ကမၻာ့စီးပြားေရးဖိုရမ္မ်ားႏွင့္ တုိင္းရင္းသားေဒသဟန္ခ်က္ညီဖြံ႕ၿဖိဳးေရး



သန္းစိုး (ေဘာဂေဗဒ)

ႏိူင္ငံတကာ စီးပြားေရးအဖြဲ႕အစည္းေတြနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၁၉ ရက္ေန႔မွာ က်င္းပသြားတဲ့ ပထမအႀကိမ္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္မႈ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရး ဖိုရမ္က သမၼတဦးသိန္းစိန္ရဲ႕ အဖြင့္မိန္႔ခြန္းမွာ ႏုိင္ငံတကာ အကူအညီ အေထာက္အပံ့ေပးလုိတဲ့ အဖြဲ႕ အစည္းမ်ားက မိမိႏုိင္ငံရဲ႕ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး မဟာဗ်ဴဟာနဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္ေရး စီမံကိန္း အစီအမံမ်ားကို ဦးစားေပးက႑ (Priority Sector) ႏွင့္ ဦးစားေပးနယ္ေျမ (Priority Area) တုိ႔ကို သိရွိလုိၾကတဲ့ အတြက္ ယခုကဲ့သို႔ ဖိုရမ္မ်ားကို က်င္းပေဆာင္ရြက္ရျခင္း ျဖစ္တယ္ လုိ႔ ေျပာၾကားသြားတာဟာ ျမန္မာ့စီးပြားေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးအတြက္ စီးပြားေရး ဖုိရမ္ေတြျပဳလုပ္တဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြအေနနဲ႔ သိရွိဖို႔ လုိအပ္ ပါလိမ့္မယ္။

၂၀၁၃ ခုႏွစ္အတြင္း ကမၻာ့စီးပြားေရးဖိုရမ္ေတြ က်င္းပေနခဲ့တာ ယခု ျမန္မာႏုိင္ငံအပါအဝင္ ငါးႀကိမ္ရွိသြားပါၿပီ။ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္မွာ က်င္းပတဲ့ ကမၻာ့ စီးပြားေရး ဖိုရမ္ေတြကေတာ့ ဇန္နဝါရီ ၂၃ ရက္မွ ၂၇ ရက္အထိ ဆြစ္ဇာလန္ႏုိင္ငံ ဒါးဗုိစ္ၿမိဳ႕မွာ က်င္းပတဲ့ ႏွစ္ပတ္လည္ အစည္းအေဝးနဲ႔ စတင္ခဲ့ပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ကေတာ့ ဒါးဗုိစ္ၿမိဳ႕ဟာ ကမၻာ့စီးပြားေရး ဖိုရမ္ေတြ ပံုမွန္က်င္းပတဲ့ၿမိဳ႕ ျဖစ္သလုိ ေဒသဆုိင္ရာအလုိက္ စီးပြားေရး ဖုိရမ္ေတြကိုလည္း ဦးေဆာင္ က်င္းပေပးတဲ့ အဖြဲ႕အစည္း ႐ံုးစိုက္ရာ လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါးဗုိစ္မွာ က်င္းပတဲ့ပြဲကေတာ့ ႏုိင္ငံတကာ အသိပညာ ရွင္ေတြ၊ သမၼတ၊ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္စတဲ့ အစိုးရအဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ အႏုပညာ နယ္ပယ္ကလူေတြ၊ ႏုိင္ငံတကာအရပ္ဘက္ အဖြဲ႕အစည္းကလူေတြ၊ ဘဏ္ႏွင့္ ေငြေၾကးရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံသူေတြ၊ ႏုိင္ငံတကာလုပ္ငန္းရွင္ေတြ တက္ေရာက္ၾကပါတယ္။ အေကာင္းဆံုး ဥပမာကေတာ့ စီးပြားေရးဆုိင္ ရာ ႏုိဘယ္လ္ဆုရ ဂ်ဳိးဇက္ စတစ္ဂလစ္က Powerful critique of the growing price of inequality for economies, democracies and societies ဆုိတဲ့ စာတမ္း၊ ဟားဗတ္ကႏိုင္ငံေရးသိပၸံပါေမာကၡ လားရီ ဆန္းမားက On the future of the America Public Sector ဆုိတဲ့ စာတမ္း၊ ကမၻာ့ဘဏ္ ဥကၠ႒ Mr. Jim Yong Kim က His breakthrough idea on emerging trends and transformational opportunities in global development and climate change ဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ တက္ေရာက္ ေဆြးေႏြးၾကတာကို ေတြ႕ရတယ္။ ေဆြးေႏြးပြဲ ငါးရက္ အတြင္းမွာ အေၾကာင္းအရာေပါင္း ၂၄၆ ခု အထိ ေဆြးေႏြးျခင္း၊ စာတမ္းဖတ္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၇ ရက္မွ ၈ ရက္ေန႔အထိ အဇာဘုိင္ဂ်န္ႏုိင္ငံ ဘူကားၿမိဳ႕ မွာ Strategic Dialogue on the future of the South Caucasus and Central Asia ေခါင္းစဥ္နဲ႔ က်င္းပတဲ့ ဒုတိယပြဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဓိကေတာ့ ဗဟိုအာရွႏုိင္ငံေတြနဲ႔ ေကာ့ေကးဆပ္ ႏုိင္ငံေတြရဲ႕ အနာဂတ္ ေရြးခ်ယ္မႈ အတြက္ မဟာဗ်ဴဟာ ေဆြးေႏြးပြဲလုိ႔ ေခါင္းစဥ္ တပ္ထားတာေၾကာင့္ ေဒသ တြင္းဆုိင္ရာ ဗဟိုျပဳတဲ့ ေဆြးေႏြးပြဲလုိ႔ သံုးသပ္လုိ႔ရပါတယ္။ အဲဒီပြဲမွာ အေၾကာင္းအရာေပါင္း ၁၂ ခုထိ ေဆြးေႏြးျခင္း၊ စာတမ္း တင္ျခင္းတုိ႔ကို ေတြ႔ ရပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ႏုိင္ငံတကာ စီးပြားေရး ခန္႔မွန္းခ်က္နဲ႔ အလား အလာမ်ား၊ ေဒသတြင္း စီးပြားေရးစိန္ေခၚခ်က္ အလားအလာမ်ား ၊ ႏုိင္ငံ တစ္ခုခ်င္းရဲ႕ စီးပြားေရးတုိးတက္မႈမ်ား၊ စီးပြားေရး နယ္ပယ္ အလုိက္ ေဆြးေႏြးမႈမ်ား၊ အေၾကာင္းအရာေတြကို မ်ားေသာ အားျဖင့္ ေဆြးေႏြးၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

တတိယအႀကိမ္ ကမၻာ့စီးပြားေရး ဖိုရမ္ကို ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၂၃ ရက္ မွ ၂၅ ရက္ေန႔အထိ လက္တင္အေမရိက ႏိုင္ငံမ်ားထဲက ပီ႐ူးႏုိင္ငံ လီမာၿမိဳ႕မွာ ဖြံ႕ၿဖိဳး တုိးတက္မႈတြန္းအား၊ လူမႈ အဖြဲ႕အစည္းကို အားျပဳဖန္တီး (Delivering Growth, Strengthening Societies) ဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ က်င္းပခဲ့ပါတယ္။ စီးပြားေရး တုိးတက္မႈနဲ႔အတူ ေဒသတြင္း ဘက္ညီဖြံ႕ၿဖိဳးမႈႏွင့္ ေဒသခံ လူထုအေပၚ က်ခံ သံုးစြဲေပးရမယ့္ လူမႈအရင္းအႏွီးမ်ားကို အစိုးရ၊ အရပ္ ဘက္အဖြဲ႕အစည္းႏွင့္ ပုဂၢလိကက႑ သံုးဖက္စလံုးက လက္တြဲ ညီညီ ေဖာ္ေဆာင္ ေပးရမယ္လုိ႔ ဆုိထားပါတယ္။ အဓိက ေျပာျပခ်င္တာ ကေတာ့ စီးပြားေရး တုိးတက္မႈနဲ႔အတူ ေဒသရဲ႕ လူမႈေရးက႑ေတြမွာ က်ခံ သံုးစြဲရမယ့္ ကုန္က်စရိတ္ မ်ားအေပၚမွာ အဲဒီအဖြဲ႕ သံုးခုစလုံးက တာဝန္ ယူေပးရမယ္ဆုိတဲ့ အျမင္ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ပုိင္း ကမၻာတစ္ဝန္းမွာ အဆုိပါ Cooperative Social Responsibilities ဘာသာရပ္ဟာ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ သံုးစြဲလာတာကို ေတြ႕ရတယ္။ ေဆြးေႏြးပြဲမွာ အေၾကာင္းအရာ ေခါင္းစဥ္ ၃၂ ခုထိ ေဆြးေႏြးျခင္း၊ စာတမ္းဖတ္ျခင္းတုိ႔ကို ေတြ႕ရပါတယ္။

၂၀၁၃ ခုႏွစ္အတြင္း ေမလ ၈ ရက္ကေန ၁၀ ရက္ေန႔အထိ စတုတၳအႀကိမ္ ကမၻာ့စီးပြားေရး ဖိုရမ္ကို အာဖရိကတုိက္ ေတာင္အာဖရိကႏုိင္ငံ ကိတ္ေတာင္းၿမိဳ႕မွာ အာဖရိက ကတိကဝတ္မ်ားအတြက္ ေမာင္းႏွင္အား (Delivering on African’s Promise) ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ က်င္းပခဲ့တာ ျဖစ္ပါ တယ္။ အဆုိပါ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာပဲ ျပန္႔က်ဲေနတဲ့ စီးပြားေရး အတြက္ ျပန္ လည္ စုစည္းျခင္း၊ စီးပြားေရးဆုိင္ရာ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ မ်ားကို မဟာဗ်ဴဟာ က်က် ျမႇင့္တင္ေရး၊ အာဖရိက talent မ်ား အတြက္ တံခါး ဖြင့္ထားေရးဆုိတဲ့ မူ သံုးခုအေပၚမွာ ဦးတည္ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အာဖရိကတုိက္ရဲ႕ စီးပြားေရး ဖိုရမ္မွာ ပံုမွန္ ေတြ႕ရတာကေတာ့ အမ်ဳိးသမီး တန္းတူအခြင့္အေရး၊ Global Young Leader တို႔အေၾကာင္းကို ထည့္သြင္း ေဆြးေႏြးခဲ့တာက ထူးျခားတယ္လုိ႔ ဆုိရမွာပါ။ ကိတ္ေတာင္းဖုိရိမ္ မွာေတာ့ အေၾကာင္းအရာေပါင္း ၄၉ ခုအထိ ေဆြးေႏြးျခင္း၊ စာတမ္းဖတ္ျခင္း မ်ားကို ေတြ႕ရပါတယ္။

ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ မက်င္းပမီ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ေမလ ၂၄ ရက္ကေန ၂၆ ရက္ ေန႔ အထိ ပဥၥမအႀကိမ္ ကမၻာ့ စီးပြားေရး ဖိုရမ္ကိုေတာ့ အလယ္အာရွလုိ႔ ေျပာလုိ႔ ရမယ့္ ေျမထဲပင္လယ္ ႏုိင္ငံမ်ားထဲက ေဂ်ာ္ဒန္ႏုိင္ငံ၊ ပင္လယ္ေသ ေဒသမွာ က်င္းပခဲ့ပါတယ္။ ေတာင္အာဖရိက ေဒသႏုိင္ငံမ်ား၊ အလယ္အာရွ ႏုိင္ငံ မ်ားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္မႈႏွင့္ ျပဳလြယ္ ေျပာင္းလြယ္ႏုိင္ရန္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားမႈ အေျခအေနမ်ား (Advancing conditions for Growth and Resilience) ဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ က်င္းပျခင္း ျဖစ္ပါ တယ္။ ေဒသတြင္း သက္ဆုိင္ရာ က႑အလုိက္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားအပါအ၀င္ တက္ေရာက္သူေပါင္း ၉၀၀ ေက်ာ္ရွိခဲ့ၿပီး စီးပြားေရးဆုိင္ရာ ေရရွည္ ရည္မွန္းခ်က္မ်ားႏွင့္ ေရတုိ ဦးစားေပးနယ္ပယ္မ်ားကို ေဆြးေႏြးျခင္း၊ အေကာင္အထည္ေဖာ္ျခင္း တုိ႔ကို ျပဳလုပ္ခဲ့တာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ထူးျခားတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ ကေတာ့ လစ္ဗ်ားႏုိင္ငံရဲ႕ စီးပြားေရး အလားအလာ၊ အီရတ္ႏုိင္ငံ ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရးဆုိင္ရာ အေၾကာင္းအရာ တုိ႔ျဖစ္ ၿပီး ေဒသတြင္း စားသုံးသူ လူဦးေရသန္း ၃၆၀ အတြက္ ဝန္ေဆာင္မႈမ်ားႏွင့္ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းဆုိင္ရာ က်င့္ဝတ္မ်ားအပါအဝင္ အေၾကာင္းအရာေပါင္း ၃၃ မ်ဳိးအထိ ေဆြးေႏြးျခင္း စာတမ္းဖတ္ျခင္းတုိ႔ကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။

ယခုတစ္ဖန္ ဆ႒မအႀကိမ္ေျမာက္ ကမၻာ့စီးပြားေရး ဖုိရမ္ကုိေတာ့ ဇြန္လ ၅ ရက္ကေန ၇ ရက္ေန႔အထိ ေနျပည္ေတာ္ MICC ခန္းမမွာ သုံးရက္ၾကာ က်င္းပမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေဆြးေႏြးပြဲ အေၾကာင္းအရာ ၂၃ ခုအထိရွိၿပီး အထူးသျဖင့္ ျမန္မာ့စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖဳိးမႈအတြက္ လယ္ယာက႑၊ အလုပ္သမား အခြင့္အေရး တန္းတူညီ မွ်မႈ ႏွင့္ ျမန္မာ့ခရီးသြား လုပ္ငန္း ျမႇင့္တင္ေရး အေၾကာင္းအရာေတြကေတာ့ လတ္တေလာ ျဖစ္ ပ်က္ေနတဲ့ ျမန္မာ့စီးပြားေရး ႏွင့္ တုိက္႐ုိက္ပတ္သက္တဲ့အတြက္ စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းမွာပါ။ ပုိၿပီး စိတ္ဝင္စားဖုိ႔ ေကာင္းတာ ကေတာ့ ေဆြးေႏြးပြဲ ဒုတိယေန႔ က်င္းပမယ့္ ျမန္မာ့ အနာဂတ္ ဘာလဲဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ဝန္ႀကီး ဦးစုိးသိန္းတုိ႔ရဲ႕ Myanmar-What Future ဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ေဆြးေႏြးၾကမယ့္ အေၾကာင္းအရာကေတာ့ လူထုစိတ္အဝင္စား ဆုံးျဖစ္လာမွာပါ။

၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ေမလ ၃၀ ရက္ကေန ဇြန္လ ၁ ရက္ေန႔အထိ ထုိင္းႏုိင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမဳိ႕မွာ က်င္းပတဲ့ ကမၻာ့စီးပြားေရး ဖုိရမ္မွာ လည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ Call on Investors to Focus on How to Help Myanmar ဆုိတဲ့ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ေဆြးေႏြးခဲ့တာကုိ မွတ္မိၾကဦးမယ္ ထင္ပါတယ္။ ကမၻာ့ စီးပြားေရး ဖုိရမ္ေတြမွာ အဆိုပါဖုိရမ္ဟာ ႏုိဘယ္လ္ ဆုရ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ပထမဆုံး မိန္႔ခြန္း ေျပာတာျဖစ္ တာေၾကာင့္ ႏုိင္ငံတကာ မီဒီယာမ်ား အပါအဝင္ ႏုိင္ငံတကာရဲ႕စိတ္ဝင္စားမႈ အမ်ားဆုံး ခံရတဲ့ ဖုိရမ္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ အတြင္းမွာ ကမၻာ့စီးပြားေရး ဖုိရမ္ ခုနစ္ႀကိမ္ကုိ ေဒသဆုိင္ရာ အလုိက္ က်င္းပခဲ့ပါတယ္။ အာရွအတြက္ကေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ အခုလုိ ေစာေစာစီးစီးက်င္းပခြင့္ ရတာဟာ အင္မတန္ ထူးျခားတဲ့ ျဖစ္စဥ္လုိ႔ပဲ သုံးသပ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ပထမေန႔မွာ ေဆြးေႏြးမယ့္ အေၾကာင္းအရာေတြကုိ အေသးစိတ္ ေျပာရရင္ ပထမေန႔မွာေတာ့ စက္မႈ လုပ္ငန္းဆုိင္ရာ အႀကံျပဳ ေဆြးေႏြးပြဲကုိ တစ္ေနကုန္ က်င္းပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒုတိယေန႔မွာေတာ့ 1) Vision for east Asia’s network future 2) the business mandate in Myanmar 3) Myanmar : what future 4) Sustainable energy for resilient growth 5) Pursuing the Asia Century 6) Taking ahead with Young Global Leaders-Business for Development 7) the Long-term view Partnering for a new vision for Agriculture 9) Asia’s New Narrative 10) Moving from a cash to Banked Economy 11) Fair Labor is Smart Business 12) Smart Health 13) Mapping Risks : An East Asia Context တုိ႔ကုိ သက္ဆုိင္ရာ ခန္းမအလုိက္ က်င္းပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ က်င္းပတဲ့ ေနရာေတြကေတာ့ အဲဒီအစီအစဥ္ထဲမွာ ထည့္သြင္း ေဖာ္ျပထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။

ေနာက္ဆုံးေန႔မွာေတာ့ 14) Powering Growth through Strategic Infrastructure 15) Extracting Opportunities, Sustaining Livelihoods 16) From Social Protection to Financial Inclusion 17) Mainstreaming Gender 18) Taking Quantum Leaps with Technology 19) Chasing the Next Big Idea 20) Thinking ahead with Young Global Leaders – Inclusive Development 21) A Blueprint for Sustainable Tourism 22) Meet Myanmar Parliamentarians 23) Taking Myanmar to work ဆုိၿပီး ျမန္မာ့အေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အေၾကာင္း စုံတာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။

ဖုိရမ္ေတြ က်င္းပတဲ့ ေနရာမွာလည္း ေနရာ ေဒသအလုိက္ က်င္းပသလုိ၊ သက္ဆုိင္ရာ ႏုိင္ငံအလုိက္ အေရးႀကီး Issues မ်ားကုိ ေဆြးေႏြးၾကတာ ျဖစ္ ပါတယ္။ အခုပထမဆုံးအႀကိမ္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ က်င္းပမယ့္ ကမၻာ့စီးပြားေရး ဖုိရမ္ကေတာ့ ျမန္မာ့စီးပြားေရး အေၾကာင္း ပုိမ်ားပါတယ္။ သုိ႔ေပမဲ့ လည္း ျမန္မာ့ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖဳိးမႈ ျဖစ္စဥ္မွာ မလြဲမေသြ ျပဳလုပ္ အေကာင္ အထည္ေဖာ္ေပးရမယ့္ အေၾကာင္းအရာ ကေတာ့ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖဳိးမႈ အသီး အပြင့္ကုိ ေဒသဆုိင္ရာအလုိက္ တုိင္းရင္းသား ေဒသအလုိက္၊ အက်ဳိးတူ ခံစားခြင့္ ရရွိေရး ျဖစ္ပါတယ္။

တုိင္းရင္းသား ေဒသေတြဟာဆုိရင္ စီးပြားေရး ပုံသဏၭာန္ ဟာ ေခတ္ေနာက္က်သလုိ၊ စီးပြားေရး အသီးအပြင့္ကုိ ရယူခံစားႏုိင္ဖုိ႔ အခြင့္အလမ္း နည္းပါတယ္။ တုိင္းရင္းသားေဒသေတြမွာ စီးပြားေရး အလုပ္အကုိင္ လုပ္ငန္းပုံစံ နည္းပါးသလုိ စီးပြားေရး အသိပညာ ဗဟုသုတ နည္းပါးပါတယ္။ ဒီလုိ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ အခုျမန္မာႏုိင္ငံမွာ က်င္းပမယ့္ ကမၻာ့စီးပြားေရး ဖုိရမ္မွ Regional Economic Development ဆန္တဲ့ အေၾကာင္းအရာမ်ားကုိ ထည့္သြင္း ေဆြးေႏြးသင့္တယ္လုိ႔ အႀကံျပဳ လုိပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ စီးပြားေရး အခင္းအက်င္းဟာ တုိင္းရင္းသား ေဒသေတြမွာ ေတာက္ေလွ်ာက္ နိမ့္ပါးေနတာ ယခု တုိင္ေအာင္ ျဖစ္ေနပါတယ္။

ခုဆုိရင္ မဟာဗ်ဴဟာ စီးပြာေရး အကြက္အကြင္းေတြကုိ ထုံးစံအတုိင္း ခ႐ုိနီမ်ားက လက္ဝါးႀကီး အုပ္သလုိ ျဖစ္ေနေတာ့ တုိင္းရင္းသားေဒသေတြ မွာရွိတဲ့ စီးပြားေရး အခြင့္အလမ္းေတြ (ဥပမာ-တုိင္းရင္းသားေဒသတြင္းမွာ ဟုိတယ္ေဆာက္တာ၊ အပန္းေျဖဥယ်ာဥ္ ေဆာက္တာ၊ ခရီးသြား လုပ္ငန္း တည္ေထာင္ထားတာမ်ဳိး) မွာ ဝင္ေရာက္ ေနရာယူတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ခ႐ုိနီေတြ အေနနဲ႔လည္း တုိင္းရင္းသားေဒသေတြမွာ မဟာဗ်ဴဟာ စီးပြားေရး အေျခခ်မယ္ဆုိရင္ စီးပြားေရးႏွင့္ လူမႈေရးတာဝန္ ေတြကုိ ျပစ္ပယ္လုိ႔ ရမယ္မထင္ပါဘူး။ ေျပာခ်င္တာက Regional Economic Development ဆန္တဲ့ ဘာသာရပ္မ်ဳိးကုိ ျမန္မာ့စီးပြားေရး ဖုိရမ္မွာ မေဆြးေႏြးႏိုင္တာ ကေတာ့ လက္ေတြ႕နဲ႔ ေဝးကြာသလုိ ျဖစ္ေနမွာကုိ စုိးရိမ္ရတယ္။ တုိင္းရင္းသား ေဒသခံေတြကုိ စီးပြားေရး အသီးအပြင့္ကုိ ၎တုိ႔လည္း ခံစားခြင့္ ရွိေၾကာင္း လွစ္ဟ ျပေပးမယ့္ အေၾကာင္းအရာမ်ား မပါဝင္ တာေၾကာင့္ ျပည္တြင္းအေရး ဆုိေသာ္လည္း ျပစ္ပယ္လုိ႔ ေကာင္းတဲ့အရာ မဟုတ္ေၾကာင္းကုိေတာ့ အခု ဖုိရမ္မ်ဳိးမွာ ကမၻာသိ မေဖာ္ထုတ္ႏုိင္ တာကေတာ့ ႀကီးမားတဲ့ အခြင့္အလမ္း ဆုံး႐ႈံးမႈလုိ႔ ဆုိရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အစုိးရသစ္ လက္ထက္မွာ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ရဲ႕ စီးပြားေရး လုပ္ငန္း မ်ားႏွင့္ သက္ဆုိင္ေသာ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား၊ ႏုိင္ငံတကာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ အစည္းအေဝးမ်ားမွာ အဖြင့္မိန္႔ခြန္း ေျခြခဲ့တာဆုိတာ အခုဆုိရင္ (၁၁)ႀကိမ္ ေက်ာ္ပါၿပီ။ အစုိးရသစ္ရဲ႕ ဒုတိယ လုပ္ငန္းစဥ္ျဖစ္တဲ့ ဆင္းရဲႏြမ္း ပါးမႈ ေလွ်ာ့ခ်ေရး အစီအစဥ္ဟာ ကုလသမဂၢ ေထာင္စုႏွစ္ ရည္မွန္းခ်က္ ၂၀၁၅ ႏွင့္အညီ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးမႈ ၁၆ ရာခိုင္ႏႈန္း ေလွ်ာ့ခ်မယ္ဆိုၿပီး အေကာင္ အထည္ ေဖာ္မယ္လုိ႔ စီမံကိန္းမွာ ေဖာ္ျပထားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ အစိုးရသစ္ရဲ႕ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးမႈ တုိက္ဖ်က္ေရး အစီအစဥ္ဟာ တုိင္းရင္းသားေဒသေတြမွာ ဟန္ခ်က္ညီညီ စီးပြားေရးတုိးတက္ဖို႔ အေထာက္အကူျပဳတယ္ ဆုိေပမယ့္ အခုခ်ိန္ထိေတာ့ သက္ဆုိင္ရာ တုိင္းေဒသႀကီး၊ ျပည္နယ္အစိုးရေတြမွာ သီးျခားအစီအစဥ္နဲ႔ အေကာင္ အထည္ေဖာ္မႈေတြဟာ အားနည္းလြန္းေနပါတယ္။ တုိင္းရင္းသားအေရး ဟာ ႏုိင္ငံေရးမွ ကင္းလြတ္ၿပီး တုိင္းရင္းသားေဒသမ်ား စီးပြားေရး လုပ္ငန္းငယ္မ်ား ေဖာ္ေဆာင္ေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးစီမံကိန္းကေတာ့ အထူး လုိအပ္ေနပါတယ္။

ေစာေစာက သမၼတေျပာတဲ့ စီးပြားေရး ဖိုရမ္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံ ရဲ႕ ဦးစားေပး က႑ (Priority Sector) နဲ႔ ဦးစားေပး နယ္ေျမ (Priority Area) တုိ႔ကို သိရွိလုိၾကတဲ့အတြက္ ဖုိရမ္မ်ား က်င္းပရျခင္း
ဆုိတဲ့ မူႏွင္ ့ကြဲလြဲမွာကို စိုးရိမ္ပါတယ္။ အဲဒီေဆြးေႏြးပြဲမွာ ေဒသဆုိင္ရာ အေၾကာင္းအရာေတြ ဘယ္ေလာက္ ပါသလဲဆုိတာေတြ၊ ေဒသဆုိင္ရာက လူေတြ ဘယ္ေလာက္ အက်ဳိးရွိႏိူင္မလဲ ဆုိတာေတြကို သမၼတ မိန္႔ခြန္းႏွင့္ ေထာက္ျပရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

Credit To The Voice Weekly
Read More »

ဒါဖတ္ၿပီးမွ အၾကမ္းဖက္ဖုိ႔ စဥ္းစားပါ ဘာသာေရးပဋိပကၡမ်ားကို ဆန္႔က်င္သင့္သည့္ အေၾကာင္းရင္း ၇ ခ်က္


ေရးသားသူ- ရဲမုိး

ဒီမနက္ ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ သင့္ေျခေထာက္ကို မြတ္ဆလင္ဟု ထင္ရသူတစ္ဦးက တက္နင္းခဲ့ပါသလား။ ဒါမွမဟုတ္ သင့္ပတ္၀န္းက်င္မွာ မြတ္ဆလင္ဟု ယူဆရသူတစ္ဦးက သံဃာေတာ္တစ္ဦးကုိ စက္ဘီးျဖင့္ ၀င္တုိက္ခဲ့ပါသလား။ ဘာမွအေရးယူေဆာင္ရြက္မႈမျပဳလုပ္မီ ဒီေဆာင္းပါးကိုအရင္ဖတ္ ၾကည့္ပါ။

