တတိယနိုင္ငံမ်ား၏ ပညာရွင္မ်ား တုိးတက္နုိင္ငံမ်ားသုိ႔
သြားေရာက္အလုပ္လုပ္ၾကျခင္းကုိ Brain Drain ဟု လူသိမ်ားခဲ့ျပီး ျဖစ္သည္။
တတိယနုိင္ငံမ်ားအေနျဖင့္ ဆုံးရႈံးရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ညီမွ်ျခင္း သေဘာအရ
တုိးတက္နုိင္ငံမ်ားမွ Brain Gain
တစ္နည္းအားျဖင့္္ အျမတ္ထြက္ျခင္းျဖစ္သည္။ တေလာဆီတြင္ Brain Gain အေၾကာင္း
အသံေတာ္ေတာ္ က်ယ္က်ယ္ထြက္ခဲ့ၾကသည္။ ရုရွားလုိ နုိင္ငံၾကီးမ်ားတြင္ Brain
Drain ျဖင့္ အေတာ္ဆုံးရႈံးမႈမ်ား ၾကဳံေတြ႕ေနရဆဲ ျဖစ္သည္။ တက္သစ္စ ျဖစ္ေသာ
တရုတ္သည္ Gain ျဖစ္ရန္ အေတာ္ၾကိဳးစားနုိင္ခဲ့သည္။ ပညာေတာ္သင္သြားခဲ့ေသာ
ပညာတတ္မ်ား အံ့ၾသယူရေလာက္ေအာင္ အမိေျမတြင္ ျပန္လည္လုပ္ကုိင္လာၾကေၾကာင္း
သတင္းတစ္ပုဒ္ ဖတ္မိသည္။ ယေန႔ကမၻာသည္ အရာရာပညာအေျခခံျဖစ္သျဖင့္ Brain ပါမက
စီးပြားေရးမွာပင္ တရုတ္ၾကီးမ်ား Gain ေနၾကသည္။ 2B Gain ဟုေခၚနုိင္မည္
ျဖစ္သည္။ တစ္ခုက Brain ႏွင့္ ေနာက္ တစ္ခုက Business ျဖစ္သည္။
Brain Pain
-------------
Drain လည္းမဟုတ္ ၊ Gain လည္း မဟုတ္ဘဲ ျမင္သာထင္သာမႈမရွိစြာျဖင့္ ဘာမွအသုံးခ်၍ မရေသာ ဦးေႏွာက္မ်ားကို Brain Pain ျဖစ္သည္ဟု သတ္မွတ္လွ်င္ ရႏုိင္မည္ဟု ယူဆသည္။ ဦးေႏွာက္ယုိစီးမႈ မရွိေသာ္လည္း ရွိလ်က္နွင့္ ဘာမွသုံၚမရေသာ ဦးေႏွာက္ပုိင္ရွင္မ်ား အမ်ားအျပားရွိေနၾကပါသည္။ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္သနည္း ၊ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ျဖစ္သနည္း ၊ ဘယ္ေနရာမွာ ျဖစ္သနည္းဆုိေသာ Why, When, Where ကိုေလ့လာရန္ ေကာငး္ပါသည္။ျဖစ္ရေသာ အေၾကာင္း Cause သည္ Why အတြက္ အေျဖျဖစ္လွ်င္ When ႏွင့္ Where အတြက္ ဆက္စပ္ယူဆႏုိင္ျပီ ျဖစ္ေပသည္။ က်ယ္ျပန္႔ေသာ အသုံးအႏႈန္း မျဖစ္ေသးသျဖင့္ Brain Pain အတြက္ Cause မ်ား မျပည့္စုံေသးေသာ္လည္း “ အသုံးခ်ခြင့္ ” မရရွိျခင္းသည္ အမ်ားထဲမွ တစ္ခုေသာ လုံေလာက္သည့္ အေၾကာင္းျခင္းရာ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ Why အတြက္ အေျဖတစ္ခုလည္း ျဖစ္သည္။
ဖြံ႕ျဖိဳးမႈ အလြန္နည္းေသာ အာဖရိကတုိက္မွ လူမ်ား Brain Pain ျဖစ္ရျခင္းမွာ သမုိင္းစဥ္လာျဖစ္သျဖင့္ ထူးဆန္းသည္ဟု မည္သူမွ် မထင္ေသာ္လည္း အေျခခံေကာင္းမ်ား ရွိေသာႏုိင္ငံအခ်ိဳ႕မွာ Brain Pain ျဖစ္ေနရျခင္းအတြက္ အားမလုိ ၊ အားမရ ျဖစ္မိႏုိင္ပါမည္။ ပညာဓားထက္ထက္ျပိဳင္ၾကေသာ Globalization တြင္ HR ဟုေခၚေသာ လူသားအရင္းအျမစ္ ျပဳိင္ပြဲတြင္ အေရအတြက္သည္ အဓိက မဟုတ္ပါ။ ႏုိင္ငံ၏ Population တစ္ခုလုံးသည္ Workforce မဟုတ္ပါ ၊ ကမၻာ့စစ္တမ္းမ်ား ႏွင့္ သုေတသနအရတစ္ဦးခ်င္း ဝင္ေငြမည္မွ်ရွိသည္၊ ပညာတတ္အေရအတြက္ မည္မွ်မ်ားသည္ ၊ လူမႈစနစ္ တည္ေဆာက္ပုံ ၊ ဦးေဆာင္သူမ်ား အရည္အခ်င္း၊ ဆက္သြယ္ေရးႏွင့္ အေျခခံအခ်က္မ်ားကို အေလးအနက္ စဥ္းစားၾကပါသည္။ အလုပ္လုပ္သူ လူဦးေရ Workforce မွာပင္ အရည္အခ်င္းမ်ား ထပ္မံခြဲျခားထားပါေသးသည္။ အဖြ႕ဲအစည္းမ်ားကို ဦးေဆာင္သူတုိ႔၏ အရည္အခ်င္းမ်ားကို ခြဲျခားထားပါေသးသည္။ သာမန္အားျဖင့္ အိမ္ေထာင္စု တစ္စုတြင္ တစ္ဦးလုပ္ျပီး (၇) ဦး ထုိင္စားပါက တုိးတက္မႈ မရွိနုိင္ဟု တြက္ခ်က္ေဖာ္ျပထားပါသည္။ နုိင္ငံတစ္ခုတြင္လည္း အလုပ္လုပ္သူနွင့္ ထုိင္စားသူ အခ်ိဳး (၁ း ၁၇) ျဖစ္လွ်င္ ထုိနုိင္ငံ မတုိးတက္နုိင္ဟု အလြတ္တကူ Check လုပ္နုိင္သည္။ အလုပ္လုပ္သူ ထုိတစ္ဦး၏ ဝင္ေငြပမာဏကို မေျပာေသးပါ။
ဝင္ေငြပမာဏလည္း နည္း ၊ မွီခုိသူလည္း မ်ားေသာ အိမ္ေထာင္စု ၊ အဖြဲ႕အစည္း ၊ နုိင္ငံတြင္ မည္မွ်တာရွည္စြာ ဆင္းရဲတြင္းနက္မည္ကုိ စဥ္းစားၾကည့္နုိင္မည္ ျဖစ္သည္။ Human Resource သည္ အေရအတြက္ မဟုတ္ပါ ။ Workforce ျဖစ္ပါသည္။ Workforce တြင္ေတာင္မွ ပညာအရင္းအႏွီးမ်ား ေသာ Intelligent Force ကို ေဇာင္းေပးထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အရြယ္စေရာက္သူနွင့္ အသက္ၾကီးရင့္သူမ်ားသည္ Dependent မွီခုိသူမ်ား ျဖစ္သည္မွာ သဘာဝတစ္ခု ျဖစ္၍ အျပစ္မဆုိနုိင္ေသာ္လည္း အရြယ္ေရာက္သူမ်ား အလုပ္မလုပ္နုိင္ၾကျခင္းသည္ Brain Pain မ်ားျဖစ္ ေခ်သည္။ ခ်မ္းသာေသာ နုိင္ငံမ်ားပင္ ကမၻာ့လ်င္ျမန္ေသာ တုိးတက္ေျပာင္းမႈတြင္ လုိက္ေလ်ာညီေထြ မႈ မရွိရန္ အသက္ (၆၀)ျပည့္သူမ်ားအတြက္ ဉာဏ အေလးေပး အလုပ္အကိုင္မ်ား ဖန္းတီးေပးလာၾက သည္ကုိ ၾကည့္လွ်င္ Brain Pain အေရအတြက္ မည္သုိ႔မည္မွ် ၾကိဳးစားေလွ်ာ့ခ်ေနၾကသည္ကုိ သတိျပဳ မိနုိင္မည္ ျဖစ္သည္။
ဘာေၾကာင့္လဲ
-----------------
အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိနုိင္သည့္ အထဲမွ စနစ္သည္ တစ္ခုေသာ အဓိကအေၾကာင္းျဖစ္ပါသည္။ စင္ကာပူ ဝါရင့္ ဝန္ၾကီးလီယြမ္ယူက ဗီယက္နမ္နွင္း ထုိင္းနုိင္ငံကို ဥပမာ ေပးခဲ့ဖူးပါသည္။ ဗီယက္နမ္ နုိင္ငံသားမ်ား ၾကိဳးစားမႈ ပုိေသာ္လည္း ထုိင္းနုိင္ငံကို မမီနုိင္ေသးျခင္းမွာ စနစ္မယွဥ္သာေသး၍ ျဖစ္ေၾကာင္း။ မွတ္ခ်က္ျပဳခဲ့ဖူးပါသည္။ သယံဇာတေရာ ဘယ္သြားထားမလဲဟု ေစာဒက တက္သူမ်ား ရွိနုိင္ပါသည္။ အေထာက္ပံ့ေကာင္းတစ္ခု ျဖစ္သည္ မွန္ေသာ္လည္း “လူ” သာအဓိကက်ေၾကာင္း ဘာမွမရွိေသာ S’pore ကို လက္ညွဳိးထုိးျပရမည္ ျဖစ္သည္ ။ စနစ္သည္ စည္းကမ္းကို ေပးပါသည္။ လူမႈအဖြဲ႕အစည္းၾကီး တစ္ခုလုံးကို ခ်ီမသယ္ပုိးသြားပါသည္။ လမ္းေၾကာင္းအမွန္ကုိ တည့္မတ္ေပး နုိင္သလုိ ဝကၤပါထဲမွ မထြက္နုိင္ေအာင္လည္း လုပ္ထားနုိင္ပါသည္။
