ျပဇာတ္၊ မ်က္လွည့္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး ဇာတ္ပြဲႀကီး


Written by ေဒါက္တာရန္မ်ိဳးသိမ္း
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ တညင္းကုန္းဘူတာသုိ႔ ကုန္စိမ္းရထား ဆုိက္ေရာက္ၿပီးေနာက္ ျမင္ကြင္း (ဓာတ္ပံု-၀င္းျမင့္ေက်ာ္)
လူတခ်ဳိ႕က ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ျဖစ္ေပၚေျပာင္းလဲမႈ မ်ားကိုၾကည့္ၿပီး ျပဇာတ္ေကာင္းေကာင္း တစ္ပုဒ္ကို ၾကည့္ေနရသည္ႏွင့္ တူသည္ဟု ဆိုသည္။ လူတခ်ဳိ႕က ျမန္မာ့အသြင္ ကူးေျပာင္းေရးကိုၾကည့္ၿပီး မ်က္လွည့္လက္လွည့္ပြဲ ၾကည့္ေနရသကဲ့သို႔ ခံစားရသည္ဟု ဆိုသည္။ လူတခ်ဳိ႕က ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းကို ထိုင္ၾကည့္ရသည္မွာ ဇာတ္ပြဲႀကီးတစ္ခုကို ထိုင္ၾကည့္ေနရသည္ႏွင့္ ဆင္တူသည္ဟု ဆိုသည္။ အကယ္စင္စစ္ ႏိုင္ငံေရးတို႔ မည္သည္ျပဇာတ္အသြင္၊ မ်က္လွည့္အသြင္၊ ဇာတ္ပြဲအသြင္ ရွိေနတတ္သည္မွာ ျဖစ္႐ုိးျဖစ္စဥ္ဟု ဆိုႏိုင္ေသာ္လည္း ၾကည့္ေကာင္းဖို႔ လိုသည္ဟုလည္း ႏိုင္ငံေရးက၀ိ အခ်ဳိ႕က ဆိုၾကသည္။ မည္သို႔ပင္ဆိုေစ ျပည္သူကိုမည္၍မည္မွ် အက်ဳိးျပဳသည္ဟူေသာ အခ်က္ႏွင့္သာ အဆံုးသတ္တြင္ အကဲျဖတ္ရမည္ ျဖစ္သည္။
လက္ရွိသမၼတ ဦးသိန္းစိန္၊ လက္ရွိျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ႏွင့္ ျပည္ေထာင္စုၾကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီဥကၠ႒ သူရဦးေရႊမန္း၊ လက္ရွိျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ႏွင့္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ဥကၠ႒ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔သည္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲအလြန္ ကာလတြင္ သမၼတအျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခံလိုေၾကာင္း အတိအလင္း ထုတ္ေဖာ္ေျပာထားၾကသည္။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒအရ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတသည္ ျပည္ေထာင္စု အစိုးရအဖြဲ႕ႏွင့္ အမ်ဳိးသားကာကြယ္ေရးႏွင့္ လံုျခံဳေရးေကာင္စီကို ဦးေဆာင္မည့္သူ ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဦးသိန္းစိန္၊ သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔အၾကား သံုးပြင့္ဆိုင္ႏိုင္ငံေရး ယွဥ္ၿပိဳင္မႈဟု သတ္မွတ္ႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။
ဦးသိန္းစိန္၊ သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔အၾကား သံုးပြင့္ဆိုင္ ဆက္ဆံေရးသည္ ထင္သေလာက္ မေခ်ာေမြ႕သည္မွာ အထင္အရွား ျဖစ္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ တစ္ဦးျဖစ္သည့္ အားေလ်ာ္စြာ သူရဦးေရႊမန္း၊ ဦးခင္ေအာင္ျမင့္ အပါအ၀င္ လႊတ္ေတာ္အသိုင္းအ၀ိုင္းႏွင့္ နီးစပ္မႈ ပိုရွိသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ အတည္မျပဳႏိုင္ေသာ သတင္းမ်ားအရ သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔အၾကား ဆက္ဆံေရးသည္ ႏိုင္ငံေရးအရ ယံုၾကည္မႈႏွင့္ နားလည္မႈ ျမင့္မားေနသည္သာမက ပုဂၢိဳလ္ေရးအရလည္း ေမာင္ရင္းႏွမပံုစံ ဆက္ဆံေရး ရွိေနသည္ဟု ဆိုၾကသည္။ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး၏ အစဥ္အလာ သေဘာသဘာ၀အရ ပုဂၢိဳလ္ေရး ရင္းႏွီးကြၽမ္း၀င္မႈမ်ားသည္ ႏိုင္ငံေရးအေပၚ သက္ေရာက္မႈ အားေကာင္းသည့္အေလ်ာက္ ေမာင္ႏွမပံုစံ ရင္းႏွီးမႈသာ မွန္ကန္ခဲ့ပါက အဆိုပါ ရင္းႏွီးမႈသည္ အနာဂတ္ ႏိုင္ငံေရးလမ္းေၾကာင္းတြင္ လက္တြဲေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေရးအတြက္ ႀကီးစြာအေထာက္အပံ့ ျဖစ္လာႏိုင္သည္ဟုလည္း သံုးသပ္ႏိုင္သည္။
ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ သံုးသပ္ၾကည့္လွ်င္ သမၼတဦးသိန္းစိန္ အေနျဖင့္ လာမည့္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ သမၼတအျဖစ္ ျပန္လည္အေရြးခ်ယ္ခံမည္ဟု တရား၀င္ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကားခဲ့သည့္ ေနာက္ပိုင္းမွစ၍ သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔အၾကား ဆက္ဆံေရးမွာ အထူးနီးစပ္ ေကာင္းမြန္လာခဲ့ၿပီး ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ နားလည္မႈႏွင့္ ယံုၾကည္မႈတုိ႔သည္လည္း အလ်င္အျမန္ ျမင့္တက္လာခဲ့သည္ဟု သံုးသပ္ႏိုင္သည္။ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္၏ ဒုတိယသက္တမ္း ျပန္အေရြးခံႏိုင္ဖြယ္ မွတ္ခ်က္သည္ သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အၾကား ယံုၾကည္မႈႏွင့္ နားလည္မႈ ျမင့္မားလာေစေရးအတြက္ တြန္းအားျဖစ္ေစ ခဲ့သည္ဟုပင္ မွတ္ခ်က္ျပဳႏိုင္သည္။ တြန္းပို႔ခဲ့ေလသလားဟုပင္ သံသယ မွတ္ခ်က္မ်ားကိုလည္း ၾကားသိေနရသည္။
၂၀၁၅ ခုႏွစ္အလြန္ ေပၚေပါက္လာဖြယ္ ရွိေနသည့္ ညြန္႔ေပါင္းအစိုးရ အဖြဲ႕သည္ ျမန္မာျပည္သူ လူထုႀကီး၏ ဆင္းရဲမြဲေတမႈ ေလွ်ာ့ခ်ေရး၊ ပညာေရး အဆင့္အတန္း ျမင့္မားေရး၊ အခမဲ့ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္ေရး၊ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးတို႔ကို အားသြန္ခြန္စိုက္၊ လက္ေတြ႕က်က်၊ အေျပာနည္းနည္း၊ အလုပ္မ်ားမ်ား အေကာင္အထည္ ေဖာ္လာႏိုင္မည္ ဆိုပါက . . . . .
ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး၏ ထိပ္သီးပါတီႀကီးႏွစ္ခုမွ ဥကၠ႒ႏွစ္ဦးအၾကား ထူးျခားေသာ၊ ေလးနက္ေသာ ဆက္ဆံေရးကို အေၾကာင္းျပဳလ်က္ ညြန္႔ေပါင္းအစိုးရဆိုသည့္ အသံသည္ လြန္ခဲ့ေသာ ရက္ပိုင္းအတြင္း အေတာ္ဆူဆူညံညံ ထြက္ေပၚလာခဲ့သည္။ ဥကၠ႒ႀကီး ႏွစ္ဦးအၾကား လက္ရွိအေနအထားအေပၚ အေျချပဳ စဥ္းစားလွ်င္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲအလြန္ ကာလတြင္ ညြန္႔ေပါင္းအစိုးရ ျဖစ္ႏိုင္ေျခမွာ အလြန္အမင္း ျမင့္မားလ်က္ ရွိေနသည္ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳႏိုင္သည္။
ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒအရ သမၼတသည္ အစိုးရအဖြဲ႕ကို မည္သို႔ဖြဲ႕စည္းမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဆံုးျဖတ္ရမည္ ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ညြန္႔ေပါင္းအစိုးရ ဖြဲ႕စည္းေရးတြင္ မည္သူသမၼတျဖစ္မည္က ပိုမိုအေရးႀကီးသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ တိုင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ဳိးအက်ဳိးကို ထိထိေရာက္ေရာက္ ေဆာင္ရြက္လိုသျဖင့္ သမၼတျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ ျဖစ္လိုေၾကာင္း အဆိုျပဳခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ မတုိင္မီ ဖြဲ႕စည္းပံု ျပင္ဆင္ေရး အထမေျမာက္ႏိုင္လွ်င္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ သမၼတမျဖစ္ႏိုင္ေခ်။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို အခ်ိန္မီ မျပင္ႏိုင္သျဖင့္ သမၼတ မျဖစ္ႏိုင္ေသာ္လည္း အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္သည္ လႊတ္ေတာ္အသီးသီးတြင္ ကိုယ္စားလွယ္ ေနရာအမ်ားစု အႏိုင္ရရွိရန္ အလားအလာမွာ ျမင့္မားေနဆဲျဖစ္သျဖင့္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ အဆိုျပဳသူသည္ သမၼတျဖစ္လာႏိုင္သည့္ အလားအလာမွာ ျမင့္မားေနသည္ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳရမည္ ျဖစ္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ကိုယ္စားလွယ္တစ္ဦးဦး သို႔မဟုတ္ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးဦးကို သမၼတတာ၀န္ ရယူႏိုင္ဖို႔အထိ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ ေဆာင္ရြက္ထားမႈကိုလည္း ယေန႔အခ်ိန္အထိ မျမင္ေတြ႕ရေသးေပ။
ထိုအခင္းအက်င္းတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ မိမိပါတီထဲမွ တစ္ဦးဦးကို သမၼတေလာင္း သတ္မွတ္သည္ထက္ တပ္မေတာ္ႏွင့္လည္းနီးစပ္ သူမႏွင့္လည္း နားလည္မႈ ယံုၾကည္မႈလည္းရွိေသာ သူရဦးေရႊမန္းကို သူမကိုယ္စား သမၼတအျဖစ္ အဆိုျပဳလာႏိုင္ဖြယ္ ရွိသည္ဟုလည္း ေလ့လာသူ အခ်ဳိ႕က မွတ္ခ်က္ျပဳၾကသည္။ သူရဦးေရႊမန္း အေနျဖင့္လည္း ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ မတိုင္မီတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ နားလည္မႈ၊ ယံုၾကည္မႈ ႔ကို ယခုထက္ ပိုမိုခိုင္မာေအာင္ စနစ္တက် တည္ေဆာက္လာႏိုင္ဖြယ္ ရွိသည္မွာလည္း ျငင္းမရေသာ အခ်က္ျဖစ္သည္။
ပကတိ အေျခအေနကို ၾကည့္လွ်င္လည္း က်န္သမၼတေလာင္း ျဖစ္ႏိုင္သူႏွစ္ဦးအနက္ သူရဦးေရႊမန္းသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ နီးစပ္ၿပီး သမၼတဦးသိန္းစိန္သည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ပံုမွန္ဆက္ဆံမႈ မရွိသည့္အျပင္ နားလည္မႈႏွင့္ ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ေရး အပိုင္းတြင္လည္း အားနည္းေနသည္ဟု ဆိုႏိုင္သည္။ ထို႔အျပင္ သူရဦးေရႊမန္းသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ထံမွ ယံုၾကည္မႈကို အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ ရရွိထားၿပီးျဖစ္သည္။ အဆိုပါ သံုးသပ္ခ်က္အရဆိုလွ်င္ သူရဦးေရႊမန္းသည္ တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၏ အႀကီးအကဲ သမၼတ ျဖစ္လာႏိုင္ဖြယ္ရွိၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ တိုင္းျပည္ဥပေဒျပဳေရး၏ အႀကီးအကဲ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ ျဖစ္လာႏိုင္ဖြယ္ ရွိေနသည္။ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္အလြန္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းတြင္ ေမာင္ရင္းႏွမကဲ့သို႔ ရင္းႏွီးသူႏွစ္ဦးအနက္ တစ္ဦးက အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ဦးေဆာင္သည့္အခ်ိန္တြင္ တစ္ဦးက ဥပေဒျပဳေရးကို ထိန္းေက်ာင္းသည့္အသြင္ ပံုေပၚလာႏိုင္ဖြယ္ ရွိေနသည္။
၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒပါ သမၼတႏွင့္ ဒုတိယသမၼတ ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ျခင္းဆိုင္ရာ ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားအရ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္တို႔မွ ဒုတိယသမၼတ တစ္ဦးစီကို ေရြးခ်ယ္ရမည္ ျဖစ္သည္။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ မဟုတ္သူကိုလည္း ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒပါ သမၼတႏွင့္ ဒုတိယသမၼတမ်ား၏ အရည္အခ်င္းႏွင့္ ကိုက္ညီလွ်င္ သမၼတအျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။ ဆက္စပ္စဥ္းစား ၾကည့္မိသည္မွာ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္သည္ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္စလံုးတြင္ ကိုယ္စားလွယ္ေနရာ အမ်ားစုကို အႏိုင္ရရွိရန္ အလားအလာေကာင္းလ်က္ ရွိေနသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ပထမအဆင့္ ဒုတိယသမၼတ ျဖစ္ေရးႏွင့္ ေနာက္တစ္ဆင့္ သမၼတျဖစ္ေရးတြင္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ ေထာက္ခံမႈသည္ အလြန္ပဓာန က်သည္ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳႏိုင္သည္။ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲ အလြန္ကာလ လႊတ္ေတာ္အခင္းအက်င္း၌ သူရဦးေရႊမန္း အေနျဖင့္ သမၼတျဖစ္လာေရးတြင္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ ေထာက္ခံမႈသည္ ေသေရးရွင္ေရးတမွ် အေရးႀကီးလာဖြယ္ ရွိေနသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူရဦးေရႊမန္းသည္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ႏွင့္ နီးစပ္ရန္၊ အထူးသျဖင့္ ပါတီေခါင္းေဆာင္ႀကီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ နီးစပ္ႏိုင္ရန္ ဗ်ဴဟာေျမာက္ ပံုေဖာ္လာျခင္း ျဖစ္ႏိုင္သည္ဟုလည္း သံုးသပ္ၾကသည္။ အဆိုပါ သံုးသပ္မႈမ်ားသည္ ဒီယုန္ျမင္၍ ဒီခ်ဳံထြင္သည္ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳသည္အထိ ခရီးေပါက္ခဲ့သည္။
အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္အေပၚ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ၾသဇာလႊမ္းမိုးႏိုင္မႈသည္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး သမိုင္းတစ္ေလွ်ာက္ ပါတီေခါင္းေဆာင္မ်ားက ႏိုင္ငံေရးပါတီ တစ္ခုလံုးအေပၚ ၾသဇာသက္ေရာက္မႈမ်ားႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္ဆန္းစစ္လွ်င္ အျမင့္မားဆံုးအဆင့္တြင္ ရွိသည္ဟုပင္ သံုးသပ္ႏိုင္ဖြယ္ ရွိသည္။ ပါတီအေပၚ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ၾသဇာေညာင္းမႈ ျမင့္မားျခင္းသည္ လာမည့္သမၼတ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ပါတီ၏ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား အားလံုး တစ္သံတည္း ထြက္ေရးကို မ်ားစြာအေထာက္အကူ ျပဳမည္ျဖစ္သည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ လာမည့္ေရြးေကာက္ပြဲအလြန္ အစိုးရအဖြဲ႕တြင္ ယခုအစိုးရအဖြဲ႕ထက္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ဆဲ တပ္မေတာ္ အရာရွိႀကီးမ်ားကို ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္၏ ခြင့္ျပဳခ်က္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒပါ ျပ႒ာန္းခ်က္တို႔ႏွင့္အညီ ၀န္ႀကီးအဖြဲ႕၌ တာ၀န္ေပးလာႏိုင္ဖြယ္ ရွိေနသည္ဟုလည္း သံုးသပ္မႈမ်ား ရွိေနသည္။ လာမည့္ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္တြင္ သမၼတဦးသိန္းစိန္သည္ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ႏိုင္ငံမ်ားအဖြဲ႕ (အာဆီယံ)ဥကၠ႒ တာ၀န္မ်ား ပိေနမည့္အခ်ိန္တြင္ သူရဦးေရႊမန္းအေနျဖင့္ ျပည္ေထာင္စုၾကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီတြင္း ေထာက္ခံမႈ ပိုမိုရရွိႏိုင္ေရး စနစ္တက် ပံုေဖာ္လာႏိုင္သည့္အျပင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ယံုၾကည္မႈ တည္ေဆာက္ေရး လမ္းေၾကာင္းကိုလည္း ေနာက္ထပ္တစ္ဆင့္ ထပ္ျမႇင့္လာႏိုင္ဖြယ္ ရွိေနသည္ဟု ေကာက္ခ်က္ျပဳမႈမ်ားလည္း ရွိေနသည္။
သူရဦးေရႊမန္းသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ယံုၾကည္မႈ၊ နားလည္မႈတို႔ကို ဒေရာေသာပါး တည္ေဆာက္ေနခ်ိန္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ တပ္မေတာ္ႏွင့္ ယံုၾကည္မႈ၊ နားလည္မႈတို႔ကို အလ်င္စလို တည္ေဆာက္ရန္ အာသာျပင္းျပေနသည္ဟု ဆိုႏိုင္သည္။ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒပါ အဓိက ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားကို ျပင္ဆင္ႏိုင္ရန္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ တပ္မေတာ္ႏွင့္ နားလည္မႈ တည္ေဆာက္ေရး အစဥ္ႏွလံုးသြင္း အားထုတ္ေနလင့္ကစား ယေန႔အထိ အလားအလာမွာ နည္းပါးေနဆဲ ျဖစ္သည္မွာ အထင္အရွား ျဖစ္သည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ တပ္မေတာ္အၾကား ယံုၾကည္မႈ တည္ေဆာက္ေရးတြင္ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး မင္းေအာင္လႈိင္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔အၾကား အလုပ္သေဘာ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးမႈ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေရးသည္ အလြန္အဓိက က်သည္ဟု သံုးသပ္မိသည္။ လက္လွမ္းမီသေလာက္ သတင္းမ်ားအရ ယေန႔အခ်ိန္အထိ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး မင္းေအာင္လႈိင္သည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုမႈ မရွိေသးေပ။ အဆိုပါ အခင္းအက်င္းတြင္ သူရဦးေရႊမန္းသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ တပ္မေတာ္အၾကား ေတြ႕ဆံုမႈမ်ား၊ ထိေတြ႕မႈမ်ား အထူးသျဖင့္ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး မင္းေအာင္လႈိင္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔အၾကား အလုပ္သေဘာ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးမႈကို ၾကား၀င္ပံုေဖာ္ ေဆာင္ရြက္ေပးႏိုင္မည္ဆိုလွ်င္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ သူရဦးေရႊမန္းအၾကား ယံုၾကည္မႈႏွင့္ နားလည္မႈသည္ ပိုမိုျမင့္မားလာမည္မွာ ေျပးၾကည့္စရာမလို ေတြးၾကည့္႐ုံျဖင့္ သိႏိုင္သည့္ကိစၥ ျဖစ္သည္။
၂၀၁၅ ခုႏွစ္ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲ နီးကပ္လာသည္ႏွင့္ တစ္ခ်ိန္တည္းတြင္ သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အၾကား ယံုၾကည္မႈႏွင့္ နားလည္မႈသည္လည္း ပို၍ပို၍ျမင့္မား လာမည္မွာ မလြဲဧကန္ ျဖစ္သည္။ အဆိုပါ အခင္းအက်င္းတြင္ သမၼတဦးသိန္းစိန္ အေနျဖင့္ က်န္းမာေရး အေျခအေနေၾကာင့္ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ သမၼတသက္တမ္းအတြက္ ထပ္မံေရြးခ်ယ္ ခံေတာ့မည္မဟုတ္ေၾကာင္း ေၾကညာခ်က္သည္ ေပၚထြက္လာႏိုင္ေျခရွိၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္လည္း ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒပါ ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားအရ သမၼတ အေရြးခံမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ေၾကညာခ်က္ကို မေရွးမေႏွာင္း ထုတ္ျပန္လာႏိုင္ေျခ ရွိေနသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ မွတ္ခ်က္တစ္ခုကို သတိရမိသည္။ တိုင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ဳိးေကာင္းက်ဳိးအတြက္ဆိုလွ်င္ သူမကို အသံုးခ်မည္ ဆိုပါကလည္း အသံုးခ်ခံမည္ဆိုေသာ မွတ္ခ်က္ျဖစ္ပါသည္။ အေဖတူသမီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ ျပည္သူလူထုအတြက္ ေပးဆပ္ရန္ အဆင္သင့္ရွိေၾကာင္း လူသိရွင္ၾကား ထုတ္ေဖာ္ေျပာခဲ့ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ စ်ာန္၀င္ေနေသာ စိတ္ကူးမ်ား၊ အစီအမံမ်ား၊ အလုပ္မ်ားအားလံုးသည္ တိုင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ဳိးေကာင္းက်ဳိးအတြက္ ျဖစ္သည္ကို ေမးခြန္းထုတ္ဖြယ္ မရွိပါ။ သို႔ေသာ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ အနာဂတ္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး တစ္နည္းအားျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အလြန္ ႏိုင္ငံေရးအတြက္ အေျခခံေကာင္းမ်ား၊ အုတ္ျမစ္ေကာင္းမ်ားႏွင့္အတူ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ပါတီႀကီးကို စနစ္တက် တည္ေဆာက္ႏိုင္ေရးႏွင့္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ပတ္၀န္းက်င္တြင္ ႏိုင္ငံေရး သမားေကာင္းမ်ား ေပၚထြက္ႏိုင္ေရးတို႔အတြက္ ႏိုင္ငံေရး သမားေဟာင္းႀကီးမ်ား၊ ျပည္တြင္းျပည္ပ ပညာရွင္မ်ားတို႔ႏွင့္ လက္တြဲလ်က္ စီမံခ်က္ခ် မွတ္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မည္ဆိုလွ်င္ အတိုင္းထက္အလြန္ ေကာင္းေလစြဟုပင္ မွတ္ခ်က္ျပဳမိပါသည္။
နိဂံုး
အခ်ဳပ္အားျဖင့္ဆိုေသာ္ မ်က္ေမွာက္ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးတြင္ ျပဇာတ္၊ မ်က္လွည့္ႏွင့္ ဇာတ္ပြဲအသြင္မ်ား ပူးကပ္၀င္ေနသည္ဟု သံုးသပ္မႈမ်ားသည္ အေျခအျမစ္ ရွိေကာင္းမွ ရွိႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ပစ္ပယ္ထား၍ မျဖစ္ေသာ သံုးသပ္မႈဟုပင္ ထင္ျမင္မိပါသည္။ ႏိုင္ငံေရးသည္ ေၾကြတစ္လွည့္၊ ၾကက္တစ္ခုန္ဆိုေသာ စကားကလည္း အေတာ္တာသြားပါသည္။ လူသည္ ႏိုင္ငံေရးသတၱ၀ါ ျဖစ္သည့္အားေလ်ာ္စြာ ျပည္သူလူထုအားလံုး အေနျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးကို စိတ္ပါ၀င္စားလာရန္လည္း အထူးလိုအပ္လ်က္ ရွိသည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။ မည္သို႔ပင္ ဆိုေစကာမူ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္အလြန္ ေပၚေပါက္လာဖြယ္ ရွိေနသည့္ ညြန္႔ေပါင္းအစိုးရ အဖြဲ႕သည္ ျမန္မာျပည္သူ လူထုႀကီး၏ ဆင္းရဲမြဲေတမႈ ေလွ်ာ့ခ်ေရး၊ ပညာေရး အဆင့္အတန္း ျမင့္မားေရး၊ အခမဲ့ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္ေရး၊ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးတို႔ကို အားသြန္ခြန္စိုက္၊ လက္ေတြ႕က်က်၊ အေျပာနည္းနည္း၊ အလုပ္မ်ားမ်ား အေကာင္အထည္ ေဖာ္လာႏိုင္မည္ ဆိုပါက ျမန္မာျပည္သူ လူထုႀကီး၏ ရင္တြင္းေက်းဇူးစကားကို မလြဲမေသြ ၾကားရမည့္ ပထမဆံုး အစိုးရအဖြဲ႕ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္လာႏိုင္ပါေၾကာင္း ေစတနာေရွ႕ထား စကားပါးလိုက္ရပါသည္။
Credit To Eleven Journal
Read More »

ျမန္မာ့ေႏြဦးအတြက္ အာရပ္ေႏြဦး သင္ခန္းစာ


(ေက်ာ္ဝင္း)

ေႏြဦးဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္

၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ႏွစ္ဦး တူနီးရွားႏိုင္ငံမွ အစျပဳခဲ့ေသာ ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ႀကီးကို ႏိုင္ငံတကာ ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာသူမ်ားက‘အာရပ္ေႏြဦး’ ဟု အမည္သညာ ျပဳခဲ့ၾကသည္။ သို႔ႏွင့္တိုင္ အဆိုပါ ‘အာရပ္ေႏြဦး’ ဇာတ္လမ္းတြဲထဲမွာ အထင္ကရေနရာတြင္ ရွိခဲ့ေသာ ‘အီဂ်စ္ေႏြဦး’ ဇာတ္ကြက္မွာမူ ၂ ႏွစ္ သာသာကာလ အတြင္းမွာပင္ မူလေမွ်ာ္မွန္းသည္ႏွင့္ ဆန္႔က်င္စြာ ထင္တိုင္းမေပါက္ ျဖစ္သြားခဲ့ရေခ်ၿပီ။ ဤတြင္ ‘ေႏြဦးကာလ၊ ဟန္းနီးမြန္း အခါသမယမ်ားမွာ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ခံမည္နည္း’ ဆိုေသာ ပုစာၦတစ္ရပ္မွာ ေမးသင့္ေမးထိုက္စြာ ထြက္ေပၚလာရ ေလေတာ့သည္။

ဇာတ္၏အစကို ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ရလွ်င္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ေဖေဖာဝါရီလ ၄ ရက္ ကိုင္႐ိုၿမိဳ႕ေတာ္ တာဟရာရင္ျပင္ လူထုစု႐ံုးမႈႀကီးမွ စတင္ရပါလိမ့္မည္။ စု႐ံုးလာၾကေသာ လူထုႀကီးက သမၼတမူဘာရက္ ႏုတ္ထြက္ဖို႔ တစ္ခဲနက္ ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကသည္။ ရက္ပိုင္းအတြင္း (၂၀၁၁၊ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၁ ရက္) တြင္ မူဘာရက္ ႏုတ္ထြက္သြားေသာအခါ လူထုအံုႂကြမႈမွာ ပို၍အရွိန္ရလာခဲ့သည္။ သို႔တေစ ဒီမိုကေရစီကား လမ္းစမေပၚေသး။ အီဂ်စ္စစ္တပ္မွ စစ္ေကာင္စီဖြဲ႕ၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာကို ရယူခဲ့သည္။ ႏိုင္ငံတကာႏွင့္ အီဂ်စ္လူထု၏ ဖိအားေပးမႈမ်ားေၾကာင့္ အာဏာရ စစ္ေကာင္စီက အတိုက္အခံမ်ား စုေပါင္းေရးဆြဲထားေသာ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ခ်က္ကို ဆႏၵခံယူပြဲျဖင့္ အတည္ျပဳ ေပးခဲ့သည္။ ပါလီမန္ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ သမၼတေရြးေကာက္ပြဲမ်ား က်င္းပေပးပါမည္ဟုလည္း ကတိေပးခဲ့ရသည္။

သည္လိုႏွင့္ ၂၀၁၂ ႏွစ္ဦးတြင္ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ား က်င္းပႏိုင္ခဲ့ပါသည္။ ပါလီမန္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ‘မြတ္ဆလင္ညီေနာင္မ်ား အင္အားစုပါတီ’ မွ အမ်ားစု အႏိုင္ရခဲ့သည္။ သမၼတ ေရြးေကာက္ပြဲ တြင္လည္း အဆိုပါပါတီမွ သမၼတေလာင္း မိုဟာမက္ေမာ္စီကပင္ ၅၁ ဒသမ ၇ ရာခိုင္ႏႈန္းျဖင့္ အႏိုင္ရသြားသည္။ သို႔တိုင္ေအာင္ အစိုးရ အေျပာင္းအလဲအထိ ခရီးေပါက္ခဲ့ေသာ အီဂ်စ္ ဒီမိုကေရစီမွာ ႏုနယ္ဆဲအဆင့္မွာပင္ မနည္းလွေသာ စိန္ေခၚခ်က္မ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရသည္။ တစ္ခ်ိန္က အေျခခံဥပေဒကို လက္တြဲျပင္ဆင္ခဲ့ၾကေသာ လစ္ဘရယ္မ်ားႏွင့္ မြတ္ဆလင္ ညီေနာင္မ်ားၾကားတြင္ ျပင္းထန္ေသာ ဂိုဏ္းဂဏ တိုက္ပြဲမ်ား ေပၚထြက္ေနသည္။ လမ္းေပၚ ဆႏၵျပပြဲမ်ားမွာလည္း အထိန္းအကြပ္မရွိ ဆက္လက္ျဖစ္ေပၚေနခဲ့သည္။ သည္လိုႏွင့္ ေနာက္ဆံုး အီဂ်စ္တပ္မေတာ္ကပင္ သမၼတေမာ္စီကို ျဖဳတ္ခ်ၿပီး တိုင္းျပည္အာဏာကို ျပန္လည္ ရယူလိုက္ေတာ့သည္။ ဤသို႔ျဖင့္ လာျခင္းေကာင္းေသာ ေႏြဦးတစ္ခုမွာ မည္ေရြ႕မည္မွ်ၾကာသည္ မမွန္းဆႏိုင္ေသာ ေႏြလယ္ခရီးႀကီးကို ျဖတ္သန္းရေပေတာ့မည္။