ဆက္တုိက္ျဖစ္ပြားေနသည့္ ဘာသာေရးလူမ်ဳိးေရးပဋိပကၡမ်ားက ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားကို တစ္စစီဆုတ္ၿဖဲပစ္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနသည္။ ဆယ္စုႏွစ္ငါးစုခန္႔ မ်က္စိလည္လမ္းမွားေနခဲ့ၿပီး လမ္းေၾကာင္းျပန္တည့္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနသည့္ လူ႔အဖဲြ႔အစည္းကို ေနာက္ျပန္လွည့္ဖို႔အားထုတ္သည့္ ျပႆနာျဖစ္သည္။

ဘာေၾကာင့္ ဘာသာေရးလူမ်ဳိးေရးပဋိပကၡမ်ားကို ျပည္ေထာင္စုသားတုိင္းက အျပင္းအထန္ဆန္႔က်င္သင့္သည္ ယခုပဋိပကၡမ်ားကျပည္္ေထာင္စု အနာဂတ္ကို ဘယ္လို ၿခိမ္းေျခာက္ေနသည္ဆုိသည့္ အေၾကာင္းရင္းခုနစ္ခ်က္ကို ေဖာ္ျပပါမည္။

၁။ ျပည္ေထာင္စုဟူသည္ လူနည္းစုမ်ား၏ ေနအိမ္လူနည္းစု မြတ္ဆလင္မ်ားကို တုိက္ခိုက္ျခင္းသည္ ျပည္ေထာင္စုတြင္းရွိ အျခားေသာ လူနည္းစုမ်ားၾကားမွာလည္း မလုံၿခံဳစိတ္ကို ပ်ံ႕ႏွံ႔ေစသည္။ လူနည္းစုမ်ားျဖစ္သည့္ ခရစ္ယာန္၊ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္မ်ား အပါအ၀င္ တုိင္းရင္းသား အားလုံး၏ စိတ္တြင္ တစ္ေန႔လူအမ်ားစုႏွင့္ ျပႆနာျဖစ္လွ်င္ အကာအကြယ္မဲ့ အႏုိင္က်င့္ခံရမည္ဆိုသည့္ မလုံၿခံဳသည့္စိတ္က ျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓာတ္ကို အျပင္းအထန္ထိခိုက္ေစပါသည္။ ျပည္ေထာင္စုမၿပိဳကဲြေရးကို ရာသက္ပန္ေႂကြးေၾကာ္ေနခဲ့သည့္ တပ္မေတာ္ႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေဟာင္းမ်ားႏွင့္ ဖဲြ႕ စည္းထားေသာ အစိုးရအဖဲြ႕တြင္ တာ၀န္ရွိပါသည္။ တိတ္ဆိတ္ေနေသာ အတုိက္အခံသည္လည္း လူနည္းစုမ်ား၏ အခြင့္ အေရးအတြက္တာ၀န္ရွိပါသည္။

၂။ အေ၀းေရာက္ မိသားစု၀င္မ်ားအင္ဒိုနီးရွား၊ မေလးရွားႏုိင္ငံမ်ားအပါအ၀င္ မြတ္ဆလင္ႏုိင္ငံအသီးသီးႏွင့္ ကမၻာတစ္လႊားမွာ အလုပ္လုပ္ကိုင္၊ အေျခခ်ေနထုိင္ေနၾကသည့္ ျမန္မာတို႔အတြက္ လုံၿခံဳေရးအရ စိုးရိမ္စရာအေကာင္းဆုံးအေျခအေန ရင္ဆုိင္ေနရသည္။ ျပည္တြင္းမွအစြန္းေရာက္ သူ၊ မသမာသူအခ်ဳိ႕ေၾကာင့္ ျပည္တြင္းျပည္ပမိသားစု၀င္အမ်ားအျပား စိုးရိမ္ပူပန္ေနၾကရသည္။ ျပည္ပမွာ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနၾကသည့္ ျမန္မာ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ား၏ ျပည္တြင္းသို႔ ေငြျပန္လႊဲမႈသည္ ေဒၚလာ ဆယ္ဘီလီယံ အနည္းဆုံးရွိႏုိင္သည္ဟု The Economist မဂၢဇင္းႀကီး၏ ေဆာင္းပါးတစ္ေစာင္ကဆိုသည္။ ဤေငြပမာဏသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံက ႏွစ္စဥ္ေရာင္းခ်ေနသည့္ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႕မွ ရရွိသည့္ေငြထက္ အေျမာက္ အျမားပိုပါသည္။ ျပည္သူအမ်ားစုကို ထမင္းေကၽြးေနသည့္ က႑ျဖစ္သည္။

၃။ ဖံြ႕ၿဖိဳးတုိးတက္မႈဆုိင္ရာလုပ္ငန္းမ်ား ႏွစ္ငါးဆယ္ေက်ာ္ ေခတ္ေနာက္က်က်န္ေနခဲ့ၿပီး ႏုိင္ငံတကာအကူအညီႏွင့္ ျပန္လည္ဖံြ႕ၿဖိဳးေအာင္ ႀကိဳးစားေနသည့္ ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံအတြက္ အႀကီးမားဆုံးျပႆနာျဖစ္သည္။ အၾကမ္းဖက္မႈရွိေနသည့္ မည္သည့္လူ႔အဖဲြ႕အစည္းကိုမွ် ဖံြ႕ၿဖိဳး တုိးတက္ေအာင္လုပ္၍မရပါ။ ႏုိင္ငံတကာမွ အကူအညီအေထာက္အပံ့မ်ား ရေနသည့္တုိင္ ဆင္းရဲမဲြေတမႈကို ခ၀ါမခ်ႏုိင္သည့္ ႏုိင္ငံအမ်ား
အျပား ရွိသည္။ အိမ္နီးခ်င္းဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏုိင္ငံမွာ တစ္ႏွစ္လွ်င္ႏုိင္ငံတကာမွ အကူအညီပ်မ္းမွ် ၁ ဒသမ ၂ ဘီလီယံေဒၚလာရရွိေနသည္။
သို႔ေသာ္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏုိင္ငံလမ္းမ်ားေပၚတြင္ ယာဥ္တုိက္ခိုက္မႈေၾကာင့္ ႏွစ္စဥ္ဆုံး႐ႈံးေနသည့္ စရိတ္က ၁ ဒသမ ၂ ဘီလီယံေဒၚလာရွိေနသည္။ မထင္မွတ္သည့္ ျပႆနာတစ္ခုတည္းေၾကာင့္ ႏုိင္ငံတကာကအကူအညီအားလုံးကို ဆုံး႐ႈံးေနသည့္ အေျခအေနျဖစ္သည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ေတာ့ ဘာသာေရး၊ လူမႈေရးပဋိပကၡမ်ားကို မထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္လွ်င္ ဖံြ႕ၿဖိဳးတုိးတက္မႈလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ကိုင္ဖို႔မျဖစ္ႏုိင္ပါ။

၄။ ဗုဒၶဘာသာ၏ ပုံရိပ္ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးေနာက္ပိုင္း ႏုိင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ုိင္းက ျမန္မာဗုဒၶဘာသာႏွင့္ သံဃာေတာ္မ်ားအေပၚ ထားရွိသည့္ ေလးစားယုံၾကည္မႈအေပၚ ယခုပဋိပကၡမ်ားက ထိခိုက္မႈရွိပါသည္။ ႏုိင္ငံတကာက၀ိုင္းေ၀ဖန္၍ အကဲဆတ္ ျပန္လည္ရန္ေတြ႔မည့္ အစား မိမိလူ႔အဖဲြ႕အစည္းအတြင္းမွာ အႏုိင္က်င့္အၾကမ္းဖက္မႈမ်ား မရွိေစဖို႔ ႀကိဳတင္တားျမစ္ႏုိင္မွသာ ဂုဏ္သိကၡာကို ျပန္ဆယ္ႏုိင္လိမ့္မည္။
“လူအခ်င္းခ်င္းလွည့္ပတ္ျခင္း ကင္းရွင္းၾကပါေစ။ အထင္ေသးျခင္းအခ်င္းခ်င္း ကင္းရွင္းၾကပါေစ။ ဆင္းရဲလုိျခင္းအခ်င္းခ်င္း ကင္းရွင္းၾကပါေစ။ တုိ႔ေမတၱာစြမ္း ကမၻာလႊမ္းၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ”

၅။ ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္စြာေနထုိင္ျခင္း ျမန္မာႏုိင္ငံတည္ရွိသည့္ အေရွ႕ေတာင္အာရွတုိက္ငယ္၏ လူဦးေရထက္၀က္ေက်ာ္ သည္ အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္မ်ားျဖစ္ပါသည္။ ဘာသာေရးအေျခခံသည့္ မီးကိုေမႊးလွ်င္ ကိုယ့္ႏုိင္ငံသာမကဘဲ ေဒသတြင္းမွာမည္မွ်ကူးစက္ေလာင္ ကၽြမ္းမည္ကို ဆင္ျခင္ေတြးေတာ၍ ရႏုိင္လိမ့္မည္။

အာဆီယံဥကၠ႒လုပ္မည္ဆုိလွ်င္ ဥကၠ႒ေနရာႏွင့္ ထုိက္တန္သည့္က်င့္ႀကံမႈကို ျပသဖို႔လိုသည္။ အာဆီယံအလွည့္က် ဥကၠ႒အခြင့္အေရးမွ ျမန္မာႏုိင္ငံအေနျဖင့္ ရစရာအမ်ားအျပားရွိသည္။ မုိက္မဲသည့္ လုပ္ရပ္မ်ားျဖင့္ ထိုအခြင့္အေရးကို မဆုံး႐ႈံးသင့္ပါ။

၆။ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးမည္သည့္ အေၾကာင္းျပခ်က္ႏွင့္မဆို တရားဥပေဒကို ခ်ဳိးေဖာက္ဖို႔ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈသည္ ဗုိင္းရပ္စ္ပိုးကဲ့သို႔ ပ်ံ႕ႏွံ႔မႈလြယ္ကူသည္။ ဘာသာေရး၊ လူမ်ဳိးေရးပဋိပကၡေတြသည္ လူ႔အဖဲြ႕အစည္းအတြင္းတြင္ အျခားေသာတရားဥပေဒခ်ဳိးေဖာက္မႈအမ်ဳိးမ်ဳိး
ကို ရက္ေရာစြာ ဖိတ္ေခၚေနသည္။ ျပည္သူအခ်င္းခ်င္း ႏွိပ္စက္ဖိႏွိပ္မႈသည္ အစုိးရ၊ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖဲြ႕မ်ား၊ မဟာသူေဌးႀကီးမ်ားႏွင့္ ႏုိင္ငံ ျဖတ္ေက်ာ္အဖဲြ႕အစည္းမ်ားကိုလည္း ျပည္သူမ်ားအေပၚ မတရားဖိႏွိပ္မႈျပဳလုပ္ဖို႔ အားေပးတုိက္တြန္းသေယာင္ျဖစ္သည္။ဥပေဒအထက္မွာ မည္သူမွ မရွိရပါ။

၇။ တပ္မေတာ္ႀကီးလည္း ခ်ီလာပါၿပီ၊ အထက္ပါ အခ်က္ေျခာက္ခ်က္ကို ဖတ္ၿပီးသည့္တုိင္ နားမ၀င္ေသးသူမ်ားအတြက္ ေနာက္ဆုံးအခ်က္ နံပါတ္ခုနစ္ျဖင့္ သတိေပးဖို႔ ႀကိဳးစားပါမည္။ အၾကမ္းဖက္မႈႏွင့္ မၿငိမ္သက္မႈသည္ စစ္တပ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို တုိက္႐ိုက္ဖိတ္ေခၚျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ႏွစ္ငါးဆယ္သည္ လုံေလာက္ေသာ ေျခာက္အိပ္မက္ရွည္တစ္ခုျဖစ္ၿပီး ထုိအိပ္မက္ကို ျပန္မက္ခ်င္သူ အမ်ားအျပားရွိမည္ဟုမထင္ပါ။ တပ္မေတာ္သားမ်ားအပါအ၀င္ ျဖစ္ပါသည္။

အရပ္ဘက္ကိစၥမ်ားတြင္ တပ္မေတာ္မပါ၀င္ဘဲ ေျဖရွင္းႏုိင္သည့္ အစြမ္းအစ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာရွိေၾကာင္း သက္ေသျပဖို႔လိုပါသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ ယဥ္ေက်းေသာ လူ႔အဖဲြ႕အစည္းတစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း သက္ေသျပဖို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အားလုံးမွာတာ၀န္ရွိသည္။


Credit To 7Day News Journal
Read More »

မျပီးဆံုးႏိုင္ေသာပဋိပကၡမ်ား၊ျပည္သူတို႔၏ေသာကမ်ားႏွင္႔အစိုးရ၏တာ၀န္


လား႐ိႈးၿမိဳ႕မွာ အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦး မီး႐ိႈ႕ခံရတဲ့ကိစၥကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ပဋိပကၡတစ္ခုေပၚေပါက္ခဲ့တယ္လို႔ သတင္းေတြမွာ ေဖာ္ျပခဲ့တာကို ဖတ္ရပါတယ္။ ေမလ (၂၈) ရက္ေန႔မွာ မေအးေအးဝင္း ဆိုတဲ့ အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးကို အမ်ဳိးသားတစ္ဦးက ဓါတ္ဆီေလာင္း၊ မီး႐ိႈ႕ခဲ့တာကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ပဋိပကၡကို ဖန္တီးခဲ့ၾကတာပါ။ ဆိုင္ကယ္ေတြ အုပ္စုဖဲြ႕ၿပီး အရပ္ထဲရြာထဲမွာ လွည့္လည္လို႔ အၾကမ္းဖက္ၾကတဲ့ပံုေတြကလည္း အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမ်ား၊ ႏိုင္ငံျခားသတင္းမ်ားမွာ ေပၚထြက္လာျပန္ေတာ့ ဒို႔ႏိုင္ငံမွာ ဘယ္လိုေတြမ်ား ျဖစ္ကုန္တာပါလဲလို႔ စဥ္းစားလို႔ကိုမရႏိုင္ေအာင္ျဖစ္ရပါတယ္။

အဲဒီလို အၾကမ္းဖက္မႈေတြေၾကာင့္ အျပစ္မဲ့ျပည္သူေတြ ဒုကၡေရာက္ၾကရျပန္ပါၿပီ။ လူေနအိမ္ေျခ (၅) လံုး ဖ်က္ဆီးျခင္းခံရတယ္။ ဘာသာေရး အေဆာက္အအံုေတြ ေစ်းဆိုင္ေတြ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ေတြ ပ်က္စီးခဲ့ရ တယ္။ အၾကမ္းဖက္ခံရတဲ့ အျပစ္မဲ့သူေတြကို ရပ္ကြက္(၁၂)ကသီရိမဂၤလာမန္ဆူရွမ္းေက်ာင္းမွာေစာင့္ေရွာက္မႈေပးထားရတယ္လို႔သတင္းေတြကို ဖတ္ရပါတယ္။ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ ရင္ထဲမွာ ဘာ ေတြမ်ားျဖစ္ေနၾကၿပီလဲ။ ကိုယ့္ေျခေထာက္ကိုကမ်ဥ္းနီေကာင္ ကိုက္တာနဲ႔ပဲ ဘယ္လိုျဖစ္လို႔ေတာတစ္ေတာလံုး မီးတိုက္ခ်င္ေနၾကတာလဲလို႔သာ ေမးခ်င္ပါေတာ့တယ္။

လူဆိုတာအသိုင္းအဝိုင္းနဲ႔ေနတဲ့သတၱဝါတစ္မ်ဳိးပါ။အသိုင္းအဝိုင္းနဲ႔ေနၿပီဆိုကတည္းကေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် သေဘာထားခ်င္းမတိုက္ဆိုင္မႈေတြကိုရင္ဆိုင္ေတြ႕ႀကံဳၾကရမွာပါပဲ။သေဘာထားခ်င္းမတိုက္ဆိုင္မႈေတြကို မညွိႏိုင္းမေျဖရွင္းႏိုင္ၾကရင္ ျပႆနာေတြဆိုတာျဖစ္လာေတာ့တာပါပဲ။ ျပႆနာေတြႀကီးလာရင္ ပဋိပကၡ ေတြေပၚေပါက္လာမွာပါပဲ။ အဲဒီအတြက္ ပဋိပကၡဆိုတာလူနဲ႔ လူ႔ပတ္ဝန္းက်င္ရွိေနသမွ် ရွိေနမွာပါ၊ အဲဒါကို ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းႏိုင္ဖို႔ ျပႆနာရဲ႕ အတိမ္အနက္ကို သိဖုိ႔လိုအပ္ပါတယ္။ျပႆနာတစ္ခုရဲ႕အတိမ္အနက္ကိုမသိဘဲ နားမလည္ဘဲနဲ႔ ျပႆနာကို ေျဖရွင္းလို႔ မရႏိုင္ပါဘူး။ျပႆနာဆိုတာ အေၾကာင္းရင္းခံအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ျဖစ္ေပၚလာတတ္ပါတယ္။ျပႆနာတိုင္းမွာ(၁)ရည္ရြယ္ခ်က္မရွိပဲ(မထင္မွတ္ေသာ အေၾကာင္းရင္းခံတစ္ခုေၾကာင့္)ျဖစ္ေပၚလာေသာ ျပႆနာ (၂) ရည္ရြယ္ခ်က္တစ္ခုျဖင့္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ျပႆနာလို႔ ခဲြျခားစဥ္းစား ရမွာျဖစ္ပါတယ္။အမွတ္(၂)အမ်ဳိးအစားျဖစ္တဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္တစ္ခုျဖင့္ျဖစ္ေပၚလာေသာျပႆနာမ်ားမွာ(က) လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကို ထိခိုက္နစ္နာေစလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ (ခ) မိသားစုတစ္ခုကို ထိခိုက္နစ္နာေစ လိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ (ဂ)လူ႔အဖဲြ႕အစည္းတစ္ခုကိုထိခိုက္နစ္နာေစလိုေသာရည္ရြယ္ခ်က္(ဃ)ေဒသဆိုင္ရာတစ္ခု၊အေျခအေနတစ္ရပ္ကို ထိခိုက္ေစလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္လို႔ ထပ္မံခဲြျခား စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါမယ္။

ယခုျဖစ္ပြားေနေသာျပႆနာမ်ားမွာစတင္ျဖစ္ပြားစဥ္ကရည္ရြယ္ခ်က္မရွိျဖစ္ပြားတဲ့ျပႆနာမ်ားျဖစ္ၿပီး ထိုသို႔ျဖစ္ၿပီးေနာက္ပိုင္းမွာရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိနဲ႔ဆက္လက္ႀကီးထြားလာေစတာကိုေတြ႔ျမင္ေနရပါတယ္။ မိတၴီလာ ျပႆနာဟာ ေရႊဆိုင္မွာ ခိုက္ရန္ျဖစ္ပြားမႈ တစ္ခုျဖစ္တယ္။ သာမန္အားျဖင့္ ဒီျပႆနာဟာ႐ုံးေရာက္၊ ဂါတ္ေရာက္နဲ႔ ၿပီးဆံုးသြားမွာျဖစ္ေပမယ့္ ေနာက္ကေန ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြပါလာတာကိုျမင္ရပါတယ္။ အဲဒီရည္ ရြယ္ခ်က္မွာ ဘာသာေရး၊ လူမ်ဳိးေရး တံဆိပ္ကပ္မႈမ်ားနဲ႔ ပဋိပကၡကို အရွိန္ရေစခဲ့ၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖဲြ႕မ်ားရဲ႕ စီမံခန္႔ခဲြမႈ၊ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈ အားနည္းခ်က္မ်ားကို အသံုးခ်သြားခဲ့ႏိုင္တာကို ေတြ႕ျမင္ရပါတယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ေျပာရရင္ လံုျခံဳေရးထိန္းသိမ္းမႈအတြက္ ရဲတပ္ဖဲြ႕အင္အားမျပည့္စံုမႈ၊ ရွိတဲ့ရဲတပ္ဖဲြ႕ရဲ႕လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ပံုအားနည္းမႈေတြကိုအခြင့္ေကာင္းယူၿပီးရည္ရြယ္ခ်က္ကို ၿပီးေျမာက္ေအာင္ေဆာင္ရြက္သြားခဲ့ၾကတာပါ။ဥကၠံျပႆနာမွာေတာ့အဘက္ဘက္ကေစာင့္ၾကည့္ေဝဖန္မႈေတြနဲ႔အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာပိုင္တို႔ရဲ႕ကိုင္တြယ္မႈတိုးတက္လာတာေတြေၾကာင့္မိတီၴလာအေရးကိစၥေလာက္အထိမနာခဲ့ဘူးလို႔ ဆိုရမွာျဖစ္ပါတယ္။

အခုလား႐ိႈးကိစၥမွာ မူလမီးပြားျဖစ္တဲ့ မေအးေအးဝင္း ဓါတ္ဆီေလာင္း မီး႐ိႈ႕ခံရျခင္းဟာ လူမဆန္တဲ့ ရာဇဝတ္မႈတစ္ခုကို က်ဴးလြန္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိလုပ္ခဲ့တယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ အဲဒီရည္ ရြယ္ခ်က္ဟာ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကို ထိခိုက္ေစတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါကို အျပစ္ေပးအေရးယူဖို႔ ဥပေဒေတြ ရွိၿပီးသားပါ။ ျပစ္မႈ က်ဴးလြန္ခဲ့သူကို ရဲတပ္ဖဲြ႕က ဖမ္းဆီးၿပီးတရား႐ံုးကျပစ္မႈဆိုင္ရာဥပေဒမ်ားနဲ႔စစ္ေဆးအေရးယူသြားရမွာျဖစ္ပါတယ္။အဲဒီလိုအေျခအေနမွာ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္၊တစ္စုတစ္ဖဲြ႕ကမွကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္တရားကိုေစာင့္ေရွာက္သူမ်ားအျဖစ္နဲ႔သတ္မွတ္ၿပီး ကိုယ့္ဥပေဒကိုယ္သတ္မွတ္စီရင္စရာ အ ေၾကာင္းမရွိပါဘူး။ ဒီလုပ္ရပ္ဟာ အမွားတစ္ခုကို ပိုၿပီး ႀကီးမားတဲ့အမွားနဲ႔ တံု႔ျပန္ျခင္းပါပဲ။ အဲဒီအမွားႀကီးဟာ ေဒသဆိုင္ရာလူ႔အဖဲြ႕အစည္းတစ္ခုကို တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ျခားေစခဲ့ပါတယ္။ ေဒသတစ္ခုမွာ မွီတင္းေနထိုင္ၿပီး ကိုယ့္ဝမ္းစာကိုယ္ရွာစားေနၾကရတဲ့ႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားေတြကိုစားေကာင္းျခင္းမစားရအိပ္ေကာင္းျခင္းမအိပ္ရ၊အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းအလုပ္ကိုေတာင္ေက်ာလံုလံုနဲ႔ မလုပ္ရဲမကိုင္ရဲတဲ့ ဘဝကိုေရာက္ေစခဲ့ သူေတြဟာ လူသတ္မႈ မီး႐ိႈ႕မႈေတြထက္ ပိုမိုႀကီးေလးတဲ့ လူ႔အဖဲြ႕အစည္းကို ၿခိမ္းေျခာက္အႏၲရာယ္ျပဳမႈကို က်ဴး လြန္ခဲ့ၾကတာျဖစ္တယ္လို႔ စာေရးသူက စဲြခ်က္ တင္ခ်င္ပါတယ္။
အဲဒီလူေတြရဲ႕လုပ္ရပ္ဟာျမန္မာကို ကမၻာမွာ သိမ္ငယ္ေစပါတယ္။ျမန္မာႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားေတြဟာ ရင္းႏွီးေဖာ္ေရြသူမ်ား၊ ဧည့္ဝတ္ေက်ျပြန္သူမ်ား၊ စိတ္ သေဘာထားေကာင္းမြန္သူမ်ား၊ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔သူမ်ား ဆိုတဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္ေတြဟာ ဒီလူေတြရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြေၾကာင့္အပိုင္းပိုင္းအစစေၾကမြရေတာ့မွာလား။ဒီလိုသာေရွ႕ ဆက္သြားေနရင္ႏိုင္ငံရပ္ျခားတိုင္းတစ္ပါးမွာရၾကည္ရာျမက္ႏုရာသြားေရာက္ရွာေဖြလုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနရသူျမန္မာလူမ်ဳိးေတြဟာတစ္ျခားတစ္ပါးေသာႏိုင္ငံသားေတြေရွ႕မွာျမန္မာလူမ်ဳိး၊ျမန္မာႏိုင္ငံသားပါလို႔ကိုယ့္ကိုကိုယ္မေဖာ္ျပရဲ၊ ေခါင္းမေဖာ္ ရဲတဲ့ဘဝကို ေရာက္ၾကရေတာ့မယ္။ တစ္ဆိတ္ရွိ ဘာသာေရး၊ လူမ်ဳိးေရးေတြ အေရျခံဳၿပီး အၾကမ္းဖက္ၾကတာေတြဟာအတိုင္းတိုင္းအျပည္ျပည္မွာေရာက္ရွိေနၾကတဲ့ကိုယ့္ႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာေတြကိုမေထာက္ထားၾကေတာ့ဘူးလားလို႔ ေမးခ်င္ပါတယ္။
အခုလိုလုပ္ေနၾကတာဟာ ဘယ္လိုရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ရွိေနၾကပါသလဲ၊ လူ႕အဖဲြ႕အစည္းတစ္ခုကို ထိ ခိုက္နစ္နာေစလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔လုပ္ေနၾကတာလား၊ေဒသဆိုင္ရာတစ္ခု၊အေျခအေနတစ္ရပ္ကို ထိခိုက္ေစလိုေသာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ လုပ္ေနၾကတာလားဆိုတာကို သက္ဆိုင္ရာတာဝန္ရွိသူေတြက ခဲြခဲြျခားျခား၊ ကဲြကဲြျပားျပား စံုစမ္းေဖာ္ထုတ္လို႔ ထိထိေရာက္ေရာက္ အေရးယူသင့္တယ္လို႔ အႀကံျပဳခ်င္ပါတယ္။ ေဒသဆိုင္ရာ တစ္ခု၊ အေျခအေနတစ္ရပ္ကို မတည္မၿငိမ္ျဖစ္ေအာင္၊ ထိခိုက္ေအာင္ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြပါလာၿပီဆိုရင္ အဲဒီေနာက္မွာ ႏိုင္ငံေရးမတည္ျငိမ္ေအာင္ ဖန္တီးမႈေတြ ပါလာပါလိမ့္မယ္။
အသြင္ကူးေျပာင္းဆဲႏိုင္ငံမ်ားမွာႏိုင္ငံေရးမတည္ၿငိမ္ေအာင္ဖန္တီးတဲ့အေၾကာင္းတရား(၄)ခုရွိပါတယ္။ ပထမအေၾကာင္းတရားကေတာ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အဖဲြ႕အစည္းမ်ားကို မယံုၾကည္မႈ၊ ယခင္ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ဘူးေသာ အေတြ႕အႀကံဳမ်ားအရ မမွ်တ၊ မမွန္ကန္ေသာ တရားစီရင္ေရးကို မယံုၾကည္မႈမ်ား၊ အားကိုးအားထားမျပဳႏိုင္ဟု သတ္မွတ္ထားေသာ စိတ္အခံမ်ားေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးအသိအျမင္အားနည္းေသာ အရပ္သားမ်ားက မိမိတို႔ ဘာသာ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ားကို ရည္ရြယ္ခ်က္မဲ့ ဖန္တီးမိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းတရားကို ေျဖရွင္းႏိုင္ဖို႔ အတြက္ကေတာ့ ႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားေတြအၾကား တစ္ဖက္နဲ႔တစ္ဖက္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူယွဥ္တဲြ ေနထိုင္ေရး သေဘာထားေတြ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ျဖစ္ထြန္းလာေအာင္ႏိုင္ငံေတာ္အဆင့္ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ေဒသဆိုင္ရာအဆင့္ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားမွ ဦးေဆာင္၍ အသိပညာေပးျခင္း၊ ဘာသာေရး၊ လူမိ်ဳးေရးျပႆနာဖန္တီးသူမ်ားကိုေဖာ္ထုတ္၍ဥပေဒျဖင့္တိတိက်က်ျပင္းျပင္းထန္ထန္အျပစ္ေပးအေရးယူျခင္းတို႔ျဖင့္ ေဆာင္ရြက္သြားရမွာျဖစ္ပါတယ္ဒုတိယအေၾကာင္းကေတာ့ ဆန္႔က်င္ဖက္ အတိုက္အခံအဖဲြ႕အစည္းမ်ား အာဏာရအစိုးရအား အက်ပ္ အတည္းျဖစ္ေစဖို႔ ရည္ရြယ္ဖန္တီးတာျဖစ္ပါတယ္။လက္ရွိအေျခအေနမွာ အာဏာရအစိုးရႏွင့္အတိုက္အခံမ်ား ၏ ထိေတြ႕ဆက္ဆံမႈမ်ား၊ လားရာလမ္းေၾကာင္းမ်ားအရ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အာဏာရအစိုးရကို အက်ပ္အတည္း ျဖစ္ေစဖို႔ ဖန္တီးႏိုင္စြမ္းရွိေသာ အတိုက္အခံ အဖဲြ႕အစည္းမရွိေသးတာကိုထင္ထင္ရွားရွားေတြ႕ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။



