၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္အတူ ပအို၀္းေဒသႏွင့္ ပအို၀္းအမ်ိဳသားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ပါတီ (PNO) တို႔ ဘယ္လိုေရွႈ႕ဆက္ၾကမလဲ။

 
၂၀၁၅ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲၾကီးကာ တျဖည္းျဖည္းနီးကပ္လာေလျပီး။ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (NLD) ႏွင့္ ၾကံ႕ခိုင္ဖြံ႔ျဖိဳးေရးပါတီတို႔ ျမန္မာျပည္တခြင္ ကိုယ္စီကိုယ္စီ အႏိုင္ရရွိဖို႔ စတင္လႈပ္ရွားေနၾကျပီး။ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ သမၼတျဖစ္ေရ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လည္း မၾကာခဏ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခဲ့ျပီး ျဖစ္သည္။ အျခားတဘက္တြင္လည္း ဦးေရႊမန္းမွ သမၼတအျဖစ္ NLD ပါတီႏွင့္ အျပိဳင္ အေရြးခံေရး စကားသံထြက္လာေလျပီး။ ၄င္းပါတီၾကီးႏွစ္ခုမွာ ျပည္မ ႏွင့္ တိုင္းရင္းသားေဒသ မ်ားမက်န္ အႏိုင္ရရွိေရးအတြက္ မ်ားမၾကာမွီကာလအတြင္း အၾကိတ္အနယ္ ယွဥ္ျပိဳင္သြားၾကေတာ့မွာ ျဖစ္ပါသည္။

ထို႔အတူ သက္ဆိုင္ရာ တိုင္းရင္းသားေဒသရွိ မြန္၊ ရခိုင္၊ ရွမ္း ႏွင့္ ခ်င္း အစရွိသည့္ တိုင္းရင္းသားပါတီမ်ားလည္း ပါတီေအာင္ႏိုင္ေရးႏွင့္ ျပည္သူလူထုေထာက္ခံရရွိေရးအတြက္ လူထုစည္းရံုးေရး လုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ေဆာင္ေနၾကျပီး ျဖစ္သည္။ ျပည္သူလူထုႏွင့္ နီးနီးကပ္ကပ္ ရွိျခင္းသည္ ပါတီတိုင္း၏ အေျခခံအက်ဆံုး နည္းွဗ်ဴဟာ ျဖစ္သလို ပါတီေအာင္ႏိုင္ေရးအတြက္လည္း တိုင္းရင္းသားပါတီတို႔ ကနဦးေျခလွမ္းမ်ား အစျပဳလာပါျပီး။ မၾကာေသးမွီကလည္း တိုင္းေဒသမ်ားကိုသာ ကိုယ္စားျပဳ ေရြးေကာက္၀င္ေရာက္မည့္ တိုင္းရင္းသားမ်ားပါ၀င္သည့္ ပါတီၾကီးတခု ဖြဲ႔စည္းခဲ့ျပီးျဖစ္သည္။ ျပည္သူလူထု၏ အသံ၊ လိုအပ္ခ်က္၊ အေျခအေန ႏွင့္ အၾကံျပဳခ်က္မ်ားကို ေလ့လာနားေထာင္ျခင္းသည္ ပါတီတခုအတြက္ ယေန႔အခ်ိန္မွာ မရွိမျဖစ္ လိုအပ္လွေပျပီး။

ဒါေၾကာင့္ ၂၀၁၅ အတြက္ ျပည္မပါတီမ်ားအျပင္ တိုင္းရင္းသားပါတီမ်ားလည္း ဖြဲ႔၊ ျပင္၊ ပူးေပါင္း လုပ္ေဆာင္ခ်က္ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို အားယူ လုပ္ေဆာင္ေနျပီး ျဖစ္သည္။ တခ်ိဳ႕တိုင္းရင္းသားပါတီမ်ားက ေဒသတြင္းလံုျခံဳေရးႏွင့္ တရားမ၀င္ႏိုင္ငံျခားသားအေရး၊ အမ်ိဳးသားေရးကို အေျချပဳျပီး အမ်ိဳးသားအခ်င္းခ်င္း စည္းလံုးညီညႊတ္မႈု ရယူျခင္းျဖင့္ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ေရာက္ေရးကို ျပင္ဆင္ေနၾကသည္။ အခ်ိဳ႕တိုင္းရင္းသားပါတီမ်ားမွာ အမ်ိဳးသားစာေပ ေက်ာင္းဖြင့္လွစ္ႏိုင္ေရးႏွင့္ လူဦးေရ မွတ္ပံုတင္ အစစ္အမွန္ရရွိေရးကို ေရွ႕တန္းတင္ျပီး ေရြးေကာက္ပြဲကို ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲၾကမည္။ တခ်ိဳ႕ပါတီမွာမႈ ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရး၊ အပစ္ခတ္ရပ္စဲေရးႏွင့္ ဒုကၡုသည္မ်ားအား ျပည္လည္ ေနရာခ်ထားေရးကို အဓိကအားျဖင့္ ရည္သန္းျပီး ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲကို ပါ၀င္ယွဥ္ျပိဳင္ သြားၾကမည္။ တိုင္းရင္းသားပါတီမ်ားမွာ ကိုယ္ေဒသ ကိုယ္ျပသာနာကိုယ္စီကိုယ္စီႏွင့္ ၊ အမ်ိဳးသားရည္မွန္းခ်က္ အမ်ိဴးမ်ိဳးကို ပံုေဖာ္ျပီး ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲကာလတိုတခုကို ေက်ာ္ျဖတ္သြားၾကမည္။ ထို႔အတူ အနာဂတ္ ဖယ္ဒရယ္တည္ေဆာက္ေရးႏွင့္ တန္းတူေရး မႈ၀ါဒကို တိုင္းရင္းသားပါတီတိုင္းက ဘံုရပ္တည္ခ်က္အျဖင့္ အဓိက ဆြဲကိုင္ထားၾကပါသည္။

မိမိေဒသ မိမိေအာင္ႏိုင္ရမည္ ဆိုသည့္အတိုင္း အမ်ိဳးသားေရး ႏွင့္ ေရရွည္ေဒသအက်ိဳးစီးပြားကို ဗဟိုျပဳျပီး ေသြးကြဲ၊ ပါတီစြဲ၊ ပုဂၢိဳလ္စြဲရွိ မညီညႊတ္ခဲ့သည့္ တိုင္းရင္းသားပါတီမ်ားလည္း ယေန႔အခ်ိန္မွာ တပါတီတည္း၊ တစ္မႈတည္း၊ တစ္သံတည္း ျဖစ္လာေစေရးအတြက္ အခ်င္းခ်င္စုစည္းေနၾကျပီး။ တိုင္းပင္ညွိႏႈိင္းေနၾကသည္ကို ေတြ႔ျမင္ရျပီး။ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မိမိတို႔ပါတီအႏိုင္ရရွိေရးထက္ အမ်ိဳးသားထုကို ကိုယ္စားျပဳမည့္ ေအာင္ႏိုင္ေရးကို လိုလားျခင္းပင္ ျဖစ္ေပသည္။ အေၾကာင္းမွာ မိမိတို႔အမ်ိဳးသားပါတီအႏိုင္ရမွ မိမိေဒသအက်ိဳးစီးပြားႏွင့္ အမ်ိဳးသားဘံု ရပ္မွန္းခ်က္ ကို အမ်ိဳးသားထုတရပ္အေနျဖင့္ အတူတကြ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္မည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အခ်ိဳ႕ေသာ တိုင္းရင္းသားပါတီမ်ားမွာ မိမိျပည္သူလူထုႏွင့္ ၂၀၁၅ ကို ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈမ်ားႏွင့္ ခ်ီတက္ေလွ်ာက္လွမ္းသြားမည္ ျဖစ္ သည္။

၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲသည္ တိုင္းရင္းသားေဒသမ်ားကို မ်ားစြာရိုက္ခတ္သြားမည္ ျဖစ္သလို ျမန္မာျပည္ရွိ ပအို၀္းေဒသကိုလည္း ထူးထူးျခားျခားရိုက္ခတ္မည္မွာ မုခ်ျဖစ္ေပမည္။ အေၾကာင္းမွာ၂၀၁၅ ႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်ဥ္းသည္ ယခင္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ မ်ားစြာ ျခားနာသည့္ အေျခအေနျဖစ္သည့္အတြက္ ပအို၀္းအမ်ိဳးသားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (သို႔) ပါတီသည္ အင္အားၾကီးမားသည့္ NLD ပါတီ ႏွင့္ ၾကံခိုင္ေရး ႏိုင္ငံေရးပါတီကဲ့သို႔ ပြင္းလင္းလြတ္လပ္မည့္ အေျခအေနေအာက္တြင္ အၾကိတ္အနယ္ ယွဥ္ျပိဳင္ရမည္ ျဖစ္သည္။ ယခုအေျခအေနမွာ ယခင္ ၂၀၁၀ ကဲ့သို႔ ၾကံခိုင္ဖြံျဖိဳးေရးပါတီ ႏွင့္ လက္၀ါးခ်င္းရိုက္သလို မဟုတ္သည္မွာ အမွန္ပင္တည္။ သည့္အတြက္ ပအို၀္းအမ်ိဳးသားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ပါတီ ယေန႔အခ်ိန္မွာ ဘာလုပ္မည္နည္း။ ဘာေတြျပင္ဆင္သင့္သနည္း။ ျပည္သူလူထုကို ဘယ္လိုစည္းရံုးသင့္သနည္း။ ယေန႔အခ်ိန္မွာ ပအို၀္းျပည္သူမ်ား၏ ဆႏၵ၊ ေထာက္ခံမဲေပးေရးမွာ PNO ပါတီထက္ အျခားပါတီမ်ားသို႔ ေရာက္ရွိရန္မွာ လြယ္ကူလွသည့္ အေျခအေနတြင္ ရွိေနေပသည္။

အေၾကာင္းမွာ ပအို၀္းအမ်ိဳးသားပါတီ၏ ေဒသျပင္ပ ႏွင့္ ပအို၀္းေဒသတြင္း လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားသည္ ပအို၀္းျပည္သူမ်ားအတြက္ ေမးခြန္းထုတ္ဖြယ္ရာမ်ား ရွိေနပါသည္။ ပါတီ၀င္မ်ားႏွင့္ အာဏာရွိ ပုဂၢိဳလ္တစု၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ပါတီမေကာင္းသတင္းမ်ား ျပည္သူအၾကား ပ်ံ႕ႏွံေစခဲ့သည္။ ျပည္သူလူထုလည္း ပါတီအေပၚ ယံုၾကည္ကိုးစားမႈ ဆုတ္ယုတ္ေနခဲ့သည္။ အမ်ိဳးသားအေရး၊ အမ်ိဳးသားပါတီမို႔ ျပည္သူလူထုေထာက္ခံ ရပ္တည္ခဲ့ေသာ္ဌား ပါတီ၀င္ အခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ ျပည္သူလူထု၏ အက်ိဳးစီးပြားကို ေန႔ဓဒူ၀ ျခိမ္းေျခာက္ေစသည့္ လုပ္ရပ္မ်ားျဖစ္ေပၚခဲ့သည္။ ဥပမာ ေျမယာမ်ားသိမ္းဆည္ျခင္း။ ဥပေဒမဲ႔ ဖမ္းဆီးျခင္း၊ လာဘ္ေပးလက္ယူမႈရွိျခင္း၊ အာဏာအလြဲသံုးစာျပဳမႈျခင္း စသည့္ ျပသာနာအရပ္ရပ္မ်ားသည္ ပါတီႏွင့္ သြယ္၀ိုက္ျဖစ္ေစ၊ တိုက္ရိုက္ျဖစ္ေစ ဆက္စပ္ျပီး ပအို၀္းေဒသမွာ ၾကံဳေတြ႔ေနရသည္။ ၾကံဳေတြ႔ေနရဆဲပင္။ သို႔ေသာ္ တာ၀န္ရွိထိပ္ပိုင္း ေခါင္းေဆာင္းမ်ားမွ တစံုတရာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုျခင္း၊ အျပစ္ေပးျခင္း၊ နစ္နာသူမ်ားအား အထိုက္အေလ်ာက္ တာ၀န္အရ လုပ္ေဆာင္းေပမႈ မရွိသေလာက္ နည္းပါးေပသည္။ ျပည္သူလူထုမ်ား လက္ခံႏိုင္မည့္ ျပသာနာေျဖရွင္းခ်က္မ်ား PNO ပါတီအေနျဖင့္ ယေန႔ထိတိုင္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ျခင္း မရွိခဲ့ေပ။ ထို႔အတြက္ေၾကာင့္ ပါတီအတြင္းမွ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ (သို႔) ပုဂၢိဳလ္အခ်ိဳ႔၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္သည္ အဖြဲ႔တစ္ခုလံုး၏ ပံုရိပ္ကို ထိခိုက္ေစျပီး၊ ပအို၀္းျပည္သူမ်ား၏ ယံုၾကည္ကိုးစားမႈ ႏွင့္ ေထာက္ခံအားေပးမႈကို က်ဆင္းေစပါသည္။ သို႔အတြက္ေၾကာင့္ ယခုက်င္းပမည့္ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲသည္ ပအို၀္းအမ်ိဳးသားပါတီ၏ ေနာက္ထပ္ ေထာက္ခံမဲရရွိေရး အိမ္မက္ကို အနည္းႏွင့္အမ်ား ျခိမ္းေျခာက္ေနပါသည္။

ထို႔ျပင္ လက္နက္ကိုင္လမ္းစဥ္မွ အသြင္ေျပာင္းလာခဲ့သည့္ ပအို၀္းအမ်ိဳးသားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္သည္ ပအို၀္းျပည္သူမ်ားအတြက္ ႏိုင္ငံေရးအခြင့္အေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအဆင့္အတန္း တရပ္ ျမင့္မားလာေအာင္ အေရးဆိုျခင္းထက္ စီးပြားေရးအသိုက္အျမံဳ၊ အထူးအခြင့္အေရးတြင္းၾကီးထဲမွာ တစ္ဦးခ်င္း ျဖစ္ပါေစ၊ တစ္စုခ်င္းျဖစ္ေစ ႏွစ္မြမ္းေနသည္အတြက္ ပအို၀္းျပည္သူမ်ားႏွင့္ ပအို၀္းေဒသအတြက္ ႏိုင္ငံေရးအရ နစ္နာေစခဲ့သည္။ ထို႔ျပင္ ရွမ္းျပည္နယ္တခြင္တြင္ အေစာဆံုး- ၁၉၄၉ ခုႏွစ္ မွ အစဥ္အလာၾကီးၾကီးမားမားႏွင့္ စတင္ခဲ့့သည့္ ပအို၀္းအမ်ိဳးသားေတာ္လွန္ေရး အဆက္ဆက္၏ အမ်ိဳးသားေရးဦးတည္ခ်က္ကို PNO ပါတီ အေနျဖင့္ ခိုင္ခိုင္မာမာ၊ ထင္ထင္ရွားရွား ဆက္လက္ကိုင္စြဲသင့္သည္။ သို႔ေသာ္ ပအို၀္းအမ်ိဳးသားေတာ္လွန္ေရး၏ ဦးတည္ခ်က္ကာ ဘာနည္း။ အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရးႏွင့္ စစ္မွန္သည့္ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရရွိေရး ပင္တည္း။ ထိုမွတဆင့္ လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳ၏ ႏိုင္ငံေရး အဆင့္အတန္းႏွင့္အညီ ပအို၀္းအမ်ိဳးသားျပည္နယ္ တည္ေဆာက္ေရးပင္တည္။ ထို႔ေၾကာင့္ PNO ပါတီမွ ပအို၀္းအမ်ိဳးသားတရပ္၏ နိုင္ငံေရး အႏိ ၱမပန္းတိုင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအဆင့္အတန္းတရပ္ အေကာင္အထည္ေဖာ္လာေအာင္ လုပ္ေဆာင္ဖို႔႔ လိုေပျပီး။ စစ္အစိုးရအၾကိဳက္ သတ္မွတ္ေပးခဲ့သည့္ မစစ္မွန္သည့္ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင္႔ရ ေဒသေလးႏွင့္ အမ်ိဳးသားဦးတည္ခ်က္ကို အဆံုးမသတ္သင့္ေပ။

ပါတီတရပ္အေနျဖင့္ အမ်ိဳးသားေရးဦးတည္ခ်က္၊ အႏိ ၱမပန္းတိုင္ကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ကိုင္ဆြဲထားသင့္သည္။ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုဖို႔လည္း သင့္သည္။ အေၾကာင္းမွာ မိမိအခြင့္အေရး မိမိအေရးဆိုရမည္ျဖစ္သည္။ သို႔မဟုတ္လွ်င္ အမ်ိဳးသားတရပ္၏ ႏိုင္ငံေရးအဆင့္အတန္းသည္ ေခတ္အဆက္ဆက္၀ါဒျဖန္႔ ခြဲျခားသတ္မွတ္ထားသည့္ စနစ္အၾကိဳက္ လူမ်ိဳးစုၾကီး(၈)မ်ိဳး အပါအ၀င္ ၁၃၅မ်ိဳးထဲမွ မထင္မရွား လူမ်ိဳးစုငယ္ေလး ဘ၀ျဖင့္ ေမွးမိန္သြားရလိမ့္မည္။ တို႔အတူ PNO ပါတီသည္ အမ်ိဳးသားနိုင္ငံေရးရပ္တည္ခ်က္ ခ်မွတ္ရမည္ထက္ ၄င္း၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားသည္ စီးပြားေရးအခြင့္အလမ္းႏွင့္သာ နိဂံုးခ်ဳပ္သြားႏိုင္ပါသည္။ ဒါေၾကာင့္ PNO ပါတီ မွ ရွင္းလင္းသည့္ ဖြဲ႔စည္းပံု၊ ရပ္တည္ခ်က္၊ မႈ၀ါဒမ်ားႏွင့္ အမ်ိဳးသားကိုယ္စားျပဳပါတီတရပ္အျဖင့္ ယေန႔အခ်ိန္မွာ ရပ္တည္ဖို႔ လိုအပ္ေနေပျပီး။ အေၾကာင္းမွာ PNO ပါတီသည္ ပအို၀္းျပည္သူမ်ားကို ႏိုင္ငံေရးအရ ဆိုးသည္ျဖစ္ေစ၊ ေကာင္းသည့္ျဖစ္ေစ ကိုယ္စားျပဳေနသည္။ ပအို၀္းတိုင္းရင္းသားအေရးကို အၾကြင္းမဲ့ ေျပာဆိုႏိုင္သည့္အေျခအေနတြင္ ရွိေနပါသည္။ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ ျမိဳ႕နည္ သံုးျမိဳ႕နယ္ႏွင့္ ေရြးေကာက္ပြဲႏိုင္လြတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား အပါအ၀င္တည္း။

လက္ေတြ႔တြင္ PNO ပါတီက စီးပြားေရးဖြံ႔ျဖိဳးေရးသည္ ႏိုင္ငံေရးထက္ ပထမဟူသည္ ေဆာင္ပုဒ္အတိုင္း ေဒသတြင္းစီးပြားေရးဖြံ႔ျဖိဳးမႈ ကိုပထမ ဦးစားေပျခင္းမ်ားအတြက္ ပအို၀္းအမ်ိဳးသားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏ ႏိုင္ငံေရး လမ္းစဥ္ကို ေသြဖယ္ခဲ့ျပီးဟု အခ်ိဳ႕ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ေ၀ဖန္ခဲ့ဖူးသည္။ သို႔ေသာ္ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏ နိုင္ငံေရးလမ္းစဥ္၊ နိုင္ငံေရးအႏိမပန္းတိုင္ကာ ဘာနည္း။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအရ စစ္အစိုးရအၾကိဳက္ မျပည့္မစံု ပအို၀္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ေဒသ ရရွိေရးေလာ။ ဒါမွမဟုတ္ စစ္မွန္သည့္ ပအို၀္းျပည္နယ္သစ္ ေပၚထြန္လာေရးႏွင့္ အနာဂတ္ ဖယ္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုတည္ေဆာက္ေရးေလာ။ သို႔သည္အတြက္ ရွင္းလင္းတိက်သည့္ နိုင္ငံေရး အႏိမပန္းတိုင္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးလမ္းစဥ္ကို အမ်ိဳးသားပါတီတရပ္အေနျဖင့္ ရဲ႕ရဲ႕၀ံ့၀ံ့ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုဖို႔ လိုအပ္ေပသည္။ သို႔မွသာ ညီေနာင္တိုင္းရင္းသားမ်ားႏွင့္ ျပည္မေန ျပည္သူမ်ားက ပအို၀္းအမ်ိဳးသားတရပ္၏ ႏိုင္ငံေရးဦးတည္ခ်က္၊ အမ်ိဳးသားအႏိမပန္းတိုင္ကို သိရွိေပမည္။

အျခားတဘက္တြင္ ပအို၀္းအမ်ိဳးသားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ပါတီသည္ ေရြးေကာက္ခံသည့္ေနမွ ယေန႔ထက္ထိ အျခားတိုင္းရင္းသားပါတီမ်ားကဲ့သို႔ ေဒသတြင္း ၊ ႏိုင္ငံတကာႏွင့္ပတ္သတ္သည္ေလ့လာေရး၊ ေဆြးေႏြးပြဲ၊ အစိုးရပိုင္းဆိုင္ရာပတ္သတ္သည့္ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္သည့္ က႑ာမ်ားအတြင္း ပါ၀င္လုပ္ေဆာင္မႈမွာ အားနည္းသည္ကို ေတြ႔ျမင္ရပါသည္။ ေရြးေကာက္ပြဲႏိုင္ လြတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ေသာ္လည္ေကာင္း၊ ပါတီတရပ္လံုးေသာ္လည္ေကာင္း တက္တက္ၾကြၾကြ လုပ္ေဆာင္သည့္ အေလ့အထ နည္းပါသည္ကိုလည္း ေတြ႔ရပါသည္။ ၄င္းပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ နည္းပါးျခင္းသည့္အတြက္ ပအို၀္းတိုင္းရင္းသားမ်ားအတြက္ ျပင္ပကမာ႔ၻႏွင့္ ပအို၀္းေဒသ ထိေတြ႔ခ်ိတ္ဆက္မႈ အားေလ်ာ့ေစပါသည္။

၁၉၉၁- PNA ျငိမ္းခ်မ္းေရးယူသည့္ ေနာက္ပိုင္း ပအို၀္းေဒသ စစ္ေသနတ္သံ ခ်ဳပ္ျငိမ္းခဲ့သည္။ စစ္ပြဲၾကားမွ ျပည္သူဘ၀ နလွန္ထူစရွိလာခဲ့သည္။ PNA ၏ စီးပြားေရးအခြင့္အလမ္း၊ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားမွတဆင့္ အခ်ိဳ႕ေသာ ေဒသဖြံ႔ျဖိဳးေရးစီမံကိန္းမ်ားေၾကာင့္ ပအို၀္းေဒသ ဖြံ႔ျဖိဳးမႈ ရွိခဲ့ပါသည္။ ထို႔အတူ ပအို၀္းအမ်ိဳးသားဂုဏ္အဂၤါ ႏွင့္ ပအို၀္းအမ်ိဳးသားယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ စာေပဖြ႔ံျဖိဳးလာသည္။ အျခားတိုင္းရင္းသားမ်ား အၾကား ထင္ေပၚလာခဲ့သည္။ တဘက္တြင္ ခ်ီးမႊမ္းခံရသလို၊ တဘက္တြင္လည္း အျပစ္တင္ေ၀ဖန္းခံရမႈလည္း ရွိခဲ့ပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္း စစ္တပ္အသြင္မွ ကူေျပာင္းလာခဲ့သည္ PNO ပါတီတြင္ ျပည္သူလူထု အက်ိဳးစီးပြားထက္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္၊ တစ္စုတစ္ဖြဲ႔၏ အက်ိဴးစီးပြားမ်ား လႊမ္းမိုးမႈ ၾကီးမားလာသည့္အတြက္ ပါတီအေပၚ ျပည္သူမ်ားမွာ သံသယပြားမ်ားလာခဲ့သည္။ ပါတီ၀င္တခ်ိဳ႕လုပ္ေဆာင္ခ်က္သည္ စနစ္ေျပာင္းေသာ္လည္း အမႈအက်င့္မေျပာင္းခဲ့သည့္အတြက္ မွန္းခ်က္ႏွင့္ ႏွမ္းထြက္မကိုက္ဆိုသလို ပအို၀္းျပည္သူေတြ ၾကံဳေတြ႔ရခဲ့သည္။ ထို႔ျပင္ ေျမယာအရင္းအျမစ္ေပါၾကြယ္ေသာ္ဌား မရွင္းမလင္းသည့္ ေခတ္ေနာက္ျပန္ ဥပေဒ ႏွင့္ အာဏာျပ ပုဂၢိဳလ္တခ်ိဳ႕၏ လုပ္ရပ္မ်ားေၾကာင့္ ပအို၀္းျပည္သူမ်ား၏ ဘိုးဘြားပိုင္လယ္ေျမ၊ ျခံေျမမ်ား ဆံုးရႈံးခဲ့သည့္အတြက္ ပါတီႏွင့္ ေခါင္းေဆာင္အခ်ိဳ႕အေပၚ ေထာက္ခံမႈ က်ဆင္းခဲ့ရသည္။

၄င္းအေျခအေနမ်ားေၾကာင့္ PNO ပါတီသည္၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲအတြင္း ေထာက္ခံမႈ ေလ်ာ့က်ႏိုင္ျခင္း၊ မဲမထည့္ျခင္းမ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရလိမ့္မည္ ျဖစ္ေပသည္။ သို႔ေသာ္ အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသားပါတီခ်င္းမို႔ တျခားေသာပါတီထက္ ပအို၀္းျပည္သူမ်ားမွာ အမ်ိဳးသားပါတီအေပၚ အာရံုစူးစိုက္မႈ မ်ားစြာ ရွိေနသည္။ သို႔ေသာ္ဌာလည္း PNO ပါတီ ဘာဆက္လုပ္သင့္သနည္း။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္မည္ေလာ။ နဂို လမ္းစဥ္အတိုင္ ေလွ်ာက္လွမ္းမည္ေလာ။ ပအို၀္းျပည္သူမ်ား ႏွင့္ ပအို၀္းေဒသအတြက္ တခုတည္းေသာ စစ္မွန္သည့္ အမ်ိဳးသားပါတီတရပ္အျဖစ္ ရပ္တည္မည္ေလာ။ PNO သည္ ပအို၀္းအမ်ိဳးသားမ်ားအတြက္ မည္သည့္နိုင္ငံေရးအခြင့္အေရးကို ရပ္တည္ ေတာင္းဆိုေပးမည္နည္း။ လမ္းေဖာက္၊ တံတားေဆာက္၊ ေဒသဖြ႔ံျဖိဳးေရးအတြက္ႏွင့္သား ေက်နပ္ေရာင့္ရဲတင္းတိမ္မည္ေလာ။ ျပည္သူလူထု ယံုၾကည္ကိုးစားေရးႏွင့္ ေထာက္ခံေစေရးအတြက္ ပါတီကိုယ္တိုင္ ဘာေတြ ျပဳျပင္သင့္နည္း။ ေျပာင္းလဲသင့္သနည္း။ သည့္အတြက္ ေရြးေကာက္ပြဲႏိုင္ ပအို၀္းျပည္သူလြတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ ပါတီ၀င္မ်ား စဥ္းစားလုပ္ေဆာင္ဖို႔ အခ်ိန္တန္ျပီး ျဖစ္သည္။
လက္ေတြ႔တြင္လည္း ပအို၀္းအမ်ိဳးသားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္သည့္ ျပည္သူတစ္စုစာကို ကုိယ္စားျပဳေနသေလာ။ ဒါမွမဟုတ္ ပအို၀္းအမ်ိဳးသားထု တရပ္လံုးကို ကိုယ္စားျပဳသည့္ပါတီေလာ။