ဘာ့ေၾကာင့္၊ ဘယ္လို

ဤတြင္ အီဂ်စ္လို ဒီမိုကေရစီ အေျပာင္းအလဲ ကာလကို ျဖတ္ေက်ာ္ရေသာႏိုင္ငံမ်ား အေနႏွင့္ ထင္တိုင္းမေပါက္ဘဲ ေနာက္ျပန္လိႈင္း ထိေစရသည့္ အေၾကာင္းရင္းခံမ်ားကို သုေတသန ဖန္ျပားေပၚ တင္ၾကည့္လာၾကသည္မွာ စိတ္ဝင္စားဖို႔ ေကာင္းလွသည္။ ယခင္အေမရိကန္ ဒုသမၼတ အယ္လ္ဂိုး ဦးေဆာင္သည့္ ‘Political Instability Taskforce’ (PITF) သုခမိန္အဖြဲ႕က မတည္မၿငိမ္ ျဖစ္ေစသည့္ အေၾကာင္းသံုးခ်က္ကို ယခုလို ေထာက္ျပသည္။

၁။ စီးပြားေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားက လူထု၏အေျခခံ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို လံုေလာက္စြာ ျဖည့္ဆည္း မေပးႏိုင္ျခင္း။ ဤအခ်က္က လူထု၏ စိတ္ရွည္သည္းခံႏိုင္စြမ္းကို အေျခမွ ကိုင္လႈပ္လာရာ အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္စဥ္တစ္ရပ္လံုး ကတိမ္းကပါး ျဖစ္ေစသည့္ ပတ္ဝန္းက်င္ အေျခအေနတစ္ရပ္ကို ဖန္တီးေပးထားသလို ျဖစ္ေနသည္။

၂။ ယခင္စနစ္ေဟာင္း၏ ထိန္းခ်ဳပ္ေရး ယႏၲရားမ်ား လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္ ၿပိဳက်ေနစဥ္တြင္ စနစ္သစ္၏ ‘ဒီမိုကရက္တစ္ က်င့္ထံုးမူေဘာင္မ်ား’ (Democratic Institution) မွာလည္း အဆင္သင့္ မျဖစ္ေသးသည့္ စပ္ကူးမပ္ကူး အေျခအေနတစ္ရပ္ ရွိေနျခင္း။ ဤအခ်က္က ဆင္ျခင္တံု တရားအေျခခံသည့္ ‘ရည္မွန္းခ်က္ရွိရွိ ႏိုင္ငံေရး’ (Deliberate Politics) ထက္ စိတ္လႈပ္ရွားမႈ သက္သက္ျဖင့္ ေမာင္းသည့္ ‘လံႈ႕ေဆာ္ႏိုင္ငံေရး’ (Agitated Politics) တြင္က်ယ္ လႊမ္းမိုးေစေသာ အခင္းအက်င္းတစ္ရပ္သို႔ ဦးတည္ေစသည္။

၃။ ဂိုဏ္းဂဏ ျပႆနာမ်ား။ ႏိုင္ငံေရးအင္အားစု အသီးသီးၾကား မတူကြဲျပားေသာ အယူအဆမ်ဳိးစံ ရွိ႐ံုမွ်ျဖင့္ ဂိုဏ္းဂဏျပႆနာ ရွိေနၿပီဟု ဆိုႏိုင္သည္ေတာ့ မဟုတ္ပါ။ သို႔တေစ အဆိုပါ သေဘာကြဲလြဲမႈမ်ားကို ဒီမိုကရက္တစ္ မူေဘာင္မ်ားအတြင္း မေျဖရွင္းႏိုင္လွ်င္မူ ဂိုဏ္းဂဏ တိုက္ပြဲသေဘာမ်ဳိးအထိ ဘရိတ္ေပါက္သြားႏိုင္သည္။ ႏုနယ္ဆဲ အကူးအေျပာင္း ကာလမ်ဳိးတြင္ ဂိုဏ္းဂဏ ျပႆနာကိုသာ မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ပါက ေနာက္ျပန္လိႈင္းအတြက္ အေကာင္းဆံုး ေရခံေျမခ ျဖစ္ႏိုင္သည္ဟု ဆိုပါသည္။

ဆိုခဲ့ပါ အေၾကာင္းရင္းခံ သံုးခ်က္အျပင္ ပညာရွင္အမ်ား၏ ေထာက္ျပခ်က္မ်ားမွာလည္း အလားတူ စိတ္ဝင္စားဖို႔ ေကာင္းသည္သာ ျဖစ္သည္။ ၎တို႔ထဲမွ အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ကို ဆက္လက္ေဖာ္ျပလိုသည္။

၄။ သက္ဆိုင္ရာ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း၏ ‘ႏိုင္ငံေရးဓေလ့’ (Political Culture) ကိုယ္တိုင္မွာပင္ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ စေရြးမကိုက္ေသာ ‘ရယ္ဒီကယ္ တိမ္းၫြတ္မႈမ်ား’ (Radical Trend) စြဲစြဲခိုင္ခိုင္ ရွိေနျခင္း။ ရယ္ဒီကယ္တိမ္းၫြတ္မႈ ဆိုသည္မွာ ဆန္႔က်င္ဘက္အခ်င္းခ်င္း ေစ့စပ္ညႇိႏိႈင္း အေျဖရွာ ၾကသည္ထက္ အျပန္အလွန္ ဆန္႔က်င္ဖယ္ထုတ္ဖို႔သာ အားသန္သည့္ စိတ္သဘာဝကို ဆိုလိုသည္။

၅။ ‘ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားကို စနစ္တက် စီမံခန္႔ခြဲမႈ မလုပ္ႏိုင္ျခင္း။’ (Weak Management of Expectation) ။ အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္တြင္ ႏွစ္ေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာ ျဖတ္သန္းခဲ့ရေသာ လူထုဘက္မွ အေျပာင္းအလဲတစ္ခု စလိုက္သည္ႏွင့္ အႏွစ္ႏွစ္အလလ ႀကိတ္မွိတ္မ်ဳိသိပ္ခဲ့ရေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားစြာ ေပါက္ကြဲ လွ်ံက်လာတတ္သည္မွာ ဓမၼတာပင္ျဖစ္သည္။ အေရးႀကီးသည္မွာ ေခါင္းေဆာင္မႈအေနႏွင့္ အဆိုပါ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားစြာထဲမွ လက္ေတြ႕ျဖစ္ႏိုင္သည္မ်ားကို စနစ္တက် ကိုင္တြယ္ ျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္ေရးပင္ ျဖစ္သည္။ ဤသို႔မဟုတ္ဘဲ အမ်ားႀကိဳက္ ေပၚျပဴလာ ႏိုင္ငံေရး မီး႐ွဴးမီးပန္းမ်ားကို အားျပဳလိုက္လွ်င္ မတည္မၿငိမ္ အေျခအေနတစ္ရပ္သို႔ ဦးတည္သြားေစႏိုင္သည္ဟု ဆိုပါသည္။

စာေရးသူမွာ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံေရး အလွည့္အေျပာင္းအေပၚ အေျခခံ ေပၚထြက္လာသည့္ သံုးသပ္စိစစ္ခ်က္မ်ားကို လက္လွမ္းမီသမွ် ရွာဖတ္ရင္း မ်က္ေမွာက္ေခတ္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲေပၚ တင္ၾကည့္ေနမိသည္။

ေႏြဦးခ်င္းမတူ - သို႔ေသာ္

တစ္ခုေတာ့ရွိသည္။ ျမန္မာ့ေႏြဦးမွာ အာရပ္ေႏြဦးႏွင့္မတူ။ သူ႔ထူးျခားခ်က္ႏွင့္ သူျဖစ္သည္။ ဆိုခဲ့ၿပီးသည့္အတိုင္း အီဂ်စ္အပါအဝင္ အာရပ္ကမာၻ အေျပာင္းအလဲမ်ားမွာ လူထုအံုႂကြမႈမ်ားမွ စတင္သည္က မ်ားသည္။

‘ေအာက္မွလာေသာ အေျပာင္းအလဲ’ (Transformation from below) ဟု ဆိုႏိုင္သည္။ လက္ရွိျမန္မာ့ အေျပာင္းအလဲကို ဖြင့္ေပးလိုက္ေသာ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ယခင္အစိုးရကိုယ္တိုင္က ကမကထ ျပဳခဲ့သည္ျဖစ္ရာ ‘အထက္မွလာေသာ အေျပာင္းအလဲ’ (Transformation from above) ျဖစ္သည္။ အဆိုပါ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ ၂၀၁၂ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲတို႔တြင္ ဒီမိုကရက္တစ္ အင္အားစုမ်ားပါ ပါဝင္လာရာမွ ‘အထက္ႏွင့္ ေအာက္တြဲလာေသာ အေျပာင္းအလဲ’ (Transformation from above and below) ပံုစံျဖစ္သြားသည္။

ဖေလာရင့္တကၠသိုလ္မွ ပါေမာကၡ ရွမစ္တာက အဆိုပါ အေျပာင္းအလဲပံုစံကို ‘သတ္မွတ္ျပ႒ာန္းၿပီး အေျပာင္းအလဲ’ (Imposed Transition) ဟု ဝိၿဂိဳဟ္ျပဳပါသည္။ သူကပင္ ဆိုခဲ့ပါ အေျပာင္းအလဲပုံစံ၏ သေဘာသဘာဝမ်ားကို ရွင္းျပၿပီး အထူးသတိျပဳၾကရမည့္ အခ်က္သံုးခ်က္ကို ယခုလို ေထာက္ျပခဲ့သည္။

၁။ ဤပံုစံအေျပာင္းအလဲမွာ မတူေသာအင္အားစုမ်ား လက္တြဲ ႀကိဳးပမ္းၾကရသည္ျဖစ္ရာ ‘အမ်ားညီဘံုတူညီခ်က္’ (Command Ground) ရွာေဖြၿပီး၊ ေရွ႕ဆက္ႏိုင္ဖို႔ အေရးႀကီးသည္။ မတူတိုင္း ရန္ျဖစ္ေနလွ်င္ ေရွ႕မေရာက္႐ံုမွ်မက ေနာက္ျပန္ဆုတ္ႏိုင္စရာ ရွိသည္။

၂။ ျမန္ျမန္ခရီးေပါက္လိုစိတ္ျဖင့္ ‘ေရွာ့ခ္႐ိုက္ကုထံုး’ (Shock Therapy) နည္းကို အားျပဳလို႔မျဖစ္။ သက္ဆိုင္ရာ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း၏ အရပ္ရပ္ အေျခအေနက ေရွာ့ခ္ဒဏ္မခံႏိုင္လွ်င္ ‘ေဆးအတြက္ေလး’ ႏိုင္သည္။ သို႔အတြက္ ‘တျဖည္းျဖည္း ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး’ (Gradual Change) ကိုသာ အားျပဳသင့္သည္။

၃။ အေျပာင္းအလဲျဖစ္စဥ္ တစ္ေလွ်ာက္လံုး ‘ရယ္ဒီကယ္အႏၲရာယ္’ (Danger of Radical) ကို အထူးသတိျပဳဖို႔ လိုလိမ့္မည္။ ရယ္ဒီကယ္ တိမ္းၫြတ္မႈမ်ား အေပၚစီးရသြားလွ်င္ ေနာက္ျပန္လိႈင္း အႏၲရာယ္ကို ဖိတ္ေခၚသလို ျဖစ္သြားႏိုင္သည္ ... စသည္ျဖင့္။

ျမန္မာ့ေႏြဦး ၂ ႏွစ္ေက်ာ္ ကာလအတြင္း မနည္းလွေသာ စိန္ေခၚခ်က္မ်ားႏွင့္ ဆက္တိုက္ဆိုသလို ရင္ဆိုင္ခဲ့ရရာ ပါေမာကၡ ရွမစ္တာ၏ ဆိုခဲ့ပါ သတိေပးထားသည္မ်ားမွာ ပို၍ပင္အသက္ဝင္လာဟန္ ရွိသည္။ ထို႔ထက္ဆိုခဲ့ၿပီးေသာ အီဂ်စ္ဇာတ္လမ္း၏ ေနာက္ကြယ္မွ အေၾကာင္းတရား ငါးရပ္ကိုလည္း ယေန႔ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးတြင္ ေတြ႕သင့္သေလာက္ ေတြ႕ေနရရာ စာေရးသူအေနႏွင့္ အမွန္ပင္ စိုးရိမ္မကင္း ျဖစ္မိသည္။ ျမန္မာ့ေႏြဦး ေရွ႕ခရီးတြင္ ဘာေတြ ႀကံဳရဦးမည္နည္း။

လႊတ္ေတာ္ႏိုင္ငံေရး

ဤသို႔ စိုးရိမ္မကင္း ျဖစ္မိသည့္တိုင္ ယခုရက္ပိုင္းအတြင္း ေျဖသိမ့္စရာ အခ်က္ကိုမူ က်က်နန ရလိုက္ပါသည္။ အျခားမဟုတ္။ ကိုယ္ေတြ႕ႀကံဳလိုက္ရေသာ လႊတ္ေတာ္ႏိုင္ငံေရးပင္ ျဖစ္သည္။ အေၾကာင္းက သည္လို ...။ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ႏွင့္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ နာယကႀကီး၏ ခြင့္ျပဳခ်က္အရ စာေရးသူမွာ လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝးမ်ားသို႔ တက္ေရာက္ ေလ့လာခြင့္ရခဲ့သည္။ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ႀကီးမ်ားႏွင့္လည္း တစ္ေနရာတည္းတြင္ အတူတည္းခိုေနထိုင္ရင္း ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ထိေတြ႕ ခြင့္ရခဲ့သည္။ ေျပာရလွ်င္ ဤကာလမွာ ဘာမွမၾကာလွေသးပါ။ ႏွစ္ပတ္ သာသာမွ်သာ ရွိပါေသးသည္။ သို႔တိုင္ေအာင္ ဤကာလငယ္ေလး အတြင္းမွာပင္ ယေန႔လႊတ္ေတာ္၏ အားေကာင္းခ်က္ ႏွစ္ရပ္ကို စူးစူးရွရွ သတိျပဳမိ လိုက္ပါသည္။

ပထမအခ်က္မွာ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ ဆက္ဆံေရးႏွင့္ သေဘာထားပင္ ျဖစ္သည္။ သူတို႔တစ္ေတြမွာ ပါတီေပါင္းစံုမွ လာၾကသည္ ျဖစ္သည့္တိုင္ သူတို႔ဆက္ဆံေရးမွာ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ သေဘာေဆာင္သည္။ လႊတ္ေတာ္တြင္း ကိစၥရပ္မ်ားကို အေျဖရွာၾကရာတြင္လည္း သက္ဆိုင္ရာ ပါတီ အျမင္၊ ပါတီအစြဲျဖင့္ မခ်ဥ္းကပ္။ ကိစၥတစ္ခုခ်င္းအလိုက္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဆံုးျဖတ္ၾကသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ RAND မဟာဗ်ဴဟာ ေလ့လာေစာင့္ၾကည့္ေရး အဖြဲ႕ႀကီး၏ အဆိုအရ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံေရးဘဝကိုပင္ ဒုကၡေပးေနသည္ဟုဆိုေသာ ‘ျဖဴ-မည္း-ႏိုင္ငံေရး’ (Polarized Politics) မ်ဳိး ျမန္မာလႊတ္ေတာ္ အမတ္မ်ားၾကားတြင္ မေတြ႕ရသေလာက္ရွိ၍ စာေရးသူ ေက်နပ္မိသည္။

ဒုတိယအခ်က္မွာ ပို၍ပင္အေရးႀကီးသည္ဟု ထင္ပါသည္။
ဆိုရလွ်င္ စာေရးသူ က်င္လည္ရသည္မွာ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပ ႏိုင္ငံေရးဟု ဆိုႏိုင္သည္။ စာေပေလာကႏွင့္ မီဒီယာေလာက ျဖစ္သည္။ ဤေလာကတြင္ အက်ယ္ေလာင္ဆံုး ၾကားေနရသည္မွာ လူအမ်ား စိတ္ဝင္စား အာ႐ံုက်သည့္တိုင္ လက္ေတြ႕အေျဖေပၚဖို႔ မလြယ္ေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြသာ ျဖစ္သည္။ စာေရးသူ ထိေတြ႕ရသေလာက္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကမူ ဤသို႔မဟုတ္။ လက္ေတြ႕အရာ ထင္ႏိုင္ေလာက္သည့္ ကိစၥမ်ားကိုသာ အာ႐ံုျပဳထားၾကသည္ကို ဆင္ျခင္မိသည္။ ဤအတိုင္းဆိုလွ်င္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားကို တစ္စံုတစ္ရာ စီမံခန္႔ခြဲႏိုင္သည့္ အေလ့အထ အစပ်ဳိးေနၿပီဟု သေဘာရပါသည္။ ဤအခ်က္မွာ ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီးေသာ ေနာက္ျပန္လိႈင္း အေၾကာင္းရင္းခံမ်ားထဲမွ တစ္ခုျဖစ္ရာ ပို၍အားတက္စရာေကာင္းေသာ အားသာခ်က္ဟု ယူဆရသည္။

ဤသို႔ဆိုသည္ႏွင့္ ယေန႔လႊတ္ေတာ္မွာ ရင့္က်က္ခိုင္မာေသာ ဒီမိုကရက္တစ္ လႊတ္ေတာ္ျဖစ္ၿပီဟု ယတိျပတ္ ဆိုလိုသည္ေတာ့လည္း မဟုတ္ပါ။ သဘာဝက်စြာပင္ အားနည္းခ်က္အခ်ဳိ႕ ရွိေကာင္း ရွိပါလိမ့္မည္။ ေျပာရလွ်င္ ရက္သတၱပတ္ ႏွစ္ပတ္မွ်ေလာက္ႏွင့္လည္း လႊတ္ေတာ္အေၾကာင္း ပီပီသသ သိႏိုင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။ သို႔တေစ လႊတ္ေတာ္ အပါအဝင္ တကယ့္ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းႏွင့္ ပိုနီးလာေလ ပကတိအရွိကို ပိုဆဝါးႏိုင္ေလ။ ‘ပေလယာ’ မ်ားအေပၚပို၍ နားလည္လာေလဆိုေသာ ေတြ႕ရွိခ်က္ကိုမူ ကိုယ္ေတြ႕ဆင္ျခင္ ႏိုင္ခဲ့ပါ သည္။ ဤသို႔ေသာ သေဘာေပါက္ နားလည္မႈမ်ား က်ယ္ျပန္႔ ခိုင္မာလာသည္ႏွင့္အမွ် အေျပာင္းအလဲ အႏၲရာယ္ အသြယ္သြယ္ကို စုေပါင္းကာကြယ္ ႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ရပါသည္။

က်ယ္ျပန္႔ေသာ နားလည္မႈ၊ ရင့္က်က္ေသာ စိတ္ႏွလံုးျဖင့္ ျမန္မာ့ေႏြဦးကို စုေပါင္းကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ၾကပါ ေစသတည္း။

Credit To Saya Kyaw Win Facebook page
Read More »

ဖယ္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုအတြက္ ကယန္းျပည္သစ္ပါတီရဲ႔သေဘာထားေတြ လႊမ္းခဲ႕တဲ႕ေတာ္၀င္ႏွင္းဆီခန္းမ


ဖယ္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုတည္ ေဆာက္ေရးႏွင့္ ကယန္းျပည္သစ္ ပါတီ၏သေဘာထားေဆြးေႏြးပြဲကို ဇူလိုင္ (၁၄) ရက္ ေန႔လည္ (၁) နာရီတြင္ ဗဟန္ၿမိဳ႕နယ္၊ ေရႊဂုံတုိင္  ရွိေတာ္၀င္ႏွင္းဆီစားေသာက္ဆိုင္ တြင္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္း  မ်ားအဖြဲ႕ကႀကီးမွဴးက်င္းပခဲ့သည္။
ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ကယန္ျပည္ သစ္ပါတီမွဗိုလ္မွဴးႀကီးေစာလြင္ (ခ)ကိုေဌးေအာင္က “ဖယ္ဒရယ္ရဲ႕ အဓိပၸာယ္ကေပါင္းစည္းျခင္းျဖစ္ ပါတယ္။ ဖယ္ဒရယ္စနစ္နဲ႔ ျပည္နယ္မ်ားေပါင္းစည္းျခင္းပါ။ ျပည္ေထာင္စုဆုိတဲ့စကားရပ္နဲ႔ အဓိပၸာယ္တူျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ဖယ္ဒရယ္ကိုခြဲထြက္ေရး လို႔ေျပာေနတဲ့ လူေတြဟာ ဖယ္ဒရယ္ေၾကာင့္မဟုတ္ဘဲ။ အာဏာေလာဘေၾကာင့္ေျပာေန  ၾကျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဖယ္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုဆုိတာေပါင္းစည္းမႈ မွာ ပါ၀င္တဲ့ျပည္နယ္တစ္ခုခ်င္းစီး  မွာ ျပည္နယ္အတြင္းကအေရးကိစၥ မွန္သမွ်ကို လြတ္လပ္စြာစီမံအုပ္ ခ်ဳပ္ခြင့္ (ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္) အျပည့္အ၀ရရွိမွာျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရကေတာ့ ျပည္နယ္အားလံုးနဲ႔ အက်ဳံး၀င္သက္  ဆိုင္တဲ့ျပည္တြင္းကိစၥေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံ ျခားေရးကိစၥေတြကိုပဲ စီမံခြင့္ဘဲ ရွိပါတယ္။ အဲဒီစနစ္ဟာဖယ္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုအုပ္ခ်ဳပ္ပုံပဲျဖစ္ပါ တယ္”ဟုေျပာၾကားသည္။
“ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ   ၄၇ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၁၂) ရက္ေန႔မွ သေဘာတူလက္မွတ္ေရး ထိုးခဲ့တဲ့ပင္လုံစာခ်ပ္အပိုဒ္ (၅) မွာ ေတာင္တန္ေဒသေတြနဲ႔ ေဒသ  အတြင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွာကိုယ္ပိုင္  အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္အျပည့္၀ရရွိေရးကိုမူ အရ သေဘာတူခဲ့တယ္လို႔ေဖာ္ျပ ထားတာဟာ ဖယ္ဒရယ္ျပည္ေထာင္ စုတည္ေဆာက္ေရးပဲျဖစ္တယ္။ ဒါ့အျပင္ပင္လုံစာခ်ဳပ္အပိုဒ္ (၇) မွာ “ေတာင္တန္းေဒသကျပည္သူ ေတြဟာ ဒီမိုကေရစီတုိင္းျပည္ေတြ မွာ အေျခခံလူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ ရပိုင္ခြင့္ေတြအျဖစ္သတ္မွတ္ထား တဲ့ အခြင့္အေရးနဲ႔ ရပိုင္ခြင့္ေတြကို ရရွိခံစားခြင့္ရွိရမယ္လို႔သေဘာတူ ခဲ့ၾကၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စစ္မွန္၍စည္းကမ္းျပည့္၀ေသာ ဒီမိုကေရစီစနစ္ဟာပင္လုံသေဘာ တူညီခ်က္ကိုေျဖာင့္ေျဖာင့္ႀကီးဆန္႔ က်င္ေနပါတယ္”ဟု ၎ကပင္ေျပာ သည္။
“တုိင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္ ပထမညီလာခံကို (၁၉၄၇) ခုႏွစ္၊  ဇြန္ (၁၀) ရက္ေန႔မွာ စတင္က်င္းပ ခဲ့တယ္။ ဇြန္လ (၁၆) ရက္ေန႔မွာ ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲဖို႔အခ်က္ (၇) ခ်က္ပါတဲ့ လမ္းၫႊန္အဆိုကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းကတင္သြင္းခဲ့တယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔မွာ တုိင္းျပဳျပည္ျပဳ လႊတ္ေတာ္ကအတည္ျပဳခဲ့တယ္။  ဇြန္ ၁၇ ရက္ေန႔မွာပဲ ဖာပြန္အမတ္  ေစာ၀ီရီေက်ာ္ကျမန္မာျပည္ေထာင္ စုႏိုင္ငံေတာ္ကိုအဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္Union of Burmaဟုဆိုထားေၾကာင္း  ျပည္ေထာင္စုဆုိလွ်င္Federal Union ဟုေခၚဆိုရင္ အဓိပၸာယ္  ေပၚေပါက္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း တင္ျပခဲ့ပါတယ္။ ဒီတင္ျပခ်က္ကို   အေပၚဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ႏုိင္ငံေတာ္ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံ   ဥပေဒေရးဆြဲရာတြင္ ဗမာစာမူကို  သာ အရင္းခံမူျဖစ္ထားရွိမည္ဟု ယူဆေၾကာင့္ Authoritatative Version မွာ ဗမာလိုတင္သြင္းခဲ့ သည့္အတုိင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ ျပည္ေထာင္စုႏိုင္ငံေတာ္ဟုေခၚ တြင္ေသာ စကားကိုသီးျခားထား ၿပီးျပင္ဆင္ေနစရာမလိုေတာ့ ေၾကာင္း၊ ျပည္ေထာင္စုႏိုင္ငံေတာ္  ဟုထင္ထင္ရွားရွားဆိုထားၿပီးျဖစ္ ေၾကာင္း ေျဖၾကားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီလိုအခ်ိန္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းဟာ လုပ္ႀကံခံရလို႔ က်ဆုံးခဲ့ရပါတယ္။ ဒီလိုက်ဆံုးတဲ့ အခ်ိန္မွာ လြတ္လပ္ေရးရဖို႔အတြက္  အခ်ိန္နီးကပ္ေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၁၉၄၇ ႏိုင္ငံေတာ္ဖြဲ႕စည္း    အုပ္ခ်ဳပ္ပုံကိုအေျခခံဥပေဒကို အလ်င္စလိုေရးဆြဲခဲ့ရပါတယ္။ ဒီလိုေရးဆြဲတဲ့အခါမွာ ဖယ္ဒရယ္  ျပည္ေထာင္စုတည္ေဆာက္ေရး ဆုိင္ရာျပ႒ာန္းခ်က္ေတြက်န္ရွိခဲ့ပါ  တယ္။ ဒါကို ဦးခ်န္ထြန္းကိုယ္တုိင္   ေတာင္၀န္ခံထားၿပီးျဖစ္ပါတယ္”ဟု  အဆိုပါပုဂၢိဳလ္ကထပ္မံေျပာၾကား ပါသည္။
“၁၉၄၇ ခုႏွစ္နဲ႔ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္   ႏိုင္ငံေတာ္ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံ ဥပေဒႏွစ္ခုစလံုးဟာလည္း ျပည္ေထာင္စု (Union) လို႔သံုးႏႈန္း ၿပီး တစ္ျပည္ေထာင္စုစနစ္ကို က်င့္သံုးတဲ့ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံ ဥပေဒေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျပည္ေထာင္စုဆုိတဲ့စကားရပ္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံေရးလက္ေတြ႕မွာေတာ့  အတုေယာင္ျပည္ေထာင္စုလို႔ အဓိပၸာယ္ထြက္ေနပါတယ္။ စစ္မွန္ေသာ ျပည္ေထာင္စုဆိုတာ  ထင္ရွားေအာင္ဖယ္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုကိုသုံးေနရတာျဖစ္ ပါတယ္။ ဖယ္ဒရယ္စနစ္မွာ ရွစ္ ျပည္နယ္သာရွိေရးဒါမွဟုတ္လက္ရွိ   အတုိင္းျပည္နယ္ဆယ္ေလးခုဆက္ ထားေရးဆိုၿပီး အေသဆုပ္ကိုင္ ျငင္းခုံၾကရင္ေတာ့ အာဏာရွင္ စနစ္တည္ၿမဲေရးကို သြယ္၀ိုက္ၿပီး  အေထာက္ကူျပဳရာေရာက္မယ္ဆို  တာကိုလည္း စဥ္စားဖို႔လိုအပ္ ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္အေနနဲ႔ ဒီအခ်က္  ေတြကို အေကာင္ထည္ေဖာ္ဖုိ႔ အတြက္လက္ရွိ ၂၀၀၈ ႏုိင္ငံေတာ္  ဖြဲ႕စည္ပုံအေျခခံဥပေဒကို စလယ္ ဆုံးအကုန္လံုးနီးပါးျပင္ဆင္ရ မွာျဖစ္ပါတယ္ဟု”ဆိုပါသည္။

 Credit To Hot News Journal
မ်ဳိးေက်ာ္
Read More »

ဘဂၤါလီဟာ ဘဂၤါလီပဲ ႐ိုဟင္ဂ်ာ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး


ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမွဴး ဘန္ကီမြန္းက ဇူလုိင္လ ၁၀ ရက္ တြင္ ဘဂၤါလီလူမ်ိဳးမ်ားကို ႐ိုဟင္ ဂ်ာဟု သံုးႏႈန္းၿပီး ႏုိင္ငံသားျဖစ္ ခြင့္ေပးရန္ ေျပာၾကားခ်က္ကို ဦးသာဗန္ (ရခုိင္ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ ခ်ဳပ္ (ဒုယက)) က ဘဂၤါလီသည္ ဘဂၤါလီသာျဖစ္ၿပီး ႐ုိဟင္ဂ်ာျဖစ္ မလာႏုိင္ေၾကာင္း တုံ႔ျပန္ေျပာ ၾကားလိုက္ပါသည္။
““ကၽြန္ေတာ္အေနနဲ႔ ဘဂၤါလီ ကို အသိအမွတ္ျပဳတာ လက္ခံ တယ္။ ႐ိုဟင္ဂ်ာကို အသိအမွတ္ ျပဳတာကို လက္မခံဘူး။ ဒါဟာ လုပ္ဇာတ္ပဲလို႔ေျပာခ်င္တယ္။ ဒီ ဘဂၤါလီေတြဟာ ျမန္မာျပည္ လြတ္လပ္ေရးမရခင္ကတည္းက ေမာင္ေတာ၊ ဘူးသီးေတာင္နဲ႔ ရေသ့ေတာင္နယ္ေျမေတြကို အေရွ႕ပါကစၥတန္ထဲမွာထည့္သြင္း ရမယ္ဆိုၿပီး အေရွ႕ပါကစၥတန္ ေခါင္းေဆာင္ အလီဂ်န္နားကို သြားေတြ႕ၿပီး ေျပာၾကတယ္။ ဒါ ေပမဲ့ အလီဂ်န္နားက လက္မခံခဲ့ ဘူး။ ဒါဟာ ဗမာပိုင္နက္၊ ဗမာ ေတြပဲအုပ္စုိးရမယ္လို႔ေျပာခဲ့တယ္။  အမွန္က ဘဂၤါလီေတြဟာ ရခိုင္ မ်ိဳးႏြယ္နဲ႔ ဘာမွမဆုိင္ဘူး။ ဗမာ ျပည္ကို ပထမအဂၤလိပ္ျမန္မာ စစ္ပြဲၿပီးေတာ့ ဗမာျပည္ကိုသိမ္းယူ ခဲ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ လယ္ယာ ေျမေတြမွာ လုပ္ကိုင္ဖို႔အတြက္ ဒီ ဘဂၤါလီေတြကို ဘဂၤလားနယ္ထဲ ကေန ေခၚလာခဲ့တာ၊ ဗမာျပည္ မွာ အလုပ္လုပ္ခိုင္းခဲ့တာပဲ။ သူတို႔ က ယာယီလာလုပ္တာ။ သူတို႔ ဟာႏုိင္ငံျခားသားပဲ။ ဘဂၤါလီေတြ ဟာ တုိင္းရင္းသားမဟုတ္ဘူး။ ဘဂၤါလီလ႔ိုသူတို႔လူမ်ိဳးကိုေခၚတာ အသိအမွတ္ျပဳတယ္။ ဘဂၤါလီ ေတြနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ဖြဲ႕စည္းပံု (၄၇) မွာေရာ (၇၄) မွာေရာ ေနာက္ဆံုး ၂၀၀၈ မွာေရာ အဲဒါ ေတြပါထားတာပဲ။ ေနာက္ဆံုး လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးနဲ႔ ျပည္သူ႔ အင္အားဌာနမွာ တိက်ျပတ္သား တဲ့ ဥပေဒေတြရွိတာပဲ။ အထူး သျဖင့္ ၁၉၈၂ ခုႏွစ္ ဥပေဒဟာ ဒီလူေတြအတြက္ ပိုင္းျခားထားတဲ့ ဥပေဒပဲ။ ဘဂၤါလီအျဖစ္ လက္ခံ တာကလည္းဘိုးစဥ္ေဘာင္ဆက္ ေနလာၾကလုိ႔ လက္ခံတာ။ လြတ္ လပ္ေရးမရခင္ကတည္းက သူတုိ႔ ဟာ မူဂ်ာဟစ္ဆိုၿပီး ေတာ္လွန္ ၾကတာပဲ။ သူတုိ႔ရဲ႕ရည္ရြယ္ခ်က္ က ပါကစၥတန္နဲ႔ ေပါင္းဖို႔ပဲ။ ပါကစၥတန္နဲ႔ ေပါင္းစည္းေရးပဲ။ သူတို႔ေတြဟာအဲဒီတုန္းကအဓိက ေႂကြးေၾကာ္ခဲ့တာ “ပါကစၥတန္ အဓြန္႔ရွည္ပါေစ”လို႔ ေႂကြးေၾကာ္ခဲ့ ၾကတာ။မူဂ်ာဟစ္ကိုုျမန္မာအစိုးရ  အေနနဲ႔ အမ်ားႀကီးခုခံတိုက္ခိုက္ ခဲ့ရတယ္။ ၁၉၅၈ မွာေတာ့ ဒီလူ ေတြလက္နက္ခ်လာခဲ့တယ္။ အဲဒီမတုိင္ခင္မွာ သူတုိ႔ကို သူတို႔ ႐ိုဟင္ဂ်ာလုိ႔ေႂကြးေၾကာ္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒီဘဂၤါလီေတြဟာ မူဂ်ာဟစ္လုိ႔ ေျပာင္းတယ္။ မူဂ်ာဟစ္ကေန ႐ိုဟင္ဂ်ာလုိ႔ ေႂကြးေၾကာ္ၾကတာ။ ဒါေတြဟာ မတရားတဲ့ လုပ္ရပ္ပဲ။ သမိုင္းမွာမရွိတာကို လုပ္တာပဲ။ သမိုင္းအစဥ္အလာကို ျပန္ၾကည့္ ၾကပါ။ျမန္မာ့သမိုင္း၊ ရခုိင္သမိုင္း၊ ကမၻာ့သမိုင္းမွာ ႐ိုဟင္ဂ်ာဆိုတာ မွ မရွိပဲ။ ဒါဟာလုပ္ႀကံတဲ့ ဇာတ္ လမ္းပဲ။႐ိုဟင္ဂ်ာကိုလံုး၀လက္မခံ ဘူး။ ဘန္ကီမြန္းက ႏုိင္ငံတကာ ေခါင္းေဆာင္လုပ္ၿပီးေတာ့ စာ မ်ားမ်ား မဖတ္ေတာ့ မသိတာပဲ လို႔ ေျပာခ်င္တယ္။ ဟုတ္တယ္ ေလ သူစာမွမဖတ္ပဲ။ ႏုိင္ငံ တကာေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ေနတာက ျဖစ္ေနတာပဲ။ ျမန္မာ့အေရးကို ဂဃနဏသိရင္ ႐ိုဟင္ဂ်ာလုိ႔ ဘယ္ေျပာမလဲ။ သူေျပာသင့္တာ က ဘဂၤါလီကို ဘဂၤါလီလို႔ပဲ ေျပာ သင့္တယ္”” ဟု အဆုိပါ ပုဂၢိဳလ္က တံု႔ျပန္ေျပာၾကားပါသည္။

မ်ိဳးေက်ာ္
Credit To Hot News Journal
Read More »

လွ်ိဳ႕၀ွက္ေသာႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္ျခင္းယဥ္ေက်းမႈ


ေရးသားသူ- ရဲမိုး

“ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို တကယ္လုပ္ႀကံခဲ့တာ ဘယ္သူလဲ”ဆုိသည့္ေမးခြန္းတစ္ခုက ေျဖသူမဲ့ေနဆဲ။ ေခါင္းေဆာင္မႈကို ဆံုး႐ံႈးလိုက္ရသည့္ ႏိုင္ငံတစ္ခုကေတာ့ ၆၆ ႏွစ္ၾကာ လမ္းေပ်ာက္လို႔ အိမ္ကိုျပန္မေရာက္ႏိုင္ခဲ့ေတာ့ပါ။

ႏိုင္ငံေရးအရ “လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္ျခင္း” သည္ လူတစ္ဦးကို သတ္ျခင္းမဟုတ္။ လူ႔အဖဲြ႕အစည္းတစ္ခု၊ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံႏွင့္ အနာဂတ္တစ္ခုကို သတ္ျဖတ္ေခ်မႈန္းလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။

ကမၻာေက်ာ္ Terminator ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားထဲက လူသားမ်ဳိးႏြယ္ႏွင့္ အနာဂတ္စက္႐ုပ္မ်ားအၾကား စစ္ပဲြဇာတ္လမ္းထဲမွာ “လုပ္ႀကံသတ္ ျဖတ္မႈ” ကို အေျခတည္ထားသည္။ သကၠရာဇ္ ၂၀၂၉ ခုႏွစ္မွာ လူသားမ်ဳိးဆက္ႏွင့္ စက္႐ုပ္တို႔၏ ေနာက္ဆံုးစစ္ပဲြႀကီး ဆင္ႏႊဲၾကသည္။ ေနာက္ ဆံုးတိုက္ပဲြမွာ သူတို႔႐ံႈးနိမ့္မည္ကို စက္႐ုပ္တို႔ ႀကိဳသိထားၾကသည္။ သူတို႔႐ံႈးနိမ့္မည့္အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ လူသားတို႔ဘက္က ထက္ျမက္ရဲ ရင့္ေသာ “ဂၽြန္ေကာ္နာ” ဆိုသည့္ ေခါင္းေဆာင္၏ ဦးေဆာင္မႈေၾကာင့္ပါ။ ရည္မွန္းခ်က္ႀကီးသည့္ စက္႐ုပ္တို႔က အာဂစစ္ဆင္ေရးတစ္ခုကို ျပဳ လုပ္ၾကသည္။ သူတို႔မဟာဗ်ဴဟာက Kill the Leadership! ဆိုသည့္ ေခါင္းေဆာင္ကို ေခ်မႈန္းေရးျဖစ္သည္။ စက္႐ုပ္တို႔က Terminator ဆိုသည့္ စက္႐ုပ္လူသတ္သမားတစ္ဦးကို ၁၉၈၄ ခုႏွစ္ကို ျပန္သြားခိုင္းၿပီး ဂၽြန္ေကာ္နာ၏ မိခင္ဆာရာကြန္နာကို လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္ဖို႔ ေစလႊတ္ လိုက္သည္။ ဂၽြန္ေကာ္နာကို မေမြးခင္မွာပင္ အပ်ဳိစင္ဆာရာေကာ္နာကို သတ္ျဖတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားျခင္းျဖစ္သည္။ အနာဂတ္လူသားတို႔ကလည္း သူတို႔ေခါင္းေဆာင္ကို ကာကြယ္ဖို႔အတြက္ “ကိုင္းလ္ရီးစ္” ဆိုသည့္ စစ္သည္တစ္ဦးကို လႊတ္ၿပီး ဆာရာေကာ္နာကို ကာကြယ္ေစသည္။ Terminator ဇာတ္ကားသည္ “ေခါင္းေဆာင္မႈ” ၏ အေရးပါပံုကို သ႐ုပ္ေဖာ္ထားေသာ ဇာတ္ကားျဖစ္သည္။

“လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္မႈ” Assassination သည္ အာဏာလြန္ဆဲြမႈမ်ား၏ ကမၻာ့ေရွးအက်ဆံုးဗ်ဴဟာတစ္ခုျဖစ္သည္။ အာရွတိုက္၏ ေရွး အက်ဆံုးမွတ္တမ္းမ်ားမွာ ခရစ္ေတာ္မေပၚမီ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀၀ ခန္႔ကတည္းက “ခ်ာနာယာ” ဆိုသည့္ အိႏိၵယေတြးေခၚပညာရွင္က “ Artha- shastra ” ဆိုသည့္ ႏိုင္ငံေရးက်မ္းမွာ “လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္မႈ” ဗ်ဴဟာကို ေရးသားခဲ့ဖူးသည္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ “ခ်ာနာယာ” ၏ တပည့္ ခ်ႏၵရာဂုပၸတား ေမာ႐ုယက ထိုနည္းလမ္းမ်ားကို အသံုးျပဳၿပီး စစ္ဘုရင္ မဟာအလက္ဇႏၵရား၏ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႏွစ္ဦးျဖစ္သည့္ နီေကနာႏွင့္ ဖိလစ္တို႔အပါအ၀င္ သူ႔ရန္သူမ်ားကို သုတ္သင္ခဲ့သည္။

“ခ်ာနာယာ” ထက္ ႏွစ္ ၂၀၀ ေလာက္ေစာၿပီး တ႐ုတ္ေတြးေခၚ ပညာရွင္ဆြန္ဇူးက “စစ္တိုက္ခိုက္ ျခင္းအႏုပညာ” The Art of War ဆိုသည့္က်မ္းမွာ လုပ္ႀကံေရးဗ်ဴဟာ ကို ေရးသားခဲ့သည္။ ေနာင္အခါ “အာဏာရွင္လက္စဲြက်မ္း” ဟု ၫႊန္းဆိုၾကသည့္ The Prince က်မ္းမွာလည္း လုပ္ႀကံေရးကို ဗ်ဴဟာတစ္ခုအျဖစ္ အီတလီအေတြးအေခၚပညာရွင္ မက္ခီဟာဗယ္လီက ၁၅ ရာစုက ေရးသားခဲ့ျပန္သည္။ မည္သည့္အ ခါမွ မ႐ိုးႏိုင္ေသာ အာဏာႏိုင္ငံေရး ၏ တိုက္ကြက္တစ္ခု။

၂၀၀၄ စက္တင္ဘာလ ၇ ရက္။ အင္ဒိုနီးရွားအစိုးရပိုင္ေလေၾကာင္းလိုင္းျဖစ္သည့္ Garuda ေလယာဥ္ ႀကီးေပၚမွာ လူ႔အခြင့္အေရးသူရဲ ေကာင္း “မူနီယာဆဒ္သာလစ္” လိုက္ပါလာခဲ့သည္။ အင္ဒိုနီးရွားျပည္သူမ်ားက သူ႔ကို “မူနီယာ” ဟု ခ်စ္စႏိုးအဖ်ားဆြတ္ေခၚၾကသည္။

မူနီယာက အင္ဒိုနီးရွားစစ္တပ္ႏွင့္ ခ႐ိုနီအဖဲြ႕ႀကီးမ်ား၏ လူ႔အခြင့္ အေရးခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ားကို ေဖာ္ထုတ္တိုက္ပဲြ၀င္ျခင္းေၾကာင့္ ထင္ရွား သည့္ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦး ျဖစ္လာခဲ့သည္။ သူႏွင့္ သူ႔မိသားစုက အသက္အႏၲရာယ္ကို ၿခိမ္းေျခာက္မႈမ်ားကို မၾကာခဏႀကံဳေတြ႕ၾကရသည္။ အိမ္ ကိုဗံုးခဲြခံခဲ့ရဖူးသည္။ မူနီယာ့မိဘ အိမ္မွာ စနက္တံျဖဳတ္ထားသည့္ ဗံုးတစ္လံုးကို လာထားသြားၾကသည္။ မူနီယာ့႐ံုးကို လူတစ္စု၀င္ေရာက္ ဖ်က္ဆီးခဲ့ၾကသည္။ မူနီယာ့ကို သူတို႔အသက္ရွင္ခြင့္ေပးမည့္အခ်ိန္သည္ မက်န္ေတာ့။ မိတ္ေဆြႏွင့္ ရဲ ေဘာ္ရဲဘက္မ်ားက မူနီယာ့ကို ႏိုင္ငံျပင္ပမွာ ခဏေရွာင္ေနဖို႔ ေဖ်ာင္းဖ်ၾကသည္။

နယ္သာလန္ႏိုင္ငံ Utrecht တကၠသိုလ္က အသက္ကို ကယ္ဖို႔ စေကာလားရွစ္ေပးလိုက္သည္။ နယ္သာလန္ကိုသြားဖို႔ ေလယာဥ္မတက္ ခင္မွာ မိတ္ေဆြမ်ားက မူနီယာကို တစ္ခုပဲ တြင္တြင္မွာၾကသည္။ “နယ္ သာလန္ႏိုင္ငံ အမ္စတာဒမ္ၿမိဳ႕ကို ေရာက္သည္အထိ ေလယာဥ္ေပၚ မွာ ဘာကိုမွမစားပါႏွင့္”။

မူနီယာ Gaurda ေလယာဥ္ေပၚကေကၽြးတာဘာကိုမွမစားခဲ့ပါ။ ေလယာဥ္စင္ကာပူခရီးတစ္ေထာက္မဆင္းခင္မွာေတာ့ အထူးတန္း ခရီးသည္တစ္ေယာက္က ခံုလဲၿပီး အထူးတန္းမွာ လာထိုင္ဖို႔သူ႔ကိုဖိတ္ေခၚခဲ့သည္။ မူနီယာက လက္ခံလိုက္ၿပီး အထူးတန္းမွာ အ ခ်ဳိရည္တစ္ခြက္ ေသာက္ခဲ့သည္။ မၾကာခင္မွာ မူနီယာေအာ့အန္ၿပီး ေနမေကာင္းျဖစ္လာေတာ့သည္။ အမ္စတာဒမ္ၿမိဳ႕ကို ေလယာဥ္မဆင္း သက္ခင္ ႏွစ္နာရီအလိုမွာေတာ့ သူေသဆံုးသြားခဲ့သည္။ သူ႔အသက္မထြက္ခင္ မိနစ္ပိုင္းအလိုမွာ တယ္လီဖုန္းမက္ေဆ့ခ်္ႏွင့္ သူ႔ဇနီးသည္ကို ႏႈတ္ဆက္သြားခဲ့သည္။

မူနီယာကြယ္လြန္ၿပီး ႏွစ္ရက္အၾကာမွာ သူ႔ဇနီးသည္ ဆူခ်ီ၀တီထံကို အထုပ္တစ္ထုပ္ေရာက္လာခဲ့သည္။ အထုပ္ထဲမွာေတာ့ ၾကက္ ေခါင္းျပတ္တစ္လံုးႏွင့္ စာတစ္ေစာင္။ “မူနီယာေသတဲ့ကိစၥမွာ စစ္တပ္ကို ဆဲြမထည့္နဲ႔”။

“မူနီယာကို ဘယ္သူသတ္သ လဲ” ဆိုသည့္ ေမးခြန္းသည္ ယခုထိ ေျဖသူမဲ့ေနဆဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေနထိုင္ေသာ အေရွ႕ေတာင္အာရွသည္ ေျဖသူမဲ့ေမးခြန္းမ်ား၏ တည္ေနရာ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔သမိုင္းသည္ ေျဖသူမဲ့ ေမးခြန္းမ်ား၏ ရာဇ၀င္။

ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးေခါင္း ေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္သူ အိုင္စီအက္စ္ ဦးတင္ထြဋ္၏ ကားထဲကို ဗံုးပစ္ထည့္တာ ဘယ္သူလဲ။

သီေပါေစာ္ဘြားစပ္ၾကာဆိုင္ကို သတ္တာဘယ္သူလဲ။

ကရင္ေခါင္းေဆာင္ ဖဒိုမန္းရွာလာဖန္းကို လုပ္ႀကံတာဘယ္သူလဲ။

ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးကို လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္ျခင္းျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးဒီေရကို ေျပာင္းလဲဖို႔ႀကဳိးစားျခင္းသည္ လူ႔အဖဲြ႕အစည္းႏွင့္ အနာဂတ္ကို သတ္ျဖတ္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ လူ႔အဖဲြ႕အစည္းအေနျဖင့္ အာဃာတကို ေခ်ဖ်က္ၿပီး ခြင့္လႊတ္ျခင္းျဖင့္ ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးကို တည္ေဆာက္သင့္သည့္တိုင္ အမွန္တရားေပၚထြက္ေရးကေတာ့ လုပ္ကိုလုပ္မွျဖစ္မည့္ တာ၀န္တစ္ခုျဖစ္ပါသည္။

လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္မႈမ်ားကို ဆိတ္ဆိတ္ေနျခင္းသည္ အနာဂတ္လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္မႈမ်ားကို တိတ္ဆိတ္စြာ အားေပးျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အာဇာနည္ေန႔ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွလံုးသားထဲမွာ မေမ့မေလ်ာ့ ထိန္းသိမ္းထားသလို အနာဂတ္အာဇာနည္ေန႔ေတြ ထပ္မေပၚေပါက္ေအာင္ တားဆီးကာကြယ္ၾကဖို႔ လိုအပ္သည္။

ဒီပဲယင္း၏ လူသတ္တရားခံမ်ားကေတာ့ က်န္းမာခ်မ္းသာစြာႏွင့္ တိုင္းျပည္တာ၀န္မ်ားကို ဆက္လက္ထမ္းေဆာင္ေနဆဲပါ။

သတိထား။

တံခါးအျပင္မွာ လူသတ္သမားရွိေနသည္။

Credit To 7Day News Journal
Read More »

'၀'အထူးေဒသႏႇင့္ ျပည္နယ္အဆင့္ ေတာင္းဆိုမႈ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ အတိုင္းသာ ေဆာင္ရြက္မည္


'၀' အထူးေဒသ (၂) ကို ျပည္နယ္အဆင့္ ေတာင္းဆိုမႈအား ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒအတိုင္းသာ ေဆာင္ရြက္မည္ဟု ျပည္ေထာင္စု ျငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရး လုပ္ငန္းေကာ္မတီ ဒုတိယ ဥကၠ႒ ဦးသိန္းေဇာ္က ဇူလိုင္ ၁၂ ရက္တြင္ က်ိဳင္းတံုျမိဳ႕၌ ေျပာၾကားသည္။

'၀' ေတာင္ပိုင္းေဒသႏႇင့္ ပတ္သက္ၿပီး တပ္မေတာ္ႏႇင့္ '၀' ေသြးစည္း ညီညြတ္ေရး တပ္မေတာ္ (UWSA) တို႔အၾကား စစ္ေရးတင္းမာမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚခဲ့ျပီးေနာက္ ႏႇစ္ဖက္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကိုယ္စားလႇယ္မ်ား က်ဳိင္းတံုၿမိဳ႕၌ ေတြ႕ဆံုၿပီးခ်ိန္တြင္ ဦးသိန္းေဇာ္က ယင္းကဲ့သို႔ ေျပာၾကားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

''အမ်ိဳးသား ညီလာခံမႇာ ကတည္းက သူတို႔တင္ျပတာပါ။ အခုမႇ တင္ျပတာ မဟုတ္ပါဘူး။ သို႔ေသာ္ အမ်ဳိးသား ညီလာခံကတည္းက တင္ျပခဲ့တာဟာလည္း ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒအရ လုပ္ရမယ္ ဆိုတာသူတို႔ နားလည္ျပီးသားပါ'' ဟု ဦးသိန္းေဇာ္က ေျပာၾကားသည္။

ထို႔အျပင္ '၀' ေသြးစည္း ညီညြတ္ေရးပါတီ၏ ျပည္နယ္ေတာင္းဆိုမႈသည္ ခ်က္ခ်င္းေပးရန္ ေတာင္းဆိုျခင္း မဟုတ္ဘဲ အခ်ိန္တစ္ခုတြင္ ျဖစ္ခ်င္သည့္ ဆႏၵကိုသာ ေျပာၾကားျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ဦးသိန္းေဇာ္က ဆိုပါသည္။

''အခုေတာင္းတာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႔ေဒသေလး ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ဖို႔ အတြက္ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မႇာ ဒီလိုေလး ျဖစ္ခ်င္ပါတယ္လို႔ ေျပာတဲ့ အဆင့္ပဲ ရႇိပါတယ္။ ခ်က္ခ်င္းၾကီး ေပးရမယ္လို႔လည္း မရႇိပါဘူး။ ဒါေတြက တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ညႇိႏိႈင္းသြားရင္ အားလံုး အဆင္ေျပသြားမယ့္ ကိစၥပါ'' ဟု ဦးသိန္းေဇာ္က ေျပာၾကားသည္။

လက္ရႇိအခ်ိန္တြင္ အစိုးရႏႇင့္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီခ်က္ လက္မႇတ္ေရးထိုး ထားေသာ '၀'ေသြးစည္း ညီညြတ္ေရး ပါတီႏႇင့္ တပ္မေတာ္အၾကား တိုက္ပြဲမ်ား ျဖစ္ပြားမႈ မရႇိေသာ္လည္း စစ္ေရးအားၿပိဳင္မႈမ်ား ရႇိေနေၾကာင္း သိရသည္။

ယင္းကဲ့သို႔ စစ္ေရးတင္းမာခဲ့ရသည့္ ေနာက္ခံ အေၾကာင္းအရင္းမ်ားထဲတြင္ ရႇမ္းျပည္နယ္ (ေတာင္ပိုင္း)တြင္ ရႇိေနေသာ '၀' ေတာင္ပိုင္း ေဒသကို အစိုးရမႇ ျပန္လည္ထိန္းခ်ဳပ္ လိုသည့္ ျပင္ဆင္မႈမ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု သိရသည္။

အထူးသျဖင့္ တာခ်ီလိတ္ျမိဳ႕ႏႇင့္ အနီးတစ္၀ိုက္တြင္ ရႇိေနေသာ မိုင္းတံု၊ မိုင္းဆတ္၊ မိုင္းယြန္း အစရႇိသည့္ ေဒသမ်ားတြင္ တပ္စြဲထားေသာ '၀' တပ္စခန္းမ်ား အင္အားစာရင္း တင္ျပရန္ တပ္မေတာ္မႇ ေတာင္းခံခဲ့ျခင္း၊ တပ္စခန္းအခ်ဳိ႕ကို ဆုတ္ခြာရန္ သတိေပးခဲ့ျခင္း၊ ဆုတ္ခြာျခင္း မျပဳေသာ တပ္စခန္းမ်ားကို တပ္မေတာ္က ၀ိုင္းထားျခင္းတို႔ ျဖစ္ေပၚခဲ့သည္။

လက္ရႇိအခ်ိန္တြင္ သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ယူမႈကို လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ျခင္း မရႇိေသးေသာ '၀'ေဒသတြင္ လူဦးေရ ေျခာက္သိန္းနီးပါး ေနထိုင္လ်က္ရႇိၿပီး စတုရန္း ၁၇၀၀၀ ကီလိုမီတာ က်ယ္၀န္းကာ '၀'ေဒသ ေျမာက္ပိုင္းႏႇင့္ '၀'ေဒသ ေတာင္ပိုင္းဟု ႏႇစ္ပိုင္းခြဲျခားထားသည္ . . .



သို႔ေသာ္ ဇူလိုင္ ၁၂ ရက္ က်ဳိင္းတံု ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ စစ္ေရးတင္းမာမႈ ျဖစ္ပြားခဲ့ရသည့္ အေၾကာင္းခံ ျပႆနာမ်ားကို ေျပလည္ေအာင္ ေျဖရႇင္းႏိုင္ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

ထို႔အတူ တင္းမာမႈမ်ား ေလ်ာ့က်ေစရန္အတြက္ ထိပ္တိုက္ေတြ႕ေနေသာ ႏႇစ္ဖက္တပ္မ်ားကို ျပန္ဆုတ္ရန္ အတြက္ သေဘာတူညီခဲ့သည္ဟု UWSA ၏ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရပုဂၢိဳလ္ ဦးေအာင္ျမင့္က ေျပာၾကားသည္။

'၀'ေတာင္ပိုင္းေဒသႏႇင့္ ပတ္သက္ျပီး စစ္ေရးတင္းမာမႈ ျဖစ္ခဲ့ရျခင္းသည္ ႏႇစ္ဖက္တပ္မ်ားအၾကား နားလည္မႈ လြဲမႇားျခင္းေၾကာင့္သာ ျဖစ္ၿပီး ႏႇစ္ဖက္လူၾကီးမ်ား ေတြ႕ဆုံၿပီးေနာက္ ေျပလည္မႈ ရခဲ့သည္ဟု တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္႐ံုးမႇ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး ေအာင္သန္းထြဋ္ (စစ္ဆင္ေရး အထူးအဖြဲ႔မႇဴး၊ ကစထ-၂) က ေျပာၾကားသည္။

က်ဳိင္းတံုေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ျဖစ္ပြားေနေသာ ျပႆနာမ်ားကို ေျဖရႇင္းႏိုင္ရန္ ေဆြးေႏြးခဲ့သည့္နည္းတူ ႏိုင္ငံေရးအရ ေဆြးေႏြးမႈမ်ားလည္း ျပဳလုပ္ခဲ့သည္ဟု ဦးသိန္းေဇာ္က ေျပာပါသည္။

''ႏိုင္ငံေရးပိုင္းကို ကူးလာတဲ့အတြက္ တခ်ဳိ႕ႏိုင္ငံေရး စကားေတြကို စၿပီး ေျပာပါတယ္။ အမ်ဳိးသား စည္းလံုးညီညြတ္ေရး၊ သူတို႔ေတြရဲ႕ ဆႏၵေတြ အားလံုးကိုယ္တို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ သူတို႔ေတြဟာ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒနဲ႔အညီ ေဆာင္ရြက္ဖို႔၊ လႊတ္ေတာ္ထဲမႇာ ပါ၀င္ႏိုင္ဖို႔ ဒီကိစၥေတြကိုလည္း သူတို႔ကို ဖိတ္ေခၚခဲ့ပါတယ္'' ဟု ဦးသိန္းေဇာ္က ေျပာၾကားသည္။

လက္ရႇိအခ်ိန္တြင္ သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ယူမႈကို လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ျခင္း မရႇိေသးေသာ '၀'ေဒသတြင္ လူဦးေရ ေျခာက္သိန္းနီးပါး ေနထိုင္လ်က္ရႇိၿပီး စတုရန္း ၁၇၀၀၀ ကီလိုမီတာ က်ယ္၀န္းကာ'၀' ေဒသ ေျမာက္ပိုင္းႏႇင့္ '၀'ေဒသ ေတာင္ပိုင္းဟု ႏႇစ္ပိုင္း ခြဲျခားထားသည္။

UWSA အေနျဖင့္ ပန္ဆိုင္းတြင္ အေျခစိုက္ လႈပ္ရႇားခဲ့ရာမႇ ၁၉၉၄-၉၅ ခုႏႇစ္မ်ားအထိ ရႇမ္း ျပည္နယ္ ေတာင္ပိုင္းတြင္ လႈပ္ရႇားခဲ့ေသာ ခြန္ဆာတပ္မ်ားကို တိုက္ခိုက္ရာတြင္ ပါ၀င္ခဲ့သည္။ ၁၉၉၆ ခုႏႇစ္ ခြန္ဆာလက္နက္ ခ်ၿပီးခ်ိန္တြင္ တာခ်ီလိတ္၏ အေနာက္ေတာင္ဘက္မႇ ကယားျပည္ နယ္အစပ္အထိ ေဒသမ်ားကို '၀'မ်ားအား ေျပာင္းေရႊ႕ေနထိုင္ ေစခဲ့ရာမႇ '၀'ေတာင္ပိုင္းေဒသ ေပၚလာခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ လက္ေအာက္မႇ ဒုတိယေျမာက္ ခြဲထြက္လာေသာ အဖြဲ႕ျဖစ္သည္။ '၀' ေသြးစည္း ညီညြတ္ေရးပါတီသည္ ၁၉၈၉ ခုႏႇစ္တြင္ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၏ ဌာနခ်ဳပ္အျဖစ္ တည္ရႇိေနေသာ '၀' နယ္ေျမအတြင္းမႇ ပန္ဆန္းဌာနခ်ဳပ္ကို သိမ္းယူခဲ့ျပီး '၀'အဖြဲ႕ကို ဖြဲ႕စည္းလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ စတင္ဖြဲ႕စည္းစဥ္ ကတည္းက တပ္မေတာ္ႏႇင့္ သင့္ျမတ္စြာ ေနထိုင္သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ထုတ္ျပန္ခဲ့ၿပီး အစိုးရအဖြဲ႕ႏႇင့္လည္း ဆက္သြယ္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

၁၉၉၃ ခုႏႇစ္တြင္ အမ်ဳိးသား ညီလာခံသို႔ တက္ေရာက္ခဲ့ၿပီး အျခားတိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အင္အားစုမ်ားႏႇင့္လည္း ပူးေပါင္းမႈမ်ား ရႇိခဲ့ပါသည္။

၂၀၀၅ ခုႏႇစ္တြင္ ဘိန္းစိုက္ပ်ဳိးမႈကို ရပ္ဆိုင္းေၾကာင္း တရား၀င္ ေၾကညာခဲ့ေသာ္လည္း '၀' အဖြဲ႕ကို မူးယစ္ေဆး၀ါးႏႇင့္ ဆက္စပ္မႈရႇိေသာ အဖြဲ႕အျဖစ္ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းက ဆက္လက္ ႐ႈျမင္ခဲ့ၾကသည္။

