမွာ အစည္းအေ၀းရွိလို႔ ေစာေစာသြားတယ္။ အိမ္မွာ အေမနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ကေလးေတြပဲရွိတယ္။ ခဏၾကာေတာ့ တယ္လီဖုန္းသံၾကားတယ္။ အစ္မႀကီးက ဖုန္းကို နားေထာင္ေတာ့ “၀န္ႀကီး႐ံုးခန္းကို ေခ်ာေခ်ာေမာေမာျပန္ေရာက္ပါတယ္” လို႔
ေျပာၿပီး ျပန္ခ်သြားတယ္။ အစ္မႀကီးက အေမကိုေျပာၿပီး ႐ံုးကိုဖုန္းျပန္ဆက္ေတာ့ ေခၚလို႔မရဘူး။ ဘာမွန္းမသိေပမယ့္ တစ္ခုခုေတာ့
ျဖစ္ၿပီလို႔ စိတ္ထဲမွာ ထင့္သြားၾကတယ္။

ေန႔လယ္က်မွ ေမွ်ာ္လင့္မထားတဲ့ သတင္းဆုိးႀကီးကို ၾကားရတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဆာင္ဆန္းနဲ႔ ၀န္ႀကီးအဖြဲ႕လုပ္ႀကံခံရတယ္တဲ့။ အေဖပါ၊ မပါ ခ်က္ခ်င္းမသိေသးဘူး။ ေနာက္မွ ႐ံုးကဖုန္းဆက္ေျပာတယ္။ အေဖအသက္ေဘးမွ လြတ္ေပမယ့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ေသဆံုးသူမ်ားအတြက္ မေဖာ္ျပႏုိင္တဲ့ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲမႈကို ခံစားရတယ္။

အေဖအိမ္ျပန္မေရာက္ခင္ ညေနကပင္ လက္နက္ကိုင္ရဲတပ္သား အနည္းငယ္ လံုၿခံဳေရးအတြက္ဆုိၿပီး အိမ္ေရာက္လာတယ္။ အေဖအိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ အေတာ္ညဥ့္နက္ေနၿပီ။ အစ္မႀကီးက အေဖကိုဖက္ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေကာပါသလားလို႔ေမးတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပါတယ္ေျပာေတာ့ “ေဖေဖႏိုင္ငံေရး မလုပ္ပါနဲ႔ေတာ့” လို႔ဆိုၿပီး ငိုေျပာတယ္။ အေဖက “သမီး.. ခုအခ်ိန္ဟာ ပိုအေရးႀကီးတယ္။တုိင္းျပည္မွာ အာဏာလိုခ်င္တဲ့သူေတြက မ်ားေနတယ္။ ေရွးတုန္းကလို ရွင္ဘုရင္ကိုသတ္ရင္ ရွင္ဘုရင္ ျဖစ္မယ္လို႔ ထင္ေနၾကတယ္။ ေရွ႕ဘာျဖစ္မလဲမသိေသးဘူး” လို႔ ျပန္ေျပာတယ္။ အေဖ့ၾကည့္ရတာ စိတ္ေတြမတည္ၿငိမ္၊ အေတာ္လႈပ္ရွားေနပံုရတယ္။ ခုေခတ္ဆရာ၀န္ႀကီးေတြအဆိုရ (trauma) ျဖစ္တာေပါ့။ ဒီေန႔မနက္ပဲ အစည္းအေ၀းမွာ အတူထိုင္စကားေျပာၾကၿပီး ခ်က္ခ်င္းႀကီး မ်က္စိေရွ႕မွာ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြ ေသြးအရဲရဲနဲ႔ ေသဆံုးသြားတာျမင္ရေတာ့ စိတ္ေတြေခ်ာက္ခ်ားၿပီး ေသြးလန္႔ေနမွာေပါ့။

ေနာက္မွ အေဖက စိတ္ကိုထိန္းၿပီး မနက္ကျဖစ္စဥ္ကို ေျပာျပတယ္။ အရင္တုန္းက ဘုရင္ခံရဲ႕ အတုိင္ပင္ခံေကာင္စီ (Governor's Executive Council) အစည္းအေ၀းကို အလံုလမ္းမွာရွိတဲ့ ဘုရင္ခံအိမ္ေတာ္ (မဆလေခတ္ လႊတ္ေတာ္၀င္းရွိ ယခင္သမၼတ အိမ္ေတာ္)မွာလုပ္တယ္။ ဘုရင္ခံကိုယ္တုိင္လည္း ဥကၠ႒အေနနဲ႔ ထုိင္တယ္။ တကယ္ေတာ့ ဘုရင္ခံနဲ႔ ေကာင္စီဆုိတာ ၀န္ႀကီးအဖြဲ႕ (Cabinet) ပါပဲ။

လြတ္လပ္ေရးရခါနီးေတာ့ ဘုရင္ခံက အစည္းအေ၀းမတက္ ေတာ့ဘူး။ ဒုဥကၠ႒ျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကဦးေဆာင္ၿပီး အတြင္း၀န္မ်ား႐ံုး (Secretariate) (ယခင္၀န္ႀကီးမ်ား႐ံုး)မွာ တစ္ပတ္တစ္ႀကိမ္လုပ္တယ္။ ပံုမွန္မွာ အစည္းအေ၀းကို ဇူလုိင္လ ၁၆ ရက္မွာလုပ္ဖို႔ စီစဥ္ထားေပမယ့္ လႊတ္ေတာ္အစည္းအေ၀းနဲ႔တုိက္ေနလို႔ ၁၉ ရက္ စေနေန႔ကိုေရႊ႕ၿပီး ေခၚလိုက္တာျဖစ္တယ္။

အစည္းအေ၀းလုပ္တဲ့ ခန္းမႀကီးက (ဂ)ပံုသဏၭာန္ (U shape) ျဖစ္တယ္။ စားပြဲရဲ႕ အလယ္တည့္တည့္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကထုိင္ၿပီး စားပြဲရဲ႕ ဘယ္ဘက္မွာ ၀န္ႀကီးမ်ားအဖြဲ႕ အတြင္း၀န္ဦးေရႊေဘာ္ (ICS) ထုိင္တယ္။ ေနာက္ၿပီး ၀န္ႀကီးဦးဘဂ်မ္း၊ ဦးေအာင္ဇံေ၀၊ ေပ်ာ္ဘြယ္ဦးျမနဲ႔ မိုင္းပြန္ေစာ္ဘြားႀကီး စပ္စံထြန္းတုိ႔ ထုိင္ၾကတယ္။ စားပြဲရဲ႕ညာဘက္ မွာ ၀န္ႀကီးသခင္ျမ၊ ဦးရာဇာတ္၊ ဒီးဒုတ္ဦးဘခ်ဳိ၊ ဦးဘ၀င္းနဲ႔ မန္းဘခုိင္တုိ႔ အစဥ္အတုိင္းထုိင္ၾကတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ၀န္ႀကီးေျခာက္ဦးပါတယ္။

အစည္းအေ၀းက ၁၀ နာရီ ၁၀ မိနစ္ေလာက္မွာစတယ္။ နာရီ၀က္ခန္႔အၾကာမွာ စစ္၀တ္စံု၀တ္ထားတဲ့ ေသနတ္ကိုင္ေလးေယာက္
ဆင္နားရြက္တံခါးကိုဖြင့္ၿပီး အစည္းအေ၀းခန္းထဲကို ႐ုတ္တရက္၀င္လာတယ္။ ေရွ႕ဆံုးက ၀င္လာတဲ့ ေသနတ္သမားက (ဂ)ပံုစံစားပြဲ အလယ္မွာ ေျခစံုရပ္၊ ေနရာယူၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို တည့္တည့္ခ်ိန္စပစ္တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ထုိင္ရာကထၿပီး လက္ကာျပတယ္။ ပါးစပ္ကလည္း တစ္ခုခုေအာ္ေျပာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ တျခားေသနတ္သမားေတြကပါ ေမာင္းျပန္ေသနတ္ေတြနဲ႔ တရစပ္ ပစ္ခတ္ေနေတာ့ ေသနတ္သံကလြဲၿပီး ဘာသံမွမၾကားရေတာ့ဘူး။ ေသနတ္သမားေတြဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုပစ္ၿပီး ညာဘက္မွာရွိတဲ့ လူေတြဆီကို သဲသဲမဲမဲပစ္တယ္။ ေနာက္ဘယ္ဘက္ကလူေတြကို ဆက္ပစ္တယ္။ အစည္းအေ၀းခန္းတစ္ခုလံုးဟာလည္း မီးခိုးေတြနဲ႔ျပည့္ေနတယ္။

အဲဒီအခိုက္အတန္႔ေလးမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ ဘယ္ဘက္မွာရွိတဲ့ အတြင္း၀န္ဦးေရႊေဘာ္နဲ႔ ၀န္ႀကီးေပ်ာ္ဘြယ္ဦးျမတုိ႔ဟာ ႐ုတ္တရက္ထၿပီး ျပတင္းေပါက္ရွိရာကို ေျပး၊ ျပတင္းေပါက္ကိုေက်ာ္၊ တံစက္ၿမိတ္အတုိင္း ကပ္ၿပီးေလွ်ာက္ၿပီး ဦးေရႊေဘာ္႐ံုးခန္းမွာ ေခတၱၿငိမ္ေနလုိက္တယ္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ ၀န္ႀကီးဦးဘဂ်မ္းက ထုိင္ရာမွၾကမ္းျပင္ကို လွဲခ်လိုက္ၿပီး သူနဲ႔ကပ္ထုိင္ေနတဲ့ ၀န္ႀကီးဦးေအာင္ဇံေ၀ရဲ႕ လက္ကိုဆြဲခ်ၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား ၾကမ္းျပင္မွာ ေမွာက္ေနလုိက္တယ္။ ေသနတ္သမားမ်ားဟာ
မတ္တတ္ရပ္ အားရပါးရပစ္ၿပီးေနာက္ ဒူးေထာက္လ်က္ စားပြဲမ်ားေအာက္ရွိလူမ်ားကို ေ၀ွ႕ရမ္းပစ္ခတ္လိုက္ေသးတယ္။ က်ည္ဆည္တစ္ေတာင့္က ၀န္ႀကီးဦးဘဂ်မ္းရဲ႕ ညာဘက္လက္သူႂကြယ္ထိပ္ကို လာမွန္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ကံေကာင္းလို႔ ဒဏ္ရာမျပင္းထန္ဘူး။

ဒီေလးေယာက္ဟာ သတိရွိၿပီး ကံေကာင္းလြန္းလို႔ အသက္ေဘးမွလြတ္ေျမာက္ခဲ့ၾကတယ္။ က်န္တဲ့ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ၀န္ႀကီးေျခာက္ ေယာက္ကေတာ့ အားလံုးသိတဲ့အတုိင္း ေနရာမွာပင္ က်ဆံုးခဲ့ရရွာတယ္။

အေဖက အတြင္း၀န္ ဦးေရႊေဘာ္႐ံုးခန္းေရာက္ေတာ့ အေျခအေနကိုေစာင့္ၿပီး ဘုရင္ခံဆီ တယ္လီဖုန္းဆက္ သတင္းပို႔တယ္။ အဲဒီတုန္းက ဘုရင္ခံက Sir Hubert Rance ။ ဘုရင္ခံက ခ်က္ခ်င္း ေမာ္ေတာ္ကားနဲ႔ လံုၿခံဳေရးပါထည့္လႊတ္လုိက္တယ္။ အေဖနဲ႔ ၀န္ႀကီးဦးေအာင္ဇံေ၀တုိ႔ ဘုရင္ခံအိမ္လုိက္သြားတယ္။ ဟိုေရာက္ေတာ့ trauma ေၾကာင့္ႏွစ္ေယာက္စလံုး စကားေကာင္းေကာင္းမေျပာႏုိင္
ၾကဘူး။ ဘုရင္ခံက ရိပ္မိၿပီး Cognac နဲ႔ ဖန္ခြက္ႏွစ္ခြက္ခ်ေပးတယ္။ နည္းနည္းစီေသာက္ၿပီးမွ ႏွစ္ေယာက္သား ေျပာႏိုင္ဆိုႏုိင္ျဖစ္လာတယ္။ ဘုရင္ခံက တိုင္းျပည္အေျခအေနကို တည္ၿငိမ္ေအာင္ အစုိးရအဖြဲ႕ အျမန္ဆံုးဖြဲ႕ဖို႔ ၫႊန္ၾကားတယ္။ အေဖက သခင္ႏုနဲ႔တုိင္ပင္ၿပီးလုပ္စရာကိစၥေတြကို အျမန္ဆက္လုပ္ၾကတယ္။

အေဖက လယ္ယာစိုက္ပ်ဳိးေရး၀န္ႀကီးပါ။ ဒါေပမဲ့ ၀န္ႀကီးဦးေက်ာ္ၿငိမ္း ျပည္ပခရီးသြားေနလို႔ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးတာ၀န္ကို ယူထားရတဲ့အခ်ိန္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က ဗိုလ္တေထာင္ရွိ စစ္လက္နက္ပစၥည္းတပ္က လက္နက္ေတြ ေပ်ာက္တဲ့ကိစၥကို စံုစမ္းေနဆဲျဖစ္တယ္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုလုပ္ႀကံမယ့္ ေကာလာဟလ သတင္းေတြျပန္႔ေနတယ္။ ပုလိပ္မင္းႀကီး ဦးေအာင္ခ်ိန္(ရဲခ်ဳပ္)က ဂဠဳန္ဦးေစာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး မသကၤာဖြယ္သတင္းေတြ ရေနတယ္လို႔ သတင္းပို႔တယ္။ ဒါေၾကာင့္ မႈခင္းရဲတပ္ဖြဲ႕ကလည္း ေအဒီလမ္းမွာရွိတဲ့ ဂဠဳန္ဦးေစာရဲ႕ အိမ္အ၀င္အထြက္ကို ေစာင့္ၾကည့္ေနတယ္။