ပအို၀္းျပည္သူမ်ားအေနျဖင့္ ယေန႔အခ်ိန္မွာ ႏိုင္ငံေရးအသိ၊ ႏိုင္ငံေရးအျမင္ႏွင့္အတူ လက္ရွိပကတိ အေျခအေနမ်ား၊ ပါတီတခု၏ ေဆာင္ရြက္ခဲ့မႈမ်ားကို ကြဲကြဲျပားျပား သိရွိနားလည္ဖို႔ လိုအပ္ေပျပီး။ ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္မႈ လုပ္ျခင္းထက္ ေ၀ဖန္ေထာက္ျပမႈမ်ားကို ပအို၀္းျပည္သူမ်ားမွ ျပဳလုပ္ဖို႔ လိုအပ္ေပသည္။ အေၾကာင္းမွာ ပအို၀္းအမ်ိဳးသားပါတီသည္ ပအို၀္းျပည္သူတရပ္ကို ကိုယ္စားျပဳေနသည့္အတြက္ ျပည္သူမ်ားအေနျဖင့္ ၀ိုင္း၀န္းၾကိဳးပမ္း ထိန္းညိွေပးဖို႔ ၊ ေ၀ဖန္ေထာက္ျပဖို႔ တာ၀န္ရွိပါသည္။ လက္ရွိအေျခအေနတြင္လည္း ပအို၀္းအမ်ိဳးသားပါတီႏွင့္ ျပည္သူလူထုမ်ားမွာ အျပန္အလွန္ ညိွႏိႈင္းျခင္းအားျဖင့္ အတူတကြ လက္တြဲလုပ္ေဆာင္သြားဖို႔ အလြန္ အေရးၾကီးလွေပသည္။

၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲ တျဖည္းျဖည္း နီးကပ္လာသည္ႏွင့္အမွ် ပအို၀္းေဒသရွိ ျပည္သူလူထုမ်ားမွာ ႏိုင္ငံေရးႏိုးၾကားမႈႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး အျမင္က်ယ္ဖို႔ အေရးၾကီးတမွ် လိုအပ္ေပသည္။ ျပည္သူလူထုမ်ားမွာ ကိုယ္ပိုင္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ျဖင့္ မဲထည့္ေရးႏွင့္ မိမိတို႔၏ အခြင့္အေရးမ်ားကို မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ မဲမ်ားႏွင့္ ပအို၀္းေဒသတြင္းရွိ PNO ပါတီႏွင့္ အျခားေသာ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ ပါတီမ်ားကို ေတာင္းဆိုႏိုင္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ အမ်ိဳးသားတရပ္၏ ႏိုင္ငံေရး အႏိ ၱမပန္းတိုင္ျဖစ္သည့္ “ပအို၀္းျပည္နယ္ေပၚထြန္းေရး”ကို ႏိုင္ငံေရးရည္မွန္းခ်က္ၾကီးကို ျပည္သူလူထုမွ ကိုင္စြဲထားရမည္။ ေတာင္းဆိုႏိုင္ရမည္။ အေၾကာင္းမွာ ၄င္းေတာင္းဆိုခ်က္သည္ ပအို၀္းျပည္သူလူထု၏ ႏိုင္ငံေရးအရ ႏိုင္ငံေရးအဆင့္အတန္းတရပ္ကို ပံုေဖာ္ေစသည္။ ၄င္းေတာင္းဆိုမႈကို မဲထည့္ျခင္း၊ မထည့္ျခင္းျဖင့္ ပအို၀္းေဒသရွိ ပါတီတုိင္းကို ကိုင္စြဲ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္သည္။ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ ပါတီတိုင္း၏ ဖြဲ႔စည္းပံုတြင္ ျပည္နယ္သစ္ေပၚထြန္းေရး မႈ၊ ၀ါဒ က်င့္သံုးျခင္းရွိမရွိ ေလ့လာေတာင္းဆိုျခင္းအားျဖင့္ အဖိုးတန္သည့္ မဲထည့္ျခင္းကို ျပဳလုပ္သင့္သည္။

ထို႔အတူ ပအို၀္းေဒသတြင္းရွိ အျခားေသာအေျခအေနအရပ္ရပ္ကို သမရိုးက် ေတာင္းဆိုမႈလည္း ရွိရေပလိမ့္မည္။ ပအို၀္းေဒသတြင္း လက္ရွိၾကံဳေတြ႔ရသည့္ လွ်ပ္စစ္မီးရရွိမည္ေလား၊ လမ္းတံတားေဖာက္လုပ္ေရး၊ ဘိန္းစိုက္ပ်ိဳးမႈကင္းရွင္းေရး၊ ေျမယာသိမ္းဆည္းမႈ လံုး၀ပေပ်ာက္ေရး ရွိလာမည္ေလား။ ပအို၀္းေဒသဆင္းရဲမႈ ပေပ်ာက္ေရး၊ ပအို၀္းကေလးငယ္မ်ား ပအို၀္းေဒသျပင္ပရွိ အျခားနယ္ျမိဳ႕မ်ားသို႔ မိေ၀းဖေ၀း ပညာသင္ၾကားရမႈ ေလ်ာ့ခ်ေရး၊ စား၀တ္ေနေရးအေျခ အေနေၾကာင့္ ကေလးငယ္မ်ား တပါးသူ ေမြးစားခံရျခင္းမွ ကင္းလြတ္ေရး။ ဘုန္ေတာ္ၾကီးေက်ာင္း မ်ားကိုသာ အားကိုးေနရသည့္ ပညာေရးအေျခေန ေလ်ာ့ခ်ေရး စသည့္ အခ်က္မ်ား တိုးတက္ေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္မည္ေလာ။ ၄င္းအေျခအေနမ်ားႏွင့္ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားကို ပအို၀္းျပည္သူမ်ားမွ ၂၀၁၅အတြင္း မဲေပးျခင္းအားျဖင့္ ေတာင္းဆိုသြားရမည္ျဖစ္ေပသည္။ မည့္သည္ ပါတီႏိုင္ႏိုင္ ျပည္သူလူထု၏ အေျခခံလိုအပ္ခ်က္မ်ားအား လုပ္ေဆာင္ရန္မွာ ေဒသတြင္း ပါတီတိုင္းမွာလည္း တာ၀န္ရွိေပသည္။ သို႔ေသာ္ အမ်ိဳးသားႏိုင္ငံေရး အႏိ ၱမပန္းတိုင္ကို ကိုင္စြဲျခင္းျဖင့္ ပအို၀္းျပည္သူမ်ားမွ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲကို တက္လီလက္ညီ ခ်ီတက္သြားရန္မွာ အေရးတမ်ွ အေရးၾကီးလွေပသည္။

ခြန္မင္းႏိုင္
(၁၅၊ ၆၊၂၀၁၃)
Read More »

ဟိုတုန္းကေတာ့ သား၀မယား၀စနစ္လို႔ ေခၚသတဲ့

Photo: ဟိုတုန္းကေတာ့ သား၀မယား၀စနစ္လို႔ ေခၚသတဲ့

ေရးသားသူ- သင္းရီ

ဇြန္လ ၂ ရက္တုန္းက သု၀ဏၰအားကစားကြင္းမွာ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီးကိုယ္တိုင္ တက္ေရာက္ၿပီး 
မိန္႔ခြန္းေျပာသြားသည့္ ေက်းလက္ေဒသဖြံ႕ ၿဖိဳးေရးႏွင့္ လူမႈစီးပြားဘ၀ျမႇင့္တင္ေရး အခမ္းအနားကို 
ျမန္မာ့႐ုပ္ျမင္သံၾကားတြင္ ၾကည့္လိုက္ရသည္။ သမ၀ါယမစနစ္ တစ္ေခတ္ဆန္းဖို႔အေၾကာင္း မိန္႔ခြန္းထဲ ၾကားရ ေတာ့ 
ေနာက္တစ္ခါလာျပန္ေခ်ေသးဟု ေတြးမိ၏။ သည္သမ၀ါယမဆိုသည္က ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီေခတ္ 
တစ္ေလွ်ာက္လံုး နာမည္ေကာင္းတစ္လံုးမွ် မရခဲ့သည္ကိုလည္း သတိရသည္။ သည္တုန္းက သမ၀ါယမကို “သား၀ 
မယား၀” စနစ္ဟုပင္ နာမည္ေျပာင္ ေပးခဲ့ၾကေသးသည္။ အသင္း၀င္ေတြ၏ မိသားစုေတြ တိုးတိုးတက္တက္ 
ဖြံ႕ဖြ႔ံၿဖိဳးၿဖိဳးျဖစ္တာကို ေျပာျခင္းမဟုတ္။ အသင္းအမႈေဆာင္ေတြ ဆူဆူၿဖိဳးၿဖိဳးျဖစ္တာကို ေျပာျခင္းျဖစ္ေလ၏။

တကယ္ေတာ့ ၁၉ ရာစုကတည္းကပင္ ဥေရာပႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ၿဗိတိန္ႏွင့္ ျပင္သစ္တို႔၌ သမ၀ါယမစနစ္၏ 
ဖခင္ႀကီးေရာ ဘတ္အို၀င္(Robert Owen) တည္ေထာင္ခဲ့သည့္ သမ၀ါယမစနစ္က မေကာင္းျခင္းမဟုတ္။ 

ေရာဘတ္အို၀င္ကိုယ္တိုင္ ၀ါခ်ည္ထည္စက္႐ံုမွ အလုပ္သမားမ်ားႏွင့္ အလုပ္ သမားမ်ား၏ သားသမီးေလးမ်ားအထိကို 
ပညာေပးစည္း႐ံုးကာ ဘ၀ေတြကိုယ္စီ တိုးတက္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္ခဲ့သည့္စနစ္ျဖစ္သည္။ သမ၀ါယမေက်းရြာေတြ 
အေျမာက္အျမားကို တည္ေထာင္ႏိုင္သည္ထိ ေအာင္ျမင္ခဲ့ေသာစနစ္လည္း ျဖစ္ေလသည္။

ထိုသို႔ ေအာင္ျမင္ျခင္းမွာ သမ၀ါယမအသိစိတ္ကို ဦးစြာပထမ ပညာေပးစည္း႐ံုးကာ ရင္ထဲဦးေႏွာက္ထဲအထိ 
အေျခခ်ေပးႏိုင္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟုထင္သည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံတြင္ ေရာဘတ္အို၀င္၏ သမ၀ါယမစနစ္ မေအာင္မျမင္ႏွင့္ နာမည္ပ်က္ခဲ့ရသည္က စတင္၍ 
ပံုစံခ်တည္ေထာင္ပံုကပင္ မဟုတ္သျဖင့္ လူေတြ၏အသိစိတ္၌ သမ၀ါယမစိတ္ဓာတ္ မကိန္းေအာင္းခဲ့ၾကျခင္းေၾကာင့္ 
ျဖစ္သည္ဟု ထင္သည္။

ထို႔ေၾကာင့္လည္း သမ၀ါယမစနစ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖစ္ေသာ အသင္း၀င္မ်ား၏ တူညီေသာ အက်ိဳးစီးပြားထက္ 
အမႈေဆာင္ေတြ၏ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားကသာ ေရွ႕တန္းေရာက္ခဲ့သည္။ ျခစားမႈ အလြဲသံုးမႈေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္မွာ 
ေသာက္ေသာက္လဲ အားလံုးနီးပါးျဖစ္ခဲ့ေလသည္။ အမႈေဆာင္ဆိုသူေတြက အခြင့္ထူးခံလူတန္းစားေတြ 
ျဖစ္လာခဲ့ၾကသည္။ 

ေက်းလက္မွာျဖစ္ျဖစ္ ၿမိဳ႕ျပမွာျဖစ္ျဖစ္ သမ၀ါယမအမႈေဆာင္ေတြက သမ၀ါယမစိတ္ဓာတ္ရိွသည္ျဖစ္ေစ၊ မရိွသည္ျဖစ္ေစ 
လမ္းစဥ္ပါတီ၀င္ေတြ ျဖစ္ၾကရသည္။ အသင္း၀င္ေတြ၏ သေဘာဆႏၵႏွင့္ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ရသူေတြလည္း 
မဟုတ္ၾက။ ၿမိဳ႕နယ္ပါတီယူနစ္က မ်က္စိက်သူေတြသာ တိုက္႐ိုက္အမည္စာရင္းျဖင့္ အမႈေဆာင္ေတြ 
ျဖစ္လာတတ္ၾကသည္။ သည္ေတာ့ ရပ္ကြက္၊ ေက်းရြာအုပ္စု၊ ၿမိဳ႕နယ္သမ၀ါယမ အမႈေဆာင္ျဖစ္လိုသူေတြက 
ပါတီယူနစ္ကို ဖားၾကယားၾကရသျဖင့္ စိတ္ဓာတ္ေရးရာက အေျခခံမွပင္ စ၍ပ်က္ေတာ့သည္။

အေျခခံမခိုင္သည့္ စိတ္ဓာတ္မ်ားျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ၾကသည့္အခါ အသင္းတိုးတက္ ျဖစ္ထြန္းေရးထက္ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားက 
ေရွ႕တန္းေရာက္လာၾက၏။ လက္လြန္ေျခလြန္ေတြထိ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားကို ၾကည့္ၾကလြန္းရင္း စာရင္းမကိုက္ 
အင္းမကိုက္ေတြျဖစ္လာသည့္အခါ စာရင္းရွင္းပံု နည္းစနစ္ကလည္း အလြန္လြယ္ကူသည္။ စာရင္းရွင္းဖို႔ 
သမ၀ါယမအသင္း ဆိုင္တို႔ ဂိုေဒါင္တို႔ စသည္ျဖင့္ကို မီးတို႔လိုက္ၾကသည္ေတြလည္း ႀကံဳခဲ့ၾကားခဲ့ရသည္။  

ထို႔ေၾကာင့္ သမ၀ါယမဆိုလွ်င္ စားေၾကာ၀ါးေၾကာဟုသာ ထင္လာျမင္လာခဲ့ၾကသည္။ ျပည္သူေတြက 
ေအာ့ႏွလံုးနာလာခဲ့ၾကသည္။ 

ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ႀကီး ယိုင္နဲ႔လာသည္ႏွင့္အမွ် ဒုတိယမ႑ိဳင္ဆိုသည့္ သမ၀ါယမစနစ္ႏွင့္ လုပ္ငန္းေတြပါ 
ယိုင္နဲ႔လာခဲ့ကာ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္းတြင္ ျပည္သူမ်ား၏ဘဏၰာေငြျဖင့္ တည္ေထာင္ထားခဲ့ေသာ 
အသင္းပိုင္ပစၥည္းေတြ အေဆာက္အအံုေတြ ကစဥ့္ကလ်ား ဖ႐ိုဖရဲျဖင့္ျဖစ္ခ်င္သလိုျဖစ္ခဲ့ရသည္။ အသင္း၀င္ျပည္သူတို႔၏ 
သေဘာဆႏၵမပါဘဲ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြ လႊဲေျပာင္းမႈေတြက ထင္သလိုျဖစ္ခဲ့သည္။ ျပန္စဥ္းစားမိသည့္ ျပည္သူတိုင္းက 
သမ၀ါယမဆိုလွ်င္ ေခါင္းခါခ်င္ၾကၿပီ။

တကယ္ေတာ့ သမ၀ါယမဆုိသည္က စိတ္ရင္းေစတနာပါရသည့္ ပရ အတၱ ႏွစ္ျဖာအက်ိဳးစီးပြားလုပ္ငန္းမ်ိဳးျဖစ္သည္။ မိမိ 
လူတန္းစား အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ မိမိ ေဆာင္ရြက္မည္ဆိုသည့္ ျပင္းျပေသာစိတ္ သေဘာထားဆႏၵရိွမွ ျဖစ္သည္။ 

ထိုစိတ္ေစတနာမ်ိဳးက လြယ္လြယ္ႏွင့္ တည္ေဆာက္၍ မရႏိုင္ဟုထင္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သမ၀ါယမစနစ္ကို 
ထူေထာင္မည္ဆိုလွ်င္ လူေတြ၏ စိတ္ဓာတ္ေတြကို အရင္တည္ေဆာက္မွျဖစ္မည္လား ထင္မိသည္။

၁၉၈၆ ခုႏွစ္ေလာက္ကထင္သည္။ မိတ္ေဆြတစ္ဦး အစၥေရးႏိုင္ငံသို႔ စိုက္ပ်ိဳးေရးလုပ္ငန္းမ်ား 
ေလ့လာေရးအတြက္သြားရသည္။  စိုက္ပ်ိဳးေရးလုပ္ငန္းေတြကို ဘံုစနစ္ျဖင့္ ေဆာင္ရြက္လုပ္ကိုင္ေနသည့္ commun 
မ်ားသို႔ သြားေရာက္ ေလ့လာရသည္။ ထိုဘံုလယ္ယာမ်ားတြင္ ေဆာင္ရြက္လုပ္ကိုင္ေနၾကသူေတြက အတူတကြ 
တက္ညီလက္ညီရိွလြန္းသျဖင့္ “မင္းတို႔အထဲမွာ ေရသာခိုတဲ့သူေတြ မရိွႏိုင္ဘူးလား”ေမးသည့္အခါ 
“အဲ့သည္ေရသာခိုသည့္ စကားလံုးပင္ သူတို႔မွာမရိွ”ဟု ျပန္ေျဖခဲ့သည့္အေၾကာင္း ျပန္ေျပာျပသျဖင့္ 
မွတ္သားထားခဲ့ဖူးသည္။ ဤသည္ပင္ စိတ္ဓာတ္အေျခခံျဖစ္ေလ၏။ ထိုစိတ္ဓာတ္မ်ိဳးေတြေၾကာင့္လည္း သူတို႔၏ 
ဘံုလယ္ယာေတြ တိုးတက္ေအာင္ျမင္ၾကျခင္းျဖစ္မည္ဟု ထင္သည္။
တစ္ခုကြာသည္က ထိုဘံု commun ေတြကို မူအရလုပ္ေဆာင္ခိုင္းျခင္းမဟုတ္။ မည္သူကမွ် ခ်ဳပ္ကိုင္ထားျခင္းလည္းမရိွ။ 

မိမိတို႔ဘာသာ စိတ္တူကိုယ္တူ ဆႏၵတူသူခ်င္းေတြ စုေပါင္းဖြဲ႕စည္းၾကျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ အားလံုးစုေပါင္းလ်က္ 
အားလံုး၏အက်ိဳးစီးပြားကို အားလံုးက တက္ညီလက္ညီ မခိုမကပ္ ေဆာင္ရြက္မည္ဆိုသည့္ အသိစိတ္ဓာတ္၏ 
အေျခခံခိုင္ၿမဲမႈပင္ ျဖစ္ေလသည္။ သူတို႔တြင္ သည္စိတ္ဓာတ္က အသားေသေနၿပီ။

အလားတူပင္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံတြင္ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ တိန္႔ေရွာင္ပိန္တက္လာၿပီး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးေတြ 
လုပ္သည့္အခါ ဘံုစနစ္ commun ေတြကို ဖ်က္သိမ္းလ်က္ ပုဂၢလိကပိုင္ဆိုင္မႈေတြကို ခြင့္ျပဳလိုက္သည့္အခါ 
တ႐ုတ္အေျခခံျပည္သူေတြ အၾကားတြင္ red eyes disease ဟုေခၚေသာ မ်က္လံုးနီေရာဂါဟု တင္စားေခၚသည့္ 
စီးပြားျဖစ္လာသူအေပၚ မနာလို၀န္တိုစိတ္ ျဖစ္ေပၚသည့္ စိတ္ခံစားမႈမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ေပၚခဲ့ဖူးသည္ဟုဆိုသည္။

ဘံုစနစ္တုန္းကေတာ့ အတူတူလုပ္။ အတူတူအညီအမွ် ခံစားဆိုသည့္အခါ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ကြာျခားမႈေတြ မရိွခဲ့ၾက။ 
ပုဂၢလိက ပိုင္ဆိုင္မႈႏွင့္ ပုဂၢလိကစီးပြားေရး လုပ္ေဆာင္ခြင့္ေတြ ေပးလိုက္သည့္အခါ ပို၍ေဆာင္ရြက္ႏိုင္သူ၊ 
လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ရိွသူက ပို၍စီးပြားျဖစ္လာသည့္အခါ ပင္ကိုက လက္ေၾကာမတင္းေသာ္လည္း အမ်ားနည္းတူ 
ခံစားခဲ့ရသူေတြက ကိုယ္တိုင္အားမထုတ္လိုၾကေသာ္လည္း မနာလိုစိတ္သာ ျဖစ္ေပၚလာၾကျခင္းကို ေပးထားသည့္ red 
eyes disease နာမည္ျဖစ္ေလ၏။

ဆိုလိုသည္က ေခါက္႐ိုးက်ိဳး အသားေသေနတတ္ေသာ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔၏ စိတ္ဓာတ္အေျခခံႏွစ္မ်ိဳးကို 
ေျပာလိုျခင္းျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္လည္း စိတ္ဓာတ္ေတြက ေခါက္႐ိုးက်ိဳးေနခဲ့ၿပီလားမသိ။ စနစ္ေတြ 
ေခတ္ေတြ ေျပာင္းေနၿပီဆိုသည့္တိုင္ မေျပာင္းႏိုင္ၾကသူေတြက အနမတဂၢ။ သမၼတႀကီးႏွင့္ အစိုးရအဖြဲ႔က မည္သို႔ပင္ 
ေျပာင္းေနပါသည္၊ ေျပာင္းရပါမည္ဆိုေနသည့္တိုင္ မေျပာင္းႏိုင္မျပင္ႏိုင္ဘဲ အက်င့္စ႐ိုက္ဆိုးေတြႏွင့္ 
လံုးေထြးေနၾကသူေတြကလည္း အမ်ားအျပား။ ျပည္သူေတြအေပၚ လုပ္ခ်င္တိုင္းလုပ္လို႔ရခဲ့သည့္ စနစ္ဆိုးခ်ည္တိုင္ကို 
အလြမ္းစိတ္ျဖင့္ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ခ်င္သူေတြကလည္း ရိွျပန္ေသးသတဲ့ဆိုသည့္အခါ မြန္ျမတ္စိတ္ထား 
ခိုင္ၿမဲျပင္းထန္ရသည့္ သမ၀ါယမစနစ္ကို ဘယ္ပံုထူေထာင္ၾကမည္လဲ စိတ္ပူမိသည္။

အေခ်ာင္သမားစိတ္။ ၀ိသမေလာဘစိတ္။ ေရသာခိုစိတ္။ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားအတြက္ဆို ငေတမာႏိုင္သည့္စိတ္။ 
သည္လိုစိတ္ဓာတ္မ်ိဳးေတြႏွင့္ေတာ့ သမ၀ါယမစနစ္ကို အံုဖြမန္းလည္း ငုတ္တုတ္ထထိုင္လိမ့္မည္မဟုတ္တာ 
ေသခ်ာသည္။

သမ၀ါယမစနစ္၏ဖခင္ႀကီး ေရာဘတ္အို၀င္သည္ပင္ အရင္ဆံုး ေဆာင္ရြက္ရသည္မွာ သူ႔အလုပ္သမားေတြႏွင့္ 
ထိုအလုပ္သမားမ်ား၏ သားသမီးေတြကို သမ၀ါယမစိတ္ဓာတ္ ဓာတ္ခံရေအာင္ ပညာေပးသည့္ကိစၥကို 
ပညာေပးရျခင္းျဖစ္ေလသည္။

သို႔မို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံ၏ ၀န္ထမ္းအဆင့္ဆင့္ႏွင့္ ျပည္သူမ်ားတြင္ ေခတ္အဆက္ဆက္က စြဲထင္လာခဲ့သည့္ 
အညစ္အေၾကး အစြန္းအထင္းေတြကို အရင္ဆံုး ေဆးေၾကာသန္႔စင္ရန္ လိုအပ္ေလမည္လားဟု ထင္ျမင္မိရေၾကာင္းပါ။
ေရးသားသူ- သင္းရီ

ဇြန္လ ၂ ရက္တုန္းက သု၀ဏၰအားကစားကြင္းမွာ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီးကိုယ္တိုင္ တက္ေရာက္ၿပီး
မိန္႔ခြန္းေျပာသြားသည့္ ေက်းလက္ေဒသဖြံ႕ ၿဖိဳးေရးႏွင့္ လူမႈစီးပြားဘ၀ျမႇင့္တင္ေရး အခမ္းအနားကို
ျမန္မာ့႐ုပ္ျမင္သံၾကားတြင္ ၾကည့္လိုက္ရသည္။ သမ၀ါယမစနစ္ တစ္ေခတ္ဆန္းဖို႔အေၾကာင္း မိန္႔ခြန္းထဲ ၾကားရ ေတာ့
ေနာက္တစ္ခါလာျပန္ေခ်ေသးဟု ေတြးမိ၏။ သည္သမ၀ါယမဆိုသည္က ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီေခတ္
တစ္ေလွ်ာက္လံုး နာမည္ေကာင္းတစ္လံုးမွ် မရခဲ့သည္ကိုလည္း သတိရသည္။ သည္တုန္းက သမ၀ါယမကို “သား၀
မယား၀” စနစ္ဟုပင္ နာမည္ေျပာင္ ေပးခဲ့ၾကေသးသည္။ အသင္း၀င္ေတြ၏ မိသားစုေတြ တိုးတိုးတက္တက္
ဖြံ႕ဖြ႔ံၿဖိဳးၿဖိဳးျဖစ္တာကို ေျပာျခင္းမဟုတ္။ အသင္းအမႈေဆာင္ေတြ ဆူဆူၿဖိဳးၿဖိဳးျဖစ္တာကို ေျပာျခင္းျဖစ္ေလ၏။

တကယ္ေတာ့ ၁၉ ရာစုကတည္းကပင္ ဥေရာပႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ၿဗိတိန္ႏွင့္ ျပင္သစ္တို႔၌ သမ၀ါယမစနစ္၏
ဖခင္ႀကီးေရာ ဘတ္အို၀င္(Robert Owen) တည္ေထာင္ခဲ့သည့္ သမ၀ါယမစနစ္က မေကာင္းျခင္းမဟုတ္။

ေရာဘတ္အို၀င္ကိုယ္တိုင္ ၀ါခ်ည္ထည္စက္႐ံုမွ အလုပ္သမားမ်ားႏွင့္ အလုပ္ သမားမ်ား၏ သားသမီးေလးမ်ားအထိကို
ပညာေပးစည္း႐ံုးကာ ဘ၀ေတြကိုယ္စီ တိုးတက္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္ခဲ့သည့္စနစ္ျဖစ္သည္။ သမ၀ါယမေက်းရြာေတြ
အေျမာက္အျမားကို တည္ေထာင္ႏိုင္သည္ထိ ေအာင္ျမင္ခဲ့ေသာစနစ္လည္း ျဖစ္ေလသည္။

ထိုသို႔ ေအာင္ျမင္ျခင္းမွာ သမ၀ါယမအသိစိတ္ကို ဦးစြာပထမ ပညာေပးစည္း႐ံုးကာ ရင္ထဲဦးေႏွာက္ထဲအထိ
အေျခခ်ေပးႏိုင္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟုထင္သည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံတြင္ ေရာဘတ္အို၀င္၏ သမ၀ါယမစနစ္ မေအာင္မျမင္ႏွင့္ နာမည္ပ်က္ခဲ့ရသည္က စတင္၍
ပံုစံခ်တည္ေထာင္ပံုကပင္ မဟုတ္သျဖင့္ လူေတြ၏အသိစိတ္၌ သမ၀ါယမစိတ္ဓာတ္ မကိန္းေအာင္းခဲ့ၾကျခင္းေၾကာင့္
ျဖစ္သည္ဟု ထင္သည္။

ထို႔ေၾကာင့္လည္း သမ၀ါယမစနစ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖစ္ေသာ အသင္း၀င္မ်ား၏ တူညီေသာ အက်ိဳးစီးပြားထက္
အမႈေဆာင္ေတြ၏ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားကသာ ေရွ႕တန္းေရာက္ခဲ့သည္။ ျခစားမႈ အလြဲသံုးမႈေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္မွာ
ေသာက္ေသာက္လဲ အားလံုးနီးပါးျဖစ္ခဲ့ေလသည္။ အမႈေဆာင္ဆိုသူေတြက အခြင့္ထူးခံလူတန္းစားေတြ
ျဖစ္လာခဲ့ၾကသည္။