စနစ္ေကာင္းေအာင္ ဖန္တီးသူမွာ “လူ” ျဖစ္သလုိ စနစ္ကုိ ဖ်က္ဆီးနုိင္စြမ္းရွိသူမွာလည္း “လူ” ပင္ျဖစ္ပါသည္။ လူမႈေရး ေရွ႕တန္းတင္လြန္းေသာ ျမန္မာ လူမ်ိဳးအမ်ားစုသည္ စနစ္ကုိ ေကာင္းေအာင္ ဖန္တီးနုိင္မႈတြင္ သံသယရွိဖြယ္ ျဖစ္သည္။ မိမ္ိကုိယ္တုိင္က အဆင့္မမီေသာ ဝန္ထမ္းအခ်ိဳ႕ကို သံေယာဇဥ္ျဖင့္ ဆက္လက္ထားရွိေနရဆဲ ျဖစ္သည္။ လုပ္ငန္းရွင္မ်ား အလြတ္ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ စင္ကာပူ နုိင္ငံမွ Performance ကို Royalty ျဖင့္ပင္ အလဲအလွယ္ လုပ္ေနေၾကာင္း First in Last out ဆုိေသာ လုပ္သက္ရွည္မ်ား အာမခံခ်က္ မရွိေတာ့ေၾကာင္း ေဆြးေႏြးရာ တစ္ဦးက “ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ လူမ်ိဳးမွာ အဲသေလာက္ မာတဲ့ အသည္းႏွလုံးမရွိေသးဘူးဗ်ာ” ဟူေသာ မွတ္ခ်က္သည္ ျပႆနာ၏ အရင္းအျမစ္ ျဖစ္တန္ေခ် ရွိသည္ကုိ သတိျပဳမိရသည္။
ေရမ်ား ေရနုိင္
----------------
တုိးတက္ေသာနုိင္ငံမ်ားတြင္ “သြားသုတ္သုတ္ စားသုတ္သုတ္” ျဖစ္သည္။ လမ္းေလွ်ာက္ပုံကိုၾကည့္ရုံျဖင့္ လူမ်ိဳးစရုိက္နဲ႔ အေျခအေနကိုမွန္းနုိင္သည္။ စကားေျပာၾကည့္ လွ်င္ပုိသိနုိင္ပါသည္။ လမ္းေဘး လက္ဖက္ရည္ဆုိင္တြင္ အာေဘာင္အာရင္းသံသံ ျဖင့္ ေျပာၾကသူမ်ား Seminar, Workshop တုိ႔တြင္ အသံမထြက္ေတာ့ျခင္းသည္ ေကာင္းေသာ လကၡဏာ မဟုတ္ပါေခ်။ ေမြးကတည္းက “ေမး”လာသူမ်ား “က်ီး ” သူငယ္သဖြယ္ျဖစ္သည္။ ကုိယ့္ျပည္တြင္းမွာ မိဘကုိ အိမ္ေထာင္က်သည္အထိ မွီခုိေနသူမ်ား၊ ႏြဲ႕ဆုိးဆုိးေနသူမ်ား၊ အသက္ဗထက္ခ်ဳိက္ သူမ်ား ဟုိႏုိင္ငံမ်ား ေရာက္သည့္အခါ မေအးေဆးနုင္ေတာ့။ အပုိးက်ိဳးၾကသည္။ “ေရမ်ားေရနုိင္ ၊ မီးမ်ားမီးနုိင္ျခင္း” ျဖစ္သည္။ ေအးေဆးေရာင္ရဲေသာ လူမႈေရးနုိင္ငံတြင္ ေမြးဖြားလာၾကသူမ်ားမွာ ပတ္ဝန္းက်င္၏ အေရာင္ဆုိးမႈအတုိင္း ေအးေဆး၊ ေရာင့္ရဲတတ္ၾကျခင္းသည္ ေကာင္းလား၊ ဆုိးလားကုိ ေဝခဲြရေတာ့ မည့္အရခ်ိန္ ျဖစ္သည္။
ေရာင့္ရဲတာလား ၊ ပ်င္းတာလား
----------------------------------
လူမႈေရးဦးစားေပး၍ သာသာထုိးထုိး ျမင္တတ္ၾကေသာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လူမ်ိဳးတြင္ ပ်င္းရိျခင္းနွင့္ ေရာင့္ရဲျခင္းကုိ ေရာေထြးပစ္တတ္ေလ့ရွိၾကသည္။ အေျခခံအားျဖင့္ ဘာမွမလုပ္သူကုိ ပ်င္းရိသူဟု သတ္မွတ္နုိင္ျပီး ၾကိဳးစားလုပ္ေသာ္လည္း ရလဒ္ေပၚ ေက်နပ္သူကုိသာ ေရာင့္ရဲသူဟု မွတ္ခ်က္ေကာက္နုိင္မည္ျဖစ္သည္။ ဘာမွမလုပ္ဘဲ မိဘ လုပ္စာ ထုိင္စားျခင္းသည္ ေရာင့္ရဲျခင္း မဟုတ္ေခ်။ သူတုိ႔မွ ေမြးေသာ သားသမီးအေပၚ မိဘဝတ္မေက်ျခင္းသည္ ပ်င္းရိျခင္း၏ ရလဒ္ျဖစ္သည္။ ထုိသုိ႔ အိမ္ေထာင္စုမ်ားလာလွ်င္ နုိင္ငံတုိးတက္မည္ မဟုတ္။ လူမ်ိဳးပါ ည့ံဖ်င္းသြား တတ္ၾကသည္။ လုပ္ငန္းေပါင္းမ်ားစြာႏွင့္ ဝန္ထမ္းရာေပါင္းမ်ားစြာကို စီမံခန္႔ခြဲေနရေသာ ဘဝ၏ ႏွစ္ေပါင္းငါးဆယ္ေက်ာ္ အေတြ႕အၾကဳံအရ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားသည္ ေမြးရာပါ ဗီဇ မညံ့ၾကေခ်။ Genetically Intellectual ျဖစ္ၾကပါသည္။
ဦးစြာ ပထမ Gene ေကာင္းရန္လုိပါသည္။ လူမ်ိဳးနွင့္ဆုိင္ပါသည္။ African မ်ား၊ အိမ္နီးခ်င္းနုိင္ မ်ားထက္ Intelligent သာလြန္ပါသည္။ လည္ရုံသက္သက္နွင့္ ဆယ္ဂဏန္းမွ်ေလာက္ေသာ အေရအတြက္ျဖင့္ စကားေျပာၾကည့္ရုံျဖင့္ ဆြဲေသာေကာက္ခ်က္မဟုတ္ပါ။ အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေရာက္ခဲ့ျပီး ရာေပါင္းမ်ားစြာေသာ အလႊာစုံမွ လုပ္ငနး္ရွင္မ်ားျဖင့္ ဒူးတင္ေပါင္တင္ ေဆြးေႏြး အလုပ္လုပ္ခဲ့ျခင္းမွ ေကာက္ခ်က္ျဖစ္ပါသည္။
မိမိလူမ်ိဳးမ်ား Intelligence မညံ့ေသာ္လည္း Emotion အရ စံမီျခင္းမရွိေသးပါ။ ပြဲျပီးမီးေသ လုပ္တတ္ၾကပါသည္။ ဦးေႏွာက္အလုပ္ေပးျခင္းကို ရြံ႕လ်က္ ရွိၾကပါေသးသည္။ မထုိးရဲေသးေသာ လက္ေဝွ႕သမားတစ္ဦးနွင့္ သဏၭာန္တူေနပါသည္။ သူတုိ႔ေတြက ေပါက္ထြက္ေတြးေခၚ Vertical Thinking လုပ္နုိင္ၾကေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္ တုိ႔ Conventional Thinking က ရုန္းမထြက္နုိင္ၾကေသးပါ။ Brain Storm မ်ားမ်ား လုပ္ျခင္းသည္ Brain Gain ျဖစ္ျခင္း တစ္မ်ိဳးျဖစ္ပါသည္။ Gain from not Drain လည္း ျဖစ္ပါသည္။ စက္တစ္ခု၏ Full Capacity ကို အသုံးမခ်နုိင္လွ်င္ တန္ဖုိးဆုံးရႈံးသကဲ့သုိ႔ ဦးေႏွာက္တစ္ခု၏ လုပ္နုိင္ေသာ စြမ္းအားကုိ အျပည့္အဝ အသုံးမခ်နုိင္ျခင္းသည္ Brain Pain တစ္မ်ိဳးလည္း ျဖစ္ပါသည္။ ေငြေၾကးတစ္ခု လည္ပတ္သည့္အခါ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္း၍ လုပ္ငန္းရွင္မ်ား Frequency ဟူေသာ ၾကိမ္ႏႈန္းမ်ားမ်ားရေအာင္ ၾကိဳးစားျခင္းျဖင့္ Result ေကာင္းေအာင္ လုပ္ေနရသည့္ေခတ္တြင္ စြမ္းရည္ျပည့္ အသုံးမခ်နုိင္ေသာ ျဖစ္ရပ္ကုိ ခန္႔မွန္းနုိင္မည္ျဖစ္ေပသည္။
လူေတြ မအိပ္ၾကလွ်င္ ဘာျဖစ္မလဲ ဟူသည္အထိ သူတုိ႔စဥ္းစားၾကသည္။ အလုပ္လုပ္ခ်ိန္ တုိးနုိင္ရန္ျဖစ္သည္။ မတုိးတက္ေသာ ေခတ္(ေက်ာက္ေခတ္) မွစ၍ ညဘက္ေမွာင္မုိက္လွ်င္ ဘာမွလုပ္စရာမရွိ၍ အိပ္ၾကရာမွ ဦးေႏွာက္မ်ား Programme လုပ္ခံခဲ့ၾကရ၍ ဒီေန႔အိပ္ၾကျခင္းျဖစ္သည္ ဟူေသာ အခ်က္ကို ေတြ႕ၾကသည္။ ဤ Programme ကို ေျပာင္းနုိင္ပါက အိပ္ခ်ိန္ေလွ်ာ့ျပီး အလုပ္လုပ္ ခ်ိန္မ်ားလွ်င္ တုိးတက္မႈ ပုိနုိင္သည္ဟူေသာ အယူအဆကို တခ်ိဳ႕စတင္ လက္ခံေနၾကျပီျဖစ္သည္။ အခ်ိန္အခါမေရြး အလင္းေရာင္ ရနုိင္ေသာ ေခတ္ကုိ ပုိမုိအက်ိဳးရွိေအာင္ ၾကံဆၾကျခင္းျဖစ္သည္။