ဒါနဲ႔ အေဖက ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးအေနနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လံုၿခံဳေရးအတြက္ အတြင္း၀န္မ်ား႐ံုးဂိတ္မွာ လက္နက္ကိုင္ရဲေတြခ်ထားလိုက္တယ္။

ယခင္က လံုၿခံဳေရးမထားဘူး။ ဒါေပမဲ့ ကံၾကမၼာကျဖစ္ခ်င္ေတာ့ တစ္ေန႔မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က အတြင္း၀န္႐ံုး လံုၿခံဳေရးဂိတ္က လက္နက္ကိုင္ရဲေတြကို ေတြ႕သြားတယ္။ ဒါေတြဘယ္သူခ်ထားတာလဲလုိ႔ေမးေတာ့ အပါးေတာ္ၿမဲ (P.A) ဗိုလ္ထြန္းလွက ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးေပ်ာ္ဘြယ္ဦးျမက လံုၿခံဳေရးအတြက္ ခ်ထားတာလို႔ ေျပာလုိက္တယ္။

ဒီေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က အေဖ့ကိုေခၚၿပီး “ကၽြန္ေတာ့္ကို မုန္းရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို သတ္လိမ့္မယ္။ ဦးျမကိုမုန္းရင္ ဦးျမကိုသတ္လိမ့္မယ္။ တစ္ဖြဲ႕လံုးေတာ့ သတ္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ မလိုပါဘူး” လို႔ ေျပာေတာ့ အေဖကလက္နက္ကိုင္ ရဲေတြကို ႐ုပ္ခိုင္းလိုက္တယ္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္က သူ႔ကိုယ္သူယံုတယ္။ သူဟာ ျပည္သူအတြက္၊ လြတ္လပ္ေရးအတြက္၊ ေန႔မအားညမနားလုပ္ေနတဲ့လူ။

ငါ့လိုလူ သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္း မတရားမလုပ္တဲ့သူကိုဘယ္သူက ဘာႀကံမွာလဲ။ သူ႔ကို မုန္းလို႔ သတ္မယ့္သူမရွိလို႔ ယံုၾကည္တယ္။ သူ႔အတြက္ လံုၿခံဳေရးထားတာ လုံး၀မႀကိဳက္။ သူ႔ကားေပၚမွာ တပ္ၾကပ္တစ္ေယာက္သာ လိုက္ခြင့္ျပဳတယ္။

လံုၿခံဳေရးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ စစ္တပ္ကလည္း သတင္းေတြရလို႔ ဗိုလ္မွဴးစိန္မွန္က တပ္ရင္း(၆)က တပ္စုတစ္စုကို လုပ္ႀကံမႈျဖစ္မယ့္ ၁၉ ရက္ ေန႔လယ္ ၂ နာရီမွာ ဂဠဳန္ဦးေစာအိမ္ကို ၀င္ရွာဖို႔ အားလံုး အဆင္သင့္လုပ္ထားၿပီးျဖစ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ရန္သူကို ေလွ်ာ့တြက္လို႔ ရန္သူရဲ႕ လက္ဦးမႈကို ခံလိုက္ရၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ၀န္ႀကီးမ်ား အသက္ဆံုး႐ႈံးခဲ့ရတယ္။ အစုိးရအဖြဲ႕ကို လုပ္ႀကံမယ္ဆုိတာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ သတင္းေတြ၊ ေကာလာဟလေတြ ထြက္ေနတာေတာ့ ၾကားေနတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီေလာက္ရက္ရက္စက္စက္ လုပ္လိမ့္မယ္၊ ျမန္ျမန္လုပ္လိမ့္မယ္လို႔ေတာ့ မထင္ၾကဘူး။

ႏုိင္ငံေတာ္လုပ္ႀကံမႈႀကီးမွာ ဥပေစဒကကံ မထုိက္လို႔ေသေဘးက လြတ္ေျမာက္ခဲ့သူ ပုဂၢိဳလ္ေလးဦးရွိတယ္။ သူတုိ႔ကေတာ့ (၁)၀န္ႀကီး ဦးဘဂ်မ္း၊ (၂)၀န္ႀကီး ဦးေအာင္ဇံေ၀၊ (၃) ၀န္ႀကီး ေပ်ာ္ဘြယ္ဦးျမ၊ (၄)အတြင္း၀န္ ဦးေရႊေဘာ္တို႔ျဖစ္တယ္။

သူတုိ႔ဟာ အတိတ္ကံေကာင္းလုိ႔ ေသေန႔မေစ့ ေသေဘးမွလြတ္ေျမာက္ခဲ့ေပမယ့္ သူတုိ႔ရဲ႕ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ား သူတုိ႔မ်က္စိေအာက္မွာ က်ဆံုးသြားတဲ့ အနိ႒ာ႐ံုျမင္ကြင္းကိုေတာ့ တစ္သက္ေမ့ေပ်ာက္မည္မဟုတ္ပါ။

ႏွစ္စဥ္ အာဇာနည္ေန႔ေရာက္ရင္ ျပည္သူအားလံုး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဆာင္ဆန္းနဲ႔ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြကို လြမ္းဆြတ္ သတိရၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႔အတူ အစည္းအေ၀းလုပ္ေနၿပီး လုပ္ႀကံမႈႀကီးက လြတ္ေျမာက္၍ ေသကံမေရာက္ သက္မေပ်ာက္ခဲ့သူေတြအေၾကာင္း သိသူနည္းပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေဆာင္းပါးကိုေရးၿပီး မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္။
(၀န္ႀကီးေပ်ာ္ဘြယ္ဦးျမသည္ ၁၉၅၃ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာ၁၄ရက္တြင္ ႏွလုံးေရာဂါျဖင့္ ကြယ္လြန္သြားၿပီး ေဆာင္းပါးရွင္ မ်ဳိးေအာင္သည္ ေပ်ာ္ဘြယ္ဦးျမ၏ ဆ႒မေျမာက္သားျဖစ္သည္။)

Credit To 7Day News Journal
Read More »

ၿပံဳးတတ္ေအာင္ လုပ္ေပးၾကပါ



(ဘခက္)

မၾကာေသးမီက အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုမွ လူငယ္ေလး ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈ တစ္ခုကို Facebook ေပၚမွာ ဗီဒီယို Clip တစ္ခုအေနနဲ႔ ၾကည့္လိုက္ရပါတယ္။

စိတ္ခ်မ္းသာစရာ ျမင္ကြင္းမွာ လူငယ္ေလး ႏွစ္ေယာက္ဟာ သူတို႔ စုထားတဲ့ မုန္႔ဖိုးေလးေတြနဲ႔ ကုန္တိုက္ တစ္တိုက္မွာ ငွက္ေပ်ာသီးေတြ သြားဝယ္တယ္။ အိမ္ျပန္ၿပီး သူတို႔ အသုံးမလိုတဲ့ (မဝတ္ေတာ့တဲ့ အဝတ္ေတြ) ကို ယူၿပီး လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ ရွိေနတဲ့ အိုးမဲ့ အိမ္မဲ့၊ ေတာင္းရမ္း စားေသာက္ေန သူေတြကို တစ္ေယာက္ ငွက္ေပ်ာသီး တစ္လုံးနဲ႔ အက်ႌ တစ္ထည္စီ လိုက္ၿပီး ေဝမွ်ေပးေနတာေတြကို ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ ဒီဗီဒီယိုရဲ႕ ထူးျခားခ်က္က သူတို႔ကို တစ္ခုခုေပးၿပီး သူတို႔ ျပန္ယူတာက အၿပံဳးေလးေတြ ပါပဲ။

ႏြမ္းပါးတဲ့၊ ဆင္းရဲတဲ့၊ မရွိလို႔ စိတ္ပ်က္ေနတဲ့ သူေတြထံကေန အၿပံဳးေလး တစ္ခုခုကို ရေအာင္ယူျပႏိုင္ တဲ့ သူတို႔ရဲ႕ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ လုပ္ရပ္ေတြကို ခ်ီးက်ဴး ေလးစားမိတယ္။

သူတို႔ ေဆာင္ပုဒ္ေလးကိုလည္း ဗီဒီယို အဆုံးမွာ ေတြ႕လိုက္ရေသးတယ္။ “သင့္အၿပံဳးေတြကို တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ေပးလိုက္ပါ။ တစ္ေန႔လုံး ေနမင္း ႀကီး ထြန္းလင္း ေတာက္ပေနသလို သူတို႔ ခံစားေန ရပါလိမ့္မယ္။ ဒီအၿပံဳးေတြနဲ႔ ကမၻာႀကီးကို ေျပာင္းလဲပစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ကမၻာႀကီး တစ္ခုလုံးကို မေျပာင္းလဲႏိုင္ဘူးဆိုရင္ေတာင္ သူတို႔ ကမၻာေလးကိုေတာ့ ေျပာင္းလဲ သြားေစႏိုင္ပါတယ္” တဲ့ေလ။ မွတ္သားေလာက္တဲ့ စကားေလးပါပဲ။ သူတို႔ ဗီဒီယို Clip ေလးရဲ႕ ေခါင္းစဥ္ကိုက အၿပံဳး (Smile) ျဖစ္ပါတယ္။

တစ္ေလာက ၃၁ လမ္းထိပ္ လမ္းေဘး ထမင္းဆိုင္မွာ ထမင္းစားၿပီး ပိုက္ဆံ မေပးလို႔ဆိုၿပီး ထမင္းဖိုးနဲ႔ မတန္ေအာင္ လူ႔အသက္ တစ္ေခ်ာင္းကို ရက္စက္စြာ ႐ိုက္ႏွက္ေနတဲ့ ဆိုင္ရွင္ မိသားစုကို ၾကည့္ၿပီး ျမန္မာေတြ ရဲ႕ ေမတၱာတရား ေခါင္းပါးမႈကို အံ့ၾသသြားမိတယ္။ ထမင္းစားတဲ့သူက စုတ္စုတ္ျပတ္ျပတ္ပါပဲ။ စိတ္လည္း သိပ္ႏွံ႔ပုံ မေပၚဘူး။ ဒါကို မေရာင္းခ်င္ရင္ အစကတည္းက မေရာင္းလို႔ ရပါလ်က္နဲ႔ ေရာင္းၿပီးမွ ပိုက္ဆံ မေပးႏိုင္လို႔ ဆိုၿပီး ေခါင္းေတြကြဲ၊ လက္ေတြၿပဲ၊ ေသြးရဲရဲျဖစ္ေအာင္ ဝိုင္း႐ိုက္ေန တဲ့ ျမင္ကြင္းကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံလို ေနရာမ်ဳိး၊ ဆူးေလဘုရားနဲ႔ နီးတဲ့ ေနရာ မ်ဳိးမွာ အ႐ုပ္ဆိုး အက်ည္းတန္ လွတယ္။

မၾကာေသးမီကပဲ ဘားလမ္း အနီးမွာ အ႐ူး တစ္ေယာက္က အေၾကာ္ဆိုင္ ကေန အေၾကာ္တစ္ခု ယူေျပးလို႔ လိုက္ထိုးတဲ့ ျမင္ကြင္းကိုလည္း ႀကံဳခဲ့ ရပါတယ္။ အေၾကာ္ေလး တစ္ခုအတြက္ သူ႔ခမ်ာ လမ္းျဖတ္ေျပးလို႔ ကားတိုက္မလိုျဖစ္၊ လူ သုံးေယာက္ေလာက္က ဝိုင္းထိုးတဲ့အျပင္ ဝိုင္းထိုးတဲ့ လူေတြက ပတ္ဝန္းက်င္က လူေတြကို မဆိုင္သူ မကပ္နဲ႔၊ အားလုံး ေသကုန္ မယ္လို႔ ၿခိမ္းေျခာက္တဲ့ အျဖစ္ကို အမ်ားနဲ႔ သုံးေယာက္၊ ဓမၼနဲ႔ အဓမၼ ဒီအတိုင္းပဲ ရပ္ၾကည့္ေနရတာကလည္း စိတ္မခ်မ္းေျမ့ စရာ ျဖစ္ပါတယ္။

ရန္ကုန္ ၿမဳိ႕ႀကီးေပၚမွာပဲ စိတ္ေရာဂါ ေဝဒနာသည္ေတြ၊ ေတာင္းရမ္း စားေသာက္ေနတာ၊ အလွဴခံေတြ အရမ္းမ်ားလာတာ သတိထားမိပါတယ္။ တကယ္႐ူးလို႔၊ မရွိလို႔၊ ငတ္လို႔ ေတာင္းရမ္း စားေသာက္ေနတာေတြ ရွိသလို၊ အႀကံအဖန္ေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိတာ ေတြ႕ရတယ္။

ၿပီးခဲ့တဲ့လက နယ္ဘက္ကို ရထားနဲ႔သြားေတာ့ ရထားေပၚမွာ သံဃာပုံစံ မေပါက္တဲ့ လက္ေမာင္းမွာ လည္း ေဆးမင္ေၾကာင္ ႐ုပ္ေတြနဲ႔ သကၤန္းဝတ္ေတြက ခရီးသြားေတြ လက္ထဲကို စာအိတ္ေလးေတြ လိုက္ထည့္ ၿပီး ဝါဆို သကၤန္းအတြက္ အလွဴလိုက္ခံပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေနာက္ သကၤန္းဝတ္ တစ္ဖြဲ႕ကလည္း ေရာက္လာၿပီး စာအိတ္ေတြ လိုက္ေဝျပန္ တယ္။ အဲဒီမွာပဲ တြဲစြန္နားက အိမ္သာအနီး မွာ ႏွစ္ဖြဲ႕ ရန္ျဖစ္ၾကေတာ့တယ္။ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြအျပင္ အျခား ဘာသာဝင္ေတြအတြက္လည္း အထင္ေသးစရာ ျမင္ကြင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဆိုလိုခ်င္တာက လူေတြဟာ လွဴဖို႔ ဆိုရင္ေတာင္ အျမင့္ႀကီးေတြ ေလွ်ာက္ေတြးတတ္ၾကတယ္။ ေက်ာင္းႀကီးေဆာက္ လွဴလိုက္မွ အလွဴ မဟုတ္ပါဘူး။ လမ္းေဘးက စားရမဲ့ ေသာက္ရမဲ့ ဘဝေတြ၊ မိဘမဲ့သူေတြရဲ႕ အနာဂတ္ ေပ်ာက္ေနတဲ့ ဘဝေတြကို ကယ္တင္တာ ကလည္း လွဴနည္းေတြထဲမွာ အလြန္ မြန္ျမတ္မယ္ ထင္ပါတယ္။

ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ႀကီးထဲမွာ စိတ္မႏွံ႔သူေတြလည္း အမ်ားအျပား ေတြ႕လာရတယ္။ စိတ္မႏွံ႔သူေတြက ေတာင္း မစားတတ္ဘူး။ သူတို႔စိတ္ထဲ ရွိသလိုေန၊ ျဖစ္သလိုေန၊ ေတြ႕ရာႀကံဳရာ စားၿပီး မိုးထဲေလထဲ ရပ္တည္ ႏိုင္ေအာင္ ႀကဳိးစားေနၾကရပါတယ္။ သူတို႔ ဆာရင္ လုစားခ်င္ စားမယ္။ ဒါေတြကို နားလည္ေပးဖို႔ လိုမယ္ ထင္ပါတယ္။ အေၾကာ္တစ္ခု တန္ဖိုးက ၁၀၀ က်ပ္ေလာက္ပဲ ရွိပါလိမ့္မယ္။ ၃၁ လမ္းထိပ္မွာ အသုတ္မွာ စားၿပီး ပိုက္ဆံမေပးႏိုင္သူ စားတဲ့ အသုတ္ တစ္ပြဲက ၃၀၀ က်ပ္ေလာက္ပဲ ရွိပါတယ္။ လူ႔အသက္ တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ လူ႔တန္ဖိုး၊ လူ႔ ဂုဏ္သိကၡာေတြကို နားမလည္ေတာ့ လူတစ္ေယာက္အေပၚ ေမတၱာလည္း မထားႏိုင္၊ ေလးစား တာေတြလည္း မျပႏိုင္ေတာ့ဘူးေပါ့။ ဒါေၾကာင့္လည္း ရက္စက္စြာ တုံ႔ျပန္ၾက တာေပါ့။

ၿပီးေတာ့ ေျခလြန္လက္လြန္ ေသသြားရင္ စားထားတာနဲ႔ ထိုက္တန္ သလား။ ျပဳသူေတြေရာ ႐ုံးေရာက္ ဂါတ္ေရာက္နဲ႔ မတန္မရာ ပိုၿပီး အခ်ိန္ ကုန္၊ ေငြကုန္ေတြ ျဖစ္ၾကလိမ့္မယ္ဆိုတာ မေတြးႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ တရားေတြ ပိတ္ဖုံးေန ၾကတာ ဘာေၾကာင့္ပါလဲ။

စိတ္ထားဆိုတာ ထားတတ္ရင္ ျမတ္ပါတယ္။ ေငြေတြကို သိန္းခ်ီ လွဴမွ အလွဴမဟုတ္ပါဘူး။ အထက္ မွာ ေျပာခဲ့တဲ့ လူငယ္ေလး ႏွစ္ေယာက္လို ငွက္ေပ်ာသီးေလး တစ္လုံး၊ ေရသန္႔ ပုလင္းေလး တစ္လုံး လိုက္ေဝၿပီးေတာ့ လည္း လူမႈေရး လုပ္ငန္းေတြ လုပ္ေဆာင္လို႔ ရတယ္ဆိုတာ မီးေမာင္းထိုးျပ လိုက္လို႔ ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ လူငယ္ေတြ ပါတီေယာင္ေယာင္၊ အဖြဲ႕အစည္း ေယာင္ေယာင္ေတြ ေအာ္ၿပီး ဘာေတြ လုပ္ႏိုင္ၾကသလဲ လို႔ ေမးခြန္း ထုတ္ခ်င္ပါတယ္။ လူမႈေရး စိတ္ဓာတ္ဆိုတာ ပါတီေတြေထာင္၊ အဖြဲ႕ အစည္းေတြ ေထာင္ၿပီး လူၾကားေကာင္းေအာင္ ေအာ္၊ ႏိုင္ငံတကာ အကူအညီရေအာင္ လိုက္ေအာ္ျပေနမွရွိတာ မဟုတ္ပါဘူး။ မီဒီယာေတြ မွာ ေၾကာ္ေအာင္ လိုက္ညာ ျပေနစရာလည္း မလိုပါဘူး။ ငွက္ေပ်ာသီးေလး တစ္လုံးနဲ႔ အၿပံဳးေတြရေအာင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ တိုင္းျပည္က လူငယ္ေတြ ဘယ္ႏွေယာက္ လုပ္ႏိုင္ၾကမလဲဆိုတာ သိခ်င္စမ္းလွတယ္။

Credit To The Voice Weekly
Read More »

ပဥၥလက္ေမွာ္ ေဆးခန္းမ်ားဆီသို႔ ...



လူသည္ အလိမ္ခံခ်င္ေသာ သတၱဝါျဖစ္သည္ဟုဆိုလွ်င္ ငါတို႔ေတာ့ ပါမွာမဟုတ္ပါဘူးဟု ခင္ဗ်ားေကာ ကြၽန္ေတာ္ပါ ေတြးမိၾကမည္ ျဖစ္၏။ သို႔ေသာ္ ခင္ဗ်ားေကာ၊ ကြၽန္ေတာ္ပါ အလိမ္ခံခ်င္ေသာ လူမ်ား ထဲမွာ ပါဝင္ၾကသည္ကို အံ့ၾသဖြယ္ ေတြ႕ျမင္ရပါမည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔သည္ ေဗဒင္ဆရာဆီမွာ အလိမ္ခံ ၾက၏၊ နတ္ကေတာ္ဆီမွာ အလိမ္ခံၾက၏၊ မ်က္လွည့္ဆရာဆီမွာ အလိမ္ခံၾက၏၊ ဗုဒၶဘာသာ အမည္ ခံၿပီး ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ လမ္းလြဲေနေသာ ဓာတ္ ဘုန္းႀကီး၊ အင္း ဘုန္းႀကီး၊ ခ်ဲ ဘုန္းႀကီး စသည္တို႔ဆီမွာ အလိမ္ခံၾက၏၊ ေျမေပ်ာက္ ဝိဇၨာ၊ ေလေလွ်ာက္ ဝိဇၨာေတြဆီမွာ အလိမ္ခံၾက၏။ ယုတ္စြအဆံုး ညဘက္ ေတြမွာ တီဗီကလာသည့္ ကိုရီးယား ကား၊ ကုလား ကား၊ တ႐ုတ္ ကားေတြမွာ အလိမ္ခံၾက၏။ ေၾကာ္ျငာေတြမွာ အလိမ္ခံၾက၏။

လူတစ္ဦး အလိမ္ခံရျခင္းသည္ အေၾကာင္း မဟုတ္ေသာ္လည္း လူအမ်ား အလိမ္ခံရပါက အေၾကာင္း ဟုတ္လာေတာ့သည္။ အခုလို အိမ္တိုင္းတြင္ တီဗီရွိေသာ ကာလ တစ္ခုမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ညတိုင္း အလိမ္ခံေနရေသာ တီဗီ စီးရီးကား တစ္ခုကို မွတ္မိေန၏။ ထိုကားက ပိုးမင္းသား၏ သိုင္းဝိညာဥ္ တ႐ုတ္ကားပင္ ျဖစ္သည္။ ညေရာက္လွ်င္ ထိုကားလာမည့္ အခ်ိန္ကို စိတ္ေရာက္ေန၏။ မီးပ်က္လွ်င္ မီးလာသည့္အိမ္ကို ေျပး၏။ ထိုကားထဲက အဆိပ္ေတြကို ေပ်ာက္သည္ဆိုေသာ ေရခဲေတာင္ ၾကာပြင့္ ဆိုသည္ကို အထူးအဆန္း ျဖစ္ခဲ့၏။ အရက္မူးေပမယ့္ အရက္ မေသာက္ေသာ သိုင္းဘိုးေအကို ေတာင္ ႏိုင္သည့္ အရက္မူးသမား သိုင္းကို သေဘာက်ခဲ့၏။ ထိုထဲက အျမစ္တြယ္ခဲ့ေသာ အလိမ္ခံခ်င္ စိတ္ေတြဟာ အခုအခ်ိန္ထိေအာင္ အျမစ္ ခိုင္ခဲ့သည္။ ဒီေလာက္ သိုင္းကားေတြထဲမွာ ပါေနတာ ေပါက္ေဖာ္ႀကီးေတြရဲ႕ ေဆးတိုင္းကေတာ့ ေကာင္းမွာပဲဟူသည့္ အမွတ္ ေပးခ်င္စိတ္ကေလးက လူမွာ အျမစ္တြယ္လာခဲ့သည္။ ထိုသို႔ေျပာသည့္အတြက္ တ႐ုတ္ေဆးေတြ မေကာင္းဘူးဟု ဆိုလိုျခင္း မဟုတ္ပါ။ ထိုကားေတြထဲက သူေတာ္ေကာင္းေတြကိုပဲ ၾကည့္ၿပီး ထိုကားထဲက သူယုတ္မာေတြကို ေမ့ေနမွာ စိုးေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ လူလိမ္ဆိုတာ လူမ်ဳိးမေရြး၊ ဘာသာမေရြး ရွိေနသည္ကို သိေနၾကဖို႔ ျဖစ္သည္။

ကြၽန္ေတာ္ ေဆးပညာကို နားမလည္သလို ခုတစ္ေလာ ေဆးေလာက ဘာေတြ ျဖစ္ေနသည္ကိုလည္း ေသေသခ်ာခ်ာ မသိပါ။ တစ္ေလာကပဲ တာဝန္ရွိ ဆရာဝန္ႀကီး တစ္ေယာက္ ေျပာတာေတြကို ဂ်ာနယ္ တစ္ေစာင္မွာ ဖတ္လိုက္ရသည္။ ေရာဂါ ေပါင္းစံုကို ခဏခ်င္းႏွင့္ ကုႏိုင္သည္ဆိုေသာ ေဆးခန္းေတြ။ ႏိုင္ငံျခား ဆရာဝန္ေတြႏွင့္ ဘာသာျပန္ သူနာျပဳေတြ လုပ္စားေနေသာ ေဆးကုသမႈေတြ။ ထိုထဲမွာ ေဆးခန္း မွတ္ပံုတင္/မတင္ ကိစၥေတြ စိစစ္ဖို႔ လိုသည္ဆိုေသာ အခ်က္ေတြ။ ပ်ံလြန္ေတာ္မူရွာၿပီျဖစ္တဲ့ ျဖဴးဆရာေတာ္ စကားႏွင့္ ေျပာရလွ်င္ ‘ေလာကႀကီး ဘာေတြျဖစ္ေနပလဲ’ ဆိုတာမ်ဳိး။ ထိုေဆာင္းပါးကို ဖတ္ၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ ေတာင္ႀကီးကေန ေဆးလာကုသည့္ လိပ္ေခါင္းျဖစ္ေနေသာ အမ်ဳိးသမီး တစ္ေယာက္ အေၾကာင္းကို ဖတ္ရျပန္၏။ လိပ္ေခါင္းကို မနာမက်င္ရဘဲ သက္သက္သာသာ ကုေပး သည္ ဆိုသျဖင့္ ထိုေဆးခန္းသို႔ သြားကုခဲ့သည္။ ဆရာက ျမန္မာလို မတတ္သည့္အတြက္ စာေရးမလား၊ သူနာျပဳလား မသိသည့္ အမ်ဳိးသမီးက ဘာသာျပန္ေပးသည္။ ပထမ ေဆးကုခမွာ ေသာင္းႀကီးပိုင္း ျဖစ္ေသာ္လည္း ဆရာဆိုသူ စစ္ေဆးၿပီးသည့္အခါ ေရာဂါက ႀကီးသည္ဆိုၿပီး သိန္းႀကီးပိုင္း ျဖစ္သြားခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္း လူနာက ေၾကာက္လည္းေၾကာက္ အားလည္းနာဟန္ တူပါသည္။ ေစ်းဆစ္ၾကည့္ရာ သိန္းေလးပိုင္းႏွင့္ အဆင္ေျပသြားသည္။

ေျပာတုန္းက မနာဘူးဆိုၿပီး ထံုေဆး ထိုး႐ံုႏွင့္ နာလိုက္သည့္ ျဖစ္ျခင္း။ ခြဲစိတ္ျဖတ္ေတာက္ေတာ့လည္း ထံုေဆးက မထိုးဘူး ထင္ပါသည္။ လူနာမွာ ေသလုေျမာပါး။ ေျပာတုန္းက အျပတ္ကုဆိုၿပီး ေဆးလာ ထည့္ေတာ့ ပိုက္ဆံ ေတာင္းျပန္ပါသည္။ လူနာမွာ မေပ်ာက္သည့္အျပင္ ခြဲထားသည့္ ေနရာက ေရာင္ကိုင္းလာသည္။ ေနာက္ပိုင္း ခ်ဳပ္႐ိုးျဖတ္သည္ ဆိုေတာ့လည္း သက္သက္သာသာ မရွိဘဲ မ်က္ရည္ ေတာက္ေတာက္ က်ရျပန္သည္။ ပိုက္ဆံလည္းေပး၊ အညာလည္းမိ၊ မည္သူ႔တိုင္ရမွန္းလည္း မသိ။ မွိတ္က်ိတ္ခံရင္း ေတာင္ႀကီးကို ျပန္ခဲ့ရသည္။ ေတာင္ႀကီး ျပန္ေရာက္။ မသက္သာလို႔ ေဆး႐ံု သြားျပမွ ဆရာဝန္က ဆူလိုက္သည့္ ျဖစ္ျခင္း။ ေနာက္ဆံုး ပဥၥလက္ ေဆးခန္းက ေပးလိုက္သည့္ ဒုကၡမီးဟာ ေဆး႐ံုက်မွပဲ အဆံုးသတ္သြားေတာ့သည္။ ဒါေပမဲ့ ထိုေဆာင္းပါးမွာ ဘယ္ေဆးခန္းဟု ဖြင့္ခ် မေရးထားတာ စကားနည္း ရန္နည္း ျပႆနာ မျဖစ္ေစလိုေသာေၾကာင့္ ျဖစ္မည္ ထင္ပါသည္။ ထိုေဆာင္းပါးကို ဖတ္ၿပီး ကြၽန္ေတာ့္အျဖစ္ကို ျပန္သတိရ၏။