တတိယအေၾကာင္းတရားကေတာ့ အတိုက္အခံမ်ားကိုစြပ္စဲြဖို႔၊ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ဖို႔နဲ႔ေနာက္ဆံုးမွာ အာဏာသိမ္းယူရန္ အေျခအေနတစ္ခုကို ဖန္တီးဖို႔ဆိုတဲ့ အပိုင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္းေပၚကိုေလ်ာက္လွမ္းျပဖို႔ ျပည္သူေတြရဲ႕ ယံုၾကည္မႈကို အျပင္းအထန္ တည္ေဆာက္ေနတဲ့ အာဏာရအစိုးရဲ႕ အား ထုတ္မႈမ်ားအရ ဒီအခ်က္လည္း ျဖစ္ႏိုင္ေခ်နည္းပါး ပါတယ္။ ဒီလမ္းေၾကာင္းကို ေလ်ာက္လွမ္းမယ္ဆိုရင္ 'ထုတဲ့ ဥသွ်စ္လဲကဲြ၊ ခံတဲ့ဥသွ်စ္လည္းေၾက' ဆိုတာလို ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ ဘယ္ဖက္မွ အက်ဳိးမရွိတဲ့ လမ္းလို႔ သံုးသပ္ႏိုင္ပါ တယ္။ စတုထၳနဲ႔ ေနာက္ဆံုးအေၾကာင္း တရားကေတာ့ ႏိုင္ငံငယ္တစ္ႏိုင္ငံတြင္ မိမိတို႔ ၾသဇာ လႊမ္းမိုးလ်က္ မိမိတို႔အက်ဳိးစီးပြားကို စိတ္တိုင္းက် ဖန္တီးႏိုင္ေသာ အေျခအေနမွ မိမိတို႔ၾသဇာလႊမ္းမိုးမႈ ေလ်ာ့က်ျခင္း၊ မိမိတို႔ အက်ဳိးစီးပြားေလ်ာ့လဲလာျခင္းကို မလိုလားေသာ ႏိုင္ငံႀကီးမ်ားမွ ထိုႏိုင္ငံငယ္အတြင္း မတည္ၿငိမ္မႈမ်ားကို ဖန္တီးေစျခင္းဆိုတဲ့ အေၾကာင္းတရားမ်ားျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအခ်က္ကေတာ့ မိမိတို႔အက်ဳိးစီးပြားကို ကာကြယ္ လိုတဲ့ႏိုင္ငံႀကီးေတြတိုင္းကက်င့္သံုးတတ္တဲ့သေဘာတရားျဖစ္တဲ့အတြက္သတိႀကီးစြာထားသင့္ေသာ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ပြားေနတဲ့ ျပႆနာမ်ားဟာ ဘယ္အေျခ အေနကို ရည္ညႊန္းေနသလဲဆိုတာကို သက္ဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္အဖဲြ႕အစည္းေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးအဖဲြ႕အစည္းေတြက ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သိျမင္ဖို႔ လိုအပ္ပါ တယ္။

ဘယ္လိုအေျခအေနမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ေဒသဆိုင္ရာတစ္ခုရဲ႕ေအးခ်မ္းေရးတည္ျငိမ္ေရးကိုထိန္း သိမ္းေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ကေတာ့အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာပိုင္မ်ားရဲ႕တာဝန္ျဖစ္တယ္ဆိုတာအျငင္းထြက္ လို႔မရပါဘူး။ႏိုင္ငံတစ္ခုမွာေဒသဆိုင္ရာမ်ားရဲ႕လံုျခံဳေရး၊ ၿမိဳ႕ေနလူထုရဲ႕အသက္အိုးအိမ္စည္းစိမ္ကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ ဖို႔ဆိုတဲ့အခ်က္ေတြကိုေက်ျပြန္စြာထမ္းေဆာင္ရမွာဟာျပည္သူ႔ရဲမ်ားရဲ႕တာဝန္ျဖစ္ၿပီး၊အဲဒီအတြက္လို အပ္ခ်က္ေတြကိုျဖည့္ဆည္းေပးရမွာကေဒသဆိုင္ရာအုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာပိုင္ေတြရဲ႕ တာဝန္ျဖစ္ပါတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီးတဲ့၊ ျဖစ္ပြား ေနတဲ့၊ ျဖစ္ပြားလာႏိုင္ေသးတဲ့ လူမႈေရး၊ ဘာသာေရး၊ လူမ်ဳိးေရး ပဋိပကၡမ်ားအတြက္ 'ျပည္သူ႔အတြက္ျပည္သူ႕ရဲ' လို႔ ေၾကြးေၾကာ္ထားၾကတဲ့ အဖဲြ႕အစည္းတစ္ခုမွာ ထိထိေရာက္ေရာက္ ကိုင္တြယ္ႏိုင္စြမ္း မရွိေသးဘူးဆိုတာပါပဲ။ ႐ုပ္ရွင္ေတြ ဗီဒီယိုေတြထဲမွာ ၾကည့္ဖူး ျမင္ဖူးခဲ့ရသလို ဇာတ္လိုက္က လူဆိုး ေတြကို အလဲအကဲြထိုးႀကိတ္ ႏွိမ္နင္းၿပီးမွ၊ ဒါမွမဟုတ္ဗီလိန္ေတြေရာ၊ ဇာတ္လိုက္ မင္းသားေရာ သကာနီးမွျပည္သူ႕ရဲေတြေရာက္လာတယ္ဆိုတဲ့႐ိုက္ကြက္ျပကြက္ေတြကို တကယ့္ျပင္ပေလာကမွာျမင္ေနေတြ႕ေနရတာကေတာ့အေတာ့္ကိုစိတ္မခ်မ္းမသာျဖစ္စရာေကာင္းလွပါတယ္။

ကူညီပါရေစ (May I Help You) ဆိုတဲ့စာတမ္းေတြကလည္း အေတာ့္ကို အဓိပၸာယ္မဲ့ေနခဲ့တာ ၾကာပါၿပီ။



ေဒသဆိုင္ရာအုပ္ခ်ဳပ္ေရးတာဝန္ရွိသူေတြ၊ျပည္သူ႔ရဲတပ္ဖဲြ႕အႀကီးအကဲေတြအေနနဲ႔အဓိက႐ုဏ္းႏ်ိမ္နင္းေရးအတြက္ ႀကိဳတင္စီမံခ်က္ေတြ၊ပဋိပကၡေျဖရွင္းေရးအတြက္ႀကိဳတင္စီမံခ်က္ေတြျပင္ဆင္ထားခ်က္ေတြမရွိဘဲ မႏိုင္မနင္းျဖစ္ရပ္ဆိုးေတြျဖစ္ေပၚၿပီးကာမွျပႆနာျဖစ္တိုင္းျဖစ္တိုင္းအေၾကာင္းျပေနၾကေခါက္႐ိုး က်ဳိးစကားလံုးေတြနဲ႔ ေနာက္ကြယ္က ႀကိဳးကိုင္မႈေတြ ရွိတယ္ဆိုတဲ့မေရရာ၊မေသခ်ာတဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္ ေတြနဲ႕ ကိုယ္တာဝန္ကိုယ္ မေက်ျပြန္မႈေတြကို မိုးႀကိဳးပစ္ရာ၊ ထန္းလက္နဲ႔ ကာေနၾကတာကေတာ့ မသင့္ေလွ်ာ္ ပါဘူး။ အဲဒီလိုျဖစ္ရပ္ေတြဟာ ေဒသဆိုင္ရာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာပိုင္ေတြကိုျပည္သူလူထုေတြရဲ႕ မယံုမၾကည္ စိတ္ေတြ၊ ယံုၾကည္ကိုးစားမႈ မထားလိုစိတ္ေတြကို ႀကီးထြားလာေစမွာျဖစ္ၿပီး၊ သူက တုတ္ဆဲြလာရင္ ငါက ဓားဆဲြမယ္ဆိုတဲ့ မင္းမဲ့စ႐ိုက္ေတြကို ေပၚေပါက္လာေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလိုေတြသာျဖစ္လာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ျမန္မာႏိုင္ငံမွာျပည္သူေတြအတြက္အိပ္ေကာင္းျခင္းအိပ္ရမယ့္ညေတြရွိေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ယခုဆိုရင္ ႏိုင္ငံတကာ သတင္းစာမ်က္ႏွာေတြမွာ အင္တာနက္ သတင္းစာမ်က္ႏွာေတြမွာ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြဟာ ၾကမ္းတမ္းေသာ၊ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ၊ရန္လိုေသာ၊ဘာသာေရးအစြန္းေရာက္ေသာ လူမ်ဳိးမ်ားအျဖစ္ ေဖာ္ ျပျခင္းကိုခံေနရပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာက ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈေတြ အလံုးအရင္းနဲ႔ဝင္ေရာက္လာေတာ့မယ့္အခ်ိန္၊ ကမၻာ လွည့္ခရီးသြားမ်ား တစ္ဟုန္ထိုး တိုးတက္လာေတာ့မယ့္ အခ်ိန္မွာမွ ဒီလို ျပႆနာေတြ ေပၚေပါက္လာတာဟာ ေကာင္းေသာ လကၡဏာတစ္ခုမဟုတ္ဘူးဆိုတာကိုတာဝန္ရွိသူမ်ားကဆင္ျခင္ျမင္သိေစခ်င္ပါတယ္။



ဒီျဖစ္ရပ္ေတြဟာသာမန္ျဖစ္ရပ္ေတြလား၊ျမန္မာႏိုင္ငံကိုအရင္ကလိုပဲႏိုင္ငံတကာကရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈေတြမလာခ်င္ေအာင္ သို႔မဟုတ္ေႏွာင့္ေႏွးတံု႔ဆိုင္းေအာင္ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိလုပ္တဲ့လုပ္ရပ္ေတြလားဆိုတာကိုဆင္ျခင္သံုးသပ္ၿပီး အေရးတယူ ေဆာင္ရြက္ၾကေစခ်င္ပါတယ္။



အစိုးရအုပ္ခ်ဳပ္ေရးတာဝန္ရွိသူေတြကို စာေရးသူအေနနဲ႔သတိေပးတိုက္တြန္းခ်င္တာတစ္ခုရွိပါတယ္။ လူမ်ဳိးေပါင္းစံု၊ ကိုးကြယ္မႈဘာသာေပါင္းစံုနဲ႔ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံမွာပဋိပကၡဆိုတာေပၚေပါက္တတ္စၿမဲပါပဲ။ျပႆနာတစ္ခုျဖစ္တိုင္း၊ ပဋိပကၡေတြေပၚေပါက္တိုင္းမွာေနာက္ကြယ္ကႀကိဳးကိုင္မႈေတြရွိေနတယ္ဆိုတဲ့ဆင္ေျချပစကားေတြ တြင္တြင္သံုးေနၾကမယ့္အစားျပည္သူေတြရဲ႕ အသက္အိုးအိမ္စည္းစိမ္ကိုေစာင့္ေရွာက္ကာ ကြယ္မႈအျပည့္အဝေပးၾကဖို႔ တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ ေနာက္ကြယ္က ႀကိဳးကိုင္မႈေတြ၊ ေရွ႕ကေန ႀကိဳးဆဲြမႈေတြ ဘာေတြရွိရွိ ႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ အသက္ အိုးအိမ္စည္းစိမ္ေတြကိုကာကြယ္ေပးဖို႔တာဝန္ရွိတဲ့အဖဲြ႕အစည္းေတြအေနနဲ႔ထမင္းရည္ပူလာလွ်ာလဲႊ စကားေတြ ေျပာမေနသင့္ပါဘူး။ ႏိုင္ငံကို အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့အစိုးရဆိုတာဟာ ျပည္သူေတြက (၅)ႏွစ္တစ္ခါ အလုပ္မရွိအလုပ္ရွာၿပီး သတ္ မွတ္ခန္႔အပ္ေပးထားတာမဟုတ္ပါဘူး။

ႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားေတြစုိးရိမ္ေၾကာင့္ၾကဗ်ာပါဒေတြကင္းစြာနဲ႔ကိုယ့္ဝမ္းစာကိုယ္ရွာစားၿပီး၊ ကိုယ့္အလုပ္ကို ကိုယ္ ေနာက္ေက်ာလံုလံုနဲ႔ စိတ္ခ်လက္ခ်လုပ္ႏိုင္ကိုင္ႏိုင္ေအာင္ေစာင့္ေရွာက္ကာကြယ္ေပးဖို႔အစိုးရအဖဲြ႕ ဆိုတာကို ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ထားၾကတာျဖစ္ပါေၾကာင္းသတိခ်ပ္ၾကၿပီး၊ျပည္သူေတြရဲ႕ဘဝေတြေအးခ်မ္းလံုျခံဳမႈကို

အျပည့္အဝ တာဝန္ယူႏိုင္ၾကေစခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ။

ထင္လင္းဦး(Wisdom Villa)

Credit To Messenger News Journal (Notes) on Monday, June 3, 2013
Read More »

က်မၼာေရးအေျကာင္းသိေကာင္းစရာ

ေသြးေပါင္ က်ျခင္းမွ ကာကြယ္ဖို႔
ေခြၽးထြက္ေတြ မ်ားၿပီး ေသြးတိုး မရွိတဲ့ လူေတြက ေသြးေပါင္ အရမး္က် က်ပါတယ္။
ေသြးတုိးရင္ေတာ့ ေသြးေပါင္က်ေအာင္ လုပ္ရသလို ေသြးေပါင္ က်ရင္လည္း ေသြးေပါင္ ျပန္တက္ေအာင္ လုပ္လို႕ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မက်ခင္မွာ ၾကိဳတင္ကာကြယ္တဲ့ နည္းလမ္း ေလးေတြကို သိထားရင္လည္း ၾကိဳတင္ကာကြယ္ ထားႏိုင္ပါတယ္။

မုန္လာဥ အစိမ္းကို ေဖ်ာ္ရည္လုပ္၍ ေသာက္ျခင္းသည္ ေသြးေတြက်ေစရန္ ေသြးေပါင္ခ်ိန္ ထိန္းရန္ အလြန္ အက်ိဳးရိွေသာ ကုသမႈ ျဖစ္ပါတယ္။ မုန္လာဥ ေဖ်ာ္ရည္ တစ္ခြက္ကို တစ္ေန႕ ႏွစ္ၾကိမ္ ေသာက္သံုးပါ။ အာဟာရဓာတ္ ၾကြယ္၀ေစဖို႕ အတြက္ ပရိုတင္း၊ ဗိုက္တာ မင္စီနဲ႕ ဘီအုပ္စုမ်ား ပါ၀င္တဲ့ အစာမ်ားကို မွီ၀ဲျခင္းက ေသြးအတက္အက်ကို ကာကြယ္ခ်ိန္ ညွိေပး ႏိုင္ပါတယ္။

ေသြးေပါင္က်ျခင္းကို ထိန္းသိမ္းဖို႕ရာ ဆားကို အသံုးျပဳေပးပါ။ ေသြးေပါင္ခ်ိန္ ပံုမွန္ရွိသူ တစ္ေယာက္ပင္ ျဖစ္ေစကာမူ ဆားပါ၀င္ေသာ အစားအေသာက္ကို စားသံုးေပးပါ။ ဆားလက္ဖက္ရည္ ဇြန္းတစ္၀က္ခန္႕ကို ေရတစ္ဖန္ခြက္နွင့္ ေဖ်ာ္၍ ေန႕စဥ္ ေသာက္သံုး ေပးလွ်င္ ေကာင္းမြန္ ပါတယ္။

ခႏၶာကိုယ္ထဲမွ ေရဓာတ္ ဆံုးရံႈးလွ်င္လည္း ေသြးေပါင္ခ်ိန္ က်ေစျပန္ပါတယ္။ ေသြးေပါင္ခ်ိန္ က်ေနေသာ လူကို အရည္မ်ားမ်ား ၀င္ႏိုင္သမွ် ၀င္ေအာင္ တိုက္ေပးျခင္းျဖင့္ ေရဓာတ္ ဆံုးရံႈးမႈမွ ကယ္ဆယ္ ႏိုင္ပါတယ္။

အကယ္၍ ေသြးေပါင္ တိုးေနပါက မိသားစု ဆရာ၀န္ထံမွာ အၾကံညဏ္ရယူၿပီး သင့္တင့္ မွန္ကန္သည့္ ေဆး၀ါး ေသာက္သံုးမႈ ၊ ကုသမႈ ယူသင့္ပါတယ္။ မိမိဘာသာ ေဆးမ်ား ေသာက္သံုးျခင္း၊ ေသာက္ရသည့္ ပမာဏထက္ ပို၍ ေသာက္ျခင္း မ်ားကိုလည္း ေရွာင္ၾကဥ္ပါ။


ေႁပာင္းဖူးေပါက္ေပါက္နဲ႔ ပတ္သက္ေနတဲ့ေရာဂါ

ေႁပာင္းဖူးေပါက္ေပါက္မ်ားတြင္ ပါဝင္ေသာဓာတ္ေပါင္းတစ္မ်ိဳးသည္ ႏွလံုးေရာဂါႏွင့္ ဆက္စပ္ေနေႂကာင္း သုေတသီမ်ားက ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ခဲ့ သည္။ အဆိုပါဓာတ္ေပါင္းအမည္မွာ Perfluorooctanoic အက္ဆစ္ (PFOA) ဟု ေခၚဆိုေႂကာင္းသိရွိရ သည္။
အေမရိကန္ႁပည္ေထာင္စု၊ အေနာက္ဗာဂ်ီးနီးယားႁပည္နယ္ ႁပည့္သူ႔ေဆးပညာတကၠသိုလ္မွ သုေတသီမ်ားသည္ ႏွလံုးေရာဂါႁဖစ္ ပြားမႈႏွင့္ PFOA တို႔၏ ဆက္စပ္ေနမႈ ကို ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ခဲ့ႃပီး အဆိုပါဓာတ္ ေပါင္းေသြးတြင္းငယ္မ်ားႁပားေန ေသာအေမရိကန္ ႁပည္သူ ၁၂၀ဝတြင္ ေလ့လာမႈႁပဳခဲ့ ႁခင္းႁဖစ္သည္။ ေသြး ေႂကာတြင္းဝယ္ PFOA မ်ားေနသူ မ်ားတြင္
ႏွလံုးေရာဂါႁဖစ္ပြားမႈႏႈန္း ႁမင့္တက္လ်က္ရွိ ေႂကာင္း၊ အသက္ အရြယ္၊ က်ား/မ၊ ကိုယ္အေလးခ်ိန္၊ ေဆးလိပ္ေသာက္ ႁခင္းရွိ/မရွိႏွင့္ ေသြးတိုးေရာဂါ အေႁခအေနမ်ားကို ပါထည့္သြင္းစဥ္းစားခဲ့ေႂကာင္း ေတြ႕ ရွိခဲ့သည္။
ေလ့လာမႈေခါင္းေဆာင္ သုေတ သီ Dr.Anoop Shankaru က PFOA သည္ ေႁပာင္းဖူးေပါက္ေပါက္ တြင္မ်ားႁပားစြာပါဝင္ေနေႂကာင္း၊ အဆိုပါ ဓာတ္ေပါင္းသည္ ႏွလံုးေရာ ဂါႁဖစ္ပြားမႈႏႈန္းကို ႁမင့္တက္ေစ ေႂကာင္း၊ မိမိတို႔ဆက္လက္ ေလ့လာ ေနေႂကာင္း၊ ထုတ္ပိုးေသာပလက္ စတစ္အိတ္တြင္လည္း ထိုဓာတ္ေပါင္း မ်ား မ်ားႁပားစြာ ပါဝင္ေနသည္ကို အေမရိကန္ FDA ထုတ္ႁပန္ထား ေႂကာင္း ေႁပာႂကားထားသည္။

ေဆးလိပ္ျဖတ္ရန္နည္းလမ္း

(၁) ေရေအးေလး တစ္က်ဳိက္စီငံု
ေသးေသးဖြဲဖြဲေလးေတြ စား ဝါး။ စီးကရက္ကို စုပ္႐ိႈက္ရျခင္းကုိ အစားထိုးတာပဲ။ သုေတသနေတြ႕ရွိ ခ်က္အရ ေရေအးေလးကုိ ပုိက္နဲ႔စုပ္ငုံျခင္းက dopamine ထြက္ေစတယ္။ dopamine သည္ “မေကာင္းစိတ္” ေတြကို ေလ်ာ့ေစတယ္။ အစားနည္းနည္း ႏွင့္ ဝါးစားျခင္း ကလည္း မီးခုိးေငြ႕အလြမ္းကုိ ေလ်ာ့ေစတယ္။ အစားေတာ့ ေရြး ေနာ္။ ေတာ္ၾကာေန ဝလာဦးမယ္။

(၂) ေကာင္းက်ဳိးစဥ္းစား
စီးကရက္၊ ေဆးလိပ္မေသာက္ျခင္းရဲ႕ ေကာင္းက်ိဳးေတြ ကုိ စဥ္းစားပါ။ ကုိယ့္စိတ္ကုိယ္ ႏုိင္ျခင္း၊ ေငြကုန္ သက္သာျခင္း၊ အစားအေသာက္ အရသာျပည့္ျပည့္ ဝဝ စားႏုိင္ျခင္း၊ အေမာခံႏုိင္ျခင္း။

(၃) သြားခဏခဏတိုက္
ခံတြင္းနံ႔ေလး ေကာင္းလာတတ္ တဲ့ ေကာင္းက်ိဳးရရွိဖုိ႔ ျဖစ္တယ္။ ခံတြင္းရနံ႔ေလးကုိ ခ်စ္ပါ။

(၄) အယ္လ္ကိုေဟာ ေရွာင္
အယ္လ္ကုိေဟာသည္ ေဆးလိပ္၊ စီးကရက္ ေသာက္လိုစိတ္ကို အားေပးတယ္။ အေၾကာင္းျပ ခ်က္မ်ားစြာရွိေန ပါတယ္။ အယ္လ္ကုိေဟာသည္ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္မိေအာင္ အားေပးတတ္ တာကလည္း တစ္ေၾကာင္းေပါ့။

(၅) မိမိကိုယ္မိမိ ေဆးလိပ္၊ စီးကရက္ ကန္႔သတ္နယ္ေျမသတ္မွတ္

လူေရွ႕သူေရွ႕ မေသာက္တာ၊ အလုပ္ထဲမွာ မေသာက္တာ၊ လူႀကီး သူမေတြရွိရင္ မေသာက္တာမ်ိဳး။

(၆) အေၾကာင္းျပခ်က္ သတိရ
ကုိယ္ဘာေၾကာင့္ ဒါေတြ ျဖတ္ခ်င္သလဲဆုိတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ ကုိယ္စီရွိၾကမွာပါ။ အဲဒါေလးကုိ မျပတ္သတိရ။

(၇) ေန႔စဥ္ တက္ႂကြလန္းဆန္း
ေန႔စဥ္ လႈပ္ရွားတက္ႂကြလန္းဆန္း လတ္ဆတ္ျခင္းကလည္း ဟုိဟာမလုပ္ရ မေနႏုိင္၊ ဒီဟာမလုပ္ရ မေနႏုိင္ ဆုိတာေတြကုိ ဟန္႔တားႏုိင္တယ္။

(၈) ျပကၡဒိန္မွာ မွတ္
ဒီေန႔တစ္လိပ္မွ မေသာက္ျဖစ္ရင္ အဲဒီရက္ကေလးကုိ ျပကၡဒိန္မွာ မွတ္လုိက္။ ရက္ေတြ တုိးပြားလာစိတ္ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္။

(၉) ပါးစပ္ထဲ တစ္ခုခုထည့္ထား
ပီေက၊ ေျမပဲ၊ ေနၾကေစ့ စသည္

(၁၀) အေပါင္းအသင္းလိုတယ္
ယခင္က ေဆးလိပ္၊ စီးကရက္ ေသာက္ခဲ့ၿပီး ယခုေအာင္ျမင္စြာ ျဖတ္ထားႏုိင္ၿပီးေသာ အေပါင္းအသင္း တစ္ေယာက္ရွာပါ။

(၁၁) ကဖိန္းကန္႔သတ္
ေကာ္ဖီ၊ လက္ဖက္ရည္ကုိ ဆုိလုိတယ္။ ေကာ္ဖီ၊ လက္ဖက္ရည္သည္ နံနက္ပုိင္းမွာ လန္းဆန္းေစတာ မွန္ပါတယ္။သုိ႔ေသာ္ စိတ္ဖိစီးမႈ၊ စိတ္လိုလားမႈေတြ မ်ားေစတယ္။ ဒီအတြက္ ကန္႔သတ္ေလွ်ာ့ခ် ရလိမ့္မယ္။ မကန္႔သတ္ရင္ ေဆးလိပ္ ျပန္ေသာက္ျဖစ္မယ္။