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္ဆဲ ျဖစ္ေနပါေသးသည္။ အရည္မရ အဖတ္မရသည္တုိ႔ကုိ ေျပာေနၾကဆဲရွိပါေသးသည္။ Flat Thinking ေခၚေခၚ Conventional Thinking ဆုိဆုိ ကာလာမသုတ္ကုိ လုိက္နာျခင္းမရွိၾကေသးပါ ေကၽြးေမြးျခင္းေတာင္ တာဝန္မေက် သည့္ မိဘမ်ားထုႏွင့္ေဒးႏွင့္ ရွိေနၾကပါေသးသည္။ အေဖ ခ်မ္းသာေနေသးတာပဲ ဟူေသာ အနာဂတ္ ေခ်ာက္ကုိမျ္ငနုိင္ၾကသူမ်ား မ်ားျပားစြာအသက္ရွင္ဆဲ ျဖစ္ေနပါေသးသည္။ စြမး္ရည္ရွိပါလ်က္ မိမိကုိယ္ကုိ မိမိ ဖ်က္ေသာ Brain Pain မ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။ တစ္ဦးခ်င္း ညံ့ၾကသည္မွာ မေျပာပေလာက္ေသာ္လည္း မ်ိဳးဆက္ညံ့သြားလွ်င္ သူမ်ားေအာက္ အမ်ားၾကီး က်သြားနုိင္ပါသည္။ လြန္ခဲ့ေသာ တစ္ပတ္ခန္႔က ပညာရွင္(၂၄)ဦး အဖြဲ႕ျဖင့္ S’pore ႏွင့္ Malaysia Putra Jaya ကို ပညာရပ္ဆုိင္ရာ ေလ့လာေရးခရီး ထြက္ျဖစ္ခဲၾကပါသည္။ Language ျပႆနာတခ်ိဳ႕ရွိၾကပါသည္။ တခ်ိဳ႕ေျပာနုိင္ေသာ္လည္း ေျပာမထြက္ၾကပါ။ မသြားခင္ကတည္းက ဇာတ္တုိက္ထြက္ၾကပါသည္။ အနည္းဆုံး ဘယ္သူေတြက အေမးအေျဖကုိ လုပ္ရမယ္ဟူေသာ တာဝန္ခ်ထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
Cyber Jaya သည္ Malaysia ၏နည္းပညာျမိဳ႕ျဖစ္ပါသည္။ Putra Jaya မွာ Administrative City ျဖစ္ပါသည္။ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ရုံး ၊ အိမ္ႏွင့္ဝန္ၾကီးမ်ား ရုံးစုိက္မည့္ေနရာ ျဖစ္ပါသည္။ Putra မွ တာဝန္ရွိသူတုိ႔က အက်ယ္တဝင့္ရွင္းျပၾကပါသည္။ (၂၄) ဦးမွ (၂၆) ဦးခန္႔သာ ေမးခြန္းထုတ္ခဲ့ၾကပါသည္။ ေမးခြန္းအဆင့္ျမင့္ျမင့္ ေမးျခင္းသည္ ေျဖသူ “က်ပ္” ေစလုိေသာ ဆႏၵမဟုတ္ပါ။နုိင္ငံမွာ ဒါမ်ိဳးေတြ ရွိေနပါေသးတယ္ ဆုိတာကို ျပသလုိျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ ေသြး၍ထက္ေသာအရာတြင္ ဓားတစ္ခုတည္းမဟုတ္ပါ။ ဦးေႏွာက္လည္း ပါဝင္ပါသည္။ ဏားတစ္ခုတ္သည္ တစ္ခ်က္သာ ျပတ္ပါသည္။ ဦးေႏွာက္တစ္ခု၏ မူဝါဒသည္ အခ်က္မ်ားစြာ အပုိင္းပိုင္းျပတ္ထြက္သြားနုိင္ပါသည္။
ဘုရားရွင္မင္း စညး္စိမ္ကုိ စြန္႔လႊတ္ျခင္းသည္ ေရာင့္ရဲျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဒုကၠရစရိယာ က်င့္ၾကံ ျခင္းသည္ ၾကိဳးစားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ရလဒ္မွာ ဘဝအဆက္ဆက္ ပါရမီႏွင့္ ေပါင္းဖက္သည့္အခါ အတုမရွိ ျမတ္ဗုဒၶ ျဖစ္လာပါသည္။ ဘာမွမလုပ္သူမ်ား ေရာင့္ရဲျခင္း အေရမျခဳံသင့္ပါ။ သူတုိ႔ေရွ႕ေငြထုပ္ ခ်ေပးၾကည့္နုိင္ပါသည္။ သုိ႔မဟုတ္ အလြယ္ရ လမ္းျပေပးျခင္းျဖင့္ တုံ႕ျပန္မႈကို စမ္းသပ္နုိင္ပါသည္။ ေရာင့္ရဲသူမ်ား အလုပ္လုပ္ၾကပါသည္။ ရလဒ္ကုိသာ ေက်နပ္သူမ်ားျဖစ္ပါသည္။ နည္းနည္းလုပ္၍ မ်ားမ်ားလုိခ်င္သူမ်ား၊ ဘာမွမလုပ္ဘဲ အမ်ားၾကီး လုိခ်င္သူမ်ား Brain Pain မ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။ Drain ျဖစ္၍ ဆုံးရႈံးရသည္မွာ မေကာင္းေသာ္လည္း ၾကားေကာင္းေသး၍ Drain မျဖစ္ဘဲ Pain ျဖစ္သူမ်ားမွာ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ကုိပါ ဖ်က္ဆီးနုိင္သည္ ဟူေသာ အသိကုိ ရွိၾကလွ်င္ အနာဂတ္အလင္းေရာင္ ေတာက္ပနုိင္ပါသည္။ ။ ။
ေနဇင္လတ္
(ေရႊအျမဳေတ ရုပ္စုံမဂၢဇင္း၊ ဒီဇင္ဘာ ၂၀၀၄)
က်ေနာ္ဖတ္ဖူးတဲ့ စာပုိဒ္ေလး တစ္ခုပါ
Brain Pain
-------------
Drain လည္းမဟုတ္ ၊ Gain လည္း မဟုတ္ဘဲ ျမင္သာထင္သာမႈမရွိစြာျဖင့္ ဘာမွအသုံးခ်၍ မရေသာ ဦးေႏွာက္မ်ားကို Brain Pain ျဖစ္သည္ဟု သတ္မွတ္လွ်င္ ရႏုိင္မည္ဟု ယူဆသည္။ ဦးေႏွာက္ယုိစီးမႈ မရွိေသာ္လည္း ရွိလ်က္နွင့္ ဘာမွသုံၚမရေသာ ဦးေႏွာက္ပုိင္ရွင္မ်ား အမ်ားအျပားရွိေနၾကပါသည္။ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္သနည္း ၊ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ျဖစ္သနည္း ၊ ဘယ္ေနရာမွာ ျဖစ္သနည္းဆုိေသာ Why, When, Where ကိုေလ့လာရန္ ေကာငး္ပါသည္။ျဖစ္ရေသာ အေၾကာင္း Cause သည္ Why အတြက္ အေျဖျဖစ္လွ်င္ When ႏွင့္ Where အတြက္ ဆက္စပ္ယူဆႏုိင္ျပီ ျဖစ္ေပသည္။ က်ယ္ျပန္႔ေသာ အသုံးအႏႈန္း မျဖစ္ေသးသျဖင့္ Brain Pain အတြက္ Cause မ်ား မျပည့္စုံေသးေသာ္လည္း “ အသုံးခ်ခြင့္ ” မရရွိျခင္းသည္ အမ်ားထဲမွ တစ္ခုေသာ လုံေလာက္သည့္ အေၾကာင္းျခင္းရာ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ Why အတြက္ အေျဖတစ္ခုလည္း ျဖစ္သည္။
ဖြံ႕ျဖိဳးမႈ အလြန္နည္းေသာ အာဖရိကတုိက္မွ လူမ်ား Brain Pain ျဖစ္ရျခင္းမွာ သမုိင္းစဥ္လာျဖစ္သျဖင့္ ထူးဆန္းသည္ဟု မည္သူမွ် မထင္ေသာ္လည္း အေျခခံေကာင္းမ်ား ရွိေသာႏုိင္ငံအခ်ိဳ႕မွာ Brain Pain ျဖစ္ေနရျခင္းအတြက္ အားမလုိ ၊ အားမရ ျဖစ္မိႏုိင္ပါမည္။ ပညာဓားထက္ထက္ျပိဳင္ၾကေသာ Globalization တြင္ HR ဟုေခၚေသာ လူသားအရင္းအျမစ္ ျပဳိင္ပြဲတြင္ အေရအတြက္သည္ အဓိက မဟုတ္ပါ။ ႏုိင္ငံ၏ Population တစ္ခုလုံးသည္ Workforce မဟုတ္ပါ ၊ ကမၻာ့စစ္တမ္းမ်ား ႏွင့္ သုေတသနအရတစ္ဦးခ်င္း ဝင္ေငြမည္မွ်ရွိသည္၊ ပညာတတ္အေရအတြက္ မည္မွ်မ်ားသည္ ၊ လူမႈစနစ္ တည္ေဆာက္ပုံ ၊ ဦးေဆာင္သူမ်ား အရည္အခ်င္း၊ ဆက္သြယ္ေရးႏွင့္ အေျခခံအခ်က္မ်ားကို အေလးအနက္ စဥ္းစားၾကပါသည္။ အလုပ္လုပ္သူ လူဦးေရ Workforce မွာပင္ အရည္အခ်င္းမ်ား ထပ္မံခြဲျခားထားပါေသးသည္။ အဖြ႕ဲအစည္းမ်ားကို ဦးေဆာင္သူတုိ႔၏ အရည္အခ်င္းမ်ားကို ခြဲျခားထားပါေသးသည္။ သာမန္အားျဖင့္ အိမ္ေထာင္စု တစ္စုတြင္ တစ္ဦးလုပ္ျပီး (၇) ဦး ထုိင္စားပါက တုိးတက္မႈ မရွိနုိင္ဟု တြက္ခ်က္ေဖာ္ျပထားပါသည္။ နုိင္ငံတစ္ခုတြင္လည္း အလုပ္လုပ္သူနွင့္ ထုိင္စားသူ အခ်ိဳး (၁ း ၁၇) ျဖစ္လွ်င္ ထုိနုိင္ငံ မတုိးတက္နုိင္ဟု အလြတ္တကူ Check လုပ္နုိင္သည္။ အလုပ္လုပ္သူ ထုိတစ္ဦး၏ ဝင္ေငြပမာဏကို မေျပာေသးပါ။