၂၀၀၉ ခုႏႇစ္တြင္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ ဖြဲ႕စည္းေရးႏႇင့္ ပတ္သက္ျပီး အစိုးရႏႇင့္ မေျပလည္မႈမ်ား ျဖစ္ေပၚခဲ့ရာမႇ တစ္ဆင့္ '၀' ၏ စစ္အင္အားမႇာလည္း တစ္စထက္တစ္စ အားေကာင္းလာခဲ့သည္ဟု ႏိုင္ငံေရး အကဲခတ္မ်ားက သံုးသပ္ခဲ့သည္။

လက္နက္ကိုင္ အင္အား ၃၀၀၀၀ ေက်ာ္ခန္႔ႏႇင့္ အရန္ျပည္သူ႔စစ္ အင္အား ၁၀၀၀၀ ေက်ာ္ခန္႔ ရႇိေနေသာ '၀'ေသြးစည္း ညီညြတ္ေရး တပ္မေတာ္ (UWSA) သည္ '၀' ေသြးစည္း ညီညြတ္ေရး ပါတီ၏ လက္ေအာက္တြင္ ရႇိေနၿပီး ပန္ဆိုင္း၊ မိုင္းေမာ၊ ပန္၀ိုင္၊ နားဖန္း၊ မိုင္းေပါက္၊ မိုင္းယန္းႏႇင့္ ဟိုပန္ ေဒသမ်ားတြင္ အဓိက လႈပ္ရႇားလ်က္ ရႇိပါသည္။

UWSA ၏ ဌာနခ်ဳပ္သည္ '၀' ေျမာက္ပိုင္း ပန္ဆန္းတြင္ရႇိၿပီး တာခ်ီလိတ္၊ က်ဳိင္းတံု၊ တန္႔ယန္းႏႇင့္ လာ႐ိႈးတို႔တြင္ အစိုးရႏႇင့္ ဆက္ဆံေရး႐ံုးမ်ား ဖြင့္ထားသည္။

Credit To EMG
Read More »

လက္နက္ခဲယမ္းမ်ားႏွင္႕ စိတ္ႂကြ႐ူး သြပ္ေဆးျပားမ်ားအျပန္အလွန္ပစ္ခတ္ ဖမ္းဆီးရမိ


ကရင္ျပည္နယ္၊ ဘားအံၿမိဳ႕ နယ္၊ ထုံးအိုင္ေက်းရြာအုပ္စုေရႊ ေတာေက်းရြာအနီးကားလမ္းေဘး ရွိကားဂိုေဒါင္အတြင္းႏွင့္ တဲအိမ္ တစ္လံုးအတြင္းမွM-16 ေမာင္း ျပန္႐ိုင္ဖယ္ႏွင့္လည္းေကာင္းက်ည္ မ်ား၊M-22 ေမာင္းျပန္႐ိုင္ဖယ္ (ေခါက္ဒင္)ႏွင့္လည္းေကာင္းက်ည္  မ်ား၊ အေမရိကန္လုပ္M-57 လက္ ပစ္ဗံုး (ဖ်ဴးပါ) တစ္လံုးႏွင့္အတူ စိတ္ႂကြ႐ူးသြပ္ေဆးျပားမ်ားဖမ္းဆီး ရမိေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။
ျဖစ္စဥ္မွာ ၈.၇.၂၀၁၃ ရက္ ည ၇ နာရီခြဲအခ်ိန္တြင္ ကရင္  ျပည္နယ္၊ ျပည္နယ္ရဲတပ္ဖြဲ႕မွဴး၏ ၫႊန္ၾကားခ်က္အရ ကရင္ျပည္နယ္ ရဲတပ္ဖြဲ႕မႈခင္းအကူဌာနစုမွ ရဲအုပ္  ေအာင္ထူးဦးစီးအဖြဲ႕သည္မူးယစ္  ေဆး၀ါးသတင္းအရ သက္ေသ မ်ားႏွင့္အတူ ဘားအံ-ဇာသျပင္ လမ္း၊ ေရႊေတာေက်းရြာအနီး၊ ကားလမ္းမေဘးရွိကားဂိုေဒါင္ အတြင္းရွာေဖြၾကရာ၀င္းေမာင္ (၅၂) ႏွစ္ ေစ်းေရာင္၊ ေရႊေတာ ေက်းရြာေနသူလြယ္ထားေသာ လြတ္အိတ္အတြင္းWY႔ စာတန္း ပါပန္းေရာင္စိတ္ႂကြ႐ူးသြပ္  ေဆးျပား (၅၈)ျပား၊ အေလးခ်ိန္ ၅.၈ ဂရမ္၊ ေဒသတန္ဖိုး ၁၉၁ ၄၀၀ က်ပ္အား စတင္ရွာေဖြေတြ႕ ရွိေၾကာင္း သိရသည္။
ဆက္လက္ၿပီး ကားလမ္းမတစ္  ဖက္ရွိတဲအိမ္တစ္လံုးအတြင္း ၀င္ေရာက္ရွာေဖြစဥ္ေစာလူဒိတ္ (၄၁) ႏွစ္ (ဘ) ဦးလင္းေရႊ၊ ေရႊေတာ  ေက်းရြာေနသူက M-22 ေသနတ္  ျဖင့္ သုံးခ်က္စတင္ပစ္ခတ္ခုခံရာ  ရဲအုပ္ေအာင္ထူးႏွင့္ အဖြဲ႕က M-22 ေသနတ္ျဖင့္ ႏွစ္ခ်က္ျပန္လည္  ပစ္ခတ္ကာလံုးေထြးဖမ္းဆီးခဲ့ရ သည္ဟုဆုိ၏။
ေစာလူဒိတ္ကို ဖမ္းဆီးရမိ ၿပီး ၎၏ခႏၶာကိုယ္၌ ရွားေဖြရာ လြယ္ထားေသား ခါးပတ္အိတ္ အတြင္းမွ WY စာတန္းပါပန္းေရာင္ စိတ္ႂကြ႐ူးသြပ္ေဆးျပား ၄၈ ျပား၊ အေလးခ်ိန္ ၄.၈ ဂရမ္၊ ေဒသ တန္ဖိုး ၁၅၈၄၀၀ က်ပ္ကို ဖမ္းဆီး ရမိေၾကာင္း ၎တဲအိမ္အတြင္း ဆက္လက္ရွာေဖြရာ M-16 ေမာင္း  ျပန္႐ိုင္ဖယ္တစ္လက္ ၅.၅၆ က်ည္  ၂၀ ေတာင့္M-16 က်ည္အိမ္ အရွည္ ၁ ခု၊ ေစာလူဒိတ္ကိုင္ ေဆာင္ေသာ M-22 ေမာင္းျပန္ ႐ိုင္ဖယ္ (ေခါက္ဒင္) ၁ လက္၊ M-22က်ည္အိမ္အရွည္ ၁ ခု၊ ၇.၆၂x၃၉ က်ည္ ၁၁ေတာင့္၊ ဒႆမ ၃၀ ကာဘိုင္က်ည္ ၂၉ ေတာင့္၊ အေမရိကန္လုပ္ M-57 လက္ပစ္ဗံုး (ဖ်ဴးပါ) ၁ လံုး၊ လက္ကိုင္ဖုန္း ၁ လံုးတို႔ကို ဆက္လက္သိမ္းဆည္းရမိေၾကာင္း သိရသည္။
အခင္းျဖစ္ပြားရာေန႔ရာ၌ မူးယစ္ေဆး၀ါးသံုးစြဲရန္ေရာက္ရွိ သူစေနဒင္ (၁) စိုးစိုး၊ (၃၀) ႏွစ္၊ (ဘ) ဦးစမန္းေဒး၊ ေရႊေတာေက်း ရြာေနသူကို ထပ္မံဖမ္းဆီးရမိ ၿပီး မူးယစ္ေဆး၀ါးေရာင္း၀ယ္ရာ တြင္ အသံုးျပဳေသာ ၄၈/၆၁၀၈ တပ္ဆင္ထားေသာမာတီအိတ္ (ခဲ/ စိမ္းေရာင္) အမ်ဳိးအစား (အနီေရာင္)ဆိုင္ကယ္ ၁ စီး၊ နံပတ္မပါေ၀့ဗ္ ၁၁၀ အမ်ဳိးအစား  (ခဲ/မည္းေရာင္) ဆုိင္ကယ္ ၁စီးႏွင့္ ၂ ယ/ ၅၆၈၄၂ နံပါတ္တပ္ဆင္ ထားေသာ ဒရင္း ၁၂၅ အမ်ဳိးအစား  (ေက်ာက္စိမ္းေရာင္) ဆုိင္ကယ္  တစ္စီးတို႔ကိုလည္း ထပ္မံသိမ္း ဆည္းရမိေၾကာင္း သတင္းရရွိ သည္။
ဖမ္းဆီးရမိသူ (၃) ဦး၏ စစ္ေဆးေပၚေပါက္ခ်က္အရ ေရႊေတာေက်းရြာေနေပါက္က်ဳိး  ႏွင့္ ေစာထူး၀ိတုိးထံတြင္လည္း တရားမ၀င္လက္နက္ခဲယမ္းမ်ား ရွိေနေသးေၾကာင္း သိရသျဖင့္ ၉.၇.၂၀၁၃ ရက္ေန႔ နံနက္ (၂) နာရီအခ်ိန္၊ မႈခင္းအကူဌာနစုမွ ရဲအုပ္ေအာင္ထူးဦးစီးအဖြဲ႕၊ ထုံး အုိင္နယ္ေျမရဲစခန္းမွဴးရဲအုပ္ေဇာ္၀င္း  ဦးစီးအဖြဲ႕တုိ႔သည္သက္ေသမ်ား  ႏွင့္ အတူ ေရႊေတာေက်းရြာသို႔ သြားေရာက္ကာ ေပါက္က်ဳိင္း (၅၈) ႏွစ္၊ (ဘ) ဦးပုလဲစိန္၊ ေစာထူး၀ိ (၃၄) ႏွစ္၊ (ဘ) ဦးေက်ာ္ဥိးတို႔ေနအိမ္မ်ားႏွင့္ ဆက္စပ္ေနရာမ်ားအား ထပ္မံရွာ ေဖြခဲ့ၾကေၾကာင္း သိရသည္။
ယင္းသို႔ရွာေဖြရာေပါက္က်ဳိင္း  ေနအိမ္မွ ၉၁ လက္ပစ္ဗံုး (ဖ်ဴးပါ) ၁ လံုး၊း ေစာထူး၀ိၿခံ၀င္းေကာက္ ႐ုိးပုံအတြင္းမွ ကာဘိုင္ ၁လက္၊ ဒႆမ ၃၀ က်ည္ ၁၁ ေတာင့္၊ ေနအိမ္အေပၚထပ္မွS M 22က်ည္  ၁၀၅ ေတာင့္၊ က်ည္အိမ္ ၂ခု၊M 16 က်ည္ ၁၀၉ ေတာင့္၊ က်ည္အိမ္ ၁ ခု၊ ကာဘိုင္က်ည္ ၁၂ ေတာင့္၊ က်ည္အိမ္အတုိ ၂ ခု၊ အရွည္ ၁ ခုတို႔ကို ရွာေဖြေတြ႕ရွိေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။
၀င္းေမာင္ (ပါ) ငါးဦးတို႔ကို  မယ (ပ) ၁/၂၀၁၃၊ မူးယစ္ေဆး ၀ါးႏွင့္ စိတ္ကိုေျပာင္းလဲေစေသာ  ေဆး၀ါးမ်ားဆုိင္ရာ ဥပေဒပုဒ္မ ၁၅/ခင္ (ဂ)၊ ၂၀ (က)/၂၁ အရ လည္းေကာင္း၊ (ပ) ၁၃/၂၀၁၃ လက္နက္ယာယီျပင္ဆင္ခ်က္ ဥပေဒပုဒ္မ ၁၆ (က) အရလည္း ေကာင္းအသီးသီးအမႈဖြင့္အေရး ယူေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိေၾကာင္း ျပည္နယ္ရဲတပ္ဖြဲ႕မွဴး႐ုံးမွသတင္းရရွိ သည္။
Credit To Hot New Journal 

ပြင့္ဆန္း
Read More »

၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းႏွင့္ ထာဝရ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး


လြန္ခဲ့ေသာ လအနည္းငယ္က ၂၅ ရာခုိင္ႏႈန္းႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေဆာင္းပါး တစ္ပုဒ္ (၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း သို႔မဟုတ္ ျပင္ဆင္ေရး၏ အေရးႀကီး အဆင့္၊ The Voice Weekly,Vol 9/No.16) ကို ေရးသားခဲ့ပါ သည္။ အဆိုပါ အေၾကာင္းအရာႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး တုံ႔ျပန္မႈမ်ားကိုလည္း ၾကားသိရပါသည္။ ကြၽန္ေတာ့္ အေနႏွင့္ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းကို အလ်င္အျမန္ ဖယ္ထုတ္ေပးရန္ တစ္ဖက္သတ္ ေတာင္းဆုိလုိျခင္း မဟုတ္ဘဲ ဖယ္ထုတ္ရန္ အေၾကာင္းတရားမ်ားကို သက္ဆုိင္သူမ်ား ထည့္သြင္း စဥ္းစားႏုိင္ရန္ တစ္ေထာင့္ တစ္ေနရာမွ တင္ျပလိုျခင္းသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆုိလိုပါသည္။ ၂၅ ရာခုိင္ႏႈန္းအေပၚ ႐ႈေထာင့္ ေပါင္းစုံမွ တုံ႔ျပန္မႈမ်ားကို ႏႈိးဆြလိုျခင္း၊ နားေထာင္လိုျခင္းလည္း ျဖစ္ပါသည္။ ယခုလည္း ကြၽန္ေတာ္ တင္ျပခဲ့ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ား အနက္မွ ပထမဆုံး အခ်က္ကို ထပ္မံေဆြးေႏြးလိုသည့္ အတြက္ ဤေဆာင္းပါးကို ေရးသားလုိက္ရပါသည္။
သမၼတဦးသိန္းစိန္ ဦးေဆာင္ေသာ အစိုးရအေနႏွင့္ ထာဝရ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရးအတြက္ အဆင့္မ်ား ခ်မွတ္ထားရာ အထက္ပါ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို ဦးေအာင္မင္း ေခါင္းေဆာင္ေသာ ျပည္ေထာင္စု ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရး လုပ္ငန္းေကာ္မတီႏွင့္အတူ ျမန္မာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစင္တာမွ ပညာရွင္မ်ား အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနၾကရာ အဆိုပါ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို သေဘာတူေၾကာင္း၊ ႀကိဳးစားမႈမ်ားကို အသိအမွတ္ျပဳေၾကာင္း ဦးစြာ ေဖာ္ျပလိုပါသည္။ သမၼတႀကီးႏွင့္ ဦးေအာင္မင္းတုိ႔ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္မွာ ယခု အစိုးရသက္တမ္း မကုန္ဆုံးမီ (၂၀၁၅ မတိုင္ခင္) တစ္ႏုိင္ငံလုံး အတိုင္းအတာ ျဖင့္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲၿပီး လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕ေပါင္းစုံ ပါဝင္ေသာ ႏုိင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲႀကီး တစ္ရပ္ က်င္းပႏုိင္ေရးျဖစ္ရာ အဆုိပါ ရည္မွန္းခ်က္ အေကာင္အထည္ ေပၚလာေရးအတြက္ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း သည္ အေရးတႀကီး လုိအပ္ေသာ ကိစၥတစ္ရပ္ဟု ယူဆသျဖင့္ ယခင္ ေဆာင္းပါး ျဖစ္ေသာ ‘ျပင္ဆင္ေရး၏ အေရးႀကီး အဆင့္’ ကို တင္ျပ ေရးသားရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
လက္ရွိတြင္ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊ တုိင္းရင္းသား အဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးေနေသာ ကိစၥရပ္မ်ားသည္ ေနျပည္ေတာ္အထိ ဆြဲေဆာင္ ေခၚယူႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ယုံၾကည္မႈ မရရွိေသးရာ အဆိုပါ ယုံၾကည္မႈကို တည္ေဆာက္ရာတြင္ တပ္မေတာ္သည္ အုပ္ခ်ဳပ္သူ အစိုးရထက္ ပိုမို အေရးႀကီးေသာ အခန္းက႑တြင္ ပါဝင္ေနသည္ဟု ယူဆပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒအရ တပ္မေတာ္ႏွင့္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္တို႔၏ အေရးပါမႈသည္ အစိုးရ၏ ႏုိင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲ မ်ားတြင္ ယုံၾကည္မႈကို အဟန္႔အတား ျဖစ္ေစေသာ ကိစၥတစ္ခု ျဖစ္ေနမည္လား ဆုိသည္ကို စဥ္းစားရန္ ျဖစ္ပါသည္။ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား အေနႏွင့္လည္း မိမိတို႔ႏွင့္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တုိက္ပြဲဝင္လာခဲ့ေသာ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္အေပၚ ယုံၾကည္မႈ အားနည္းေနျခင္းမွာ သဘာဝက်ပါသည္။
မည္သို႔ပင္ဆုိေစ လက္ဆြဲ ႏႈတ္ဆက္ရာတြင္ လက္မ်ားကို မျဖန္႔ဘဲ ႏႈတ္ဆက္ႏုိင္မည္ မဟုတ္ရာ ႏွစ္ဦး ႏွစ္ဖက္လုံးမွ မိမိတို႔၏ လက္မ်ားကို ျဖန္႔လိုက္ဖို႔ လိုပါသည္။ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားအေနျဖင့္ တပ္မေတာ္က စိုးရိမ္ေသာ ဒို႔တာဝန္ အေရးသုံးပါးကို ထိခိုက္ ပ်က္စီးေစမည့္ အျပဳအမူမ်ားကို ေရွာင္ၾကဥ္ဖို႔ လိုသလို တပ္မေတာ္ဘက္မွလည္း လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ တန္းတူရည္တူ ေဆြးေႏြးႏုိင္ေအာင္ တံခါးဖြင့္ထားဖို႔ လိုပါသည္။ ယခုအခါ ဒုတိယ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး အဆင့္ရွိ တပ္မေတာ္မွ တာဝန္ရွိသူမ်ားကို ႏုိင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားတြင္ ေျပာဆုိပိုင္ခြင့္၊ ပါဝင္ခြင့္ ေပးထားရာ တပ္မေတာ္ ဘက္က လက္ျဖန္႔ျခင္းဟု ယူဆႏုိင္ပါသည္။ အင္အားႀကီးေသာ သူဘက္က ပိုမို အေလွ်ာ့ေပးရန္ လိုအပ္ေၾကာင္း တပ္မေတာ္ ေခါင္းေဆာင္မ်ား အေနျဖင့္ နားလည္ သေဘာေပါက္ဖို႔ လိုပါသည္။
သို႔ရာတြင္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး လက္မွတ္ ေရးထုိးႏုိင္႐ုံ ယုံၾကည္မႈသည္ ႏုိင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား ဆီသို႔ တက္လွမ္းရာတြင္ အလုပ္ ျဖစ္ပါ့မည္လား ဆုိသည္ကို ဆန္းစစ္ရန္ ျဖစ္ပါသည္။ ဤေနရာတြင္ အေရးပါလာသည္မွာ ၂၅ ရာခုိင္ႏႈန္း ကိစၥ ျဖစ္ပါသည္။ အခ်ဳိ႕ေသာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ ေခါင္းေဆာင္မ်ား အေနႏွင့္ ႏုိင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားကုိ လႊတ္ေတာ္အထိ ေရာက္ေအာင္ မေဆြးေႏြး လိုဘဲ လႊတ္ေတာ္ ျပင္ပတြင္သာ ေဆြးေႏြးလုိသည့္ သေဘာရွိရာ ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ရမည့္ ကိစၥမ်ားသည္ လႊတ္ေတာ္ ျပင္ပတြင္ ေဆြးေႏြး ဆုံးျဖတ္ရန္ မသင့္ေၾကာင္း၊ လႊတ္ေတာ္ တြင္သာ ေဆြးေႏြး ဆုံးျဖတ္ရမည့္ ကိစၥမ်ားသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းျပ ဆြဲေခၚရန္ လြယ္ကူမည္ မထင္ေပ။ သို႔ျဖစ္ရာ လႊတ္ေတာ္အတြင္းသို႔ အဆုိပါ ေဆြးေႏြး ဆုံးျဖတ္ခ်က္မ်ား ယူေဆာင္ဖို႔ဆိုလွ်င္ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ရွိေနသမွ် ကာလပတ္လုံး ထိုအေနအထားသည္ ျဖစ္ႏုိင္ေျခ အနည္းငယ္သာ ရွိႏုိင္ပါသည္။ (ကံေကာင္းလွ်င္လည္း ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္သြားႏုိင္ပါသည္) မိမိတို႔ႏွင့္ တုိက္ပြဲဝင္လာခဲ့ေသာ တပ္မေတာ္၏ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားသည္ မိမိတို႔ ေတာင္းဆုိေသာ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရး အပါအဝင္ ႏုိင္ငံေရး ေတာင္းဆုိခ်က္မ်ားကို လက္ခံလိမ့္မည္ဟု တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕မ်ား ယုံၾကည္ ေအာင္ တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က လုပ္ေဆာင္ႏုိင္မွသာ ျဖစ္ႏုိင္ပါလိမ့္မည္။ တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္အေနႏွင့္ လက္ရွိ ႏုိင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားႏွင့္ တိုက္ပြဲမ်ားကို ယုံၾကည္မႈ ရယူရာတြင္ အသုံးခ်ႏုိင္ဖို႔ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔မဟုတ္ပါက ထာဝရ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆီသို႔ သြားရာလမ္းသည္ လမ္းတစ္ဝက္တြင္ တဝဲလည္လည္ ျဖစ္ေနမည္ကို စုိးရိမ္ပါသည္။
လက္ရွိ ျဖစ္ေပၚေနေသာ ႏုိင္ငံေရး ျပႆနာမ်ား၊ လက္နက္ကိုင္ ျပႆနာမ်ားသည္ ဒို႔တာဝန္ အေရး သုံးပါးကို ၿခိမ္းေျခာက္ေနေသာ အႏၲရာယ္မ်ားဟု တပ္မေတာ္ႏွင့္ တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္ေဟာင္းမ်ား ျဖစ္ၾကေသာ တာဝန္ရွိသူ အသီးသီးက ယူဆေနသမွ် ကာလပတ္လုံး တပ္မေတာ္သား ကုိယ္စားလွယ္မ်ား ဆက္လက္ ထားရွိေနမည္သာ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ျပန္လည္စဥ္းစားေစခ်င္သည္ မွာ ယခုကဲ့သုိ႔ ေသနတ္ႏွင့္ ခ်ိန္ထားျခင္းသည္ တပ္မေတာ္ႏွင့္ အရပ္ဘက္ ယုံၾကည္မႈ တည္ေဆာက္ေရးကို အဟန္႔အတား ျဖစ္ေစပါသည္။ တပ္မေတာ္သား ကိုယ္စားလွယ္ ၂၅ ရာခုိင္ႏႈန္း ကို ဖယ္ထုတ္လိုက္လွ်င္ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အင္အားစုမ်ားသည္ ဒို႔တာဝန္ အေရးသုံးပါးကို ထိခုိက္ေစလိမ့္မည္ဟု ယခုအခ်ိန္တြင္ တထစ္ခ် ေျပာႏုိင္သည္ မဟုတ္ပါ။ ၇၅ ရာခုိင္ႏႈန္းေသာ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားမွာ တပ္မေတာ္သားမ်ားေလာက္ ဒို႔တာဝန္ အေရးသုံးပါးကို ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္ျခင္း မရွိဟု ထင္ျမင္ ယူဆရာလည္း ေရာက္ပါသည္။ သမိုင္းကို မေမ့သင့္သည္ မွန္ေသာ္လည္း ျမန္မာျပည္၏ လြတ္လပ္ေရး ႀကိဳးပမ္းမႈ သမိုင္း၊ ေသာင္းက်န္းသူ ႏွိမ္နင္းမႈ သမိုင္းထဲမွ တပ္မေတာ္၏ အခန္းက႑ကို ယခုအခ်ိန္ထိ စားၿမဳံ႕ျပန္ ေျပာေနရမည့္အခ်ိန္ မဟုတ္ပါ။ ေခတ္ေရာ စနစ္ပါ လုံးဝ ကြဲျပား ျခားေနသည့္ အခ်ိန္အခါ ျဖစ္ပါသည္။ တပ္မေတာ္ ႀကဳံေတြ႕ခဲ့ရေသာ ႏုိင္ငံေရး သမိုင္းေၾကာင္းႏွင့္ ယွဥ္ထိုးၾကည့္လွ်င္ လက္ရွိ အေနအထားသည္ ဒို႔တာဝန္ အေရး သုံးပါးအတြက္ တပ္မေတာ္ စုိးရိမ္သကဲ့သို႔ မ်ားစြာ စိုးရိမ္စရာမလိုေသာ အေျခအေနဟု ယူဆပါသည္။ ထာဝရ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဖို႔ဆိုလွ်င္ ယခင္ကကဲ့သို႔ လက္နက္ကိုင္ ေျဖရွင္းသည့္ လမ္းစဥ္သည္ အသုံးမဝင္ေတာ့ ဘဲ လက္နက္ကိုင္ အင္အားစုမ်ား ေျပာေနၾကေသာ ႏုိင္ငံေရးကို ႏုိင္ငံေရးနည္းျဖင့္သာ ေျဖရွင္းရမည္ ဟူေသာ လမ္းစဥ္ကို မျဖစ္မေန လိုက္ရေတာ့မည္ ျဖစ္ပါသည္။
ယခုလည္း ႏုိင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားကို ၾကားသိရသည္မွာ ေက်နပ္ဖြယ္ အေနအထားဟု ယူဆပါသည္။ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ အားလုံးလိုလိုတြင္ သမၼတ သို႔မဟုတ္ သမၼတ တာဝန္ခံေသာ အဖြဲ႕ႏွင့္ ေျပာဆို ဆက္ဆံခြင့္ ရေနသည္မွာ ထင္ထားသည္ ထက္ လက္ျဖန္႔ထားေသာ တပ္မေတာ္ ေခါင္းေဆာင္ေဟာင္းမ်ား၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအေပၚ စိတ္ျပင္းျပမႈ ကို ေတြ႕ရွိႏုိင္ပါသည္။ ဤအခ်က္ကို လက္ရွိ တပ္မေတာ္ႏွင့္ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းက သေဘာေပါက္ နားလည္ရန္ လိုအပ္ပါသည္။
ဤေနရာတြင္ အလ်ဥ္းသင့္၍ ေဖာ္ျပလိုသည္မွာ Suzonne Dimaggio ႏွင့္ Priscilla Clapp တို႔ ေရးသားၿပီး ဆရာ ခင္ေမာင္ညိဳ ဘာသာျပန္ထားသည့္ ‘ျမန္မာေလွ်ာက္ရမည့္ ေျခလွမ္း ဆယ္လွမ္း’ (10 Steps Myanmar Must Take) ထဲမွ ပထမဆုံး ေျခလွမ္း ျဖစ္ပါသည္။ ဘာသာျပန္ထားသည္မွာ ‘ႏုိင္ငံ၏ စီးပြားေရးတြင္ တပ္မေတာ္က လႊမ္းမိုးမႈကို ဖယ္ရွားျခင္း မျပဳႏုိင္ေသးလွ်င္ တုိင္းရင္းသား မ်ားႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးအရ ျပန္လည္သင့္ျမတ္မႈ၊ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္မႈတို႔ ရရွိရန္ အလွမ္းေဝး ေနပါဦး မည္။ ႏုိင္ငံ၏ ဆင္းရဲ ႏြမ္းပါးမႈကို သက္သာရာ ရေစမည့္ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးေစရန္ ႏုိင္ငံ၏ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈက ေဆာင္ရြက္ မေပးႏုိင္လွ်င္ မတည္မၿငိမ္ျဖစ္မႈ၏ ၿခိမ္းေျခာက္သည့္ ဒဏ္ကို အၿမဲတမ္း ခံေနရမည္’ ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။ ႏိုင္ငံ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးတြင္ အေလးထား စဥ္းစားသင့္ေသာ အခ်က္ တစ္ခ်က္ ျဖစ္ပါသည္။ ဆိုလုိသည္မွာ ႏုိင္ငံေရး တည္ၿငိမ္မွသာ တပ္မေတာ္၏ အခန္းက႑ကို ေလွ်ာ့ခ်မည္ ဆုိျခင္းသည္ အလုပ္ျဖစ္မည္ မဟုတ္၊ တပ္မေတာ္၏ ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရးတြင္ ပါဝင္မႈကို ေျပာင္းလဲႏုိင္မွသာ ႏုိင္ငံေရးအရ ၿခိမ္းေျခာက္မႈမ်ား ေလ်ာ့နည္းသြားႏုိင္စရာ ရွိသည္ဟု ဆိုလိုခ်င္ဖြယ္ ရွိပါသည္။
လက္ရွိတြင္ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ဖို႔ဆိုလွ်င္ မူအရ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား အေပၚတြင္ မူတည္ေနေသာ္လည္း လက္ေတြ႕တြင္ ထိပ္ပိုင္း ေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္ေသာ ႏုိင္ငံေတာ္ သမၼတ၊ လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒မ်ားႏွင့္ တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္တို႔အေပၚတြင္ မူတည္သည္ဟု ယူဆသျဖင့္ အထက္ပါ ေခါင္းေဆာင္မ်ားအား တုိက္တြန္းရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းကို ဖယ္ထုတ္ဖို႔ စဥ္းစားျခင္းသည္ ျဖစ္ႏုိင္ေျခ နည္းသည္။ လက္ေတြ႕မက်ဟူေသာ တုံ႔ျပန္မႈမ်ားကို ေျပာခ်င္သည္မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံ ယခုအေနအထားသို႔ ေရာက္ရွိလာျခင္းသည္ လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္အနည္းငယ္ ကာလအတြင္းတြင္ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ဖယ္ထုတ္ျခင္းထက္ ပိုမို နည္းပါးေသာ ျဖစ္ႏုိင္ေျခသာ ရွိပါသည္။ ယခင္ အစိုးရက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ျဖစ္ခဲ့သူ ယခုသမၼတဦးသိန္းစိန္ လက္ထက္တြင္မွ အံ့ဖြယ္သရဲ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ား တစ္ခုၿပီး တစ္ခုေပၚေပါက္လာရာ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ကိစၥသည္လည္း အ့ံဖြယ္သရဲ လုပ္ေဆာင္မႈ တစ္ခုအျဖစ္ ျဖစ္ႏုိင္ေျခ ရွိသည္ဟု ယူဆသျဖင့္ တိုက္တြန္းလိုက္ရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
 Written by  ေမာင္ေသာင္းေဖ 
Credit To The Voice Weekly
Read More »