ေက်းလက္မွာျဖစ္ျဖစ္ ၿမိဳ႕ျပမွာျဖစ္ျဖစ္ သမ၀ါယမအမႈေဆာင္ေတြက သမ၀ါယမစိတ္ဓာတ္ရိွသည္ျဖစ္ေစ၊ မရိွသည္ျဖစ္ေစ
လမ္းစဥ္ပါတီ၀င္ေတြ ျဖစ္ၾကရသည္။ အသင္း၀င္ေတြ၏ သေဘာဆႏၵႏွင့္ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ရသူေတြလည္း
မဟုတ္ၾက။ ၿမိဳ႕နယ္ပါတီယူနစ္က မ်က္စိက်သူေတြသာ တိုက္႐ိုက္အမည္စာရင္းျဖင့္ အမႈေဆာင္ေတြ
ျဖစ္လာတတ္ၾကသည္။ သည္ေတာ့ ရပ္ကြက္၊ ေက်းရြာအုပ္စု၊ ၿမိဳ႕နယ္သမ၀ါယမ အမႈေဆာင္ျဖစ္လိုသူေတြက
ပါတီယူနစ္ကို ဖားၾကယားၾကရသျဖင့္ စိတ္ဓာတ္ေရးရာက အေျခခံမွပင္ စ၍ပ်က္ေတာ့သည္။

အေျခခံမခိုင္သည့္ စိတ္ဓာတ္မ်ားျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ၾကသည့္အခါ အသင္းတိုးတက္ ျဖစ္ထြန္းေရးထက္ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားက
ေရွ႕တန္းေရာက္လာၾက၏။ လက္လြန္ေျခလြန္ေတြထိ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားကို ၾကည့္ၾကလြန္းရင္း စာရင္းမကိုက္
အင္းမကိုက္ေတြျဖစ္လာသည့္အခါ စာရင္းရွင္းပံု နည္းစနစ္ကလည္း အလြန္လြယ္ကူသည္။ စာရင္းရွင္းဖို႔
သမ၀ါယမအသင္း ဆိုင္တို႔ ဂိုေဒါင္တို႔ စသည္ျဖင့္ကို မီးတို႔လိုက္ၾကသည္ေတြလည္း ႀကံဳခဲ့ၾကားခဲ့ရသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ သမ၀ါယမဆိုလွ်င္ စားေၾကာ၀ါးေၾကာဟုသာ ထင္လာျမင္လာခဲ့ၾကသည္။ ျပည္သူေတြက
ေအာ့ႏွလံုးနာလာခဲ့ၾကသည္။

ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ႀကီး ယိုင္နဲ႔လာသည္ႏွင့္အမွ် ဒုတိယမ႑ိဳင္ဆိုသည့္ သမ၀ါယမစနစ္ႏွင့္ လုပ္ငန္းေတြပါ
ယိုင္နဲ႔လာခဲ့ကာ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္းတြင္ ျပည္သူမ်ား၏ဘဏၰာေငြျဖင့္ တည္ေထာင္ထားခဲ့ေသာ
အသင္းပိုင္ပစၥည္းေတြ အေဆာက္အအံုေတြ ကစဥ့္ကလ်ား ဖ႐ိုဖရဲျဖင့္ျဖစ္ခ်င္သလိုျဖစ္ခဲ့ရသည္။ အသင္း၀င္ျပည္သူတို႔၏
သေဘာဆႏၵမပါဘဲ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြ လႊဲေျပာင္းမႈေတြက ထင္သလိုျဖစ္ခဲ့သည္။ ျပန္စဥ္းစားမိသည့္ ျပည္သူတိုင္းက
သမ၀ါယမဆိုလွ်င္ ေခါင္းခါခ်င္ၾကၿပီ။

တကယ္ေတာ့ သမ၀ါယမဆုိသည္က စိတ္ရင္းေစတနာပါရသည့္ ပရ အတၱ ႏွစ္ျဖာအက်ိဳးစီးပြားလုပ္ငန္းမ်ိဳးျဖစ္သည္။ မိမိ
လူတန္းစား အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ မိမိ ေဆာင္ရြက္မည္ဆိုသည့္ ျပင္းျပေသာစိတ္ သေဘာထားဆႏၵရိွမွ ျဖစ္သည္။

ထိုစိတ္ေစတနာမ်ိဳးက လြယ္လြယ္ႏွင့္ တည္ေဆာက္၍ မရႏိုင္ဟုထင္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သမ၀ါယမစနစ္ကို
ထူေထာင္မည္ဆိုလွ်င္ လူေတြ၏ စိတ္ဓာတ္ေတြကို အရင္တည္ေဆာက္မွျဖစ္မည္လား ထင္မိသည္။

၁၉၈၆ ခုႏွစ္ေလာက္ကထင္သည္။ မိတ္ေဆြတစ္ဦး အစၥေရးႏိုင္ငံသို႔ စိုက္ပ်ိဳးေရးလုပ္ငန္းမ်ား
ေလ့လာေရးအတြက္သြားရသည္။ စိုက္ပ်ိဳးေရးလုပ္ငန္းေတြကို ဘံုစနစ္ျဖင့္ ေဆာင္ရြက္လုပ္ကိုင္ေနသည့္ commun
မ်ားသို႔ သြားေရာက္ ေလ့လာရသည္။ ထိုဘံုလယ္ယာမ်ားတြင္ ေဆာင္ရြက္လုပ္ကိုင္ေနၾကသူေတြက အတူတကြ
တက္ညီလက္ညီရိွလြန္းသျဖင့္ “မင္းတို႔အထဲမွာ ေရသာခိုတဲ့သူေတြ မရိွႏိုင္ဘူးလား”ေမးသည့္အခါ
“အဲ့သည္ေရသာခိုသည့္ စကားလံုးပင္ သူတို႔မွာမရိွ”ဟု ျပန္ေျဖခဲ့သည့္အေၾကာင္း ျပန္ေျပာျပသျဖင့္
မွတ္သားထားခဲ့ဖူးသည္။ ဤသည္ပင္ စိတ္ဓာတ္အေျခခံျဖစ္ေလ၏။ ထိုစိတ္ဓာတ္မ်ိဳးေတြေၾကာင့္လည္း သူတို႔၏
ဘံုလယ္ယာေတြ တိုးတက္ေအာင္ျမင္ၾကျခင္းျဖစ္မည္ဟု ထင္သည္။
တစ္ခုကြာသည္က ထိုဘံု commun ေတြကို မူအရလုပ္ေဆာင္ခိုင္းျခင္းမဟုတ္။ မည္သူကမွ် ခ်ဳပ္ကိုင္ထားျခင္းလည္းမရိွ။

မိမိတို႔ဘာသာ စိတ္တူကိုယ္တူ ဆႏၵတူသူခ်င္းေတြ စုေပါင္းဖြဲ႕စည္းၾကျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ အားလံုးစုေပါင္းလ်က္
အားလံုး၏အက်ိဳးစီးပြားကို အားလံုးက တက္ညီလက္ညီ မခိုမကပ္ ေဆာင္ရြက္မည္ဆိုသည့္ အသိစိတ္ဓာတ္၏
အေျခခံခိုင္ၿမဲမႈပင္ ျဖစ္ေလသည္။ သူတို႔တြင္ သည္စိတ္ဓာတ္က အသားေသေနၿပီ။

အလားတူပင္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံတြင္ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ တိန္႔ေရွာင္ပိန္တက္လာၿပီး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးေတြ
လုပ္သည့္အခါ ဘံုစနစ္ commun ေတြကို ဖ်က္သိမ္းလ်က္ ပုဂၢလိကပိုင္ဆိုင္မႈေတြကို ခြင့္ျပဳလိုက္သည့္အခါ
တ႐ုတ္အေျခခံျပည္သူေတြ အၾကားတြင္ red eyes disease ဟုေခၚေသာ မ်က္လံုးနီေရာဂါဟု တင္စားေခၚသည့္
စီးပြားျဖစ္လာသူအေပၚ မနာလို၀န္တိုစိတ္ ျဖစ္ေပၚသည့္ စိတ္ခံစားမႈမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ေပၚခဲ့ဖူးသည္ဟုဆိုသည္။

ဘံုစနစ္တုန္းကေတာ့ အတူတူလုပ္။ အတူတူအညီအမွ် ခံစားဆိုသည့္အခါ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ကြာျခားမႈေတြ မရိွခဲ့ၾက။
ပုဂၢလိက ပိုင္ဆိုင္မႈႏွင့္ ပုဂၢလိကစီးပြားေရး လုပ္ေဆာင္ခြင့္ေတြ ေပးလိုက္သည့္အခါ ပို၍ေဆာင္ရြက္ႏိုင္သူ၊
လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ရိွသူက ပို၍စီးပြားျဖစ္လာသည့္အခါ ပင္ကိုက လက္ေၾကာမတင္းေသာ္လည္း အမ်ားနည္းတူ
ခံစားခဲ့ရသူေတြက ကိုယ္တိုင္အားမထုတ္လိုၾကေသာ္လည္း မနာလိုစိတ္သာ ျဖစ္ေပၚလာၾကျခင္းကို ေပးထားသည့္ red
eyes disease နာမည္ျဖစ္ေလ၏။

ဆိုလိုသည္က ေခါက္႐ိုးက်ိဳး အသားေသေနတတ္ေသာ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔၏ စိတ္ဓာတ္အေျခခံႏွစ္မ်ိဳးကို
ေျပာလိုျခင္းျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္လည္း စိတ္ဓာတ္ေတြက ေခါက္႐ိုးက်ိဳးေနခဲ့ၿပီလားမသိ။ စနစ္ေတြ
ေခတ္ေတြ ေျပာင္းေနၿပီဆိုသည့္တိုင္ မေျပာင္းႏိုင္ၾကသူေတြက အနမတဂၢ။ သမၼတႀကီးႏွင့္ အစိုးရအဖြဲ႔က မည္သို႔ပင္
ေျပာင္းေနပါသည္၊ ေျပာင္းရပါမည္ဆိုေနသည့္တိုင္ မေျပာင္းႏိုင္မျပင္ႏိုင္ဘဲ အက်င့္စ႐ိုက္ဆိုးေတြႏွင့္
လံုးေထြးေနၾကသူေတြကလည္း အမ်ားအျပား။ ျပည္သူေတြအေပၚ လုပ္ခ်င္တိုင္းလုပ္လို႔ရခဲ့သည့္ စနစ္ဆိုးခ်ည္တိုင္ကို
အလြမ္းစိတ္ျဖင့္ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ခ်င္သူေတြကလည္း ရိွျပန္ေသးသတဲ့ဆိုသည့္အခါ မြန္ျမတ္စိတ္ထား
ခိုင္ၿမဲျပင္းထန္ရသည့္ သမ၀ါယမစနစ္ကို ဘယ္ပံုထူေထာင္ၾကမည္လဲ စိတ္ပူမိသည္။

အေခ်ာင္သမားစိတ္။ ၀ိသမေလာဘစိတ္။ ေရသာခိုစိတ္။ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားအတြက္ဆို ငေတမာႏိုင္သည့္စိတ္။
သည္လိုစိတ္ဓာတ္မ်ိဳးေတြႏွင့္ေတာ့ သမ၀ါယမစနစ္ကို အံုဖြမန္းလည္း ငုတ္တုတ္ထထိုင္လိမ့္မည္မဟုတ္တာ
ေသခ်ာသည္။

သမ၀ါယမစနစ္၏ဖခင္ႀကီး ေရာဘတ္အို၀င္သည္ပင္ အရင္ဆံုး ေဆာင္ရြက္ရသည္မွာ သူ႔အလုပ္သမားေတြႏွင့္
ထိုအလုပ္သမားမ်ား၏ သားသမီးေတြကို သမ၀ါယမစိတ္ဓာတ္ ဓာတ္ခံရေအာင္ ပညာေပးသည့္ကိစၥကို
ပညာေပးရျခင္းျဖစ္ေလသည္။

သို႔မို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံ၏ ၀န္ထမ္းအဆင့္ဆင့္ႏွင့္ ျပည္သူမ်ားတြင္ ေခတ္အဆက္ဆက္က စြဲထင္လာခဲ့သည့္
အညစ္အေၾကး အစြန္းအထင္းေတြကို အရင္ဆံုး ေဆးေၾကာသန္႔စင္ရန္ လိုအပ္ေလမည္လားဟု ထင္ျမင္မိရေၾကာင္းပါ။
Credit To 7D News Journal
Read More »

ေျမျမႇဳပ္မုိင္းမ်ားရွင္းရန္ အခ်ိန္မည္မွ်လုိသနည္း

Photo: ေျမျမႇဳပ္မုိင္းမ်ားရွင္းရန္ အခ်ိန္မည္မွ်လုိသနည္း

ေရးသားသူ- ထြန္းခုိင္၊ ေအးသူစံ

၂၀၁၂ အတြင္းထုတ္ျပန္ခဲ့သည့္ ေျမျမႇဳပ္မိုင္းအသုံးျပဳမႈ ပိတ္ပင္တားျမစ္ျခင္း ႏုိင္ငံတကာစည္း႐ုံးလႈံ႕ေဆာ္ေရးအဖြဲ႕ (ICBL) ၏ ေျမျမႇဳပ္ မုိင္းအသုံးျပဳမႈေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာေရး အစီရင္ခံစာတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ တုိင္းႏွင့္ျပည္နယ္ ၁၄ ခုအနက္မွ ထက္၀က္ေက်ာ္တြင္ ေနထုိင္သည့္   ျပည္သူမ်ားသည္ မုိင္းအႏၲရာယ္က်ေရာက္ေနသည္ဟုဆုိသည္။

ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သက္ဆုိးရွည္ခဲ့သည့္ ျပည္တြင္းစစ္၏ အေမြဆုိးအျဖစ္ ေျမျမႇဳပ္မုိင္းအႏၲရာယ္ကို ျမန္မာျပည္သားမ်ား ခံစားခဲ့ရၿပီးျဖစ္သည္။ ခံစားေနရဆဲလည္း ျဖစ္သည္။ (ICBL) ၏ အစီရင္ခံစာအရ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ၁၉၉၉ မွ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္အတြင္း ၃၂ နာရီၾကာတုိင္း လူတစ္ဦးႏႈန္း ေျမျမႇဳပ္မုိင္းဒဏ္ခံစားခဲ့ရေၾကာင္း ၎တုိ႕ စုေဆာင္းမိသမွ် အခ်က္အလက္ေပၚအေျခခံကာ ထုတ္ျပန္သည္။

ယင္းအေရအတြက္ကို အေျခခံၿပီး တြက္မည္ဆုိပါက ျပည္တြင္းစစ္စတင္ခဲ့ခ်ိန္မွ ယေန႔အထိ လူေပါင္း ၁၇၀၀၀ ထက္မနည္း ေျမျမႇဳပ္မုိင္းဒဏ္ခံစားခဲ့ရၿပီး ျဖစ္သည္ဟုဆုိႏုိင္သည္။ အခ်ဳိ႕ ေသာ ေျမျမႇဳပ္မုိင္းတားဆီးေရး တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူမ်ားက အေရအတြက္ သည့္ထက္ပုိေကာင္းပုိႏုိင္သည္ဟု ဆုိသည္။

အသက္ ၂၈ ႏွစ္အရြယ္ကုိ ေမာင္ေမာင္သည္ အထက္ပါ ၁၇၀၀၀ ေက်ာ္ေသာ လူမ်ားအနက္မွ တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ သူသည္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္အတြင္း ကခ်င္ျပည္နယ္တစ္ေနရာတြင္ ေျမျမႇဳပ္မုိင္းနင္းမိေသာေၾကာင့္ ေျခတစ္ဖက္ဆုံး႐ႈံးခဲ့ရသူျဖစ္သည္။

“ကုိယ့္ေရွ႕မွာလူတစ္ေယာက္ မုိင္းနင္းမိသြားတာျမင္တဲ့အခါမွာ က်န္တဲ့သူေတြက ေနာက္ထပ္ေျခတစ္လွမ္းလွမ္းဖုိ႔ေတာင္  ေသေလာက္ေအာင္လန္႔ေနၾကတယ္။ ကုိယ့္ေျခလွမ္းကသာ မုိင္းေပၚက်သြားခဲ့ရင္ဆုိတဲ့အေတြးနဲ႔ေလ” ဟု ကုိေမာင္ေမာင္(အမည္လႊဲ)က ေျပာသည္။

သူကဲသုိ႔ပင္ ေနာက္ေျခတစ္လွမ္းခ်ဖို႔အေရး ေၾကာက္ရြံ႕ေတြေ၀ေနသည့္သူမ်ား ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ဒုနဲ႔ေဒးရွိေနသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္အထိ ကမၻာေပၚတြင္ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕မ်ားက ေျမျမႇဳပ္မႈိင္းမ်ားကို လူသတ္မုိင္းအျဖစ္ ပုံမွန္အသုံးျပဳေနသည့္ တစ္ခုတည္းေသာႏုိင္ငံအျဖစ္ရွိေနေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

ICBL ကထုတ္ျပန္ေသာ စာရင္းမ်ားအရ ျပည္သူမ်ားသည္ မုိင္းအႏၲရာယ္က်ေရာက္ႏုိင္ေသာ ျပည္နယ္ထဲတြင္ သူေနထုိင္ရာ ရွမ္းျပည္နယ္လည္း အပါအ၀င္ျဖစ္သည္။ ရွမ္းျပည္နယ္ႏွင့္အတူ ကခ်င္၊ ကယား(ကရင္နီ)၊ မြန္၊ ရခုိင္စသည္ ျပည္နယ္မ်ားႏွင့္ ပဲခူး၊ 
တနသၤာရီစသည့္ တုိင္းေဒသမ်ားတြင္ ေနထုိင္သူျပည္သူမ်ားသည္ မုိင္းအႏၲရာယ္က်ေရာက္ေနသည္ဟု ICBL အစီရင္ခံစာကဆုိသည္။

“အစုိးရ၊ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္ေတြ အပါအ၀င္ အခြင့္အာဏာရွိသူေတြက ေျမေအာက္ထဲကမုိင္းေတြကို တူးဖုိ႔ကုိ သယံဇာတ တူးဖုိ႔ေလာက္စိတ္မ၀င္စားၾကဘူး” ဟု ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပုိင္း မန္တုံၿမဳိ႕အတြင္းေနထုိင္သည့္ ပေလာင္တုိင္းရင္းသားတစ္ဦးက ေျပာသည္။

မုိင္းအႏၲရာယ္က်ေရာက္ေနသည့္ ေနရာအမ်ားစုမွာ တုိင္းရင္းသား(သုိ႔မဟုတ္)အျခားလက္နက္ကုိင္တပ္ဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ စစ္ေရးအရွိန္ တင္းမာေနဆဲေနရာမ်ား (သုိ႔မဟုတ္)တင္းမာခဲ့သည့္ေနရာမ်ား ျဖစ္သည္။

လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ စစ္ေရးတင္းမာမႈအႀကီးဆုံးျဖစ္ေနသည့္ ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္းတြင္လည္း ေျမျမႇဳပ္မုိင္းအႏၲရာယ္ေၾကာင့္ ေသဆုံးမႈမ်ားျဖစ္ပြားခဲ့သည္။

“မုိင္းေတြေၾကာင့္ အခုခ်ိန္ျပန္မယ္ဆုိ သိပ္လုံၿခဳံမႈမရွိဘူး။ ယူအန္ကလည္း ပါ၀င္ဖုိ႔လုိတယ္။ မုိင္းကုိဘယ္ေနရာမွာဘယ္လုိ ေထာင္ခဲ့သလဲ မသိၾကေတာ့ ကုိယ္ေထာင္တဲ့မုိင္းကို ကုိယ္ျပန္နင္းမိၿပီး ေသတာေတြလည္းရွိတယ္” ဟု ကခ်င္ျပည္နယ္ရွိ ဒုကၡသည္မ်ားအား အစဥ္တစုိက္အကူအညီေပးေနသည့္ ကခ်င္ႏွစ္ျခင္းခရစ္ယာန္အသင္းေတာ္မွ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးေဒါက္တာခလမ္ဆပ္ဆြန္က ေမလ ၂၇ ရက္တြင္ 7Day ႏွင့္ ေတြ႕ဆုံေမးျမန္းခန္းတစ္ခုအတြင္း ထည့္သြင္းေျပာၾကားခဲ့သည္။

၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလက ျမန္မာႏုိင္ငံအမ်ဳိးသား လူ႔အခြင့္အေရးေကာ္မရွင္၏ ထုတ္ျပန္ေသာစာရင္းဇယားတစ္ခုထဲကပင္ တပ္မေတာ္ႏွင့္ေကအုိင္အုိတုိ႔အၾကား တုိက္ပြဲမ်ားျဖစ္ပြားေနေသာ ကခ်င္ျပည္နယ္တုိက္ပြဲမ်ားအတြင္း ဒဏ္ရာရသူ၊ မုိင္းထိသူ ျပည္သူ ၁၇၇ ဦးကို ေဆး႐ုံမ်ား၌ ကုသေပးေနရေၾကာင္း ထုတ္ျပန္သည္။

ထုိ႔အျပင္ လူ႔အခြင့္အေရးဆုိင္ရာ ေကာ္မရွင္က ျပည္သူမ်ားကုိ ထိခုိက္ေစသည့္ ေျမျမႇဳပ္မုိင္း အသုံးျပဳျခင္းကုိ ေရွာင္ရွားဖုိ႔လုိေၾကာင္း တုိက္တြန္းမႈမ်ားျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

သို႔ရာတြင္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္မ်ားႏွင့္ အစုိးရတပ္ဖြဲ႕မ်ား စစ္ေရးတင္းမာေနသည့္ ေဒသမ်ားတြင္ “ေျမျမႇဳပ္မုိင္း အသုံးျပဳျခင္းကုိ ေရွာင္ရွားဖုိ႔” ဆုိသည္မွာ လက္ရွိအေျခအေနတြင္ ျဖစ္ႏုိင္ေသာကိစၥတစ္ခုဟု မထင္ေၾကာင္း မန္တုံေဒသခံပေလာင္
တုိင္းရင္းသားကေျပာသည္။

ေျမျမႇဳပ္မုိင္းဆုိသည္မွာ အႏၲရာယ္မ်ားလွေသာ္လည္း တစ္ဖက္ရန္သူ အနားကပ္မလာေစေရးအတြက္ အဟန္႔အတားအျဖစ္ အသုံး၀င္ေနဆဲျဖစ္ေၾကာင္း ၎တုိ႔ကေျပာသည္။

“ျမန္မာျပည္မွာ မုိင္းရွင္းလင္းေရးလုပ္ဖုိ႔ ႀကဳိတင္ေလ့လာ ဆန္းစစ္ခ်က္ေတြလုပ္ေနပါတယ္။ အဲဒီဆန္းစစ္ခ်က္ေတြထဲမွာ ေဒသခံေတြသေဘာမတူရင္ မုိင္းရွင္းလင္းေရးမလုပ္ဘူးဆုိတဲ့ အခ်က္ကုိလည္း ထည့္ထားပါတယ္” ဟု ျမန္မာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျပန္လည္ထူ ေထာင္ေရးလုပ္ငန္းဗဟုိဌာန (MPC) မွေျမျမႇဳပ္မုိင္းရွင္းလင္းေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္ေနသည့္ တာ၀န္ရွိသူကေျပာသည္။

ေဒသခံအမ်ားစုက ေျမျမႇဳပ္မုိင္းမ်ားမရွိျခင္းက ပုိေကာင္းသည္ဟု လက္ခံေသာ္လည္း အခ်ဳိ႕ကမူ လက္နက္ကုိင္တပ္ဖြဲ႕မ်ား၏ အႏုိင္က်င့္မခံရေစေရး၊ မိမိတုိ႔ ပစၥည္းဥစၥာပုိင္ဆုိင္မႈကို ကာကြယ္ေစေရးတုိ႔အတြက္ မဖယ္ရွားေစလုိျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ၎ကေျပာသည္။

ေျမေအာက္ထဲက ေျမျမႇဳပ္မုိင္းမ်ား ျပန္လည္ေဖာ္ေရးအတြက္ အေရးအႀကီးဆုံးအခ်က္မွာ လက္နက္ကုိင္တပ္ဖြဲ႕မ်ားအၾကား အပစ္အခတ္ရပ္စဲမႈႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီးခုိင္မာေသာအာမခံခ်က္ရရွိရန္ျဖစ္ေၾကာင္း တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္တပ္ဖြဲ႕မ်ားကေျပာသည္။ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္မ်ားအတြက္ ေျမျမႇဳပ္မုိင္းမ်ား ျပန္ေဖာ္ေရး၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ ပုိမုိနက္႐ႈိင္းေသာ အေၾကာင္းတရားမ်ား ရွိေနေသးေၾကာင္း လက္နက္ကုိင္မ်ားကေျပာသည္။

“အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားတာေလ။ အခုၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုိတာက လမ္းခုလတ္မွာပဲ ရွိေသးတယ္။ ကိုယ္ပုိင္အခ်ဳပ္အျခာျပ႒ာန္းခြင့္နဲ႔ အလုံးစုံၿငိမ္းခ်မ္းေရးရမွ မုိင္းေတြအားလုံးျပန္ေဖာ္ခ်င္တယ္” ဟု ကရင္္နီလူမ်ဳိးေပါင္းစံုျပည္သူ႔ လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဦးမွ ေျပာေရးဆုိခြင့္ရွိသူ ဦးေလာဟိန္းစုိးက ေျပာသည္။

လက္ရွိတြင္ အေမရိကန္အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံအခ်ဳိ႕က ေျမျမႇဳပ္မုိင္း အႏၲရာယ္ကာကြယ္ေရး၊ ဖယ္ရွားေရးအတြက္ ကမ္းလွမ္းကူညီမႈမ်ား ရရွိေနေသာ္လည္း အလုံးစုံအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးသာမက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမရရွိေသးသေရြ႕ မိမိတုိ႔တပ္မ်ား၏ လုံၿခဳံေရးအရမုိင္းဖယ္ရွားေပးရန္ အလုိမရွိေသးေၾကာင္း ၎ကေျပာသည္။

အျခားတုိင္းရင္းသားအင္အားစုမ်ားကလည္း အဆုိပါအခ်က္ကို သေဘာတူၾကသည္။ ကယန္းျပည္သစ္ပါတီႏွင့္ ကယန္းအမ်ဳိးသားပါတီတုိ႔ကလည္း ေျမျမႇဳပ္မုိင္းျပန္လည္ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ေရးသည္ ႏုိင္ငံေရးျဖစ္စဥ္မ်ားႏွင့္ ဆက္ႏႊယ္ေနေၾကာင္းေထာက္ခံ ေျပာဆုိသည္။

ႏုိင္ငံေရးအရ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား ေအာင္ျမင္ၿပီး စိတ္ခ်ရေသာ အေျခအေနေရာက္ပါမွ ေျမျမႇဳပ္မုိင္းဘက္သုိ႔ ေျခဦးလွည့္မည္ဟုဆုိေသာ္လည္း အမွန္တကယ္ေျမျမႇဳပ္မုိင္းေဖာ္ေရး အေကာင္အထည္ေဖာ္ပါက အခက္ေတြ႕မည့္ အခ်က္က လက္နက္ကုိင္အဖြဲ႕ေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္က မည္သည့္ေနရာတြင္ ေျမျမႇဳပ္မုိင္း ျမႇဳပ္ႏွံခဲ့သည္ကုိ တိက်သည့္ ေျမပုံမွာ ရွားပါးလြန္းျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျမျမႇဳပ္မုိင္းဆန္႔က်င္ေရး လႈပ္ရွားသူမ်ားကေျပာသည္။