ဝင္ေငြပမာဏလည္း နည္း ၊ မွီခုိသူလည္း မ်ားေသာ အိမ္ေထာင္စု ၊ အဖြဲ႕အစည္း ၊ နုိင္ငံတြင္ မည္မွ်တာရွည္စြာ ဆင္းရဲတြင္းနက္မည္ကုိ စဥ္းစားၾကည့္နုိင္မည္ ျဖစ္သည္။ Human Resource သည္ အေရအတြက္ မဟုတ္ပါ ။ Workforce ျဖစ္ပါသည္။ Workforce တြင္ေတာင္မွ ပညာအရင္းအႏွီးမ်ား ေသာ Intelligent Force ကို ေဇာင္းေပးထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အရြယ္စေရာက္သူနွင့္ အသက္ၾကီးရင့္သူမ်ားသည္ Dependent မွီခုိသူမ်ား ျဖစ္သည္မွာ သဘာဝတစ္ခု ျဖစ္၍ အျပစ္မဆုိနုိင္ေသာ္လည္း အရြယ္ေရာက္သူမ်ား အလုပ္မလုပ္နုိင္ၾကျခင္းသည္ Brain Pain မ်ားျဖစ္ ေခ်သည္။ ခ်မ္းသာေသာ နုိင္ငံမ်ားပင္ ကမၻာ့လ်င္ျမန္ေသာ တုိးတက္ေျပာင္းမႈတြင္ လုိက္ေလ်ာညီေထြ မႈ မရွိရန္ အသက္ (၆၀)ျပည့္သူမ်ားအတြက္ ဉာဏ အေလးေပး အလုပ္အကိုင္မ်ား ဖန္းတီးေပးလာၾက သည္ကုိ ၾကည့္လွ်င္ Brain Pain အေရအတြက္ မည္သုိ႔မည္မွ် ၾကိဳးစားေလွ်ာ့ခ်ေနၾကသည္ကုိ သတိျပဳ မိနုိင္မည္ ျဖစ္သည္။
ဘာေၾကာင့္လဲ
-----------------
အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိနုိင္သည့္ အထဲမွ စနစ္သည္ တစ္ခုေသာ အဓိကအေၾကာင္းျဖစ္ပါသည္။ စင္ကာပူ ဝါရင့္ ဝန္ၾကီးလီယြမ္ယူက ဗီယက္နမ္နွင္း ထုိင္းနုိင္ငံကို ဥပမာ ေပးခဲ့ဖူးပါသည္။ ဗီယက္နမ္ နုိင္ငံသားမ်ား ၾကိဳးစားမႈ ပုိေသာ္လည္း ထုိင္းနုိင္ငံကို မမီနုိင္ေသးျခင္းမွာ စနစ္မယွဥ္သာေသး၍ ျဖစ္ေၾကာင္း။ မွတ္ခ်က္ျပဳခဲ့ဖူးပါသည္။ သယံဇာတေရာ ဘယ္သြားထားမလဲဟု ေစာဒက တက္သူမ်ား ရွိနုိင္ပါသည္။ အေထာက္ပံ့ေကာင္းတစ္ခု ျဖစ္သည္ မွန္ေသာ္လည္း “လူ” သာအဓိကက်ေၾကာင္း ဘာမွမရွိေသာ S’pore ကို လက္ညွဳိးထုိးျပရမည္ ျဖစ္သည္ ။ စနစ္သည္ စည္းကမ္းကို ေပးပါသည္။ လူမႈအဖြဲ႕အစည္းၾကီး တစ္ခုလုံးကို ခ်ီမသယ္ပုိးသြားပါသည္။ လမ္းေၾကာင္းအမွန္ကုိ တည့္မတ္ေပး နုိင္သလုိ ဝကၤပါထဲမွ မထြက္နုိင္ေအာင္လည္း လုပ္ထားနုိင္ပါသည္။
စနစ္ေကာင္းေအာင္ ဖန္တီးသူမွာ “လူ” ျဖစ္သလုိ စနစ္ကုိ ဖ်က္ဆီးနုိင္စြမ္းရွိသူမွာလည္း “လူ” ပင္ျဖစ္ပါသည္။ လူမႈေရး ေရွ႕တန္းတင္လြန္းေသာ ျမန္မာ လူမ်ိဳးအမ်ားစုသည္ စနစ္ကုိ ေကာင္းေအာင္ ဖန္တီးနုိင္မႈတြင္ သံသယရွိဖြယ္ ျဖစ္သည္။ မိမ္ိကုိယ္တုိင္က အဆင့္မမီေသာ ဝန္ထမ္းအခ်ိဳ႕ကို သံေယာဇဥ္ျဖင့္ ဆက္လက္ထားရွိေနရဆဲ ျဖစ္သည္။ လုပ္ငန္းရွင္မ်ား အလြတ္ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ စင္ကာပူ နုိင္ငံမွ Performance ကို Royalty ျဖင့္ပင္ အလဲအလွယ္ လုပ္ေနေၾကာင္း First in Last out ဆုိေသာ လုပ္သက္ရွည္မ်ား အာမခံခ်က္ မရွိေတာ့ေၾကာင္း ေဆြးေႏြးရာ တစ္ဦးက “ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ လူမ်ိဳးမွာ အဲသေလာက္ မာတဲ့ အသည္းႏွလုံးမရွိေသးဘူးဗ်ာ” ဟူေသာ မွတ္ခ်က္သည္ ျပႆနာ၏ အရင္းအျမစ္ ျဖစ္တန္ေခ် ရွိသည္ကုိ သတိျပဳမိရသည္။
ေရမ်ား ေရနုိင္
----------------
တုိးတက္ေသာနုိင္ငံမ်ားတြင္ “သြားသုတ္သုတ္ စားသုတ္သုတ္” ျဖစ္သည္။ လမ္းေလွ်ာက္ပုံကိုၾကည့္ရုံျဖင့္ လူမ်ိဳးစရုိက္နဲ႔ အေျခအေနကိုမွန္းနုိင္သည္။ စကားေျပာၾကည့္ လွ်င္ပုိသိနုိင္ပါသည္။ လမ္းေဘး လက္ဖက္ရည္ဆုိင္တြင္ အာေဘာင္အာရင္းသံသံ ျဖင့္ ေျပာၾကသူမ်ား Seminar, Workshop တုိ႔တြင္ အသံမထြက္ေတာ့ျခင္းသည္ ေကာင္းေသာ လကၡဏာ မဟုတ္ပါေခ်။ ေမြးကတည္းက “ေမး”လာသူမ်ား “က်ီး ” သူငယ္သဖြယ္ျဖစ္သည္။ ကုိယ့္ျပည္တြင္းမွာ မိဘကုိ အိမ္ေထာင္က်သည္အထိ မွီခုိေနသူမ်ား၊ ႏြဲ႕ဆုိးဆုိးေနသူမ်ား၊ အသက္ဗထက္ခ်ဳိက္ သူမ်ား ဟုိႏုိင္ငံမ်ား ေရာက္သည့္အခါ မေအးေဆးနုင္ေတာ့။ အပုိးက်ိဳးၾကသည္။ “ေရမ်ားေရနုိင္ ၊ မီးမ်ားမီးနုိင္ျခင္း” ျဖစ္သည္။ ေအးေဆးေရာင္ရဲေသာ လူမႈေရးနုိင္ငံတြင္ ေမြးဖြားလာၾကသူမ်ားမွာ ပတ္ဝန္းက်င္၏ အေရာင္ဆုိးမႈအတုိင္း ေအးေဆး၊ ေရာင့္ရဲတတ္ၾကျခင္းသည္ ေကာင္းလား၊ ဆုိးလားကုိ ေဝခဲြရေတာ့ မည့္အရခ်ိန္ ျဖစ္သည္။
ေရာင့္ရဲတာလား ၊ ပ်င္းတာလား
----------------------------------
လူမႈေရးဦးစားေပး၍ သာသာထုိးထုိး ျမင္တတ္ၾကေသာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လူမ်ိဳးတြင္ ပ်င္းရိျခင္းနွင့္ ေရာင့္ရဲျခင္းကုိ ေရာေထြးပစ္တတ္ေလ့ရွိၾကသည္။ အေျခခံအားျဖင့္ ဘာမွမလုပ္သူကုိ ပ်င္းရိသူဟု သတ္မွတ္နုိင္ျပီး ၾကိဳးစားလုပ္ေသာ္လည္း ရလဒ္ေပၚ ေက်နပ္သူကုိသာ ေရာင့္ရဲသူဟု မွတ္ခ်က္ေကာက္နုိင္မည္ျဖစ္သည္။ ဘာမွမလုပ္ဘဲ မိဘ လုပ္စာ ထုိင္စားျခင္းသည္ ေရာင့္ရဲျခင္း မဟုတ္ေခ်။ သူတုိ႔မွ ေမြးေသာ သားသမီးအေပၚ မိဘဝတ္မေက်ျခင္းသည္ ပ်င္းရိျခင္း၏ ရလဒ္ျဖစ္သည္။ ထုိသုိ႔ အိမ္ေထာင္စုမ်ားလာလွ်င္ နုိင္ငံတုိးတက္မည္ မဟုတ္။ လူမ်ိဳးပါ ည့ံဖ်င္းသြား တတ္ၾကသည္။ လုပ္ငန္းေပါင္းမ်ားစြာႏွင့္ ဝန္ထမ္းရာေပါင္းမ်ားစြာကို စီမံခန္႔ခြဲေနရေသာ ဘဝ၏ ႏွစ္ေပါင္းငါးဆယ္ေက်ာ္ အေတြ႕အၾကဳံအရ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားသည္ ေမြးရာပါ ဗီဇ မညံ့ၾကေခ်။ Genetically Intellectual ျဖစ္ၾကပါသည္။