စင္ကာပူမွာ အလုပ္လုပ္ၿပီး ခဏျပန္လာခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ခြင့္ရက္ ၂၀ သာ ရသည္။ ကြၽန္ေတာ့္ ႏွာေခါင္းအထဲမွာ အသားပို ျဖစ္ေနသည္။ တစ္ခါတစ္ခါ ႏွာေခါင္းမွ ေသြးထြက္တတ္သည္။ မိသားစု ဆရာဝန္ကိုျပေတာ့ နား၊ ႏွာေခါင္း၊ လည္ေခ်ာင္း ေဆး႐ံုကို ၫႊန္းသည္။ TV Screen မွာ ၾကည့္သည္။ အတြင္းမွာ အသားပိုရွိၿပီး ေသြးေၾကာေလးမ်ား ေပါက္ေနသည္။ အျမန္ဆံုး ခြဲစိတ္လွ်င္ ေကာင္းသည္ဟု ဆိုေပမယ့္ ေမ့ေဆး ဆရာဝန္ႀကီးကို Date ယူရဦးမည္။ ကြၽန္ေတာ့္ ခြင့္ရက္ျဖင့္ အဆင္မေျပပါ။ ေနာက္ဆံုး မစားရဝခမန္း ဂ်ာနယ္ေတြမွာပါသည့္ မစားရ ဝခမန္း ေၾကာ္ျငာေတြႏွင့္ပဲ ေပါက္ေဖာ္ႀကီး တစ္ေယာက္၏ ေဆးခန္း တစ္ခုကို ေရာက္သြားခဲ့ပါသည္။ ေဆးခန္းေရာက္ေတာ့ သူနာျပဳလား၊ စာေရးမေတြလား မသိသည့္ မိန္းကေလးေတြ ထြက္လာၾကပါသည္။ ဆရာက ျမန္မာလို နားမလည္ဟု ဆိုသျဖင့္ အခန္းဝက စားပြဲမွာ ေကာင္မေလးေတြႏွင့္ပဲ အေမးအေျဖ လုပ္ေနရသည္။ ဆရာကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ ေကာင္မေလး အင္တာဗ်ဴးကို လွမ္းၾကည့္ရင္း နားစြင့္ေနပါသည္။

ေနာက္ဆံုး စမ္းသပ္ခ စကားေျပာၿပီး ဆရာႏွင့္ ေတြ႕ရသည္။ ဆရာက ျမန္မာစကား မတတ္သျဖင့္ သူ႔ေကာင္မေလးက ၾကားက ေဝၚမီေဆာ္ဖာ လုပ္ေနရသည္။ ၿပီးေတာ့ သူ႔စာအုပ္မွာ တ႐ုတ္လို လိုက္ေရးေနသည္။ ကြၽန္ေတာ့္နာမည္ကို ေကာင္မေလးကေျပာ၊ သူက တ႐ုတ္လိုေရးၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ အသက္ မေမးရခင္ သူက ကြၽန္ေတာ့္ အသက္ကို ဘိုလို တန္းေရးခ်လိုက္သည္။ ဟင္ ... သူဘယ္လို လုပ္ သိတာပါလိမ့္။ ျမန္မာလို မတတ္ဘူးဆိုၿပီး ေစာေစာက ေကာင္မေလးႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္ အျပင္မွာ ေျပာေနသည္ကို နားစြင့္ေနလို႔သာ ကြၽန္ေတာ့္အသက္ကို သိတာေပါ့။ ဒါဆို သူက ဘာလို႔ ျမန္မာလို မတတ္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနတာလဲ။ ရွင္းပါသည္။ ဟန္ပန္ သီအိုရီေတြ အတိုင္အေဖာက္ ညီညီ လုပ္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ၿပီးေတ့ ဘယ္ဘက္ပါမက ညာဘက္ပါ အသားပိုက ကူးေနၿပီဆိုၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ကို လန္႔ေအာင္ ေျခာက္လိုက္ေသးသည္။

ေၾကာ္ျငာမွာ သံုး ေလး ငါးရက္ဆို ထူးျခားမည္ဆိုၿပီး ေဆးေခါက္ေတြ ေဆးရြက္ေတြေပးကာ ေငြ တစ္သိန္း ႏွစ္ေသာင္း ယူထားလိုက္သည္။ ေဆးက တစ္ပတ္စာ ျဖစ္၏။ ၿပီးေတာ့ သူ႔ေဆးဟာ ေရခဲေတာင္ ၾကာပြင့္ထက္ေတာင္ ရွားသည့္ ပံုစံမ်ဳိး။ ဒါေၾကာင့္ တစ္သိန္း ႏွစ္ေသာင္း ယူရသည့္ပံုစံမ်ဳိး။

နား၊ ႏွာေခါင္း ေဆး႐ံုႀကီးမွာ စစ္တာေတာင္ ေငြႏွစ္ေထာင္ အလွဴသာ ထည့္ရၿပီး ဒီမွာ စစ္ေဆးခက လည္း ေစ်းႀကီး။ ၿပီးေတာ့ မရွိသည့္ အသားပိုေတာင္ ညာဘက္မွာ ကူးေနၿပီဟု ဆိုလိုက္ေသး။ တစ္ပတ္စာ ကုန္လွ်င္ ေဆးလာထပ္ယူဖို႔။ တျခားမွာျပလို႔ မ်က္ႏွာမွာ အနာေတြ ျဖစ္လာလွ်င္ေတာ့ သူတို႔ တာဝန္မယူဟု ဆိုလုိက္ေသးသည္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း ယခုေဆးေတြကို တစ္ပတ္ ေသာက္ လိုက္တာ ဆီးက ခ်ဳပ္သြားခဲ့ပါသည္။ အေမကေတာ့ အပုပ္အစပ္ေတြ က်လာလို႔ ေနမွာေပါ့ သားရယ္။ ၾကက္သြန္ အနီကို ပါးပါးလွီး ဖန္ခြက္ထဲမွာ ေရႏွင့္စိမ္၊ သၾကားတစ္စြန္းထပ္ထည့္၊ တစ္ေအာင့္ၾကာ ေတာ့ ေသာက္လိုက္ေပါ့ ဆိုသျဖင့္ အေမ ေျပာသည့္အတိုင္း လုပ္မွ ဆီးျပန္သြားပါသည္။

ကြၽန္ေတာ္ စင္ကာပူ ျပန္ရ၏။ အလံုးက ႀကီးလာသျဖင့္ ကုမၸဏီစရိတ္ျဖင့္ Changi ေဆး႐ံုမွာ တက္ခြဲ လိုက္ပါသည္။ CT Screen ႐ိုက္ၾကည့္ရာ ညာဘက္မွာ ဘာမွ် မရွိပါ။ ယခု ျမန္မာျပည္ ျပန္ေရာက္၍ ဂ်ာနယ္ေတြ ဖတ္ရသည့္အခါ ထို ေဝၚမီေဆာ္ဖာ ေဆးခန္း ေၾကာ္ျငာေတြက ပန္းပန္လ်က္ပဲ ျဖစ္သည္။ ဂ်ာနယ္ေတြကပဲ မသိလို႔လား။ ပိုက္ဆံရလွ်င္ ၿပီးေရာ။ ဘာမဆို ေၾကာ္ျငာေပးတယ္ လုပ္တာလား။ ကြၽန္ေတာ္ မသိပါ။ ကြၽန္ေတာ္သိတာက လူဆိုတာ အလိမ္ခံခ်င္ေသာ သတၱဝါ ျဖစ္သည္ ဆိုျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။

ေမာင္ေက်ာ္သာ (ပဲခူး)

Credit To The Voice Weekly
Read More »

လန္ဒန္ေရာက္ နို္င္ငံေတာ္သမၼတဦးသိန္းစိန္ Chatham House စကားဝိုင္း ေဆြးေႏြးပြဲသို႔ တက္ေရာက္ မိန္႔ခြန္းေၿပာၾကား


ၿဗိတိန္နုိင္ငံ လန္ဒန္ၿမိဳ႕၌ ေရာက္ရွိေနေသာ နုိင္ငံေတာ္သမၼတ ဦးသိန္းစိန္သည္ ဇူလုိင္ ၁၅ ရက္ ညေန ၅ နာရီခြဲတြင္ Chatham House ၌ က်င္းပသည့္ “ၿမန္မာနုိင္ငံ၏ ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲမႈ ေနာက္ကြယ္မွ စိန္ေခၚမႈမ်ားနွင့္ အက်ိဳးရလဒ္မ်ား” ေခါင္းစဥ္ၿဖင့္ စကားဝိုင္းေဆြးေႏြးပြဲသို႔ တက္ေရာက္၍ မိန္႔ခြန္းေၿပာၾကားသည္။

ထိုသို႔ ေၿပာၾကားရာတြင္-

ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ ပထမဆံုး ၿဗိတိန္နို္င္ငံနဲ႔ လန္ဒန္ၿမိဳ႕ေတာ္ကို ေရာက္ရွိတဲ့ ခရီးစဥ္အတြင္း ေခ်ာလ္တန္ေဟာက္စ္မွာ လူႀကီးမင္းတုိ႔နဲ႔ ယခုလုိေတြ႔ဆံု စကားေၿပာခြင့္ရတဲ့အတြက္ အလြန္ဝမ္းေၿမာက္ မိပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ နွစ္နုိင္ငံအၾကားမွာ ရာစုနွစ္ နွစ္ခုေက်ာ္ရွည္ၾကာတဲ့ ပတ္သက္ ဆက္ႏြယ္မႈေတြ ရွိခဲ့တယ္ဆိုတာ အားလံုးသိၾကၿပီး ၿဖစ္ပါတယ္။ ၿမန္မာနုိင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးတဲ့ ေနာက္ပို္င္း ကာလမ်ားမွာ နွစ္နုိ္င္ငံအၾကား ဆက္ဆံေရး ေကာင္းမြန္တဲ့ အခ်ိန္ေတြရွိခဲ့သလို ခက္ခဲတဲ့ အခ်ိန္မ်ားကိုလည္း ေက်ာ္ၿဖတ္ခဲ့ၾက ရပါတယ္။

သို႔ေသာ္လည္း ယခုအခ်ိန္မွာ ၿမန္မာနဲ႔ၿဗိတိန္ နွစ္နုိင္ငံ ဆက္ဆံေရးသမုိင္းဟာ စာမ်က္နွာသစ္တရပ္ ဖြင့္လွစ္နုိင္ခဲ့ၿပီလို႔ ဆုိရမွာၿဖစ္ပါတယ္။ ဒီဆက္ဆံေရး သမုိင္းသစ္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ နွစ္နုိင္ငံရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ သာမကဘဲ ကမၻာလံုးဆုိင္ရာ စိန္ေခၚမႈမ်ားကို ရင္ဆုိင္ ေၿဖရွင္းရာမွာလည္း နွစ္နုိင္ငံပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈေတြ ရွိလာမွာၿဖစ္ပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ နွစ္နုိင္ငံအၾကား ရင္းနွီးနီးစပ္ေစတဲ့ ဆက္စပ္မႈေတြအေပၚမွာ အေၿခခံၿပီး ေရရွည္တည္ၿမဲမယ့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ ပံုစံသစ္တခုကို ဦးတည္ သြားၾကရမွာလည္း ၿဖစ္ပါတယ္။ နယ္ခ်ဲ႕ကိုလိုနီစနစ္ဆုိး ကာလေတြ အတြင္းမွာေတာင္ ၿမန္မာၿပည္သူမ်ားနဲ႔ ၿဗိတိန္ၿပည္သူမ်ားအၾကား ရင္းနွီးခ်စ္ၾကည္မႈေတြ တည္ေဆာက္နုိင္ခဲ့ၿပီး ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ ဓေလ့ထံုးစံမ်ားကို တံတားထိုး ဆက္သြယ္ေပးနို္င္သူေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္တို႔တုိ္င္းၿပည္က ထူးခြ်န္ထက္ၿမက္တဲ့ အမ်ိဳးသား၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ားဟာ အဂၤလန္မွာ ပညာ သင္ၾကားခဲ့ၿပီး ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေတြ၊ သမၼတေတြအၿဖစ္ တုိင္းၿပည္ကို အလုပ္အေကြ်း ၿပဳခဲ့တဲ့ သမုိင္းေၾကာင္း သာဓကမ်ားလည္း ရွိခဲ့ပါတယ္။ နွစ္နုိင္ငံအၾကားက အတိတ္ေတြကို ေမ့ေပ်ာက္လို႔ မရသလိုဘဲ နက္ရိႈင္းတဲ့ ဆက္ႏြယ္ပတ္သက္မႈမ်ားကိုလည္း အသိအမွတ္ၿပဳၾကရမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။ နွစ္နုိ္င္ငံလံုးနဲ႔ သက္ဆုိင္တဲ့ အေမြအနွစ္ေတြ၊ အတိတ္ အေၾကာင္းေတြနဲ႔ နီးစပ္မႈေတြ ရွိၾကၿပီး ဒါေတြကို အားသာခ်က္ေတြအၿဖစ္ အသံုးၿပဳရမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္ဟာ ၿမန္မာသမိုင္းရဲ႕ အေရးႀကီးတဲ့ အခ်ိဳးအေကြ႔တစ္ခုမွာ လူႀကီးမင္းတို႔နဲ႔ အခုလို ေတြ႔ဆံု စကားေၿပာၾကားခြင့္ရတာ ၿဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ အစိုးရဟာ ၂၀၁၁ ခုနွစ္ ဧၿပီလမွာ စတင္တာဝန္ယူခဲ့ၿပီး ယေန႔ကာလမွာ မည္သည့္နိုင္ငံမွာမွ မႀကံဳဘူးေသးတဲ့ ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္ႀကီးကို တာဝန္ယူ လုပ္ေဆာင္ ေနရတာ ၿဖစ္ပါတယ္။ တုိင္းၿပည္ရဲ႕ က႑ေပါင္းစံုကို ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရး လုပ္ေဆာင္ရတာ ၿဖစ္တဲ့အတြက္ က႑တုိင္း၊ ေနရာတုိင္း ေအာင္ၿမင္မွသာလွ်င္ ဒီၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္တခုလံုး ေအာင္ၿမင္တယ္လို႔ ဆုိနုိင္မွာလည္း ၿဖစ္ပါတယ္။