(၁၂) မေကာင္းတဲ့ အေနာက္ေတြကိုသတိျပဳ
စိတ္ဆုိးတာ၊ စိတ္အလုိမက်တာ၊ စိတ္ဓာတ္က်တာေတြ ျဖစ္လာရင္ ကုိယ့္စိတ္ ကုိယ္ျပန္႐ႈမွတ္ပါ။ အဲဒီ မေကာင္းစိတ္ေတြက ေဆးလိပ္၊ စီးကရက္ ျပန္ေသာက္မိေစတယ္။

(၁၃) မေကာင္းက်င့္ အေပါင္းအသင္း ကိုေရွာင္
ဘယ္သူေတြနဲ႔ဆုံရင္ ျပန္ေသာက္ မိသလဲ။ အဲဒီလူေတြကုိ ေရွာင္ပါ။

(၁၄) စိတ္ရွည္ပါ...ေျပးလမ္းေပၚမွာ

၁၄ ရက္ၾကာ ျပတ္ႏုိင္ရင္ ဒါ ေျပးလမ္းေပၚေရာက္ၿပီ။ ဒီအခ်ိန္မွာ မိသားစုနဲ႔ မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ ဝုိင္းဖြဲ႕ စားေသာက္ဖုိ႔လုိတယ္။ ကုိယ္လက္ လႈပ္ရွားမွဳလုပ္ဖို.လုိတယ္။ ေဆးလိပ္၊ စီးကရက္ ျပတ္ျခင္း၊ မျပတ္ျခင္းသည္ ၾကားမွာ ပါးလႊာ လြန္းလွတယ္။ “တစ္လိပ္” ပဲျခားပါတယ္။ မီးျခစ္တစ္ျခစ္ပဲ ျခားပါတယ္။ ျပန္စေသာက္မိရင္ ျပန္ျဖတ္ပါ။ ေအာင္ႏုိင္မည္...မုခ်။
ကိုးကား က်န္းမာေရး ဂ်ာနယ္
လူထုက်န္းမာေရး (လည္ေခ်ာင္းနာျခင္း သက္သာေစမည့္ အိမ္တြင္းနည္း ၁၀ နည္း)

လည္ေခ်ာင္း နာေနသလား၊ လည္ေခ်ာင္း နာေနခ်ိန္မွာ အျမန္ သက္သာေစမယ့္လြယ္ကူတဲ့ အိမ္တြင္း ကုထံုးေတြကို လိုက္နာေပးမယ္ ဆိုရင္ အျမန္ဆံုး သက္သာသြားပါလိမ့္မယ္။

(၁) အနားယူပါ

လည္ေခ်ာင္းနာေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ျပည့္ျပည့္ဝဝ အနားယူေပးဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။
အနားယူေနစဥ္ အေတာအတြင္း ေရနဲ႔ သစ္သီးေဖ်ာ္ရည္လို အရည္ကို အမ်ားအျပားေသာက္ေပး သင့္ပါတယ္။

(၂) ဆားေရေႏြးျဖင့္ ပလုတ္က်င္းပါ

လည္ေခ်ာင္းနာေနတဲ့အခါ အာေခါင္ထဲအထိ ေရာက္ေအာင္ ဆားေရေႏြးနဲ႔
ပလုတ္က်င္းေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပဳလုပ္နည္းမွာ ေရတစ္ဖန္ခြက္ထဲကို ဆား
လက္ဖက္စားဇြန္း တစ္ဇြန္းထည့္ၿပီး ေဖ်ာ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

(၃) ငံုေဆးငံုပါ

လည္ေခ်ာင္းနာ ေပ်ာက္ေစမယ့္ ငံုေဆး (Lozenges) ကို ငံုေပးရင္
လည္ေခ်ာင္းနာတာကို သက္သာေစပါတယ္။

(၄) အခန္းတြင္း ေလထု ေႏြးေထြးေနပါေစ

ေအးျမေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ အခန္းတြင္း ရာသီဥတု ေႏြးေထြးေနေအာင္ ထားပါ။ ဒါဟာအသက္႐ွဴ လမ္းေၾကာင္းအတြင္း ေရာင္ရမ္းမႈနဲ႔ နာက်င္မႈကို သက္သာေစပါတယ္။

(၅) ပ်ားရည္ထည့္ထားေသာ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္း ေသာက္ပါ

ပ်ားရည္ခတ္ထားတဲ့ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္း ေသာက္သင့္ပါတယ္။ ဒီအိမ္တြင္း ကုထံုးဟာ
လူအမ်ားစုကို သက္သာေစၿပီး ခႏၶာကိုယ္ အရည္ဓာတ္ ပိုေရာက္ရွိေစတဲ့နည္း
ျဖစ္ပါတယ္။


(၆) ေရေႏြးေငြ႕႐ွဴပါ

ေရေႏြးေငြ႕႐ွဴတာက လည္ေခ်ာင္းနာတာကို သက္သာေစတဲ့နည္းပါ။ ေရေႏြးေငြ႕ကိုပါးစပ္နဲ႔ ႏွာေခါင္းကို သံုးၿပီးအခ်ိန္ ငါးမိနစ္ခန္႔ ခပ္ျပင္းျပင္း
႐ွဴေပးပါ။ တစ္ေန႔တာအတြင္း အႀကိမ္မ်ားစြာ လုပ္ေပးႏိုင္ပါတယ္။ ေရေႏြးပူ
မေလာင္ေအာင္ သတိထားဖို႔ေတာ့ လိုပါတယ္။

(၇) ၾကက္စြပ္ျပဳတ္ေသာက္ပါ

ပူေႏြးတဲ့ ၾကက္စြပ္ျပဳတ္ တစ္ခြက္ကို ေသာက္ေပးတာက လည္ေခ်ာင္းနာတာကိုသက္သာေစတဲ့အျပင္ အေအးမိခ်င္သလိုလို ခံစားေနရတဲ့ ႏြမ္းနယ္ပင္ပန္းမႈေဝဒနာေတြကိုလည္း ေလ်ာ့ပါးေစပါတယ္။

(၈) အိပ္ေရးဝဝအိပ္ပါ

ေႏြးေႏြးေထြးေထြးေနၿပီး အိပ္ေရးဝဝ အိပ္စက္ အနားယူတာေၾကာင့္လည္း
လည္ေခ်ာင္းနာတာ သက္သာသြားေစ ႏိုင္ပါတယ္။

(၉) ေရခဲေရေရွာင္ပါ

လည္ေခ်ာင္း နာက်င္ေနခိုက္မွာ ေရခဲေရနဲ႔ ေရခဲပါတဲ့ အစားအေသာက္ေတြကိုတတ္ႏိုင္သမွ်ေရွာင္ၿပီး သြားနဲ႔ခံတြင္း သန္႔ရွင္းေရးကိုပါထိန္းသိမ္းေပးဖို႔ လိုပါတယ္။

(၁၀) အကိုက္အခဲေပ်ာက္ေဆး ေသာက္ပါ

လည္ေခ်ာင္းနာက်င္မႈနဲ႔အတူ ခႏၶာကိုယ္ တစ္ခုလံုး ကိုက္ခဲနာက်င္ေနရင္
နာက်င္မႈ သက္သာေစဖို႔ ပါရာစီတေမာ၊ အိုင္ဗ်ဴပ႐ိုဖန္ စတဲ့ အကိုက္အခဲ
ေပ်ာက္ေဆးကို ေသာက္ေပးႏိုင္ပါတယ္။

**Public Health**

 ဟင္းႏုႏြယ္ရြက္၏ က်န္းမာေရး အာနိသင္ ၁၀ မ်ဳိး

ဟင္းႏုုႏြယ္ရြက္ကို အလြယ္တကူ ဝယ္လို႔ရသလို ေစ်းလည္း သက္သာတာေၾကာင့္ လူတိုင္းလိုလို စားႏိုင္ ၾကပါတယ္။
လူေတြ အမ်ားအားျဖင့္ စားေလ့ရွိၾကတဲ့ ဟင္းႏုုႏြယ္ရြက္မွာ ဘယ္လို က်န္းမာေရး အက်ဳိးေက်းဇူးေတြ ပါဝင္တယ္ ဆိုတာကို ေရးသား လိုက္ရပါတယ္။

(၁) အစာေၾကေစျခင္း

ဟင္းႏုုႏြယ္ရြက္ တစ္ခြက္စာ ပမာဏမွာ တစ္ေန႔တာ စားသံုးသင့္တဲ့ အမွ်င္ဓာတ္ ပမာဏ ၂၀ ရာခိုင္ႏႈန္း နီးပါး ပါဝင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အစာေၾကေစၿပီး ဝမ္းခ်ဳပ္တာကို ကာကြယ္ ေပးပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ေသြးတြင္း သၾကားဓာတ္ကို ေလ်ာ့က်ေစၿပီး အစာကို အလြန္အကၽြံ မစားမိ ေစပါဘူး။

(၂) ကင္ဆာကို ကာကြယ္ျခင္း

ဟင္းႏုုႏြယ္ရြက္မွာ မ်ားစြာ ပါဝင္တဲ့ ဖေလဗိုးႏြိဳက္ ေတြဟာ ကင္ဆာေရာဂါကို ကာကြယ္ ေပးႏိုင္တာေၾကာင့္ အစာအိမ္နဲ႔ အေရျပား ကင္ဆာဆဲလ္ေတြ ပြားမ်ားမႈကို ေႏွးေကြး ေစပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ဟင္းႏုုႏြယ္ရြက္ဟာ ဆီးက်ိတ္ကင္ဆာ အဆင့္ျမင့္တက္မႈ မျဖစ္ေအာင္ သိသိသာသာ ကာကြယ္ ေပးႏိုင္စြမ္း ရွိပါတယ္။

(၃) ေရာင္ရမ္းမႈ ေလ်ာ့က်ေစျခင္း

ဟင္းႏုုႏြယ္ရြက္မွာ ပါတဲ့ Neoxanthin နဲ႔ Violaxanthin ေတြက ေရာင္ရမ္းမႈ ေလ်ာ့က်ေစတဲ့ ဓာတ္ေတြျဖစ္ၾကၿပီး ကိုယ္တြင္း ေရာင္ရမ္းမႈကို သိသိသာ ေလ်ာ့က် ေစပါတယ္။

(၄) အင္တီ ေအာက္ဆီးဒင့္ အစြမ္း ေပးႏုိင္ျခင္း

ဟင္းႏုုႏြယ္ရြက္မွာ ပါတဲ့ ဗီတာမင္စီ၊ ဗီတာမင္အီး၊ ဘီတာကယ္႐ိုတင္း၊ မဂၢနိစ္၊ ဇင့္ (သြပ္) နဲ႔ ဆီလီနီယမ္တို႔ဟာ အစြမ္းထက္ အင္တီ ေအာက္ဆီးဒင့္ေတြ ျဖစ္ၾကၿပီး အ႐ိုးပါး ေရာဂါ၊ ေသြးေၾကာက်ဥ္း ေရာဂါနဲ႔ ေသြးတိုးတာ တို႔ကို သက္သာ ေစပါတယ္။

(၅) ေသြးတိုးက်ေစျခင္း

ဟင္းႏုုႏြယ္ရြက္ ထဲက ပပ္တိုက္ေတြဟာ angiotensin I-converting enzyme ကို တားဆီး ေပးတာေၾကာင့္ ေသြးတိုးကို ေလ်ာ့က်ေစပါတယ္။

(၆) အျမင္အာ႐ံု ေကာင္းေစျခင္း

ဟင္းႏုုႏြယ္ရြက္ ထဲမွာ လူတင္နဲ႔ ဇီဇန္သင္းဆိုတဲ့ အင္တီေအာက္ဆီး ႏွစ္မ်ဳိးစလံုး မ်ားစြာ ပါဝင္ ေနတာေၾကာင့္ အတြင္းတိမ္ေရာဂါနဲ႔ အသက္ႀကီးခ်ိန္မွာျဖစ္တဲ့ မက္ကူလာ ယိုယြင္း ပ်က္စီးမႈတို႔ မျဖစ္ေအာင္ ကာကြယ္ ေပးႏိုင္ပါတယ္။

(၇) ကိုယ္ခံစြမ္းအား ေကာင္းေစျခင္း

ဟင္းႏုႏြယ္ရြက္ တစ္ခြက္စာ ပမာဏမွာ တစ္ေန႔တာ မွီဝဲသင့္တဲ့ ဗီတာမင္ေအ ၃၃၇ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္ ပါဝင္တာေၾကာင့္ လူ႔ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ အဝင္ဝေနရာေတြျဖစ္တဲ့ အေျမႇးပါး၊ အသက္႐ွဴ လမ္းေၾကာင္းစနစ္၊ ဆီးလမ္းေၾကာင္းနဲ႔ အူလမ္းေၾကာင္း စနစ္တို႔ကို အားေကာင္း သန္စြမ္းေစပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ေသြးျဖဴဥေတြမွာလည္း အဓိက ပါဝင္တာေၾကာင့္ ကူးစက္ပိုးေတြကို တြန္းလွန္ ေပးႏိုင္ပါတယ္။

(၈) အေရျပား က်န္းမာေစျခင္း

ဟင္းႏုုႏြယ္ရြက္မွာ ပါတဲ့ ဗီတာမင္ေအဟာ အေရျပားမွာ အစိုဓာတ္ကို ထိန္းေပးတာေၾကာင့္ ဆိုးရီးေယးစစ္ ေရာဂါ၊ ဝက္ၿခံနဲ႔ အေရးေၾကာင္း ျဖစ္တာေတြကို တြန္းလွန္ေပးကာ အေရျပားကို က်န္းမာ ေစပါတယ္။

(၉) အ႐ိုးသိပ္သည္းဆ ေကာင္းေစျခင္း

ျပဳတ္ထားတဲ့ ဟင္းႏုုႏြယ္ တစ္ခြက္စာ ပမာဏမွာ ဗီတာမင္ေက တစ္ေန႔တာ လိုအပ္တဲ့ ပမာဏ ၁၀၀၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္ ပါဝင္တာေၾကာင့္ အ႐ိုးတည္ေဆာက္မႈ အားေကာင္း ေစပါတယ္။

(၁၀) ဦးေႏွာက္ႏွင့္ နာ့ဗ္ေၾကာစနစ္ လုပ္ငန္းေဆာင္တာကို ေကာင္းေစျခင္း

ဟင္းႏုုႏြယ္ရြက္မွာ မ်ားစြာပါဝင္တဲ့ ဗီတာမင္ေကဟာ နာ့ဗ္ေၾကာ တစ္ဝိုက္က အဆီျပင္ (Sphingolipids) တည္ေဆာက္မႈ အတြက္ မရွိမျဖစ္ အစိတ္အပိုင္းျဖစ္တာေၾကာင့္ နာ့ဗ္ေၾကာ စနစ္နဲ႔ ဦးေႏွာက္ လုပ္ငန္းေဆာင္တာ ေတြကို က်န္းမာေစပါတယ္။

ၾကယ္စင္
Read More »

" ပထမဆုံးေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲမႈၾကီးကုိ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားအျဖစ္အသက္သြင္းၾကမည့္အေၾကာင္း "

Photo: " ပထမဆုံးေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲမႈၾကီးကုိ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားအျဖစ္အသက္သြင္းၾကမည့္အေၾကာင္း "

ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကား ရုိက္ကူးေရးမွာလုိအပ္တဲ့ စက္ပစၥည္းေတြကုိ ငွားရမ္းဖုိ႔အတြက္ ACE Warehouse ကုမၸဏီကုိထူေထာင္လုိက္တဲ့ ေက်ာ္ေက်ာ္ဗုိက သူတုိ႔ကုမၸဏီမွရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားလည္း ထုတ္လုပ္ရုိက္ကူးသြားမွာျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႔ အခုအခါ စာေရးဆရာ လွေသာင္းေရးတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ကမာၻ႕ပထမဆုံးေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲမႈၾကီး 
စာအုပ္ကုိဝယ္ယူရန္ စကားဆုိထားၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ 

ဒါရုိက္တာေမာင္မ်ဳိးမင္း(ရင္တြင္းျဖစ္) ပုံေဖာ္အသက္သြင္း ဖန္တီးမယ့္ဇာတ္ကားအေၾကာင္းနဲ႔ 
ဒီဝတၴဳကို ဝယ္ယူျဖစ္သြားပုံကို ေက်ာ္ေက်ာ္ဗိုက" ဒီကိစၥက ျမန္မာ ႏိုင္ငံမွာတကယ့္ကို ဦးဦးဖ်ားဖ်ား ႀကီးျဖစ္ခဲ့တ့ဲကိစၥျဖစ္ေတာ့ စိတ္ဝင္ စားတယ္။ ဒီဟာကိုဖန္တီးမႈတစ္ခု 
အျဖစ္အသက္သြင္းမယ္ ဆိုရင္လည္း ကမၻာမွာ ျမန္မာေတြ ဒီလိုမ်ဳိး ႐ိုက္ ကူးခဲ့ပါလားဆိုၿပီးျဖစ္မယ္။အဲဒါ ေၾကာင့္ဝယ္ၿပီး႐ိုက္ျဖစ္တာပါ" လို႔ေျပာပါတယ္။

ဒီ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားႀကီး ကို ႐ိုက္ကူးဖို႔အတြက္ တတ္သိနား လည္တဲ့ပညာရွင္ေတြနဲ႔ တိုင္ပင္ေဆြး ေႏြးျဖစ္တာကိုေက်ာ္ေက်ာ္ဗိုက "အခက္အခဲေတြကေတာ့ ေနရာ တိုင္းမွာရွိမွာပါပဲ။
ဘာပဲဖန္တီး ဖန္တီး၊ဘာပဲလုပ္ကိုင္ လုပ္ကိုင္ခက္ခဲ ထစ္ေငါ့တာကရွိၾကစၿမဲပါပဲ။ အနည္း နဲ႔အမ်ားပဲ ကြာတာပါ။ အဲဒါေတြကို ရင္ဆိုင္ဖုိ႔လည္းႀကိဳၿပီးေတာ့ ျပင္ဆင္ ထားပါတယ္။
နည္းပညာအခက္ အခဲ၊႐ိုက္ကူးမႈအခက္အခဲကိစၥေတြ ကိုလည္းတတ္သိနားလည္တဲ့ လူေတြ နဲ႔ ျပင္ဆင္ေနၾကပါတယ္။ ဒီကိစၥက ၿပီး ၿပီးေရာလုပ္လို႔မရတဲ့ ကိစၥျဖစ္တ့ဲ လို႔ဘက္စုံေထာင့္စုံကေန စီစဥ္ၿပီး မွေသေသခ်ာခ်ာလုပ္မွျဖစ္မွာပါ။ဖန္တီးဖို႔ရည္ရြယ္ၿပီးေတာ့ ပဲဒီဝတၴဳ ကိုဝယ္ထားတာဆိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့ ေလာက္႐ိုက္ျဖစ္မယ္ဆုိတာေတာ့ 
အတိအက်ေျပာလို႔မရပါ ဘူး။

ဒီဇာတ္ကားနဲ႔လိုက္ဖက္မယ့္သ႐ုပ္ ေဆာင္ ေတြကိုလည္းညိႇ ႏႈိင္းေရြးခ်ယ္သြား မွာပါ။ကုန္က်စရိတ္ကလည္း တြက္ခ်က္ေနတုန္းပါပဲ"လို႔ေျပာပါ တယ္။" 

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ကမၻာ႔ပထမ ဆုံးေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲမႈႀကီး" စာအုပ္တြင္ျဖစ္စဥ္၌ ကိုယ္တိုင္ပါ
ဝင္ခဲ့သူဦးေစာေက်ာ္ေအးႏွင့္ အႀကိမ္ႀကိမ္ေတြ႕ဆုံခဲ့ၿပီးစာေရး ဆရာ လွေသာင္း ကျမန္မာ့သမိုင္းတြင္ ႀကဳံ ေတာင့္ ႀကဳံခဲျဖစ္ရပ္ တစ္ခုကုိလူငယ္ ေတြသိရွိေစဖို႔ ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္ 
ေရးသားထားပါတယ္။ ၁၉၅၄ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ ၂၆ရက္ေန႔က ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ ပြားခဲ့တဲ့ကမၻာ႔ပထမဆုံးေလယာဥ္ ျပန္ေပးဆဲြမႈျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းကို စာေရးသူကျပန္လည္မွတ္တမ္းေရး ဖြဲ႕ထားတာျဖစ္ၿပီးစာေရးသူက" စာအုပ္အေနန႕ဲပရိသတ္သိသူနည္းၿပီး ႐ုပ္ ရွင္က်ေတာ့အမ်ားႀကီးၾကည့္လို႔ရ
တာမုိ႕လူသိပုိမ်ားတယ္။

ဒီဇာတ္ လမ္းကကမၻာမွာပထမဆုံးေလယာဥ္ ျပန္ေပးဆြဲမႈဆိုေတာ့ အင္မတန္မွဆန္း ျပားတယ္။ႏိုင္ငံေရးနဲ႔လည္းသြားၿပီး ေရာယွက္ေနတယ္။ျပည္တြင္းစစ္ ႀကီးကတရားခံေပါ့။အဲဒီကေနမၿငိမ္း ခ်မ္းေသးတာအခုထိေပါ့။ ၿငိမ္းခ်မ္း ေရးကကြၽန္ေတာ္တို႔တိုင္း ျပညအတြက္လည္းအ
ဘက္ ဘက္ကအမ်ားႀကီး ဖြံ႕ၿဖိဳးေအာင္လုပ္လို႔ ရတာ ေပါ့။ ၾကည့္လိုက္တာနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးက လိုေသးပါလားလို႔ သိသြားရင္လည္း ကြၽန္ေတာ္တု႔ိ ေျပာ ခ်င္တာတစ္ခုက ေအာင္ျမင္ပါလား ေပါ့" လို႔ေျပာပါ တယ္။  

  ခိုင္ေဝလြင္

ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကား ရုိက္ကူးေရးမွာလုိအပ္တဲ့ စက္ပစၥည္းေတြကုိ ငွားရမ္းဖုိ႔အတြက္ ACE Warehouse ကုမၸဏီကုိထူေထာင္လုိက္တဲ့ ေက်ာ္ေက်ာ္ဗုိက သူတုိ႔ကုမၸဏီမွရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားလည္း ထုတ္လုပ္ရုိက္ကူးသြားမွာျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႔ အခုအခါ စာေရးဆရာ လွေသာင္းေရးတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ကမာၻ႕ပထမဆုံးေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲမႈၾကီး
စာအုပ္ကုိဝယ္ယူရန္ စကားဆုိထားၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။

ဒါရုိက္တာေမာင္မ်ဳိးမင္း(ရင္တြင္းျဖစ္) ပုံေဖာ္အသက္သြင္း ဖန္တီးမယ့္ဇာတ္ကားအေၾကာင္းနဲ႔
ဒီဝတၴဳကို ဝယ္ယူျဖစ္သြားပုံကို ေက်ာ္ေက်ာ္ဗိုက" ဒီကိစၥက ျမန္မာ ႏိုင္ငံမွာတကယ့္ကို ဦးဦးဖ်ားဖ်ား ႀကီးျဖစ္ခဲ့တ့ဲကိစၥျဖစ္ေတာ့ စိတ္ဝင္ စားတယ္။ ဒီဟာကိုဖန္တီးမႈတစ္ခု
အျဖစ္အသက္သြင္းမယ္ ဆိုရင္လည္း ကမၻာမွာ ျမန္မာေတြ ဒီလိုမ်ဳိး ႐ိုက္ ကူးခဲ့ပါလားဆိုၿပီးျဖစ္မယ္။အဲဒါ ေၾကာင့္ဝယ္ၿပီး႐ိုက္ျဖစ္တာပါ" လို႔ေျပာပါတယ္။

ဒီ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားႀကီး ကို ႐ိုက္ကူးဖို႔အတြက္ တတ္သိနား လည္တဲ့ပညာရွင္ေတြနဲ႔ တိုင္ပင္ေဆြး ေႏြးျဖစ္တာကိုေက်ာ္ေက်ာ္ဗိုက "အခက္အခဲေတြကေတာ့ ေနရာ တိုင္းမွာရွိမွာပါပဲ။
ဘာပဲဖန္တီး ဖန္တီး၊ဘာပဲလုပ္ကိုင္ လုပ္ကိုင္ခက္ခဲ ထစ္ေငါ့တာကရွိၾကစၿမဲပါပဲ။ အနည္း နဲ႔အမ်ားပဲ ကြာတာပါ။ အဲဒါေတြကို ရင္ဆိုင္ဖုိ႔လည္းႀကိဳၿပီးေတာ့ ျပင္ဆင္ ထားပါတယ္။
နည္းပညာအခက္ အခဲ၊႐ိုက္ကူးမႈအခက္အခဲကိစၥေတြ ကိုလည္းတတ္သိနားလည္တဲ့ လူေတြ နဲ႔ ျပင္ဆင္ေနၾကပါတယ္။ ဒီကိစၥက ၿပီး ၿပီးေရာလုပ္လို႔မရတဲ့ ကိစၥျဖစ္တ့ဲ လို႔ဘက္စုံေထာင့္စုံကေန စီစဥ္ၿပီး မွေသေသခ်ာခ်ာလုပ္မွျဖစ္မွာပါ။ဖန္တီးဖို႔ရည္ရြယ္ၿပီးေတာ့ ပဲဒီဝတၴဳ ကိုဝယ္ထားတာဆိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့ ေလာက္႐ိုက္ျဖစ္မယ္ဆုိတာေတာ့
အတိအက်ေျပာလို႔မရပါ ဘူး။

ဒီဇာတ္ကားနဲ႔လိုက္ဖက္မယ့္သ႐ုပ္ ေဆာင္ ေတြကိုလည္းညိႇ ႏႈိင္းေရြးခ်ယ္သြား မွာပါ။ကုန္က်စရိတ္ကလည္း တြက္ခ်က္ေနတုန္းပါပဲ"လို႔ေျပာပါ တယ္။"

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ကမၻာ႔ပထမ ဆုံးေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲမႈႀကီး" စာအုပ္တြင္ျဖစ္စဥ္၌ ကိုယ္တိုင္ပါ
ဝင္ခဲ့သူဦးေစာေက်ာ္ေအးႏွင့္ အႀကိမ္ႀကိမ္ေတြ႕ဆုံခဲ့ၿပီးစာေရး ဆရာ လွေသာင္း ကျမန္မာ့သမိုင္းတြင္ ႀကဳံ ေတာင့္ ႀကဳံခဲျဖစ္ရပ္ တစ္ခုကုိလူငယ္ ေတြသိရွိေစဖို႔ ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္
ေရးသားထားပါတယ္။ ၁၉၅၄ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ ၂၆ရက္ေန႔က ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ ပြားခဲ့တဲ့ကမၻာ႔ပထမဆုံးေလယာဥ္ ျပန္ေပးဆဲြမႈျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းကို စာေရးသူကျပန္လည္မွတ္တမ္းေရး ဖြဲ႕ထားတာျဖစ္ၿပီးစာေရးသူက" စာအုပ္အေနန႕ဲပရိသတ္သိသူနည္းၿပီး ႐ုပ္ ရွင္က်ေတာ့အမ်ားႀကီးၾကည့္လို႔ရ
တာမုိ႕လူသိပုိမ်ားတယ္။

ဒီဇာတ္ လမ္းကကမၻာမွာပထမဆုံးေလယာဥ္ ျပန္ေပးဆြဲမႈဆိုေတာ့ အင္မတန္မွဆန္း ျပားတယ္။ႏိုင္ငံေရးနဲ႔လည္းသြားၿပီး ေရာယွက္ေနတယ္။ျပည္တြင္းစစ္ ႀကီးကတရားခံေပါ့။အဲဒီကေနမၿငိမ္း ခ်မ္းေသးတာအခုထိေပါ့။ ၿငိမ္းခ်မ္း ေရးကကြၽန္ေတာ္တို႔တိုင္း ျပညအတြက္လည္းအ
ဘက္ ဘက္ကအမ်ားႀကီး ဖြံ႕ၿဖိဳးေအာင္လုပ္လို႔ ရတာ ေပါ့။ ၾကည့္လိုက္တာနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးက လိုေသးပါလားလို႔ သိသြားရင္လည္း ကြၽန္ေတာ္တု႔ိ ေျပာ ခ်င္တာတစ္ခုက ေအာင္ျမင္ပါလား ေပါ့" လို႔ေျပာပါ တယ္။

ခိုင္ေဝလြင္
Credit To Popular Journal
Read More »

ေစ်းကြက္စီးပြားေရးႏွင့္ ႏုိင္ငံေရး

Photo: ေဈးကြက္စီးပြားေရးႏွင့္ ႏုိင္ငံေရး
....................................

ယေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံေရးစနစ္သည္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို အေျခခံၿပီး စီးပြားေရးစနစ္သည္ ေဈးကြက္စီးပြားေရး စနစ္ကို အေျခခံမည္ဟု ေဖာ္ျပထားေသာ္လည္း ယင္းစနစ္ႏွစ္ခု၏ ဆက္စပ္မႈ အႏွစ္သာရမ်ားကို သိရွိသူ နည္းေနေသးသည္ကို ေတြ႔ရသည္။

ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို ေအာင္ျမင္စြာ ေရရွည္တည္တံ့ေစရန္ ဆိုလွ်င္ ပံုသဏၭာန္မွန္ေသာ ေဈးကြက္စီးပြားေရးစနစ္ ကိုလည္း ေအာင္ျမင္စြာ ေဖာ္ေဆာင္ေပးႏိုင္ရန္ လိုအပ္ေပလိမ့္မည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အနာဂတ္ကာလတြင္ ျဖစ္တည္လာမည့္ ႏိုင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈႏွင့္ စီးပြားေရး တည္ၿငိမ္မႈ တို႔သည္လည္းေကာင္း၊ ႏိုင္ငံေရးရင့္က်က္မႈႏွင့္ စီးပြားေရး 
ေရရွည္ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္မႈတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ ယင္းစနစ္ႏွစ္ခုတို႔ သဟဇာတ ရွိရွိ အျပန္အလွန္ ဆက္စပ္မႈႏွင့္ သက္ဆိုင္ေနသည္ကို ေတြ႔ရေပလိမ့္မည္။

တ႐ုတ္ျပည္သူ႔ သမၼတႏိုင္ငံ၏ စီးပြားေရးဖြံ႕ ၿဖိဳးတိုးတက္မႈပံုသဏၭာန္ကို ျပန္ေျပာင္းၾကည့္လွ်င္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈသည္ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ား၏ စီးပြားေရးထက္ မ်ားစြာ ေနာက္က်က်န္ေနခဲ့သည့္ အေၾကာင္းရင္းမွာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၏ ကုန္ထုတ္လုပ္မႈ စြမ္းအားစုမ်ားကို အျပည့္အဝ အသံုးမခ်ႏိုင္ျခင္းဟူေသာ အဓိကက်ေသာ အေျခခံ အေၾကာင္းရင္းမ်ား၏ အခ်က္တစ္ခ်က္ကို သိရွိခဲ့ေသာ္လည္း ထိုသို႔ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၏ စီးပြားေရးဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ တိုးတက္မႈ ေႏွးေကြးေနာက္က် က်န္ခဲ့ျခင္းအေပၚ အေျခခံကာ တ႐ုတ္ျပည္တြင္း လူမႈေတာ္လွန္ေရးမ်ား ေပၚေပါက္လာႏိုင္သည္ကို ရိပ္မိစုိးရိမ္၍ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တ႐ုတ္ေခါင္းေဆာင္ တို႔သည္ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ကို မေျပာင္းလဲဘဲ စီးပြားေရးစနစ္ကို ဗဟိုဦးစီးခ်ဳပ္ကိုင္ စီးပြားေရးစနစ္မွသည္ ေဈးကြက္ အေျခခံစီးပြားေရးစနစ္ဆီသို႔ ကူးေျပာင္းေစခဲ့သည္။

ႏိုင္ငံေရးစနစ္ကို မေျပာင္းလဲေစဘဲ စီးပြားေရးစနစ္ကိုသာ ေျပာင္းလဲေစခဲ့ေသာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသည္ ကမၻာ့စီးပြားေရး အင္အားႀကီးႏိုင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံ ျဖစ္လာခဲ့ေသာ္လည္း ယင္း၏ ေဈးကြက္စီးပြားေရးစနစ္ ေရရွည္တည္တံ့ေစမည့္ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ကိုမူ အေျပာင္းအလဲ မလုပ္ခဲ့ေပ။

ဆိုလိုသည္မွာ ေဈးကြက္စီးပြားေရးစနစ္တြင္ ေကာင္းက်ဳိးမ်ားႏွင့္ ဆိုးက်ဳိးမ်ားရွိၿပီး ႏိုင္ငံေရးအရ အျပန္အလွန္ ၿပိဳင္ဆိုင္မႈမရွိျခင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအရ ထိုေဘးထြက္ ဆိုးက်ဳိးမ်ား၏ ေဘးအႏၲရာယ္မ်ားကို ေျဖရွင္းႏိုင္ရန္ အားနည္းျခင္း၊ ေဈးကြက္စီးပြားေရး စနစ္ကို မိမိႏိုင္ငံ၏ ပကတိလိုအပ္ခ်က္ မ်ားႏွင့္ လိုက္ေလ်ာညီေထြ ရွိေစမည့္ ေမွ်ာ္မွန္းထားသည့္ လူမႈစီးပြားရည္မွန္း ခ်က္မ်ားကို ျဖည့္ဆည္းေပးျခင္းႏွင့္ အတူတကြ ထိုေဘးထြက္ ဆိုးက်ဳိးမ်ားကို နည္းႏိုင္သမွ်နည္းေစျခင္း စသည္တို႔ အတြက္မူ ႏိုင္ငံေရးစနစ္အရ ဒီမိုကေရစီ က်င့္သံုးေသာ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ပိုမိုေအာင္ျမင္သည္ကို ေတြ႔ရသည္။ (ဥပမာ-ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ၊ ေတာင္ကိုရီးယားႏိုင္ငံ၊ တ႐ုတ္(တိုင္ေပ) စသည့္ႏိုင္ငံ မ်ားတြင္ အထူးသျဖင့္ သိသာစြာေတြ႔ ျမင္ႏိုင္သည္။)

ထို႔ေၾကာင့္ ယေန႔တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသည္ ယင္း၏ႏွစ္ေပါင္း ၃၀ ေက်ာ္ခန္႔ က စတင္က်င့္သံုးခဲ့ေသာ ေဈးကြက္စီးပြားေရး စနစ္၏ အရွိန္အဟုန္ျဖင့္ (တစ္နည္းအားျဖင့္ ရပ္ဆိုင္း၍ မရေတာ့ေသာ သို႔မဟုတ္ ေႏွးေကြးသြား၍ မျဖစ္ေတာ့ေသာ) အရွိန္ကို ဆက္ထိန္းထားရေသာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၏ စီးပြားေရး အေျခအေနတြင္ အဓိကအားျဖင့္ ေတြ႔ ျမင္ရေသာ ျပႆနာမ်ား မွာ (၁) ေလထုညစ္ညမ္းမႈ၊ (၂) ေရသယံဇာတ ရွားပါးမႈ (ေသာက္ေရ၊ သံုးေရ၊ လယ္ယာသံုးေရ အစရွိသည္)၊ (၃) ဝင္ေငြကြာဟမႈႏွင့္ လူတန္းစား ကြာဟမႈႀကီးျမင့္လာမႈ၊ (၄) အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းမ်ား မညီမွ်မႈ၊ 
(၅) ေလာင္စာစြမ္းအင္လိုအပ္မႈ ႀကီးျမင့္လာမႈ တို႔ျဖစ္ၿပီး သတင္းနည္းပညာ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈႏွင့္အတူ ႏိုင္ငံသားတို႔၏ ႏိုင္ငံေရး ႏိုးၾကားလာမႈႏွင့္ ဒီမိုကေရစီ လႈပ္ရွားမႈမ်ား ႀကိဳးၾကားႀကိဳးၾကား ျဖစ္လာမႈတို႔ျဖစ္သည္။

ထိုသို႔ေသာ အေျခအေနတြင္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံအေနႏွင့္ လြယ္လြယ္ကူကူ ႏွင့္ ေဈးသက္သက္သာသာ ရရွိႏိုင္ေသာ စြမ္းအင္အရင္းအျမစ္မ်ား၊ ကုန္ၾကမ္းအရင္းအျမစ္မ်ား၊ ေရအရင္းအျမစ္မ်ား စသည္တို႔ကို ကမၻာ့ႏိုင္ငံအဝန္း (အထူးသျဖင့္ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ား) မွ နည္းမ်ဳိးစံုျဖင့္ ရယူႏိုင္ရန္ ႀကိဳးပမ္း လာေနသည္ကိုလည္း ေတြ႔ျမင္ႏိုင္ပါသည္။

ယခု အေမရိကႏွင့္ အေနာက္ဥေရာပ ႏိုင္ငံမ်ား၏ စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔မႈ မ်ား ႐ုပ္သိမ္းျခင္းမ်ား၏ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈ အေပၚ ျမန္မာ့ထုတ္ကုန္ပို႔ကုန္ အမ်ဳိးအစားမ်ားႏွင့္ အေရအတြက္ အေျပာင္းအလဲမ်ားအေပၚ တြင္ မည္ေရြ႕မည္မွ် သက္ေရာက္မႈ ေပးႏိုင္ေစရန္ လိုအပ္ေသာ စီးပြားေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ား လုပ္ေဆာင္ႏိုင္စြမ္း ရွိျခင္းႏွင့္ သက္ဆိုင္လာေပ ေတာ့မည္။

တစ္ခ်ိန္တည္းတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ေဈးကြက္စီးပြားေရး ျဖစ္စဥ္ကို ျပန္ၾကည့္လွ်င္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွစ၍ (ထိုစဥ္က တပ္မေတာ္အစိုးရ)က ေဈးကြက္ စီးပြားေရးစနစ္ပီျပင္စြာ ျဖစ္ေပၚလာေစေရး ဟူေသာ အခ်က္ကို စီးပြားေရး ဦးတည္ခ်က္ ေလးရပ္တြင္ ထည့္သြင္းခဲ့ေသာ္လည္း ေဈးကြက္ စီးပြားေရး စနစ္ပီျပင္ေအာင္ မေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္ကို ေတြ႔ရၿပီး ယေန႔တိုင္ ျပည္သူအမ်ားစုမွာ ဆင္းရဲတြင္း သံသရာမွ ႐ုန္းမထြက္ ႏိုင္ေသးသလို ႏိုင္ငံ၏ ဘ႑ာေရး ပိုေငြျပမႈျပႆနာ၊ ျပည္ပႏိုင္ငံမ်ား၏ ေၾကြးၿမီျပႆနာ၊ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္း နည္းပါးမႈျပႆနာ၊ ျပည္ပႏိုင္ငံမ်ားအေပၚ မွီခိုေနရမႈ ျပႆနာ စေသာ ျပႆနာမ်ားစြာႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနရဆဲ ပင္ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေရး စနစ္အရ တပ္မေတာ္အစိုးရ လက္ထက္ (ဗဟိုဦးစီးခ်ဳပ္ကိုင္ေသာ ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္း) က က်င့္သံုးခဲ့ေသာ စီးပြားေရးစနစ္ (ေဈးကြက္စီးပြားေရး စနစ္) မွာ မပီမျပင္ျဖစ္ခဲ့ျခင္းကို ေတြ႔ျမင္ႏိုင္သည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ယေန႔ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ သဘာဝတြင္းထြက္ သယံဇာတမ်ား၊ ကုန္ၾကမ္းမ်ားႏွင့္ လယ္ယာသားငါး က႑ ထြက္ကုန္မ်ားမွ လြဲ၍ စက္မႈထုတ္ ကုန္ထုတ္လုပ္ တင္ပို႔ႏိုင္ျခင္းမရွိခဲ့ေပ။ 
တစ္နည္းအားျဖင့္ ယခင္တပ္မေတာ္အစိုးရ လက္ထက္က မရွိခဲ့ေသာ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ (ဒီမိုကေရစီစနစ္) ႏွင့္ စီးပြားေရးစနစ္ (ပီျပင္ေသာ ေဈးကြက္ စီးပြားေရးစနစ္)သည္ ယေန႔ကာလ အရပ္သားအစိုးရ လက္ထက္မွစ၍ ေနာင္အနာဂတ္ ကာလထိ တိုင္ေအာင္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၏ သင္ခန္းစာႏွင့္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံ၏ သင္ခန္းစာတို႔ကို ေပါင္းၿခံဳကာ စဥ္းစားသြားရန္ လိုအပ္ေပလိမ့္မည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ႏွင့္ စီးပြားေရးစနစ္၏ မဟာဗ်ဴဟာပန္းတိုင္ ျဖစ္ေသာ ႏိုင္ငံသားအားလံုး၏ ဘံုအက်ဳိးစီးပြားကို ျဖစ္တည္ေစမည့္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ႏွင့္ ေဈးကြက္စီးပြားေရး စနစ္ကို ေပါင္းၿခံဳစဥ္းစားေသာ မိမိ ႏိုင္ငံ ေရရွည္တည္တံ့ေစရန္ႏွင့္ ေရရွည္ဖြံ႕ ၿဖိဳးတိုးတက္ေစေသာ ပံုသဏၭာန္ကို တည္ေဆာက္သြားႏိုင္ရန္ လိုအပ္ေပလိမ့္မည္။

ေဒါက္တာေအာင္ကိုကို
(စီးပြားေရးပညာ၊ စီးပြားေရးေပၚလစီ)
ယေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံေရးစနစ္သည္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို အေျခခံၿပီး စီးပြားေရးစနစ္သည္ ေဈးကြက္စီးပြားေရး စနစ္ကို အေျခခံမည္ဟု ေဖာ္ျပထားေသာ္လည္း ယင္းစနစ္ႏွစ္ခု၏ ဆက္စပ္မႈ အႏွစ္သာရမ်ားကို သိရွိသူ နည္းေနေသးသည္ကို ေတြ႔ရသည္။

ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို ေအာင္ျမင္စြာ ေရရွည္တည္တံ့ေစရန္ ဆိုလွ်င္ ပံုသဏၭာန္မွန္ေသာ ေဈးကြက္စီးပြားေရးစနစ္ ကိုလည္း ေအာင္ျမင္စြာ ေဖာ္ေဆာင္ေပးႏိုင္ရန္ လိုအပ္ေပလိမ့္မည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အနာဂတ္ကာလတြင္ ျဖစ္တည္လာမည့္ ႏိုင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈႏွင့္ စီးပြားေရး တည္ၿငိမ္မႈ တို႔သည္လည္းေကာင္း၊ ႏိုင္ငံေရးရင့္က်က္မႈႏွင့္ စီးပြားေရး
ေရရွည္ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္မႈတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ ယင္းစနစ္ႏွစ္ခုတို႔ သဟဇာတ ရွိရွိ အျပန္အလွန္ ဆက္စပ္မႈႏွင့္ သက္ဆိုင္ေနသည္ကို ေတြ႔ရေပလိမ့္မည္။

တ႐ုတ္ျပည္သူ႔ သမၼတႏိုင္ငံ၏ စီးပြားေရးဖြံ႕ ၿဖိဳးတိုးတက္မႈပံုသဏၭာန္ကို ျပန္ေျပာင္းၾကည့္လွ်င္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈသည္ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ား၏ စီးပြားေရးထက္ မ်ားစြာ ေနာက္က်က်န္ေနခဲ့သည့္ အေၾကာင္းရင္းမွာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၏ ကုန္ထုတ္လုပ္မႈ စြမ္းအားစုမ်ားကို အျပည့္အဝ အသံုးမခ်ႏိုင္ျခင္းဟူေသာ အဓိကက်ေသာ အေျခခံ အေၾကာင္းရင္းမ်ား၏ အခ်က္တစ္ခ်က္ကို သိရွိခဲ့ေသာ္လည္း ထိုသို႔ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၏ စီးပြားေရးဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ တိုးတက္မႈ ေႏွးေကြးေနာက္က် က်န္ခဲ့ျခင္းအေပၚ အေျခခံကာ တ႐ုတ္ျပည္တြင္း လူမႈေတာ္လွန္ေရးမ်ား ေပၚေပါက္လာႏိုင္သည္ကို ရိပ္မိစုိးရိမ္၍ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တ႐ုတ္ေခါင္းေဆာင္ တို႔သည္ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ကို မေျပာင္းလဲဘဲ စီးပြားေရးစနစ္ကို ဗဟိုဦးစီးခ်ဳပ္ကိုင္ စီးပြားေရးစနစ္မွသည္ ေဈးကြက္ အေျခခံစီးပြားေရးစနစ္ဆီသို႔ ကူးေျပာင္းေစခဲ့သည္။

ႏိုင္ငံေရးစနစ္ကို မေျပာင္းလဲေစဘဲ စီးပြားေရးစနစ္ကိုသာ ေျပာင္းလဲေစခဲ့ေသာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသည္ ကမၻာ့စီးပြားေရး အင္အားႀကီးႏိုင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံ ျဖစ္လာခဲ့ေသာ္လည္း ယင္း၏ ေဈးကြက္စီးပြားေရးစနစ္ ေရရွည္တည္တံ့ေစမည့္ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ကိုမူ အေျပာင္းအလဲ မလုပ္ခဲ့ေပ။

ဆိုလိုသည္မွာ ေဈးကြက္စီးပြားေရးစနစ္တြင္ ေကာင္းက်ဳိးမ်ားႏွင့္ ဆိုးက်ဳိးမ်ားရွိၿပီး ႏိုင္ငံေရးအရ အျပန္အလွန္ ၿပိဳင္ဆိုင္မႈမရွိျခင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအရ ထိုေဘးထြက္ ဆိုးက်ဳိးမ်ား၏ ေဘးအႏၲရာယ္မ်ားကို ေျဖရွင္းႏိုင္ရန္ အားနည္းျခင္း၊ ေဈးကြက္စီးပြားေရး စနစ္ကို မိမိႏိုင္ငံ၏ ပကတိလိုအပ္ခ်က္ မ်ားႏွင့္ လိုက္ေလ်ာညီေထြ ရွိေစမည့္ ေမွ်ာ္မွန္းထားသည့္ လူမႈစီးပြားရည္မွန္း ခ်က္မ်ားကို ျဖည့္ဆည္းေပးျခင္းႏွင့္ အတူတကြ ထိုေဘးထြက္ ဆိုးက်ဳိးမ်ားကို နည္းႏိုင္သမွ်နည္းေစျခင္း စသည္တို႔ အတြက္မူ ႏိုင္ငံေရးစနစ္အရ ဒီမိုကေရစီ က်င့္သံုးေသာ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ပိုမိုေအာင္ျမင္သည္ကို ေတြ႔ရသည္။ (ဥပမာ-ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ၊ ေတာင္ကိုရီးယားႏိုင္ငံ၊ တ႐ုတ္(တိုင္ေပ) စသည့္ႏိုင္ငံ မ်ားတြင္ အထူးသျဖင့္ သိသာစြာေတြ႔ ျမင္ႏိုင္သည္။)

ထို႔ေၾကာင့္ ယေန႔တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသည္ ယင္း၏ႏွစ္ေပါင္း ၃၀ ေက်ာ္ခန္႔ က စတင္က်င့္သံုးခဲ့ေသာ ေဈးကြက္စီးပြားေရး စနစ္၏ အရွိန္အဟုန္ျဖင့္ (တစ္နည္းအားျဖင့္ ရပ္ဆိုင္း၍ မရေတာ့ေသာ သို႔မဟုတ္ ေႏွးေကြးသြား၍ မျဖစ္ေတာ့ေသာ) အရွိန္ကို ဆက္ထိန္းထားရေသာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၏ စီးပြားေရး အေျခအေနတြင္ အဓိကအားျဖင့္ ေတြ႔ ျမင္ရေသာ ျပႆနာမ်ား မွာ (၁) ေလထုညစ္ညမ္းမႈ၊ (၂) ေရသယံဇာတ ရွားပါးမႈ (ေသာက္ေရ၊ သံုးေရ၊ လယ္ယာသံုးေရ အစရွိသည္)၊ (၃) ဝင္ေငြကြာဟမႈႏွင့္ လူတန္းစား ကြာဟမႈႀကီးျမင့္လာမႈ၊ (၄) အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းမ်ား မညီမွ်မႈ၊
(၅) ေလာင္စာစြမ္းအင္လိုအပ္မႈ ႀကီးျမင့္လာမႈ တို႔ျဖစ္ၿပီး သတင္းနည္းပညာ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈႏွင့္အတူ ႏိုင္ငံသားတို႔၏ ႏိုင္ငံေရး ႏိုးၾကားလာမႈႏွင့္ ဒီမိုကေရစီ လႈပ္ရွားမႈမ်ား ႀကိဳးၾကားႀကိဳးၾကား ျဖစ္လာမႈတို႔ျဖစ္သည္။

ထိုသို႔ေသာ အေျခအေနတြင္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံအေနႏွင့္ လြယ္လြယ္ကူကူ ႏွင့္ ေဈးသက္သက္သာသာ ရရွိႏိုင္ေသာ စြမ္းအင္အရင္းအျမစ္မ်ား၊ ကုန္ၾကမ္းအရင္းအျမစ္မ်ား၊ ေရအရင္းအျမစ္မ်ား စသည္တို႔ကို ကမၻာ့ႏိုင္ငံအဝန္း (အထူးသျဖင့္ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ား) မွ နည္းမ်ဳိးစံုျဖင့္ ရယူႏိုင္ရန္ ႀကိဳးပမ္း လာေနသည္ကိုလည္း ေတြ႔ျမင္ႏိုင္ပါသည္။

ယခု အေမရိကႏွင့္ အေနာက္ဥေရာပ ႏိုင္ငံမ်ား၏ စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔မႈ မ်ား ႐ုပ္သိမ္းျခင္းမ်ား၏ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈ အေပၚ ျမန္မာ့ထုတ္ကုန္ပို႔ကုန္ အမ်ဳိးအစားမ်ားႏွင့္ အေရအတြက္ အေျပာင္းအလဲမ်ားအေပၚ တြင္ မည္ေရြ႕မည္မွ် သက္ေရာက္မႈ ေပးႏိုင္ေစရန္ လိုအပ္ေသာ စီးပြားေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ား လုပ္ေဆာင္ႏိုင္စြမ္း ရွိျခင္းႏွင့္ သက္ဆိုင္လာေပ ေတာ့မည္။

တစ္ခ်ိန္တည္းတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ေဈးကြက္စီးပြားေရး ျဖစ္စဥ္ကို ျပန္ၾကည့္လွ်င္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွစ၍ (ထိုစဥ္က တပ္မေတာ္အစိုးရ)က ေဈးကြက္ စီးပြားေရးစနစ္ပီျပင္စြာ ျဖစ္ေပၚလာေစေရး ဟူေသာ အခ်က္ကို စီးပြားေရး ဦးတည္ခ်က္ ေလးရပ္တြင္ ထည့္သြင္းခဲ့ေသာ္လည္း ေဈးကြက္ စီးပြားေရး စနစ္ပီျပင္ေအာင္ မေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္ကို ေတြ႔ရၿပီး ယေန႔တိုင္ ျပည္သူအမ်ားစုမွာ ဆင္းရဲတြင္း သံသရာမွ ႐ုန္းမထြက္ ႏိုင္ေသးသလို ႏိုင္ငံ၏ ဘ႑ာေရး ပိုေငြျပမႈျပႆနာ၊ ျပည္ပႏိုင္ငံမ်ား၏ ေၾကြးၿမီျပႆနာ၊ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္း နည္းပါးမႈျပႆနာ၊ ျပည္ပႏိုင္ငံမ်ားအေပၚ မွီခိုေနရမႈ ျပႆနာ စေသာ ျပႆနာမ်ားစြာႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနရဆဲ ပင္ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေရး စနစ္အရ တပ္မေတာ္အစိုးရ လက္ထက္ (ဗဟိုဦးစီးခ်ဳပ္ကိုင္ေသာ ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္း) က က်င့္သံုးခဲ့ေသာ စီးပြားေရးစနစ္ (ေဈးကြက္စီးပြားေရး စနစ္) မွာ မပီမျပင္ျဖစ္ခဲ့ျခင္းကို ေတြ႔ျမင္ႏိုင္သည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ယေန႔ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ သဘာဝတြင္းထြက္ သယံဇာတမ်ား၊ ကုန္ၾကမ္းမ်ားႏွင့္ လယ္ယာသားငါး က႑ ထြက္ကုန္မ်ားမွ လြဲ၍ စက္မႈထုတ္ ကုန္ထုတ္လုပ္ တင္ပို႔ႏိုင္ျခင္းမရွိခဲ့ေပ။
တစ္နည္းအားျဖင့္ ယခင္တပ္မေတာ္အစိုးရ လက္ထက္က မရွိခဲ့ေသာ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ (ဒီမိုကေရစီစနစ္) ႏွင့္ စီးပြားေရးစနစ္ (ပီျပင္ေသာ ေဈးကြက္ စီးပြားေရးစနစ္)သည္ ယေန႔ကာလ အရပ္သားအစိုးရ လက္ထက္မွစ၍ ေနာင္အနာဂတ္ ကာလထိ တိုင္ေအာင္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၏ သင္ခန္းစာႏွင့္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံ၏ သင္ခန္းစာတို႔ကို ေပါင္းၿခံဳကာ စဥ္းစားသြားရန္ လိုအပ္ေပလိမ့္မည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ႏွင့္ စီးပြားေရးစနစ္၏ မဟာဗ်ဴဟာပန္းတိုင္ ျဖစ္ေသာ ႏိုင္ငံသားအားလံုး၏ ဘံုအက်ဳိးစီးပြားကို ျဖစ္တည္ေစမည့္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ႏွင့္ ေဈးကြက္စီးပြားေရး စနစ္ကို ေပါင္းၿခံဳစဥ္းစားေသာ မိမိ ႏိုင္ငံ ေရရွည္တည္တံ့ေစရန္ႏွင့္ ေရရွည္ဖြံ႕ ၿဖိဳးတိုးတက္ေစေသာ ပံုသဏၭာန္ကို တည္ေဆာက္သြားႏိုင္ရန္ လိုအပ္ေပလိမ့္မည္။

ေဒါက္တာေအာင္ကိုကို
(စီးပြားေရးပညာ၊ စီးပြားေရးေပၚလစီ)
Credit To The Voice Weekly
Read More »