ဦးစြာ ပထမ Gene ေကာင္းရန္လုိပါသည္။ လူမ်ိဳးနွင့္ဆုိင္ပါသည္။ African မ်ား၊ အိမ္နီးခ်င္းနုိင္ မ်ားထက္ Intelligent သာလြန္ပါသည္။ လည္ရုံသက္သက္နွင့္ ဆယ္ဂဏန္းမွ်ေလာက္ေသာ အေရအတြက္ျဖင့္ စကားေျပာၾကည့္ရုံျဖင့္ ဆြဲေသာေကာက္ခ်က္မဟုတ္ပါ။ အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေရာက္ခဲ့ျပီး ရာေပါင္းမ်ားစြာေသာ အလႊာစုံမွ လုပ္ငနး္ရွင္မ်ားျဖင့္ ဒူးတင္ေပါင္တင္ ေဆြးေႏြး အလုပ္လုပ္ခဲ့ျခင္းမွ ေကာက္ခ်က္ျဖစ္ပါသည္။
မိမိလူမ်ိဳးမ်ား Intelligence မညံ့ေသာ္လည္း Emotion အရ စံမီျခင္းမရွိေသးပါ။ ပြဲျပီးမီးေသ လုပ္တတ္ၾကပါသည္။ ဦးေႏွာက္အလုပ္ေပးျခင္းကို ရြံ႕လ်က္ ရွိၾကပါေသးသည္။ မထုိးရဲေသးေသာ လက္ေဝွ႕သမားတစ္ဦးနွင့္ သဏၭာန္တူေနပါသည္။ သူတုိ႔ေတြက ေပါက္ထြက္ေတြးေခၚ Vertical Thinking လုပ္နုိင္ၾကေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္ တုိ႔ Conventional Thinking က ရုန္းမထြက္နုိင္ၾကေသးပါ။ Brain Storm မ်ားမ်ား လုပ္ျခင္းသည္ Brain Gain ျဖစ္ျခင္း တစ္မ်ိဳးျဖစ္ပါသည္။ Gain from not Drain လည္း ျဖစ္ပါသည္။ စက္တစ္ခု၏ Full Capacity ကို အသုံးမခ်နုိင္လွ်င္ တန္ဖုိးဆုံးရႈံးသကဲ့သုိ႔ ဦးေႏွာက္တစ္ခု၏ လုပ္နုိင္ေသာ စြမ္းအားကုိ အျပည့္အဝ အသုံးမခ်နုိင္ျခင္းသည္ Brain Pain တစ္မ်ိဳးလည္း ျဖစ္ပါသည္။ ေငြေၾကးတစ္ခု လည္ပတ္သည့္အခါ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္း၍ လုပ္ငန္းရွင္မ်ား Frequency ဟူေသာ ၾကိမ္ႏႈန္းမ်ားမ်ားရေအာင္ ၾကိဳးစားျခင္းျဖင့္ Result ေကာင္းေအာင္ လုပ္ေနရသည့္ေခတ္တြင္ စြမ္းရည္ျပည့္ အသုံးမခ်နုိင္ေသာ ျဖစ္ရပ္ကုိ ခန္႔မွန္းနုိင္မည္ျဖစ္ေပသည္။
လူေတြ မအိပ္ၾကလွ်င္ ဘာျဖစ္မလဲ ဟူသည္အထိ သူတုိ႔စဥ္းစားၾကသည္။ အလုပ္လုပ္ခ်ိန္ တုိးနုိင္ရန္ျဖစ္သည္။ မတုိးတက္ေသာ ေခတ္(ေက်ာက္ေခတ္) မွစ၍ ညဘက္ေမွာင္မုိက္လွ်င္ ဘာမွလုပ္စရာမရွိ၍ အိပ္ၾကရာမွ ဦးေႏွာက္မ်ား Programme လုပ္ခံခဲ့ၾကရ၍ ဒီေန႔အိပ္ၾကျခင္းျဖစ္သည္ ဟူေသာ အခ်က္ကို ေတြ႕ၾကသည္။ ဤ Programme ကို ေျပာင္းနုိင္ပါက အိပ္ခ်ိန္ေလွ်ာ့ျပီး အလုပ္လုပ္ ခ်ိန္မ်ားလွ်င္ တုိးတက္မႈ ပုိနုိင္သည္ဟူေသာ အယူအဆကို တခ်ိဳ႕စတင္ လက္ခံေနၾကျပီျဖစ္သည္။ အခ်ိန္အခါမေရြး အလင္းေရာင္ ရနုိင္ေသာ ေခတ္ကုိ ပုိမုိအက်ိဳးရွိေအာင္ ၾကံဆၾကျခင္းျဖစ္သည္။
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္ဆဲ ျဖစ္ေနပါေသးသည္။ အရည္မရ အဖတ္မရသည္တုိ႔ကုိ ေျပာေနၾကဆဲရွိပါေသးသည္။ Flat Thinking ေခၚေခၚ Conventional Thinking ဆုိဆုိ ကာလာမသုတ္ကုိ လုိက္နာျခင္းမရွိၾကေသးပါ ေကၽြးေမြးျခင္းေတာင္ တာဝန္မေက် သည့္ မိဘမ်ားထုႏွင့္ေဒးႏွင့္ ရွိေနၾကပါေသးသည္။ အေဖ ခ်မ္းသာေနေသးတာပဲ ဟူေသာ အနာဂတ္ ေခ်ာက္ကုိမျ္ငနုိင္ၾကသူမ်ား မ်ားျပားစြာအသက္ရွင္ဆဲ ျဖစ္ေနပါေသးသည္။ စြမး္ရည္ရွိပါလ်က္ မိမိကုိယ္ကုိ မိမိ ဖ်က္ေသာ Brain Pain မ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။ တစ္ဦးခ်င္း ညံ့ၾကသည္မွာ မေျပာပေလာက္ေသာ္လည္း မ်ိဳးဆက္ညံ့သြားလွ်င္ သူမ်ားေအာက္ အမ်ားၾကီး က်သြားနုိင္ပါသည္။ လြန္ခဲ့ေသာ တစ္ပတ္ခန္႔က ပညာရွင္(၂၄)ဦး အဖြဲ႕ျဖင့္ S’pore ႏွင့္ Malaysia Putra Jaya ကို ပညာရပ္ဆုိင္ရာ ေလ့လာေရးခရီး ထြက္ျဖစ္ခဲၾကပါသည္။ Language ျပႆနာတခ်ိဳ႕ရွိၾကပါသည္။ တခ်ိဳ႕ေျပာနုိင္ေသာ္လည္း ေျပာမထြက္ၾကပါ။ မသြားခင္ကတည္းက ဇာတ္တုိက္ထြက္ၾကပါသည္။ အနည္းဆုံး ဘယ္သူေတြက အေမးအေျဖကုိ လုပ္ရမယ္ဟူေသာ တာဝန္ခ်ထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
Cyber Jaya သည္ Malaysia ၏နည္းပညာျမိဳ႕ျဖစ္ပါသည္။ Putra Jaya မွာ Administrative City ျဖစ္ပါသည္။ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ရုံး ၊ အိမ္ႏွင့္ဝန္ၾကီးမ်ား ရုံးစုိက္မည့္ေနရာ ျဖစ္ပါသည္။ Putra မွ တာဝန္ရွိသူတုိ႔က အက်ယ္တဝင့္ရွင္းျပၾကပါသည္။ (၂၄) ဦးမွ (၂၆) ဦးခန္႔သာ ေမးခြန္းထုတ္ခဲ့ၾကပါသည္။ ေမးခြန္းအဆင့္ျမင့္ျမင့္ ေမးျခင္းသည္ ေျဖသူ “က်ပ္” ေစလုိေသာ ဆႏၵမဟုတ္ပါ။နုိင္ငံမွာ ဒါမ်ိဳးေတြ ရွိေနပါေသးတယ္ ဆုိတာကို ျပသလုိျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ ေသြး၍ထက္ေသာအရာတြင္ ဓားတစ္ခုတည္းမဟုတ္ပါ။ ဦးေႏွာက္လည္း ပါဝင္ပါသည္။ ဏားတစ္ခုတ္သည္ တစ္ခ်က္သာ ျပတ္ပါသည္။ ဦးေႏွာက္တစ္ခု၏ မူဝါဒသည္ အခ်က္မ်ားစြာ အပုိင္းပိုင္းျပတ္ထြက္သြားနုိင္ပါသည္။
ဘုရားရွင္မင္း စညး္စိမ္ကုိ စြန္႔လႊတ္ျခင္းသည္ ေရာင့္ရဲျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဒုကၠရစရိယာ က်င့္ၾကံ ျခင္းသည္ ၾကိဳးစားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ရလဒ္မွာ ဘဝအဆက္ဆက္ ပါရမီႏွင့္ ေပါင္းဖက္သည့္အခါ အတုမရွိ ျမတ္ဗုဒၶ ျဖစ္လာပါသည္။ ဘာမွမလုပ္သူမ်ား ေရာင့္ရဲျခင္း အေရမျခဳံသင့္ပါ။ သူတုိ႔ေရွ႕ေငြထုပ္ ခ်ေပးၾကည့္နုိင္ပါသည္။ သုိ႔မဟုတ္ အလြယ္ရ လမ္းျပေပးျခင္းျဖင့္ တုံ႕ျပန္မႈကို စမ္းသပ္နုိင္ပါသည္။ ေရာင့္ရဲသူမ်ား အလုပ္လုပ္ၾကပါသည္။ ရလဒ္ကုိသာ ေက်နပ္သူမ်ားျဖစ္ပါသည္။ နည္းနည္းလုပ္၍ မ်ားမ်ားလုိခ်င္သူမ်ား၊ ဘာမွမလုပ္ဘဲ အမ်ားၾကီး လုိခ်င္သူမ်ား Brain Pain မ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။ Drain ျဖစ္၍ ဆုံးရႈံးရသည္မွာ မေကာင္းေသာ္လည္း ၾကားေကာင္းေသး၍ Drain မျဖစ္ဘဲ Pain ျဖစ္သူမ်ားမွာ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ကုိပါ ဖ်က္ဆီးနုိင္သည္ ဟူေသာ အသိကုိ ရွိၾကလွ်င္ အနာဂတ္အလင္းေရာင္ ေတာက္ပနုိင္ပါသည္။ ။ ။