ရွိေသာေျမပုံမ်ားမွာလည္း တစ္ဖက္လက္နက္ကုိင္တပ္ဖြဲ႕မ်ား လက္ထဲမေရာက္ေစေရးအတြက္ အထူးလွ်ဳိ႕၀ွက္ထားၾကသည္။

ေဒသတြင္းလုံၿခဳံေရးႏွင့္ တပ္ဘက္ဆုိင္ရာလုံၿခဳံေရးအတြက္ အစုိးရႏွင့္ အပစ္အခတ္မရပ္စဲမီ ယေန႔အထိ မိမိတုိ႔တပ္စခန္းမွ ေထာင္ထားသည့္ ေျမျမႇဳပ္မုိင္းမ်ား၏ ေျမပုံကုိစနစ္တက်သိမ္းဆည္းထားၿပီး ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ား မျပဳလုပ္ေသးသေရြ႕ ထိပ္တန္းလွ်ဳိ႕၀ွက္ခ်က္တစ္ခုအျဖစ္ ယင္းေျမပုံမ်ားကို ဆက္လက္သိမ္းဆည္းထားဦးမည္သာျဖစ္ေၾကာင္း ဦးေလာဟိန္းစုိးကဆုိသည္။

ေျမပုံမရွိဘဲ မုိင္းျမႇဳပ္ထားသည့္ ျဖစ္စဥ္မ်ားသည္ အျခားလက္နက္ကုိင္မ်ားသာမက အစုိးရ၏ တပ္ဖြဲ႕၀င္မ်ားပင္ျပဳလုပ္ေလ့ရွိေၾကာင္း စြပ္စြဲမႈမ်ားလည္းရွိသည္။ 

တပ္မေတာ္က အမ်ားဆုံး မုိင္းေထာင္ျခင္းမွာ မိမိတုိ႔စခန္းေတြကို ကာကြယ္ရန္အတြက္ စခန္းအနီးကေတာင္ကုန္းႏွင့္ စခန္းၿခံစည္း႐ုိး အေရွ႕ဘက္မ်ားတြင္ ေထာင္ေလ့ရွိေၾကာင္း၊ စြန္႔လႊတ္မုိင္းေထာင္ျခင္းမွာ နည္းပါးေၾကာင္း၊ တစ္ခါတစ္ရံ တစ္ဖက္အဖြဲ႕နယ္ေျမထဲကို ၀င္ေရာက္စစ္ဆင္ေရးလုပ္ၿပီး ျပန္ထြက္လာသည့္အခါ ေနာက္ကလုိက္ မတုိက္ႏုိင္ေအာင္ ကာကြယ္သည့္အေနျဖင့္စြန္႔လႊတ္ မုိင္းေထာင္ခဲ့သည္က လြဲၿပီး စြန္႔လႊတ္မုိင္းေထာင္ေလ့မရွိေၾကာင္း ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတ၏ ေျပာေရးဆုိခြင့္ရွိသူ ဦးရဲထြဋ္က ေျပာသည္။

“ႏုိင္ငံတကာ က်င့္စဥ္မ်ားအရ ပဋိပကၡတစ္ခုၿပီးဆုံးသြားရင္ မုိင္းရွင္းလင္းေရး (De Mining) ကုိ လုပ္ရပါတယ္။ အဲဒီမွာအခက္ခဲဆုံးက စြန္႔လႊတ္မုိင္းမ်ားပဲျဖစ္ပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ တစ္ဖက္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားက ေျပာက္က်ားစနစ္နဲ႔ ေထာင္ခဲ့တာဆုိေတာ့ မွတ္တမ္းမရွိသေလာက္ျဖစ္ပါတယ္” ဟု တပ္မေတာ္တြင္ ဒုတိယဗုိလ္မွဴးႀကီးရာထူးအထိ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည့္ ဦးရဲထြဋ္က ေျပာသည္။

တစ္ျပည္လုံးရွိ ေျမျမႇဳပ္မုိင္းမ်ားကုိ အလုံးစုံဖယ္ရွားေရးမွာ အလြန္ထိလြယ္ရွလြယ္ျဖစ္ေနၿပီး ႏုိင္ငံေရး၊ ေဒသဖြံ႕ၿဖဳိးေရးႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္မ်ားေပၚတြင္ မူတည္ေနေၾကာင္း MPC မွ ေျမျမႇဳပ္မုိင္း ရွင္းလင္းေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္ေနသည့္ တာ၀န္ရွိသူက ေျပာသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ေခတ္အဆက္ဆက္ကျမႇဳပ္ႏွံခဲ့ေသာ မုိင္းအေရအတြက္မည္မွ်ရွိသည္ မည္သည့္ေနရာမ်ားတြင္ ရွိေနေၾကာင္း ေျပာဆုိရန္မွာခက္ခဲသကဲ့သုိ႔ အဆုိပါမုိင္းမ်ားကို မည္သည့္အခ်ိန္တြင္ အလုံးစုံျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္ ဖယ္ရွားႏုိင္မည္ဆုိသည္မွာလည္း အေျဖရွာခက္ခဲလွေသာ ေမးခြန္းတစ္ရပ္ျဖစ္သည္။

သုိ႔ေသာ္လည္း စာရင္းဇယားမ်ား၏ ေဖာ္ျပခ်က္မ်ားအရဆုိလွ်င္ အနည္းဆုံး ေနာက္ထပ္ ၃၂ နာရီ ၾကာတုိင္း လူတစ္ေယာက္မွာ မုိင္းဒဏ္ေၾကာင့္ အတိဒုကၡေရာက္ရဦးမည္ျဖစ္သည္။

ဓာတ္ပုံ- ေအအက္ဖ္ပီ
 ဓာတ္ပုံ- ေအအက္ဖ္ပီ
ေရးသားသူ- ထြန္းခုိင္၊ ေအးသူစံ

၂၀၁၂ အတြင္းထုတ္ျပန္ခဲ့သည့္ ေျမျမႇဳပ္မိုင္းအသုံးျပဳမႈ ပိတ္ပင္တားျမစ္ျခင္း ႏုိင္ငံတကာစည္း႐ုံးလႈံ႕ေဆာ္ေရးအဖြဲ႕ (ICBL) ၏ ေျမျမႇဳပ္ မုိင္းအသုံးျပဳမႈေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာေရး အစီရင္ခံစာတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ တုိင္းႏွင့္ျပည္နယ္ ၁၄ ခုအနက္မွ ထက္၀က္ေက်ာ္တြင္ ေနထုိင္သည့္ ျပည္သူမ်ားသည္ မုိင္းအႏၲရာယ္က်ေရာက္ေနသည္ဟုဆုိသည္။

ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သက္ဆုိးရွည္ခဲ့သည့္ ျပည္တြင္းစစ္၏ အေမြဆုိးအျဖစ္ ေျမျမႇဳပ္မုိင္းအႏၲရာယ္ကို ျမန္မာျပည္သားမ်ား ခံစားခဲ့ရၿပီးျဖစ္သည္။ ခံစားေနရဆဲလည္း ျဖစ္သည္။ (ICBL) ၏ အစီရင္ခံစာအရ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ၁၉၉၉ မွ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္အတြင္း ၃၂ နာရီၾကာတုိင္း လူတစ္ဦးႏႈန္း ေျမျမႇဳပ္မုိင္းဒဏ္ခံစားခဲ့ရေၾကာင္း ၎တုိ႕ စုေဆာင္းမိသမွ် အခ်က္အလက္ေပၚအေျခခံကာ ထုတ္ျပန္သည္။

ယင္းအေရအတြက္ကို အေျခခံၿပီး တြက္မည္ဆုိပါက ျပည္တြင္းစစ္စတင္ခဲ့ခ်ိန္မွ ယေန႔အထိ လူေပါင္း ၁၇၀၀၀ ထက္မနည္း ေျမျမႇဳပ္မုိင္းဒဏ္ခံစားခဲ့ရၿပီး ျဖစ္သည္ဟုဆုိႏုိင္သည္။ အခ်ဳိ႕ ေသာ ေျမျမႇဳပ္မုိင္းတားဆီးေရး တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူမ်ားက အေရအတြက္ သည့္ထက္ပုိေကာင္းပုိႏုိင္သည္ဟု ဆုိသည္။

အသက္ ၂၈ ႏွစ္အရြယ္ကုိ ေမာင္ေမာင္သည္ အထက္ပါ ၁၇၀၀၀ ေက်ာ္ေသာ လူမ်ားအနက္မွ တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ သူသည္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္အတြင္း ကခ်င္ျပည္နယ္တစ္ေနရာတြင္ ေျမျမႇဳပ္မုိင္းနင္းမိေသာေၾကာင့္ ေျခတစ္ဖက္ဆုံး႐ႈံးခဲ့ရသူျဖစ္သည္။

“ကုိယ့္ေရွ႕မွာလူတစ္ေယာက္ မုိင္းနင္းမိသြားတာျမင္တဲ့အခါမွာ က်န္တဲ့သူေတြက ေနာက္ထပ္ေျခတစ္လွမ္းလွမ္းဖုိ႔ေတာင္ ေသေလာက္ေအာင္လန္႔ေနၾကတယ္။ ကုိယ့္ေျခလွမ္းကသာ မုိင္းေပၚက်သြားခဲ့ရင္ဆုိတဲ့အေတြးနဲ႔ေလ” ဟု ကုိေမာင္ေမာင္(အမည္လႊဲ)က ေျပာသည္။

သူကဲသုိ႔ပင္ ေနာက္ေျခတစ္လွမ္းခ်ဖို႔အေရး ေၾကာက္ရြံ႕ေတြေ၀ေနသည့္သူမ်ား ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ဒုနဲ႔ေဒးရွိေနသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္အထိ ကမၻာေပၚတြင္ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕မ်ားက ေျမျမႇဳပ္မႈိင္းမ်ားကို လူသတ္မုိင္းအျဖစ္ ပုံမွန္အသုံးျပဳေနသည့္ တစ္ခုတည္းေသာႏုိင္ငံအျဖစ္ရွိေနေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

ICBL ကထုတ္ျပန္ေသာ စာရင္းမ်ားအရ ျပည္သူမ်ားသည္ မုိင္းအႏၲရာယ္က်ေရာက္ႏုိင္ေသာ ျပည္နယ္ထဲတြင္ သူေနထုိင္ရာ ရွမ္းျပည္နယ္လည္း အပါအ၀င္ျဖစ္သည္။ ရွမ္းျပည္နယ္ႏွင့္အတူ ကခ်င္၊ ကယား(ကရင္နီ)၊ မြန္၊ ရခုိင္စသည္ ျပည္နယ္မ်ားႏွင့္ ပဲခူး၊
တနသၤာရီစသည့္ တုိင္းေဒသမ်ားတြင္ ေနထုိင္သူျပည္သူမ်ားသည္ မုိင္းအႏၲရာယ္က်ေရာက္ေနသည္ဟု ICBL အစီရင္ခံစာကဆုိသည္။

“အစုိးရ၊ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္ေတြ အပါအ၀င္ အခြင့္အာဏာရွိသူေတြက ေျမေအာက္ထဲကမုိင္းေတြကို တူးဖုိ႔ကုိ သယံဇာတ တူးဖုိ႔ေလာက္စိတ္မ၀င္စားၾကဘူး” ဟု ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပုိင္း မန္တုံၿမဳိ႕အတြင္းေနထုိင္သည့္ ပေလာင္တုိင္းရင္းသားတစ္ဦးက ေျပာသည္။

မုိင္းအႏၲရာယ္က်ေရာက္ေနသည့္ ေနရာအမ်ားစုမွာ တုိင္းရင္းသား(သုိ႔မဟုတ္)အျခားလက္နက္ကုိင္တပ္ဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ စစ္ေရးအရွိန္ တင္းမာေနဆဲေနရာမ်ား (သုိ႔မဟုတ္)တင္းမာခဲ့သည့္ေနရာမ်ား ျဖစ္သည္။

လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ စစ္ေရးတင္းမာမႈအႀကီးဆုံးျဖစ္ေနသည့္ ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္းတြင္လည္း ေျမျမႇဳပ္မုိင္းအႏၲရာယ္ေၾကာင့္ ေသဆုံးမႈမ်ားျဖစ္ပြားခဲ့သည္။

“မုိင္းေတြေၾကာင့္ အခုခ်ိန္ျပန္မယ္ဆုိ သိပ္လုံၿခဳံမႈမရွိဘူး။ ယူအန္ကလည္း ပါ၀င္ဖုိ႔လုိတယ္။ မုိင္းကုိဘယ္ေနရာမွာဘယ္လုိ ေထာင္ခဲ့သလဲ မသိၾကေတာ့ ကုိယ္ေထာင္တဲ့မုိင္းကို ကုိယ္ျပန္နင္းမိၿပီး ေသတာေတြလည္းရွိတယ္” ဟု ကခ်င္ျပည္နယ္ရွိ ဒုကၡသည္မ်ားအား အစဥ္တစုိက္အကူအညီေပးေနသည့္ ကခ်င္ႏွစ္ျခင္းခရစ္ယာန္အသင္းေတာ္မွ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးေဒါက္တာခလမ္ဆပ္ဆြန္က ေမလ ၂၇ ရက္တြင္ 7Day ႏွင့္ ေတြ႕ဆုံေမးျမန္းခန္းတစ္ခုအတြင္း ထည့္သြင္းေျပာၾကားခဲ့သည္။

၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလက ျမန္မာႏုိင္ငံအမ်ဳိးသား လူ႔အခြင့္အေရးေကာ္မရွင္၏ ထုတ္ျပန္ေသာစာရင္းဇယားတစ္ခုထဲကပင္ တပ္မေတာ္ႏွင့္ေကအုိင္အုိတုိ႔အၾကား တုိက္ပြဲမ်ားျဖစ္ပြားေနေသာ ကခ်င္ျပည္နယ္တုိက္ပြဲမ်ားအတြင္း ဒဏ္ရာရသူ၊ မုိင္းထိသူ ျပည္သူ ၁၇၇ ဦးကို ေဆး႐ုံမ်ား၌ ကုသေပးေနရေၾကာင္း ထုတ္ျပန္သည္။

ထုိ႔အျပင္ လူ႔အခြင့္အေရးဆုိင္ရာ ေကာ္မရွင္က ျပည္သူမ်ားကုိ ထိခုိက္ေစသည့္ ေျမျမႇဳပ္မုိင္း အသုံးျပဳျခင္းကုိ ေရွာင္ရွားဖုိ႔လုိေၾကာင္း တုိက္တြန္းမႈမ်ားျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

သို႔ရာတြင္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္မ်ားႏွင့္ အစုိးရတပ္ဖြဲ႕မ်ား စစ္ေရးတင္းမာေနသည့္ ေဒသမ်ားတြင္ “ေျမျမႇဳပ္မုိင္း အသုံးျပဳျခင္းကုိ ေရွာင္ရွားဖုိ႔” ဆုိသည္မွာ လက္ရွိအေျခအေနတြင္ ျဖစ္ႏုိင္ေသာကိစၥတစ္ခုဟု မထင္ေၾကာင္း မန္တုံေဒသခံပေလာင္
တုိင္းရင္းသားကေျပာသည္။

ေျမျမႇဳပ္မုိင္းဆုိသည္မွာ အႏၲရာယ္မ်ားလွေသာ္လည္း တစ္ဖက္ရန္သူ အနားကပ္မလာေစေရးအတြက္ အဟန္႔အတားအျဖစ္ အသုံး၀င္ေနဆဲျဖစ္ေၾကာင္း ၎တုိ႔ကေျပာသည္။

“ျမန္မာျပည္မွာ မုိင္းရွင္းလင္းေရးလုပ္ဖုိ႔ ႀကဳိတင္ေလ့လာ ဆန္းစစ္ခ်က္ေတြလုပ္ေနပါတယ္။ အဲဒီဆန္းစစ္ခ်က္ေတြထဲမွာ ေဒသခံေတြသေဘာမတူရင္ မုိင္းရွင္းလင္းေရးမလုပ္ဘူးဆုိတဲ့ အခ်က္ကုိလည္း ထည့္ထားပါတယ္” ဟု ျမန္မာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျပန္လည္ထူ ေထာင္ေရးလုပ္ငန္းဗဟုိဌာန (MPC) မွေျမျမႇဳပ္မုိင္းရွင္းလင္းေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္ေနသည့္ တာ၀န္ရွိသူကေျပာသည္။

ေဒသခံအမ်ားစုက ေျမျမႇဳပ္မုိင္းမ်ားမရွိျခင္းက ပုိေကာင္းသည္ဟု လက္ခံေသာ္လည္း အခ်ဳိ႕ကမူ လက္နက္ကုိင္တပ္ဖြဲ႕မ်ား၏ အႏုိင္က်င့္မခံရေစေရး၊ မိမိတုိ႔ ပစၥည္းဥစၥာပုိင္ဆုိင္မႈကို ကာကြယ္ေစေရးတုိ႔အတြက္ မဖယ္ရွားေစလုိျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ၎ကေျပာသည္။

ေျမေအာက္ထဲက ေျမျမႇဳပ္မုိင္းမ်ား ျပန္လည္ေဖာ္ေရးအတြက္ အေရးအႀကီးဆုံးအခ်က္မွာ လက္နက္ကုိင္တပ္ဖြဲ႕မ်ားအၾကား အပစ္အခတ္ရပ္စဲမႈႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီးခုိင္မာေသာအာမခံခ်က္ရရွိရန္ျဖစ္ေၾကာင္း တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္တပ္ဖြဲ႕မ်ားကေျပာသည္။ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္မ်ားအတြက္ ေျမျမႇဳပ္မုိင္းမ်ား ျပန္ေဖာ္ေရး၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ ပုိမုိနက္႐ႈိင္းေသာ အေၾကာင္းတရားမ်ား ရွိေနေသးေၾကာင္း လက္နက္ကုိင္မ်ားကေျပာသည္။

“အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားတာေလ။ အခုၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုိတာက လမ္းခုလတ္မွာပဲ ရွိေသးတယ္။ ကိုယ္ပုိင္အခ်ဳပ္အျခာျပ႒ာန္းခြင့္နဲ႔ အလုံးစုံၿငိမ္းခ်မ္းေရးရမွ မုိင္းေတြအားလုံးျပန္ေဖာ္ခ်င္တယ္” ဟု ကရင္္နီလူမ်ဳိးေပါင္းစံုျပည္သူ႔ လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဦးမွ ေျပာေရးဆုိခြင့္ရွိသူ ဦးေလာဟိန္းစုိးက ေျပာသည္။

လက္ရွိတြင္ အေမရိကန္အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံအခ်ဳိ႕က ေျမျမႇဳပ္မုိင္း အႏၲရာယ္ကာကြယ္ေရး၊ ဖယ္ရွားေရးအတြက္ ကမ္းလွမ္းကူညီမႈမ်ား ရရွိေနေသာ္လည္း အလုံးစုံအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးသာမက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမရရွိေသးသေရြ႕ မိမိတုိ႔တပ္မ်ား၏ လုံၿခဳံေရးအရမုိင္းဖယ္ရွားေပးရန္ အလုိမရွိေသးေၾကာင္း ၎ကေျပာသည္။

အျခားတုိင္းရင္းသားအင္အားစုမ်ားကလည္း အဆုိပါအခ်က္ကို သေဘာတူၾကသည္။ ကယန္းျပည္သစ္ပါတီႏွင့္ ကယန္းအမ်ဳိးသားပါတီတုိ႔ကလည္း ေျမျမႇဳပ္မုိင္းျပန္လည္ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ေရးသည္ ႏုိင္ငံေရးျဖစ္စဥ္မ်ားႏွင့္ ဆက္ႏႊယ္ေနေၾကာင္းေထာက္ခံ ေျပာဆုိသည္။

ႏုိင္ငံေရးအရ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား ေအာင္ျမင္ၿပီး စိတ္ခ်ရေသာ အေျခအေနေရာက္ပါမွ ေျမျမႇဳပ္မုိင္းဘက္သုိ႔ ေျခဦးလွည့္မည္ဟုဆုိေသာ္လည္း အမွန္တကယ္ေျမျမႇဳပ္မုိင္းေဖာ္ေရး အေကာင္အထည္ေဖာ္ပါက အခက္ေတြ႕မည့္ အခ်က္က လက္နက္ကုိင္အဖြဲ႕ေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္က မည္သည့္ေနရာတြင္ ေျမျမႇဳပ္မုိင္း ျမႇဳပ္ႏွံခဲ့သည္ကုိ တိက်သည့္ ေျမပုံမွာ ရွားပါးလြန္းျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျမျမႇဳပ္မုိင္းဆန္႔က်င္ေရး လႈပ္ရွားသူမ်ားကေျပာသည္။

ရွိေသာေျမပုံမ်ားမွာလည္း တစ္ဖက္လက္နက္ကုိင္တပ္ဖြဲ႕မ်ား လက္ထဲမေရာက္ေစေရးအတြက္ အထူးလွ်ဳိ႕၀ွက္ထားၾကသည္။

ေဒသတြင္းလုံၿခဳံေရးႏွင့္ တပ္ဘက္ဆုိင္ရာလုံၿခဳံေရးအတြက္ အစုိးရႏွင့္ အပစ္အခတ္မရပ္စဲမီ ယေန႔အထိ မိမိတုိ႔တပ္စခန္းမွ ေထာင္ထားသည့္ ေျမျမႇဳပ္မုိင္းမ်ား၏ ေျမပုံကုိစနစ္တက်သိမ္းဆည္းထားၿပီး ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ား မျပဳလုပ္ေသးသေရြ႕ ထိပ္တန္းလွ်ဳိ႕၀ွက္ခ်က္တစ္ခုအျဖစ္ ယင္းေျမပုံမ်ားကို ဆက္လက္သိမ္းဆည္းထားဦးမည္သာျဖစ္ေၾကာင္း ဦးေလာဟိန္းစုိးကဆုိသည္။

ေျမပုံမရွိဘဲ မုိင္းျမႇဳပ္ထားသည့္ ျဖစ္စဥ္မ်ားသည္ အျခားလက္နက္ကုိင္မ်ားသာမက အစုိးရ၏ တပ္ဖြဲ႕၀င္မ်ားပင္ျပဳလုပ္ေလ့ရွိေၾကာင္း စြပ္စြဲမႈမ်ားလည္းရွိသည္။

တပ္မေတာ္က အမ်ားဆုံး မုိင္းေထာင္ျခင္းမွာ မိမိတုိ႔စခန္းေတြကို ကာကြယ္ရန္အတြက္ စခန္းအနီးကေတာင္ကုန္းႏွင့္ စခန္းၿခံစည္း႐ုိး အေရွ႕ဘက္မ်ားတြင္ ေထာင္ေလ့ရွိေၾကာင္း၊ စြန္႔လႊတ္မုိင္းေထာင္ျခင္းမွာ နည္းပါးေၾကာင္း၊ တစ္ခါတစ္ရံ တစ္ဖက္အဖြဲ႕နယ္ေျမထဲကို ၀င္ေရာက္စစ္ဆင္ေရးလုပ္ၿပီး ျပန္ထြက္လာသည့္အခါ ေနာက္ကလုိက္ မတုိက္ႏုိင္ေအာင္ ကာကြယ္သည့္အေနျဖင့္စြန္႔လႊတ္ မုိင္းေထာင္ခဲ့သည္က လြဲၿပီး စြန္႔လႊတ္မုိင္းေထာင္ေလ့မရွိေၾကာင္း ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတ၏ ေျပာေရးဆုိခြင့္ရွိသူ ဦးရဲထြဋ္က ေျပာသည္။

“ႏုိင္ငံတကာ က်င့္စဥ္မ်ားအရ ပဋိပကၡတစ္ခုၿပီးဆုံးသြားရင္ မုိင္းရွင္းလင္းေရး (De Mining) ကုိ လုပ္ရပါတယ္။ အဲဒီမွာအခက္ခဲဆုံးက စြန္႔လႊတ္မုိင္းမ်ားပဲျဖစ္ပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ တစ္ဖက္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားက ေျပာက္က်ားစနစ္နဲ႔ ေထာင္ခဲ့တာဆုိေတာ့ မွတ္တမ္းမရွိသေလာက္ျဖစ္ပါတယ္” ဟု တပ္မေတာ္တြင္ ဒုတိယဗုိလ္မွဴးႀကီးရာထူးအထိ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည့္ ဦးရဲထြဋ္က ေျပာသည္။

တစ္ျပည္လုံးရွိ ေျမျမႇဳပ္မုိင္းမ်ားကုိ အလုံးစုံဖယ္ရွားေရးမွာ အလြန္ထိလြယ္ရွလြယ္ျဖစ္ေနၿပီး ႏုိင္ငံေရး၊ ေဒသဖြံ႕ၿဖဳိးေရးႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္မ်ားေပၚတြင္ မူတည္ေနေၾကာင္း MPC မွ ေျမျမႇဳပ္မုိင္း ရွင္းလင္းေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္ေနသည့္ တာ၀န္ရွိသူက ေျပာသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ေခတ္အဆက္ဆက္ကျမႇဳပ္ႏွံခဲ့ေသာ မုိင္းအေရအတြက္မည္မွ်ရွိသည္ မည္သည့္ေနရာမ်ားတြင္ ရွိေနေၾကာင္း ေျပာဆုိရန္မွာခက္ခဲသကဲ့သုိ႔ အဆုိပါမုိင္းမ်ားကို မည္သည့္အခ်ိန္တြင္ အလုံးစုံျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္ ဖယ္ရွားႏုိင္မည္ဆုိသည္မွာလည္း အေျဖရွာခက္ခဲလွေသာ ေမးခြန္းတစ္ရပ္ျဖစ္သည္။

သုိ႔ေသာ္လည္း စာရင္းဇယားမ်ား၏ ေဖာ္ျပခ်က္မ်ားအရဆုိလွ်င္ အနည္းဆုံး ေနာက္ထပ္ ၃၂ နာရီ ၾကာတုိင္း လူတစ္ေယာက္မွာ မုိင္းဒဏ္ေၾကာင့္ အတိဒုကၡေရာက္ရဦးမည္ျဖစ္သည္။
Credit To 7D News Journal

Read More »

အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေတြ တကယ္နီးၿပီလား

Photo: အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေတြ တကယ္နီးၿပီလား
------------------
ေရးသားသူ- ေအးျမေက်ာ္

သိမ္းဆည္းထားသည္မွာ ၂၂ ႏွစ္ပင္ရိွၿပီျဖစ္ေသာ အိမ္ရွင္မထံမွ မဂၤလာ ဦးလက္ေဆာင္အျဖစ္ ရရိွထားသည့္ လခ်ိတ္႐ိုးရာအျဖဴေရာင္၀တ္စံုရွည္ကုိ  ဦးလြမ္းေခါင္က  ၀တ္ဆင္ထားသည္။ ဇုိင္၀ါး႐ိုးရာ၀တ္စံု၀တ္ထားေသာ မိတ္ေဆြျဖစ္သူ ဓမၼဆရာႏွင့္အတူ  ရယ္ေမာကာ စကားေတြေဖာင္ဖဲြ႕ေနၾကသည္။
 
ခဏေနလွ်င္ေတာ့ ၀ိုင္းေမာ္မိုင္းနား စစ္ေဘးဒုကၡသည္စခန္းမွအတူေန မိတ္ေဆြ၊ ေဆြမ်ိဳးေပါင္း ငါးရာေက်ာ္ႏွင့္ အတူ ဆယ့္ငါးမိနစ္ လမ္းေလွ်ာက္လွ်င္ ေရာက္မည့္ လမ္းမေဘးသို႔ သြားကာ သူတို႔ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနသူမ်ားကုိ ႀကိဳဆိုၾက ေပလိမ့္မည္။ သူတုိ႔ေစာင့္ေမွ်ာ္ေန သည္မွာ ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕တြင္ ၿငိမ္း ခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးရန္ လုိင္ဇာၿမိဳ႕မွ လာေရာက္မည့္ ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ ေရးအဖြဲ႕ကုိယ္စားလွယ္မ်ားပါ၀င္ မည့္ ယာဥ္တန္းျဖစ္သည္။
 