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေဆး


ယခုရက္ပိုင္းအတြင္း အျမန္လမ္းမႀကီးေပၚတြင္ ျဖစ္ပြားေနေသာ ယာဥ္တိုက္မႈ၊ တိမ္းေမွာက္မႈမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး မည္သူ႔ေၾကာင့္ မည္ဝါ့ေၾကာင့္ဟု အျပန္အလွန္ စြပ္စြဲသံမ်ား ထြက္ေပၚလ်က္ရွိသည္။

ကခ်င္ျပည္နယ္တြင္ ျဖစ္ပြားေနေသာ စစ္ပြဲမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ေကအိုင္ေအ ႏွင့္ တပ္မေတာ္အၾကား မည္သူက အရင္တိုက္သည္၊ မည္သူက အရင္က်ဴးေက်ာ္သည္ ဟု အျပန္အလွန္ စြပ္စြဲမႈမ်ားရွိသည္။

ေျမာက္ပိုင္း ပါေဂ်ာင္ေဒသ လူသတ္မႈႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ထိုေဒသတြင္ ရွိခဲ့သည့္ ေက်ာင္းသားလြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ ABSDF အဖြဲ႕ဝင္အခ်င္းခ်င္း အၾကား မည္သူ႔တြင္ တာဝန္ရွိသည္၊ မည္သူအမိန္႔ေပးေစခိုင္းသည္၊ မည္သူ က်ဴးလြန္သည္ဟု အျပန္အလွန္ စြပ္စြဲလ်က္ရွိၾကသည္။

၂၀၀၈ ခုႏွစ္ နာဂစ္ဆိုင္ကလုန္းမုန္တိုင္း တိုက္ခိုက္ခဲ့မႈေၾကာင့္ ေထာင္ေသာင္းခ်ီေသာ အျပစ္မဲ့ျပည္သူမ်ား အသက္၊ အုိးအိမ္၊ စည္းစိမ္ဆုံး႐ႈံးခဲ့ရျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အစိုးရတြင္ တာဝန္ရွိသည္၊ မိုးေလဝသႏွင့္ ဇလေဗဒတြင္ တာဝန္ရွိသည္ဟူေသာ စြပ္စြဲသံမ်ား ထြက္ေပၚခဲ့သည္။

ရခိုင္ျပည္နယ္ႏွင့္ မိတၳီလာအပါအဝင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ၿမိဳ႕ႀကီးအခ်ဳိ႕တြင္ ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ ဘာသာေရးပဋိပကၡ မ်ားသည္ ႏိုင္ငံကို ကိုယ္က်ဳိးစီးပြား ကာကြယ္ရန္အလို႔ငွာ စနစ္တက် ႀကိဳတင္ႀကံစည္ က်ဴးလြန္သူမ်ားေၾကာင့္၊ လုံၿခဳံေရး တာဝန္ယူထားသူမ်ားက အကာအကြယ္ မေပးႏိုင္ေသာေၾကာင့္၊ မီဒီယာမ်ားက လႈ႔ံေဆာ္ေသာေၾကာင့္ဟု အျပန္အလွန္ စြပ္စြဲတိုက္ခိုက္မႈမ်ား ရွိသည္။
ျမန္မာ့သမိုင္းတြင္လည္း ဆိုရွယ္လစ္ႏွင့္ ကြန္ျမဴနစ္၊ ရဲေဘာ္ျဖဴႏွင့္ ရဲေဘာ္ဝါ၊ ပ.ထ.စ ႏွင့္ ပ.မ.ည.တ စသည့္ အဖြဲ႕အခ်င္းခ်င္း၊ ပါတီအခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ အျပစ္ဖို႔တမ္း ကစားခဲ့ၾကသည္။

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု တန္နဆီျမစ္ျဖတ္တံတားကုိ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၂၇ ရက္ေန႔တြင္ သေဘၤာႀကီးတစ္စင္း ဝင္တုိက္မိၿပီး ပ်က္စီးသြားသည္။ ေမလ ၂၅ ရက္ေန႔တြင္ ေလးလမ္းသြားတံတားႀကီးကုိ ခ်က္ခ်င္းျပန္လည္ အစားထုိး တည္ေဆာက္ေပးခဲ့သည္။ ေတာင္ကုိရီးယားတြင္ ဆိုးလ္ၿမိဳ႕ေတာ္ရွိ တံတားတစ္စင္း က်ဳိးက်သြားခဲ့ရာ ေဆာက္လုပ္ေရးဝန္ႀကီးက သူ႔တြင္ တာဝန္ရွိသည္ဟုဆိုကာ ရာထူးမွ ႏုတ္ထြက္ေပးခဲ့သည္။ အခ်ဳိ႕ႏိုင္ငံမ်ားဆုိလွ်င္ ျဖစ္ေပၚသည့္ ျပႆနာ အတိမ္အနက္ကို မူတည္ကာ တာဝန္ယူ၊ တာဝန္ခံသည့္အေနႏွင့္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္မ်ား၊ သမၼတမ်ားပင္ ႏုတ္ထြက္ေပးခဲ့သည့္ သာဓက ရွိခဲ့သည္။ ဂ်ပန္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္အခ်ဳိ႕ဆိုလွ်င္ ထိုအတိုင္းပင္ျဖစ္သည္။

ေဖာ္ျပပါ တစ္စုံတစ္ရာ ျပႆနာျဖစ္ပါက ရာထူးမွ ႏုတ္ထြက္ၿပီး မိမိတို႔တြင္ တာဝန္ရွိေၾကာင္း၊ မိမိတို႔ေပါ့ဆမႈေၾကာင့္ ျဖစ္ရေၾကာင္း ျပသၾကသည့္ ႏိုင္ငံအားလုံးမွာ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ၿပီး ပြင့္လင္းလူ႔အဖြဲ႔အစည္းသို႔ ေရာက္ရွိေနေသာ ႏုိင္ငံအမ်ားစုျဖစ္ၾကသည္။ ထိုကဲ႔သို႔ တာဝန္သိ၊ တာဝန္ယူ၊ တာဝန္ခံစိတ္ေၾကာင့္ပင္ ထိုႏိုင္ငံတို႔ ထိပ္တန္းေရာက္ခဲ့ျခင္းလည္း ျဖစ္သည္။

ႏိုင္ငံေတာ္ဖြံ႕ ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး၊ ဒီမိုကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ တည္ေဆာက္ေရးမ်ား အေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္ေနေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္လည္း အခ်င္းခ်င္းအျပန္အလွန္ အျပစ္တင္၊ လႊဲခ်ေနမည့္အစား တာဝန္သိစိတ္၊ တာဝန္ယူစိတ္၊ တာဝန္ခံစိတ္အျပည့္ျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံသားတို႔၏ အဆင့္အတန္းကို ေနာက္တစ္ဆင့္ ျမႇင့္တင္ရန္ အခ်ိန္က်ေရာက္ေနၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း အထူး သတိေပးလိုေပသည္။

Credit To The Voice Weekly

Read More »

ဤကမၻာကို တ႐ုတ္တို႔ ႀကီးစိုးသည့္အခါဝယ္


When China Rules The World
(Martin Jacques ေရးသား၍ ေဌးႏိုင္ဘာသာျပန္သည္။)
Photo: ဤကမၻာကို တ႐ုတ္တို႔ ႀကီးစိုးသည့္အခါဝယ္
...............................................
When China Rules The World
(Martin Jacques ေရးသား၍ ေဌးႏိုင္ဘာသာျပန္သည္။)

အခန္း (၁)
ေလာကပါလအေျပာင္းအလဲ

၁၉၄၅ ခုႏွစ္မွစတင္၍ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုသည္ ကမၻာ့အင္အားႀကီးႏိုင္ငံ ျဖစ္ခဲ့သည္။ စစ္ေအးတိုက္ပြဲ ကာလအတြင္းမွာပင္ အေမရိကန္ စီးပြားေရးမွာ ဆိုဗီယက္ယူနီယံ၏ ႏွစ္ဆမွ် ႀကီးမားခဲ့၏။ ဒုတိယကမၻာစစ္ အၿပီးမွစ၍ ဖြဲ႕စည္းခဲ့သည့္ ကုလသမဂၢ၊ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေငြေၾကး ရန္ပံုေငြအဖြဲ႕၊ ေနတိုးစသျဖင့္ ႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႕မ်ားစြာ၏ အဓိက ေမာင္းႏွင္အားလည္း ျဖစ္သည္။ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္တြင္ ဆိုဗီယက္ယူနီယံ ၿပိဳလဲခဲ့ျခင္းက အေမရိက၏ မဟာအင္အားႀကီး အေျခအေနကို ထပ္မံအားျဖည့္ေပးခဲ့သည္။ 

အေမရိက၏ အဓိကရန္ဘက္ႀကီး က်ဆံုးသြားခဲ့ၿပီးေနာက္ အေရွ႕အုပ္စုမွ ႏိုင္ငံမ်ားအေနႏွင့္ ၄င္းတို႔၏ ေဈးကြက္မ်ားကို ဖြင့္ေပးခဲ့ရၿပီး အခ်ဳိ႕မွာ အေမရိကထံမွ အေထာက္အပံ့ႏွင့္ အကူအညီကို လက္ျဖန္႔ေတာင္းခဲ့ရသည္။ ႏိုင္ငံတစ္ခု၏ အင္အား ဤမွ်ႀကီးမားသည္ကို သမိုင္း၌ တစ္ႀကိမ္မွ် မႀကံဳစဖူး။ ၿဗိတိသွ်အင္ပါယာ၏ ေရႊေရာင္ေန႔ရက္ မ်ားကပင္ ဤမွ်ႀကီးက်ယ္ခဲ့သည္ မဟုတ္။ ေဒၚလာသည္ ကမၻာ့အရန္ေငြေၾကး ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ကမၻာ့ကုန္သြယ္မႈ အားလံုးနီးပါးကို ေဒၚလာျဖင့္ ေရာင္းဝယ္ၾကသည္။ အစိုးရမ်ားက ေဒၚလာကို ေငြမာအျဖစ္ စုေဆာင္းၾကသည္။ ကုလသမဂၢ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား အားလံုးလိုလို တြင္ အေမရိကန္တို႔ ႀကီးစိုးခဲ့ၾကသည္။ ကမၻာအႏွံ႔အျပားတြင္ အေမရိကန္ စစ္တပ္မ်ား ျဖန္႔ၾကက္ခ်ထားႏိုင္ခဲ့သည္။ ျပန္လည္အန္တုႏိုင္ဖြယ္ရာ မရွိေသာ အေနအထားသို႔ ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး ေထာင္စုသစ္၏ အ႐ုဏ္တက္တြင္ အေမရိကကို “အင္အားလြန္ႏိုင္ငံ (Hyperpower) ”၊ “ထင္တိုင္းႀကဲႏိုင္သူ (Unipolarity) ” စသည့္ အသံုးအႏႈန္းမ်ားျဖင့္ တင္စားလာၾက ေလေတာ့သည္။ 

တန္ခိုးရွင္၏ ႀကိမ္စၾကာတံကို အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုသို႔ လႊဲေျပာင္းမေပးမီ လက္ဝယ္ကိုင္ ထားခဲ့ၾကသူမ်ားမွာ ဥေရာပႏိုင္ငံမ်ား ျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ ဥေရာပအင္အားႀကီး ႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ၿဗိတိန္၊ ျပင္သစ္ႏွင့္ ဂ်ာမနီ၊ အေစာပိုင္းတြင္ တန္ခိုးထြားခဲ့ၾကသည့္ စပိန္၊ ေပၚတူဂီ ႏွင့္ ဒတ္ခ်္တို႔ ျဖစ္ၾကသည္။ ၁၈ ရာစုေႏွာင္းပိုင္း ၿဗိတိန္၏ စက္မႈေတာ္လွန္ေရး အစမွသည္ ၂၀ ရာစု အလယ္အထိ ကမၻာ့သမိုင္းကို လႈပ္ခါခဲ့သူမွာ ဥေရာပ ျဖစ္သည္။ ဥေရာပတိုးတက္လာမႈ၏ အင္ဂ်င္မွာ စက္မႈေတာ္လွန္ေရးႏွင့္ ကိုလိုနီမ်ား ေအာင္ျမင္ျခင္းျဖစ္၏။ ဥေရာပ၏ အေနအထား က်ဆင္းလာသည့္ ပထမကမၻာစစ္အၿပီး ယတိျပတ္ဆိုရလွ်င္ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္၌ ပါဝါ အသစ္ျဖစ္လာသူ အေမရိကသည္ ဥေရာပယဥ္ေက်းမႈ၏ ထြက္ကုန္တစ္ခု အေနႏွင့္လည္းေကာင္း၊ ကမၻာေဟာင္း (ဥေရာပ) ႏွင့္ ကမၻာသစ္ (အေမရိက) တို႔ကို က႐ုဏာႏွင့္ မုဒိတာတို႔ ဖလွယ္ရာေဒသ အေနႏွင့္ လည္းေကာင္း၊ ၄င္းႏွင့္ ၿဗိတိန္အၾကား အတိတ္မွ မလိုမုန္းထားမႈမ်ားကို ျမႇဳပ္ႏွံကာ “အေနာက္ကမၻာ” ဟု တစ္ေပါင္းတစ္စည္းတည္း ေခၚဆိုႏိုင္သည္ အထိ ဥေရာပကို တြဲေခၚခဲ့သည္။ 

ဤသို႔ျဖင့္ ရာစုႏွစ္ ႏွစ္ခုေက်ာ္မွ် ကမၻာႀကီးကို  “အေနာက္” (အေစာပိုင္းရာစုတြင္ ဥေရာပ၊ ေႏွာင္းပိုင္းရာစုတြင္ အေမရိက) က ႀကီးစိုးထားခဲ့ ေလသည္။ 

အလားတူ သမိုင္းဝင္ ေျပာင္းလဲျခင္းႀကီးတစ္ရပ္ကို စာေရးသူတို႔ ယခုတစ္ဖန္ ျမင္ေတြ႔ေနရျပန္ ပါၿပီ။ ဖြံ႕ၿဖဳိးၿပီး ႏိုင္ငံမ်ား၏ စီးပြားေရးပမာဏ ကို ဖြံ႕ၿဖဳိးဆဲတို႔၏ စီးပြားေရးက လ်င္ျမန္စြာ အမီ လိုက္လာေနသည္။ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္က ကမၻာတစ္ခုလံုး ထုတ္လုပ္မႈတန္ဖိုး (World GDP) ၏ ၆၀ ရာခိုင္ ႏႈန္းကို ဖြံ႕ၿဖိဳးၿပီးႏိုင္ငံမ်ားက ျဖည့္ဆည္းခဲ့ေသာ္လည္း ၂၀၀၁ ခုႏွစ္တြင္မူ ၅၀ ရာခိုင္ႏႈန္းအထိ ေလ်ာ့က်သြားခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။ မည္သို႔ပင္ တိုးတက္မႈ လ်င္ျမန္ လွသည္ဆိုပါေစ ဖြံ႕ၿဖိဳးၿပီးႏိုင္ငံမ်ားကို စီးပြားေရးအရ၊ နည္းပညာအရ တစ္ႏိုင္ငံခ်င္း အမီလိုက္ရန္မွာ ကာလမ်ားစြာ ၾကာျမင့္ေပဦးမည္။ သို႔ရာတြင္ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲတို႔၏ အစုအေပါင္းမွာ လူဦးေရအရ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈႏႈန္းအရ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဖြံ႕ၿဖိဳးၿပီးႏိုင္ငံတို႔ထက္ မ်ားစြာ သာလြန္လ်က္ရွိရာ ယင္းအခ်က္ကပင္လွ်င္ ကမၻာ့အင္အား ခ်ိန္ခြင္လွ်ာ သိသိသာသာ ေျပာင္းလဲလာမႈကို ျဖစ္ေပၚေစသည္။ 

ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစု ဦးပိုင္းမွ စတင္၍ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲကမၻာမွ ဝယ္လိုအားေၾကာင့္ ဆယ္စုႏွစ္ႏွစ္ခုေက်ာ္ ေတာက္ေလွ်ာက္ က်ဆင္းေနခဲ့သည့္ အေျခခံ ကုန္ပစၥည္း (ေရနံ၊ ေကာက္ပဲသီးႏွံ) ေဈးႏႈန္းမ်ား ျပန္လည္ ဦးေမာ့လာခဲ့သည္ မွာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ စီးပြားေရးပ်က္ကပ္ ဆိုက္သည့္အခ်ိန္ထိ ျဖစ္၏။ အေရွ႕အာရွ ႏိုင္ငံမ်ား စီးပြားေရးေကာင္းလာသည္ ႏွင့္အမွ် ၄င္းတို႔လက္ဝယ္ရွိ အရန္ ေငြေၾကး (ေဒၚလာ) ပမာဏမွာလည္း ႀကီးထြားလာခဲ့သည္။ ယင္းတို႔အနက္မွ စင္ကာပူ၊ တ႐ုတ္စသည့္ ႏိုင္ငံမ်ားအေနႏွင့္ ၄င္းတို႔၏ အရန္ေငြေၾကး အခ်ဳိ႕အဝက္ကို Sovereign Wealth Funds ေခၚ အစိုးရပိုင္ ဓနကုမၸဏီမ်ား ဖြဲ႕စည္းကာ ကမၻာအႏွံ႔ အျမတ္အစြန္း ပိုမိုရႏိုင္မည့္ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ဝင္ေရာက္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံၾကျပန္သည္။ ေရနံထြက္ရာ အေရွ႕အလယ္ပိုင္းမွ သူၾကြယ္ႏိုင္ငံမ်ား ကလည္း အလားတူ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံေရး ကုမၸဏီမ်ား တည္ေထာင္ကာ ဥစၥာတိုးသည္ထက္ တိုးေအာင္ ရွာေဖြလာၾကသည္။ အေနာက္ကမၻာမွ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ား၊ ဘ႑ာေရးလုပ္ငန္းမ်ား ေငြေၾကး အက်ပ္ဆိုက္သည့္ ကာလတြင္ အဆိုပါ ဓနကုမၸဏီမ်ားက ေငြလံုးေငြရင္းျဖင့္ ဝင္ေရာက္ျမႇဳပ္ႏွံၾကသည္ကို ေတြ႔လာရသည္။ 

ကမၻာ့စီးပြားေရးပါဝါ ပခံုးေျပာင္းသြားျခင္းကို သိသိသာသာ ျမင္ရသည့္အခ်ိန္မွာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလအတြင္း နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ ေဝါလ္စထရိမွ ကမၻာ့အႀကီးဆံုး စာရင္းဝင္ ဘဏ္လုပ္ငန္းႀကီးမ်ား ၿပိဳလဲသည့္ ကာလ၊ ယင္းဘဏ္မ်ားအေနႏွင့္ ဆိုခဲ့ေသာ ဓနကုမၸဏီမ်ားထံမွ အေထာက္အပံ့ကို ရွာေဖြလာရေသာ ကာလပင္ျဖစ္သည္။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္၊ စီးပြားေရးပ်က္ကပ္သည္ ေငြေၾကးၾကြယ္ဝသူ၊ ဘတ္ဂ်က္ ပိုေငြျပေနသူ အေရွ႕အာရွႏိုင္ငံမ်ား ႏွင့္ ေငြေၾကးအခိုင္အမာမရွိ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဘတ္ဂ်က္လိုေငြ ျပလာသည့္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုတို႔၏ ျခားနားခ်က္ကို သိသိသာသာ ပံုေဖာ္ျပလိုက္ ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ 

ကမၻာ့ထိပ္တန္း ေငြေၾကးကုမၸဏီႀကီး ျဖစ္သည့္ ဂိုးလ္ဒ္မန္းဆက္စ္ (Goldman Sachs) က ထုတ္ျပန္သည့္ ခန္႔မွန္းခ်က္မ်ားအရ ၂၀၅၀ ျပည့္ႏွစ္ တြင္ ကမၻာ့အႀကီးဆံုး စီးပြားေရးႏိုင္ငံမွာ တ႐ုတ္ျဖစ္လာၿပီး အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ အိႏိၵယတို႔မွာ ခပ္ေဝးေဝးမွ လိုက္ကာ ဒုတိယႏွင့္ တတိယ ေနရာတို႔တြင္ ရွိၾကမည္ဟု ဆိုသည္။ ထိပ္ဆံုး ဆယ္ႏိုင္ငံစာရင္းတြင္ ဥေရာပမွ ၿဗိတိန္ႏွင့္ ဂ်ာမနီတို႔မွာ ေနာက္ဆံုးနားတြင္သာ ကပ္၍ေနရာရမည္ ဟု ဆိုသည္။ ထိပ္သီးစာရင္းအင္း ကုမၸဏီႀကီးျဖစ္ေသာ Pricewaterhouse Coopers ၏ ခန္႔မွန္းခ်က္အရလည္း ၂၀၅၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ဘရာဇီးႏိုင္ငံ၏ စီးပြားေရးပမာဏမွာ ဂ်ပန္ကို ေက်ာ္လြန္သြားမည္ျဖစ္ၿပီး ႐ုရွား၊ မကၠဆီကို ႏွင့္ အင္ဒိုနီးရွားတို႔၏ စီးပြားေရးပမာဏမွာ ဂ်ာမနီ၊ ျပင္သစ္ႏွင့္ ၿဗိတိန္တို႔ ထက္ ႀကီးမားေနမည္ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။ 

အဆိုပါ ခန္႔မွန္းခ်က္မ်ားသာ လက္ေတြ႔ျဖစ္လာခဲ့ပါက ေနာင္အႏွစ္ေလးဆယ္ ကမၻာသည္ ယေန႔ႏွင့္ လြန္စြာ ျခားနားေန ေပလိမ့္မည္။ 

၂၀၀၁ ခုႏွစ္ကဆိုလွ်င္ အေမရိကန္တို႔ က်ဆံုးျခင္းဆိုသည္ကို အိပ္မက္ပင္ မက္ၾကသည္မဟုတ္ပါ။ စက္တင္ဘာလ ၁၁ ရက္ေန႔ ျဖစ္ရပ္မ်ား အၿပီးတြင္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု အေနႏွင့္ တစ္ခုတည္းေသာ မဟာ အင္အားႀကီးႏိုင္ငံအျဖစ္ မိမိကိုယ္မိမိ ႐ႈျမင္လာ႐ံုသာမက ကမၻာ့ေရးရာမ်ား တြင္ ေနရာယူပံုကို ေထာက္လွ်င္ အေမရိကသည္ အျခားႏိုင္ငံမ်ားထက္ သာလြန္ႀကီးက်ယ္သည္ ဟူေသာအျမင္ကို ထင္ဟပ္ေစခဲ့သည္။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ တြင္ ဒစ္ခ္ေခ်နီ၊ ေဒၚနယ္ရမ္းစ္ဖဲလ္၊ ေပါလ္ဝုဖ္ဝဇ္ အစရွိသူတို႔ အပါအဝင္ လက္သစ္ေရွး႐ိုးဝါဒီမ်ား (Neo Conservatives) ျဖင့္ တည္ေထာင္ခဲ့သည့္ “အေမရိကန္ ရာစုသစ္” (New American Century) အမည္ရွိ သုခမိန္မ်ားအုပ္စု၏ အေျခခံေၾကညာခ်က္၌-
“၂ဝ ရာစု နိဂံုးပိုင္းသို႔ ခ်ဥ္းကပ္လာသည္ႏွင့္အမွ် အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုသည္လည္း ကမၻာ့အႀကီးက်ယ္ဆံုး ပါဝါအျဖစ္ ရပ္တည္လာၿပီ ျဖစ္သည္။ စစ္ေအးတိုက္ပြဲတြင္ အႏိုင္ရသည္အထိ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားကို ဦးေဆာင္မႈေပးခဲ့သူ အေမရိကအေနႏွင့္ အခြင့္အလမ္းတစ္ရပ္ႏွင့္ စိန္ေခၚ ခ်က္တစ္ရပ္ကို ရင္ဆိုင္ရန္ ရွိလာသည္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု အေနႏွင့္ ယခင္ ဆယ္စုႏွစ္မ်ား အတြင္း ရရွိခဲ့ေသာ ေအာင္ျမင္မႈ ရလဒ္မ်ားအေပၚတြင္ ထပ္ဆင့္ တည္ေဆာက္သြားႏိုင္ရန္ အေျမာ္အျမင္ ရွိပါသလား။ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုအေနႏွင့္ လာမည့္ ရာစုသစ္တြင္ အေမရိကန္စံ အေျခခံမ်ားႏွင့္ အက်ဳိးစီးပြားတို႔ကို မ်က္ႏွာသာရေစေအာင္ ပံုေဖာ္သြားရန္ ဆံုးျဖတ္ၿပီးၿပီလား။”
စသျဖင့္ ေနာင္တက္လာမည့္ သမၼတ ဘုရွ္အစိုးရ၏ ေပၚလစီသစ္ကို လမ္းေၾကာင္းေပး တင္ျပထားခဲ့ဖူးသည္။ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္တြင္လည္း ၾသဇာ ေညာင္းလွသည့္ လက္သစ္ေရွး႐ိုးဝါဒီ ခ်ားလ္စ္က႐ူသမ္မားက ဤသို႔ ေရးခဲ့ဖူးသည္။ 
“၁၉၉၁ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ ၂၆ ရက္တြင္ ဆိုဗီယက္ယူနီယံ ဇီဝိန္ခ်ဳပ္ သြားခဲ့သည့္နည္းတူ အသစ္တစ္စံုတစ္ရာ သည္လည္း ေပါက္ဖြားလာခဲ့သည္။ စိန္ေခၚမည့္သူ မရွိေတာ့သည့္ ကမၻာ့ေျမပံု၏ မည္သည့္ေထာင့္စြန္း ကိုမဆို သက္ေရာက္ႏိုင္သည့္ တစ္ခုတည္းေသာ မဟာအင္အားႀကီးႏိုင္ငံ ေပၚထြန္း လာၿပီးေနာက္ ကမၻာႀကီးသည္လည္း တစ္ဖက္ေစာင္းနင္း ျဖစ္သြားခဲ့ၿပီး ယင္းအျဖစ္အပ်က္မွာ ေရာမအင္ပါယာ ၿပိဳလဲခဲ့ၿပီးေနာက္ပိုင္း ကမၻာ့သမိုင္း တြင္ ပထမဆံုးျဖစ္သည္။”

ယင္းသို႔ျဖင့္ ၂၁ ရာစုသည္ မ်က္စိေအာက္တြင္ ေပၚထြန္းလာသည့္ အၾကြင္းမဲ့ အေမရိကန္ပါဝါကို ေခါင္းညိတ္ႏႈတ္ဆက္ရင္း အ႐ုဏ္တက္ ခဲ့ရေလသည္။ သမၼတဘုရွ္၏ မူဝါဒအသစ္တြင္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ စစ္ေရးအင္အား အဆမတန္ သာလြန္ေရးကို အထူးစဥ္းစားေပးလာသည္။ မဟာမိတ္မ်ား၏ အေရး သို႔မဟုတ္ ႏိုင္ငံတကာ သေဘာတူညီခ်က္မ်ား အတိုင္း ေဆာင္ရြက္ေရးတို႔ကို ေဘးခ်ိတ္ၿပီး အေမရိက၏ အက်ဳိးစီးပြားကိုသာ ငါ့ေလွငါထိုး လုပ္လာခဲ့သည္။ စစ္ေအးတိုက္ပြဲလြန္ ကာလတြင္ အေမရိကန္တို႔၏ ကာကြယ္ေရးအသံုးစရိတ္မွာ က်န္ကမၻာ့ႏိုင္ငံမ်ား အားလံုး၏ သံုးစြဲမႈ စုစုေပါင္းနီးပါးမွ် ႀကီးမားေလရာ လူ႔သမိုင္း၌ မၾကံဳဖူးေသာ စစ္ေရးမညီမွ်မႈ ျဖစ္သည္။ သမၼတဘုရွ္ လက္ထက္ ႏိုင္ငံျခားေရး ေပၚလစီသစ္အရ အၾကမ္း ဖက္မႈ ႏွိမ္နင္းေရးစစ္ပြဲမွာ ျခြင္းခ်က္မဲ့ လိုအပ္ခ်က္ျဖစ္လာၿပီး (မသူေတာ္)အစိုးရမ်ား ျဖဳတ္ခ်ေရး (regime-change) မူဝါဒျဖင့္ အီရတ္ကို က်ဴးေက်ာ္ ဝင္ေရာက္ခဲ့သည္။ 