ေနဇင္လတ္
(ေရႊအျမဳေတ ရုပ္စုံမဂၢဇင္း၊ ဒီဇင္ဘာ ၂၀၀၄)
က်ေနာ္ဖတ္ဖူးတဲ့ စာပုိဒ္ေလး တစ္ခုပါ





![Photo: Check and Balance ႏွင့္တူေသာ Check and Balance
မွဴးေဇာ္
ေဂ်ာ့ဘုရွ္လက္ထက္ အျဖစ္အပ်က္
၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၃၀ ရက္ေန႔ ည ၈ နာရီအခ်ိန္။ အေမရိကန္ သမၼတ ေဂ်ာ့ခ္်ဒဗလ်ဴဘုရွ္က အီးေမးလ္ တစ္ေစာင္ ေပးပို႔ခဲ့သည္။ ယင္း အီးေမးလ္မွာ ယင္းမတိုင္မီအခ်ိန္ေလးမွာပင္ လက္မွတ္ေရး ထိုးလိုက္ေသာ ဥပေဒၾကမ္းအေပၚ ထားရွိသည့္ အေမရိကန္သမၼတ၏ သေဘာထားကို အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ တရား႐ုံးမ်ားက သိရွိနားလည္ သေဘာေပါက္ေစရန္ ေရးသားထားျခင္းျဖစ္သည္။
ယင္းဥပေဒၾကမ္းမွာ သမား႐ိုးက် ဥပေဒျပဳေရး ကိစၥတစ္ရပ္ေတာ့ မဟုတ္ ခဲ့ေပ။ ဆီနိတ္တာ ဂြၽန္မက္ကိန္း တင္သြင္းခဲ့သည့္ အက်ဥ္းသားမ်ား အေပၚ ျပဳက်င့္ရမည့္ အက္ဥပေဒပင္ ျဖစ္သည္။ မက္ကိန္းသည္ သမၼတ ဘုရွ္၏ အၾကမ္းဖက္ ႏွိမ္နင္းေရး စစ္ပြဲ ေခါင္းစဥ္ေအာက္၌ ထိန္းသိမ္း ထားရွိေသာ အက်ဥ္းသားမ်ားအား စစ္ေဆးသည့္ နည္းလမ္းမ်ားကို ဆန္႔က်င္ ကန္႔ကြက္ကာ ဤဥပေဒ ေပၚေပါက္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ဆီနိတ္တာ မက္ကိန္း ထိုဥပေဒကို ျပ႒ာန္းေတာ့မည္ဆိုသည့္ သတင္းမ်ား ထြက္ေပၚလာကတည္းက သမၼတဘုရွ္သည္ အျပင္းအထန္ပင္ ကန္႔ကြက္ ခဲ့ၿပီး အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ေဘးကင္း လုံၿခံဳေရးကို ေဆာင္ၾကဥ္းရာ၌ အကန္႔အသတ္မ်ား ျဖစ္ေပၚလာေစမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ က အပ္ႏွင္းထားေသာ သမၼတ၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာကို ယုတ္ေလ်ာ့ေစေၾကာင္း ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။
အဆိုပါ ဥပေဒၾကမ္းအား ဆီးနိတ္ (အထက္လႊတ္ေတာ္) တြင္ ေထာက္ခံမဲ ၉၀၊ ကန္႔ကြက္မဲ ကိုးမဲျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ေဟာက္စ္ (ေအာက္လႊတ္ေတာ္) တြင္ ေထာက္ခံမဲ ၃၀၈ မဲ၊ ကန္႔ကြက္မဲ ၁၂၂ မဲျဖင့္ လည္းေကာင္း အတည္ျပဳ ခဲ့သည္။ သမၼတဘုရွ္ႏွင့္ ဆီနိတ္တာ မက္ကိန္းတို႔ ႏွစ္ဦး ေတြ႕ဆုံခဲ့ရာ၌ ဥပေဒၾကမ္းအား သမၼတဘုရွ္က ဗီတိုအာဏာျဖင့္ ပယ္ခ်မည္မဟုတ္၊ လက္မွတ္ေရးထိုးကာ ထုတ္ျပန္ေပးမည္ဟူ၍ လူသိထင္ရွား ေျပာၾကား ခဲ့သည္။
Check and Balance ဆိုတာ ဘယ္လိုမ်ဳိးလဲ
ဤေနရာတြင္ အလ်ဥ္းသင့္၍ အေမရိကန္ သမၼတမ်ားႏွင့္ ကြန္ဂရက္တို႔ ဥပေဒျပဳေရးဆိုင္ရာ ဆက္ဆံမႈမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ပါ ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္ႏိုင္သည္။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၏ အေျခခံ ဥပေဒတြင္ သမၼတအား ဥပေဒျပဳေရး၌ ဗီတိုႏွင့္ အိတ္ေဆာင္ ဗီတိုမ်ား အပ္ႏွင္းထားေသာ္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အပ္ႏွင္းထားျခင္း မရွိေၾကာင္း ေတြ႕ရွိႏိုင္သည္။ အိတ္ေဆာင္ ဗီတိုအာဏာမွာ သမၼတျဖစ္သူ အေနႏွင့္ အဆိုပါဥပေဒ တင္ျပလာလွ်င္ လက္မွတ္ေရးထိုးမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ႀကဳိတင္၍ အသိေပး အေၾကာင္းၾကားျခင္းမ်ဳိး ျဖစ္သည္။ ထိုအခါတြင္ ဥပေဒျပဳသူမ်ား အေနျဖင့္ ဗီတိုႏွင့္ ပယ္ခ်ခံရမည့္ သတိေပးခ်က္ ကို လက္ခံရရွိခ်ိန္တြင္ ဥပေဒၾကမ္း ေအာင္ျမင္မႈမရွိႏိုင္သည့္ အလားအလာ ကို တြက္ဆႏိုင္ေစရန္ ျဖစ္သည္။ ဗီတိုအာဏာမွာ ကြန္ဂရက္က ေပးပို႔ လာေသာ ဥပေဒၾကမ္း တစ္ရပ္ကို သမၼတက ဥပေဒအျဖစ္ ျပ႒ာန္းရန္ သေဘာမတူ၍ လက္မွတ္ မေရးထိုးႏိုင္ဟု ျပန္ၾကားျခင္းျဖစ္သည္။ ယင္းသို႔ ျပန္ၾကားျခင္းသည္ သမၼတက ဥပေဒျပဳေရးတြင္ ဗီတိုအာဏာ အသုံးျပဳျခင္း ျဖစ္သည္။ ကြန္ဂရက္၏ ဥပေဒျပဳေရး ကိစၥရပ္တြင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အႀကီးအကဲကို ဗီတို အာဏာ ေပးအပ္ထားျခင္းသည္ ကမၻာေပၚတြင္ စံျပဳ ရသည့္ အေမရိကန္ ဒီမိုကေရစီ၊ အေမရိကန္ Check and Balance ၏ အဓိကအခ်က္ ျဖစ္သည္။
ဥပမာ- ကြန္ဂရက္မွ သေဘာတူ အတည္ျပဳ၍ ေပးပို႔လာေသာ ဥပေဒၾကမ္း တစ္ရပ္ရပ္ကို အေျခခံ ဥပေဒႏွင့္ မညီဟု သမၼတက ယူဆလွ်င္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ျပ႒ာန္းရန္မသင့္ဟု သမၼတက ဆုံးျဖတ္လွ်င္ေသာ္ လည္းေကာင္း အထက္ပါ ဗီတိုအာဏာျဖင့္ ပယ္ခ်ႏိုင္သည္။ ထိုသို႔ သမၼတ က ဗီတိုအာဏာ သုံးကာ ပယ္ခ်လိုက္ေသာ ဥပေဒၾကမ္းကို ကြန္ဂရက္ အေနႏွင့္ ဥပေဒအျဖစ္ ထုတ္ျပန္လိုလွ်င္ သို႔မဟုတ္ ဥပေဒျပဳေရးတြင္ အေျခခံဥပေဒက အပ္ႏွင္းထားေသာ သမၼတ၏ ဗီတိုအာဏာကို လႊမ္းမိုး ေက်ာ္လြန္လိုလွ်င္ အထက္လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ ေအာက္လႊတ္ေတာ္ ႏွစ္ ရပ္စလုံး ပါဝင္ေသာ ကြန္ဂရက္၌ မဲျပန္ခြဲ၍ ေထာက္ခံသူ အေရအတြက္ အနည္းဆုံး ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္ရရွိမွသာ ဥပေဒအျဖစ္ ထုတ္ျပန္ႏိုင္မည္ျဖစ္ သည္။ သမၼတကို ဗီတိုအာဏာ အပ္ႏွင္းထားေသာ္လည္း ယင္းဗီတိုကို ကြန္ဂရက္က ေက်ာ္လြန္ႏိုင္ေသာ အခြင့္အာဏာ ျပန္လည္ ထည့္သြင္းထား သည္ကို ေတြ႕ရွိႏိုင္သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အေျခခံဥပေဒႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္ လွ်င္ အျပန္အလွန္ ထိန္းေက်ာင္းမႈစနစ္ အမွန္တကယ္ ပါဝင္မႈ ရွိ မရွိ ေတြ႕ ရွိႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။