လူကိုလည္းခ်စ္ မူကိုလည္းစစ္ပါ


၁၉၈၈ ခုႏွစ္ကတည္းက ကြၽန္ေတာ္ ႏိုင္ငံေရး လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီရရွိေရး ဒို႔အေရးဆိုတဲ့ ေၾကြးေၾကာ္သံ (Slogan) မေပၚခင္ ကာလကတည္းက စမ္းတဝါးဝါးနဲ႔ အာဏာရွင္စနစ္ကို စတင္ ဆန္႔က်င္ခဲ့ၾကကတည္းကပါ။ (March 19 ,1988)
ဒါေပမဲ့ ဘယ္တုန္းကမွ ေရွ႕တန္းကိုထြက္ၿပီး လူသိထင္ရွား ႏိုင္ငံေရးသမားျဖစ္ဖို႔ မႀကဳိးစားခဲ့ဖူးပါဘူး။ သာမန္ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ႐ိုးစင္းတဲ့ ဘဝကို ႏွစ္ၿခိဳက္တဲ့ အက်င့္စ႐ိုက္နဲ႔အညီ မထင္မရွား သာမန္လူ တစ္ေယာက္ ဘဝနဲ႔ အာဏာရွင္စနစ္ ၿပဳိလဲ က်ဆုံးၿပီး ဒီမိုကေရစီ ေပၚေပါက္ထြန္းကားေရး အလုပ္ေတြ မွာ သာမန္ ႏိုင္ငံေရးသမား တစ္ေယာက္ အျဖစ္နဲ႔ပဲ ေတာက္ေလွ်ာက္ ပါဝင္ခဲ့တယ္လို႔ ဆိုရမယ္ ထင္ပါတယ္။
သာမန္ ႏိုင္ငံေရးသမား တစ္ေယာက္သာ ျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုေပမယ့္ ဒီမိုကေရစီကိုေတာ့ ရာႏႈန္းျပည့္ ယုံၾကည္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီဆိုရင္ စံႏႈန္းျပည့္ ထြန္းကားတာကို ျမင္လိုတဲ့ လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ လက္ေတြ႕မွာ ျဖစ္ထြန္း ရရွိေနတဲ့ Semi Democracy ကို ဒီမိုကေရစီ အျပည့္အဝရဖို႔ တစ္ခုတည္းေသာ အေျခခံ အေၾကာင္းတရားအျဖစ္ လက္ေတြ႕က်က် ႐ႈျမင္ ခံယူထားပါတယ္။ အျပည့္အဝ မဟုတ္လို႔ လက္မခံဘူးလို႔ ျငင္းမေနဘဲ အျပည့္အဝရတဲ့အထိ လက္ေတြ႕ အေျခအေနကို အသုံးခ်ၿပီး တတ္စြမ္းသမွ် အုတ္တစ္ခ်ပ္ သဲတစ္ပြင့္ ပါဝင္ ထမ္း႐ြက္ေနျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီမိုကေရစီနဲ႔ သက္ဆိုင္သမွ် သေဘာတရားေတြ၊ အေတြးအေခၚေတြကို ဒီေန႔အထိ ေတာက္ေလွ်ာက္ ေလ့လာ ဆည္းပူးၿပီးေတာ့ ဒီမိုကေရစီေရးအတြက္ တတ္စြမ္းသမွ်လည္း ႀကဳိးပမ္း လုပ္ေဆာင္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံရဲ႕ အာဏာရွင္စနစ္ ဆန္႔က်င္ေရးနဲ႔ ဒီမိုကေရစီ တည္ေဆာက္ေရး ႀကဳိးပမ္းမႈႀကီးမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ လူထုေခါင္းေဆာင္ ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္တယ္ဆိုတာလည္း အျပည့္အဝ လက္ခံၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ မူဝါဒေတြကို ႏိုင္ငံေရး လမ္းညႊန္အျဖစ္ လက္ခံ က်င့္သုံး ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ပါတယ္။ ေဒၚစုကို ပုဂၢဳိလ္ေရးအရ ခ်စ္ခင္ ေလးစားသလို မူဝါဒေရးရာအရလည္း ေဒၚစုရဲ႕ယုံၾကည္ခ်က္ ခံယူခ်က္ကို ဟိုးအစကတည္းက သိေအာင္ ျမင္ေအာင္ ႀကဳိးစားၿပီး ဘာပဲလုပ္လုပ္ ေဒၚစု မူဝါဒေတြ သေဘာထားေတြနဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြျဖစ္ေအာင္ အထူးဂ႐ုျပဳ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ဆုံး ၁၉၉၆ ခုႏွစ္မွာ အဖမ္းခံခဲ့ရေတာ့ စစ္ေၾကာေရးမွာ အဲဒီကာလက ေဒၚစုရဲ႕ အဓိက ႏိုင္ငံေရး သေဘာထားျဖစ္တဲ့ အမ်ဳိးသား ရင္ၾကားေစ့ေရးကို လက္ခံသလားလို႔ ေမးေတာ့ လက္ခံတာ မဟုတ္ဘူး ယုံၾကည္တာလို႔ ေခါင္းမာမာနဲ႔ ေျဖခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီ သေဘာထား ရွိလို႔ကေတာ့ ခင္ဗ်ား ေထာင္က်ၿပီလို႔ ၿခိမ္းေျခာက္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္က မေၾကာက္တဲ့အျပင္ ကြၽန္ေတာ့္ကို ေလးရက္ လုံးလုံး ထမင္းလည္း မေကြၽး၊ အိပ္ခြင့္လည္း မေပးဘဲ ငုတ္တုတ္ႀကီး ေနာက္ျပန္ လက္ထိပ္ခတ္ထားၿပီး အလွည့္က် လာလာႏွိပ္စက္ေနတဲ့ ဆရာသမားေတြ ကို ၾကည့္ၿပီး ရယ္မိပါတယ္။
အမ်ဳိးသား ရင္ၾကားေစ့ေရးဆိုတာ ခင္ဗ်ားတို႔ကို ရန္လုပ္တာ မဟုတ္ဘူး။ အခု ကြၽန္ေတာ့္ကိုစစ္ေနတဲ့ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြားျဖစ္သလို တိုင္းျပည္နဲ႔ လူထု တစ္ရပ္လုံးရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြားလည္း ျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ဆီ ထလာၿပီး ထုပါတယ္။ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ေထာင္ထဲမွာ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ေနခဲ့ရပါတယ္။
အဲဒီတုန္းက အႀကီးအက်ယ္ ပင္ပန္းဆင္းရဲ ျဖစ္ေနတာကို သတိေမ့ေနၿပီး မူဝါဒအတိုင္း ရဲရဲရပ္တည္ ႏိုင္လို႔ ကြၽန္ေတာ့္ကို ခတ္ထားတဲ့ လက္ထိပ္က တအား က်ပ္ေနလို႔ လက္ေကာက္ဝတ္ေတြ နာက်င္ေနတဲ့ ၾကားထဲကပဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ဂုဏ္ယူစိတ္နဲ႔ က်ိတ္ၿပံဳးမိတာ ခုထိ အမွတ္ရေနပါေသး တယ္။ အဲသေလာက္ သတၱိေကာင္းမယ္လို႔လည္း ဘယ္တုန္းကမွ ကိုယ့္ကိုယ္က္ိုယ္ ထင္မထားခဲ့ ပါဘူး။
ကြၽန္ေတာ္ အဓိက ေျပာခ်င္တာက မူဝါဒနဲ႔ လူပုဂၢဳိလ္ အေၾကာင္းပါ။ကြၽန္ေတာ္က ေဒၚစုကို အခုအခ်ိန္ထိ မိခင္တစ္ေယာက္လို ေလးစား ခ်စ္ခင္စိတ္ ရွိပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သမီးျဖစ္႐ုံ သက္သက္ေၾကာင့္ မဟုတ္ဘဲ ဒီမိုကရက္တစ္ စစ္စစ္ တစ္ေယာက္ျဖစ္လို႔ပါ။ ၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံနဲ႔ လူထု အေပၚထားတဲ့ ေဒၚစုရဲ႕ ေစတနာကုိ ယုံၾကည္လို႔ပါ။
ႏိုင္ငံေရးေလာကမွာ ဂိုဏ္းဂဏ ကြဲျပားတဲ့ အေလ့အထ ထြန္းကားတဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးမွာ ေဒၚစုကို လူထုေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ ႏိုင္ငံေရး အင္အားစု အမ်ားစုက တညီတညြတ္ လက္ခံထားၾကရတာျဖစ္ၿပီး ေဒၚစုကလည္း ဒီမိုကေရစီ လိုလားသူမ်ားကို စိတ္ဓာတ္ေရးရာအရ စုစည္းေပးႏိုင္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ညီညြတ္ဖို႔ ခက္ခဲတဲ့ ႏိုင္ငံေရးေလာကမွာ အားလုံး လက္ခံႏိုင္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ဆိုတာ မျဖစ္မေန လိုအပ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ္တို႔ တိုင္းျပည္မွာ ဒီမိုကရက္တစ္ဆိုတာ ထင္သေလာက္ ေပါေပါမ်ားမ်ား မရွိေသးပါဘူး။ ဝါဒမတူရင္ ရန္သူလို႔ ျမင္တဲ့သူေတြ မ်ားေနတုန္းပါ။ ေဒၚစုက ဒီမိုကရက္တစ္ စစ္စစ္ျဖစ္ၿပီး ျပည္တြင္း ျပည္ပက ေလးစား ၾကည္ညဳိတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္ပါတယ္။
ေဒၚစုဟာ ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္ ျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ေၾကာင့္လည္း ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို ေျပာင္းလဲဖို႔ တြန္းအားတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ ျငင္းလို႔ မရႏိုင္ပါဘူး။
ကြၽန္ေတာ္က ႏိုင္ငံေရး ေလာကမွာ ရွိစဥ္အခါကတည္းက ေဒၚစုကို ေလးစားခ်စ္ခင္တဲ့စိတ္ ရွိသလို ေဒၚစုရဲ႕ မူဝါဒေတြကိုလည္း အရင္ကတည္းက အာ႐ုံစိုက္ခဲ့ပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ့္မွာ ေဒၚစုနဲ႔ သေဘာထားကြဲလြဲတဲ့ ကိစၥတခ်ဳိ႕ ရွိေနၿပီး မတူညီတဲ့ ႏိုင္ငံေရး အေတြးအေခၚ တခ်ဳိ႕ ရွိေပမယ့္ အဓိကက်တဲ့ စစ္မွန္ခိုင္မာေသာ ဒီမိုကေရစီ တည္ေဆာက္ေရးဆိုတဲ့ အခ်က္ကိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ အတူ ဒီမိုကေရစီကို ယုံၾကည္သူ အားလုံးက ေဒၚစုနဲ႔ ဘယ္ေသာအခါမွ ကြဲလြဲမွာ မဟုတ္သလို ႏိုင္ငံနဲ႔ လူထုအေပၚ ထားရွိတဲ့ ေစတနာပိုင္းနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ အားလုံးက အျပည့္အဝ ယုံၾကည္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ဆိုတာ ဘယ္သူမွ မျငင္းႏိုင္ပါဘူး။ လူပုဂၢဳိလ္ကို ေလးစား ခ်စ္ခင္စိတ္ကို အဲဒီ လူပုဂၢဳိလ္ရဲ႕ မူဝါဒနဲ႔ ေရာေထြးပစ္လို႔ လုံးဝမရပါဘူး။ ႏိုင္ငံေရးမွာ ပုဂၢဳိလ္ခင္လို႔ တရားမင္တယ္ ဆိုတာမ်ဳိး မျဖစ္သင့္ပါဘူး။
တကယ္ ယုံၾကည္ေလာက္တဲ့ ပုဂၢဳိလ္ဆိုေပမယ့္ သူ႔ရဲ႕မူဝါဒေတြကို ေစ့ေစ့စပ္စပ္ ေလ့လာၿပီး ေသေသခ်ာခ်ာ သိရွိနားလည္ေအာင္ လုပ္သင့္ပါတယ္။
ကိုယ္လုပ္လိုက္တဲ့ အလုပ္ တစ္ခုက ကိုယ့္ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သူရဲ႕ မူဝါဒနဲ႔ ဆန္႔က်င္ေနမလား အရင္ စဥ္းစားဖို႔ လိုပါတယ္။အထူးသျဖင့္ ေဒၚစုနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ NLD ပါတီဝင္ေတြအေနနဲ႔ အထူး အေလးအနက္ ထားသင့္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္က ဘယ္တုန္းကမွ ဘယ္ပါတီ ဘယ္အဖြဲ႕အစည္းထဲကိုမွ မဝင္ခဲ့ဖူးပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေစာေစာက ေျပာခဲ့သလိုပဲ ႏိုင္ငံေရးလုပ္စဥ္ ကာလတုန္းက ေဒၚစုကို ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္လို႔ လက္ခံ ယုံၾကည္ခဲ့တာနဲ႔အညီ သူ႔မူဝါဒေတြ သေဘာထားေတြကို အစဥ္သျဖင့္ လိုက္နာခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၉၆ အထိ ကြၽန္ေတာ္ ေဒၚစုအိမ္မွာပဲ အၿမဲတမ္းလိုလိုရွိေနခဲ့ေပမယ့္ ဘယ္တုန္းကမွ ေဒၚစု မ်က္ႏွာသာေပးေအာင္ ေနရာရေအာင္ မႀကဳိးစားခဲ့ပါဘူး။ပါတီဝင္ေတြထဲက မူဝါဒေတြနဲ႔ လြဲေခ်ာ္တာမ်ား လုပ္ေနတာေတြ႕ရင္ သတိေပးတတ္တဲ့အတြက္ အၿငဳိျငင္ခံရတာ ခဏခဏပါပဲ။ ပါတီ ဆန္႔က်င္ေရးသမားလို႔ ကင္ပြန္းတပ္တာေတာင္ ခံခဲ့ရပါတယ္။
တကယ္တမ္းက ကြၽန္ေတာ္ဟာ ပါတီဝင္ မဟုတ္ေပမယ့္ ေဒၚစုရဲ႕ မူဝါဒေတြကို အေလးထားခဲ့တဲ့ ေဒၚစုကို နားလည္တဲ့ အနည္းငယ္မွ်ေသာ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြထဲက တစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ မူနဲ႔ လူ ခြဲျခား နားလည္ဖို႔ ေတာ္ေတာ္ အေရးႀကီးပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္လို႔ သေဘာထားရင္ အထူးသျဖင့္ ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ားမွာ ေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ မူဝါဒေတြကို အေလးဂ႐ုျပဳၾကဖို႔ေတာ့ မျဖစ္မေနလိုအပ္ပါတယ္။
ဒီမိုကေရစီ သေဘာတရားအရ လြတ္လပ္စြာ သေဘာထား ကြဲလြဲခြင့္ရွိတာ မွန္ေပမယ့္ ဒါကို မူဝါဒမ်ား အတိုင္း တိတိက်က် လိုက္နာ ေဆာင္႐ြက္ေရးဆိုတဲ့ အခ်က္နဲ႔ေတာ့ ေရာေထြးပစ္လို႔ မရပါဘူး။
ပါတီဝင္မ်ား အားလုံးဟာ ပါတီ မူဝါဒေတြကို သိေအာင္လုပ္ၿပီး မူဝါဒမ်ားနဲ႔ ကိုက္ညီေအာင္ ခိုင္ခိုင္မာမာ ရပ္တည္ဖို႔ လိုပါတယ္။ NLD ပါတီထဲကျဖစ္ျဖစ္ ပါတီဝင္မဟုတ္တဲ့ တျခား ႏိုင္ငံေရး အင္အားစုေတြထဲက ေဒၚစုကို ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ သတ္မွတ္ထားေပမယ့္ ေဒၚစု မူဝါဒေတြနဲ႔ ဆန္႔က်င္ လုပ္ေဆာင္တာေတြ ဟိုတုန္းကတည္းက ရွိခဲ့တာပါ။
တခ်ဳိ႕ဆိုရင္ ႏိုင္ငံေရးအရ ကိုယ္ရပ္တည္လို႔ ေကာင္းဖို႔ နာမည္ရဖို႔ ေဒၚစုကို ေခါင္းေဆာင္ပါလို႔ ထုတ္ေျပာမွ အလုပ္ျဖစ္မွာမို႔ အေပၚယံအားျဖင့္ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ လက္ခံထားၿပီး လက္ေတြ႕မွာ ေဒၚစုကို ဆန္႔က်င္ခ်င္တဲ့ လူေတြလည္း ရွိခဲ့ပါတယ္။
ေဒၚစုက ပင္ကိုသဘာဝအရ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာတတ္ ဆိုတတ္ပါတယ္။ မႀကဳိက္ရင္ မႀကဳိက္တဲ့ အေၾကာင္း တည့္တည့္ ေျပာတတ္ပါတယ္။ စစ္အစိုးရ လက္ထက္ကဆိုရင္ ေဒၚစုရဲ႕ ပြင့္လင္းတဲ့စ႐ိုက္ သဘာဝကို အစိုးရက နားမလည္တဲ့အတြက္ ျပႆနာေတြဟာ ပိုႀကီးခဲ့ရတယ္လို႔ေတာင္ ေျပာႏိုင္ ပါတယ္။ ေဒၚစုက တပ္ကို အမွန္တကယ္ ခ်စ္ခင္တဲ့စိတ္ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေဝဖန္စရာရွိရင္ မေထာက္မညႇာ အမွန္အတိုင္း တည့္တည့္ ေဝဖန္ေလ့ရွိတာကို စစ္အစိုးရက တမင္ တိုက္ခိုက္တယ္ လို႔ပဲ ယူဆခဲ့တာပါ။ တကယ္ အစစ္အမွန္က ေဒၚစုေျပာခဲ့သလို ေဒၚစုရဲ႕မူက အမ်ဳိးသားျပန္လည္ ရင္ၾကားေစ့ေရး မူသာ ျဖစ္ပါတယ္။
အစိုးရက အမ်ဳိးသား ျပန္လည္ စည္းလုံးညီညြတ္ေရးလို႔ ေျပာတယ္။ ကြၽန္မတို႔က အမ်ဳိးသား ျပန္လည္ ရင္ၾကားေစ့ေရးလို႔ ေျပာတယ္။ တကယ္ဆို ရင္ၾကားေစ့ေရး အရင္လုပ္ႏိုင္မွ စည္းလုံး ညီညြတ္ေရး ျဖစ္ႏိုင္မွာပါလို႔ အၿမဲ ေျပာေလ့ရွိပါတယ္။
အခုဆိုရင္ ေဒၚစုက သမၼတရာထူး ဝင္ၿပဳိင္ဖို႔ အတိအလင္း ေျပာလာေလေတာ့ သူ႔ကို လူထုေထာက္ခံ တဲ့ ပမာဏ ေလ်ာ့နည္း က်ဆင္းေအာင္ စကား တစ္လုံးခ်င္း၊ ေျခ တစ္လွမ္းခ်င္းကအစ ေစာင့္ၾကည့္ၿပီး လူထုနဲ႔ လွည့္တိုက္ဖို႔ လုပ္လာတာလည္း အထင္အရွား ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ အမွန္တရား ဒါမွမဟုတ္ သူယုံၾကည္တဲ့အတိုင္း ေျပာဖို႔ သူ႔ မူဝါဒအတိုင္း အခိုင္အမာ ရပ္တည္ဖို႔ ေဒၚစုက ဘယ္ေသာအခါမွ တြန္႔ဆုတ္ မေနပါဘူး။ လူထုက နားလည္မႈ လြဲသြားႏိုင္တယ္ဆိုတာ သိေပမယ့္ အမွန္ကို ရဲရဲေျပာေလ့ ရွိပါတယ္။ သူ႔ေစတနာကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ယုံၾကည္ၾကသလို ေဒၚစုကလည္း သူ႔ဘာသာ ယုံၾကည္စိတ္ အျပည့္အဝ ရွိပါတယ္။
ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ဒီလို မူဝါဒအတိုင္း အခိုင္အမာ ရပ္တည္တဲ့ ဒီမိုကရက္တစ္ စစ္စစ္ တစ္ေယာက္ျဖစ္လို႔သာ ျပည္တြင္း ျပည္ပ ေထာက္ခံမႈ ရရွိခဲ့တာျဖစ္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီ ျဖစ္ထြန္းဖို႔နဲ႔ သူ႔ရပ္တည္ခ်က္ဟာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ လူထု လြတ္လပ္ခြင့္၊ ဖြံ႕ၿဖဳိး တိုးတက္ခြင့္ေတြရဖို႔ တြန္းအားေတြ ျဖစ္ေပၚေစခဲ့တာ ဘယ္သူမွ မျငင္းႏိုင္တဲ့ကိစၥ ျဖစ္ပါတယ္။
လက္ရွိအခ်ိန္မွာလည္း အခ်ဳိ႕ေသာ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြက ေဒၚစုကို ေခါင္းေဆာင္ပါလို႔ ခံယူထား ေသာ္လည္း ေဒၚစု မူဝါဒေတြနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြ လုပ္ေန ေျပာေနတုန္းဆိုတာ စိတ္မေကာင္းစရာ ျမင္ေတြ႕ရပါတယ္။
ေဒၚစုက တိုင္းျပည္နဲ႔ လူထု အက်ဳိးစီးပြားကို အဓိကထားၿပီး ဘယ္ပါတီ အဖြဲ႕အစည္းနဲ႔မဆို လက္တြဲ ႏိုင္ေၾကာင္း အတိအလင္း ေျပာဆိုေပမယ့္ ႏိုင္ငံေရးေလာကက ပုဂၢဳိလ္အခ်ဳိ႕က ျပည္ခိုင္ၿဖဳိးနဲ႔ ဆို မေပါင္းႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာဆိုတာ ၾကားရပါတယ္။ ဒီကိစၥဟာ ဒီမိုကေရစီ သေဘာတရားအရ သေဘာထား ကြဲလြဲတာမဟုတ္ဘဲ အေရးႀကီးတဲ့ မူဝါဒေရးရာကို လိုက္နာဖို႔ ထိန္းသိမ္းဖို႔ ပ်က္ကြက္ တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ေတာ္လွန္ခဲ့ၾကတာဟာ ပူးေပါင္း ေဆာင္႐ြက္ဖို႔ျဖစ္ၿပီး အျမစ္ျပတ္ ေခ်မႈန္းဖို႔ မဟုတ္ဘူးဆိုတဲ့ အခ်က္ကို ေမ့လို႔ မျဖစ္ပါဘူး။ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္ စည္းလုံး ညီညြတ္ေရးဆိုတဲ့ မျဖစ္မေန တည္ေဆာက္ဖို႔ လိုတဲ့ ႏိုင္ငံေရး လမ္းစဥ္ကိုလည္း ဆန္႔က်င္ရာ ေရာက္ပါတယ္။ ၾကားျဖတ္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ ေနာက္ပိုင္းမွသာ အစိုးရနဲ႔ အတိုက္အခံတို႔ ပူးေပါင္း ေဆာင္႐ြက္မႈ စတင္ႏိုင္ခဲ့တာျဖစ္ၿပီး အမ်ဳိးသား ျပန္လည္ စည္းလုံး ညီညြတ္ေရးကိုလည္း အစပ်ဳိးႏိုင္ ခဲ့တာပါ။
အဓိက ေျပာခ်င္တာက ေဒၚစုကို ေခါင္းေဆာင္လို႔ သေဘာထားၿပီး မူဝါဒ ေရးရာကိုေတာ့ မရည္႐ြယ္ဘဲ ျဖစ္ေစ၊ ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ႔ ျဖစ္ေစ ဆန္႔က်င္သလို ျဖစ္ေနတတ္တာမ်ဳိးကို သတိျပဳၾကေစလိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။ သေဘာထား ကြဲလြဲတာ ျပႆနာ မဟုတ္ေပမယ့္ မူဝါဒေတြကို ဆန္႔က်င္သလိုျဖစ္ရင္ ေခါင္းေဆာင္ကို တန္ဖိုးမထားရာ ေရာက္တတ္ပါတယ္။
အမ်ဳိးသား ျပန္လည္ စည္းလုံး ညီညြတ္ေရးအတြက္ အခုအခါမွာ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္ ရင္ၾကားေစ့ေရး ကို လုပ္ေဆာင္ေနရဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို တည္ေဆာက္ဖို႔ ႀကဳိးစားေနရဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လူပုဂၢဳိလ္ကို ခ်စ္ခင္ ေလးစား တာဟာ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ မူဝါဒေတြက ပိုအေရးပါတယ္ဆိုတာ နားလည္ သေဘာေပါက္ၾကဖို႔ လိုအပ္ေနပါေသးတယ္။ ေဒၚစုကို ေလးစားခ်စ္ခင္ၾကတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမား မ်ားနဲ႔ လူထုကသာ ေဒၚစုရဲ႕ မူဝါဒေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ သိရွိ နားလည္ေအာင္ ႀကဳိးစားၿပီး အဲဒီ မူဝါဒေတြ အတိုင္း လက္ခံ က်င့္ႀကံၾကမယ္ဆိုရင္ ခုကြၽန္ေတာ္တို႔ ႀကံဳေတြ႕ေနရတဲ့ ပဋိပကၡေတြလည္း ျဖစ္ႏိုင္စရာ မရွိေတာ့သလ္ို အမ်ဳိးသား စည္းလုံး ညီညြတ္ေရးကိုလည္း အလြယ္တကူ တည္ေဆာက္ ႏိုင္ၿပီး ႏိုင္ငံ ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းဟာလည္း ေတာ္ေတာ္ႀကီး ခရီးေရာက္ေန ေလာက္ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။
လူကို တအားခ်စ္တာ၊ တအားမုန္းတာေတြဟာ ႏိုင္ငံေရးမွာ သိပ္အက်ဳိး မရွိလွပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဟာ အာဏာရွင္ စနစ္ကို ေတာ္လွန္ ဆန္႔က်င္ၾကရင္းနဲ႔ အာဏာရွင္ေတြကိုပါ မုန္းတီးတဲ့ ခံစားခ်က္ ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ရွိခဲ့ၾကတာ၊ ရွိေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။တကယ္ေတာ့ အာဏာရွင္ကို မုန္းတာထက္ အာဏာရွင္စနစ္ဆိုတဲ့ မူဝါဒ လမ္းစဥ္ကိုသာ ဆန္႔က်င္ဖို႔ လိုအပ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ မဟတၱမ ဂႏၵီက ေျပာဖူးပါတယ္။ မေကာင္းမႈလုပ္တဲ့ လူေတြကို မမုန္းဘူး။ မေကာင္းမႈကို မုန္းတယ္ ဆိုတဲ့ စကားပါ။
လူကို မမုန္းဘူး (မုန္းစရာ မလိုဘူး) မူကို မုန္းတယ္လို႔ ဆိုလိုခ်င္တာပါ။ မေကာင္းတဲ့ မူဝါဒေတြကို ဘယ္ေသာအခါမွ လက္ခံလို႔ မရပါဘူး။ ဘယ္ပုဂၢဳိလ္ အဖြဲ႕အစည္းကပဲ လုပ္သည္ျဖစ္ေစ ဆန္႔က်င္ ၾကရမွာပါပဲ။လူပုဂၢဳိလ္ေတြဆိုတာကေတာ့ ေျပာင္းလဲတတ္တဲ့ သေဘာ ရွိေလေတာ့ မမုန္းသင့္ဘူးလို႔ ယူဆပါတယ္။ မေကာင္းတာလုပ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ဟာ အခ်ိန္မေ႐ြး လူေကာင္း ျဖစ္လာႏိုင္သလို လူေကာင္း သူေကာင္းဆိုတာလည္း သူ႔ရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ မူဝါဒေတြလြဲရင္ အခ်ိန္မေ႐ြး လူဆိုး ျဖစ္သြား ႏိုင္တယ္ဆိုတာ သတိျပဳဖို႔ လိုပါတယ္။
ဘုရားရွင္ လက္ထက္က အဂၤုလိမာလဟာ လူေတြရဲ႕လက္ညႇဳိးေပါင္း ၉၉၉ ေခ်ာင္းအထိ ျဖတ္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ဆုံး မိခင္အရင္းရဲ႕ လက္ညႇဳိး တစ္ေခ်ာင္းကိုေတာင္ ျဖတ္ေတာ့မယ္ဆဲဆဲ ဘုရားနဲ႔ေတြ႕လို႔ အျမင္မွန္လည္းရ ရဟႏၲာလည္း ျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ လူတိုင္းေလာက္နီးနီး သိၾကမယ့္ ဥပမာေကာင္း တစ္ခုလို႔ ထင္ပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ ဆိုးသြမ္းတဲ့သူျဖစ္ျဖစ္ အျမင္မွန္ ရႏိုင္ပါတယ္။
ေကာင္းတဲ့ မူဝါဒေတြကို လက္ခံ က်င့္သုံးရင္ လူေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္တာပါပဲ။ လူေကာင္းေတြ လူဆိုး ျဖစ္သြားတတ္ၾကတာဟာလည္း သူတို႔ ခံယူက်င့္သုံးတဲ့ လမ္းစဥ္နဲ႔ မူဝါဒေတြ အေကာင္းကေန အဆိုး ေျပာင္းလဲသြားတာေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့အလုပ္ လုပ္ရင္ အရင္က ဘယ္ေလာက္ ဆိုးခဲ့ ဆိုးခဲ့ လက္ခံရမွာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ လူကို စဥ္းစားတာထက္ မူကို စဥ္းစားတာက ပိုေကာင္းပါတယ္။ လူကို အရမ္းခ်စ္လို႔ ဘာလုပ္လုပ္ အျပစ္မျမင္ႏိုင္ဘူး ဆိုတာက ႏိုင္ငံေရး နယ္ပယ္မွာ မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ လူကုိ အရမ္းမုန္းလို႔ မူကိုလည္း ဆန္႔က်င္မယ္ဆိုတာလည္း သေဘာထား ေသးသိမ္ရာ ေရာက္ပါ တယ္။
မူေရာ လူပါ ေကာင္းေနေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ရံ လုပ္တာကိုင္တာ လြဲတတ္တဲ့ အခါမ်ဳိးမွာလည္း ေထာက္ျပ ေဝဖန္ေပးဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။
ဆိုးတဲ့ လူတစ္ေယာက္ တကယ္ ေကာင္းလာရင္လည္း အရင္ ဆိုးခဲ့တာေတြပဲ ျပန္ျမင္ၿပီး အျပစ္တင္တဲ့အလုပ္ လုပ္ေနရင္ အလုပ္လည္း မျဖစ္သလို ဒါဟာ အဆင့္အတန္းျမင့္တဲ့ စိတ္ေန သေဘာထားလည္း မဟုတ္ပါဘူး။
ကြၽန္ေတာ္ဆိုရင္ စစ္အစိုးရ လက္ထက္က အႏွိပ္စက္ခံခဲ့ရၿပီး ေတာ္ေတာ္ ဆိုးဆိုး႐ြား႐ြား ထိခိုက္ နာက်င္ခဲ့ရဖူးပါတယ္။ ဘဝ တစ္ခုလုံး ဆုံး႐ႈံးပ်က္စီးၿပီး မနည္း ျပန္အဖတ္ဆယ္ ခဲ့ရတာပါ။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို ႏွိပ္စက္ကလူ ျပဳခဲ့သူေတြကို လုံးဝ အၿငဳိးအေတး မထားပါဘူး။ လုံးဝ ခြင့္လႊတ္တဲ့ စိတ္ကိုပဲ ေမြးပါတယ္။ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ အာဏာရွင္စနစ္ဆိုတဲ့ မူဝါဒ ဆိုးႀကီး ေခါင္းေထာင္ထလာၿပီး ကြၽန္ေတာ့္လိုပဲ ေနာက္ထပ္ လူေတြ အႏွိပ္စက္မခံရေအာင္ အတိတ္ကို သင္ခန္းစာအျဖစ္ ရယူၿပီး ကိုယ့္တိုင္းျပည္ ကိုယ့္ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းကို အဆင့္ျမင့္ေအာင္ (ဒီမိုကေရစီ ျဖစ္ထြန္းေအာင္) ပဲ တတ္စြမ္းသမွ် ဝိုင္းဝန္း ႀကိဳးပမ္းေနပါတယ္။
ဒီေတာ့ လူကို တအားခ်စ္တာ၊ လူကို တအားမုန္းတာေတြ ေလွ်ာ့ၿပီး မူဝါဒေတြကိုသာ အဓိက ၾကည့္ၾကပါလို႔ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ ႏိုင္ငံေရး ပါတီေတြကိုသာမက လူထုကိုပါ ေမတၱာရပ္ခံ တိုက္တြန္း ခြင့္ျပဳပါ ခင္ဗ်ား။
Credit To The Voice Weekly
Read More »