“ဒီလုိမေပ်ာ္တာ  ၂ ႏွစ္ရိွပါ ၿပီ။ ဒီေန႔ကို ေန႔ထူးေန႔ျမတ္လုိ႔မွတ္ယူလုိ႔ ဒီ႐ိုးရာ၀တ္စုံကုိ၀တ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သြားႀကိဳမွာက အိမ္ျပန္ရေတာ့မယ္ဆုိတဲ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ေတြကိုသြားႀကိဳမွာေပါ့” ဟု သူ၏၀တ္႐ံုရွည္ကို လက္ျဖင့္ဆဲြေျမႇာက္ျပရင္း အသက္(၄၅)ႏွစ္အရြယ္ အိမ္ေထာင္ဦးစီး ဦးလြမ္းေခါင္ကေျပာသည္။ ကခ်င္ျပည္နယ္၏ ၿမိဳ႕
ေတာ္ျမစ္ႀကီးနားတြင္  ပထမဆံုးအေနႏွင့္ အစုိးရႏွင့္ ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖဲြ႕တု႔ိ  ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးသြားၾကမည္ဟု သတင္းၾကားၿပီးကတည္းက  ဦးလြမ္းေခါင္အပါအ၀င္ ကခ်င္ျပည္နယ္တစ္ခုလံုးမွ ေနရပ္စြန္႔ခြာကာ ထြက္ေျပးတိမ္း ေရွာင္ေနရသူတုိ႔အဖို႔ အိမ္ျပန္ရေတာ့မလားဟူသည့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေရာင္ျခည္မ်ားသန္းလာခဲ့ၾကသည္။ အခ်ိဳ႕ကေတာ့ ေဆြးေႏြးပဲြ တစ္ခါလုပ္ၿပီးတိုင္း ထူးျခားမလာဟုမွတ္ယူကာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မထားသူမ်ားလည္းရိွေလသည္။
 
၁၇ ႏွစ္ၾကာအပစ္အခတ္ရပ္စဲထားၿပီးမွ ၂၀၁၁ခုႏွစ္ ဇြန္ ၉ ရက္တြင္ တစ္ေက်ာ့ျပန္တုိက္ပဲြမ်ား ျဖစ္ပြားခဲ့
သည္မွာ  ဇြန္ ၉ ရက္တြင္    ၂ႏွစ္တင္းတင္း ျပည့္ေျမာက္ၿပီျဖစ္သည္။     ၂ႏွစ္ၾကာတုိက္ပဲြမ်ားက ကခ်င္ျပည္
နယ္တြင္းတြင္  စစ္ေဘးဒုကၡသည္ ေပါင္း တစ္သိန္းေက်ာ္ကုိ အိုးအိမ္စြန္႔ခြာထြက္ေျပးေစခဲ့သည္။   ၂ႏွစ္
အတြင္း ကခ်င္ျပည္နယ္တြင္းႏွင့္  ရွမ္းျပည္နယ္ရိွ ေနရာအခ်ိဳ႕တုိ႔တြင္ အိုးအိမ္မ်ားမွ မီးေလာင္ျပင္အျဖစ္သို႔ ေျပာင္းလဲခဲ့ၿပီး  လယ္ယာေျမေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာမွာလည္း ပိုင္ရွင္မဲ့ခဲ့ရသည္။
 
ယခင္က စားပဲြ၀ုိင္းထက္ ႏွစ္ဖက္အႀကိမ္ႀကိမ္ေတြ႕ဆံုခဲ့ရာတြင္ နုိင္ငံျပင္ပတ႐ုတ္ႏုိ္င္ငံတြင္သာျဖစ္ခဲ့ရာမွ ေမ ၂၈ ရက္တြင္ ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕၌ အစိုးရႏွင့္ ေကအိုင္အိုတို႔ သံုးရက္ၾကာေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးကာ အခ်က္ခုနစ္ခ်က္ပါ၀င္ေသာ သ ေဘာတူညီမႈတစ္ခုကို လက္မွတ္ထုိးႏုိင္ခဲ့ၾကသည္။ ယခုအႀကိမ္တြင္ ပထမဆံုးအေနႏွင့္္လည္း ႏွစ္ဖက္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားက စစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ားအေရးကိစၥကို ထည့္သြင္းကာ အေလးေပး ေဆြေႏြးခဲ့ၾကသည္။
 
စစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ားဘ၀ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးကို ႏွစ္ဖက္ညိႇႏႈိင္းကာ ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ သြားေရးကို သေဘာတူညီခ်က္တြင္ နံပါတ္ ၄ ေနရာ၌ ထည့္သြင္းသေဘာ တူညီခဲ့ၾကသည္။
 
ထုိအခ်က္ကပင္   ဒုကၡသည္စခန္းမ်ားအတြင္းမွ  အိမ္ျပန္ခ်ိန္ကုိ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနသူမ်ားအား    အားတက္ေစခဲ့သည္။
 
ၿပီးခဲ့ေသာ ဒီဇင္ဘာလကမွ ဒုကၡသည္ဘ၀ ေရာက္ရိွခဲ့ေသာ ကေလးႏွစ္ဦးမိခင္ မခြန္ရာကလည္း
ယခုေဆြးေႏြးပဲြက အိမ္ျပန္ရန္ခ်က္ခ်င္း မစြမ္းသာေသာ္လည္း သူမႏွင့္ ဘ၀တူအေဖာ္မ်ားအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တစ္စံုတစ္ရာ ေဆာင္ယူလာေပးလိမ့္မည္ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕စီတာပူရပ္ကြက္ရိွ ဆြတ္ငိုင္ေတာင္ စစ္ေရွာင္စခန္းသုိ႔ကေလး  ႏွစ္ေယာက္လက္ကုိဆဲြကာ ေရာက္ရိွလာခဲ့သည့္ မခြန္ရာသည္
လုိင္ဇာၿမိဳ႕အနီးတြန္ဖြန္းရြာမွ ျဖစ္သည္။ တုိက္ပဲြမ်ားအရိွန္ျမင့္ကာ ေလေၾကာင္း  ပစ္ကူတုိက္ခုိက္ခဲ့သည့္ ဒီ ဇင္ဘာလအတြင္းက ေလယာဥ္မ်ား ၎တို႔ရြာေပၚမွ ၀ဲပ်ံကာ ဗံုးႀကဲခ်သည္ကုိ   ျမင္ၿပီးကတည္းက ရြာမွ ေဘးလြတ္ရာသုိ႔ ထြက္ေျပးခဲ့သည္မွာ ငါးလခန္႔ၾကာျမင့္ၿပီျဖစ္သည္။ ဖရဲခင္းစုိက္ကာ အသက္ေမြးၾကေသာ ၎တုိ႔ရြာတြင္ ဒီဇင္ဘာလ ၂၇ ရက္က ဖရဲခင္းအတြင္းလက္နက္ႀကီးက်ကာ အသက္ေသဆံုးသည္အထိျဖစ္ ခဲ့ၿပီးေနာက္ ၎တုိ႔ရြာလည္းလူသူ ကင္းမဲ့ခဲ့သည္။ 
 
၎တုိ႔ရြာကဲ့သို႔ လူသူကင္းမဲ့ သည့္ ရြာမ်ားအေရအတြက္မွာ ၂ႏွစ္တာစစ္ပဲြအတြင္းရာဂဏန္းမွ်ပင္ရိွခဲ့ၿပီဟု အတိအက်ေရတြက္ႏုိ္င္ျခင္းမရိွေသာ္လည္း ခန္႔မွန္းသူမ်ားက ခန္႔မွန္းၾကသည္။
 
သို႔ေသာ္   ထုိရြာမ်ားသို႔ ျပန္လည္အေျခခ်ကာ ကုိယ့္အိမ္ကုိယ္ရြာသို႔ အခ်ိန္တိုအတြင္း ျပန္ႏုိင္ေရးမွာမူ မျဖစ္ႏုိင္ေသးဟု စစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ားကုိ ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေနသူမ်ားကေျပာဆုိၾကသည္။ တစ္သိန္းေက်ာ္ေသာ ေနရပ္စြန္႔ခြာ ထြက္ေျပးလာသူမ်ား    အိမ္ျပန္ႏုိင္ေရး အဓိကလုိအပ္ခ်က္မွာ နယ္ေျမ လံုျခံဳေရးျဖစ္သည္ဟု၎တို႔က ေျပာဆုိၾကသည္။
 
၂ႏွစ္တာကာလတစ္ေလွ်ာက္လံုး စစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ားကုိ   ကူညီေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ေသာ ကခ်င္ႏွစ္ျခင္း ခရစ္ယာန္အသင္းေတာ္မွ အေထြ ေထြအတြင္းေရးမွဴး  ေဒါက္တာခလမ္ဆမ္ဆြန္က “အထူးသျဖင့္ ေနရပ္ျပန္မယ္ဆုိရင္ နယ္ေျမလံုၿခံဳေရးက အဓိကေပါ့”ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳသည္။
 
အစုိးရထိန္းခ်ဳပ္နယ္ေျမအတြင္းရိွ စစ္ေဘးဒုကၡသည္အေရအ တြက္အမ်ားဆံုးျဖစ္ေသာ လူဦးေရ တစ္ေထာင္ေက်ာ္ရိွသည့္ ၀ုိင္းေမာ္ ဇုန္နယ္မုိင္းနားစစ္ေရွာင္စခန္း၏ တာ၀န္ခံလည္းျဖစ္သူ လူငယ္တစ္ ဦးလည္းျဖစ္သည့္ ဦေခါင္ေဒါင္ကလည္း ထုိအခ်က္ကုိပင္ အေလးေပး ေျပာၾကားသည္။

“အိမ္ျပန္နုိင္ဖုိ႔ဘာလုိအပ္လဲဆုိရင္ေတာ့ နယ္ေျမလံုၿခံဳမႈရိွဖုိ႔လိုအပ္တယ္ လို႔ေျပာရမယ္။ ဒုတိယ ကေတာ့ဟိုမွာ အသက္ရွင္ေနထုိင္ဖို႔ စားနပ္ရိကၡာေတြနဲ႔ ဘ၀ျပန္လည္ ရပ္တည္နုိင္ေရးအတြက္ လယ္ယာေျမတို႔ စုိက္ပ်ိဳးၿခံတုိ႔လုိမယ္”ဟု စစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ားေနရပ္ျပန္ေရးအတြက္ လုိအပ္ခ်က္မ်ားကို ဦးေခါင္ ေဒါင္ကေျပာၾကားသည္။
 
၂ႏွစ္တာစစ္ေျမျပင္ျဖစ္ခဲ့ရေသာ ေက်းရြာမ်ားတြင္ ယခုတုိင္ႏွစ္ဖက္တပ္မ်ား အသီးသီးတပ္စဲြထားၾကဆဲျဖစ္သျဖင့္ တုိက္ပြဲမ်ားမျဖစ္ပြားေတာ့ေသာ္လည္း အခ်ိန္မေရြး ျပန္လည္ျဖစ္ပြားနုိင္သည့္ အေနအထားျဖစ္သျဖင့္ စစ္ေဘး
ဒုကၡသည္အမ်ားစုမွာ ေနရပ္ျပန္ေရး စိတ္မေအးႏုိင္ေသးဘဲ ရိွေနသည္။ ထုိအခ်က္ကုိ ႏွစ္ဖက္ေခါင္းေဆာင္ မ်ားအေနႏွင့္ ေသခ်ာစြာေဆြးေႏြး ညိႇႏႈိင္းအေျဖရွာသင့္ေၾကာင္း စစ္ ေဘးဒုကၡသည္မ်ားကုိ  အကူအညီေပးေနသူမ်ားက ေျပာၾကားသည္။
 
“သူတုိ႔စိတ္ထဲမွာ ေၾကာက္တဲ့ စိတ္နဲ႔ စိုးရိမ္စိတ္ေတြ၊ ၿပီးေတာ့ မယံု ၾကည္တဲ့စိတ္ေတြ သိပ္မ်ားေနတုန္းပါပဲ။ လံုၿခံဳမႈကုိ အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိ အာမခံေပးႏုိင္တဲ့ အေန အထားမ်ိဳးဖန္းတီးေပးဖုိ႔လုိအပ္ပါတယ္”ဟ ုေကအိုင္ေအ ဒုတိယစစ္ ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဂြန္ေမာ္က ျမစ္ႀကီးနား ေဆြေႏြးပြဲအၿပီးျပဳလုပ္ေသာ သတင္းစာရွင္းလင္းပဲြတြင္ စစ္ေဘး
ဒုကၡသည္မ်ားအေရးႏွင့္  ပတ္သက္ၿပီး ေျပာၾကားခဲ့သည္။
 
ေမ ၂၈ ရက္မွ ၃၀ အထိသံုး ရက္ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ေဆြးေႏြးပဲြတြင္ စစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ားအေရးကို ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကၿပီးဒုကၡသည္မ်ား ေနရပ္ျပန္ပို႔ေရးထက္ ႏွစ္ဖက္က အာမခံခ်က္ေပးႏုိင္ေသာ ေနရာႏွစ္ေနရာ 
(သို႔)သံုးေနရာကိုေရြးခ်ယ္ကာ စနစ္တက်ႏွင့္ေနရပ္  ျပန္ႏုိင္ေရးအေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏုိင္ေအာင္  ေဆြးေႏြးခဲ့ၿပီး ဆက္လက္ေဆြးေႏြးဆဲျဖစ္ေၾကာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဂြန္ေမာ္ကစစ္ေဘး ဒုကၡသည္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေဆြးေႏြးခဲ့သည္မ်ားကုိ မွ်ေ၀သည္။ 
 
၂၀၁၁ခုႏွစ္ ဇြန္ ၉ ရက္မွ စ ကာ  အစိုးရတပ္မ်ားႏွင့္ ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္တို႔အၾကား တစ္ေက်ာ့ျပန္လည္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ တုိက္ပဲြမ်ားေၾကာင့္ ၂ႏွစ္ျပည့္ခ်ိန္တြင္ စစ္ေဘးဒုကၡသည္ေပါင္း တစ္သိန္းေက်ာ္ရိွေနၿပီး အစုိးရထိန္း ခ်ဳပ္ေသာ နယ္ေျမမ်ားတြင္ေလးေသာင္းေက်ာ္ႏွင့္ ေကအိုင္အိုနယ္ေျမတြင္ ေျခာက္ေသာင္းေက်ာ္ရိွ မည္ဟု ခန္႔မွန္းထားၾကသည္။
 
ထိုတစ္သိန္းေက်ာ္ေသာ စစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ားတြင္ ရာခိုင္ႏႈန္းထက္၀က္နီးပါးမွ်မွာ  ၁၈ ႏွစ္ေအာက္
ႏွင့္ ကေလးငယ္မ်ားျဖစ္သျဖင့္ ႏွစ္ႏွစ္ကာလအတြင္း ထုိကေလးငယ္မ်ား၏ပညာေရးမွာ မ်ားစြာထိခုိက္
နစ္နာခဲ့ရသည္။
 
ႏွစ္ႏွစ္ကာလအတြင္း အလုပ္ လက္မဲ့ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ စစ္ေဘးဒုကၡ သည္အမ်ိဳးသားအခ်ိဳ႕အတြက္ စိတ္ထြက္ေပါက္မွာ မူးယစ္ေဆး၀ါးသံုး စဲြျခင္းမ်ားျဖစ္လာခဲ့ၿပီး အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ ကေလးငယ္အခ်ိဳ႕မွာလည္း လူမႈေရးျပႆနာမ်ားေၾကာင့္ အဖမဲ့ကာ အိမ္ေထာင္ဦးစီးေပ်ာက္သြားခဲ့သူမ်ား တစ္ပံုတစ္ပင္။
 
၀ုိင္းေမာ္ၿမိဳ႕နယ္ အတြင္း ဒုကၡသည္စခန္းတစ္ခုမွ ကေလးသံုးဦး မိခင္ျဖစ္ေသာ ရွမ္းအမ်ိဳးသမီး တစ္ဦးက ခင္ပြန္းျဖစ္သူမွာ ဗန္းေမာ္ၿမိဳ႕သို႔ အလုပ္လုပ္ရန္ ထြက္ခြာသြားသည္မွာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီျဖစ္သည္။ ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳသြားၿပီး စာမလာသတင္းမၾကားသည္မွာ ယခုအခ်ိန္ထိျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းေမးလာသူကုိ မ်က္ရည္မ်ားသုတ္ရင္း ေျပာေနသည္။ ႏွစ္လသားသားငယ္ကုိ ပုဆိုးျဖင့္ ခါးထစ္ခြင္ခ်ီပိုးရင္ ညစာျပင္ဆင္ေနေသာ ၎က သတင္းေမးလာသူကုိ ေျဖၾကားၿပီး မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာတြင္ေတာ့ ၀မ္းနည္းစြာ ငိုေႂကြးပါေတာ့သည္။

၎ကဲ့သုိ႔ လူမႈေရးျပႆနာမ်ားႏွင့္ ရင္ဆုိင္ေနရသူမ်ားက အျခားေနရာအေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ လည္းရိွၿပီး ထုိလူမႈေရးျပႆနာမ်ားက စစ္အနိ႒ာန႐ံုမ်ားကုိ ေရွာင္ေျပးလာသူမ်ားကုိ ဒုကၡမ်ားထပ္ပိုးေပးသလုိျဖစ္လွ်က္ရိွသည္။
 
ထုိ႔အျပင္ဒုကၡသည္စခန္းအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ေနရာက်ဥ္းက်ဥ္းတြင္ လူမ်ားမ်ားဆံ့ေအာင္ ေဆာက္ လုပ္ထားၾကရသည္ျဖစ္ရာ အိမ္ေထာင္စုတစ္စုႏွင့္တစ္စု၊ အခ်င္းခ်င္းျပႆနာျဖစ္ပြားျခင္းမ်ားကုိ မၾကာ
ခဏေျဖရွင္းေပးရေၾကာင္း ျမစ္ႀကီးနားႏွင့္ ၀ုိင္းေမာ္ၿမိဳ႕ရွိ  စစ္ေရွာင္စခန္းတာ၀န္ရိွသူမ်ားက ေျပာၾကားသည္။
 
ထုိ႔ေၾကာင့္ ထုိသူမ်ား ေနရပ္ျပန္ေရးအေရးႀကီးသလုိ သူတုိ႔၏ ဘ၀မ်ားျပန္လည္ထူေထာင္ေရးကိုလည္း အစုိးရႏွင့္ ေကအိုင္အိုတို႔ စနစ္တက် အေျဖရွာေပးသင့္ ေၾကာင္းလည္း ကူညီေပးေနသူမ်ား က တုိက္တြန္းၾကသည္။
 
၂ႏွစ္တာၾကာ ဒူးႏွင့္မ်က္ရည္သုတ္ကာ ရည္မွန္းခ်က္၊ ဘ၀ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေမွးမိွန္ကာ မိမိတို႔အိိုးအိမ္မ်ားတြင္ ေနထုိင္ရာမွ ၁၀ ေပလည္ အခန္းက်ဥ္းမ်ား ေရာက္ခဲ့ရသည့္ စစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ ျမစ္ႀကီးနားေဆြးေႏြးပဲြသည္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေရာင္ျခည္ အနည္းငယ္သန္းလာေစခဲ့သည္။

ဓာတ္ပုံ- ေဂ်ေမာင္ေမာင္ (အမရပူရ)
 ဓာတ္ပုံ- ေဂ်ေမာင္ေမာင္ (အမရပူရ)
ေရးသားသူ- ေအးျမေက်ာ္

သိမ္းဆည္းထားသည္မွာ ၂၂ ႏွစ္ပင္ရိွၿပီျဖစ္ေသာ အိမ္ရွင္မထံမွ မဂၤလာ ဦးလက္ေဆာင္အျဖစ္ ရရိွထားသည့္ လခ်ိတ္႐ိုးရာအျဖဴေရာင္၀တ္စံုရွည္ကုိ ဦးလြမ္းေခါင္က ၀တ္ဆင္ထားသည္။ ဇုိင္၀ါး႐ိုးရာ၀တ္စံု၀တ္ထားေသာ မိတ္ေဆြျဖစ္သူ ဓမၼဆရာႏွင့္အတူ ရယ္ေမာကာ စကားေတြေဖာင္ဖဲြ႕ေနၾကသည္။

ခဏေနလွ်င္ေတာ့ ၀ိုင္းေမာ္မိုင္းနား စစ္ေဘးဒုကၡသည္စခန္းမွအတူေန မိတ္ေဆြ၊ ေဆြမ်ိဳးေပါင္း ငါးရာေက်ာ္ႏွင့္ အတူ ဆယ့္ငါးမိနစ္ လမ္းေလွ်ာက္လွ်င္ ေရာက္မည့္ လမ္းမေဘးသို႔ သြားကာ သူတို႔ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနသူမ်ားကုိ ႀကိဳဆိုၾက ေပလိမ့္မည္။ သူတုိ႔ေစာင့္ေမွ်ာ္ေန သည္မွာ ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕တြင္ ၿငိမ္း ခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးရန္ လုိင္ဇာၿမိဳ႕မွ လာေရာက္မည့္ ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ ေရးအဖြဲ႕ကုိယ္စားလွယ္မ်ားပါ၀င္ မည့္ ယာဥ္တန္းျဖစ္သည္။

“ဒီလုိမေပ်ာ္တာ ၂ ႏွစ္ရိွပါ ၿပီ။ ဒီေန႔ကို ေန႔ထူးေန႔ျမတ္လုိ႔မွတ္ယူလုိ႔ ဒီ႐ိုးရာ၀တ္စုံကုိ၀တ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သြားႀကိဳမွာက အိမ္ျပန္ရေတာ့မယ္ဆုိတဲ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ေတြကိုသြားႀကိဳမွာေပါ့” ဟု သူ၏၀တ္႐ံုရွည္ကို လက္ျဖင့္ဆဲြေျမႇာက္ျပရင္း အသက္(၄၅)ႏွစ္အရြယ္ အိမ္ေထာင္ဦးစီး ဦးလြမ္းေခါင္ကေျပာသည္။ ကခ်င္ျပည္နယ္၏ ၿမိဳ႕
ေတာ္ျမစ္ႀကီးနားတြင္ ပထမဆံုးအေနႏွင့္ အစုိးရႏွင့္ ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖဲြ႕တု႔ိ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးသြားၾကမည္ဟု သတင္းၾကားၿပီးကတည္းက ဦးလြမ္းေခါင္အပါအ၀င္ ကခ်င္ျပည္နယ္တစ္ခုလံုးမွ ေနရပ္စြန္႔ခြာကာ ထြက္ေျပးတိမ္း ေရွာင္ေနရသူတုိ႔အဖို႔ အိမ္ျပန္ရေတာ့မလားဟူသည့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေရာင္ျခည္မ်ားသန္းလာခဲ့ၾကသည္။ အခ်ိဳ႕ကေတာ့ ေဆြးေႏြးပဲြ တစ္ခါလုပ္ၿပီးတိုင္း ထူးျခားမလာဟုမွတ္ယူကာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မထားသူမ်ားလည္းရိွေလသည္။

၁၇ ႏွစ္ၾကာအပစ္အခတ္ရပ္စဲထားၿပီးမွ ၂၀၁၁ခုႏွစ္ ဇြန္ ၉ ရက္တြင္ တစ္ေက်ာ့ျပန္တုိက္ပဲြမ်ား ျဖစ္ပြားခဲ့
သည္မွာ ဇြန္ ၉ ရက္တြင္ ၂ႏွစ္တင္းတင္း ျပည့္ေျမာက္ၿပီျဖစ္သည္။ ၂ႏွစ္ၾကာတုိက္ပဲြမ်ားက ကခ်င္ျပည္
နယ္တြင္းတြင္ စစ္ေဘးဒုကၡသည္ ေပါင္း တစ္သိန္းေက်ာ္ကုိ အိုးအိမ္စြန္႔ခြာထြက္ေျပးေစခဲ့သည္။ ၂ႏွစ္
အတြင္း ကခ်င္ျပည္နယ္တြင္းႏွင့္ ရွမ္းျပည္နယ္ရိွ ေနရာအခ်ိဳ႕တုိ႔တြင္ အိုးအိမ္မ်ားမွ မီးေလာင္ျပင္အျဖစ္သို႔ ေျပာင္းလဲခဲ့ၿပီး လယ္ယာေျမေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာမွာလည္း ပိုင္ရွင္မဲ့ခဲ့ရသည္။

ယခင္က စားပဲြ၀ုိင္းထက္ ႏွစ္ဖက္အႀကိမ္ႀကိမ္ေတြ႕ဆံုခဲ့ရာတြင္ နုိင္ငံျပင္ပတ႐ုတ္ႏုိ္င္ငံတြင္သာျဖစ္ခဲ့ရာမွ ေမ ၂၈ ရက္တြင္ ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕၌ အစိုးရႏွင့္ ေကအိုင္အိုတို႔ သံုးရက္ၾကာေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးကာ အခ်က္ခုနစ္ခ်က္ပါ၀င္ေသာ သ ေဘာတူညီမႈတစ္ခုကို လက္မွတ္ထုိးႏုိင္ခဲ့ၾကသည္။ ယခုအႀကိမ္တြင္ ပထမဆံုးအေနႏွင့္္လည္း ႏွစ္ဖက္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားက စစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ားအေရးကိစၥကို ထည့္သြင္းကာ အေလးေပး ေဆြေႏြးခဲ့ၾကသည္။

စစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ားဘ၀ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးကို ႏွစ္ဖက္ညိႇႏႈိင္းကာ ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ သြားေရးကို သေဘာတူညီခ်က္တြင္ နံပါတ္ ၄ ေနရာ၌ ထည့္သြင္းသေဘာ တူညီခဲ့ၾကသည္။

ထုိအခ်က္ကပင္ ဒုကၡသည္စခန္းမ်ားအတြင္းမွ အိမ္ျပန္ခ်ိန္ကုိ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနသူမ်ားအား အားတက္ေစခဲ့သည္။

ၿပီးခဲ့ေသာ ဒီဇင္ဘာလကမွ ဒုကၡသည္ဘ၀ ေရာက္ရိွခဲ့ေသာ ကေလးႏွစ္ဦးမိခင္ မခြန္ရာကလည္း
ယခုေဆြးေႏြးပဲြက အိမ္ျပန္ရန္ခ်က္ခ်င္း မစြမ္းသာေသာ္လည္း သူမႏွင့္ ဘ၀တူအေဖာ္မ်ားအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တစ္စံုတစ္ရာ ေဆာင္ယူလာေပးလိမ့္မည္ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕စီတာပူရပ္ကြက္ရိွ ဆြတ္ငိုင္ေတာင္ စစ္ေရွာင္စခန္းသုိ႔ကေလး ႏွစ္ေယာက္လက္ကုိဆဲြကာ ေရာက္ရိွလာခဲ့သည့္ မခြန္ရာသည္
လုိင္ဇာၿမိဳ႕အနီးတြန္ဖြန္းရြာမွ ျဖစ္သည္။ တုိက္ပဲြမ်ားအရိွန္ျမင့္ကာ ေလေၾကာင္း ပစ္ကူတုိက္ခုိက္ခဲ့သည့္ ဒီ ဇင္ဘာလအတြင္းက ေလယာဥ္မ်ား ၎တို႔ရြာေပၚမွ ၀ဲပ်ံကာ ဗံုးႀကဲခ်သည္ကုိ ျမင္ၿပီးကတည္းက ရြာမွ ေဘးလြတ္ရာသုိ႔ ထြက္ေျပးခဲ့သည္မွာ ငါးလခန္႔ၾကာျမင့္ၿပီျဖစ္သည္။ ဖရဲခင္းစုိက္ကာ အသက္ေမြးၾကေသာ ၎တုိ႔ရြာတြင္ ဒီဇင္ဘာလ ၂၇ ရက္က ဖရဲခင္းအတြင္းလက္နက္ႀကီးက်ကာ အသက္ေသဆံုးသည္အထိျဖစ္ ခဲ့ၿပီးေနာက္ ၎တုိ႔ရြာလည္းလူသူ ကင္းမဲ့ခဲ့သည္။