တစ္ဖန္ အေမရိကန္ ကြန္ဂရက္တြင္ မဲခြဲ ဆုံးျဖတ္ရာ၌ လႊတ္ေတာ္အမတ္ မ်ားကို မတ္တတ္ရပ္ေစျခင္းျဖင့္ မဲခြဲေသာ နည္းလမ္းကို က်င့္သုံးေလ့ မရွိသျဖင့္ လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ား အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ ႐ိုေသေလးစား မႈကို ေတြ႕ရွိႏိုင္သည္။ အထက္၊ ေအာက္ လႊတ္ေတာ္ ႏွစ္ရပ္စလုံးတြင္ လူနည္းစု ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ လူမ်ားစု ေခါင္းေဆာင္မ်ားရွိသလို သက္ဆိုင္ ရာ ေကာ္မတီ၊ ဆပ္ေကာ္မတီမ်ား ရွိသည္။အထက္၊ ေအာက္ လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒မ်ားမွာ ၾသဇာရွိသည့္တိုင္ေအာင္ ပါတီ မူဝါဒမ်ားက အဓိက လႊမ္းမိုး ထားေၾကာင္း ေတြ႕ရွိရသည္။ အေမရိက၏ Check and Balance မွာ သမၼတ နစ္ဆင္ကို ဝါးတားဂိတ္ႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေစခဲ့ေသာ Check and Balanc ျဖစ္သလို ကြန္ဂရက္မွ ဥပေဒၾကမ္းမ်ားကို တရား႐ုံးခ်ဳပ္ႏွင့္ ျပန္လည္ ထိန္းေက်ာင္း ထားေသာ၊ သမၼတ၏ အိတ္ေဆာင္ ဗီတိုအာဏာ၊ ဗီတိုအာဏာတို႔ျဖင့္ ျပန္ လည္ ထိန္းေက်ာင္းထားေသာ Check and Balance ႏွင့္ တူေသာ Check and Balance ျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႕ရွိႏိုင္သည္။
Signing Statement
ျပန္ေကာက္ရလွ်င္ သမၼတဘုရွ္သည္ မက္ကိန္းတင္သည့္ ဥပေဒၾကမ္းကို လက္မွတ္ ေရးထိုးေပးမည္ဟု သေဘာတူခဲ့ေသာ္လည္း လက္မွတ္ေရး ထိုးခ်ိန္တြင္ Signing Statement ဟု ေခၚတြင္ႏိုင္ေသာ အထက္ပါ အီးေမးလ္ကို ထုတ္ျပန္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ယင္း Signing Statement တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္မ်ားမွာ အထက္ပါ လက္မွတ္ေရးထိုးလိုက္ေသာ ဥပေဒႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အႀကီးအကဲ၊ စစ္ေသနာပတိခ်ဳပ္ျဖစ္ေသာ သမၼတကို ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒက အပ္ႏွင္းထားသည့္ အခြင့္အာဏာ မ်ား၊ တရားစီရင္ေရး မ႑ိဳင္အား သီးသန္႔တည္ရွိေစရန္ အပ္ႏွင္းထားသည့္ လုပ္ပိုင္ခြင့္မ်ား စသည္တို႔ကို အေလးအျမတ္ျပဳရန္ လိုအပ္ေၾကာင္း၊ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒပါ သမၼတ၏ လုပ္ပိုင္ခြင့္မ်ားအရ ကြန္ဂရက္အေနႏွင့္ ဝင္ေရာက္ စြက္ဖက္ႏိုင္ျခင္းမရွိေၾကာင္း စသည္အားျဖင့္ ေဖာ္ျပပါရွိသည္။
အေကာင္အထည္ေဖာ္ရမည့္ ဗ်ဴ႐ိုကေရစီ ယႏၲရားႏွင့္ တရား႐ုံးမ်ားကို သမၼတဘုရွ္ ေျပာၾကားလိုသည့္ စကားမွာ ဤဥပေဒကို သမၼတ လက္မွတ္ေရးထိုးလိုက္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ဤဥပေဒပါ ျပ႒ာန္းခ်က္ မ်ားႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ဤသို႔ သေဘာထား ရွိသည္။ လုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္႐ြက္ သည့္အခါ ဤသည္တို႔ကို သိရွိ နားလည္ၿပီး ေဆာင္႐ြက္ၾကပါဟူေသာ သေဘာမ်ဳိးျဖစ္သည္။ ဆိုလိုရင္းမွာ ကာကြယ္ေရးႏွင့္ ေထာက္လွမ္းေရး ဆိုင္ရာ ယႏၲရားမ်ားအေနႏွင့္ အက်ဥ္းသားမ်ားအား ထားရွိထိန္းသိမ္းရာတြင္ သမၼတ ညႊန္ၾကားထားသည့္ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းမ်ားအရသာ ေဆာင္႐ြက္ရန္ ဝိနည္းလြတ္ အသိေပး ေၾကညာလိုက္္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ဤသည္ကို Signing Statement ဟု ေခၚတြင္ၿပီး သမၼတအေနႏွင့္ ကြန္ဂရက္ႏွင့္ ဆက္ဆံေရး မပ်က္ျပားလို၍လည္းေကာင္း၊ ဗီတိုအာဏာ သုံးသည္အထိ မေဆာင္႐ြက္ လို၍ လည္းေကာင္း အသုံးျပဳေလ့ရွိသည္။ ထိုသို႔ Signing Statement ပါ ဥပေဒမ်ားကို အုပ္ခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ တရားစီရင္ေရး အဖြဲ႕မ်ားက မလိုက္နာျခင္းေၾကာင့္ အျပစ္ဆို၍ မရေပ။ ထိုဥပေဒထက္ အေျခခံဥပေဒ ပါ ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားက ပိုမို၍ အေလးအျမတ္ျပဳရမည့္ သေဘာမ်ဳိး ညႊန္းဆို ထားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႕ရွိရသည္။
သမၼတ ေဂ်ာ့ခ္်ဒဗလ်ဴဘုရွ္အေနႏွင့္ ေခတ္သစ္ အေမရိကန္ သမၼတမ်ား အနက္ လူႀကဳိက္ မမ်ားလွေသာ သမၼတမ်ားထဲတြင္ ပါဝင္ၿပီး သမၼတ၏ လုပ္ပိုင္ခြင့္၊ သမၼတ၏ အာဏာကို အလြန္အကြၽံ သုံးစြဲသည္ဟူ၍ ေဝဖန္ခံ ရသူ တစ္ဦး ျဖစ္သည္။ ဥပမာဆိုရလွ်င္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုအေနႏွင့္ စစ္ပြဲ ဆင္ႏႊဲျခင္းကို ကြန္ဂရက္၏ အတည္ျပဳခ်က္ ရယူရမည္ဟူ၍ အေျခခံ ဥပေဒက ျပ႒ာန္းထားေသာ္လည္း သမၼတ၏ အမိန္႔ျဖင့္ အီရတ္ႏွင့္ အာဖဂန္ စစ္ပြဲမ်ား ဆင္ႏႊဲခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ အေမရိကန္ သမိုင္းေၾကာင္းတြင္ စစ္ ဆင္ႏႊဲ ခဲ့သည့္ သမၼတမ်ားတြင္ ကြန္ဂရက္၏ အတည္ျပဳခ်က္ ရယူခဲ့သူ တစ္ဦးမွ မရွိခဲ့ေပ။ ထိုသို႔ သေဘာတူညီခ်က္ မရယူခဲ့ေသာ္လည္း အေျခခံဥပေဒက အပ္ႏွင္းထားေသာ သမၼတ၏ လုပ္ပိုင္ခြင့္မ်ားမွာ က်ယ္ျပန္႔လွေၾကာင္း ေတြ႕ ရွိရသည္။ အေျခခံ အေၾကာင္းရင္းမွာ လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္