အခုအခ်ိန္မွာ ၿမန္မာနိုင္ငံကို လာေရာက္သူတုိင္း ၿမင္သာနုိ္င္တဲ့ အခ်က္တခုကေတာ့ ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္ကေန အေကာင္အထည္ေဖာ္ေပးလိုက္တဲ့ ရလဒ္တခုၿဖစ္တဲ့ မတူညီတဲ့ အေတြးအေခၚေတြ၊ စဥ္းစားမႈပံုစံေတြရဲ႕ အားေကာင္းတဲ့ ယွဥ္ၿပိဳင္မႈေတြနဲ႔ ေဆြးေႏြး ၿငင္းခုန္မႈမ်ားကေန ေပၚေပါက္လာတဲ့ ခြန္အားပဲၿဖစ္ပါတယ္။ ၿမန္မာၿပည္သူေတြအေနနဲ႔ ဒီၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္ေတြ မေအာင္ၿမင္လို႔ မၿဖစ္ဘူးလို႔ လက္ခံသိရွိထားၾကတဲ့အတြက္ ဒီလို ရလဒ္ေတြ ရရွိလာတာလည္း ၿဖစ္ပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားရဲ႕ ပထမဆံုး က႑ကေတာ့ နုိင္ငံေရး ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲမႈပဲ ၿဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔မွာ ဖြဲ႔စည္းပံု အေၿခခံဥပေဒ အသစ္တရပ္ ေပၚေပါက္ၿပီး ၿဖစ္သလို ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားလည္း က်င္းပနုိင္ခဲ့ပါၿပီ။ သတင္းမီဒီယာနဲ႔ အင္တာနက္ ပိတ္ပင္ကန္႔သတ္မႈေတြကိုလည္း ရပ္တန္႔နုိင္ခဲ့ၿပီး လြတ္လပ္စြာ ေရးသားထုတ္ေဖာ္ ေၿပာဆိုခြင့္နဲ႔ အသင္းအဖြဲ႔မ်ား ဖြဲ႔စည္းခြင့္ကို ကာကြယ္တဲ့ ဥပေဒမ်ားလည္း ၿပ႒ာန္းနုိင္ခဲ့ၿပီ ၿဖစ္ပါတယ္။ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာေသာ အက်ဥ္းသားမ်ားကိုလည္း လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေပးနုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့အၿပင္ နုိင္ငံေရး ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံေနရသူ တစ္ဦးတေယာက္မွ် မက်န္ရွိေစေရးအတြက္ ယခင္နုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္းမ်ား ပါဝင္တဲ့ ေကာ္မတီ တစ္ရပ္ ဖြဲ႔စည္းၿပီး စိစစ္ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိပါတယ္။ ယခုနွစ္ ကုန္ခ်ိန္မွာ ၿမန္မာနုိင္ငံမွာ နိုင္ငံေရး ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံရတဲ့ နုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား တစ္ဦးမွွ် မက်န္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္သြားမွာ ၿဖစ္တဲ့အေၾကာင္းလည္း အသိေပးေၿပာၾကား လုိပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ဟာ ရာစုနွစ္တဝက္ေလာက္ၾကာတဲ့ ဗဟိုဦးစီးစနစ္နဲ႔ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္မႈ ပံုစံကေန ဒီမုိကေရစီစနစ္ကို ကူးေၿပာင္းနုိ္င္ဖို႔အတြက္ ယခုလို ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲမႈ မ်ားကို ေဆာင္ရြက္ေနတာ ၿဖစ္ပါတယ္။ အခုကိစၥဟာ လြယ္ကူတဲ့ ကိစၥမဟုတ္တာကို လူႀကီးမင္းတုိ႔ အေနနဲ႔ နားလည္လက္ခံ ထားၾကမယ္လို႔လည္း ယံုၾကည္ပါတယ္။ ရုတ္ၿခည္းနုိင္ငံေရး ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲမႈေၾကာင့္ ၿဖစ္ေပၚလာတဲ့ သက္ေရာက္မႈေတြကို အင္စတီက်ဴးရွင္းမ်ားက ခံနုိင္ရည္မရွိတဲ့ ကိစၥေတြနဲ႔ ဒီမုိကေရစီဓေလ့ ရွင္သန္ခုိင္မာမႈ မရွိနုိင္ေသးတဲ့ အေၿခအေနမွာ အၾကမ္းဖက္မႈနဲ႔ မင္းမဲ့စရိုက္ဆန္စြာ ၿပဳက်င့္တဲ့ ကိစၥရပ္ေတြကိုလည္း ေနရာအနွံ႔မွာ ႀကံဳေတြ႔ရလ်က္ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္မ်ား ေဆာင္ရြက္တဲ့ အခါမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ႕ လက္ေတြ႔ အေၿခအေနအမွန္နဲ႔ ကိုက္ညီၿပီး မွန္မွန္နဲ႔ၿမန္ၿမန္ ဆက္သြားနုိင္ေအာင္လညး္ သတိႀကီးစြာ ထားၿပီး ေဆာင္ရြက္ေနရပါတယ္။

ဒီမုိကေရစီဆုိတဲ့ေနရာမွာ ေရြးေကာက္ပြဲေတြ၊ အေၿခခံလြတ္လပ္ခြင့္ေတြနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းပံု အေၿခခံဥပေဒေတြသာမက ဒီမုိကေရစီ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ေတြ၊ က်င့္ဝတ္ေတြနဲ႔ နိုင္ငံသား ၿဖစ္မႈကို နားလည္တဲ့ ပံုစံေတြလည္း ပါဝင္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္အေနနဲ႔ နုိင္ငံေရး ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲမႈ ၿဖစ္စဥ္ဟာ အလြန္လြယ္ကူတဲ့ ကိစၥတခုၿဖစ္လိ္မ့္မယ္လို႔ စိတ္ကူးယဥ္ထားၿခင္းမ်ိဳး မရွိသလို တဖက္မွာလည္း ဒီၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္ ေအာင္ၿမင္ဖို႔အတြက္ အၿပည့္အဝ ယံုၾကည္မႈ ရွိပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေအာင္ၿမင္ဖို႔ လိုအပ္တဲ့ ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရး ၿဖစ္စဥ္ရဲ႕ ဒုတိယ မ်က္နွာစာ တစ္ရပ္ကေတာ့ ဗဟိုအစုိးရက ခ်ဳပ္ကိုင္ၿပီး အထီးက်န္တဲ့ စီးပြားေရးပံုစံကေန ကမၻာ့ေစ်းကြက္အတြင္း ၿပန္လည္ဝင္ေရာက္နုိင္ေရးအတြက္ လြတ္လပ္စြာ ယွဥ္ၿပိဳင္ခြင့္ ရွိတဲ့ ေစ်းကြက္စီးပြားေရး မူဝါဒမ်ားကို အေၿခခံတဲ့ စီးပြားေရးပံုစံတခုကို ၿပန္လည္ မူေဘာင္ခ် တည္ေဆာက္မႈပဲ ၿဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔နုိင္ငံဟာ သဘာဝသယံဇာတေတြ အေၿမာက္အၿမားကို ပိုင္ဆုိင္ထားပါတယ္။ အာရွတုိက္ရဲ႕ လမ္းဆံုလမ္းခြ အခ်က္အခ်ာၾကတဲ့ တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယအၾကားမွာ တည္ရွိၿပီး အေရွ႕ေတာင္အာရွ နုိင္ငံမ်ားနဲ႔ ထိစပ္ေနတဲ့အတြက္ မက္ေမာေလာက္ဖြယ္ရွိတဲ့ ပထဝီ အေနအထားကိုလည္း ပိုင္ဆုိင္ထားပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ နုိင္ငံဟာ အလြန္ကို အလားအလာ ေကာင္းတဲ့ ေနရာတစ္ခုၿဖစ္တယ္ဆုိတာကိုလည္း နားလည္ သိရွိပါတယ္။ နုိင္ငံတကာ ကုန္သြယ္မႈေတြနဲ႔ ရင္းနွီးၿမႇဳပ္နွံမႈမ်ားအတြက္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ နုိ္င္ငံရဲ႕ ေစ်းကြက္ေတြကို ဖြင့္လွစ္သြားရမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုေဆာင္ရြက္တဲ့ အခါမွာလည္း ဆင္းရဲ ႏြမ္းပါးမႈေလ်ာ့ခ်နို္င္ဖုိ႔နဲ႔ သာမန္လယ္သမား၊ အလုပ္သမား လူတန္းစားမ်ားအထိ္ အက်ိဳးေက်းဇူး ခံစားနုိ္င္ဖို႔ လုပ္ေဆာင္ရမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။ ၿမန္မာနို္င္ငံရဲ႕ သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ ၿပည္သူမ်ားကို ဆင္းရဲတြင္းကေန ကယ္ထုတ္နုိ္င္ေရးထက္ အေရးႀကီးတဲ့ကိစၥ မရွိနုိင္ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တို႔အေနနဲ႔ အဂတိလုိက္စားမႈေတြ တုိက္ဖ်က္သြားရမွာ ၿဖစ္သလုိ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ ကာကြယ္ထိန္းသိမ္းေရးကိုလည္း အားထုတ္ ေဆာင္ရြက္ရမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။

ဒီလို ကိစၥေတြကို ဦးတည္ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္တဲ့ေနရာမွာ အေရးႀကီးတဲ့ အဆင့္မ်ားကို ေဖာ္ေဆာင္ၿပီး ၿဖစ္ပါတယ္။ ေငြလဲႏႈန္း ပံုစံမ်ိဳးစံုၿဖစ္ေနတဲ့ ေငြေၾကးလဲလွယ္မႈ စနစ္ကို ၿပဳၿပင္ၿခင္း၊ ႏိုင္ငံတကာ ေၾကြးၿမီမ်ားကို စနစ္တက် ၿပန္လည္ ညႇိႏိႈင္းၿခင္း၊ ႏိုင္ငံတကာ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔ အေရးယူမႈမ်ား ရုပ္သိမ္းေရး၊ ရင္းႏွီးၿမႇဳပ္ႏွံမႈ ဥပေဒနဲ႔ မူဝါဒ အသစ္မ်ား ၿပ႒ာန္းၿခင္း တို႔ကို ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီ ၿဖစ္ပါတယ္။ အေရးႀကီးတဲ့ ၿပည္သူ႔ေရးရာ ဝန္ေဆာင္မႈ လုပ္ငန္းမ်ားနဲ႔ အေၿခခံ အေဆာက္အဦေတြ ၿဖစ္တဲ့ လွ်ပ္စစ္က႑၊ ဆက္သြယ္ေရးနဲ႔ နည္းပညာ က႑မ်ားမွာလည္း တိုးတက္မႈေတြ ေဖာ္ေဆာင္ ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။

သဘာဝ သယံဇာတေတြကို စနစ္တက် စီမံခန္႔ခြဲႏိုင္ဖို႔၊ ရင္းႏွီးၿမႇဳပ္ႏွံမႈေတြ ဖိတ္ေခၚဖို႔နဲ႔ ပြင့္လင္းၿမင္သာမႈ ရွိစြာ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ဖို႔ အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အေနနဲ႔ EITI အဖြဲ႕ဝင္ တစ္ႏိုင္ငံၿဖစ္ေရး ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။ ၿမန္မာႏိုင္ငံ အေနနဲ႔ သယံဇာတ ကပ္ဆိုက္မႈ မႀကံဳေတြ႕ေစေရးနဲ႔ သယံဇာတမ်ားကိုလည္း ဆင္းရဲႏြမ္းပါးမႈ ေလ်ာ့ခ်ေရး မွာ ထိေရာက္စြာ အသံုးၿပဳႏိုင္ေရးကို ေဆာင္ရြက္ရမွာ ၿဖစ္သလို အဂတိလိုက္စားမႈကို အားေပးတာမ်ိဳး မၿဖစ္ေစဖို႔လည္း စနစ္တက် ေဆာင္ရြက္ လ်က္ ရွိပါတယ္။

ၿမန္မာႏိုင္ငံ ႀကံဳေတြ႕ေနရတဲ့ စိန္ေခၚမႈမ်ားဟာ အလြန္ပဲ ႀကီးမားပါတယ္။ ဥပမာ ေၿပာရရင္ ေၿမယာပိုင္ဆိုင္မႈ ကိစၥရပ္ေတြဟာ တကယ္ေတာ့ အလြန္ရႈပ္ေထြးၿပီး တရားဥပေဒနဲ႔အညီ ပြင့္လင္းၿမင္သာစြာနဲ႔ ကိုင္တြယ္ေၿဖရွင္းသြားရမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။ ၿမန္မာၿပည္သူေတြရဲ႕ ေရရွည္အက်ိဳးစီးပြား ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေစဖို႔အတြက္ ေဆာင္ရြက္ ခ်က္ တစ္ခုအေနနဲ႔ တရားမွ်တ ပြင့္လင္းၿမင္သာၿပီး လြယ္ကူရွင္းလင္းတဲ့ ေၿမယာ ပိုင္ဆိုင္ၿခင္း မူဝါဒေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခ်မွတ္ေဆာင္ရြက္သြားမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။