ဝ အထူးေဒသႏွင့္ တပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေဆြးေႏြးမႈ အဆင္ေျပဟုဆို



 



ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္းတြင္ စစ္ေရးတင္းမာမႈ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ျမန္မာ တပ္မေတာ္ႏွင့္ ဝ အထူးေဒသ (၂) (ဝ ေသြးစည္းညီညြတ္ေရး တပ္မေတာ္) တို႔ တပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေဆြးေႏြးမႈ အဆင္ေျပသြားေၾကာင္း ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီးဌာနမွ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေအာင္သန္းထြဋ္က ေျပာၾကားသည္။

အဆိုပါ အေၾကာင္းအရာကို ဇူလိုင္လ ၁၂ ရက္ေန႔က က်ဳိင္းတုံၿမဳိ႕တြင္ အစိုးရၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရး လုပ္ငန္းေကာ္မတီ ဒုတိယဥကၠ႒ ဦးသိန္းေဇာ္ ဦးေဆာင္ေသာ အဖြဲ႕ႏွင့္ ဝ အထူးေဒသ (၂) တို႔ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးမႈအၿပီး မီဒီယာမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆုံစဥ္ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးက အထက္ပါအတိုင္း ေျပာၾကားလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။

“ဝ တပ္မေတာ္နဲ႔ ကိုယ္တို႔ သံသယမရွိပါဘူး။ အာဃာတ အၿငဳိးအေတးလည္း မရွိပါဘူး။ သူဝိုင္းကိုယ္ဝိုင္း ဆိုတာက ေအာက္ေျခမွာ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အထင္မွားတဲ့ သေဘာေလးေတြ ရွိတယ္။ အခုလူႀကီးေတြ ေဆြးေႏြးလိုက္ေတာ့ အဆင္ေျပသြားပါၿပီ” ဟု ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးက ဆိုသည္။

အစိုးရၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရး လုပ္ငန္းေကာ္မတီႏွင့္ ဝ အထူးေဒသ (၂) တို႔ ေတြ႕ဆုံးေဆြးေႏြးမႈ အၿပီးတြင္ အခ်က္ငါးခ်က္ပါေသာ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ သေဘာတူညီမႈကို လက္မွတ္ေရးထိုးႏိုင္ခဲ့သည္။ ယင္းသေဘာတူညီခ်က္တြင္ ဝ အထူးေဒသ (၂) သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အေရးႀကီးေသာ အစိတ္အပိုင္း ျဖစ္သည့္အတြက္ ႏိုင္ငံေတာ္ကို ေသြးခြဲျခင္း၊ ခြဲထြက္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္မည္ မဟုတ္ဘဲ ႏိုင္ငံေတာ္၏ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ တည္တံ့ခိုင္ၿမဲေရးအတြက္ ဝ အထူးေဒသ (၂) ၏ စြမ္းရည္မ်ားကို ေပးေဆာင္သြားမည္ဟုလည္း ေဖာ္ျပပါရွိသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ ရက္သတၱတစ္ပတ္ အတြင္းက ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္းရွိ ဝ အထူးေဒသ (၂) ရွိ ဝ တပ္ဖြဲ႕ဝင္မ်ားကို တပ္မေတာ္က ဆုတ္ခြာရန္ ညႊန္ၾကားသျဖင့္ ႏွစ္ဖက္တပ္မ်ား စစ္ေရးတင္းမာမႈမ်ား ျဖစ္ပြားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ျပည္တြင္းျပည္ပ သတင္းမီဒီယာတို႔တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

ဝ ေသြးစည္းညီညြတ္ေရး တပ္မေတာ္သည္ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္တြင္ အစိုးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီခဲ့ၿပီး ၂၀၀၇ ခုႏွစ္တြင္ အစိုးရ၏ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ကို လက္မခံသည့္ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕အစည္း ျဖစ္သည့္အျပင္ ဝ ေဒသကို ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ ျပည္နယ္ အျဖစ္ ၿပီးခဲ့သည့္ လပိုင္းက ေတာင္းဆိုထားသည္။

Credit To The Voice Weekly
Read More »

အဂတိလိုက္စားမႈ၊ အက်င္႕ပ်က္ျခစားမႈ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမႈႏွင့္ ေကာင္းမြန္ေသာအုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ သန္႔ရွင္းေသာအစိုးရ


(သိန္းထက္ေအာင္)

ဤေဆာင္းပါး ေခါင္းစဥ္ပါ အဂတိ လိုက္စားမႈ၊ အက်င့္ပ်က္ ျခစားမႈႏွင့္ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမႈတို႔သည္ အၾကမ္းဖ်င္းအားျဖင့္ အဓိပၸာယ္တူသေယာင္ ရိွေသာ္လည္း အတိအက် ဆိုရပါမူ တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခု အဓိပၸာယ္ အနည္းငယ္စီ ကြဲျပားေၾကာင္း သတိထားမိပါသည္။ အဂတိ လိုက္စားမႈ ဟူသည္မွာ ‘အဂတိ’ ဆိုေသာ ပါဠိစကားမွ ဆင္းသက္လာျခင္းျဖစ္ၿပီး ‘မ်က္ႏွာလိုက္ျခင္း’ ဟူ၍ အဓိပၸာယ္ရိွေၾကာင္း ဆရာဦးထြန္းျမင့္၏ ပါဠိသက္ ေဝါဟာရ အဘိဓာန္က ဆိုပါသည္။ အဂတိတရား ေလးပါးရိွေၾကာင္း ၎တို႔မွာ-
(၁) ဆႏၵာဂတိ= ခ်စ္သျဖင့္ တစ္ဖက္သတ္ စီရင္ျခင္း၊
(၂) ေဒါသာဂတိ= အမ်က္ေဒါသ ေၾကာင့့္ တစ္ဖက္သတ္ စီရင္ျခင္း၊
(၃) ဘယာဂတိ= ေၾကာက္ရြံ႕သျဖင့္ တစ္ဖက္သတ္ စီရင္ျခင္း၊
(၄) ေမာဟာဂတိ=ေတြေဝ၍ တစ္ဖက္သတ္ စီရင္ျခင္း စသည္တို႔ျဖစ္ေၾကာင္း ‘သုခမွတ္စု’ စာအုပ္တြင္ ဖတ္႐ႈ မွတ္သားရပါသည္။
‘မင္းတို႔ မည္သည္ကား အဂတိ ေလးပါးသို႔ မလိုက္အပ္၊ ခ်စ္ေသာအားျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ အမ်က္ထြက္ေသာအားျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ မိုက္ေသာအားျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ေၾကာက္ရြံ႕ေသာအားျဖင့္ လည္းေကာင္း အဂတိသို႔ လိုက္၍ မညီမညြတ္ ျပဳမူကား ထိုမင္းတို႔၏ အစီးအပြားသည္ ယုတ္သည္ ျဖစ္ရာ၏’ ဟု ေတာင္ဖီလာ ဆရာေတာ္၏ ယသဝဎုနဝတၳဳကို ဥပမာျပဳ ထားပါသည္။ ထို႔အျပင္ ‘အဂတိ ေလးပါးျဖင့္ ဖံုးလႊမ္း၍ မွားေသာမင္း ... တို႔သည္ကား ... ငရဲလား ရေလ၏’ ဟူ၍လည္း ဆိုထားျပန္ပါသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ အဂတိ တရားဟူသည္ ေရွာင္ရွားအပ္ေသာ တရား တစ္နည္း မက်င့္သံုးအပ္ေသာ တရား ဟူ၍ နားလည္ရပါသည္။ အဂတိတရားဟူသည္ က်င္႔သံုးသူအတြက္ အက်ဳိး ဆုတ္ယုတ္သကဲ႔သို႔ အဂတိ လိုက္စား၍ စီရင္ခံရသူအတြက္လည္း မ်ားစြာ ထိခိုက္ဆံုး႐ႈံး နစ္နာရပါသည္။ အဂတိတရား ေလးပါးတြင္ ဆႏၵာဂတိ၊ ေဒါသာဂတိ၊ ေမာဟာဂတိ စေသာ ဂတိ သံုးပါးတို႔မွာ မိမိ၏ စိတ္ဆႏၵတြင္ ျဖစ္ေပၚ၊ ခံစားမႈအရ ေဆာင္ရြက္ စီရင္ေသာ ကိစၥမ်ားျဖစ္၍ မိမိ၏စိတ္ကို ေကာင္းစြာ ပဲ့ျပင္ ဆံုးမ ႏိုင္လွ်င္ ေရွာင္လႊဲႏိုင္ေသာ အေၾကာင္းတရားမ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။ ဘယာဂတိဟူသည္ကား မိမိက မေဆာင္ရြက္လိုေသာ္လည္း ႀကံဳေတြ႕လာရမည့္ ‘ဘယာ’ကို ေၾကာက္ရြံ႕၍ ေဆာင္ရြက္လိုက္ရျခင္း ရိွသကဲ့သို႔ မိမိက အမွန္အတိုင္း ေဆာင္ရြက္လိုေသာ္လည္း ‘ဘယာ’ ကို ေၾကာက္၍ မေဆာင္ရြက္ လိုက္ရေသာ အျဖစ္မ်ဳိးလည္း ရိွၾကပါသည္။ ဝန္ထမ္း ေလာကအတြက္ ‘ဘယာ’ ဆိုသည္ကား အၿငိဳးအေတးထား၍ အေဝးသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ခံရျခင္းမ်ဳိး၊ မိမိ၏ ရာထူး တက္လမ္းအတြက္ ပိတ္ဆို႔ တားဆီးခံရျခင္းမ်ဳိး စသည္တို႔အျပင္ ပို၍ ရာထူး ႀကီးမားေသာ အထက္လူႀကီးျဖစ္ပါက ပို၍ ျပင္းထန္ ေသာ ျပစ္ဒဏ္ ေပးခံရျခင္း စသည္တို႔ကို ႀကံဳေတြ႕ရႏိုင္သျဖင့္ ဘယာဂတိ ဟူသည္ကား ဝန္ထမ္း မ်ားအတြက္ ေရွာင္လႊဲရခက္ေသာ အဂတိတရား တစ္ပါး ျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပလိုပါသည္။

ဤေနရာတြင္ ကိုယ္ေတြ႕ မဟုတ္ေသာ္လည္း ဥပမာ တစ္ခုေတာ့ တင္ျပလိုပါသည္။ ကြၽန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ အညာေဒသ ခ႐ိုုင္အဆင့္ ၿမိဳ႕ တစ္ၿမိဳ႕တြင္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္စဥ္ ႀကံဳေတြ႕ ရသည့္ ျဖစ္ရပ္ ျဖစ္ပါသည္။ သူက ယစ္မ်ဳိး အရာရိွ တာဝန္ကို ထမ္းေဆာင္ရပါသည္။ ယစ္မ်ဳိး ဥပေဒ အရ တစ္ႏွစ္လွ်င္ တစ္ႀကိမ္ ေၾကာ္ျငာ ေခၚယူ၍ လိုင္စင္ အမ်ဳိးအစား တစ္ခုခ်င္းအလိုက္ ခ်က္လုပ္/ေရာင္းခ် လိုသူတ႔ိုက ေလလံဆြဲ ဝယ္ယူရပါသည္။ ေလလံစည္းကမ္းႏွင့္ ညီညြတ္ၿပီး ေစ်းအျမင့္ဆံုး ေပးသူကို လိုင္စင္ခ် ေပးရပါသည္။ ဤတြင္ ထိုေဒသအတြက္ လံုၿခံဳေရး တာဝန္ယူရသူ ဗ်ဴဟာမွဴး အဆင့္ရိွ အရာရိွ တစ္ဦးက ၎ႏွင့္ ပတ္သက္ရာ ပတ္သက္ေၾကာင္း ပုဂၢိဳလ္ တစ္ဦးကို ယစ္မ်ဳိး လိုင္စင္ ခ်ထားေပးလိုသျဖင့္ ကြၽန္ေတာ္၏ သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္သူကို ေခၚယူ ညႊန္ၾကားပါသည္။ သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္သူက ယစ္မ်ဳိး ဥပေဒႏွင့္ ေလလံ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ားအရ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း အက်ဳိးသင့္ အေၾကာင္းသင့္ ျပန္လည္ ရွင္းျပခဲ့ပါသည္။ သို႔ရာတြင္ ထိုပုဂၢိဳလ္၏ မေက်မနပ္ျဖစ္မႈ အက်ဳိးဆက္ေၾကာင့္ တစ္လ အတြင္းမွာပင္ ကြၽန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းမွာ လက္ရိွ ေဝးလံေသာေနရာမွ ပို၍ ေဝးေသာ ေနရာသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ျခင္း ခံလိုက္ရပါေတာ့သည္။

ေနာက္ဥပမာ တစ္ခုမွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးတြင္ ျဖစ္ပါသည္။ တရား႐ံုးက ဆံုးျဖတ္ၿပီးေသာ အိမ္ရွင္ အိမ္ငွား အမႈတစ္ခုႏွင့္ ပတ္သက္၍ တရား႐ံႈးသူက သက္ဆိုင္ရာ အဆင့္ျမင့္ တရား႐ံုးသို႔ အယူခံ မတက္ဘဲ ခ႐ိုင္အဆင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႕ ဥကၠ႒ထံ ခ်ဥ္းကပ္ပါသည္။ တရား႐ံုး၏ တင္ျပခ်က္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္ေပးရန္ ခ႐ိုင္ ဥကၠ႒က ၿမိဳ႕နယ္ဥကၠ႒ကို ေခၚယူတာဝန္ေပးပါသည္။ ၿမိဳ႕နယ္ဥကၠ႒က ဥပေဒႏွင့္ မညီသည့္အတြက္ ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း မျပဳပါ။ ထိုအခါ ခ႐ိုင္ ဥကၠ႒က ၿမိဳ႕နယ္ ဥကၠ႒သည္ ေပးအပ္ေသာ လုပ္ငန္း တာဝန္မ်ားကို ေက်ပြန္စြာ အေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္ျခင္း မျပဳႏိုင္ဟူေသာ စြဲခ်က္ျဖင့္ အထက္ကို တင္ျပပါသည္။ ရလဒ္ကား ‘သြားေလေရာ့ လဟယ္ ျဖစ္ပါသတည္း’။

သည္ေတာ့ အဂတိတရား ေလးပါးအနက္ ဘယာဂတိဟူသည္ ဝန္ထမ္းမ်ားအတြက္ ေရွာင္လႊဲရခက္ ေသာ အဂတိတရား တစ္ပါးျဖစ္ၿပီး ေရွာင္လႊဲရန္အတြက္မူ စိတ္ဓာတ္ ႀကံ့ခိုင္ရန္ႏွင့္ အမွန္တရားကို ယံုၾကည္ၿပီး ျပည္သူ႕အက်ဳိးကိုသာ ေရွး႐ႈမည္ဟူသည့္ သႏၷိ႒ာန္သာ ခိုင္ခိုင္မာမာ ခ်မွတ္ထားရန္ လိုအပ္မည္ ျဖစ္ပါသည္။

‘အက်င့္ပ်က္ ျခစားျခင္း’ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဆက္လက္ ေဆြးေႏြးရပါမူ ‘အက်င့္’ဆိုသည္မွာ ‘စြဲၿမဲေနေသာ အေလ့’ ဟူ၍ ျမန္မာ အဘိဓာန္က ဖြင့္ဆိုပါသည္။ အက်င့္ကို စ႐ိုက္ႏွင့္ တြဲ၍ သံုးစြဲၾကပါသည္။ ေကာင္းေသာ အေလ့အက်င့္စ႐ိုက္ ရိွသကဲ႔သို႔ မေကာင္းေသာ အေလ့အက်င့္ စ႐ိုက္လည္း ရိွပါသည္။ ‘အက်င့္ပ်က္’သည္ဟု ဆိုရာတြင္ ေကာင္းေသာ အက်င့္စ႐ိုက္မ်ား ပ်က္စီးၿပီး မေကာင္းေသာ အက်င့္စ႐ိုက္မ်ား လႊမ္းမိုးေနျခင္းကို ဆိုလိုပါသည္။ ေကာင္းေသာ အက်င့္စ႐ိုက္ ဆိုသည္က ဘာေတြ ျဖစ္ၿပီး မေကာင္းေသာ အက်င့္စ႐ိုက္က ဘာေတြလဲ ဆိုသည္ကေတာ့ မိမိတို႔ လူမ်ဳိး၏ ႐ိုးရာအစဥ္ အလာ ဓေလ့ထံုးစံမ်ားက လက္ခံ က်င့္သံုးခဲ့ၾကေသာ အျပဳအမူ၊ အေျပာအဆိုမ်ားအေပၚ မူတည္၍ ဆံုးျဖတ္ၾကပါသည္။ ျမန္မာ႔ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့စ႐ိုက္ ထံုးစံမ်ားသည္ ဗုဒၶ၏ အဆံုးအမမ်ားအေပၚ အေျခခံသည္ျဖစ္၍ ေကာင္းေသာ အက်င့္၊ မေကာင္းေသာ အက်င့္ဟူ၍ ခြဲျခား ဆံုးျဖတ္ရာတြင္ ဗုဒၶ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာ တရားမ်ားႏွင့္ မည္မွ် ညီညြတ္သည္၊ မညီညြတ္သည္ စသည္ျဖင့္ တိုင္းတာ ဆံုးျဖတ္ၾကပါသည္။

ေသရည္ ေသရက္ ေသာက္စားျခင္းကို ဗုဒၶက တားျမစ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အရက္ေသာက္ျခင္းသည္ အက်င့္ပ်က္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ တစ္ႀကိမ္ ႏွစ္ႀကိမ္ ေသာက္ရာမွသည္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ေသာက္သည္။ သည္မွ အေလ့အထ ျဖစ္လာသည္၊ စ႐ိုက္ ျဖစ္လာသည္။ အရက္သည္ အျခားေသာ မေကာင္းမႈမ်ား ကို ဆက္လက္ က်ဴးလြန္ရန္အတြက္ ရဲေဆး ျဖစ္သည္။ ပထမေတာ့ သူမ်ားတိုက္သည္ကို ေသာက္သည္။ အေပါင္းအသင္းဆံုလွ်င္ ေသာက္သည္။ ေနာက္ေတာ႔ ကုိယ္တိုင္ ဝယ္ေသာက္သည္။ အေပါင္းအသင္းမရိွလွ်င္ ေတြ႕ေအာင္ရွာသည္။ မိမိဝင္ေငြ၊ လစာႏွင့္ မေလာက္ငေတာ့ အပိုဝင္ေငြ ရွာသည္။ သည္ေတာ့ လာဘ္ေပး လာဘ္ယူ ကိစၥက ပါလာသည္။ သီတင္းကြၽတ္ ကန္ေတာ့ျခင္းကို အေၾကာင္းျပ၍ တံစိုးလက္ေဆာင္ ေပးရာတြင္ပင္ အရက္ပုလင္းက အဓိက အခန္းက႑က ပါဝင္လာ သည္။

အက်င့္ပ်က္ျခင္းသည္ အရက္ တစ္ခုသာမကပါ။ ကာမဂုဏ္တို႔၌ မေလ်ာ္ေသာအမႈ ျပဳျခင္းသည္လည္း ကိုယ္က်င့္တရား ပ်က္ျပားျခင္းျဖစ္သည္။ အိမ္ေထာင္ရိွသူ အထက္ အရာရိွသည္ မိမိ လက္ေအာက္ ဝန္ထမ္းႏွင့္ ေဖာက္ျပားျခင္း၊ အိမ္ေထာင္ရိွသူ အခ်င္းခ်င္း ေဖာက္ျပန္ျခင္းတို႔သည္ အက်င့္ပ်က္ျခင္း၌ အက်ဳံးဝင္ပါသည္။ ထိုအခါ ေငြေၾကးလိုအပ္ခ်က္ ရိွလာသျဖင့္ မေလ်ာ္ေသာ နည္းလမ္းျဖင့္ ေငြရွာ သည္။ အမ်ားျပည္သူႏွင့္ ထိေတြ႕ ဆက္ဆံရသူမ်ားအဖို႔ လာဘ္လာဘကို ေမွ်ာ္ကိုးသလို ႏိုင္ငံေတာ္ ဘ႑ာ၊ အမ်ားပိုင္ေငြကို စီမံခန္႔ခြဲပိုင္ခြင့္ ရိွသူမ်ားအေနႏွင့္ မိမိကိုယ္က်ဳိးအတြက္ နည္းလမ္းမ်ဳိးစံု သံုး၍ ႀကံရဖန္ရ ျပန္ပါသည္။ အက်င့္ပ်က္ျခင္းကို ျခစားျခင္းႏွင့္ တြဲဖက္ အသံုးျပဳေလ႔ ရိွၾကပါသည္။ ‘ျခ’ သတၱဝါသည္ မိမိစားသည့္ (သစ္ စသည္) အရာဝတၳဳကို တျဖည္းျဖည္း လံုးပါး ပါးေစ၍ ေနာက္ဆံုး တြင္ အမႈန္႔ ျဖစ္သြားေစပါသည္။ မိမိ ကိုယ္က်င့္တရားကို ‘ျခ’ စားခံရေသာ သူအဖို႔ စာရိတၱ လံုးပါးပါးၿပီး ေနာက္ဆံုးတြင္ ဘဝပ်က္ရသည့္ အေၾကာင္းမ်ားကို ျမင္ဖူး ေတြ႕ဖူးၾကမည္ ျဖစ္ပါသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ‘အက်င့္ပ်က္’ ျခင္း မျဖစ္ရေအာင္ ဘာသာတရား၏ အဆံုးအမကို ခံယူ၊ လိုက္နာ၊ က်င့္သံုး ၿပီး မိမိ ဘဝကို မိမိကိုယ္တိုင္ ေကာင္းစြာ ေဆာက္တည္ျခင္း ျပဳမွသာလွ်င္ ‘ျခ’ စား ခံရျခင္း အႏၱရာယ္မွ ကင္းေဝးၾကမည္ ျဖစ္ပါသည္။

‘လာဘ္’ ဆိုသည္ကို ျမန္မာ အဘိဓာန္က ‘ရရိွေသာ ဥစၥာပစၥည္း၊ အက်ဳိးကိုေမွ်ာ္၍ ေပးေသာပစၥည္း၊ တံစိုးလက္ေဆာင္’ ဟူ၍ အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္အထက္မွာ ေရးခဲ႔သလို အေၾကာင္း အမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ေငြေၾကး ပစၥည္း လိုအပ္ခ်က္ ရိွလာလွ်င္ လာဘ္လာဘကို ေမွ်ာ္ကိုးလာသည္။ လာဘ္ေပး လာဘ္ယူ ဆိုသည့္အတိုင္း ေပးသူႏွင့္ ယူသူ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ ရိွသည္၊ ေပးသူရိွ၍ ယူသူ ရိွသည္၊ ယူသူ ရိွ၍လည္း ေပးသူက ေပးသည္၊ ေပးသူႏွင့္ ယူသူ မည္သူက စသနည္းဆိုေသာ္ ‘ၾကက္ဥနဲ႔ ၾကက္မ ဘယ္ကစ’ ဆိုသကဲ႔ပင္ ျဖစ္ပါမည္။ သို႔ေသာ္ ယူေနက် ျဖစ္လာလွ်င္ ေပးမည့္သူကို ေမွ်ာ္လာသည္။ ေပးမည့္သူက မေပးလွ်င္ ေပးခ်င္ေအာင္ စကား ေခၚလာသည္၊ မိမိ လုပ္ေပးရမည့္ အလုပ္သည္ မည္မွ် ခက္ခဲေၾကာင္း၊ မိမိအေနႏွင့္ မည္မွ် စြန္႔စားရေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ စကားေခၚမည္။ ေနာက္ဆံုး အဆင့္ကား မေပးလွ်င္ မိမိဘက္က တာဝန္အရ၊ဝတၱရားအရ ေဆာင္ရြက္ေပးရမည့္ အလုပ္ကို အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိး ျပ၍ အခ်ိန္ဆြဲဲမည္၊ ပညာျပမည္။ သည္ေတာ့ အမ်ားသူငါ ေျပာေနၾက သလို ‘အပိုင္းေလး’ ဆိုေသာ ‘အေပးလိုင္း’ တစ္လိုင္း သီးသန္႔ ေပၚလာျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

အစ ပထမေတာ့ မရိွ၍ ေတာင္းသည္။ ေနာက္ေတာ့ ရမွန္းသိေတာ့ ေလာဘ တက္လာသည္။ မိမိပံုမွန္ တရားသျဖင့္ ရသည့္ ဝင္ေငြထက္ ပိုရလာေသာအခါ ပို၍ သံုးခ်င္လာသည္၊ ျဖဳန္းခ်င္လာသည္၊ မိမိအဆင့္အတန္းႏွင့္ မေလ်ာ္ညီေသာ ဝတ္မႈ၊ စားမႈ၊ ေနမႈကို တပ္မက္လာသည္။ သာယာလာသည္။ မိမိပတ္ဝန္းက်င္တြင္လည္း အလားတူ ျမင္ရေတြ႕ရသည့္အခါ အားက်လာသည္။ အထက္အရာရိွ ကလည္း ကိုယ္တိုင္ မကင္းႏိုင္သည့္အတြက္ အဆင့္ဆင့္ ဆိုဆံုးမမႈ၊ အေရးယူေဆာင္ရြက္မႈဟူသည္ မရိွေတာ့ေသာအခါ လာဘ္ေပး လာဘ္ယူမႈဆိုသည္မွာ တရားဝင္လုပ္ငန္း တစ္ခုလို ျဖစ္လာသည္။ ဌာနအတြင္း မိမိက လာဘ္ေပး လာဘ္ယူ မလုပ္၍ အမ်ားနည္းတူ မသံုးႏိုင္ မစြဲႏိုင္ေသာအခါ မ်က္ႏွာ ငယ္ရသည္။ ငတုံးငအဟု အထင္ခံရသည္။

သို႔ေသာ္ ေနရာတိုင္းတြင္ အပိုဝင္ေငြ ရေပါက္ရလမ္းက မရိွ၊ ေဒသတိုင္းတြင္လည္း မရိွ၊ ေနရာ ေကာင္းမွ ရသည္၊ ေဒသေကာင္းမွ ရသည္။ သည္ေတာ့ ေနရာေကာင္း ရဖို႔အေရး၊ ေဒသေကာင္း ရဖို႔အေရး ႀကိဳးစားရျပန္သည္။ ေနရာ၊ ေဒသေကာင္းရမွ အထက္လူႀကီးကို ကန္ေတာ့ႏိုင္မည္။ သို႔ေသာ္ ေနရာေကာင္း ရဖ႔ိုအတြက္ ႀကိဳ၍ ေပးရေပဦးမည္။ သည္ေတာ့ ဝန္ထမ္းေလာကအတြင္းမွာ ပင္ ေစ်းကြက္ စီးပြားေရးက ေအာင္ျမင္စြာ ျဖစ္ထြန္း ေပၚေပါက္ေနသည္။ လုပ္ပိုင္ခြင့္ မ်ားမ်ားရိွသည့္ ေနရာဆိုလွ်င္ ေစ်းပို၍ ႀကီးသည္။ စီးပြားရွာ၍ ေကာင္းသည့္ ေဒသဆိုလွ်င္ ေစ်းက ေျမာက္သည္။ အခ်ဳိ႕ ဌာနမ်ားဆိုလွ်င္ ေနရာေဒသအလိုက္ ေပါက္ေစ်းက သတ္မွတ္ၿပီးသား ျဖစ္သည္ဟူ၍ ၾကားသိ ရသည္။ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ရသည္မွာ အာဏာရွင္ေခတ္ကို ေက်ာ္လြန္၍ ပြင့္လင္း ျမင္သာမႈရိွေသာ သန္႔ရွင္းေသာ အစိုးရနွင့္ ေကာင္းမြန္ေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ကို ေဖာ္ေဆာင္ေနသည့္ ယေန႔လိုအခ်ိန္ အခါမ်ဳိးမွာပင္ ဤသတင္းမ်ဳိး ၾကားသိေနရျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ အက်င့္ပ်က္ ျခစားမႈ ပေပ်ာက္ေရး၊ အဂတိ လိုက္စားမႈ တိုက္ဖ်က္ေရး၊ လာဘ္ေပး လာဘ္ယူမႈ ေဖာ္ထုတ္ အေရးယူေရးကို ေဆာင္ရြက္မည္ဆိုလွ်င္ အတြင္းစည္းျဖစ္ေသာ အစိုးရဌာန မ်ားအတြင္း ရာထူး တိုးျမွင့္ေရး၊ ဝန္ထမ္းမ်ား ေျပာင္းေရႊ႕ ေနရာခ်ထားေရး ကိစၥမ်ားကုိ ဌာနအလိုက္ တိက် ျပတ္သားေသာ လုပ္ထံုး လုပ္နည္းမ်ား စနစ္တက် သတ္မွတ္ ျပ႒ာန္းၿပီး မိမိဌာနအတြင္း ပြင့္လင္း ျမင္သာစြာ ေဆာင္ရြက္ဖို႔ လိုအပ္မွာ ျဖစ္သလို မိုးက် ရႊကုိယ္မ်ားအား တာဝန္ေပးအပ္သည့္ စနစ္ကိုလည္း ျပန္လည္ သံုးသပ္ဖို႔ လိုအပ္မည္ ျဖစ္ပါသည္။