လက္ေတြ႔တြင္မူ မွန္းခ်က္ႏွင့္ ႏွမ္းထြက္မကိုက္ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ ကမၻာ့ ေရးရာမ်ားကို အေမရိကန္တို႔၏ လက္ျဖင့္ ပံုေဖာ္ႏိုင္ျခင္းမ်ဳိး ျဖစ္လာရမည့္ အစား အီရတ္ကိစၥတစ္ခုတည္းျဖင့္ ဖင္ထိုင္ က်သကဲ႔သို႔ ျဖစ္သြားခဲ့ၿပီးေနာက္ ႏိုင္ငံတကာတြင္ အေမရိကကို ေထာက္ခံမႈမွာ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္းမွ စတြက္လွ်င္ အနိမ့္ဆံုးအဆင့္သို႔ ဆင္းသြားခဲ့သည္။ အဆမတန္ သာလြန္သည့္ စစ္အင္အားမွာ အီရတ္တြင္ မဆိုစေလာက္သာ သက္ေရာက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး အျခားတစ္ဖက္၌မူ တန္ဖိုးရွိလွသည့္ အေမရိက၏ "အႏုစားပါဝါ" မွာ (ဂ်ဳိးဇက္ညိဳင္း၏ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္အရ ဆိုလွ်င္- တိုင္းျပည္တစ္ခု၏ ေပၚျပဴလာယဥ္ေက်းမႈ၊ ႏွစ္လိုအားက်ဖြယ္ရာ ႏိုင္ငံေရးအေတြးအေခၚ စသည္ တို႔ေၾကာင့္ ရရွိလာသည့္ ၾသဇာအရွိန္အဝါ) အလဟႆ ဆံုး႐ႈံးခဲ့ရသည္။ လက္သစ္ေရွး႐ိုးဝါဒီ တို႔၏ ေနရာယူမႈမွာ သမိုင္းကို ဝ႐ုန္းသုန္းကား အဓိပၸာယ္ေကာက္လြဲျခင္း အေနႏွင့္သာ ကိုယ္စားျပဳ ခဲ့ေလသည္။ 

စစ္ေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအင္အားမွာ စီးပြားေရး ေတာင့္တင္းမႈေပၚ၌ တည္သည္။ ယေန႔အေမရိက၏ မဟာအင္အားႀကီးႏိုင္ငံဘဝ ဆိုသည္မွာ (အတိတ္ကာလ) ၁၈၇၀ မွ ၁၉၅၀ ျပည့္ႏွစ္မ်ားအတြင္း စီးပြားေရး တစ္ဟုန္ထိုး တိုးတက္ခဲ့ျခင္း၏ ရလဒ္မ်ားျဖစ္၏။ ျဖည့္ဆည္းခဲ့ေသာ စီးပြားေရးပါရမီ ေၾကာင့္ ၂ဝ ရာစု၏ ဒုတိယပိုင္းတစ္ေလွ်ာက္လံုး ကမၻာ့အႀကီးဆံုးႏွင့္ အင္တိုက္အားတိုက္ အရွိဆံုး စီးပြားေရးႏိုင္ငံအျဖစ္ ရပ္တည္ႏိုင္ျခင္းျဖစ္သည္။ 

(ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္)

အခန္း (၁)
ေလာကပါလအေျပာင္းအလဲ

၁၉၄၅ ခုႏွစ္မွစတင္၍ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုသည္ ကမၻာ့အင္အားႀကီးႏိုင္ငံ ျဖစ္ခဲ့သည္။ စစ္ေအးတိုက္ပြဲ ကာလအတြင္းမွာပင္ အေမရိကန္ စီးပြားေရးမွာ ဆိုဗီယက္ယူနီယံ၏ ႏွစ္ဆမွ် ႀကီးမားခဲ့၏။ ဒုတိယကမၻာစစ္ အၿပီးမွစ၍ ဖြဲ႕စည္းခဲ့သည့္ ကုလသမဂၢ၊ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေငြေၾကး ရန္ပံုေငြအဖြဲ႕၊ ေနတိုးစသျဖင့္ ႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႕မ်ားစြာ၏ အဓိက ေမာင္းႏွင္အားလည္း ျဖစ္သည္။ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္တြင္ ဆိုဗီယက္ယူနီယံ ၿပိဳလဲခဲ့ျခင္းက အေမရိက၏ မဟာအင္အားႀကီး အေျခအေနကို ထပ္မံအားျဖည့္ေပးခဲ့သည္။

အေမရိက၏ အဓိကရန္ဘက္ႀကီး က်ဆံုးသြားခဲ့ၿပီးေနာက္ အေရွ႕အုပ္စုမွ ႏိုင္ငံမ်ားအေနႏွင့္ ၄င္းတို႔၏ ေဈးကြက္မ်ားကို ဖြင့္ေပးခဲ့ရၿပီး အခ်ဳိ႕မွာ အေမရိကထံမွ အေထာက္အပံ့ႏွင့္ အကူအညီကို လက္ျဖန္႔ေတာင္းခဲ့ရသည္။ ႏိုင္ငံတစ္ခု၏ အင္အား ဤမွ်ႀကီးမားသည္ကို သမိုင္း၌ တစ္ႀကိမ္မွ် မႀကံဳစဖူး။ ၿဗိတိသွ်အင္ပါယာ၏ ေရႊေရာင္ေန႔ရက္ မ်ားကပင္ ဤမွ်ႀကီးက်ယ္ခဲ့သည္ မဟုတ္။ ေဒၚလာသည္ ကမၻာ့အရန္ေငြေၾကး ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ကမၻာ့ကုန္သြယ္မႈ အားလံုးနီးပါးကို ေဒၚလာျဖင့္ ေရာင္းဝယ္ၾကသည္။ အစိုးရမ်ားက ေဒၚလာကို ေငြမာအျဖစ္ စုေဆာင္းၾကသည္။ ကုလသမဂၢ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား အားလံုးလိုလို တြင္ အေမရိကန္တို႔ ႀကီးစိုးခဲ့ၾကသည္။ ကမၻာအႏွံ႔အျပားတြင္ အေမရိကန္ စစ္တပ္မ်ား ျဖန္႔ၾကက္ခ်ထားႏိုင္ခဲ့သည္။ ျပန္လည္အန္တုႏိုင္ဖြယ္ရာ မရွိေသာ အေနအထားသို႔ ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး ေထာင္စုသစ္၏ အ႐ုဏ္တက္တြင္ အေမရိကကို “အင္အားလြန္ႏိုင္ငံ (Hyperpower) ”၊ “ထင္တိုင္းႀကဲႏိုင္သူ (Unipolarity) ” စသည့္ အသံုးအႏႈန္းမ်ားျဖင့္ တင္စားလာၾက ေလေတာ့သည္။

တန္ခိုးရွင္၏ ႀကိမ္စၾကာတံကို အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုသို႔ လႊဲေျပာင္းမေပးမီ လက္ဝယ္ကိုင္ ထားခဲ့ၾကသူမ်ားမွာ ဥေရာပႏိုင္ငံမ်ား ျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ ဥေရာပအင္အားႀကီး ႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ၿဗိတိန္၊ ျပင္သစ္ႏွင့္ ဂ်ာမနီ၊ အေစာပိုင္းတြင္ တန္ခိုးထြားခဲ့ၾကသည့္ စပိန္၊ ေပၚတူဂီ ႏွင့္ ဒတ္ခ်္တို႔ ျဖစ္ၾကသည္။ ၁၈ ရာစုေႏွာင္းပိုင္း ၿဗိတိန္၏ စက္မႈေတာ္လွန္ေရး အစမွသည္ ၂၀ ရာစု အလယ္အထိ ကမၻာ့သမိုင္းကို လႈပ္ခါခဲ့သူမွာ ဥေရာပ ျဖစ္သည္။ ဥေရာပတိုးတက္လာမႈ၏ အင္ဂ်င္မွာ စက္မႈေတာ္လွန္ေရးႏွင့္ ကိုလိုနီမ်ား ေအာင္ျမင္ျခင္းျဖစ္၏။ ဥေရာပ၏ အေနအထား က်ဆင္းလာသည့္ ပထမကမၻာစစ္အၿပီး ယတိျပတ္ဆိုရလွ်င္ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္၌ ပါဝါ အသစ္ျဖစ္လာသူ အေမရိကသည္ ဥေရာပယဥ္ေက်းမႈ၏ ထြက္ကုန္တစ္ခု အေနႏွင့္လည္းေကာင္း၊ ကမၻာေဟာင္း (ဥေရာပ) ႏွင့္ ကမၻာသစ္ (အေမရိက) တို႔ကို က႐ုဏာႏွင့္ မုဒိတာတို႔ ဖလွယ္ရာေဒသ အေနႏွင့္ လည္းေကာင္း၊ ၄င္းႏွင့္ ၿဗိတိန္အၾကား အတိတ္မွ မလိုမုန္းထားမႈမ်ားကို ျမႇဳပ္ႏွံကာ “အေနာက္ကမၻာ” ဟု တစ္ေပါင္းတစ္စည္းတည္း ေခၚဆိုႏိုင္သည္ အထိ ဥေရာပကို တြဲေခၚခဲ့သည္။

ဤသို႔ျဖင့္ ရာစုႏွစ္ ႏွစ္ခုေက်ာ္မွ် ကမၻာႀကီးကို “အေနာက္” (အေစာပိုင္းရာစုတြင္ ဥေရာပ၊ ေႏွာင္းပိုင္းရာစုတြင္ အေမရိက) က ႀကီးစိုးထားခဲ့ ေလသည္။

အလားတူ သမိုင္းဝင္ ေျပာင္းလဲျခင္းႀကီးတစ္ရပ္ကို စာေရးသူတို႔ ယခုတစ္ဖန္ ျမင္ေတြ႔ေနရျပန္ ပါၿပီ။ ဖြံ႕ၿဖဳိးၿပီး ႏိုင္ငံမ်ား၏ စီးပြားေရးပမာဏ ကို ဖြံ႕ၿဖဳိးဆဲတို႔၏ စီးပြားေရးက လ်င္ျမန္စြာ အမီ လိုက္လာေနသည္။ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္က ကမၻာတစ္ခုလံုး ထုတ္လုပ္မႈတန္ဖိုး (World GDP) ၏ ၆၀ ရာခိုင္ ႏႈန္းကို ဖြံ႕ၿဖိဳးၿပီးႏိုင္ငံမ်ားက ျဖည့္ဆည္းခဲ့ေသာ္လည္း ၂၀၀၁ ခုႏွစ္တြင္မူ ၅၀ ရာခိုင္ႏႈန္းအထိ ေလ်ာ့က်သြားခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။ မည္သို႔ပင္ တိုးတက္မႈ လ်င္ျမန္ လွသည္ဆိုပါေစ ဖြံ႕ၿဖိဳးၿပီးႏိုင္ငံမ်ားကို စီးပြားေရးအရ၊ နည္းပညာအရ တစ္ႏိုင္ငံခ်င္း အမီလိုက္ရန္မွာ ကာလမ်ားစြာ ၾကာျမင့္ေပဦးမည္။ သို႔ရာတြင္ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲတို႔၏ အစုအေပါင္းမွာ လူဦးေရအရ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈႏႈန္းအရ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဖြံ႕ၿဖိဳးၿပီးႏိုင္ငံတို႔ထက္ မ်ားစြာ သာလြန္လ်က္ရွိရာ ယင္းအခ်က္ကပင္လွ်င္ ကမၻာ့အင္အား ခ်ိန္ခြင္လွ်ာ သိသိသာသာ ေျပာင္းလဲလာမႈကို ျဖစ္ေပၚေစသည္။

ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစု ဦးပိုင္းမွ စတင္၍ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲကမၻာမွ ဝယ္လိုအားေၾကာင့္ ဆယ္စုႏွစ္ႏွစ္ခုေက်ာ္ ေတာက္ေလွ်ာက္ က်ဆင္းေနခဲ့သည့္ အေျခခံ ကုန္ပစၥည္း (ေရနံ၊ ေကာက္ပဲသီးႏွံ) ေဈးႏႈန္းမ်ား ျပန္လည္ ဦးေမာ့လာခဲ့သည္ မွာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ စီးပြားေရးပ်က္ကပ္ ဆိုက္သည့္အခ်ိန္ထိ ျဖစ္၏။ အေရွ႕အာရွ ႏိုင္ငံမ်ား စီးပြားေရးေကာင္းလာသည္ ႏွင့္အမွ် ၄င္းတို႔လက္ဝယ္ရွိ အရန္ ေငြေၾကး (ေဒၚလာ) ပမာဏမွာလည္း ႀကီးထြားလာခဲ့သည္။ ယင္းတို႔အနက္မွ စင္ကာပူ၊ တ႐ုတ္စသည့္ ႏိုင္ငံမ်ားအေနႏွင့္ ၄င္းတို႔၏ အရန္ေငြေၾကး အခ်ဳိ႕အဝက္ကို Sovereign Wealth Funds ေခၚ အစိုးရပိုင္ ဓနကုမၸဏီမ်ား ဖြဲ႕စည္းကာ ကမၻာအႏွံ႔ အျမတ္အစြန္း ပိုမိုရႏိုင္မည့္ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ဝင္ေရာက္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံၾကျပန္သည္။ ေရနံထြက္ရာ အေရွ႕အလယ္ပိုင္းမွ သူၾကြယ္ႏိုင္ငံမ်ား ကလည္း အလားတူ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံေရး ကုမၸဏီမ်ား တည္ေထာင္ကာ ဥစၥာတိုးသည္ထက္ တိုးေအာင္ ရွာေဖြလာၾကသည္။ အေနာက္ကမၻာမွ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ား၊ ဘ႑ာေရးလုပ္ငန္းမ်ား ေငြေၾကး အက်ပ္ဆိုက္သည့္ ကာလတြင္ အဆိုပါ ဓနကုမၸဏီမ်ားက ေငြလံုးေငြရင္းျဖင့္ ဝင္ေရာက္ျမႇဳပ္ႏွံၾကသည္ကို ေတြ႔လာရသည္။

ကမၻာ့စီးပြားေရးပါဝါ ပခံုးေျပာင္းသြားျခင္းကို သိသိသာသာ ျမင္ရသည့္အခ်ိန္မွာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလအတြင္း နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ ေဝါလ္စထရိမွ ကမၻာ့အႀကီးဆံုး စာရင္းဝင္ ဘဏ္လုပ္ငန္းႀကီးမ်ား ၿပိဳလဲသည့္ ကာလ၊ ယင္းဘဏ္မ်ားအေနႏွင့္ ဆိုခဲ့ေသာ ဓနကုမၸဏီမ်ားထံမွ အေထာက္အပံ့ကို ရွာေဖြလာရေသာ ကာလပင္ျဖစ္သည္။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္၊ စီးပြားေရးပ်က္ကပ္သည္ ေငြေၾကးၾကြယ္ဝသူ၊ ဘတ္ဂ်က္ ပိုေငြျပေနသူ အေရွ႕အာရွႏိုင္ငံမ်ား ႏွင့္ ေငြေၾကးအခိုင္အမာမရွိ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဘတ္ဂ်က္လိုေငြ ျပလာသည့္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုတို႔၏ ျခားနားခ်က္ကို သိသိသာသာ ပံုေဖာ္ျပလိုက္ ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။

ကမၻာ့ထိပ္တန္း ေငြေၾကးကုမၸဏီႀကီး ျဖစ္သည့္ ဂိုးလ္ဒ္မန္းဆက္စ္ (Goldman Sachs) က ထုတ္ျပန္သည့္ ခန္႔မွန္းခ်က္မ်ားအရ ၂၀၅၀ ျပည့္ႏွစ္ တြင္ ကမၻာ့အႀကီးဆံုး စီးပြားေရးႏိုင္ငံမွာ တ႐ုတ္ျဖစ္လာၿပီး အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ အိႏိၵယတို႔မွာ ခပ္ေဝးေဝးမွ လိုက္ကာ ဒုတိယႏွင့္ တတိယ ေနရာတို႔တြင္ ရွိၾကမည္ဟု ဆိုသည္။ ထိပ္ဆံုး ဆယ္ႏိုင္ငံစာရင္းတြင္ ဥေရာပမွ ၿဗိတိန္ႏွင့္ ဂ်ာမနီတို႔မွာ ေနာက္ဆံုးနားတြင္သာ ကပ္၍ေနရာရမည္ ဟု ဆိုသည္။ ထိပ္သီးစာရင္းအင္း ကုမၸဏီႀကီးျဖစ္ေသာ Pricewaterhouse Coopers ၏ ခန္႔မွန္းခ်က္အရလည္း ၂၀၅၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ဘရာဇီးႏိုင္ငံ၏ စီးပြားေရးပမာဏမွာ ဂ်ပန္ကို ေက်ာ္လြန္သြားမည္ျဖစ္ၿပီး ႐ုရွား၊ မကၠဆီကို ႏွင့္ အင္ဒိုနီးရွားတို႔၏ စီးပြားေရးပမာဏမွာ ဂ်ာမနီ၊ ျပင္သစ္ႏွင့္ ၿဗိတိန္တို႔ ထက္ ႀကီးမားေနမည္ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။

အဆိုပါ ခန္႔မွန္းခ်က္မ်ားသာ လက္ေတြ႔ျဖစ္လာခဲ့ပါက ေနာင္အႏွစ္ေလးဆယ္ ကမၻာသည္ ယေန႔ႏွင့္ လြန္စြာ ျခားနားေန ေပလိမ့္မည္။

၂၀၀၁ ခုႏွစ္ကဆိုလွ်င္ အေမရိကန္တို႔ က်ဆံုးျခင္းဆိုသည္ကို အိပ္မက္ပင္ မက္ၾကသည္မဟုတ္ပါ။ စက္တင္ဘာလ ၁၁ ရက္ေန႔ ျဖစ္ရပ္မ်ား အၿပီးတြင္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု အေနႏွင့္ တစ္ခုတည္းေသာ မဟာ အင္အားႀကီးႏိုင္ငံအျဖစ္ မိမိကိုယ္မိမိ ႐ႈျမင္လာ႐ံုသာမက ကမၻာ့ေရးရာမ်ား တြင္ ေနရာယူပံုကို ေထာက္လွ်င္ အေမရိကသည္ အျခားႏိုင္ငံမ်ားထက္ သာလြန္ႀကီးက်ယ္သည္ ဟူေသာအျမင္ကို ထင္ဟပ္ေစခဲ့သည္။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ တြင္ ဒစ္ခ္ေခ်နီ၊ ေဒၚနယ္ရမ္းစ္ဖဲလ္၊ ေပါလ္ဝုဖ္ဝဇ္ အစရွိသူတို႔ အပါအဝင္ လက္သစ္ေရွး႐ိုးဝါဒီမ်ား (Neo Conservatives) ျဖင့္ တည္ေထာင္ခဲ့သည့္ “အေမရိကန္ ရာစုသစ္” (New American Century) အမည္ရွိ သုခမိန္မ်ားအုပ္စု၏ အေျခခံေၾကညာခ်က္၌-
“၂ဝ ရာစု နိဂံုးပိုင္းသို႔ ခ်ဥ္းကပ္လာသည္ႏွင့္အမွ် အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုသည္လည္း ကမၻာ့အႀကီးက်ယ္ဆံုး ပါဝါအျဖစ္ ရပ္တည္လာၿပီ ျဖစ္သည္။ စစ္ေအးတိုက္ပြဲတြင္ အႏိုင္ရသည္အထိ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားကို ဦးေဆာင္မႈေပးခဲ့သူ အေမရိကအေနႏွင့္ အခြင့္အလမ္းတစ္ရပ္ႏွင့္ စိန္ေခၚ ခ်က္တစ္ရပ္ကို ရင္ဆိုင္ရန္ ရွိလာသည္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု အေနႏွင့္ ယခင္ ဆယ္စုႏွစ္မ်ား အတြင္း ရရွိခဲ့ေသာ ေအာင္ျမင္မႈ ရလဒ္မ်ားအေပၚတြင္ ထပ္ဆင့္ တည္ေဆာက္သြားႏိုင္ရန္ အေျမာ္အျမင္ ရွိပါသလား။ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုအေနႏွင့္ လာမည့္ ရာစုသစ္တြင္ အေမရိကန္စံ အေျခခံမ်ားႏွင့္ အက်ဳိးစီးပြားတို႔ကို မ်က္ႏွာသာရေစေအာင္ ပံုေဖာ္သြားရန္ ဆံုးျဖတ္ၿပီးၿပီလား။”
စသျဖင့္ ေနာင္တက္လာမည့္ သမၼတ ဘုရွ္အစိုးရ၏ ေပၚလစီသစ္ကို လမ္းေၾကာင္းေပး တင္ျပထားခဲ့ဖူးသည္။ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္တြင္လည္း ၾသဇာ ေညာင္းလွသည့္ လက္သစ္ေရွး႐ိုးဝါဒီ ခ်ားလ္စ္က႐ူသမ္မားက ဤသို႔ ေရးခဲ့ဖူးသည္။
“၁၉၉၁ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ ၂၆ ရက္တြင္ ဆိုဗီယက္ယူနီယံ ဇီဝိန္ခ်ဳပ္ သြားခဲ့သည့္နည္းတူ အသစ္တစ္စံုတစ္ရာ သည္လည္း ေပါက္ဖြားလာခဲ့သည္။ စိန္ေခၚမည့္သူ မရွိေတာ့သည့္ ကမၻာ့ေျမပံု၏ မည္သည့္ေထာင့္စြန္း ကိုမဆို သက္ေရာက္ႏိုင္သည့္ တစ္ခုတည္းေသာ မဟာအင္အားႀကီးႏိုင္ငံ ေပၚထြန္း လာၿပီးေနာက္ ကမၻာႀကီးသည္လည္း တစ္ဖက္ေစာင္းနင္း ျဖစ္သြားခဲ့ၿပီး ယင္းအျဖစ္အပ်က္မွာ ေရာမအင္ပါယာ ၿပိဳလဲခဲ့ၿပီးေနာက္ပိုင္း ကမၻာ့သမိုင္း တြင္ ပထမဆံုးျဖစ္သည္။”

ယင္းသို႔ျဖင့္ ၂၁ ရာစုသည္ မ်က္စိေအာက္တြင္ ေပၚထြန္းလာသည့္ အၾကြင္းမဲ့ အေမရိကန္ပါဝါကို ေခါင္းညိတ္ႏႈတ္ဆက္ရင္း အ႐ုဏ္တက္ ခဲ့ရေလသည္။ သမၼတဘုရွ္၏ မူဝါဒအသစ္တြင္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ စစ္ေရးအင္အား အဆမတန္ သာလြန္ေရးကို အထူးစဥ္းစားေပးလာသည္။ မဟာမိတ္မ်ား၏ အေရး သို႔မဟုတ္ ႏိုင္ငံတကာ သေဘာတူညီခ်က္မ်ား အတိုင္း ေဆာင္ရြက္ေရးတို႔ကို ေဘးခ်ိတ္ၿပီး အေမရိက၏ အက်ဳိးစီးပြားကိုသာ ငါ့ေလွငါထိုး လုပ္လာခဲ့သည္။ စစ္ေအးတိုက္ပြဲလြန္ ကာလတြင္ အေမရိကန္တို႔၏ ကာကြယ္ေရးအသံုးစရိတ္မွာ က်န္ကမၻာ့ႏိုင္ငံမ်ား အားလံုး၏ သံုးစြဲမႈ စုစုေပါင္းနီးပါးမွ် ႀကီးမားေလရာ လူ႔သမိုင္း၌ မၾကံဳဖူးေသာ စစ္ေရးမညီမွ်မႈ ျဖစ္သည္။ သမၼတဘုရွ္ လက္ထက္ ႏိုင္ငံျခားေရး ေပၚလစီသစ္အရ အၾကမ္း ဖက္မႈ ႏွိမ္နင္းေရးစစ္ပြဲမွာ ျခြင္းခ်က္မဲ့ လိုအပ္ခ်က္ျဖစ္လာၿပီး (မသူေတာ္)အစိုးရမ်ား ျဖဳတ္ခ်ေရး (regime-change) မူဝါဒျဖင့္ အီရတ္ကို က်ဴးေက်ာ္ ဝင္ေရာက္ခဲ့သည္။

လက္ေတြ႔တြင္မူ မွန္းခ်က္ႏွင့္ ႏွမ္းထြက္မကိုက္ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ ကမၻာ့ ေရးရာမ်ားကို အေမရိကန္တို႔၏ လက္ျဖင့္ ပံုေဖာ္ႏိုင္ျခင္းမ်ဳိး ျဖစ္လာရမည့္ အစား အီရတ္ကိစၥတစ္ခုတည္းျဖင့္ ဖင္ထိုင္ က်သကဲ႔သို႔ ျဖစ္သြားခဲ့ၿပီးေနာက္ ႏိုင္ငံတကာတြင္ အေမရိကကို ေထာက္ခံမႈမွာ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္းမွ စတြက္လွ်င္ အနိမ့္ဆံုးအဆင့္သို႔ ဆင္းသြားခဲ့သည္။ အဆမတန္ သာလြန္သည့္ စစ္အင္အားမွာ အီရတ္တြင္ မဆိုစေလာက္သာ သက္ေရာက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး အျခားတစ္ဖက္၌မူ တန္ဖိုးရွိလွသည့္ အေမရိက၏ "အႏုစားပါဝါ" မွာ (ဂ်ဳိးဇက္ညိဳင္း၏ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္အရ ဆိုလွ်င္- တိုင္းျပည္တစ္ခု၏ ေပၚျပဴလာယဥ္ေက်းမႈ၊ ႏွစ္လိုအားက်ဖြယ္ရာ ႏိုင္ငံေရးအေတြးအေခၚ စသည္ တို႔ေၾကာင့္ ရရွိလာသည့္ ၾသဇာအရွိန္အဝါ) အလဟႆ ဆံုး႐ႈံးခဲ့ရသည္။ လက္သစ္ေရွး႐ိုးဝါဒီ တို႔၏ ေနရာယူမႈမွာ သမိုင္းကို ဝ႐ုန္းသုန္းကား အဓိပၸာယ္ေကာက္လြဲျခင္း အေနႏွင့္သာ ကိုယ္စားျပဳ ခဲ့ေလသည္။