၎တုိ႔ရြာကဲ့သို႔ လူသူကင္းမဲ့ သည့္ ရြာမ်ားအေရအတြက္မွာ ၂ႏွစ္တာစစ္ပဲြအတြင္းရာဂဏန္းမွ်ပင္ရိွခဲ့ၿပီဟု အတိအက်ေရတြက္ႏုိ္င္ျခင္းမရိွေသာ္လည္း ခန္႔မွန္းသူမ်ားက ခန္႔မွန္းၾကသည္။

သို႔ေသာ္ ထုိရြာမ်ားသို႔ ျပန္လည္အေျခခ်ကာ ကုိယ့္အိမ္ကုိယ္ရြာသို႔ အခ်ိန္တိုအတြင္း ျပန္ႏုိင္ေရးမွာမူ မျဖစ္ႏုိင္ေသးဟု စစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ားကုိ ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေနသူမ်ားကေျပာဆုိၾကသည္။ တစ္သိန္းေက်ာ္ေသာ ေနရပ္စြန္႔ခြာ ထြက္ေျပးလာသူမ်ား အိမ္ျပန္ႏုိင္ေရး အဓိကလုိအပ္ခ်က္မွာ နယ္ေျမ လံုျခံဳေရးျဖစ္သည္ဟု၎တို႔က ေျပာဆုိၾကသည္။

၂ႏွစ္တာကာလတစ္ေလွ်ာက္လံုး စစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ားကုိ ကူညီေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ေသာ ကခ်င္ႏွစ္ျခင္း ခရစ္ယာန္အသင္းေတာ္မွ အေထြ ေထြအတြင္းေရးမွဴး ေဒါက္တာခလမ္ဆမ္ဆြန္က “အထူးသျဖင့္ ေနရပ္ျပန္မယ္ဆုိရင္ နယ္ေျမလံုၿခံဳေရးက အဓိကေပါ့”ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳသည္။

အစုိးရထိန္းခ်ဳပ္နယ္ေျမအတြင္းရိွ စစ္ေဘးဒုကၡသည္အေရအ တြက္အမ်ားဆံုးျဖစ္ေသာ လူဦးေရ တစ္ေထာင္ေက်ာ္ရိွသည့္ ၀ုိင္းေမာ္ ဇုန္နယ္မုိင္းနားစစ္ေရွာင္စခန္း၏ တာ၀န္ခံလည္းျဖစ္သူ လူငယ္တစ္ ဦးလည္းျဖစ္သည့္ ဦေခါင္ေဒါင္ကလည္း ထုိအခ်က္ကုိပင္ အေလးေပး ေျပာၾကားသည္။

“အိမ္ျပန္နုိင္ဖုိ႔ဘာလုိအပ္လဲဆုိရင္ေတာ့ နယ္ေျမလံုၿခံဳမႈရိွဖုိ႔လိုအပ္တယ္ လို႔ေျပာရမယ္။ ဒုတိယ ကေတာ့ဟိုမွာ အသက္ရွင္ေနထုိင္ဖို႔ စားနပ္ရိကၡာေတြနဲ႔ ဘ၀ျပန္လည္ ရပ္တည္နုိင္ေရးအတြက္ လယ္ယာေျမတို႔ စုိက္ပ်ိဳးၿခံတုိ႔လုိမယ္”ဟု စစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ားေနရပ္ျပန္ေရးအတြက္ လုိအပ္ခ်က္မ်ားကို ဦးေခါင္ ေဒါင္ကေျပာၾကားသည္။

၂ႏွစ္တာစစ္ေျမျပင္ျဖစ္ခဲ့ရေသာ ေက်းရြာမ်ားတြင္ ယခုတုိင္ႏွစ္ဖက္တပ္မ်ား အသီးသီးတပ္စဲြထားၾကဆဲျဖစ္သျဖင့္ တုိက္ပြဲမ်ားမျဖစ္ပြားေတာ့ေသာ္လည္း အခ်ိန္မေရြး ျပန္လည္ျဖစ္ပြားနုိင္သည့္ အေနအထားျဖစ္သျဖင့္ စစ္ေဘး
ဒုကၡသည္အမ်ားစုမွာ ေနရပ္ျပန္ေရး စိတ္မေအးႏုိင္ေသးဘဲ ရိွေနသည္။ ထုိအခ်က္ကုိ ႏွစ္ဖက္ေခါင္းေဆာင္ မ်ားအေနႏွင့္ ေသခ်ာစြာေဆြးေႏြး ညိႇႏႈိင္းအေျဖရွာသင့္ေၾကာင္း စစ္ ေဘးဒုကၡသည္မ်ားကုိ အကူအညီေပးေနသူမ်ားက ေျပာၾကားသည္။

“သူတုိ႔စိတ္ထဲမွာ ေၾကာက္တဲ့ စိတ္နဲ႔ စိုးရိမ္စိတ္ေတြ၊ ၿပီးေတာ့ မယံု ၾကည္တဲ့စိတ္ေတြ သိပ္မ်ားေနတုန္းပါပဲ။ လံုၿခံဳမႈကုိ အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိ အာမခံေပးႏုိင္တဲ့ အေန အထားမ်ိဳးဖန္းတီးေပးဖုိ႔လုိအပ္ပါတယ္”ဟ ုေကအိုင္ေအ ဒုတိယစစ္ ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဂြန္ေမာ္က ျမစ္ႀကီးနား ေဆြေႏြးပြဲအၿပီးျပဳလုပ္ေသာ သတင္းစာရွင္းလင္းပဲြတြင္ စစ္ေဘး
ဒုကၡသည္မ်ားအေရးႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေျပာၾကားခဲ့သည္။

ေမ ၂၈ ရက္မွ ၃၀ အထိသံုး ရက္ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ေဆြးေႏြးပဲြတြင္ စစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ားအေရးကို ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကၿပီးဒုကၡသည္မ်ား ေနရပ္ျပန္ပို႔ေရးထက္ ႏွစ္ဖက္က အာမခံခ်က္ေပးႏုိင္ေသာ ေနရာႏွစ္ေနရာ
(သို႔)သံုးေနရာကိုေရြးခ်ယ္ကာ စနစ္တက်ႏွင့္ေနရပ္ ျပန္ႏုိင္ေရးအေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏုိင္ေအာင္ ေဆြးေႏြးခဲ့ၿပီး ဆက္လက္ေဆြးေႏြးဆဲျဖစ္ေၾကာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဂြန္ေမာ္ကစစ္ေဘး ဒုကၡသည္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေဆြးေႏြးခဲ့သည္မ်ားကုိ မွ်ေ၀သည္။

၂၀၁၁ခုႏွစ္ ဇြန္ ၉ ရက္မွ စ ကာ အစိုးရတပ္မ်ားႏွင့္ ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္တို႔အၾကား တစ္ေက်ာ့ျပန္လည္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ တုိက္ပဲြမ်ားေၾကာင့္ ၂ႏွစ္ျပည့္ခ်ိန္တြင္ စစ္ေဘးဒုကၡသည္ေပါင္း တစ္သိန္းေက်ာ္ရိွေနၿပီး အစုိးရထိန္း ခ်ဳပ္ေသာ နယ္ေျမမ်ားတြင္ေလးေသာင္းေက်ာ္ႏွင့္ ေကအိုင္အိုနယ္ေျမတြင္ ေျခာက္ေသာင္းေက်ာ္ရိွ မည္ဟု ခန္႔မွန္းထားၾကသည္။

ထိုတစ္သိန္းေက်ာ္ေသာ စစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ားတြင္ ရာခိုင္ႏႈန္းထက္၀က္နီးပါးမွ်မွာ ၁၈ ႏွစ္ေအာက္
ႏွင့္ ကေလးငယ္မ်ားျဖစ္သျဖင့္ ႏွစ္ႏွစ္ကာလအတြင္း ထုိကေလးငယ္မ်ား၏ပညာေရးမွာ မ်ားစြာထိခုိက္
နစ္နာခဲ့ရသည္။

ႏွစ္ႏွစ္ကာလအတြင္း အလုပ္ လက္မဲ့ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ စစ္ေဘးဒုကၡ သည္အမ်ိဳးသားအခ်ိဳ႕အတြက္ စိတ္ထြက္ေပါက္မွာ မူးယစ္ေဆး၀ါးသံုး စဲြျခင္းမ်ားျဖစ္လာခဲ့ၿပီး အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ ကေလးငယ္အခ်ိဳ႕မွာလည္း လူမႈေရးျပႆနာမ်ားေၾကာင့္ အဖမဲ့ကာ အိမ္ေထာင္ဦးစီးေပ်ာက္သြားခဲ့သူမ်ား တစ္ပံုတစ္ပင္။

၀ုိင္းေမာ္ၿမိဳ႕နယ္ အတြင္း ဒုကၡသည္စခန္းတစ္ခုမွ ကေလးသံုးဦး မိခင္ျဖစ္ေသာ ရွမ္းအမ်ိဳးသမီး တစ္ဦးက ခင္ပြန္းျဖစ္သူမွာ ဗန္းေမာ္ၿမိဳ႕သို႔ အလုပ္လုပ္ရန္ ထြက္ခြာသြားသည္မွာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီျဖစ္သည္။ ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳသြားၿပီး စာမလာသတင္းမၾကားသည္မွာ ယခုအခ်ိန္ထိျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းေမးလာသူကုိ မ်က္ရည္မ်ားသုတ္ရင္း ေျပာေနသည္။ ႏွစ္လသားသားငယ္ကုိ ပုဆိုးျဖင့္ ခါးထစ္ခြင္ခ်ီပိုးရင္ ညစာျပင္ဆင္ေနေသာ ၎က သတင္းေမးလာသူကုိ ေျဖၾကားၿပီး မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာတြင္ေတာ့ ၀မ္းနည္းစြာ ငိုေႂကြးပါေတာ့သည္။

၎ကဲ့သုိ႔ လူမႈေရးျပႆနာမ်ားႏွင့္ ရင္ဆုိင္ေနရသူမ်ားက အျခားေနရာအေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ လည္းရိွၿပီး ထုိလူမႈေရးျပႆနာမ်ားက စစ္အနိ႒ာန႐ံုမ်ားကုိ ေရွာင္ေျပးလာသူမ်ားကုိ ဒုကၡမ်ားထပ္ပိုးေပးသလုိျဖစ္လွ်က္ရိွသည္။

ထုိ႔အျပင္ဒုကၡသည္စခန္းအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ေနရာက်ဥ္းက်ဥ္းတြင္ လူမ်ားမ်ားဆံ့ေအာင္ ေဆာက္ လုပ္ထားၾကရသည္ျဖစ္ရာ အိမ္ေထာင္စုတစ္စုႏွင့္တစ္စု၊ အခ်င္းခ်င္းျပႆနာျဖစ္ပြားျခင္းမ်ားကုိ မၾကာ
ခဏေျဖရွင္းေပးရေၾကာင္း ျမစ္ႀကီးနားႏွင့္ ၀ုိင္းေမာ္ၿမိဳ႕ရွိ စစ္ေရွာင္စခန္းတာ၀န္ရိွသူမ်ားက ေျပာၾကားသည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ထုိသူမ်ား ေနရပ္ျပန္ေရးအေရးႀကီးသလုိ သူတုိ႔၏ ဘ၀မ်ားျပန္လည္ထူေထာင္ေရးကိုလည္း အစုိးရႏွင့္ ေကအိုင္အိုတို႔ စနစ္တက် အေျဖရွာေပးသင့္ ေၾကာင္းလည္း ကူညီေပးေနသူမ်ား က တုိက္တြန္းၾကသည္။

၂ႏွစ္တာၾကာ ဒူးႏွင့္မ်က္ရည္သုတ္ကာ ရည္မွန္းခ်က္၊ ဘ၀ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေမွးမိွန္ကာ မိမိတို႔အိိုးအိမ္မ်ားတြင္ ေနထုိင္ရာမွ ၁၀ ေပလည္ အခန္းက်ဥ္းမ်ား ေရာက္ခဲ့ရသည့္ စစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ ျမစ္ႀကီးနားေဆြးေႏြးပဲြသည္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေရာင္ျခည္ အနည္းငယ္သန္းလာေစခဲ့သည္။
Credit To 7D News Journal
Read More »

“အေကာင္းျမင္စိတ္”


Photo: “အေကာင္းျမင္စိတ္”

စာေရးဖို႔လည္း မုဒ္ကဘယ္လိုမွမ၀င္။ စာေတြလည္း မေရးျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္ၾက စိတ္ေတြက ဟိုေတြးဒီေတြးနဲ႔။ ဒါနဲ႕ ေနာက္ဆံုး စာေရးလို႔မရေပမယ့္ ငါစာေတြဖတ္ဘို႕ အခ်ိန္ရေနတာပဲလို႔ စိတ္ကို စာအုပ္ေတြစီ ျပန္လွည့္ လိုက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးေနလို႔ ေကာင္းသြားတယ္။ စာေတြေရးဖို႔ အဆင္မေျပတဲ့ အခိုက္အတန္႔မွာ ဟိုးတုန္းက အခ်ိန္မရလို႔ မဖတ္ႏိုင္တဲ့ စာအေၾကြးေတြကို ဖတ္လို႔ ရႏိုင္သေလာက္ ကၽြန္မ ဖတ္မယ္။  ဒီလို ဆံုးျဖတ္ၿပီးလိုက္တာနဲ႔ ကၽြန္မ ေခါင္းတစ္ခုလံုး ေပါ့ပါးသြားေတာ့တယ္။
အဲ့ဒီလို ေတြးမိလိုက္ခဲ့တာက ဖတ္ခဲ့ဖူးတဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးႏွစ္ခုက ကၽြန္မ ေခါင္းထဲ၀င္ေရာက္လာလို႔ပဲ ျဖစ္တယ္။

ပထမတစ္ခုက …>>>>>

အဘိုးႀကီး တစ္ေယာက္မွာ သမီး၂ေယာက္ရွိတယ္တဲ့။ သမီးႀကီးက ထီးေရာင္းတဲ့ ထီးဆိုင္ပိုင္ရွင္နဲ႕ အိမ္ေထာင္က်တယ္တဲ့။ သမီးငယ္က ေဆးဆိုးပန္းရိုက္ အလုပ္ရံုတစ္ရံု ထူေထာင္လုပ္ ကိုင္ေနၾကသတဲ့။ အဘိုးႀကီးက ေနသာတဲ့ ရာသီေန႕ေတြမွာ သမီးႀကီးရဲ႕ ထီးဆိုင္မေရာင္းရမွာ စိုးရိမ္ေနသတဲ့။ မိုးရြာတဲ့ေန႕မ်ားမွာေတာ့ သမီးငယ္ရဲ႕ ေဆးဆိုးပန္းရိုက္္ထည္ေတြ ေနမလွန္းရလို႕ မေျခာက္မွာ စိုးရိမ္ေနျပန္ေရာ။ 

ဒီလိုနဲ႕ ေန႕စဥ္ သမီးေတြရဲ႕အလုပ္ အဆင္မေျပမွာကို
 ေတြးပူၿပီး ေသာကေရာက္ေနသတဲ့။ ရက္လေတြၾကာလာေတာ့ အဘိုးႀကီးလည္း ဒီေသာကေတြနဲ႕ က်န္းမာေရး ခ်ဴျခာလာေတာ့တယ္။ အတြင္းသိမိတ္ေဆြေကာင္းတစ္ဦးက ဒီလိုေျပာတယ္။

“ မိတ္ေဆြႀကီး.. ခင္ဗ်ားကေတာ့ သိပ္ကံေကာင္းတယ္ဗ်ာ.. မိုးရြာရင္ ခင္ဗ်ား သမီးႀကီးရဲ႕ ထီးဆိုင္မွာ လူစည္ကားတယ္ဗ်ာ၊ ေနပူျပန္ေတာ့ ခင္ဗ်ား သမီးငယ္ရဲ႕ ေဆးဆိုးပန္းရိုက္ထည္ေတြ ေရာင္းေကာင္းျပန္ေရာ။
ဘယ္ေန႔မဆို ခင္ဗ်ား သတင္းေကာင္းေတြ ၾကားေနရတာခ်ည္းပါလား “

ဒီစကားလည္း အဘိုးႀကီးၾကားေရာ “ ဟုတ္သားပဲ.. ငါ ဘာလို႕ အစက ဒီလို မေတြးေတာမိပါလိမ့္ “ လို႕လည္း စဥ္းစားလိုက္မိေရာ ပူပင္ေသာက စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကမွဳ မရွိေတာ့ပဲ အျမင္ေတြေျပာင္းသြားတဲ့အတြက္ ခ်ဳိ႕ယြင္းစျပဳေနတဲ့ က်န္းမာေရးလည္း တစ္စစနဲ႕ ျပန္ေကာင္းလာခဲ့တယ္။

တကယ္ေတာ့ ရာသီဥတုကလည္း ဒီအတိုင္းပဲ။ အေရာင္းအ၀ယ္ကလည္း ပံုမွန္ပါပဲ။ အဘိုးႀကီးရဲ႕ စိတ္သေဘာထားေျပာင္းလည္းသြားမွဳေပၚမွာ အက်ဳိး သက္ေရာက္မွဳေတြလည္း ေျပာင္းလည္းသြားရတာပါ။

ဒုတိယ ဖတ္ျဖစ္တဲ့ တစ္ပုဒ္ကေတာ့ …>>>>

စိတ္ဓာတ္အက်ႀကီးက်ေနတဲ့ မိန္းမငယ္တစ္ေယာက္။ ျမစ္ထဲဆင္းၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသဖို႔ လုပ္ခ်ိန္ သမၺာန္သမားအဘိုးႀကီးက ေတြ႕လို႕ ကယ္လိုက္တယ္။

“ မိန္းကေလး...ဘာလို႕ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႕ ေသေၾကာင္းၾကံခ်င္ရသလဲ “ လို႕ သမၺာန္သမား အဘိုးႀကီး က ေမးလိုက္တယ္။ မိန္းကေလးက ငိုၿပီးေျပာေလတယ္။

“ ကၽြန္မက ဆင္းရဲေတာ့ ဓမၼာရံုတစ္ခုမွ ေ၀ရာ၀စၥေတြ ကူလုပ္ေပးရပါတယ္။ လက္ထပ္ၿပီး ၂ႏွစ္အၾကာမွာ ေယာက်ာ္းကဆံုးတယ္၊ ေယာက်ာ္းဆံုးၿပီး မၾကာဘူး သားကလဲ ဆံုးျပန္တယ္၊ ဘာသာေရးအဆံုးအမနဲ႔ နီးေပမဲ့ သူတို႔မရွိမွေတာ့ ကၽြန္မဘ၀မွာ ရွင္သန္ေနထိုင္ေနရလဲ ဘာမ်ားထူးပါဦးမလဲရွင္ “ ..လို႕ ေျပာတယ္။

ဒီေတာ့ သမၺာန္သမား အဘိုးႀကီးကေမးတယ္။

“ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ႏွစ္မတိုင္မီက ညည္းဘယ္လို ေနခဲ့လဲ “

ဒီေတာ့ မိန္းမငယ္က..

“ အဲ့ဒီတုန္းက ကၽြန္မ လြတ္လြတ္လပ္လပ္နဲ႕ အခ်ဳပ္အခ်ယ္မရွိ အပူပင္မရွိေနခဲ့ပါတယ္ ”

“ အဲ့ဒီတုန္းက ညည္းမွာ လင္ေတြ သားေတြေရာ ရွိေနၿပီလား “

“ မရွိေသးပါဘူး “

“ ဒါဆိုရင္ ကံၾကမၼာဆိုတဲ့ ေလွငယ္က ညည္းကို အတိတ္ ၂ႏွစ္ဆီ ျပန္ေခၚသြားတာပဲ၊ ခုဆို ညည္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အခ်ဳပ္အခ်ယ္ ကင္းကင္းနဲ႕ပူပင္ေသာက ျဖစ္စရာမရွိေတာ့ဘူးေပါ့၊ ညည္းလုပ္ခ်င္တဲ့ ဓမၼာရံုက ကုသိုလ္ေရးကိစၥေတြ ညည္းစိတ္ေရာကိုယ္ပါ လုပ္ႏိုင္ၿပီေပါ့“

မိန္းကေလးလည္း သမၺာန္သမား အဘိုးႀကီးစကားၾကားလိုက္ရေတာ့ စိတ္ထဲမွာရွင္လမ္းတစ္သြယ္ကိုဘြားခနဲ ျမင္လိုက္ရသလိုပဲ။
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ ကမ္းေပၚခုန္တက္လို႔ အဘိုးအိုကို ႏွဳတ္ဆက္ၿပီး ထြက္ခြာသြားေလေတာ့တယ္။

>>>>>>>>>>>

ကၽြန္မတို႔ကိုယ္၌က ကိစၥတစ္ခုခု အဆင္မေျပ၊ မေအာင္ျမင္ၿပီဆိုရင္ မ်ားေသာအားျဖင့္ မေျဖဆည္တတ္ၾကပါဘူး။ အဲ့ဒီ မေျဖဆည္ႏိုင္တာကေန မေကာင္းတဲ့ အာဃာတေတြ၊ ၀န္တိုမႈေတြ၊ ေသာကေတြက မိမိခႏၶာကိုယ္ထဲ ဖိစီးကိန္းေအာင္းလာရင္း အစိုင္အခဲေတြ ထုထည္နဲ႔ ရွိလာတတ္ပါတယ္။

ဒီစာႏွစ္ပုဒ္ကို ဖတ္ၿပီးေတာ့ ကၽြန္မသိလိုက္ရတာက အေကာင္းျမင္တတ္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ဟာ ဘ၀မွာေတြ႕ၾကံဳလာတဲ့ အခက္အခဲ အႏိုင္အရွဳံး အျပံဳး အမဲ့ေတြကို ကိုယ္တိုင္ရင္ဆိုင္ရတိုင္း အေကာင္းျမင္စိတ္ေလးေတြနဲ႔
ျဖည့္ေတြးၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ေနေပ်ာ္တဲ့ဘ၀ကို ကိုယ္တိုင္ ဖန္တီးတည္ေဆာက္လာႏိုင္မွာ မလြဲပါဘူး။ 

ဘ၀ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ ရွင္သန္ျခင္းနဲ႕ေသဆံုးျခင္းၾကားက အလႊာပါးေလးတစ္လႊာပါဘဲ။ အဲ့ဒီအလႊာေလးကို မေပါက္မျပဲ၊ မစြန္းမထင္းေအာင္ ႀကိဳးစားသူက ႀကိဳးစားၾက၊ ေပါက္ၿပဲစြန္းထင္း သူေတြကလည္းဖာေထး ေလွ်ာ္ဖြတ္ၾကနဲ႔ပဲ အခ်ိန္ေတြ တစ္ေရြ႕ေရြ႕ကုန္ ဆံုးရင္း ရွင္သန္ေနထိုင္ေနၾကရတာပါပဲေနာ္ ။ 

အေကာင္းျမင္စိတ္ေလးထားလို႔ ဘ၀ကို ကၽြန္မတို႔ ေက်ာ္ျဖတ္ၾကည့္ၾကရေအာင္လား....။
စာေရးဖို႔လည္း မုဒ္ကဘယ္လိုမွမ၀င္။ စာေတြလည္း မေရးျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္ၾက စိတ္ေတြက ဟိုေတြးဒီေတြးနဲ႔။ ဒါနဲ႕ ေနာက္ဆံုး စာေရးလို႔မရေပမယ့္ ငါစာေတြဖတ္ဘို႕ အခ်ိန္ရေနတာပဲလို႔ စိတ္ကို စာအုပ္ေတြစီ ျပန္လွည့္ လိုက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးေနလို႔ ေကာင္းသြားတယ္။ စာေတြေရးဖို႔ အဆင္မေျပတဲ့ အခိုက္အတန္႔မွာ ဟိုးတုန္းက အခ်ိန္မရလို႔ မဖတ္ႏိုင္တဲ့ စာအေၾကြးေတြကို ဖတ္လို႔ ရႏိုင္သေလာက္ ကၽြန္မ ဖတ္မယ္။ ဒီလို ဆံုးျဖတ္ၿပီးလိုက္တာနဲ႔ ကၽြန္မ ေခါင္းတစ္ခုလံုး ေပါ့ပါးသြားေတာ့တယ္။
အဲ့ဒီလို ေတြးမိလိုက္ခဲ့တာက ဖတ္ခဲ့ဖူးတဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးႏွစ္ခုက ကၽြန္မ ေခါင္းထဲ၀င္ေရာက္လာလို႔ပဲ ျဖစ္တယ္။

ပထမတစ္ခုက …>>>>>

အဘိုးႀကီး တစ္ေယာက္မွာ သမီး၂ေယာက္ရွိတယ္တဲ့။ သမီးႀကီးက ထီးေရာင္းတဲ့ ထီးဆိုင္ပိုင္ရွင္နဲ႕ အိမ္ေထာင္က်တယ္တဲ့။ သမီးငယ္က ေဆးဆိုးပန္းရိုက္ အလုပ္ရံုတစ္ရံု ထူေထာင္လုပ္ ကိုင္ေနၾကသတဲ့။ အဘိုးႀကီးက ေနသာတဲ့ ရာသီေန႕ေတြမွာ သမီးႀကီးရဲ႕ ထီးဆိုင္မေရာင္းရမွာ စိုးရိမ္ေနသတဲ့။ မိုးရြာတဲ့ေန႕မ်ားမွာေတာ့ သမီးငယ္ရဲ႕ ေဆးဆိုးပန္းရိုက္္ထည္ေတြ ေနမလွန္းရလို႕ မေျခာက္မွာ စိုးရိမ္ေနျပန္ေရာ။

ဒီလိုနဲ႕ ေန႕စဥ္ သမီးေတြရဲ႕အလုပ္ အဆင္မေျပမွာကို
ေတြးပူၿပီး ေသာကေရာက္ေနသတဲ့။ ရက္လေတြၾကာလာေတာ့ အဘိုးႀကီးလည္း ဒီေသာကေတြနဲ႕ က်န္းမာေရး ခ်ဴျခာလာေတာ့တယ္။ အတြင္းသိမိတ္ေဆြေကာင္းတစ္ဦးက ဒီလိုေျပာတယ္။

“ မိတ္ေဆြႀကီး.. ခင္ဗ်ားကေတာ့ သိပ္ကံေကာင္းတယ္ဗ်ာ.. မိုးရြာရင္ ခင္ဗ်ား သမီးႀကီးရဲ႕ ထီးဆိုင္မွာ လူစည္ကားတယ္ဗ်ာ၊ ေနပူျပန္ေတာ့ ခင္ဗ်ား သမီးငယ္ရဲ႕ ေဆးဆိုးပန္းရိုက္ထည္ေတြ ေရာင္းေကာင္းျပန္ေရာ။
ဘယ္ေန႔မဆို ခင္ဗ်ား သတင္းေကာင္းေတြ ၾကားေနရတာခ်ည္းပါလား “

ဒီစကားလည္း အဘိုးႀကီးၾကားေရာ “ ဟုတ္သားပဲ.. ငါ ဘာလို႕ အစက ဒီလို မေတြးေတာမိပါလိမ့္ “ လို႕လည္း စဥ္းစားလိုက္မိေရာ ပူပင္ေသာက စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကမွဳ မရွိေတာ့ပဲ အျမင္ေတြေျပာင္းသြားတဲ့အတြက္ ခ်ဳိ႕ယြင္းစျပဳေနတဲ့ က်န္းမာေရးလည္း တစ္စစနဲ႕ ျပန္ေကာင္းလာခဲ့တယ္။

တကယ္ေတာ့ ရာသီဥတုကလည္း ဒီအတိုင္းပဲ။ အေရာင္းအ၀ယ္ကလည္း ပံုမွန္ပါပဲ။ အဘိုးႀကီးရဲ႕ စိတ္သေဘာထားေျပာင္းလည္းသြားမွဳေပၚမွာ အက်ဳိး သက္ေရာက္မွဳေတြလည္း ေျပာင္းလည္းသြားရတာပါ။

ဒုတိယ ဖတ္ျဖစ္တဲ့ တစ္ပုဒ္ကေတာ့ …>>>>

စိတ္ဓာတ္အက်ႀကီးက်ေနတဲ့ မိန္းမငယ္တစ္ေယာက္။ ျမစ္ထဲဆင္းၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသဖို႔ လုပ္ခ်ိန္ သမၺာန္သမားအဘိုးႀကီးက ေတြ႕လို႕ ကယ္လိုက္တယ္။

“ မိန္းကေလး...ဘာလို႕ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႕ ေသေၾကာင္းၾကံခ်င္ရသလဲ “ လို႕ သမၺာန္သမား အဘိုးႀကီး က ေမးလိုက္တယ္။ မိန္းကေလးက ငိုၿပီးေျပာေလတယ္။

“ ကၽြန္မက ဆင္းရဲေတာ့ ဓမၼာရံုတစ္ခုမွ ေ၀ရာ၀စၥေတြ ကူလုပ္ေပးရပါတယ္။ လက္ထပ္ၿပီး ၂ႏွစ္အၾကာမွာ ေယာက်ာ္းကဆံုးတယ္၊ ေယာက်ာ္းဆံုးၿပီး မၾကာဘူး သားကလဲ ဆံုးျပန္တယ္၊ ဘာသာေရးအဆံုးအမနဲ႔ နီးေပမဲ့ သူတို႔မရွိမွေတာ့ ကၽြန္မဘ၀မွာ ရွင္သန္ေနထိုင္ေနရလဲ ဘာမ်ားထူးပါဦးမလဲရွင္ “ ..လို႕ ေျပာတယ္။

ဒီေတာ့ သမၺာန္သမား အဘိုးႀကီးကေမးတယ္။

“ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ႏွစ္မတိုင္မီက ညည္းဘယ္လို ေနခဲ့လဲ “

ဒီေတာ့ မိန္းမငယ္က..