ဤေနရာတြင္ စီးပြားေရးသမား လုပ္ငန္းရွင္မ်ား အပါအဝင္ ျပည္သူကိုလည္း တင္ျပခ်င္ပါသည္။ ျပည္သူ႔ဝန္ထမ္းဟူသည္ ဥပေဒ၊ လုပ္ထံုးလုပ္နည္း၊ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းႏွင့္ ညီညြတ္လွ်င္ မည္သူ႕ကို မဆို လုပ္ကို လုပ္ေပးရမည္သာ ျဖစ္ပါသည္။ ျပည္သူမ်ားက အျမန္ လိုခ်င္သည္၊ အဆင့္ ေက်ာ္ခ်င္ သည္ ဆိုလွ်င္ေတာ့ ဝန္ထမ္းက ပညာျပေတာ့မည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေတာ္႐ံုတန္႐ံု မည္သည့္ ဝန္ထမ္းကမွ် ဥပေဒ၊ စည္းမ်ဥ္းကိုေတာ့ ေက်ာ္၍ မလုပ္ရဲပါ။ ေပၚေပါက္လွ်င္ တိုင္တန္းလွ်င္ ဤကိစၥက အျပစ္ႀကီး ပါသည္။ ဥပေဒ၊ နည္းဥပေဒ၊ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းကို ေက်ာ္လြန္၍ေတာ့ မိမိကိုယ္က်ဳိး အတၱတစ္ခုတည္း ကိုၾကည့္၍ ဝန္ထမ္းကို မခ်ဥ္းကပ္သင့္။ မဖ်က္ဆီးသင့္ဟု ထင္ပါသည္။

ကိုယ္ေတြ႕ေလး တစ္ခု၊ ႏွစ္ခုကိုေတာ့ တင္ျပခ်င္ပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္ ကုမၸဏီ တစ္ခုတြင္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္စဥ္ ကုမၸဏီပိုင္ကား သက္တမ္းတိုးရန္အတြက္ က.ည.န ႐ံုးသို႔ သြားေရာက္ပါသည္ (ယခင္ အစိုးရလက္ထက္က ျဖစ္ပါသည္)။ ဌာနစိတ္ တစ္ခု၏ ေကာင္တာ အေပါက္ဝတြင္ ေလွ်ာက္လႊာတင္ထားသူတို႔၏ အမည္စာရင္းကို ေခၚယူေနသျဖင့္ ေစာင့္ဆိုင္းေနရာ မိမိတို႔ အလွည့္ မေရာက္ႏိုင္သျဖင့္ ေမးျမန္းရာ ၎ထံသို႔ ေလွ်ာက္လႊာ ပံုစံ မေရာက္ရိွေသးေၾကာင္း ေျပာပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္အတူ ပါလာသူ မန္ေနဂ်ာမေလးက ေလွ်ာက္လႊာပံုေအာက္သို႔ လက္လွမ္းႏႈိက္၍ ေလွ်ာက္လႊာ တစ္ေစာင္ကို ဆြဲထုတ္လိုက္ၿပီး “ဒါ တို႔ေလွ်ာက္လႊာ မဟုတ္လား၊ ေရာ့ လုပ္ေပး” ဟူ၍ ေျပာေျပာဆိုဆို ထိုးေပးလိုက္ရာ မေက်မနပ္ အမူအရာျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ေပးပါေတာ့သည္။

တစ္ခါတုန္းကလည္း ေဆာက္လုပ္ေရး ကုမၸဏီ တစ္ခုတြင္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္စဥ္ မိမိတို႔ ေဆာက္လုပ္မည့္ အေဆာက္အအံု တစ္ခု၏ မ်က္ႏွာစာရိွ မလြတ္ကင္းေသာ သစ္ပင္ငယ္မ်ားကို ခုတ္ခြင့္ျပဳရန္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ စည္ပင္သာယာေရးေကာ္မတီ ပန္းဥယ်ာဥ္ဌာနသို႔ ခြင့္ျပဳခ်က္ ေတာင္းခံ ပါသည္။ အဆိုပါ ခြင့္ျပဳခ်က္ ရရိွေရးအတြက္ ဒုတိယ ဌာနမွဴးကို ေပးရန္ဟုဆိုကာ ကုမၸဏီပိုင္ရွင္ သူေဌးက ေငြပါေသာ အထုပ္ တစ္ထုပ္ကို ၎၏ လူယံုႏွင့္အတူ ထည့္ေပးလိုက္ပါသည္။ ႐ံုးေရာက္ေတာ႔ ဌာနမွဴးအခန္းကို ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ ဝင္၍မရပါ။ ဒု ဌာနမွဴး အခန္းတြင္ ထိုင္၍ ေစာင့္ ေနရပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔၏ ေလွ်ာက္လႊာသည္ အခ်က္အလက္ အေထာက္အထား ျပည့္စံုသျဖင့္ ခြင့္မျပဳစရာ အေၾကာင္းမရိွဟု ယူဆလ်က္ ဌာနမွဴး အခန္းကို ဝင္ေရာက္၍ အက်ဳိးအေၾကာင္း ရွင္းျပရာ ဌာနမွဴးက ခြင့္ျပဳခ်က္လက္မွတ္ ေရးထိုးေပးလိုက္ပါသည္။ မည္သူ႕ကိုမွ်လည္း ေငြေၾကး တစ္စံုတစ္ရာ မေပးခဲ႔ပါ။ ကုမၸဏီ ျပန္ေရာက္ေတာ့ ၎တို႔၏ အစဥ္အလာကို ဖ်က္သည္ဟုဆိုကာ သူေဌးက ကြၽန္ေတာ့္ကို စိတ္ဆိုးၿပီး ဆူပါသည္။

လာဘ္ေပး လာဘ္ယူ ကိစၥႏွင့္ တစ္ဆက္တစ္စပ္တည္း တင္ျပလိုသည္မွာ ေထာက္ခံစာ ကိစၥပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ယခုအခါ ေနရာဌာနတိုင္းတြင္ မလိုအပ္ေသာ ေထာက္ခံစာမ်ား ေဖာင္းပြေနသည္ဟု ယူဆပါသည္။ အလုပ္ေခၚစာမ်ားတြင္ အက်င့္စာရိတၱေကာင္းမြန္ေၾကာင္းအတြက္ ရပ္ကြက္၊ ရဲစခန္ ေထာက္ခံစာမ်ား တင္ျပရမည္ဟူ၍ အၿမဲ ပါရိွပါသည္။ သက္ဆိုင္ရာရပ္ကြက္ (အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး) က ေထာက္ခံေပးသည္မွာ ‘ဤရပ္ကြက္တြင္ ေနထိုင္ေၾကာင္း’ သာ ျဖစ္ပါသည္။ လ.ဝ.က ဌာနက ထုတ္ေပးေသာ ခိုင္လံုသည့္ သန္းေခါင္စာရင္း ရွိသည္ျဖစ္ေစ၊ မရိွသည္ျဖစ္ေစ ေထာက္ခံေပးပါသည္။ အမွန္တကယ္ မည္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ် ရပ္ကြက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးက အက်င့္စာရိတၱ ေကာင္းမြန္ေၾကာင္း ေထာက္ခံခ်က္ မေပးပါ။ ေပးခြင့္လည္း မရိွပါ။ ယခင္ န.ဝ.တ ေခတ္တြင္ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီးအတြင္း ၫႊန္ၾကားထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အျခား ေဒသမ်ားကိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ အေသအခ်ာ မသိပါ။ ရဲစခန္းကလည္း မည္သူ႔ကိုမွ် အက်င့္စာရိတၱ ေကာင္းမြန္ေၾကာင္း တာဝန္ မယူပါ။ မိမိ ‘ရဲစခန္းအပိုင္ နယ္ေျမအတြင္းတြင္ ျပစ္မႈက်ဴးလြန္ျခင္း မရိွေၾကာင္း’ ကုိသာ ေထာက္ခံေပးျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ဤသည္မွာလည္း မည္သည့္ မွတ္တမ္းမွတ္ရာကိုမွ် ျပန္လည္ ၾကည့္ရႈ၍ ေပးျခင္း မဟုတ္ပါ။ တံဆိပ္႐ိုက္ၿပီးသား ပံုစံတြင္ ၿဖည့္စြက္ေပးလိုက္ျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။

ႏိုင္ငံသား စိစစ္ေရးလက္မွတ္ ေပ်ာက္လွ်င္လည္း လ.ဝ.က. က ရဲစခန္း ေထာက္ခံခ်က္ ေတာင္းပါ သည္။ ရဲစခန္းကလည္း (ဘယ္မွာ ေပ်ာက္မွန္း မသိသည္ကို) ေမး၍ ေပ်ာက္ဆံုးသည္မွာ မွန္ကန္ ေၾကာင္း ေထာက္ခံေပးပါသည္။ ကြၽန္ေတာ့္သား ဆယ္တန္းေအာင္လက္မွတ္ ေပ်ာက္စဥ္က ရဲစခန္း တစ္ခုတည္းႏွင့္ မၿပီးပါ။ တရား႐ံုးတြင္ က်မ္းက်ိန္ရပါေသးသည္။ က်မ္းက်ိန္ စာ႐ိုက္ခက ၄၀၀၀ က်ပ္၊ တရား႐ံုး စာေရးကို မွတ္ပံုတင္ခ (ဝင္စာေရး သြင္းခ) က ၄၀၀၀ က်ပ္ ေပးရၿပီး တရားသူႀကီးအတြက္ ဆိုကာ ၅၀၀၀ က်ပ္ ထပ္ေတာင္းရာ မေပးခဲ႔ဘဲ သည္အတိုင္း လက္မွတ္ ဝင္ထိုးခ႔ဲပါသည္။

ေနရာဌာနေပါင္း မ်ားစြာသည္ ေထာက္ခံစာ ေပါင္းမ်ားစြာကို မလိုအပ္ဘဲႏွင့္ ေတာင္းေနၾကသည္မွာ အစဥ္အလာပင္ ျဖစ္ေနပါသည္။ အမွန္တကယ္ လိုအပ္ မလိုအပ္ ျပန္လည္ စိစစ္ရန္ လိုအပ္ပါမည္။ မိမိကိုယ္တိုင္ စိစစ္ရမည့္ ကိစၥ၊ မိမိကိုယ္တိုင္ တာဝန္ခံရမည့္ ကိစၥကို အျခား သူတစ္ပါးကို တာဝန္ခံ ခိုင္းေနျခင္းမွာ ျဖစ္သင့္၊ မျဖစ္သင့္ စဥ္းစားသင့္ပါသည္။ စိစစ္ေပးရမည့္သူက ကိုယ္႔ကိစၥ မဟုတ္၍ ဝတၱရားေက်သာ ေဆာင္ရြက္ေပးၾကမည္ ျဖစ္ပါသည္။ သည္ေတာ့ ကာယကံရွင္တို႔မွာ လမ္းစရိတ္ အပါအဝင္ စာရြက္စာတမ္းေၾကးဟုဆိုေသာ စားေၾကး၊ ဝါးေၾကး ေပးရျပန္ပါသည္။ ရန္ကုန္တိုင္း ေဒသႀကီး ဥကၠ႒အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ႔သူ ဒုတိယ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မ်ဳိးညြန္႔က ‘လာဘ္ေပး လာဘ္ယူအစ ေထာက္ခံခ်က္က’ ဟူ၍ ေျပာခဲ႔ဖူးပါသည္။

အဂတိလိုက္စားမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ ၁၀.၆.၂၀၁၃ ရက္ေန႔က ေနျပည္ေတာ္ MICC တြင္ က်င္းပသည့္ ပြင့္လင္း ျမင္သာေရးႏွင့္ ေျဖာင့္မတ္ေရး အလုပ္႐ံု ေဆြးေႏြးပြဲ၌ ဒုတိယသမၼတ ေဒါက္တာ စိုင္းေမာက္ခမ္း ေျပာၾကားခဲ႔သည္ကို မီးေမာင္းထိုးျပ လိုပါသည္။

ယခုႀကံဳေတြ႕ေနရသည့္ အဂတိ လိုက္စားမႈသည္ လူ႕ပတ္ဝန္းက်င္ အသိုင္းအဝိုင္း၊ ဝန္ထမ္းေလာက အသိုင္းအဝိုင္းအတြင္း ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ၊ အဆင့္ေပါင္းမ်ားစြာ၊ ေနရာေပါင္းမ်ားစြာ၌ ျဖစ္ေပၚေနျခင္းမွာ အဂတိလိုက္စားမႈသည္ တရားဥပေဒကို ေက်ာခိုင္းသည့္ လုပ္ရပ္၊ မိမိ၏ ဂုဏ္သိကၡာ၊ ႏိုင္ငံေတာ္၏ ဂုဏ္သိကၡာ၊ ဝန္ထမ္းဆိုသည့္ ဂုဏ္ယူစရာေကာင္းသည့္ ဂုဏ္သိကၡာစေသာ ဂုဏ္သိကၡာေပါင္း မ်ားစြာ ကို မ်က္ကြယ္ျပဳလာၾကၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံ လူ႕အသိုင္းအဝိုင္းအတြင္း ယဥ္ေက်းမႈ တစ္ခုသဖြယ္ ျဖစ္လာျခင္းသည္လည္း ႏိုင္ငံအတြက္ ဝမ္းနည္းစရာ၊ ရင္ေလးစရာပင္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ အဂတိလိုက္စားမႈ တိုက္ဖ်က္ေရး ေဆြးေႏြး သံုးသပ္ၾကရာမွာ ဝန္ထမ္းေတြရဲ႕ လစာကိစၥကို ခ်န္ထားလို႔မရပါ၊ အစိုးရက ဝန္ထမ္းလစာ ႏွစ္ႀကိမ္ တိုးျမႇင့္ေပးခဲ႔ေပမယ့္ ေက်နပ္အားရေလာက္တဲ႔အဆင့္ မေရာက္ေသးပါ၊ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ ဘ႑ာေငြ အကန္႔အသတ္ေတြၾကားက ေဆာင္ရြက္ေပးေနရတာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ အဂတိ လိုက္စားမႈ နည္းပါးခဲ့တဲ့ ယခင္ေခတ္ ကာလက အစိုးရ ဝန္ထမ္းမ်ားရဲ႕ လစာ၊ ကုန္ေစ်းႏႈန္း၊ မိသားစု လူေနမႈ ကုန္က်စရိတ္၊ အၿငိမ္းစားသြားတဲ႔အခါ ရရိွခံစားရတဲ႔ ဆုေငြ၊ ပင္စင္စားဘဝ ဆက္လက္ ရပ္တည္ ‘ေနထိုင္ႏိုင္ေရး’ အာမခံခ်က္မ်ားနဲ႔ လ်င္ျမန္စြာ ေျပာင္းလဲလာတဲ႔ ယခုေခတ္ကာလ အေျခအေနကို ျပန္လည္ ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ဝန္ထမ္းဆိုတဲ႔ ဂုဏ္သိကၡာကို ေစာင့္ထိန္းလိုၾက ေပမယ့္ ေစာင့္ထိန္းႏိုင္စြမ္းအား မရိွေလာက္ေအာင္ အေျခအေနမ်ားစြာက ဟန္႔တားေနတာကိုလည္း ေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အဂတိလိုက္စားမႈဟာ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားစြာ အျမစ္တြယ္ခဲ႔တဲ႔ ျပႆနာျဖစ္တဲ႔အတြက္ တစ္ဦး၊ တစ္ဖြဲ႕၊ တစ္စု၊ လက္ညိႇဳးထိုး စြပ္စြဲေနၾကရံုနဲ႔ ပေပ်ာက္သြားမယ့္ ျပႆနာ မဟုတ္ဘဲ အဂတိ လိုက္စားမႈ အေျခအေန မျဖစ္ေပၚေအာင္ ဖန္တီးဖို႔၊ တစ္မ်ဳိးသားလံုးရဲ႕ အနာဂတ္ကို ဖ်က္ဆီးသည့္အရာျဖစ္သည့္ အတြက္ ေရွာင္ရွားႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖို႔နဲ႔ တစ္ဦး တစ္ေယာက္ တစ္ဖြဲ႕က ေျဖရွင္းႏိုင္တဲ႔ ျပႆနာမ်ဳိး မဟုတ္တဲ႔အတြက္ ဘက္ေပါင္းစံုျဖစ္တဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ ဥပေဒျပဳေရး၊ တရားေရးအျပင္ ျပည္သူလူထု တစ္ရပ္လံုးက ပါဝင္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။

ထို႔ေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္သည္ ဒုတိယ သမၼတ ေျပာၾကားသကဲ႔သို႔ တာဝန္သိ ျပည္သူ တစ္ဦးအေနႏွင့္ မိမိ၏ လြတ္လပ္စြာ ေျပာေရးဆိုခြင့္ကို အသံုးခ်ၿပီး (တစ္စံုတစ္ေယာက္၊ တစ္ဖြဲ႕၊ တစ္ဌာနကို နစ္နာေစ လိုေသာ၊ ဂုဏ္သိကၡာ ထိခိုက္ေစလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ အလွ်င္းမရိွဘဲ) သန္႔ရွင္းေသာ အစိုးရ (Clean Government)) နဲ႔ ေကာင္းမြန္ေသာအုပ္ခ်ဳပ္ေရး (Good Governanc) ျဖစ္လာေစေရး အတြက္ တစ္တပ္ တစ္အား ပါဝင္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္းပါ။

Credit To The Voice Weekly
Read More »

သူခိုးဖမ္းေသာ ပုလိပ္ကဲ႕သို ့ အေပၚစီးမွဆက္ဆံၾကေတာ႕သည္


ျခိဳးျခံေခၽြတာေရးအေလ့အက်င့္ သည္တစ္ဦးတစ္ေယာက္အတြက္သာမက အသင္းအဖြဲ႕တစ္ခု၊ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခု၊ ဌာနတစ္ခုမွသည္ ႏုိင္ငံေတာ္အဆင့္ အထိအေရးပါသည္ဟုထင္ျမင္ယူဆမိပါ သည္။
ယခင္အစိုးရလက္ထက္အျဖစ္ အပ်က္တစ္ခုကို အလ်ဥ္းသင့္၍တင္ျပ လုိပါသည္။ အစုိးရအဖြဲ႕၏ နံပါတ္စဥ္ အရ တစ္မွ ငါးအဆင့္အထိ ပုဂိ္ၢဳလ္မ်ား သည္ အထူးအေရးႀကီးပုဂိ္ၢဳလ္မ်ားစာရင္း ၀င္ပါသည္။ ထုိပုဂိ္ၢဳလ္ထဲကတစ္ဦးသည္ ဧရာ၀တီတုိင္းေဒသႀကီး ပုသိမ္ၿမိဳ႕တြင္ မိနစ္ ၃၀ ခန္႔စကားေျပာမည္ျဖစ္သည္။  ျဖစ္ပံုမွာ အဆုိပါပုဂိ္ၢဳလ္ထုိင္ရမည့္ကုလား ထုိင္မွာ ပုသိမ္ၿမိဳ႕ရွိ မည္သည့္ကုလား ထုိင္ႏွင့္မွ်မသင့္ေတာ္၊ ထုိပုဂိ္ၢဳလ္ႀကီး၏ ရာထူးအဆင့္အတန္းႏွင့္လုိက္ဖက္ညီ ေသာ ကုလားထုိင္တစ္လံုးကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ မွရွာေဖြ၀ယ္ယူၿပီး ပုသိမ္သုိ႔ယူလာရန္ ဧရာ၀တီတုိင္းတြင္ အာဏာအရွိဆံုး ပုဂိ္ၢဳလ္ႀကီးက အမိန္႔ေပးသည္ဟုဆုိပါ သည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္အစည္းအေ၀းတြင္ အထူးအေရးႀကီးပုဂိ္ၢဳလ္ႀကီးထုိင္ရန္ ရန္ကုန္မွ ကႏုတ္ပန္းျခယ္သထားသည့္ ဒီဇုိင္းလွလွဆုိဖာႏွစ္ေယာက္ထုိင္ကုလား ထုိင္ႀကီး(သိန္းသံုးဆယ္ခန္႔တန္သည္)ကုိ ပုသိမ္ၿမိဳ႕သို႔ အခ်ိန္မီကားျဖင့္ပုိ႔ေပးခဲ့ ေၾကာင္းကို ကိုယ္တုိင္ႀကီးၾကပ္ပို႔ေပးရ သည့္ လက္ေထာက္အင္ဂ်င္နီယာတစ္ ေယာက္က ေျပာျပသည္ကုိၾကားခဲ့ရပါ သည္။
အဆုိပါအထူးထူးအေရးႀကီးေသာ ပုဂိ္ၢဳလ္မ်ားေသာက္သံုးသည့္အရက္မ်ား ကို ေလ့လာၾကည့္ပါကလည္း တစ္ပု လင္းကိုအနည္းဆံုး တစ္သိန္း၊ ႏွစ္သိန္း မွသည္ (၅)သိန္း၊ (၁၀)သိန္းခန္႔အထိ  ရွိသည္ဟုၾကားသိရပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္၏ တပည့္တစ္ဦးျဖစ္သူ သည္ မီးရထားလမ္းဖြင့္ပြဲတစ္ခုတြင္ မ႑ပ္ေဆာက္လုပ္ရန္ ကန္ထ႐ိုက္ရ သည္ဟုဆုိသည္။ ထုိဖြင့္ပြဲသုိ႔ အထူးပုဂိ္ၢဳလ္ ႀကီးတက္ေရာက္မိန္႔ခြန္းေျပာမည္ဟုဆုိ သည္။ အခမ္းအနားၾကာခ်ိန္မွာ (၄၅) မိနစ္သာရွိသည္ဟုဆုိသည္။ မ႑ပ္ႏွင့္ မုခ္ဦးအတြက္ (၇၅)သိန္းႏွင့္ လက္ခံခဲ့ ရၿပီး လက္၀ယ္သို႔ အမွန္တကယ္သိန္း (၅၀)သာေရာက္သည္ဟုဆုိသည္။ (၄၅) မိနစ္ကုိ (၇၅)သိန္းေပးလုိက္ရသည္။ စာေရးသူ၏တပည့္ျဖစ္သူက ဘာပဲျဖစ္ ျဖစ္ သူကလည္း စုိ႔စုိ႔ပို႔ပုိ႔ရသျဖင့္ နစ္ နာျခင္းမရွိဟုဆုိပါသည္။ သူ႔ကုိ အလုပ္ ခ်ထားေပးသူအရာရွိမင္းႏွင့္ပင္ ပြဲေပါင္း မ်ားစြာ ဤလမ္းစဥ္အတုိင္းလုပ္အားေပး ခဲ့သျဖင့္ သူသည္ပင္လွ်င္ အုိးပုိင္/အိမ္ ပုိင္ ျဖစ္လာရသည္ဟုဆုိသည္။
ၿခိဳးျခံေခၽြတာေရးလမ္းစဥ္မွာ အမ်ဳိး သားေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ ဆန္း၏ လမ္းစဥ္ျဖစ္သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း၏ မိန္႔ခြန္းအခ်ဳိ႕တြင္ ဒုတိယ ကမၻာစစ္ႀကီးၿပီးစ အဂၤလန္ႏုိင္ငံတြင္ ေပါင္မုန္႔ကို “ရာရွင္”စနစ္ျဖင့္ ၿခိဳးျခံေခၽြ တာခဲ့ေၾကာင္း ေထာက္ျပထားသည္။
တုိင္းျပည္တုိးတက္ႀကီးပြားလုိပါလွ်င္ စြမ္းအင္၊ လွ်ပ္စစ္၊ ေရ၊ မီး စသည္တုိ႔ကုိ အစစအရာရာ ေခၽြတာရမည္ျဖစ္ပါ သည္။ ေရဘံုဘုိင္မွ ေရမ်ားထြက္ေနလွ်င္ ပိုက္ေခါင္းကိုပိတ္ရပါမည္။ ေန႔ခင္းႀကီး လွ်ပ္စစ္မီးမ်ားလင္းေနလွ်င္ ပိတ္သည့္ အက်င့္ကိုလုပ္ရပါမည္။ အစားအေသာက္  အေနအထုိင္၊ အေျပာအဆုိကအစ ၿခိဳး ျခံေခၽြတာရသည္။
အထူးသျဖင့္ ႏုိင္ငံေတာ္၏ဘ႑ာ (ဘတ္ဂ်က္)ကုိ လက္ေတြ႕ကိုင္တြယ္သံုး စြဲသူတုိ႔သည္ အထူးပင္အေလးဂ႐ုျပဳသင့္ သည္။ ၿခိဳးျခံေခၽြတာမႈျဖင့္ အသံုးႏွင့္ အျဖဳန္းကိုခြဲျခားရာေရာက္ပါသည္။ သံုး သင့္လွ်င္သံုးရပါမည္။ ျဖဳန္းသည့္အဆင့္ သုိ႔မေရာက္ေစရန္သတိျပဳရမည္ျဖစ္သည္။
အထူးသျဖင့္ ၀န္ႀကီးဌာနမ်ားႏွင့္ ၀န္ႀကီးဌာနေအာက္ရွိ ဦးစီးဌာနမ်ား၊ အဖြဲ႕မ်ားသည္ ႏုိင္ငံေတာ္အစိုးရ၏ ဘ႑ာေငြကို စနစ္တက်အသံုးျပဳၾက ပါ၏ေလာဟု ေမးျမန္းစရာျဖစ္၍ေနပါ သည္။ ကၽြန္ေတာ္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ ခဲ့ေသာ ဌာနတစ္ခု၏အေၾကာင္းကို အတြင္းသိမုိ႔ တင္ျပလုိပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔၏ ၀န္ႀကီးဌာနတြင္ ဦးစီးဌာနေပါင္း(၁၀)ခုခန္႔ရွိပါသည္။ ဌာန ၏ အႀကီးအကဲျဖစ္သူ ၀န္ႀကီးမင္းကုိ သြားေရးလာေရးအဆင္ေျပေစရန္ မိမိတုိ႔ ၏ ဦးစီးဌာနမွ ကားႀကီးကားေကာင္း၊ ျခင္ေထာင္ခ်ထားေသာကားမ်ားကို ၀န္ ႀကီးမင္းအိမ္ေတာ္သုိ႔ သူ႔ထက္ငါအၿပိဳင္ ပို႔ၾကသည္။ ၀န္ႀကီးမင္းအိမ္တြင္ ကား ေတြအလြန္မ်ားသျဖင့္ သားတစ္ေယာက္ ကားတစ္စီး၊ သမီးတစ္ေယာက္ ကား တစ္စီးအျပင္ ကားမ်ားပိုေနေသးသျဖင့္ ေဆြေတာ္မ်ဳိးေတာ္မ်ားအတြက္ ကား အဆင္သင့္ျဖစ္၍ေနပါသည္။ စက္ဆီ၊ ေခ်ာဆီဖုိး၊ ဓာတ္ဆီဖုိး၊ ကားျပင္ဆင္ စရိတ္ အစစအရာရာကို ဦးစီးဌာနက က်ခံရပါသည္။ ကားတစ္စီးဓာတ္ဆီ၊ ဒီဇယ္တစ္လ ဂါလံ(၆၀)ႏႈန္းျဖင့္ ခြဲတမ္း ရပါသည္။ ကားဆယ္စီးဆုိလွ်င္ ဆီဂါလံ ၆၀၀ ခန္႔ရပါသည္။ တစ္ဂါလံ ၄၀၀၀ ႏႈန္းျဖင့္ေရာင္းသည္ဆုိပါလွ်င္ ၂၄၀၀၀၀၀ ႏွစ္ဆယ့္ေလးသိန္းခန္႔ရေနပါၿပီ။ တစ္လ ၀င္ေငြတစ္ႏွစ္ဆုိလွ်င္ ၁၂ လ ႏွင့္ ေျမႇာက္က တစ္ႏွစ္အတြင္း မီလ်ံနာ ျဖစ္သြားႏုိင္ပါသည္။ ႏုိင္ငံေတာ္၏ ဘ႑ာေတာ္မ်ား (ဘတ္ဂ်က္)ကုိ ႏွေျမာ ေနမိပါသည္။
ထုိ႔အတူ ၾသဇာအာဏာရွိေသာ ၫႊန္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား၊ ဦးေဆာင္ၫႊႊန္ၾကားေရး မွဴးမ်ား (အမ်ားအားျဖင့္ တပ္မေတာ္ အရာရွိႀကီးမ်ား)သည္လည္း မိမိဌာနရွိ ကားမ်ားကို ရႏုိင္သမွ် စုစည္းရယူၿပီး အထက္ေဖာ္ျပပါ ၀န္ႀကီးမင္းမ်ား၏ စံနမူနာလမ္းစဥ္အတုိင္း ဓာတ္ဆီထုတ္ စားလုပ္စားေနၾကသည္ကို ကုိယ္ေတြ႕ မ်က္ျမင္ျဖစ္ပါသည္။
အခ်ဳိ႕ပုဂိ္ၢဳလ္မ်ားဆုိလွ်င္ ဌာနဆုိင္ ရာပုိင္ဆုိင္ေသာေျမမ်ား၊ အေဆာက္ အအံုမ်ား၊ စက္ပစ္ၥည္းစသည္မ်ားကို မိမိ ကိုယ္က်ဳိးအတြက္ သံုးစြဲမႈမ်ားရွိပါသည္။ ဌာနဆုိင္ရာသံုး လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားကိုပင္ မိမိတုိ႔ကုန္ထုတ္လုပ္ငန္းအတြက္ ရယူ သံုးစြဲေနမႈမ်ားလည္းရွိခဲ့ေၾကာင္း သိရပါ သည္။
ဧည့္ခံပြဲမ်ား၊ အထိမ္းအမွတ္ပြဲမ်ား တြင္လည္း မလုိအပ္ဘဲႏွင့္ ယမကာမ်ား၊ အစားအေသာက္မ်ားကို မဆင္မျခင္၊ ေငြေၾကးအေျမာက္အျမား အကုန္အက် ခံကာလုပ္ေဆာင္ၾကေၾကာင္း ေတြ႕ရွိရပါ သည္။
ယခင္အခါမ်ားကဆုိလွ်င္ ဌာန အတြက္ ပစ္ၥည္း၀ယ္ယူရာတြင္ ျပည္ပမွ ျဖစ္ေစ၊ ျပည္တြင္းမွျဖစ္ေစ အိတ္ပိတ္ တင္ဒါေခၚယူ၍ ၀ယ္ယူျဖည့္တင္းေသာ စနစ္ကုိက်င့္သံုးခဲ့ၾကသည္။ ပြင့္လင္း ျမင္သာမႈလံုး၀မရွိဘဲ မိမိတုိ႔ႏွင့္လက္၀ါး ႐ိုက္၊စည္း၀ါးကိုက္ထားေသာ ကုမ္ၸဏီမ်ား သာ တင္ဒါေအာင္ၾကေပသည္။ ေဆြ ေတာ္မ်ဳိးေတာ္မ်ား ေန႔ခ်င္းညခ်င္း သူေဌးႀကီးမ်ားျဖစ္ကုန္ၾကပါသည္။
၀န္ႀကီးဌာနေပါင္း(၃၀)ေက်ာ္ ဦးစီး ဌာနေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္တုိ႔သည္ အဆင့္ ဆင့္ကြပ္ကဲအုပ္ခ်ဳပ္မႈျဖင့္ ေစ့ေစ့စပ္စပ္ ေသေသခ်ာခ်ာ အစုိးရ၏ဘတ္ဂ်က္ကုိ သာ အသံုးျပဳၾကမည္ဆုိလွ်င္ ပို၍ထြက္ လာမည့္ေငြမ်ားကို ေတြးၾကည့္မိသည္။
စာရင္းစစ္႐ုံးမွ ႐ုံးမ်ားသုိ႔ စာရင္း စစ္၀င္သည္ဆုိလွ်င္ ႐ုံးမွတာ၀န္ရွိသူမ်ား ပ်ာယာခတ္ကုန္ပါေတာ့သည္။ မမွန္ မကန္လုပ္ထားေသာ ႐ုံးမ်ားသုိ႔ လာ ေရာက္စစ္ရေသာေၾကာင့္ စာရင္းစစ္တုိ႔ သည္ သူခုိးဖမ္းေသာပုလိပ္ကဲ့သုိ႔ အေပၚ စီးမွဆက္ဆံၾကေတာ့သည္။ စာရင္းစစ္ မ်ားကို ေန႔စဥ္ေန႔တုိင္း စာေရး၊ ေသာက္ ေရး၊ သြားေရးလာေရးကုိ ေကာင္းေကာင္း မြန္မြန္ေလးေလးစားစားျပဳစုေပးရေတာ့ သည္။ ဒံေပါက္ဆုိ ဒံေပါက္၊ ကုလားစာ၊ တ႐ုတ္စာ၊ ဂ်ပန္အစားအစာစသည္ျဖင့္ စာရင္းစစ္တုိ႔စားလုိသည့္အမယ္ကုိ ၀ယ္ ေကၽြးရသည္။ ေနာက္ဆံုးႏႈတ္ဆက္ပြဲေန႔ တြင္ ၿမိဳးၿမိဳးျမက္ျမက္ အဖုိးတန္ပစၥည္း မ်ားျဖင့္ လက္ေဆာင္ေပးရေလ့ရွိသည္ ကုိ ေတြ႕ရပါသည္။
ႏုိင္ငံေတာ္ထူေထာင္ေရးတြင္ အဘက္ဘက္မွ ၿခိဳးျခံေခၽြတာႏုိင္မည္ ဆုိပါက အဖုိးတန္လွေသာ ႏုိင္ငံေတာ္ ဘ႑ာေငြမ်ား(ဘတ္ဂ်က္)သည္ မလုိဘဲ မသံုး၊ လုိအပ္မွသံုးျခင္းျဖင့္ စုေဆာင္း ရရွိႏုိင္မည္ျဖစ္ပါသည္။