အေၿခခံ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈေတြ ပညာေရးနဲ႔ ေငြေၾကးဝန္ေဆာင္မႈ ကိစၥရပ္ ေတြဟာလည္း အားရေလာက္ဖြယ္ အေနအထား မရွိေသးတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ လ်င္ၿမန္ႏိုင္ဖြယ္ရွိတဲ့ ၿမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ ခရီးသြားလုပ္ငန္းက႑ကို အၿခား ႏိုင္ငံမ်ားမွ ခရီးသြားလုပ္ငန္းေၾကာင့္ ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ ဆိုးက်ိဳးေတြလို မၿဖစ္ေပၚေစ ရေအာင္ စနစ္တက် စီမံခန္႔ခြဲမႈေတြ ၿပဳလုပ္ရမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။ ၿမန္မာႏိုင္ငံမွာ ၂၀၃၀ ခုႏွစ္ေလာက္က်ရင္ ၿမိဳ႕ၿပေတြမွာ ခန္႔မွန္းတြက္ခ်က္မႈအရ လူဦးေရ ၁၀ သန္းေလာက္ ထပ္တိုးလာႏိုင္ၿပီး ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အေရးတႀကီး ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ စိန္ေခၚမႈ တစ္ရပ္ ၿဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အေနနဲ႔ ၿမိဳ႕ၿပ စီမံကိန္းမ်ားကိုလည္း ခ်မွတ္အေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္ေနရပါတယ္။ ၿမန္မာႏို္င္ငံရဲ့ အႀကီးဆံုး ၿမိဳ႕ၿပႀကီး တစ္ခုၿဖစ္တဲ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈအတြက္ အဟန္႔အတား မၿဖစ္ေစဘဲ တြန္းအားတခု ၿဖစ္ေစဖို႔ ေဆာင္ရြက္သြားရမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို ေရွးေဟာင္းယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္မႈေတြ၊ စိမ္းလန္း စိုၿပည္မႈေတြ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈေတြနဲ႔ ပနံရတဲ့ ၿမိဳ႕ႀကီးတစ္ၿမိဳ႕ ၿဖစ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ လ်က္ ရွိေနပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ အေနနဲ႔ ၿဗိတိန္အစိုးရရဲ႕ ကူညီေထာက္ပံ့မႈမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ရွိေၾကာင္း ေၿပာၾကားလိုပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ အေနနဲ႔ အၿခားႏိုင္ငံေတြရဲ့ အကူအညီေတြေပၚမွာ မီွခိုေနတဲ့ ႏိုင္ငံမၿဖစ္လိုပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံ အေနနဲ႔ အနာဂတ္မွာ ကိုယ့္ေၿခေထာက္ေပၚကိုယ္ရပ္တည္ႏိုင္ေရးအတြက္ အခုလို အသြင္ ကူးေၿပာင္းေရး ကာလမွာ ပညာေရးနဲ႔ အရည္အေသြးၿမႇင့္တင္မႈ အကူအညီေတြ အထူးလိုအပ္ပါတယ္။ အလိုအပ္ဆံုးကေတာ့ ၿမန္မာၿပည္သူမ်ား ဆင္းရဲတြင္းကေန လြတ္ေၿမာက္ေစဖို႔ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈနဲ႔ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းမ်ား ဖန္တီးေပးႏိုင္မယ့္ တာဝန္သိၿပီး တာဝန္ယူတဲ့ ရင္းႏွီးၿမႇဳပ္ႏွံမႈနဲ႔ ကုန္သြယ္မႈေတြပဲ ၿဖစ္ပါတယ္။ နည္းပညာနဲ႔ အေတြ႕အႀကံဳ လႊဲေၿပာင္းေပးႏိုင္မယ့္ ေဒသတြင္း စီးပြားေရး ေအာင္ၿမင္မႈမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံ ပါဝင္လာႏိုင္ေစဖို႔ ကူညီေပးႏိုင္မယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ားကို အၿခားအာရွႏိုင္ငံမ်ားက လူငယ္မ်ားနဲ႔ တန္းတူရည္တူ အခြင့္အေရး ေပးႏိုင္မယ့္ ရင္းႏွီးၿမႇဳပ္ႏွံမႈေတြ လုိအပ္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားရဲ့ တတိယ မ်က္ႏွာစာလည္း ၿဖစ္တဲ့ အေရးႀကီးဆံုးက႑လို႔လည္း ဆိုရမယ့္ ကိစၥကေတာ့ ၿပည္တြင္းမွာ လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡေတြ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းၿပီး တရားမွ်တမႈနဲ႔ ေရရွည္တည္တံ့တဲ့ အလုံးစံု ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရရွိေရးပဲ ၿဖစ္ပါတယ္။

၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရၿပီး လပိုင္း အၾကာမွာပဲ စတင္ခဲ့တဲ့ ဒီလက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡဟာ ကမၻာေပၚမွာ အရွည္ၾကာဆံုး လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡ တခုၿဖစ္ေနဆဲ ၿဖစ္ပါတယ္။ အာႏိုးလ္တိြဳင္ဘီ ခ်ာလ္တန္ေဟာက္စ္ရဲ့ ဒါရိုက္တာ အၿဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္စဥ္တည္းက ၿမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡေတြ စတင္ေနခဲ့တာလို႔လည္း ဆိုရမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡ ေတြကို ရပ္တန္႔ပစ္ရပါမယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အစိုးရအေနနဲ႔လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရရွိဖို႔ မနားမေန ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိပါတယ္။ လက္ရွိ ရွိေနတဲ့ လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တုိင္းရင္းသားေတြၾကားမွာ ကာလရွည္ၾကာ ခံစားေနခဲ့ရတဲ့ ခါးသီးတဲ့ ဒဏ္ရာေတြ၊ စူးနစ္တဲ့ အေတြ႕အႀကံဳ ေတြနဲ႔ ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ အိပ္မက္ေတြအေပၚမွာ အၿမစ္တြယ္လ်က္ ရွိေနပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ ထူးၿခားတဲ့ အခ်က္ တစ္ခ်က္ကေတာ့ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ တစ္ဖြဲ႕တည္းနဲ႔ မဟုတ္ဘဲ ၁၂ ဖြဲ႕ေက်ာ္နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္ေနရတာ ၿဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္မႈ ၿဖစ္စဥ္တစ္ရပ္ရဲ့ နက္နဲရႈပ္ေထြးမႈကို ၁၂ နဲ႔ ေၿမႇာက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံ ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ စိန္ေခၚမႈကို မွန္းဆၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီစိန္ေခၚမႈေတြမွာ ကိုယ္ပိုင္ ၿပ႒ာန္းခြင့္၊ တန္းတူညီမွ်မႈ၊ ႏိုင္ငံေရးအာဏာခြဲေဝမႈ၊ စီးပြားေရး အသီးအပြင့္ခြဲေဝမႈနဲ႔ လံုၿခံဳေရး က႑ဆို္င္ရာ ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲမႈေတြ ပါဝင္ပါတယ္။

တစ္ဆက္တည္းမွာပဲ လံုၿခံဳေရးက႑ဆိုင္ရာ ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲမႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေတာ့လည္း ၿမန္မာႏို္င္ငံေတာ္ အစိုးရအေနနဲ႔ လံုၿခံဳေရးဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္ေတြကို ႏိုင္ငံတကာ နဲ႔ ပူးေပါင္းၿပီး ေဆာင္ရြက္သြားဖို႔ ဆႏၵရွိပါတယ္။ ၿမန္မာႏွင့္ ၿဗိတိန္ တပ္မေတာ္တို႔အၾကား ရင္းႏွီးခ်စ္ၾကည္တဲ့ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈမ်ားကို တုိးၿမႇင့္ ေဆာင္ရြက္လိုပါတယ္။ လက္ရွိ ဒီမုိကေရစီ အသြင္ကူးေၿပာင္းေရးကာလမွာ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအဝိုင္းနဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၿခင္းအားၿဖင့္ ၿမန္မာႏို္င္ငံအေနနဲ႔ ၿပည္တြင္း လံုၿခံဳေရး ကိစၥရပ္ေတြကို ပိုမိုခိုင္မာေစရံုသာမက ကမၻာ့လံုၿခံဳေရးဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္ေတြ ကိုလည္း တက္ၾကြစြာ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မွာ ၿဖစ္ပါတယ္။

ႏို္င္ငံေတာ္လံုၿခံဳေရးဆိုင္ရာ ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္ဟာ ၿမန္မာႏို္င္ငံေတာ္ အစိုးရ လက္ရွိ အေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ အေရးႀကီး လုပ္ငန္းစဥ္ ေတြထဲက အဓိက လုပ္ငန္းစဥ္တစ္ရပ္ ၿဖစ္ပါတယ္။ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္ ကို ဆက္လက္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုိင္ဖို႔အတြက္ လိုအပ္တဲ့ နည္းပညာပိုင္း စြမ္းရည္ေတြကို ၿဖည့္ဆည္းၿခင္းၿဖင့္ ၿမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္ငန္းစဥ္ကို အရွိန္အဟုန္ ၿမႇင့္ႏို္င္မွာ ၿဖစ္ပါတယ္။

စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္မွ ဒီမုိကေရစီအစိုးရ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး စနစ္ကို ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အသြင္ကူးေၿပာင္းႏိုင္ဖို႔အတြက္ တပ္မေတာ္ အပါအဝင္ ႏိုင္ငံေတာ္လံုၿခံဳေရး အင္အားစုေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လိုအပ္တဲ့ ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲမႈေတြကို လုပ္ေဆာင္ သြားရမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရအေနနဲ႔ ၿမန္မာနိုင္ငံရဲ့ စစ္ဘက္- အရပ္ဘက္ ဆက္ဆံေရး ၿမန္ၿမန္ဆန္ဆန္ တိုးတက္ေကာင္းမြန္လာဖို႔နဲ႔ ရရွိလာတဲ့ တုိးတက္မႈေတြကို ဆက္လက္ ခို္င္မာေနေစဖို႔အတြက္ နို္င္ငံတကာရဲ့ အကူအညီေတြ အႀကံၿပဳခ်က္ေတြကို ႀကိဳဆိုလ်က္ ရွိပါတယ္။ ဒီကိစၥေတြဟာ ၿမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ ႏိုင္ငံေရး ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္ေအာင္ၿမင္ဖို႔ အတြက္ အဓိကက်တဲ့ အခ်က္တစ္ခုလည္း ၿဖစ္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ ဂုဏ္ယူစြာ ေၿပာၾကားလိုတာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အစိုးရ တာဝန္ယူထားတဲ့ ႏွစ္ႏွစ္တာ ကာလအတြင္းမွာ အဓိက တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕ အားလံုးနီးပါးနဲ႔ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲႏိုင္ခဲ့ၿပီး က်န္ရွိေနေသးတဲ့ KIO အဖြဲ႕အစည္းနဲ႔ လည္း ပဏာမ ၿငိမ္ခ်မ္းေရး သေဘာတူညီခ်က္ အခ်ိဳ႕ကို ၿပီးခဲ့တဲ့ ေမလ အကုန္ပိုင္းမွာ လက္မွတ္ေရးထိုးႏိုင္ခဲ့ၿပီ ၿဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ပဲ ၿဖစ္ပါတယ္။

လာမယ့္ရက္မ်ားအတြင္းမွာ တစ္ၿပည္လုံး အတိုင္းအတာနဲ႔ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး သေဘာတူ စာခ်ဳပ္ကို လက္မွတ္ေရးထိုးႏုိင္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ေနၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏုိင္ငံရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားမွာ အေရးႀကီးတဲ့ အဆင့္တစ္ဆင့္ကို ေက်ာ္ၿဖတ္ ႏုိင္ေတာ့မွာ ၿဖစ္ပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းေၿခာက္ဆယ္ေက်ာ္အတြင္း ၿမန္မာႏုိင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံလုံး အတိုင္းအတာနဲ႔ ေသနတ္သံေတြ ခ်ဳပ္ၿငိ္မ္းမယ့္ေန႔ ၿဖစ္လာမွာ ၿဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီလက္မွတ္ ေရးထိုးႏိုင္မႈဟာ အလြန္အေရးႀကီးတဲ့ သမိုင္းအခ်ိဳးအေကြ႔ တစ္ခုၿဖစ္ၿပီး အားလုံးက ဝမ္းေၿမာက္ဂုဏ္ယူ ေပ်ာ္ရြႊင္ႀကရမယ့္ ကိစၥတခုလည္း ၿဖစ္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း ဒါဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေမ်ွာ္လင့္ေနတဲ့ တရားမ်ွတၿပီး ေရရွည္ တည္တံ႔တဲ့ ၿငိမ္္းခ်မ္းေရးရဲ႕ ကနဦး ေၿခလွမ္းမ်ွသာၿဖစ္ၿပီး ေစ့စပ္ညိွႏႈိင္းမႈေတြကေနတစ္ဆင့္ သေဘာတူညီခ်က္ေတြ ရရွိေအာင္ ခက္ခဲတဲ့ ေဆြးေႏြးမႈေတြကို မၿဖစ္မေန ဆက္လက္ လုပ္ေဆာင္သြားရဦးမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။

ၿမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ၿဖစ္္စဥ္ေအာင္ၿမင္မႈဟာ ၿပည္သူလူထုအားလုံးကို ကိုယ္စား ၿပဳႏုိင္တဲ့ ၿမန္မာ့အမ်ိဳးသားေရး လကၡဏာသစ္ ( National Identity) တရပ္ တည္ေဆာင္ႏိုင္မႈနဲ႕ တိုက္ရို္က္ဆက္စပ္ ပတ္သက္ေနပါတယ္။ တိုင္းရင္းသား မ်ိဳးႏြယ္စုမ်ား အားလုံး၊ ဗုဒၶဘာသာ၊ ခရစ္ယာန္ ဘာသာ၊ အစၥလာမ္ဘာသာနဲ႔ ဟိႏၵဴဘာသာ စတဲ့ လူမ်ိဳးဘာသာမေရြး ၿမန္မာႏုိင္ငံသားမ်ား အားလုံးသေဘာတူညီ လက္ခံနိုင္တဲ့ National Identity သစ္တရပ္ကို တည္ေဆာက္ႀကရမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။ တုိင္းရင္းသားေပါင္းစုံနဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့စုံရွိတဲ့ ၿမန္မာႏုိင္ငံမွာ မတူညီတဲ့ တိုင္းရင္းသား ဘာသာစကားေပါင္း အေၿမာက္အမ်ားကို ေၿပာဆိုတဲ့ လူမ်ိဳးစုမ်ားနဲ႔ ကမၻာမွာ ႀကီးၿမတ္တဲ့ ဘာသာတရားႀကီးမ်ားကိုိ အသီးသီး ကိုးကြယ္ယုံႀကည္ သူမ်ားစြာ ရွိပါတယ္။ ၿမန္မာႏုိင္ငံမွာ လတ္တေလာ ေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့ ပဋိပကၡေတြနဲ႔ အႀကမ္းဖက္မႈေတြေႀကာင့္ ႏုိင္ငံ တကာ အသိုင္းအဝိုင္း အေနနဲ႔ စိုးရိမ္ပူပန္မႈေတြ ၿဖစ္ခဲ့ႀကရပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ အေနနဲ႔ အႀကမ္းဖက္မႈေတြ၊ လူမ်ိဳးေရးနဲ႔ ဘာသာေရး မုန္းတီးမႈေတြ ေပၚေပါက္ေအာင္ ေသြးထိုး လံႈ႕ေဆာ္သူ မည္သူကိုမဆို လုံးဝ သည္းခံခြင့္လႊတ္သြားမွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတဲ့ မူဝါဒကို ဆက္လက္ က်င့္သုံးသြားမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။

လူႀကီးမင္းမ်ား သိထားႀကတဲ့အတိုင္း အသြင္ကူးေၿပာင္းေရးကာလေတြမွာ ေပၚေပါက္ လာတဲ့ ႏုိင္ငံေရး ပြင့္လင္း လြတ္လပ္မႈေတြကို ခုတုံးလုပ္၊ အၿမတ္ထုတ္ၿပီး မလိုလား အပ္တဲ့ ၿပႆနာေတြ ေပၚေပါက္လာေအာင္ လုပ္ေဆာင္ႀကသူမ်ား ရွိတတ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္အေနနဲ႔ ဒီၿပႆနာေတြကို ေၿဖရွင္းတဲ့ေနရာမွာ ႏုနယ္ေသးတဲ့ ဖြ႔ံၿဖိဳးဆဲ ဒီမိုကေရစီဆိုတဲ့ အေနအထား တစ္ရပ္ကေန ကိုင္တြယ္ေၿဖရွင္းေနရတာ ၿဖစ္ပါတယ္။ လူမ်ိဳးေရး၊ ဘာသာေရး ကြဲၿပားၿခားနားမႈေတြကုိ အာဏာရွင္စနစ္ဆီကို ၿပန္ဦးတည္ဖို႔ ခုတုံးလုပ္ အသုံးခ်ခံရၿခင္းမ်ိဳး မၿဖစ္ေစဖို႔အတြက္ ဘာသာေပါင္းစုံ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြး ပြဲေတြ ၿဖစ္ေၿမာက္ေအာင္၊ မတူညီတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း အသိုက္အဝန္းေတြႀကားမွာ နားလည္ယုံႀကည္မႈေတြ တိုးတက္လာေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။ ဒီလို ႀကိဳးပမ္္းေဆာင္ရြက္တဲ့ေနရာမွာ ဒီတာဝန္ရဲ႕ နက္နဲ သိမ္ေမြ႔မႈေတြကုိ အသိအမွတ္ၿပဳ နားလည္ေပးဖို႔၊ လိုအပ္တဲ့ စိတ္ရွည္သည္းခံမႈေတြ ထားရွိေပးဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံလိုပါတယ္။

လတ္တေလာ သတင္းေခါင္းစဥ္ေတြ သက္သက္ထက္ ေက်ာ္လြန္ခဲ့တဲ့ နားလည္မႈေတြ ထားရွိေပးႀကဖို႔လညး္ တုိက္တြန္း လိုုပါတယ္။ လတ္တေလာမွာ အႀကမ္းဖက္မႈေတြနဲ႔ ပဋိပကၡေတြရွိခ့ဲ့ေပမယ့္ မတူညီတဲ့ ရိုးရာဓေလ့ေတြနဲ႔ ကိုးကြယ္ ယုံႀကည္မႈေတြ ရွိႀကတဲ့ ၿမန္မာႏုိင္ငံသား အားလုံးဟာ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ ေက်ာင္းေနဖက္ေတြ၊ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ေတြ အိမ္နီးခ်င္းေတြ အၿဖစ္ ရင္းႏွီးခ်စ္ႀကည္စြာနဲ႔ ႏွစ္ေပါင္းရွည္ႀကာ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ေနထိုင္လာခဲ့ႀကတာ ၿဖစ္ပါတယ္။ ရန္ကုန္္ၿမိဳ႕လည္ေခါင္မွာ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အတူယွဥ္တြဲ တည္ရွိလာတဲ႔ ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားရဲ႕ ဘုရားပုထိုးေစတီမ်ား၊ ခရစ္ယာန္ ဘာသာဝင္မ်ား၊ ဟိႏၵဴဘာသာဝင္မ်ား၊ ဂ်ဴးဘာသာဝင္မ်ားရဲ႕ ဘုရားရွိခိုး ေက်ာင္းမ်ား၊ တရုတ္ဘုံေက်ာင္းမ်ားနဲ႔ အစၥလာမ္ ဘာသာဝင္မ်ားရဲ႕ ဗလီမ်ားဟာ ကြဲၿပားမႈမ်ား အေပၚမွာ အစဥ္အလာအရ စိတ္ရွည္သည္းခံႏုိင္စြမ္းရွိတဲ့ ၿမန္မာ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း ၿဖစ္တယ္ဆုိတာ ၿပသေနတဲ့ သက္ေသ သာဓကမ်ားပဲ ၿဖစ္ပါတယ္။ ဒီအစီအစဥ္ အလာေတြ အေပၚမွာ အေၿခခံၿပီး ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႏုိင္ငံမွာရွိတဲ့ ကြဲၿပားၿခားနားတဲ့ ဝိေသသ ေတြကို အားနည္းခ်က္ မၿဖစ္ေစဘဲ အင္အားေတြၿဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ရမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တု႔ိ ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားမွာ ပါဝင္ေနတဲ့ က႑အားလံုးဟာ တစ္ခုန႔ဲတစ္ခုကို အၿပန္အလွန္ အက်ဳိးၿပဳၿပီး အားၿဖည့္ကူညီေပးပါ တယ္။ ကမၻာ့ကုလသမဂၢအဖြဲ႕ႀကီးက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမရွိဘဲ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ မရႏုိင္ပါဘူး၊ ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္မႈ မရွိဘဲနဲ႔လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး မရႏုိင္ပါဘူး၊ လူ႔အခြင့္အေရးေတြ မရွိရင္ ေတာ့ ႏွစ္ခုစလံုး မရႏုိင္ပါဘူးလုိ႔ ဆုိထားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ ထပ္မံၿဖည့္စြက္ ခ်င္တာကေတာ့ ဒီမုိကေရစီကို ဦးတည္တဲ့ လက္ေတြ႕က်တဲ့ ၿဖစ္ထြန္းတိုးတက္မႈ ေတြကလည္း မရွိမၿဖစ္လုိအပ္တယ္ဆုိတာပဲၿဖစ္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ေၿပာခဲ့သလုိပဲ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ၿမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ ၿပဳၿပင္ ေၿပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္ဟာ သမုိင္းမွာ တစ္ႀကိမ္တခါမွ မႀကံဳဖူးေသးတဲ့ ေဆာင္ရြက္ မႈႀကီး တစ္ရပ္ၿဖစ္ပါတယ္။ ဗဟိုအုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ကေန ဒီမုိကေရစီ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ဆီ၊ ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္တဲ့ စီးပြားေရးကေန လြတ္လပ္တဲ႕ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးစနစ္စီ ကူးေၿပာင္းေနတဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္တည္းမွာပဲ မတူညီတဲ့ သေဘာသဘာဝရွိတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္ငန္းစဥ္ ၁၂ ခုကို တည္ေဆာက္ေနရသလို ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေနာက္က် က်န္ေန ခဲ့တဲ့ ႏုိင္ငံတကာဆက္ဆံေရးမွာလည္း ဆက္ဆံေရးပံုစံသစ္ တစ္ခုကို ၿပန္လည္ တည္ေဆာက္ေနရပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အေနနဲ႔ ဒီလိုခက္ခဲတဲ့ ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အထီးက်န္ဆန္ေနခဲ့ရတဲ့ အေၿခအေနေတြနဲ႔ အေရးယူ ပိတ္ဆို႔မႈေတြေႀကာင့္ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအဝုိင္းနဲ႔ ထိေတြ႕ဆက္ဆံမႈ အားနည္းခဲ့ရတဲ့ ၿပည္သူေတြအႀကားမွာ အားနည္းမႈေတြရွိတဲ့ အင္စတီက်ဴးရွင္းေတြ၊ ေခတ္စနစ္နဲ႔ အံဝင္ခြင္က် မၿဖစ္ေတာ့တဲ့ အင္စတီက်ဴးရွင္းေတြနဲ႔ ေဆာင္ရြက္ေနရတာ ၿဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႀကိဳးပမ္း ေဆာင္ရြက္ေနတာဟာ အသစ္တည္ေဆာက္ရတာ မဟုတ္ဘဲ ရွိရင္းစြဲအေၿခအေနမ်ားကေန ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲယူရတာၿဖစ္ၿပီး ဆယ္စုနွစ္မ်ားစြာ အထီးက်န္ဆန္ခဲ႔ရတဲ႔ အေၿခအေနေတြ ကေန ေပၚေပါက္လာတဲ့ စဥ္းစားေတြးေခၚမႈ ပံုစံေတြကို ေၿပာင္းလဲဖို႔ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ ရြက္ေနရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အေနနဲ႔ အခင္းအက်င္းသစ္ေတြကို ဦးတည္ခ်ီတက္ ေနရသလုိ အရွိန္မေသေသးတဲ့ စနစ္ေဟာင္းရဲ႕ အမူအက်င့္မ်ား ကိုလည္း ရပ္တန္႔ႏုိင္ဖုိ႔ ႀကိဳးပမ္းေနရပါတယ္။

ဒီလုိအခက္အခဲေတြႀကားထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အစုိးရအေနနဲ႔ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ႏွစ္ကစၿပီး ေဆာင္ရြက္အေကာင္အထည္ေဖာ္လာခဲ့တဲ့ ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ တစ္ခုထဲပဲ ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ မ်ဳိးဆက္သစ္လူငယ္ေတြ အတြက္ ပိုမုိေကာင္းမြန္တဲ့ အနာဂတ္၊ ပိုမိုေကာင္းမြန္ၿပည့္စံုတဲ့ ဘဝတစ္ခု ဖန္တီးေပး ႏုိင္ဖုိ႔ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ပဲ ၿဖစ္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အစိုးရဟာ ၿပည္သူ႔အစိုးရ ၿဖစ္တယ္လို႔ခံယူထားတာနဲ႔အညီ ၿပည္သူေတြရဲ႔ဘဝကို ၿမွင့္တင္ႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ ၿပည္သူဗဟုိၿပဳ ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္ေရး လုပ္ငန္းေတြကို အစြမ္းကုန္ႀကိဳးစား အေကာင္အထည္ေဖာ္လ်က္ရွိပါတယ္။ လာမယ့္ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ဒီမိုကေရစီနည္းလမ္းက် ေပၚေပါက္လာမယ့္ အစုိးရသစ္အတြက္ အေၿခခံ ေကာင္းေတြ ဖန္တီးေပးေနတာလည္း ၿဖစ္ပါတယ္။

ၿမန္မာႏိုင္ငံဟာ ၂၀၁၄ မွာ အာဆီယံ ဥကၠ႒ တာဝန္ကို ထမ္းေဆာင္ေတာ့မွာ ၿဖစ္ၿပီး ဒါဟာႀကီးမားတဲ့ တာဝန္တစ္ရပ္ ၿဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိ တာဝန္ယူမႈဟာ ႏုိင္ငံတကာနဲ႔ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ေရးကိစၥေတြမွာ ၿမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ စိတ္အားထက္သန္မႈကို ၿပသတာလည္း ၿဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အေနနဲ႔ ၿမန္မာႏုိ္င္ငံရဲ႕ ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရး သက္သက္ကိုသာမကဘဲ ကမၻာလံုးခ်ီတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ စီးပြားေရးဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ အတြက္ က်ရာတာဝန္ကို ထမ္းေဆာင္ႏုိင္တဲ့ ကမၻာ့မိသားစုဝင္ ႏိုင္ငံတစ္ႏုိင္ငံ ၿဖစ္ေရးကိုပါ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ေနတာ ၿဖစ္ပါတယ္။

အခုလုိ ၿမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ သမုိင္းစာမ်က္ႏွာသစ္ဖြင့္ခ်ိန္မွာ မိတ္ေဆြသစ္ေတြ ရရွိသလုိ ၿဗိတိန္ႏုိင္ငံလုိ မိတ္ရင္းေဆြေဟာင္း ႏုိင္ငံမ်ားရဲ႕ အားေပးေထာက္ခံမႈေတြ၊ နားလည္ ယံုႀကည္မႈေတြ၊ အၿပဳ သေဘာေဆာင္တဲ့ ေထာက္ၿပေဝဖန္မႈေတြကလည္း အေရးပါတယ္လုိ႔ ယံုႀကည္ပါတယ္။ ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံ နဲ႔လည္း ေရရွည္ တည္တံ့တဲ့ ရင္းႏွီးခ်စ္ႀကည္မႈကို တည္ေဆာက္သြားႏုိင္မယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