“ အဲ့ဒီတုန္းက ကၽြန္မ လြတ္လြတ္လပ္လပ္နဲ႕ အခ်ဳပ္အခ်ယ္မရွိ အပူပင္မရွိေနခဲ့ပါတယ္ ”

“ အဲ့ဒီတုန္းက ညည္းမွာ လင္ေတြ သားေတြေရာ ရွိေနၿပီလား “

“ မရွိေသးပါဘူး “

“ ဒါဆိုရင္ ကံၾကမၼာဆိုတဲ့ ေလွငယ္က ညည္းကို အတိတ္ ၂ႏွစ္ဆီ ျပန္ေခၚသြားတာပဲ၊ ခုဆို ညည္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အခ်ဳပ္အခ်ယ္ ကင္းကင္းနဲ႕ပူပင္ေသာက ျဖစ္စရာမရွိေတာ့ဘူးေပါ့၊ ညည္းလုပ္ခ်င္တဲ့ ဓမၼာရံုက ကုသိုလ္ေရးကိစၥေတြ ညည္းစိတ္ေရာကိုယ္ပါ လုပ္ႏိုင္ၿပီေပါ့“

မိန္းကေလးလည္း သမၺာန္သမား အဘိုးႀကီးစကားၾကားလိုက္ရေတာ့ စိတ္ထဲမွာရွင္လမ္းတစ္သြယ္ကိုဘြားခနဲ ျမင္လိုက္ရသလိုပဲ။
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ ကမ္းေပၚခုန္တက္လို႔ အဘိုးအိုကို ႏွဳတ္ဆက္ၿပီး ထြက္ခြာသြားေလေတာ့တယ္။

>>>>>>>>>>>

ကၽြန္မတို႔ကိုယ္၌က ကိစၥတစ္ခုခု အဆင္မေျပ၊ မေအာင္ျမင္ၿပီဆိုရင္ မ်ားေသာအားျဖင့္ မေျဖဆည္တတ္ၾကပါဘူး။ အဲ့ဒီ မေျဖဆည္ႏိုင္တာကေန မေကာင္းတဲ့ အာဃာတေတြ၊ ၀န္တိုမႈေတြ၊ ေသာကေတြက မိမိခႏၶာကိုယ္ထဲ ဖိစီးကိန္းေအာင္းလာရင္း အစိုင္အခဲေတြ ထုထည္နဲ႔ ရွိလာတတ္ပါတယ္။

ဒီစာႏွစ္ပုဒ္ကို ဖတ္ၿပီးေတာ့ ကၽြန္မသိလိုက္ရတာက အေကာင္းျမင္တတ္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ဟာ ဘ၀မွာေတြ႕ၾကံဳလာတဲ့ အခက္အခဲ အႏိုင္အရွဳံး အျပံဳး အမဲ့ေတြကို ကိုယ္တိုင္ရင္ဆိုင္ရတိုင္း အေကာင္းျမင္စိတ္ေလးေတြနဲ႔
ျဖည့္ေတြးၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ေနေပ်ာ္တဲ့ဘ၀ကို ကိုယ္တိုင္ ဖန္တီးတည္ေဆာက္လာႏိုင္မွာ မလြဲပါဘူး။

ဘ၀ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ ရွင္သန္ျခင္းနဲ႕ေသဆံုးျခင္းၾကားက အလႊာပါးေလးတစ္လႊာပါဘဲ။ အဲ့ဒီအလႊာေလးကို မေပါက္မျပဲ၊ မစြန္းမထင္းေအာင္ ႀကိဳးစားသူက ႀကိဳးစားၾက၊ ေပါက္ၿပဲစြန္းထင္း သူေတြကလည္းဖာေထး ေလွ်ာ္ဖြတ္ၾကနဲ႔ပဲ အခ်ိန္ေတြ တစ္ေရြ႕ေရြ႕ကုန္ ဆံုးရင္း ရွင္သန္ေနထိုင္ေနၾကရတာပါပဲေနာ္ ။ 
Credit To ျမေသြးနီ

အေကာင္းျမင္စိတ္ေလးထားလို႔ ဘ၀ကို ကၽြန္မတို႔ ေက်ာ္ျဖတ္ၾကည့္ၾကရေအာင္လား....။
Read More »

လက္ေခ်ာင္းေလးေတြ အသံုးျပဳၿပီး ေဝဒနာကုသ ၾကည့္ရေအာင္ ေတာ္႐ုံ နဲ့ အိပ္မေပ်ာ္တတ္သူ ျဖစ္ေနပါ သလား ?


အႏွိပ္ခံၿပီးရင္ အိပ္ေပ်ာ္တာ ပိုမို ျမန္ဆန္တယ္လို႔ အိပ္မေပ်ာ္တတ္သူေတြက ေျပာၾကပါတယ္။ ေလ့လာမႈ တစ္ခု အရလည္း တစ္ေန႔ကို ႏွစ္ႀကိမ္ ႏႈန္းနဲ႔ ၁ဝ ရက္ၾကာ အႏွိပ္ခံၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ အိပ္စက္မႈ ဆိုင္ရာ ျပႆနာေတြ အားလံုး ေျဖရွင္း သြားႏိုင္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။
မိမိဘာသာ လုပ္ၾကည့္ပါ
သင့္ လက္မထိပ္နဲ႔ လက္ညႇိဳးထိပ္ ကို ပံုမွာ ျပထားတဲ့ အတိုင္း ငါးမိနစ္ခန္႔ ဖိထားေပးပါ။ လက္မထိပ္ဟာ အိပ္ေပ်ာ္မႈ ေကာင္းေစၿပီး အိပ္/ထ စက္ဝန္းကို ညီမွ်မႈ ရွိေအာင္ ထိန္းခ်ဳပ္ ေပးထားတဲ့ ဦးေႏွာက္ အတြင္းမွ Pineal အက်ိတ္နဲ႔ ဆက္စပ္မႈ ရွိတာေၾကာင့္ လို႔ ဆိုပါတယ္။

စိတ္ဖိစီးမႈ မ်ားလို့ ေခါင္းကိုက္ ေနပါ သလား?
လက္မနဲ႔ လက္ညႇိဳးၾကားက အသားဆိုင္ ေနရာကို ဖိအားေပးပါ။ ဒီလို ဖိအား ေပးတာေၾကာင့္ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ၿပီး ခံစားမႈ ေကာင္းေစကာ တက္ၾကြမႈ ရွိလာႏိုင္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒီလို ဖိႏွိပ္တာေၾကာင့္ ရရွိတဲ့ အက်ဳိးေက်းဇူးဟာ ၁ဝ ေအာင္စ စာ ေကာ္ဖီ တစ္ခြက္ ေသာက္တာနဲ႔ ညီမွ်တ့ဲ စြမ္းအင္ အျမန္ ရရွိေစတယ္လို႔ သုေတသီ ေတြက ဆိုပါတယ္။
မိမိဘာသာ လုပ္ၾကည့္ပါ
လက္တစ္ဖက္ရဲ႕ လက္မနဲ႔ လက္ညႇိဳးကို ယူၿပီး တျခား လက္တစ္ဖက္ရဲ႕ လက္မနဲ႔ လက္ညႇိဳးၾကား V ပံုသဏၭာန္ ေနရာကို ဖိႏွိပ္ ေပးပါ။ ငါးမိနစ္ခန္႔ ဖိညႇစ္ ထားတာေၾကာင့္ ေခါင္းကိုက္တာနဲ႔ ပင္ပန္းတာေတြ သက္သာ သြားႏိုင္ ပါတယ္။ သင္ ကိုယ္ဝန္ ေဆာင္ထား ရရင္ေတာ့ ဒီလို ဖိႏွိပ္မႈမ်ဳိး မလုပ္မိ ပါေစနဲ႔။ ဗိုက္နာ(contraction) လာႏိုင္လို႔ပါ။

ဓမၼတာ လာလို့ ကိုက္ခဲ ေနပါ သလား?
အပ္စိုက္ ကုထံုးေၾကာင့္ စိတ္တိုတာ၊ စိတ္ခံစားမႈ မေကာင္းတာနဲ႔ ဗိုက္ေအာင့္တာ လိုမ်ဳိး အမ်ဳိးသမီးေတြမွာ ျဖစ္တတ္တဲ့ ဓမၼတာ အႀကိဳ ေဝဒနာေတြကို ၄၇ ရာခိုင္ႏႈန္းခန္႔ သက္သာ သြားႏိုင္တယ္ လို႔ ေလ့လာမႈ အရ သိရပါတယ္။
မိမိ ဘာသာ လုပ္ၾကည့္ပါ
လက္ဖမိုးကို သင့္ မ်က္ႏွာဘက္ ထားၿပီး လက္ေကာက္ဝတ္ အဆစ္ရဲ႕ အေပၚ ေနရာကို ပံုမွာ ျပထားတဲ့ အတိုင္း စကၠန္႔ ၃ဝ ခန္႔ ဖိႏွိပ္ပါ။ တျခား လက္ေကာက္ဝတ္ ေနရာ ကိုလည္း အဲဒီအတိုင္း ဖိႏွိပ္ပါ။ သားအိမ္နဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ ေနရာ ျဖစ္ၿပီး ဗိုက္ေအာင့္တာ၊ ေလပြတာနဲ႔ ဓမၼတာ အႀကိဳ ေဝဒနာေတြ သက္သာ သြားႏိုင္ ပါတယ္။

အစာမေၾကလို့ ဗိုက္ေအာင့္ ေနပါ သလား?
New Jersey Memorial ေဆး႐ံု မွ ေလ့လာမႈ အရ ဝမ္းဗိုက္ နာက်င္သူ ၁ဝ ေယာက္ အနက္ ၉ ေယာက္ဟာ အပ္ စိုက္ကုထံုးေၾကာင့္ ေဝဒနာသက္သာသြား တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ တျခားေလ့လာမႈ တစ္ခုအရလည္း ဝမ္းပ်က္ဝမ္းေလွ်ာသူ ေတြ ၁ဝဝ ရာခိုင္ႏႈန္းဟာလည္း ဒီကုထံုး ေၾကာင့္ ေျခာက္နာရီ အတြင္း ေဝဒနာ သက္သာ သြားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
မိမိ ဘာသာ လုပ္ၾကည့္ပါ
သင္ရဲ႕ ဘယ္ဘက္လက္ကို သင့္ မ်က္ႏွာဘက္မွာ ထားၿပီး သင့္လက္မနဲ႔ လက္အရင္း ေအာက္က အသားစိုင္ ေနရာကို ပံုမွာ ျပထားတဲ့ အတိုင္း ဖိႏွိပ္ ေပးပါ။ ၿပီးရင္ သင့္ လက္မကို လက္သန္းဆစ္ ေအာက္ ေရာက္တဲ့ အထိ ဖိအားေပးၿပီး ဆက္ဆြဲ သြားပါ။ ငါးမိနစ္ခန္႔ ျပဳလုပ္ တာေၾကာင့္ အစာအိမ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ေဝဒနာေတြ သက္သာ သြားႏိုင္ ပါတယ္။

ႏွာပိတ္ ေနပါ သလား?
လက္ေခ်ာင္း ၁ဝ ေခ်ာင္း စလံုးရဲ႕ ထိပ္ပိုင္းဟာ ဦးေႏွာက္ နဲ႔ ႏွာေခါင္း လိုဏ္ေခါင္း (Sinus) ေတြနဲ႔ ဆက္စပ္မႈ ရွိၿပီး လက္ေခ်ာင္းထိပ္ ေတြကို ဖိႏွိပ္ ထားတာေၾကာင့္ ႏွာေစး၊ ႏွာပိတ္တာ သက္သာ ႏိုင္တယ္ လို႔ ဆိုပါတယ္။
မိမိ ဘာသာ လုပ္ၾကည့္ပါ
သင့္ လက္မနဲ႔ လက္ညႇိဳးကို အသံုးျပဳၿပီး လက္ေခ်ာင္းတိုင္းရဲ႕ ထိပ္ပိုင္းကို တစ္စကၠန္႔စီ ခန္႔ ဖိကိုင္ထားပါ။ နာက်င္မႈ ေဝဒနာ ခံစားရရင္ အဲဒီ ေနရာကို အထူး အေလး ထားၿပီး နည္းနည္း ၾကာၾကာေလး ဖိထားေပးပါ။


Credit>>>> pupuu :က်န္းမာေရး
Read More »

ငါးခ်ဥ္လုပ္စားရေအာင္ေလ

ငါးခ်ဥ္စားခ်င္တာၾကာပါျပီ။ ကိုယ္တိုင္လုပ္ဖို႕ၾကိဳးစားခဲ့ေပမယ့္မေအာင္ျမင္ခဲ့ဘူး။ ေနာက္ပိုင္း စားခ်င္တဲ့စိတ္ကိုေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ထားထားတာ၊ အရင္အပတ္က ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ ျမန္မာ မိသားစုအိမ္သြားလည္ရင္းနဲ႔ သူငါးခ်ဥ္စမ္းလုပ္ထားတဲ့အေၾကာင္း၊ ေအာင္ျမင္တဲ့အေၾကာင္း၊ အဲဒီေန႔က ငါးခ်ဥ္ဗူးကိုဖြင့္ သူကိုယ္တိုင္ေၾကာ္ေပးပါတယ္။ ငါးခ်ဥ္ဗူးကုိေခ်ာင္းၾကည့္ေတာ့ ထမင္းလံုးမာမာေလး ေတြေတြ႔တယ္..အဲဒီမာတဲ့ထမင္းက မက်က္ေသးတဲ့ထမင္းနဲ႕တူတယ္။ သူက ေနာက္မွေအးေဆး လုပ္နည္းေျပာျပမယ္ဆိုျပီးအဲဒီေန႔ အျခားအေၾကာင္းေတြဆီ စကားဆက္ေရာက္သြားတာနဲ႔ ကၽြန္မျပန္လာတဲ့အထိ သူေျပာဖို႕ေမ့သြားတယ္။
မ်က္ေစ့ထဲမွာ အဲဒီငါးခ်ဥ္ဘဲစြဲေနတာေၾကာင့္ ငါးသြား၀ယ္ပီး လုိခ်င္တဲ့အတံုးအေနခုတ္ခိုင္းတယ္။

 
ဒီငါးက ငါးသေလာက္လိုဘဲ..ျမန္မာလိုဘယ္လိုေခၚလဲမသိ၊ အရိုးေသးေသးမႊားမႊားေတြ အရမ္းမ်ားတယ္။ ဒါကေတာ့ ကၽြန္မလုပ္တဲ့နည္းေလးပါ..
  1. ငါးကုိအေၾကးခြံက်န္တာေလးေတြနဲ႔ ဗိုက္ထဲက ဟာေလးေတြကိုေသခ်ာေဆး။
  2. ျပီးရင္ေတာ့ ဆားၾကမ္းနဲ႔ နယ္ပီး ၃ နာရီေလာက္ႏွပ္ထားပါတယ္။
  3. ငါးဆားနယ္ထားတဲ့အခ်ိန္ ထမင္းကိုစခ်က္ပါတယ္၊ ထမင္းအိုးမီးမေျပာင္းခင္ ဆန္မက်က္ခင္ ေလးမွာ ထမင္းလိုသေလာက္ခပ္ထုပ္ပါတယ္။
  4. ထမင္းကို ဆားၾကမ္းနဲနဲေရာေမႊျပီးအေအးခံထားပါတယ္။
  5. ေလလံုတဲ့ဗူးအလြတ္တစ္လံုးအဆင္သင့္လုပ္ထားပါ
  6. ဆားနယ္ျပီးႏွပ္ထားတဲ့ငါးကုိ ေရနဲ႔ဖြဖြေလးျပန္ေဆးပါတယ္.. ျပီးရင္ေရခဏစစ္ထားပါ။
  7. ေရစစ္ပီးသားငါးကို ဆားနယ္ထားတဲ့ထမင္း (မက်က္ေသးတဲ့ထမင္း) နဲ႔သိပ္ပီးနယ္ပါ။
  8. ဗူးထဲကိုဖိသိပ္ပီးစီထည့္ပါ။
  9. မနက္ပိုင္းနဲ႔ ညေနပိုင္း ၃ နာရီေလာက္ (ခန္႔မွန္း) ေနျပပါ။
  10. ၃ ရက္ေလာက္မွာေတာ့ဗူးဖြင့္ျပီး ဆီ/ေရစုပ္ အ၀တ္နဲ႔ဗူးအ၀ကိုလံုေအာင္ပိတ္ပီး ေဇာက္ထိုး (၂) နာရီေလာက္ထားပါတယ္..ဗူးဖြင့္လိုက္ရင္ ေရာင္းတဲ့ငါးခ်ဥ္အနံ႕လို ရေနပီ။ (မမလုလုကို လွမ္းေမးေတာ့ ေဇာက္ထိုးထားလို႔ေျပာတယ္၊ အထဲကအရည္ေတြစစ္ထြက္သြားေအာင္၊ ေမးတဲ့ရက္က ၃ရက္ေျမာက္ျဖစ္ေနပီ ၊ ဟီးး)
  11. ငါးခ်ဥ္ဗူးကေရအမ်ားၾကီးေတာ့မထြက္ပါဘူး၊ အသားထဲကနဲနဲစိမ့္ထြက္လာတဲ့အရည္ေတြ ေဇာက္ထိုးထားတဲ့ အခ်ိန္တြင္းမွာစစ္သြားပါတယ္။
  12. ပီးရင္ေတာ့အ၀တ္စဖယ္ပီး ဗူးထဲျပန္သိပ္ထည့္ပါတယ္။
  13. ကၽြန္မ ငါးခ်ဥ္စားရင္ ငါးသတ္သတ္သာပိုႏွစ္သက္တာမို႕ ထမင္းေတြအကုန္ေဆးပစ္လိုက္ ပါတယ္။
  14. ငါးအသားခ်ဥ္းဗူးေလးထဲျပန္သိပ္ထည့္၊ အဖံုးလံုေအာင္ပိတ္ပီး ေရခဲေသတၱာထဲထည့္ ထားလိုက္ပါတယ္။
လိုရင္ထုတ္ေၾကာ္စားရံုပါဘဲ။  ငါးအရိုးေလးေတြနဲ႔ႏူးပီးစားလို႔အရမ္းေကာင္းပါတယ္။  ငါးအသားလဲ တင္းတင္းေလးရွိေနတုန္းဘဲ။ ခ်ဥ္လဲခ်ဥ္တယ္၊ စိမ့္လဲအေတာ္စိမ့္ပါတယ္။  ငရုတ္သီးေလးနဲ႔ေၾကာ္ရင္ အားလံုးခံတြင္းေတြ႔မွာ ေသခ်ာတယ္။  း)



ငါးခ်ဥ္လုပ္ရန္ဗူးထဲထည့္သိပ္ထားစဥ္
(၃)ရက္ေျမာက္ ဗူးဖြင့္လိုက္စဥ္
ငါးခ်ဥ္မွထမင္းမ်ားေဆးထုတ္အျပီး

ငါးခ်ဥ္ေၾကာ္
စႏၵာကူးမွတဆင့္မွ်ေ၀ပါသည္
Read More »

ဥာဏ္ေကာင္းေစရန္ နည္းလမ္း ၁၀ခ်က္

ဥာဏ္ေကာင္းကိုေကာင္းေစရပါမယ္လို႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူ။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ဦးေႏွာက္ကို ဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္ေစမယ့္ နည္းလမ္းမ်ား ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဘာသာျပန္ မွ်ေဝေပးလိုက္ပါတယ္။
1.    Go for a walk with a friend
လုပ္ငန္းခြင္ရယ္လို႔မဟုတ္ပါဘူး။ သင္တန္း၊ေက်ာင္း တက္သူမ်ားအေနနဲ႔လည္း ရံုးတက္၊ ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း နဲ႔သြားရပါမယ္။ အဲဒီလိုသြားျခင္းက လူမွုဆက္ဆံေရး၊ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာေလ့က်င့္ခန္း၊ စိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာ တက္ၾကြေရး တုိ႔မွာ တိုးတက္ေစမွာ ျပီး ဦးေႏွာက္ကို သန္မာေစပါတယ္။
2.    Solve Puzzles, Play Games
ဥာဏ္စမ္းဂိမ္းမ်ား၊ ပေဟဌိဂိမ္းမ်ား ေဆာ့ကစားေပး ရပါမယ္။ ေျဖရွင္းရ ခက္ေသာ ဆူဒိုခု၊ စာလံုးစီ တို႔ကို ေဆာ့ကစား ေပးျခင္း၊ အလြယ္တ ကူ ေဆာ့ရေသာ ဖုန္းထဲမွ ဂိမ္း၊ ကြန္ပ်ဴတာဂိမ္း၊ ကစားကြင္း ဂိမ္း အစရွိသျဖင့္တို႔ကို မိနစ္ပိုင္း ေဆာ့ကစားေပးျခင္းတုိ႔ ျပဳလုပ္ေပးရပါမယ္။ ယင္းကဲ့သုိ႔ ေဆာ့ကစားျခင္းက ဦးေႏွာက္ေသြးဆဲလ္ေတြကို တက္ၾကြေစျပီး တစ္စံုတစ္ခုအေပၚ  အာရံုစူးစိုက္ႏိုင္မွု အားကို ေကာင္းေစပါတယ္။
3.    Meditate
တရားထုိင္ျခင္းက လြယ္ကူေသာ အလုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ အခ်ဳိ ႔က ခက္ခဲေသာ အလုပ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ မထိုင္ႏိုင္လည္း ထိုင္ႏိုင္ သေလာက္ မိနစ္ပိုင္း တရားထိုင္ေပးျခင္းလည္း ျပဳလုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ တရားထိုင္တဲ့ အေလ့အက်င့္ကို ေန႔စဥ္မဟုတ္ေတာင္ ၂ ရက္တစ္ခါေလာက္ ျပဳ လုပ္ေပးျခင္းျဖင့္ မွတ္ဥာဏ္ေကာင္းေစပါတယ္။
4.    Eat healthy
မိမိစားသမွ် အစားအေသာက္အားလံုးမွ အာဟာရႏွင့္ ေအာက္စီဂ်င္မ်ားရဲ ႔ ၂၀ ရာခိုင္ႏွုန္းကို ဦးေႏွာက္က အသံုးျပဳပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိမိစားေသာက္ တဲ့အစားအစာမ်ားကို ဦးေႏွာက္အတြက္ အေရးပါ တယ္ဆုိတာ သိထားရ မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်န္းမာေရးနဲ႔ ညီညြတ္တဲ့ အစားအေသာက္မ်ား စားေသာက္ေပးျခင္းျဖင့္ ဦးေႏွာက္ကို က်န္းမာဖြံ ႔ျဖိဳးေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
5.    Think positive
အရာအားလံုးကို အေကာင္းျမင္ေပးဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ စိတ္ဖိအားနဲ႔ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကမွုမ်ားက ဦးေႏွာက္ထဲက Neuron ေတြ ကို ေသဆံုးေစ ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘယ္ေလာက္ပဲ အခက္အခဲ၊ ျပႆနာမ်ားနဲ႔ ၾကံဳၾကံဳ အေကာင္းဘက္က ျမင္ေပးတဲ့ စိတ္ထားႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားရပါမယ္။ ယင္းကဲ့သို႔ အေကာင္းဘက္က ျမင္ေပး၊ စာနာေပးတတ္ျခင္းက ဦးေႏွာက္က ဆဲလ္ အသစ္ေတြ ပိုမို တိုးတက္ေစျပီး စိတ္ဖိအားနဲ႔ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကမွုမ်ားကို ဖယ္ရွားေပးပါတယ္။
6.    Laugh It Up
ရယ္ေမာတတ္တဲ့ အက်င့္ရွိဖို႔လည္း လိုအပ္ပါတယ္။ ရယ္ေသာ သူသည္ အသက္ရွည္၏ ဆုိတဲ့အတိုင္း ရယ္ေမာျခင္းက ရုပ္ပိုင္း၊ စိတ္ပိုင္းနာက်င္မွု မ်ားကို ေလ်ာ့ခ်ေပးပါတယ္။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနတတ္သူ၊ ရယ္ေမာလြယ္တတ္သူမ်ားဟာ သဘာဝ အေလ်ာက္ စိတ္ဖိအား နည္းသူမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဟာသရုပ္ရွင္မ်ားၾကည့္ျခင္း၊ ဟာသေနာက္ေျပာင္ေျပာဆုိျခင္း တို႔က ဦးေႏွာက္ထဲက endorphin –level ကိုျမင့္တက္ေစပါတယ္။
7.    Listen To Music
သီခ်င္းနားေထာင္ျခင္းကလည္း စိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာ၊ ဥာဏ္ရည္ဥာဏ္ေသြး ကို ျမင့္တက္ေစပါတယ္။ အေတြးအေခၚ သစ္ေတြရႏိုင္ျပီး ထူးျခားတဲ့ စိတ္ကူးဆန္းေတြ ျဖစ္ေပၚေစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သီခ်င္းနားေထာင္ျခင္းက ဦးေႏွာက္ရဲ ႔ ညာဘက္အျခမ္းကို သန္မာေစတယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။
8.    Do Self-Hypnosis
Hypnosis ဆိုတာ စိတ္ညိဳ႔ျခင္းကိုဆိုလိုပါတယ္။ ဒီေတာ့ Self-Hypnosis က မိမိကိုယ္ကိုယ္ စိတ္ညိဳ ႔ျခင္းလို႔ ဘာသာျပန္ႏိုင္ပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ မိမိကုိယ္ကိုယ္ စိတ္ညိဳ႔ျခင္း၊ အိပ္ေငြ႔ခ်ျခင္း ထူထူေထြးေထြးမဟုတ္ပါ။ ဥပမာ- လကုန္ ရက္ တစ္ရက္ရက္မွာ လုပ္စရာတစ္ခုရွိသည္ဆုိပါစုိ႔။ ယင္းေန႔ကို အမွတ္ရေနျပီး တကယ္ပဲ ယင္းေန႔မွာ မေမ့မေလ်ာ့ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္တာမ်ိဳး၊ မနက္အိပ္ယာ ၆နာရီထဖို႔ စီစဥ္ထားရင္ တကယ္ပဲ ၆ နာရီတိတိမွာ ႏွိုးဆက္မပါပဲ ကိုယ္တုိင္ ထႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားတာမ်ဳိးကို ဆိုလိုပါတယ္။ မေမ႔မေလ်ာ့ပဲ အိပ္ဆက္ႏိုင္ျခင္းမ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။
အနာဂတ္မွာ ျပဳလုပ္ရန္ စီစဥ္ထားတဲ့ လုပ္ငန္းမ်ားကို တကယ္ပဲ မျပတ္မကြက္ေအာင္ ျပဳလုပ္ႏိုင္ျပီး အျခား သာမန္ လုပ္ငန္းမ်ားအေပၚလည္း ဆိုးက်ိဳးမသက္ေရာက္ေစတာမ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးေႏွာက္ကို ဒီလို မွတ္သားခိုင္းေစႏိုင္မွုက စိတ္ဖိအားေလ်ာ့ခ်ႏိုင္ျပီး အေတြးအေခၚမ်ားကို ပိုမို ရွင္းလင္းျပတ္သားေစပါတယ္။
9.    Set Goals
ရည္မွန္းခ်က္ထားရပါမယ္။ ေျခာက္လအတြင္းျဖစ္လာမယ့္ရည္မွန္းခ်က္၊ တစ္ႏွစ္အတြင္း ျဖစ္လာမယ့္ ရည္မွန္းခ်က္ အစရွိသျဖင့္ ပန္းတိုင္တစ္ခုခု ထားျပီး ၾကိဳးစားလုပ္ကိုင္တတ္ရပါမယ္။ ဘဝရည္ရြယ္ခ်က္မဲ့ လုပ္ကိုင္ေနျခင္းက ဦးေႏွာက္ရဲ ႔ ေတြးေခၚစဥ္းစားႏိုင္မွု စြမ္းအား ေလ်ာ့ ခ်ေစပါတယ္။ ရည္မွန္းခ်က္ ပန္းတိုင္ ထားတတ္သူမ်ားက ဦးေႏွာက္ဥာဏ္ ရည္ အျမဲ ဖြံ႔ျဖိဳးေနျပီး ဘဝမွာ ေအာင္ျမင္မွုကို အတိုင္းအတာ တစ္ခုအတြင္း ရတတ္ၾကပါတယ္။
10.    Follow a Sleep and Wake up Routine
ေစာေစာအိပ္၊ ေစာေစာထ ဆုိတာထက္ အခ်ိန္မွန္ အိပ္၊ အခ်ိန္မွန္ ထလို႔ ေျပာရင္ ပုိမွန္ပါတယ္။ ညဘက္ သန္းေခါင္ေက်ာ္ေအာင္ မအိပ္ပဲ ေနျပီး မနက္ အိပ္ယာထေနာက္က်သူမ်ားဟာ ဦးေႏွာက္ေလးလံ ထိုင္းမွိုင္းပါတယ္။ ဒီမွာ အိပ္ေဆး အသံုးျပဳပါက အိပ္ေရးဝေပမယ့္ မွတ္ဥာဏ္ခ်ိဳ ႔ယြင္းမွုကို ျဖစ္ေပၚေစပါတယ္။ ညအိပ္ေနာက္က်ျပီး အိပ္ယာေစာေစာထရတာကလည္း စိတ္ပိုင္းေရာ၊ ရုပ္ပိုင္းေရာ ထိခိုက္ေစပါ တယ္။ ေစာေစာ အိပ္ေပမယ့္၊ ေနာက္က်မွ ထတာမ်ိဳးကလည္း ဦးေႏွာက္ရဲ ႔လုပ္ေဆာင္ခ်က္ကို ေႏွးေကြးေစပါတယ္။ ဒီေတာ့ ပံုမွန္ခ်ိန္အိပ္ျပီး ပံုမွန္ခ်ထားျခင္း က အိပ္ေရးဝဝ အိပ္ေစျပီး စိတ္ေရာ၊ကိုယ္ေရာ က်န္းမာေစပါတယ္။ ဦးေႏွာက္ကို လန္းဆန္းေစပါတယ္။
အထက္ပါအခ်က္မ်ားအတိုင္း က်င့္သံုးသြားရင္ ဥာဏ္ေကာင္းမလာ ရင္ေတာင္ လူမွုပတ္ဝန္းက်င္မွာ အျမဲ စမတ္က်ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေစပါတယ္။ သာမန္ ေနထိုင္တတ္သူမ်ားနဲ႔စာရင္ အထက္ပါ ၁၀ခ်က္အတိုင္း လုပ္ေဆာင္သြားသူမ်ားက  ဥာဏ္ရည္ ဖြံ႔ျဖိဳးမွု ျမန္ဆန္ျပီး ဘဝအခက္အခဲမ်ားၾကား ေအာင္ျမင္မွု ရရွိရန္ အခြင့္ အလမ္းပိုမ်ားေၾကာင္း သုေတသန ဝဘ္ဆိုဒ္ တစ္ခုက ေဖာ္ျပထားပါတယ္။
----
Ref:unu-facts
Credited by ေအာင္ခမ္း (ရိုးရာေလး)
Read More »