ေဖာ္ရသည့္ ဗ်ဴ႐ိုကေရစီ ယႏၲရားႀကီး တစ္ခုလုံးမွာ သမၼတ၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာေအာက္တြင္ရွိၿပီး ကြန္ဂရက္ေအာက္တြင္ မရွိျခင္း၊ အေျခခံဥပေဒကို ဖြင့္ဆိုရာ၌ပင္ အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖစ္ေနရာ ကြန္ဂရက္မွ ျပ႒ာန္းလိုက္သည့္ ဥပေဒမ်ား မွာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးက လိုက္နာ ေဆာင္႐ြက္မွသာ အသက္ဝင္မည္ျဖစ္ျခင္း စသည္တို႔ ျဖစ္ေနသည္ကို ေတြ႕ရွိရသည္။ Signing Statement ကဲ့သို႔ ပါဝင္ လာေသာ ဥပေဒမ်ဳိးမွာ အေကာင္အထည္ေဖာ္ျခင္းမရွိေသာ တည္ဆဲဥပေဒ မ်ား အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုတြင္ အမ်ားအျပား ရွိေနေၾကာင္းလည္း ေတြ႕ရွိ ရသည္။ ထိုသို႔ Signing Statement ထုတ္ျပန္ျခင္းသည္လည္း သမၼတ၏ ဥပေဒျပဳေရးဆိုင္ရာ အိတ္ေဆာင္ ဗီတိုအာဏာ တစ္ရပ္ပင္ ျဖစ္သည္။ အလားတူ Judicial Review ကို ေဆာင္႐ြက္ခြင့္ ရွိသည္မွာလည္း တရား ႐ုံးခ်ဳပ္သာျဖစ္ၿပီး ဥပေဒျပဳ အမတ္မ်ားအေနျဖင့္ မည္သို႔ တရားစီရင္ပါဟူ၍ စြက္ဖက္ခြင့္ မရွိပါ။ သို႔ေသာ္ ေဂ်ာ့ခ္်ဘုရွ္ ေျပာၾကားလိုက္သည့္ Message မွာ ဒီဥပေဒၾကမ္းကို လက္မွတ္ထိုးလိုက္ေပမယ့္ သမၼတရဲ႕သေဘာထားကေတာ့ ဒီလိုဟူ၍ ျဖစ္သည္။
ျပည္သူက ေရြးခ်ယ္ေသာ သမၼတစနစ္
အေမရိကန္ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒအရ ျပည္သူက ေ႐ြးခ်ယ္သည့္၊ ျပည္သူ႔ အတြက္ ျပည္သူ႔ အစိုးရဟူေသာစကားမွာ သမၼတကို ညႊန္းဆိုေၾကာင္း လက္ခံထားၾကသည္။ အေမရိကန္သမၼတကို တစ္ႏိုင္ငံလုံးရွိ ျပည္သူမ်ား က ေ႐ြးခ်ယ္ တင္ေျမႇာက္ေပးျခင္းျဖစ္ေသာ္လည္း ဆီနိတ္တာမ်ား၊ ကြန္ဂရက္စ္မင္းမ်ားမွာ သတ္မွတ္ မဲဆႏၵ နယ္ေျမမ်ားရွိ ျပည္သူ အခ်ဳိ႕က သာ ေ႐ြးခ်ယ္ တင္ေျမႇာက္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မည္သူမ်ား က ေ႐ြးခ်ယ္ထားသနည္း ဟူေသာအခ်က္မွာ အေမရိကန္ သမၼတမ်ား၏ အားသာခ်က္ျဖစ္သလို အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ သမၼတ တစ္ဦးတည္းကိုသာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ စုၿပံဳ အပ္ႏွင္းထားေသာ္လည္း လႊတ္ေတာ္ အမတ္မ်ားမွာ အမ်ားျဖင့္ ညႇိႏိႈင္း တိုင္ပင္ရျခင္း ျဖစ္သည္။
မက္ကိန္းႏွင့္ အၿပဳိင္ အႀကိတ္အနယ္ ယွဥ္ၿပဳိင္ၿပီး အျပတ္အသတ္ အႏိုင္ ရရွိခဲ့ေသာ သမၼတ အိုဘားမားသည္ အိမ္ျဖဴေတာ္သို႔ ေရာက္ရွိၿပီး သံုးရက္ အၾကာတြင္ ကြန္ဂရက္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ဖိတ္ၾကားခဲ့သည္။
ထိုစဥ္က အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု တစ္ခုလုံးအတြက္ အေရးႀကီးဆုံး ထိပ္တန္း ဦးစားေပးမွာ သမၼတဘုရွ္ လက္ထက္တြင္ ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရေသာ ဘ႑ာေရး အက်ပ္အတည္းမွ အျမန္ဆုံး ႐ုန္းထြက္ လြတ္ေျမာက္ေရး ပင္ ျဖစ္သည္။ အိုဘားမားႏွင့္ ကြန္ဂရက္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားမွာ အေမရိကန္ စီးပြားေရး လႈံ႕ေဆာ္ေရး ဥပေဒ မူၾကမ္းကို ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။
ရီပတ္ဘလစ္ကန္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ဝင္ေငြခြန္ ေပးေဆာင္ထားျခင္း မရွိသူ မ်ားအား အခြန္ေခ်းေငြ ေပးအပ္မည့္ အစီအစဥ္ ဖယ္ရွားေပးရန္ သမၼတ အိုဘားမားကို ေတာင္းဆိုခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ အိုဘားမားက ျငင္းပယ္ ခဲ့ၿပီး ေလာေလာဆယ္ အႏိုင္ရရွိထားေသာ သမၼတ ေ႐ြးေကာက္ပြဲကို ျပန္ လည္ ရည္ညႊန္းခဲ့သည္။ ရီပတ္ဘလစ္ကန္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို အိုဘားမား ေျပာခဲ့သည့္စကားမွာ “ကြၽန္ေတာ္က သမၼတေ႐ြးေကာက္ပြဲ ႏိုင္ခဲ့ တာေနာ္” ဟူ၍ ျဖစ္သည္။
အခုေနာက္ပိုင္းတြင္ ဒီမိုကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းေရး ၌ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္မ်ား စံျပဳ အတုယူေနၾကရသည့္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံေရး စနစ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး သေဘာတရားကို ပို၍ ပို၍ ေတြ႕ျမင္ေနရၿပီျဖစ္ရာ အေမရိကန္အိပ္မက္ American Dream ဟု ေခၚတြင္ႏိုင္ေပလိမ့္မည္။
ထိုသို႔ အေမရိကန္ အိပ္မက္ မက္ေနၾကေသာ ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္မ်ား အေနႏွင့္ ျမန္မာျပည္သူမ်ားက ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတကို တိုက္႐ိုက္ ေ႐ြးခ်ယ္ခြင့္ ရရွိေစေရးကိုလည္း အေလးထား စဥ္းစားေစလိုသည္။ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုကဲ့သို႔ ပါတီတြင္း သမၼတေလာင္း ေ႐ြးခ်ယ္ပြဲ၊ ဖက္ဒရယ္အဆင့္ သမၼတ ေ႐ြးခ်ယ္ပြဲ မေရာက္ႏိုင္ေသးေစကာမူ အနိမ့္ဆုံး အဆင့္အားျဖင့္ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံကဲ့သို႔ေသာ သမၼတ ေ႐ြးခ်ယ္မႈမ်ဳိး၊ အေမရိကန္ အေျခခံဥပေဒကဲ့သို႔ အမွန္တကယ္ အျပန္အလွန္ ထိန္းေက်ာင္းေစေသာ Check and Balance ႏွင့္ အမွန္ပင္တူေသာ Check and Balance စနစ္မ်ဳိး ျဖစ္ေပၚလာေစရန္ ယခု ေနာက္ဆုံး ေခတ္ စားေနေသာ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရး ဒီဘိတ္၌ ထည့္သြင္းေပးပါမည့္ အေၾကာင္း၊ အေမရိကန္ အိပ္မက္မ်ားကို အမွန္တကယ္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္မွသာ ခိုင္မာေသာ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို ထားရစ္ ခဲ့ႏိုင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း အေလးထား တိုက္တြန္း ေဖာ္ျပလိုက္ရပါသည္။
[Ref – The Levers of Presidential Control by David E. Lewis and Terry M. Moe]](https://fbcdn-sphotos-c-a.akamaihd.net/hphotos-ak-prn1/p480x480/11483_596009290419334_911171224_n.jpg)