စစ္ေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအင္အားမွာ စီးပြားေရး ေတာင့္တင္းမႈေပၚ၌ တည္သည္။ ယေန႔အေမရိက၏ မဟာအင္အားႀကီးႏိုင္ငံဘဝ ဆိုသည္မွာ (အတိတ္ကာလ) ၁၈၇၀ မွ ၁၉၅၀ ျပည့္ႏွစ္မ်ားအတြင္း စီးပြားေရး တစ္ဟုန္ထိုး တိုးတက္ခဲ့ျခင္း၏ ရလဒ္မ်ားျဖစ္၏။ ျဖည့္ဆည္းခဲ့ေသာ စီးပြားေရးပါရမီ ေၾကာင့္ ၂ဝ ရာစု၏ ဒုတိယပိုင္းတစ္ေလွ်ာက္လံုး ကမၻာ့အႀကီးဆံုးႏွင့္ အင္တိုက္အားတိုက္ အရွိဆံုး စီးပြားေရးႏိုင္ငံအျဖစ္ ရပ္တည္ႏိုင္ျခင္းျဖစ္သည္။

(ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္)
Credit To The Voice Weekly
Read More »

အမ်ဳိးသားႏွင့္ အမ်ဳိးသမီးအၾကား စိတ္ဝင္စားဖြယ္ရာ စိတ္အေျခအေနမ်ား



အမ်ဳိးသားနဲ႔ အမ်ဳိးသမီးဟာ ကိုယ္ခႏၶာ တည္ေဆာက္ပံုခ်င္း ကြဲလြဲမႈရွိ႐ံုသာမက စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အေျခအေနေတြကလည္း မတူဘဲ ကြဲျပားမႈ ရွိေနတာကို စိတ္ဝင္စားဖြယ္ရာ ေတြ႕ရွိထားပါတယ္။


(၁) အမ်ဳိးသားေတြက အမ်ဳိးသမီးေတြထက္ႏွစ္ဆ-သံုးဆ ပိုၿပီး စိတ္အေျပာင္းအလဲ ျမန္တတ္ပါတယ္။ အမ်ဳိးသမီး အမ်ားစုက အမ်ဳိးသားအမ်ားစုထက္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်မွတ္ဖို႔ ပိုၾကာတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အမ်ဳိးသားေတြက သူတို႔ ဆံုးျဖတ္ထားၿပီးသား အရာတစ္ခုကို ပိုၿပီး ၿပီးဆံုးေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေလ့ ရွိပါတယ္။

(၂) အိုင္က်ဴစစ္ေဆးနည္း ခံယူထားတဲ့ သူေတြကိုေလ့လာမႈတစ္ရပ္အရ အမ်ဳိးသမီးေတြက အမ်ဳိးသားေတြထက္ ပ်မ္းမွ်အားျဖင့္ အိုင္က်ဴအနည္းငယ္ ပိုျမင့္တာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။

(၃) အမ်ဳိးသမီးေတြက အမ်ဳိးသားေတြထက္ မ်က္ႏွာေတြ၊အထူးသျဖင့္ အမ်ဴိးသမီးေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာေတြကို ပုိမုိမွတ္မိတတ္ၾကပါတယ္။

(၄) အမ်ဳိးသားေတြက အမ်ဳိးသမီးေတြထက္ ပိုၿပီး ကူညီတတ္ၾကပါတယ္။

(၅) အမ်ဳိးသမီးေတြက အလုပ္ေၾကာင့္ ရလာႏိုင္တဲ့ ရလဒ္ေတြကို ခန္႔မွန္းတဲ့အခါမွာ ပိုၿပီး အဆိုးျမင္တတ္ၾကပါတယ္။

(၆)အမ်ဳိးသမီးအမ်ားစုကတခ်ဳိ႕အလုပ္ကိစၥေတြမွာေတာ္တယ္လို႔ယံုၾကည္ၾကေပမယ့္အရာရာတိုင္းကို ေကာင္းေအာင္ မစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ၾကပါဘူး။

(၇) အမ်ဳိးသမီးေတြက အမ်ဳိးသားေတြထက္ ပိုၿပီး ေၾကာက္ရြံ႕တတ္၊ စိုးရိမ္ပူပန္တတ္ၾကပါတယ္။

(၈) အမ်ဳိးသမီးေတြက အမ်ဳိးသားေတြထက္ႏွစ္ဆပိုၿပီး စကားမ်ားၾကပါတယ္။ တစ္ေန႔မွာ အမ်ဳိးသားေတြက ပ်မ္းမွ်အားျဖင့္ စကားလံုး ၁၂၅,၀၀ လံုး ေျပာၾကၿပီး အမ်ဳိးသမီးေတြက ပ်မ္းမွ်အားျဖင့္ ၂၅၅,၀၀ လံုးေၿပာေလ့ရွိၾကပါတယ္။

(၉) အမ်ဳိးသားအမ်ားစုက ပ်မ္းမွ်အားျဖင့္ ခုနစ္စကၠန္႔ၾကာတိုင္း Sex အေၾကာင္း စဥ္းစားေလ့ရွိၾကပါတယ္။


(၁ဝ) အမ်ဳိးသမီးေတြရဲ႕ ဦးေႏွာက္ဟာ မ်က္ႏွာအမူအရာနဲ႔ စိတ္ခံစားမႈကို အကဲခတ္ရာမွာ ပိုပါးနပ္တတ္ပါတယ္။ အမ်ဳိးသားေတြက မိန္းမေတြရဲ႕ မ်က္ရည္ကို ေတြ႕တဲ့အခါက်မွ သူတို႔လုပ္ရပ္ မွားသြားမွန္း တကယ္ သေဘာေပါက္သြားတယ္လို႔ တခ်ဳိ႕ အမ်ဳိးသမီးေတြက ဆိုပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ အမ်ဳိးသမီးေတြက (အမ်ဳိးသားေတြထက္) နာက်င္ဝမ္းနည္းတဲ့အခါ ေလးဆ ပိုၿပီး ငိုေႂကြးတတ္တာပါ။


။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။
Credit to စိတ္ကူးေပ်ာ္ရာ
Read More »

နတ္ စည္းကမ္း ထုတ္သင့္၊ မထုတ္သင့္



မစပ္စု
ျမန္မာတခ်ိဳ႕ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကုိးကြယ္ ယုံၾကည္လာခဲ့တဲ့ နတ္ကုိးကြယ္ ပူေဇာ္ပသမႈေတြဟာ ဒီေန႔ထိတုိင္ေအာင္ ရွင္သန္ေနတုန္းဆုိတာ ေတြ႕ေနရပါတယ္။

ဒီလုိ ရွင္သန္ေနလုိ႔ပဲ ႏွစ္စဥ္ ၀ါေခါင္လဆန္း ၁ ရက္ေန႔ကေန ၀ါေခါင္လျပည့္ေက်ာ္ ၁ ရက္ေန႔အထိ နတ္တုိ႔ ေပ်ာ္ျမဴးရာ ေတာင္ျပဳန္းပြဲေတာ္ႀကီးကုိ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္က လာတဲ့သူေတြနဲ႔ စည္ကားသုိက္ၿမိဳက္စြာ က်င္းပခဲ့ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ ရပ္ကြက္ထဲမွာ အဓိဌာန္ေတြ ေအာင္လုိ႔၊ စီးပြားလာဘ္လာဘေတြ တုိးတက္လာလုိ႔ ကုိယ့္အိမ္မွာကုိယ္ နတ္ကႏၷားေပးၾကတဲ့ သူနဲ႔၊ ဒါမွမဟုတ္ နတ္ကေတာ္ အိမ္သြားၿပီး ထုိင္ကႏၷား ေပးတဲ့သူနဲ႔ သုံးရက္ ကႏၷား၊ တရက္ ကႏၷား စသျဖင့္ ပြဲအႀကီး အေသးသာ ကြာသြားတယ္ ပူေဇာ္ပသပံုကေတာ့ မကြာလွပါဘူး။

မစပ္စုသည္ ဧရာဝတီ သတင္းဌာန၏ အႏုပညာေရးရာ သတင္းေထာက္ျဖစ္သည္။ ႐ုပ္ရွင္၊ ဂီတ၊ စာေပ၊ ပန္းခ်ီေလာကမွ ျမန္မာ အႏုပညာ ရွင္မ်ား၏ ျပည္တြင္း ျပည္ပ လႈပ္ရွားမႈမ်ားကို ေရးသားလ်က္ ရွိသည္။

ဒီလုိ နတ္ကႏၷားပြဲႀကီးေတြ ေပးၿပီဆုိရင္ မပါမျဖစ္ ဆုိင္း၀ုိင္းႀကီးေတြနဲ႔ အတူ ေရႊတုိက္စာရင္း၀င္ နတ္ခ်င္းေတြ၊ မဟာဂီတ သီခ်င္းႀကီးေတြ၊ အေပ်ာ္ေခ်ာ့ နတ္ခ်င္းေတြနဲ႔ နတ္ေတြေပ်ာ္ေအာင္ တင္ဆက္ ေဖ်ာ္ေျဖၾကတယ္လုိ႔ ဆုိရေလမလားပဲ။ ဒီလုိနတ္သီခ်င္းေတြနဲ႔ နတ္၀င္သည္ေတြ နတ္ကေတာ္ေတြက ကခုန္ၾကတာပါ။ ဒီဘက္ေခတ္ကုိ ေရာက္လာျပန္ေတာ့ ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းနဲ႔ အတူ လူေတြ၊ အရာ၀တၳဳ ပစၥည္းေတြသာမက နတ္ေတြပါ ေျပာင္းလဲလာတယ္လုိ႔ ဆုိရေလမလားပါပဲ။

ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ေတာင္ျပဳန္းပြဲေတြက နတ္ကႏၷားေတြနဲ႔ ရပ္ကြက္ထဲက နတ္ကႏၷားပြဲ တခ်ိဳ႕မွာ ေရွးေခတ္ နတ္ခ်င္းေတြ အစား အုိပါးဂမ္းနမ္းစတုိင္၊ အုိးေလးလႈပ္ပါေဟ့၊ ၀ါကာ ၀ါကာ စတဲ့ ေခတ္ေပၚ သီခ်င္းေတြ အသံုးျပဳၿပီး နတ္ကေတာ္ေတြက နတ္ေတြကုိ ေခ်ာ့ျမဴလာၾကပါၿပီ။ သူတုိ႔လုပ္ပုံနဲ႔ နတ္ေတြလည္း အုိပါး ေတာင္ျပဳန္းစတုိင္ေတြ၊ ေတာင္ေဂၚလီေတြ ျဖစ္ကုန္ ၾကပါေလေရာ။

ဒီလုိေတြ ျဖစ္လာၾကေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံ သဘင္ပညာရွင္မ်ား အစည္းအ႐ုံး (ဗဟုိ) ကေန နတ္ဆုိင္းအဖြဲ႔သားေတြနဲ႔ နတ္ကေတာ္ေတြ လုိက္နာရမည့္ စည္းကမ္းခ်က္ေတြ ထုတ္ရဖို႔ ႀကံၾကရေတာ့တာေပါ့။

နတ္လမ္းစဥ္၊ နတ္စည္းကမ္းနဲ႔ အညီ သီဆုိ တီးမႈတ္ ကျပျခင္းနဲ႔ သမားစဥ္မျပတ္ ေဆာင္ရြက္ရမွာျဖစ္ၿပီး ေခတ္ေပၚေတးသီခ်င္း တူရိယာေတြ အသုံးျပဳ သီဆုိ ကျပျခင္းနဲ႔ ႐ုိးရာ နတ္ပညာရပ္ေတြကုိ ညိႇဳးႏြမ္းေစမယ့္ အေဟာအေျပာ အျပဳအမူေတြကုိ တားျမစ္ ထားတဲ့ စည္းကမ္းခ်က္ကုိ ထုတ္ျပန္ၿပီး အတည္ျပဳဖုိ႔ အတြက္ ႀကိဳးစားေနတယ္လုိ႔ သဘင္အစည္းအ႐ုံး အတြင္းေရးမႉး ဦးမုိး၀င္က ဧရာ၀တီကုိ ေျပာပါတယ္။

“က်ေနာ္တုိ႔ ဒါကုိ ေဆြးေႏြးေနပါတယ္။ အႀကံေပးတာေတြကုိလည္း လက္ခံေနပါတယ္။ ေတာင္ျပဳန္းမွာလည္း ေခတ္ေပၚ သီခ်င္းေတြနဲ႔ ကၾကေတာ့ ႀကိဳက္တဲ့သူကလည္း ႀကိဳက္တာေပ့ါဗ်ာ။ မႀကိဳက္တဲ့သူ က်ေတာ့လည္း သဘင္အစည္းအ႐ုံးကုိ ေျပာတာေပ့ါ။ ဒါေတြဟာလည္း စည္းကမ္းေတြ မရွိေတာ့ဘူးဆိုၿပီး က်ေနာ္တုိ႔လည္း ၾကားၾကား ေနရေတာ့ အႀကံဉာဏ္ ေပးရင္းနဲ႔ စည္းကမ္းခ်က္ေတြ ျဖစ္လာတာေပ့ါ။ ဒါကလည္း မူၾကမ္းျဖစ္မွာပါ။ ထုတ္ျပန္တယ္ဆုိတဲ့ ေနရာမွာလည္း ဒီမုိကေရစီ ေခတ္ႀကီးထဲမွာ အားလံုးကုိ တင္ျပရဦးမွာေပ့ါ” လို႔ သူက ဆုိပါတယ္။

ဒါဟာလည္း ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းအရ ေျပာင္းလဲလာတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီလုိ နတ္ခ်င္းေတြနဲ႔သာ သီဆုိ ကျပဖုိ႔ အမိန္႔ သြားထုတ္ဖို႔ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလုိ႔ ထင္ျမင္ေၾကာင္းနဲ႔ နတ္ခ်င္းေတြေနရာမွာ ေမာ္ဒန္ဂီတေတြ ဖုံးလႊမ္းမသြားဘဲ ႐ုိးရာနတ္ခ်င္းေတြသာ မေပ်ာက္ မပ်က္ ရွိသြားမွာပါလုိ႔ “ၿပဳံး၍လည္း အကန္ေတာ့ ခံေတာ္မူပါ၊ ရယ္၍လည္း အကန္ေတာ့ ခံေတာ္မူပါ” ဆုိတဲ့ ေတာင္ျပဳန္း ပြဲေတာ္ႀကီးနဲ႔ နတ္ကေတာ္ေတြအေၾကာင္း ေရးသားခဲ့တဲ့ စာေရးဆရာမ ႏုႏုရည္ (အင္း၀) က သူ႔ရဲ႕ အျမင္ကုိေျပာပါတယ္။

“နတ္ကုိးကြယ္တဲ့ သူေတြကလည္း အမ်ဳိးမ်ိဳး ရွိတာကုိး။ နတ္ဆုိင္း တီးတဲ့ သူေတြကလည္း သူတုိ႔ ရုိးရာေတြကုိ ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တခ်ိဳ႕လူေတြ က်ေတာ့လည္း ဒီလုိ ျမဴးျမဴးေလး တီးခုိင္းတဲ့အခါ က်ေတာ့ တီးၾကတာေပ့ါ။ က်မ ျမင္သေလာက္ကေတာ့ ဥပမာ – မင္းႀကီးမင္းေလး အရွင္ႏွစ္ပါး ထြက္လာတဲ့ အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ သူတုိ႔ဘယ္ေတာ့မွ မတီးဘူး။ တကယ့္႐ုိးရာ နတ္ႀကီး ေကာက္တဲ့ အခ်ိန္မ်ိဳးမွာဆုိရင္ ႐ုိးရာကုိ တီးကုိ တီးပါတယ္။ အစဥ္အလာ အရလည္း သူတုိ႔ ေၾကာက္ၾကတယ္။ နတ္ဆုိင္းတီးတဲ့ သူေတြေကာ၊ နတ္ကေတာ္ေတြအားလုံးပါ ယုံၾကည္တယ္ေလ။ မ႐ုိမေသ မလုပ္ရဲဘူး။ နတ္ပြဲေတြမွာ ရွိပါတယ္၊ အျပင္က လူေတြ ၀င္ၿပီး နတ္ေခ်ာ့
ၾကတာေပ့ါ။ အဲဒီမွာ ၀င္ေခ်ာ့တဲ့အေပၚမွာ မူတည္ၿပီးေတာ့ ဒီလုိမ်ဳိး သမားစဥ္ေတြ ဘာေတြကုိ သူတုိ႔ မကတတ္တဲ့ အခါက်ေတာ့ ခပ္သြက္သြက္ေလးေတြ ကၿပီးေတာ့ တီးၾကတာေပ့ါေလ” လုိ႔လည္း ဆရာမက ရွင္းျပပါတယ္။

ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းလုိ႔ ဆုိေပမယ့္ နတ္ခ်င္းကုိ သႀကၤန္ဒုိးနဲ႔ ေရာၿပီး နတ္ခ်င္းမွန္းမသိ၊ သႀကၤန္ဒုိးမွန္းမသိ ျဖစ္ေနတဲ့ ေခတ္မွာ ႐ုိးရာဟာ ႐ုိးရာဘဲ ျဖစ္သင့္တယ္လုိ႔ ထင္ျမင္မိေၾကာင္းနဲ႔ ႐ုိးရာစည္းကမ္း ေဖာက္ဖ်က္သူေတြကုိ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ အေရးယူ သင့္ေၾကာင္းကိုေတာ့ ဆုိင္းဆရာ သီရိေမာင္ေမာင္က ေျပာပါတယ္။

“ျပင္းျပင္းထန္ အေရးယူသင့္ ပါတယ္။ ႐ုိးရာပဲ ျဖစ္ရမွာေပ့ါေနာ္။ ဆန္းသစ္တယ္ ဆုိတဲ့ေနရာမွာ ေနာက္ပုိင္း ဆရာမ်ား အသစ္ေရးတဲ့ သီခ်င္းကုိ ဆန္းသစ္ၿပီး ေပါက္သြားတာ ေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ အဲဒီလုိ သီခ်င္း မ်ိဳးေလးေတြကုိ လက္ခံပါတယ္။ မမႏွဲကလည္း အုိးေလး လႈပ္ပါဦးနဲ႔ ကတာတုိ႔၊ အေမေရယာဥ္ကလည္း အုိးေလးလႈပ္ပါဦးနဲ႔ ကတာတုိ႔ ဒါေတြဟာ မျဖစ္သင့္တဲ့ ကိစၥေတြပါ” လုိ႔ ၎က ဆုိပါတယ္။

နတ္ကႏၷားပြဲၾကည့္ ပရိသတ္တဦးကလည္း နတ္စည္းကမ္းေတြနဲ႔အညီ သီဆုိၾကတာကေတာ့ အေကာင္းဆုံးပဲလို႔ မစပ္စုကို ေျပာပါတယ္။

“အဲဒီလုိဆုိရင္ က်မတုိ႔လည္း ႀကိဳက္တယ္၊ နားေထာင္လုိ႔လည္း ေကာင္းတယ္ေပ့ါ။ ရပ္ကြက္ေတြထဲမွာ “အုိးေလးလႈပ္ပါေဟ့” ဆုိတာမ်ိဳးနဲ႔ ကၾကေတာ့ ေဘးနားက လူေတြကလည္း တေဟးေဟးနဲ႔ လက္ခုပ္ေတြ တီးၾကတာေပါ့ေနာ္။ အဲဒီလုိမ်ိဳး က်ေတာ့ နတ္ပြဲမွာ သ႐ုပ္ပ်က္တာေပ့ါ။ ေခတ္ေပၚ သီခ်င္းေတြ ထည့္တာေတာ့ နတ္စည္းကမ္းနဲ႔ မကုိက္ညီပါဘူး” လုိ႔ နတ္ပြဲေတြမွာ ေခတ္ေပၚ သီခ်င္းေတြနဲ႔ တင္ဆက္မႈအေပၚ သူက ကန္႔ကြက္ လုိက္ပါတယ္။

ဒီဘက္ေခတ္ နတ္ကႏၷားပြဲေတြက တခိ်ဳ႕ နတ္ကေတာ္ေတြ အၾကားမွာ အုိးေလးလႈပ္ၾက၊ ဂမ္းနမ္းစတုိင္ ထုတ္ၾကတဲ့ ေပ်ာ္ေစ ပ်က္ေစ အေနနဲ႔ ကျပၾကတာလည္း ရွိသလုိ တကယ့္အႀကီးအကဲ နတ္ကေတာ္ေတြ အေနနဲ႔ အဲဒီလို သီဆုိကျပျခင္း မရွိသေလာက္ နည္းပါးပါတယ္လုိ႔ ႏွစ္ေပါင္း ၄၅ ႏွစ္တုိင္တုိင္ နတ္ကေတာ္လုပ္ငန္းကုိ လုပ္ကုိင္လာခဲ့တဲ့ ေတာင္ျပဳန္းေျမာက္လက္ သုိးေဆာင္း မိဖုရားႀကီး ေဒၚအုန္းတင္ ကႏၷားစီး လုပ္ငန္းက ေဒၚသန္းသန္းေမာ္က ေျပာပါတယ္။

“က်မတုိ႔ကေတာ့ ဘ႐ုတ္သုတ္ခ သီခ်င္းေတြ၊ ေပ်ာ္ေစ ပ်က္ေစ Gay (ေဂး) ေတြနဲ႔ ကတာေတြေတာ့ မလုပ္ပါဘူး။ က်မတုိ႔ဆီမွာ သီဆုိတဲ့သူေတြ ဆုိင္းဆရာေတြ ဆုိတာကလည္း ဟုိးအရင္ ႏွစ္ ၄၀ ေလာက္ ကတည္းက အခုအခ်ိန္ထိ လက္တြဲလာခဲ့တဲ့ နတ္ပြဲနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အဆုိေတာ္ႀကီးေတြနဲ႔ နတ္စည္းကမ္းနဲ႔ အညီ ဆုိၾကတာပဲ။ တခ်ိဳ႕ နတ္ကေတာ္ေတြ ဆုိလည္း နတ္စည္းကမ္းနဲ႔ အညီ သီဆုိၾကတာေတြ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ အျပင္ေတြမွာ ေဂးေတြက ဆုိၾက ကၾကတယ္။ ေနာက္ ရပ္ကြက္ထဲမွာ သူတို႔ေတြက နတ္ကုိ ပူေဇာ္တာလည္း တမိ်ဳး၊ သူတုိ႔ရဲ႕ ထုံးစံအတုိင္း ေခတ္ေပၚ သီခ်င္းေတြနဲ႔ ကေနတာေတြ ရွိတယ္။ တကယ့္ ေတာင္ျပဳန္းမင္းနဲ႔ ပတ္သတ္တဲ့ သုိးေဆာင္း မိဖုရားႀကီးေတြ၊ တကယ့္ အႀကီးအကဲ နတ္ကေတာ္ေတြကေတာ့ အဲဒီလုိမ်ိဳး ကတာေတြ သိပ္မရွိဘူး” လုိ႔ သူက ေျပာပါတယ္။

ေရွးယခင္ ကတည္းက နတ္ကႏၷားပဲြ က်င္းပျခင္းအစဥ္အလာ ရွိခဲ့ေပမယ့္ ဒီဘက္ေခတ္ေတြမွာလုိ နတ္ကေတာ္ အမ်ားအျပား မရွိခဲ့ဘူးလုိ႔ သိရပါတယ္။ ရွိတဲ့ နတ္ကေတာ္ မ်ားဟာလည္း အသက္ႀကီးႀကီး အမ်ိဳးသမီးႀကီးေတြပါ။ တျဖည္းျဖည္း ဒီဘက္ေခတ္ကုိ ေရာက္လာေလေတာ့ ၉၀ ရာခုိင္ႏႈန္းနီးပါး နတ္ကေတာ္ အလုပ္ကုိ ေဂးေတြကပဲ လုပ္ကုိင္ လာၾကတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

“က်မတု႔ိႏုိင္ငံမွာ ေဂးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး တရား၀င္ မဟုတ္ဘူးေလ။ ဒီေတာ့ ေဂး ဆုိတာ သူတုိ႔ရဲ႕ စိတ္သေဘာအရ မိန္းမ သဘာ၀အတုိင္း ေနခ်င္တယ္၊ ျပင္ဆင္ခ်င္တယ္၊ ၀တ္စားခ်င္တယ္၊ ကခ်င္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူတုိ႔အတြက္ နတ္ပြဲမွာ သြားလုပ္လုိ႔ ရတယ္လို႔ က်မ ထင္တယ္။ အဲဒီမွာ မိတ္ကပ္လိမ္းလုိ႔ရတယ္၊ ကလုိ႔ရတယ္။ အဲဒီကေနမွ သူတုိ႔က ဒီနတ္လုိင္းထဲကုိ ၀င္သြားတယ္လို႔ ထင္တယ္။ သူတုိ႔ဟာ နတ္ကေတာ္ မိန္းမႀကီးေတြနဲ႔ ကြာေနတာက လူေတြ အျမင္က ေျပာင္းလာတာေပ့ါ။ က်မတုိ႔ ငယ္ငယ္က ျမန္မာမႀကီးေတြက မိတ္ကပ္ေတာင္ မလိမ္းဘူး။ သနပ္ခါးေရကဲ်ေလးနဲ႔ ဇြန္ပန္းကုံးေလးဆြဲလုိ႔၊ ဒီလုိဆုိေတာ့ အသြင္အျပင္ခ်င္း ကြာသြားၿပီေလ။ ေဂး ေတြက က်ေတာ့ ေခတ္ေရစီးေၾကာင္း အရပဲေလ။ ျပင္တာ ဆင္တာေတြက သိပ္လွတာေပ့ါ။ မတူေအာင္ လုပ္ႏုိင္တယ္။ အဲဒီကေနၿပီးေတာ့ ေနရာရသြားတယ္လုိ႔ ထင္တယ္” လုိ႔ စာေရးဆရာမ ႏုႏုရည္ (အင္း၀) က သူ႔အျမင္ကုိ ေျပာပါတယ္။

အရင္က ႐ုိးရာအရ နတ္ေတြကုိ အ႐ုိအေသတခု အျဖစ္ ကုိးကြယ္ခဲ့ၾကေပမယ့္လည္း ၁၉၈၈ ေနာက္ပုိင္းမွာ ျပည္သူေတြရဲ႕ စီးပြားေရး တျဖည္းျဖည္း က်ဆင္းလာတာနဲ႔ အမွ် နတ္ေတြကုိ ကုိယ့္ရဲ႕ အားကုိးရာတခုအျဖစ္ ပုိမုိ ယုံၾကည္ ကုိးကြယ္ လာၾကတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ ဒီလုိ ရပ္ကြက္ေတြထဲမွာ အဓိဌာန္ေအာင္ရင္ ေအာင္သလုိ စီးပြားေရး ေကာင္းရင္ေကာင္းသလုိ ယုံၾကည္မႈနဲ႔ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ ေပးလာၾကတဲ့ ဆုိင္း၀ုိင္းႀကီးေတြနဲ႔ နတ္ကႏၵားပြဲ ေတြဟာ တရက္ကုိ က်ပ္ သိန္း ဆယ္နဲ႔ခ်ီ ျဖစ္လာခဲ့တဲ့ ဒီကေန႔ ေခတ္မွာေတာ့ တျဖည္းျဖည္း နည္းပါးလာတယ္လုိ႔ နတ္ကေတာ္ အသုိင္းအ၀ုိင္းက ၾကားသိရပါတယ္။

Credit To ဧရာဝတီ
Read More »