Credit To Shanni News
Read More »

ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားတြင္ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ားအျပင္ ႏိုင္ငံေရးပါတီ ေခါင္းေဆာင္မ်ား ပါ၀င္ေစလိုဟု UNFC ေျပာၾကား




အစိုးရ၏ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရး လုပ္ငန္းေကာ္မတီႏွင့္ ျပဳလုပ္ေသာ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားတြင္ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားအျပင္ ႏိုင္ငံေရးပါတီ အသီးသီးမွ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကိုလည္း ပါ၀င္ေစလိုေၾကာင္း ညီညြတ္ေသာ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ား ဖက္ဒရယ္ေကာင္စီ (UNFC) က ေျပာၾကားသည္။

"ေလ့လာသူ အေနနဲ႔ ပါ၀င္ေစခ်င္တာပါ။ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီ ေခါင္းေဆာင္ေတြအားလံုး ပါေစခ်င္တာပါ" ဟု UNFC အဖြဲ႕၀င္ ကရင္အမ်ဳိးသား အစည္းအ႐ံုး (KNU) ၏ တြဲဖက္အတြင္းေရးမွဴး-၂ ပဒိုမန္းမန္းက ဇူလိုင္ ၁၆ ရက္တြင္ The Daily Eleven သို႔ ေျပာၾကားသည္။

ထုိသို႔ ပါ၀င္ေစလိုသည့္ အေၾကာင္းကို ဇူလိုင္ ၁၃ ရက္က ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ ခ်င္းမိုင္၌ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ျပည္ေထာင္စု ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရးလုပ္ငန္း ေကာ္မတီ၏ အလုပ္အဖြဲ႕ႏွင့္ UNFC ၏ အလုပ္အဖြဲ႕တို႔ ေတြ႕ဆံုပြဲတြင္ ေျပာၾကားခဲ့ေၾကာင္း ပဒိုမန္းမန္းက ေျပာၾကားသည္။

"ေလ့လာသူအေနနဲ႔ ပါ၀င္ေစခ်င္တာကို သူတို႔ဘက္က လက္ခံပါတယ္။ ပါ၀င္ခြင့္ျပဳ ႏိုင္တယ္ေပါ့။ ဒါေပမဲ့ moderator အေနနဲ႔ ပါ၀င္ဖို႔က ျဖစ္ႏိုင္ေျခ နည္းတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္" ဟု ပဒိုမန္းမန္းက ေျပာၾကားသည္။

ဇူလိုင္ ၁၃ ရက္က ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ အလုပ္အဖြဲ႕မ်ား ေတြ႕ဆံုျခင္းသည္ ထူးျခားခ်က္ မရွိဟူေသာ ေ၀ဖန္ခ်က္မ်ား ရွိေနေသာ္လည္း မၾကာခဏ ေတြ႕ဆံုျခင္းက အက်ဳိးျဖစ္ထြန္းမႈ ရွိေစသည္ဟု ၎ကဆက္လက္ ေျပာၾကားသည္။

"မၾကာမၾကာေတြ႕ဖို႔ လိုအပ္တယ္။ ဒီလိုေတြ႕မွလည္း ပိုျပီးေဆာင္ရြက္ႏိုင္မယ္။ ပိုျပီးရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျဖစ္မယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဘက္ကလည္း မၾကာခဏေတြ႕ဖို႔ လိုလားပါတယ္။ ဇူလိုင္လ ၁၃ ရက္ေန႔ ေတြ႕ဆံုမႈက ေကာင္းတဲ့သေဘာ ေဆာင္ပါတယ္" ဟု ပဒိုမန္းမန္းက ဆိုသည္။

လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ စပ္ကူးမပ္ကူးကာလ ျဖစ္ေနသည့္အျပင္ အစိုးရဘက္မွ ကန္႔သတ္ခ်က္မ်ား ရွိေနျခင္းေၾကာင့္ UNFC အေနျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ လာေရာက္ေဆြးေႏြးရန္ မျဖစ္ႏိုင္ေသးေၾကာင္း သိရသည္။

"ကြၽန္ေတာ္တို႔က ကိုယ့္ရဲ႕ျပည္တြင္းေရးကို ကိုယ့္ႏိုင္ငံမွာပဲ ေဆြးေႏြးခ်င္တာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ အခုခ်ိန္က ယံုၾကည္မႈကို တည္ေဆာက္ေနရဆဲ စပ္ကူးမပ္ကူးကာလ ျဖစ္ေနတယ္။ ကန္႔သတ္ခ်က္ေတြလည္း ရွိေနတယ္။ ပိုမိုပြင့္လင္းဖို႔လည္း လိုအပ္ေနေသးတယ္။ အဲဒါေတြ အဆင္ေျပၿပီ ဆိုရင္ေတာ့ ျပည္တြင္းမွာ လာေရာက္ေဆြးေႏြးမွာ ျဖစ္ပါတယ္" ဟု ပဒိုမန္းမန္းက ေျပာၾကားသည္။

အစိုးရ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕၏ အလုပ္အဖြဲ႕ႏွင့္ UNFC ၏ အလုပ္အဖြဲ႕တို႔ ဇူလိုင္ ၁၃ ရက္က ေတြ႕ဆံုမႈတြင္ တစ္ႏိုင္ငံလံုး အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးအတြက္ လက္မွတ္ေရးထိုးလိုျခင္းကို အစိုးရကိုယ္စားလွယ္ မ်ားဘက္မွ တင္ျပခဲ့ျပီး ႏိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲ မူေဘာင္မ်ားကုိ UNFC ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕က တင္ျပခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

ထိုေဆြးေႏြးပြဲ ရလဒ္မ်ားကို အေျခခံျပီး ႏွစ္ဖက္ေခါင္းေဆာင္မ်ား ေတြ႕ဆံုမည့္ ေန႔ရက္ကို ဇူလိုင္ ၂၀ ေနာက္ပိုင္းတြင္ အစိုးရဘက္က အေၾကာင္းျပန္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရး လုပ္ငန္းေကာ္မတီႏွင့္ UNFC တို႔သည္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလက ပထမအၾကိမ္ ေတြ႕ဆံုခဲ့ျပီး UNFC ၏ ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ငန္းစဥ္ ေျခာက္ရပ္ကို ျပည္ေထာင္စု ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္ေရး လုပ္ငန္းေကာ္မတီသို႔ ေပးအပ္ခဲ့သည္။ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလတြင္ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရး လုပ္ငန္းေကာ္မတီႏွင့္ UNFC တို႔ ဒုတိယအႀကိမ္ ေတြ႕ဆံုခဲ့ကာ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕အစည္း ၁၁ ဖြဲ႕ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ား စတင္ႏိုင္ရန္ ေျခလွမ္းစတင္ခဲ့သည္။

၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၆ ရက္တြင္ စတင္ဖြဲ႕စည္းခဲ့ေသာ UNFC ကို ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ အတြင္းက အဖြဲ႕ ၁၁ ဖြဲ႕ျဖင့္ ျပန္လည္ဖြဲ႕စည္းခဲ့သည္။ ထိုသို႔ျပန္လည္ ဖြဲ႕စည္းလိုက္ေသာ UNFC တြင္ ကရင္အမ်ဳိးသား အစည္းအ႐ံုး (KNU)၊ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ (MNSP)၊ ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႕ (KIO)၊ ကရင္နီအမ်ဳိးသား တိုးတက္ေရးပါတီ (KNPP)၊ ခ်င္းအမ်ဳိးသားတပ္ဦး (CNF)၊ ရွမ္းျပည္တိုးတက္ေရးပါတီ (SSPP)၊ ပအို၀္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (PNLO)၊ ပေလာင္ျပည္နယ္ လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဦး (PSLF)၊ ရခိုင္အမ်ဳိးသားေကာင္စီ (ANC)၊ လားဟူဒီမိုကရက္တစ္ သမဂၢ (LDU)ႏွင့္ "၀" အမ်ဳိးသား အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (WNO)တို႔ ပါ၀င္ခဲ့ၾကသည္။

Credit To By= EMG

Read More »

လႊတ္ေတာ္မႇ ဖိႏႇိပ္ေရး ဥပေဒမ်ားကို ထုတ္ျပန္ေနမည္ ဆိုပါက အာဏာရႇင္ စနစ္ေအာက္တြင္သာ ရႇိေနဦးမည္ဟု ကယန္းျပည္သစ္ပါတီ တြဲဖက္ အတြင္းေရးမႇဴး(၁) ေျပာၾကား


လႊတ္ေတာ္မႇ ဖိႏႇိပ္ေရး ဥပေဒမ်ားကို တစ္ခုၿပီးတစ္ခု ထုတ္ျပန္ေနမည္ ဆိုပါက အာဏာရႇင္စနစ္ ေအာက္တြင္သာ ရႇိေနဦးမည္ဟု ကယန္းျပည္သစ္ပါတီ တြဲဖက္ အတြင္းေရးမႇဴး (၁) ဗိုလ္မႇဴးႀကီး ေစာလြင္က ေျပာၾကားသည္။
ဇူလုိင္ ၁၄ ရက္ က ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ေရႊဂံုတိုင္ရႇိ ေတာ္၀င္ႏႇင္းဆီ စားေသာက္ဆိုင္တြင္ ျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ ဖက္ဒရယ္မူႏႇင့္ တုိင္းရင္းသားတို႔၏ အျမင္ ၉/၂၀၁၃ ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ စစ္အာဏာရႇင္စနစ္ ရႇိေသးသလားဟူေသာ အခ်က္ႏႇင့္ ပတ္သက္ေသာ ေမးျမန္းမႈကို ေျဖၾကားရာတြင္ ၎က ယင္းကဲ့သို႔ ထည့္သြင္း ေျပာၾကားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
စစ္အာဏာရႇင္စနစ္ ရႇိမရႇိ ဆိုသည္မႇာ ျပည္သူလူထု အမ်ားစု၏ ဘ၀မ်ား ဘယ္ေလာက္ အဆင္ေျပေနၿပီလဲ ဆိုသည့္အခ်က္ႏႇင့္ အာဏာသည္ မည္သူ႕လက္ထဲမႇာ ရႇိသလဲ ဆိုသည္မ်ားကို ေမးခြန္းထုတ္ရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ကားမ်ားတင္သြင္းခြင့္ ေပးလိုက္ေသာ္လည္း ျပည္သူလူထု အမ်ားစုမႇာ စက္ဘီးပင္ မစီးႏိုင္ၾကေသးေၾကာင္း၊ အာဏာသည္ လႊတ္ေတာ္မႇာ ရႇိသလား၊ သမၼတလက္ထဲမႇာ ရႇိသလား၊ ဘယ္သူ႔လက္ထဲမႇာ ရႇိသလဲ ဆိုသည့္အခ်က္မ်ားကို ဗိုလ္မႇဴးႀကီး ေစာလြင္က ေမးခြန္းထုတ္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။
''အာဏာဟာ ျပည္သူလူထု လက္ထဲမႇာ မရႇိေသးသေရြ႕၊ တိုင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ေနတာက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းေတြ ျဖစ္ေနေသးသေရြ႕၊ လူထုရဲ႕ အေျခခံ အခြင့္အေရးေတြ မရေသးသေရြ႕၊ လႊတ္ေတာ္ကလည္း ဆက္သြယ္ေရး ဥပေဒတို႔လို၊ ပံုႏႇိပ္ ဥပေဒတို႔လုိ ဖိႏႇိပ္ေရး ဥပေဒေတြကို တစ္ခုၿပီးတစ္ခု ထုတ္ျပန္ေနသေရြ႕၊ စစ္ပြဲေတြရပ္ဖို႔၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေပးပါလို႔ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း လမ္းေလွ်ာက္တဲ့ သူေတြကို ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ စုေ၀းခြင့္ဥပေဒနဲ႔ တရားစြဲေနသေရြ႕ ဒါဟာ အာဏာရႇင္စနစ္ ေအာက္မႇာပဲ ရႇိေနဦးမႇာပဲ'' ဟု ဗိုလ္မႇဴးႀကီး ေစာလြင္က ဆိုသည္။
ထို႔ျပင္ လက္ရႇိျပႆနာမ်ား၊ ျပည္တြင္းစစ္မ်ား ျဖစ္ေနျခင္းမႇာ အျမင္မ်ား ကြဲျပားျခင္းေၾကာင့္ မဟုတ္ဘဲ အက်ဳိးစီးပြားခ်င္း ကြဲျပားျခင္းေၾကာင့္သာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ တက္လာသမွ် အစိုးရ အဆက္ဆက္က ျပည္သူလူထု၏ လိုလားခ်က္ မႇန္သမွ်ကို အၾကမ္းဖက္ ဖိႏႇိပ္ျခင္းျဖင့္ နင္းေျခအုပ္ခ်ဳပ္ေနမည္ ဆိုပါက စစ္အာဏာရႇင္ စနစ္သာ ျဖစ္ေနမည္ ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ၎က ေျပာၾကားသည္။
ျပည္နယ္သတ္မႇတ္ျခင္း ကိစၥမ်ားကိုလည္း သက္ဆိုင္ရာ ကာယကံရႇင္ျဖစ္သည့္ လူမ်ဳိးစု တုိင္းရင္းသားမ်ားက ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရခဲ့ျခင္း မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ယင္းကဲ့သို႔ သတ္မႇတ္ရန္ တိုင္းရင္းသားမ်ား အားလံုးပါ၀င္သည့္ ညီလာခံႀကီး တစ္ခုကို ျပဳလုပ္ၿပီး သေဘာတူ သတ္မႇတ္သင့္ေၾကာင္း၊ ယင္းကဲ့သို႔သာ သတ္မႇတ္လိုက္မည္ ဆုိပါက စစ္တပ္အာဏာ သိမ္းျခင္းမႇလြဲ၍ မည္သို႔မွ် ေျပာင္းလဲႏိုင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ေၾကာင္းလည္း ဗိုလ္မႇဴးႀကီးေစာလြင္က ေျပာၾကားသည္
Credit To Eleven News Journal 
Read More »