ဆားဝက္ၿခံမ်ားကို တိုက္ထုတ္နည္းမ်ား

 ဆားဝက္ၿခံမ်ားကို တိုက္ထုတ္နည္းမ်ား
Monday, June 03, 2013

မ်က္ႏွာေပၚမွ ဆားဝက္ၿခံမ်ားဟာ အလွအပ အတြက္ မဟာရန္သူေတာ္မ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဆား ဝက္ၿခံေၾကာင့္ စိတ္ညစ္ေနရသူေတြ အတြက္ တိုက္ထုတ္နည္းေလးေတြ တင္ျပလိုက္ပါတယ္။

ခရမ္းခ်ဥ္သီးေဖ်ာ္ရည္
ခရမ္းခ်ဥ္သီး ေတြကို အေစ့ေတြဖယ္ၿပီး ညႇစ္ထားတဲ့ အရည္ကို ဆားဝက္ၿခံ ေပၚမွာ အုပ္တာဟာ အေကာင္း ဆံုး ေပါင္းတင္ ေဆးပါပဲ။ ခရမ္းခ်ဥ္သီး အ ႏွစ္ရည္ကို ဆားဝက္ၿခံ ျဖစ္တဲ့ေနရာမွာ ၁ဝ မိနစ္ ခန္႔ထားၿပီး ေရေအးျဖင့္ ျပန္လည္ ဖယ္ရွားပါ။

ရႊံ႕ေစးေရ
ရႊံ႕ေစးေရကေတာ့ ဝက္ၿခံက အဆီေတြကို စုပ္ယူမယ့္ အေကာင္းဆံုး သဘာ ဝေရပါ။ ဆိုးဝါးျပင္းထန္တဲ့ ဝက္ၿခံေတြ အတြက္ လိမ္းရလည္းေအးၿပီး အဆီ စုပ္မႈလည္း အားေကာင္းတဲ့ ရႊံ႕ေရ ေပါင္းတင္ေဆးက ပိုမို ထိေရာက္ပါတယ္။ ေစ်းကြက္ထဲမွာ အသင့္လုပ္ၿပီးသား ရႊံ႕အေျခခံ ေပါင္းတင္ေဆးေတြ ရွိပါ တယ္။

ႏြားႏို႔ရည္
ႏြားႏို႔စစ္စစ္ အနည္းငယ္ကို ဂြမ္းသန္႔သန္႔ေလးနဲ႔ အနည္းငယ္ယူၿပီး အမည္း စက္ေတြ ေပၚကို ၁၅ မိနစ္ခန္႔ ထားေပးပါ။ အမည္းစက္ သို႔မဟုတ္ ဝက္ၿခံေ ခါင္းေတြ ႏူးညံ့လာၿပီး ဖယ္ရ ပိုလြယ္ကူတာ ေတြ႔ရပါမယ္။

သြားတိုက္ေဆး
ႏွာေခါင္းေပၚက အမည္းစက္၊ ဆားဝက္ၿခံေတြ အတြက္ အ႐ိုးရွင္းဆံုး နည္းက သြားတိုက္ေဆးပါ။ သြားတိုက္ ေဆး အနည္းငယ္ကို ေရစြတ္ထားတဲ့ ႏွာေခါင္ းေပၚ လိမ္းေပးပါ (မ်က္လံုးကို သတိထားပါ) စိုေနတဲ့ သြားတိုက္တံေလးနဲ႔ သြားတိုက္ေဆး ပြတ္ထားတဲ့ ေနရာကို ျဖည္းျဖည္းေလး ေန႔စဥ္ ပြတ္ေပးပါ။ ဒီနည္း လမ္းဟာ အျငင္းပြားဖြယ္ရာ ရွိေပမဲ့ ဆားဝက္ၿခံ ရွိသူမ်ား အတြက္ေ တာ့ အလြယ္ဆံုး နည္းလမ္းေလးပါ။ ဒီနည္းသံုးၿပီးလွ်င္ သြားပြတ္တံကို ေရေ ႏြး ပူပူျဖင့္ ေစ့စပ္စြာ ေဆးေၾကာ သန္႔စင္ပါ။ ၾကယ္ရီ

ျမ၀တီ
မ်က္ႏွာေပၚမွ ဆားဝက္ၿခံမ်ားဟာ အလွအပ အတြက္ မဟာရန္သူေတာ္မ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဆား ဝက္ၿခံေၾကာင့္ စိတ္ညစ္ေနရသူေတြ အတြက္ တိုက္ထုတ္နည္းေလးေတြ တင္ျပလိုက္ပါတယ္။

ခရမ္းခ်ဥ္သီးေဖ်ာ္ရည္
ခရမ္းခ်ဥ္သီး ေတြကို အေစ့ေတြဖယ္ၿပီး ညႇစ္ထားတဲ့ အရည္ကို ဆားဝက္ၿခံ ေပၚမွာ အုပ္တာဟာ အေကာင္း ဆံုး ေပါင္းတင္ ေဆးပါပဲ။ ခရမ္းခ်ဥ္သီး အ ႏွစ္ရည္ကို ဆားဝက္ၿခံ ျဖစ္တဲ့ေနရာမွာ ၁ဝ မိနစ္ ခန္႔ထားၿပီး ေရေအးျဖင့္ ျပန္လည္ ဖယ္ရွားပါ။

ရႊံ႕ေစးေရ
ရႊံ႕ေစးေရကေတာ့ ဝက္ၿခံက အဆီေတြကို စုပ္ယူမယ့္ အေကာင္းဆံုး သဘာ ဝေရပါ။ ဆိုးဝါးျပင္းထန္တဲ့ ဝက္ၿခံေတြ အတြက္ လိမ္းရလည္းေအးၿပီး အဆီ စုပ္မႈလည္း အားေကာင္းတဲ့ ရႊံ႕ေရ ေပါင္းတင္ေဆးက ပိုမို ထိေရာက္ပါတယ္။ ေစ်းကြက္ထဲမွာ အသင့္လုပ္ၿပီးသား ရႊံ႕အေျခခံ ေပါင္းတင္ေဆးေတြ ရွိပါ တယ္။

ႏြားႏို႔ရည္
ႏြားႏို႔စစ္စစ္ အနည္းငယ္ကို ဂြမ္းသန္႔သန္႔ေလးနဲ႔ အနည္းငယ္ယူၿပီး အမည္း စက္ေတြ ေပၚကို ၁၅ မိနစ္ခန္႔ ထားေပးပါ။ အမည္းစက္ သို႔မဟုတ္ ဝက္ၿခံေ ခါင္းေတြ ႏူးညံ့လာၿပီး ဖယ္ရ ပိုလြယ္ကူတာ ေတြ႔ရပါမယ္။

သြားတိုက္ေဆး
ႏွာေခါင္းေပၚက အမည္းစက္၊ ဆားဝက္ၿခံေတြ အတြက္ အ႐ိုးရွင္းဆံုး နည္းက သြားတိုက္ေဆးပါ။ သြားတိုက္ ေဆး အနည္းငယ္ကို ေရစြတ္ထားတဲ့ ႏွာေခါင္ းေပၚ လိမ္းေပးပါ (မ်က္လံုးကို သတိထားပါ) စိုေနတဲ့ သြားတိုက္တံေလးနဲ႔ သြားတိုက္ေဆး ပြတ္ထားတဲ့ ေနရာကို ျဖည္းျဖည္းေလး ေန႔စဥ္ ပြတ္ေပးပါ။ ဒီနည္း လမ္းဟာ အျငင္းပြားဖြယ္ရာ ရွိေပမဲ့ ဆားဝက္ၿခံ ရွိသူမ်ား အတြက္ေ တာ့ အလြယ္ဆံုး နည္းလမ္းေလးပါ။ ဒီနည္းသံုးၿပီးလွ်င္ သြားပြတ္တံကို ေရေ ႏြး ပူပူျဖင့္ ေစ့စပ္စြာ ေဆးေၾကာ သန္႔စင္ပါ။ ၾကယ္ရီ

Credited by ျမ၀တီ

Read More »

ဘဏ္လုယက္မႈက ရတဲ့ သင္ခန္းစာ

ဘဏ္လုယက္မႈက ရတဲ့ သင္ခန္းစာ
▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬
သင္ေလ့လာထားမႈ အေပၚမွာပဲ အာရုံစုိက္တာကုိ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းတဲ့ ပရုိ လုိ႔ေခၚတယ္
တရုပ္နုိင္ငံ ဂြမ္ေဇာင္းၿပည္နယ္ ဘဏ္လုယက္မႈ တခုမွာ လုယက္သူေတြက ေသနတ္နဲ႔ ခ်ိန္ရြယ္ၿပီး ဒီလုိေအာ္ပါတယ္ ။
" မလႈပ္နဲ႔ ၊ ပုိက္ဆံဆုိတာ နုိင္ငံေတာ္ပုိင္ ပစၥည္းၿဖစ္တယ္ ၊ မင္းတုိ႔ ပုိင္တာ ဆုိလုိ႔ မင္းတုိ႔ အသက္ပဲ ရွိတယ္ "
ထုိအခ်ိန္မွာ မလုံမၿခဳံ အဝတ္အစား ဝတ္ထားတဲ့ အမ်ဳိးသမီးက စားပြဲေပၚ လွဲခ်လိုက္တဲ့အခါ
လုယက္သူက
" အဝတ္အစားကုိ လုံလုံၿခဳံၿခဳံ ဖုံးထားပါ ၊ ဒါဟာ ဘဏ္လုယက္ေနတာၿဖစ္တယ္ ။ မုဒိန္းက်င့္ဖုိ႔ မဟုတ္ဘူး "
ဒါကုိ ပေရာဖက္ရွင္ လုိ႔ ေခၚပါတယ္ ။ သင္ရဲ့ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းမႈ အေပၚမွာပဲ အာရုံစုိက္ပါ ။

အေတြ.အႀကဳံဟာ ဘြဲ.လက္မွတ္ေတြထက္ ပုိအေရးႀကီးတယ္
ဘဏ္လုယက္သူေတြဟာ အိမ္ၿပန္ေရာက္ေတာ့ MBA ဘြဲ.ရထားတဲ့ ညီိက မူလတန္းသာ စာသင္ဘူးတဲ့ အကုိၿဖစ္သူကုိ
" အကုိႀကီး ၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ဘယ္ေလာက္ရခဲ့သလဲ ပုိက္ဆံေတြ ေရတြက္ရေအာင္ "
အကုိၿဖစ္သူ ၿပန္ေၿပာလုိက္တာက
" မမုိက္မဲစမ္းပါနဲ႔ညီရာ ၊ ေငြေတြက အမ်ားႀကီးပဲ ငါတို႔ ေရတြက္ရင္ ၊ အရမ္းႀကာလိမ့္မယ္ ။ ဒီေန႔ည ရုပ္ၿမင္သံႀကား သတင္းမွာ ငါတုိ႔ ဘဏ္က ဘယ္ေလာက္ လုယက္လာတယ္ဆုိတာ ေႀကၿငာပါလိမ့္မယ္ "
ဒါကုိ အေတြ.အႀကဳံလုိ႔ ေခၚတယ္ ။ ဒီေန႔ေခတ္မွာ ၊ အေတြ.အႀကဳံဟာ ဘြဲ.လက္မွတ္ေတြထက္ ပုိအေရးႀကီးတယ္ ။

မၿဖစ္နုိင္တဲ့ အခြင့္အေရးကုိ မိမိကုိယ္က်ဳိးအၿဖစ္ ေၿပာင္းလဲပါ
ဘဏ္လုယက္သူေတြ ဘဏ္က ထြက္ခြါသြားေတာ့ ဘဏ္မန္ေနဂ်ာက ႀကီးႀကပ္ေရးမႈးကုိ ရဲကုိ အၿမန္ဆုံးေခၚဖုိ႔ ေၿပာတယ္ ။
ဒါေပမဲ့ ႀကီးႀကပ္ေရးမူးက
" ခဏေနအုန္း ၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔အတြက္ ၁၀ သန္းေလာက္ ခုိးထားရေအာင္ ။ ၿပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တ္ုိ႔ ဘဏ္က အလြဲသုံးစားလုပ္ထားတဲ့ သန္း ၇၀ ပါ ေပါင္းလုိက္ႀကစုိ႔ "
ဒါကုိ ဒီေရနဲ႔အတူ ကူးခတ္ၿခင္းလုိ႔ ေခၚတယ္ ။ မၿဖစ္နုိင္တဲ့ အခြင့္အေရးကုိ မိမိကုိယ္က်ဳိးအၿဖစ္ ေၿပာင္းလဲနုိင္ၿခင္း

သင့္ရဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈဟာ သင့္ရဲ့ အလုပ္ထက္ ပုိအေရးႀကီးတယ္
ႀကီးႀကပ္ေရးမူးက ထပ္ေၿပာတာက
" ဘဏ္လုယက္သူေတြ လစဥ္ ပုံမွန္ လာလုရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ "
ဒါကုိ ပ်င္းရိၿခင္းကုိ ခ်ဳိးႏွိမ္ၿခင္းလုိ႔ ေခၚတယ္ ။ သင့္ရဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈဟာ သင့္ရဲ့ အလုပ္ထက္ ပုိအေရးႀကီးတယ္ ။

အသိဥာဏ္ ဟာ ေရႊလုိ တန္ဘုိးရွိတယ္
ေနာက္တေန႔မွာ ရုပ္ၿမင္သံႀကားသတင္းေတြက ဘဏ္လုယက္သူေတြ ဘဏ္က သန္း ၁၀၀ လုယက္သြားေႀကာင္း သတင္းေႀကၿငာႀကတယ္ ။
လုယက္သူေတြလည္း ေငြေတြကုိ စတင္ေရတြက္ႀကေတာ့တယ္ ။ ဒါေပမဲ့ သူတုိ႔ လုယက္လာတဲ့ ေငြေတြဟာ သန္း ၂၀ ပဲ ရွိတာကုိေတြ.လိုက္ရတယ္ ။
ဒီေတာ့ လုယက္သူေတြဟာ ေဒါသထြက္ၿပီး
" ငါတုိ႔မွာေတာ့ အသက္စြန္႔ၿပီး အလုပ္လုပ္ခဲ့ေပမဲ့ သန္း ၂၀ ပဲ ရတယ္ ၊ ဘဏ္မန္ေနဂ်ာကေတာ့ လက္ကေလး တခ်က္လႈပ္တာနဲ႔ သန္း ၈၀ ရသြားတယ္ ။ ပညာဆုိတာ ခုိးတာထက္ ပုိတန္ဘုိး ရွိပါလား "
ဒါကုိ အသိဥာဏ္ ဟာ ေရႊလုိ တန္ဘုိးရွိတယ္ လုိ႔ေခၚတယ္။
ူ
ဘဏ္မန္ေနဂ်ာလည္း စေတာ့ ရွယ္ယာ ေစ်းကြက္မွာ ရူံးခဲ့တဲ့ ေငြေတြ ဘဏ္ ဓားၿပ တုိက္မႈကေန ၿပန္ရလုိက္လုိ႔ ၿပဳံးေပ်ာ္ေနတယ္ ။
ဒါကုိ အခြင့္အေရး ဖန္တီးၿခင္းလုိ႔ေခၚတယ္ ။

ဒါဆုိ ဒီအၿဖစ္အပ်က္မွာ ဘယ္သူက တကယ့္ သူခုိးလဲ

ရဲသူရိန္မင္း
09.06.2013
(အမည္မသိ ေဆာင္းပါးအား ဘာသာ ၿပန္ဆုိသည္)
သင္ေလ့လာထားမႈ အေပၚမွာပဲ အာရုံစုိက္တာကုိ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းတဲ့ ပရုိ လုိ႔ေခၚတယ္
တရုပ္နုိင္ငံ ဂြမ္ေဇာင္းၿပည္နယ္ ဘဏ္လုယက္မႈ တခုမွာ လုယက္သူေတြက ေသနတ္နဲ႔ ခ်ိန္ရြယ္ၿပီး ဒီလုိေအာ္ပါတယ္ ။
" မလႈပ္နဲ႔ ၊ ပုိက္ဆံဆုိတာ နုိင္ငံေတာ္ပုိင္ ပစၥည္းၿဖစ္တယ္ ၊ မင္းတုိ႔ ပုိင္တာ ဆုိလုိ႔ မင္းတုိ႔ အသက္ပဲ ရွိတယ္ "
ထုိအခ်ိန္မွာ မလုံမၿခဳံ အဝတ္အစား ဝတ္ထားတဲ့ အမ်ဳိးသမီးက စားပြဲေပၚ လွဲခ်လိုက္တဲ့အခါ
လုယက္သူက
" အဝတ္အစားကုိ လုံလုံၿခဳံၿခဳံ ဖုံးထားပါ ၊ ဒါဟာ ဘဏ္လုယက္ေနတာၿဖစ္တယ္ ။ မုဒိန္းက်င့္ဖုိ႔ မဟုတ္ဘူး "
ဒါကုိ ပေရာဖက္ရွင္ လုိ႔ ေခၚပါတယ္ ။ သင္ရဲ့ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းမႈ အေပၚမွာပဲ အာရုံစုိက္ပါ ။

အေတြ.အႀကဳံဟာ ဘြဲ.လက္မွတ္ေတြထက္ ပုိအေရးႀကီးတယ္
ဘဏ္လုယက္သူေတြဟာ အိမ္ၿပန္ေရာက္ေတာ့ MBA ဘြဲ.ရထားတဲ့ ညီိက မူလတန္းသာ စာသင္ဘူးတဲ့ အကုိၿဖစ္သူကုိ
" အကုိႀကီး ၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ဘယ္ေလာက္ရခဲ့သလဲ ပုိက္ဆံေတြ ေရတြက္ရေအာင္ "
အကုိၿဖစ္သူ ၿပန္ေၿပာလုိက္တာက
" မမုိက္မဲစမ္းပါနဲ႔ညီရာ ၊ ေငြေတြက အမ်ားႀကီးပဲ ငါတို႔ ေရတြက္ရင္ ၊ အရမ္းႀကာလိမ့္မယ္ ။ ဒီေန႔ည ရုပ္ၿမင္သံႀကား သတင္းမွာ ငါတုိ႔ ဘဏ္က ဘယ္ေလာက္ လုယက္လာတယ္ဆုိတာ ေႀကၿငာပါလိမ့္မယ္ "
ဒါကုိ အေတြ.အႀကဳံလုိ႔ ေခၚတယ္ ။ ဒီေန႔ေခတ္မွာ ၊ အေတြ.အႀကဳံဟာ ဘြဲ.လက္မွတ္ေတြထက္ ပုိအေရးႀကီးတယ္ ။

မၿဖစ္နုိင္တဲ့ အခြင့္အေရးကုိ မိမိကုိယ္က်ဳိးအၿဖစ္ ေၿပာင္းလဲပါ
ဘဏ္လုယက္သူေတြ ဘဏ္က ထြက္ခြါသြားေတာ့ ဘဏ္မန္ေနဂ်ာက ႀကီးႀကပ္ေရးမႈးကုိ ရဲကုိ အၿမန္ဆုံးေခၚဖုိ႔ ေၿပာတယ္ ။
ဒါေပမဲ့ ႀကီးႀကပ္ေရးမူးက
" ခဏေနအုန္း ၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔အတြက္ ၁၀ သန္းေလာက္ ခုိးထားရေအာင္ ။ ၿပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တ္ုိ႔ ဘဏ္က အလြဲသုံးစားလုပ္ထားတဲ့ သန္း ၇၀ ပါ ေပါင္းလုိက္ႀကစုိ႔ "
ဒါကုိ ဒီေရနဲ႔အတူ ကူးခတ္ၿခင္းလုိ႔ ေခၚတယ္ ။ မၿဖစ္နုိင္တဲ့ အခြင့္အေရးကုိ မိမိကုိယ္က်ဳိးအၿဖစ္ ေၿပာင္းလဲနုိင္ၿခင္း

သင့္ရဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈဟာ သင့္ရဲ့ အလုပ္ထက္ ပုိအေရးႀကီးတယ္
ႀကီးႀကပ္ေရးမူးက ထပ္ေၿပာတာက
" ဘဏ္လုယက္သူေတြ လစဥ္ ပုံမွန္ လာလုရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ "
ဒါကုိ ပ်င္းရိၿခင္းကုိ ခ်ဳိးႏွိမ္ၿခင္းလုိ႔ ေခၚတယ္ ။ သင့္ရဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈဟာ သင့္ရဲ့ အလုပ္ထက္ ပုိအေရးႀကီးတယ္ ။

အသိဥာဏ္ ဟာ ေရႊလုိ တန္ဘုိးရွိတယ္
ေနာက္တေန႔မွာ ရုပ္ၿမင္သံႀကားသတင္းေတြက ဘဏ္လုယက္သူေတြ ဘဏ္က သန္း ၁၀၀ လုယက္သြားေႀကာင္း သတင္းေႀကၿငာႀကတယ္ ။
လုယက္သူေတြလည္း ေငြေတြကုိ စတင္ေရတြက္ႀကေတာ့တယ္ ။ ဒါေပမဲ့ သူတုိ႔ လုယက္လာတဲ့ ေငြေတြဟာ သန္း ၂၀ ပဲ ရွိတာကုိေတြ.လိုက္ရတယ္ ။
ဒီေတာ့ လုယက္သူေတြဟာ ေဒါသထြက္ၿပီး
" ငါတုိ႔မွာေတာ့ အသက္စြန္႔ၿပီး အလုပ္လုပ္ခဲ့ေပမဲ့ သန္း ၂၀ ပဲ ရတယ္ ၊ ဘဏ္မန္ေနဂ်ာကေတာ့ လက္ကေလး တခ်က္လႈပ္တာနဲ႔ သန္း ၈၀ ရသြားတယ္ ။ ပညာဆုိတာ ခုိးတာထက္ ပုိတန္ဘုိး ရွိပါလား "
ဒါကုိ အသိဥာဏ္ ဟာ ေရႊလုိ တန္ဘုိးရွိတယ္ လုိ႔ေခၚတယ္။
ူ
ဘဏ္မန္ေနဂ်ာလည္း စေတာ့ ရွယ္ယာ ေစ်းကြက္မွာ ရူံးခဲ့တဲ့ ေငြေတြ ဘဏ္ ဓားၿပ တုိက္မႈကေန ၿပန္ရလုိက္လုိ႔ ၿပဳံးေပ်ာ္ေနတယ္ ။
ဒါကုိ အခြင့္အေရး ဖန္တီးၿခင္းလုိ႔ေခၚတယ္ ။

ဒါဆုိ ဒီအၿဖစ္အပ်က္မွာ ဘယ္သူက တကယ့္ သူခုိးလဲ

Credit To ရဲသူရိန္မင္း
09.06.2013
(အမည္မသိ ေဆာင္းပါးအား ဘာသာ ၿပန္ဆုိသည္)
Read More »