Credit To Hot News Journal
ေအာင္ၾကည္ၫြန္႔(တက္ၠသိုလ္)
Read More »

ျမန္မာေဂါ့ဒ္ဖားသား


(ထားထားျမင့္၏ဆဲဗင္းေဒးသတင္းစာပါေဆာင္းပါးျဖစ္သည္။ရွယ္ယာႏိုင္ပါသည္။
သတင္းလင့္မ်ားစာသားကူးယူျပန္ေဖာ္ျပျခင္းခြင့္မျပဳပါ)

မွန္အမဲမ်ားကာထားေသာ ဂ်စ္ကားမ်ား၊လက္နက္အျပည့္အ၀တပ္ဆင္ထားေသာ ယူနီေဖာင္း၀တ္လက္နက္ကိုင္မ်ားက ျမန္မာျပည္က ေတာနက္ၾကီးတခုထဲတြင္ အေရးၾကီးေသာပုဂိုလ္တေယာက္ကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မွဳေပးေနသည္မွာ ေဟာလီ၀ုဒ္က ကမၻာေက်ာ္မင္းသားမာလြန္ဘရန္ဒို သရုပ္ေဆာင္သည့္ ေဂါ့ဒ္ဖားသားရုပ္ရွင္အလား ထင္မွတ္ရပါသည္

ယခုကဲ ့သို့ၾကီးမားေသာအေစာင့္အေရွာက္မ်ားေပးျပီး ေစာင့္ေရွာက္ရသူက ျမန္မာျပည္ကနာမည္ေက်ာ္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးမ်ားမဟုတ္ပါ ။

အေမရိကန္အစိုးရက ေဂါ့ဒ္ဖားသားဟု နာမည္ေပးထားသည္ ဘိန္းရာဇာ ေလာစစ္ဟန္ပင္ျဖစ္ပါသည္။

ေဂါဒ့္ဖာသားဟု အမည္တြင္ရေအာင္ ဘိန္းႏွင့္မူးယစ္ေဆး၀ါးေရာင္း၀ယ္မွဳမ်ားႏွင့္ နာမည္ၾကီးသူ ဘိန္းဘုရင္ေလာစစ္ဟန္က စေနေန ့က အသက္ ၈၀အရြယ္မွာ ရန္ကုန္ျမိဳ ့ ေနအိမ္မွာ ကြယ္လြန္သြားပါသည္။ သူ ကြယ္လြန္သြားသည့္သတင္းကို ျမန္မာမွာသာမက ကမၻာ့မီဒီယာမ်ားကပါ အေရးတယူေဖာ္ျပခဲ့ၾကပါသည္။ ေအပီသတင္းတြင္ သူႏွင့္အမ်ိဳူးေတာ္စပ္သူတဦးကို ကိုးကားျပီး ေလာစစ္ဟန္ကြယ္လြန္ေၾကာင္းေဖာ္ျပထားေသာ္လည္း ဘာေၾကာင့္ကြယ္လြန္ရသည္ကိုေတာ့ ေဖာ္ျပမထားပါ။

သို ့ေသာ္လည္း ေလာစစ္ဟန္ကဲ ့သို ့ကမၻာသိဘိန္းရာဇာတဦးက ျမန္မာအစိုးရ၏ ေစာင့္ေရွာက္မွဳေအာက္မွာ ေနထိုင္ရင္းကြယ္လြန္သြားခဲ ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ေလာစစ္ဟန္ကို ၁၉၃၅ ခုနွစ္မွာေမြးဖြားခဲံျပီး ကိုးကန့္လူမ်ိဴးျဖစ္ပါသည္။ သူ၏ ဇနီးျဖစ္သူမွာ က်န္ဇီ၀န္ျဖစ္ျပီး ယူနန္ႏြယ္ဖြား တရုတ္ႏိုင္ငံသားျဖစ္ပါသည္။
ဦးေန၀င္းအစိုးရလက္ထက္ကြန္ျမဴနစ္မ်ားကို တိုက္ထုတ္စဥ္က ပံပိုးကူညီမွဳျဖင့္ သူကေဒသခံ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ ့ကိုတည္ေထာင္ျပီး ဘိန္းကုန္ကူးသည္ ့လုပ္ငန္းကို စတင္ခဲ ့သည္ဟုဆိုသည္။ ေလာစစ္ဟန္ က တရုတ္အျဖဴ အမည္ရဘိန္းျဖဴတံဆိပ္ကို ထုတ္လုပ္ခဲ ့ျပီး ၁၉၇၀ ၀န္းက်င္တြင္ အာရွတိုက္ဘိန္းလုပ္ငန္းတြင္ အေရးပါေသာပုဂိုလ္တဦးျဖစ္လာခဲ ့သည္။ ၁၉၇၃ခုနွစ္ၾသဂုတ္လတြင္ သူ ့ကိုထိုင္းႏိုင္ငံက ဖမ္းဆီးခဲ့ျပီး ရွမ္းေတာင္ပိုင္းတပ္မေတာ္ႏွင့္ ပူးေပါင္းပတ္သတ္မွဳေၾကာင္ ့
ေသဒဏ္ခ်မွတိခဲ ့သည္။ ၁၉၈၀ခုနွစ္တြင္မွဳ ကုလသမဂၢအေထြေထြ ညီလာခံလြတ္ျငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ျဖင့္ လြတ္ေျမာက္လာခဲ ့ပါသည္။

၁၉၈၉ခုနွစ္တြင္ ေလာစစ္ဟန္ႏွင့္၀တပ္ဖြဲ ့က ဗမာျပည္ကြန္ျမဳနစ္ပါတီကိုဖယ္ရွားျပီး ျမန္မာအစိုးရနွင့္ျငိမ္းခ်မ္းေရးယူခဲ့ရာ ထိုစဥ္က စစ္ေထာက္လွမ္းေရးအၾကီးအကဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္ ့က စီးပြားေရးအထူးအခြင့္အလမ္းမ်ားေပးကာ ခ်ီးျမွင့္ေျမွာကိစားခဲ ့ပါသည္။
သူ၏ဗဟိုဌာနခ်ဴပ္မွာ ရွမ္းျပည္နယ္လာရိွးျမိဳ ့အနီး သံလြင္ရြာတြင္တည္ရွိျပီး ရုပ္ရွင္မ်ားထဲကလို ဘိန္းစိုက္သည့္လယ္သမားမ်ား ၊လက္နက္ကိုင္အဖြဲ ့မ်ား ၊ဘိန္းျဖဴထုတ္လုပ္သည္ ့ ဓာတုေဗဒပညာရွင္မ်ားၾကီးစိုးသည့္ရြာျဖစ္ပါသည္။ သူတို ့ကို ေျဖေဖ်ာ္ရန္ ယူကရိန္းႏိုင္ငံမွ ခုနွစ္လႊာခြ်တ္ကေခ်သည္မ်ားပင္ရွိသည္ဟု ဆိုပါသည္။
ရန္ကုန္မွာလည္းေလာစစ္ဟန္က က်င္း၁၆က်င္းပါေသာ ရန္ကုန္ျမိဳ ့ေတာ္ေဂါက္ကြင္းနွင့္ နီးစပ္ေနေသာမစိုးရိမ္ကန္ရိပ္သာဝလမ္းတြင္ အေစာင့္အေရွာက္အျပည့္နွင့္ေနသည္ဟု ခန့္ညားထယ္၀ါစြာေနသည္ဟု ေျပာၾကေလ့ရွိသည္။

၁၉၉၂ခုနွစ္တြင္ သူက အာရွေ၀ါလ္ ကုမၸဏီကိုတည္ေထာင္ခဲ ့ပါသည္။ သူ၏ သားျဖစ္သူ စတီဗင္ေလာေခၚ ဦးထြန္းျမင့္ႏိုင္က ကုမၸဏီကို ဦးေဆာင္လွဳပ္ရွားခဲ့ျပီး သူတို ့ကုမၸဏီက အေမရိကန္ ေဒၚလာသန္းေပါင္းမ်ားစြာ တန္ဖိုးရွိသည္ ့ေဆာက္လုပ္ေရးႏွင့္ စြမ္းအင္လုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္ခြင့္မ်ားကို ျမန္မာအစိုးရထံကရရွိခဲ ့သည္။ ဦးထြန္းျမင့္ႏိုင္က စင္ကာပူႏိုင္ငံသူ စီစီလ်ာ ေနာင္နွင့္ ၁၉၉၆ခုနွစ္တြင္ လက္ထပ္ခဲ ့သည္။ သူတို ့၏မဂၤလာပြဲမွာ အၾကီးက်ယ္အခမ္းနားဆုံးမဂၤလာေဆာင္ျဖစ္ျပီး စင္ကာပူမွ လုပ္ငန္းရွင္မ်ားက စင္းလုံးငွားေလယာဥ္ႏွစ္စီးျဖင့္ မဂၤလာေဆာင္ကို လာခဲ ့ၾကသည္ဟုဆိုပါသည္။

၂၀၀၈ခုႏွစ္ျမန္မာျပည္နာဂစ္မုန္တိုင္းသင့္အျပီးတြင္ အေမရိကန္အစိုးရက ေလာစစ္ဟန္၊သားျဖစ္သူ ဦးထြန္းျမင့္ႏိုင္ႏွင့္ ေခြ်းမျဖစ္သူတို ့လုပ္ကိုင္ေနၾကသည္ ့စင္ကာပူက ကုမၸဏီ ၁၀ခုကို စီးပြားေရးပိတ္ဆို ့အေရးယူမွဳ အမည္ပ်က္စာရင္း သြင္းခဲ့ပါသည္။ ေလာစစ္ဟန္၏ အေမရိကန္ျပည္၀င္ခြင့္ဗီဇာေတာင္းခံမွဳကိုလည္းျငင္းပယ္ခဲ ့ပါသည္။
‘သူတို ့ပိုင္ဆိုင္မွူေတြက တျခားႏိုင္ငံေတြမွာရွိတယ္။ အဘိုးၾကီးက မူးယစ္ေဆး၀ါးနဲ ့ေငြရွာျပီး သားသမီးေတြက အဲဒိေငြေတြကို စီမံခန္ ့ခြဲေနၾကတယ္’ဟုအေမရိကန္ႏိုင္ငံျခားေရးဌာနမွအရာရွိတဥိးကေျပာၾကားခဲ့သည္။

မည္သို ့ပင္ျဖစ္ေစ ေလာစစ္ဟန္ ပိုင္ဆိုင္သည့္အာရွေ၀ါကုမၸဏီက ျမန္မာျပည္က ပို ့ကုန္ ၉၀ရာခိုင္ႏွဳန္းကို အတင္အခ်လုပ္ေနသည္ ့အာရွေ၀ါဆိပ္ကမ္းကို လည္း ပိုင္ဆိုင္ထားပါသည္။


ေလာစစ္ဟန္က ျမန္မာစစ္အစိုးရေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္လည္းရင္းႏွီ့ျပီး ၂၀၀၆ခုနွစ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဳးၾကီးသန္းေရြသမီးမဂၤလာေဆာင္ကိုလည္း ၀ိုင္း၀န္းပံပိုးခဲ့သူတဦးဟု Observer စာေစာင္က သတင္းေရးသားထားပါသည္။ သားျဖစ္သူ ဦးထြန္းျမင့္ႏိုင္ကလည္းဗိုလ္ခ်ဳပ္မူးၾကီးသန္းေရႊ တရုတ္ႏိုင္ငံခရီးစဥ္တြင္ လိုက္ပါခြင့္ရခဲ့သူျဖစ္သည္။

ထို ့အျပင္ အာရွေ၀ါလ္ကုမၸဏီမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံကအစိုးရႏွင့္ပတ္သတ္ေနသည့္ ျမစ္ဆုံေရအားလွ်ပ္စစ္စီမံကိန္း၊ ေက်ာက္ျဖဴတရုတ္ေရနံပိုက္လိုင္းစသည့္ စီမံကိန္းမ်ားတြင္ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္လုပ္ကိုင္လွ်က္ရွိသည္။

ေလာစစ္ဟန္၏ ေငြေၾကးမ်ားကို ေငြျဖဴျဖစ္ေအာင္ခ၀ါခ်ေပးေနသည္ ဆိုေသာ ကုမၸဏီႏွစ္ခုမွာ တျခားနာမည္ျဖင့္ စင္ကာပူႏိုင္ငံ Shenton House အေဆာက္အအုံ၏ ဆယ္ထပ္တြင္ရုံးခန္းဖြင့္လွစ္ထားသည္ဟုသိရသည္။ ေလာစစ္ဟန္၏ အျခားသားမ်ားက ထိုင္း၊စကာၤပူႏွင့္ ထိုင္၀မ္ႏိုင္ငံမ်ားမွာ လုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ကိုင္လွ်က္ရွိေသာ္လည္း စတီဗင္ေလာေခၚဦးထြန္းျမင့္ႏိုင္က ေလာစစ္ဟန္ အားအကိုးရဆုံးသားတဦးျဖစ္သည္ဟု မိသားစုႏွင့္ရင္းႏွီးသူမ်ားက ေျပာဆိုၾကေလ့ရွိပါသည္။
ျမန္မာအစိုးရႏွင့္ စင္ကာပူ၀န္ၾကီးမ်ားကမွဳ ေလာစစ္ဟန္ႏွင့္အာရွေ၀ါလ္ကုမၸဏီ၏ လုပ္ေဆာင္မွဳမ်ားအတြက္ လူသိရွင္ၾကားေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာၾကားခဲ့ပါသည္

‘သူရဲ ့ပံပိုးမွဳသာမရွိဘူးဆိုရင္ ျမန္မာျပည္မွာ လာေရာက္လုပ္ကိုင္တဲ ့စင္ကာပူလုပ္ငန္းရွင္ အနည္းအပါးဘဲရွိိလိမ့္မယ္’ဟု ျမန္မာအစိုးရ၀န္ၾကီးမ်ားက ေျပာၾကားခဲ ့သည္။

ထိုသို ့အမည္သတင္းေက်ာ္ၾကားသူ ျမန္မာျပည္၏ ေဂါ့ဒ္ဖားသားက အခုအခ်ိန္မွာ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အိပ္စက္အနားယူသြားပါျပီ။

ထားထားျမင္ ့( ကိုးကား ေအပီ၊ The Observer, Asia Week ေဆာင္းပါးမ်ား)
Read More »

ဘယ္ႏိုင္ငံမွာ ေမြးတဲ့ကေလး ကံအေကာင္းဆုံး ျဖစ္မလဲ



၁၉၈၈ ခုႏွစ္၌ မည္သည့္ႏိုင္ငံတြင္ ေမြးဖြားလွ်င္ ကေလး၏ အနာဂတ္အတြက္ အေကာင္းဆုံးျဖစ္မည္ကို စစ္တမ္း ေကာက္ခဲ့ဖူးသည္။ ထိုစဥ္က အေမရိကန္သည္ အေကာင္းဆုံးႏိုင္ငံမ်ား စာရင္း၏ ထိပ္ဆုံးတြင္ ရသြားသည္။ ၂ဝ၁၃ ခုႏွစ္တြင္ မည္သည့္ႏိုင္ငံ၌ ေမြးဖြားေသာ ကေလးသည္ ေတာက္ေျပာင္ေသာ အနာဂတ္ပိုင္ရွင္ ျဖစ္မည္နည္းဟု ေဟာကိန္းထုတ္ရန္ အီေကာေနာမစ္မဂၢဇင္းက ပညာရွင္မ်ားျဖင့္ စစ္တမ္း ေကာက္ယူ ဆန္းစစ္ခဲ့သည္။ ေကာက္ယူ ရရွိခဲ့ေသာ အခ်က္အလက္မ်ားအနက္ ဘဝအရည္အေသြးညႊန္းကိန္း Quality of Life Index ကို တြက္ခ်က္ရာတြင္ ေနထိုင္ ေနရေသာ ဘဝအေပၚ မည္မွ် ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ရွိသည္ဆိုေသာ အခ်က္အေပၚအေျခတည္ ထားျခင္းျဖစ္သည္။ ဘဝအရည္အေသြး ညႊန္းကိန္းကို တြက္ခ်က္ရာတြင္လူမ်ား၏ ေျပာဆိုခ်က္သာမက ယင္းတို႔ လက္ေတြ႔ဘဝကိုပါ ထည့္သြင္း တြက္ခ်က္သည္။

ေငြေၾကးျပည့္စုံျခင္းသည္ ေအးခ်မ္းတည္ၿငိမ္ေသာ ဘဝအတြက္ မ်ားစြာအေထာက္အကူျဖစ္ေစသည္ မွန္ေသာ္လည္း ရာဇဝတ္မႈ ထူေျပာျခင္း၊ အစိုးရဌာနမ်ားကို ယုံၾကည္ ကိုးစားႏိုင္မႈ အတိုင္းအတာ၊ မိသားစု က်န္းမာေရးတို႕သည္လည္း ဘဝေပ်ာ္ရႊင္ ခ်မ္းေျမ႕ေစရန္ အေရးပါေသာ အခ်က္မ်ားျဖစ္သည္။ တြက္ခ်က္ရာတြင္ ထည့္သြင္းစဥ္းစားေသာ အခ်ိဳ႕အခ်က္မ်ားသည္ ပုံေသရွိေနေသာ အခ်က္မ်ား (ဥပမာ- ပထဝီအေနအထား)၊ အခ်ိန္အတန္ၾကာမွ ေျပာင္းလဲေသာ အခ်က္မ်ား (ဥပမာ- လူဦးေရ၊ လူမႈေရးႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈ အက်င့္ စ႐ိုက္)တို႔ကိုလည္း ထည့္သြင္း စဥ္းစားထားသည္။ အခ်ိဳ႕အခ်က္မ်ားသည္ အစိုးရ၏ မူဝါဒႏွင့္ ကမၻာ႔စီးပြားေရးအေပၚတြင္ တည္မွီေန သည္။ လက္ရွိ အခ်က္အလက္မ်ားကို ေကာက္ယူရာတြင္ လြယ္ကူေသာ္လည္း ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္သည့္ အေျခအေနမ်ားကို မွန္းဆတြက္ ခ်က္ရသည္မွာ အခက္ခဲဆုံး ျဖစ္သည္။

ဘဝအရည္အေသြး ေကာင္းမြန္ေစေသာ အခ်က္မ်ားသည္ ေျပာင္းလဲမႈ ရွိေသာ္လည္း ျဖည္းျဖည္းခ်င္းသာ ေျပာင္းလဲေလ့ရွိသည္။ ၂ဝ၁၃ ခုႏွစ္တြင္ ေမြးဖြားမည့္ ကေလးသည္ ၂ဝ၃ဝ တြင္ လူလားေျမာက္ၿပီး ေကာလိပ္တက္မည့္အရြယ္၊ လုပ္ငန္းခြင္ဝင္လိုက ဝင္ႏိုင္သည့္ အ ရြယ္သို႔ ေရာက္ရွိမည္ျဖစ္သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ေမြးဖြားရာ တိုင္းျပည္၏ အေျခအေနမည္သို႕ရွိမည္ကိုလည္း ခန္႔မွန္းတြက္ခ်က္ထား သည္။ ထုံထိုင္းေနေသာ ကမၻာ့စီးပြားေရး အေျခအေနေၾကာင့္ ကမၻာအဝန္း ကုန္ထုတ္လုပ္မႈ က်ဆင္းေနေသာ္လည္း လူတစ္ဦးခ်င္း ဝင္ေငြမွာ စံခ်ိန္တင္ရသည့္ အေနအထားမ်ိဳး ျဖစ္သည္။ လူ႕ပ်မ္းမွ်သက္တမ္းမွာလည္း ဆက္လက္ျမင့္တက္လာေနသည္။ ႏိုင္ငံေရး လြတ္လပ္မႈ အသိစိတ္ဓာတ္ ကမၻာတစ္လႊား ပ်ံ႕ႏွံ႕လာေနသည္။ အာဖရိက ေျမာက္ပိုင္းႏွင့္ အေရွ႕အလယ္ပိုင္းတြင္ ဒီမိုကေရစီေရး ႏိုး ၾကားမႈ ျပင္းထန္လာသည္။

ယူ႐ိုေငြသုံးေဒသတြင္ အလုပ္လက္မ့ဲျဖစ္မႈႏွင့္ လုံၿခဳံေရး အားနည္းျခင္းတို႔သည္ ဘဝအရည္အေသြးကို ထိခိုက္ေစသည္။ ယင္းသို႔ေသာ အေျခအေနမ်ား ၾကားတြင္ ၂ဝ၁၃ ခုႏွစ္အတြင္း ေမြးဖြားလာမည့္ ကေလးမ်ားအနက္ မည္သည့္ႏိုင္ငံတြင္ ေမြးဖြားသည့္ ကေလးသည္ ကံအေကာင္းဆုံး ျဖစ္မည္ကို အီေကာ္ေနာမစ္မဂၢဇင္းက စစ္တမ္း ထုတ္ၾကည့္သည္။ ဆြစ္ဇာလန္ႏိုင္ငံတြင္ ေမြးဖြားေသာ ကေလးသည္ ကံအေကာင္းဆုံးျဖစ္မည္ဟု အေျဖထြက္လာသည္။ ဒုတိယ ကံအေကာင္းဆုံးကေလးမွာ ၾသစေတးလ်ားတြင္ ေမြးဖြားေသာကေလး ျဖစ္ မည္ဟု ေဟာကိန္း ထုတ္ထားသည္။

ထို႔ေနာက္ အစဥ္လိုက္အတိုင္း ႏိုင္ငံမ်ားမွာ ၾသစေတးလ်ား၊ ေနာ္ေဝ၊ ဆြီဒင္၊ ဒိန္းမတ္၊ စင္ကာပူ၊ နယူးဇီလန္၊ နယ္သာလန္၊ ကေန ဒါ၊ ေဟာင္ေကာင္ႏွင့္ ဖင္လန္တို႕ ျဖစ္ၾကသည္။ ေအာက္ဆုံးအဆင့္ ဆယ္ႏိုင္ငံတြင္ အဇာဘိုင္ဂ်န္ (၇ဝ)၊ အင္ဒိုနီးရွား (၇၁)၊ ရုရွား (၇၂)၊ ဆီးရီးယား(၇၃) ၊ ကာဇာစ တန္ (၇၄)၊ ပါကစၥတန္ (၇၅)၊ အင္ဂိုလာ (၇၆)၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ (၇၇)၊ ယူကရိန္း (၇၈)၊ ကင္ညာ (၇၉)၊ ႏိုင္ဂ်ီးရီးယား (၈ဝ) တို႔ျဖစ္ၾကသည္။ ထိပ္ဆုံး စာရင္းဝင္ ဆယ္ႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံငယ္ေလးမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ယင္းတို႔အနက္ ငါးႏိုင္ငံ မွာ ဥေရာပတိုက္မွ ျဖစ္ၿပီး ထိုငါးႏိုင္ငံအနက္ နယ္သာလန္ တစ္ႏိုင္ငံသာလွ်င္ ယူ႐ိုေငြသုံး ေဒသမွျဖစ္သည္။ ဥေရာပ၏ စီးပြားေရး အင္အားရွင္ ႏွစ္ဦးျဖစ္သည့္ ဂ်ာမဏီ၊ (၁၆) ျပင္ သစ္ (၂၆) ႏွင့္ ၿဗိတိန္ (၂၇) တို႔သည္ အဆင့္မေကာင္းလွ။ စစ္ၿပီးေခတ္ မ်ိဳးဆက္က ခ်န္ထားရစ္ေသာ ေၾကြးျမီမ်ားကို ၂ဝ၁၃ တြင္ ေမြးဖြားေသာ အေမရိကန္ ကေလးမ်ားက ေပးဆပ္ရလိမ့္မည္။

အေမရိကန္သည္ ဘဝအရည္အေသြး ညႊန္းကိန္းတြင္ ဂ်ာမဏီႏွင့္ အတူတူအဆင့္ ၁၆ တြင္ရွိသည္။ စာရင္းေကာက္ယူခဲ့ေသာ ႏိုင္ငံ ၈ဝ တြင္ႏိုင္ဂ်ီးရီးယားသည္ ေနာက္ဆုံးအဆင့္တြင္ရွိသည္။ ၂ဝ၁၃ ခုႏွစ္တြင္ ႏိုင္ဂ်ီးရီးယားတြင္ေမြးဖြားေသာကေလးသည္ ကံအဆိုး ဆုံး ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ စာရင္းထိပ္ဆုံးတြင္ ရွိသည့္ႏိုင္ငံမ်ား၏ ထူးျခားခ်က္မွာ အလြန္အမင္း တည္ၿငိမ္ျခင္း၊ ပ်င္းရိဖြယ္ရာ ၿငိမ္သက္ေန ျခင္းတို႕ အျပင္ ေနထိုင္ေသာလူမ်ိဳးမ်ားအတြင္း ယဥ္ေက်းမႈ ကဲြျပားျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ရေသာ ပဋိပကၡမရွိျခင္းတို႔ျဖစ္သည္။ အီတလီႏိုင္ငံ သမိုင္းတြင္ ႏွစ္ေပါင္း သုံးဆယ္ၾကာမွ် မၿငိမ္မသက္ျဖစ္ျခင္း၊ လူသတ္မႈႏွင့္အၾကမ္းဖက္မႈတို႔ထူေျပာေစ ကာမူ ထိုကာလ အတြင္း မိုက္ကယ္ အင္ဂ်လို၊ လီယိုနာဒိုဒါဗင္ခ်ီကဲ့သို႕ အႏုပညာ အေက်ာ္အေမာ္မ်ား ေမြးထုတ္ႏိုင္ခဲ့သည္။ ဥာဏ္သစ္ေလာင္းေခတ္ကို ေပၚထြန္းေစႏိုင္ခဲ့သည္။

ဆြစ္ဇာလန္ႏိုင္ငံသည္ ႏွစ္ေပါင္း ငါးရာေက်ာ္ ၿငိမ္းခ်မ္း တည္ၿငိမ္စြာ ေနႏိုင္ခဲ့ေသာ္လည္း အႏုပညာ ထူးခြ်န္သူဟူ၍ မယ္မယ္ရရ မရွိခဲ့။ ထို႕ေၾကာင့္ တည္ၿငိမ္လြန္းမက တည္ၿငိမ္ျခင္းသည္ လိုလားဖြယ္ အေျခအေနျဖစ္ပါ၏ေလာဟု အေမးထုတ္စရာ ျဖစ္ရသည္။

Credit To zaygyet journal
Read More »