ႏိုင္ငံေတာ္အႀကံေပး ေဒါက္တာေဖၪဏ္(ဦးပညာ၀ံသ)ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုျခင္း – ေမာင္ေရစက္

“ႏုိင္ငံေရးေတြေျပာခ်င္ရာ ေျပာေနတာလည္း အကုန္လံုး အမွားခ်ည္းပဲ အမွန္တစ္ခုမွ မရွိဘူး . . .

အာဏာလႊဲတဲ့အခ်ိန္မွာ မိန္ရာသီမွာ ၿဂိဳဟ္ေတြ အမ်ားႀကီးပဲ . . .”

 ျမန္မာျပည္ ပထမ လြတ္လပ္ေရးရတဲ့ အခ်ိန္မွာ ၾကာသပေတးနံပူးတယ္ ေရနံ၊ သဘာ၀ ဓာတ္ေငြ႕ အဲဒါေတြနဲ႔ ခ်မ္းသာတယ္ ျပႆနာ ဘာပဲတက္တက္ တိုင္းျပည္ကေတာ့ ဒုကၡျဖစ္စရာ ဘာမွမရွိဘူး ၾကာသပေတးကေတာ့ ဘာသာေရး ထြန္းကားတာတို႔ ဆိုင္တယ္ တို႔တိုင္းျပည္မွာ ဗုဒၶဘာ သာသာသနာပိုၿပီး ထြန္းကားေအာင္ လုပ္ဖို႔လိုတယ္ ထြန္းကားလာရင္ တုိင္းျပည္ မွာ ေစာင့္ေရွာက္ေနတဲ့ နတ္ေကာင္းနတ္ျမတ္ေတြ . . . သာသနာေတာ္ေတြ ကို ေစာင့္ေရွာက္ေ နတာ အဲဒီပုဂိၢဳလ္ေတြက ပိုၿပီးေတာ့ အကူအညီေပးလာမွာေပ့ါ …
http://thandawsint.files.wordpress.com/2013/12/pn2.jpg?w=253&h=380
ဘုန္းႀကီး၀တ္ေနေသာ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ အခါေတာ္ေပး၊ ႏိုင္ငံေတာ္ အႀကံေပး ေဒါက္တာေဖၪာဏ္ (ဓာတ္ပံု-ဆန္း၀င္းထြန္း)
ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ လမ္းစဥ္ပါတီေခတ္၊ န၀တ နယကေခတ္၊ စစ္အစိုးရမွသည္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးေနာက္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရလက္ထက္ တိုင္ေအာင္ ႏိုင္ငံေတာ္ အႀကီးအကဲမ်ား လက္စြဲ၊ ႏုိင္ငံေတာ္အႀကံေပး၊ အခါေတာ္ေပး အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ ျပည္တြင္း မီဒီယာလုပ္ငန္း အႀကီးအကဲ အခ်ဳိ႕ႏွင့္ လႊတ္ေတာ္ အႀကီးအကဲ အခ်ဳိ႕ကို ေဗဒင္နကၡတ္ ပညာရပ္မ်ား သင္ၾကား ျဖန္႔ေ၀ေပး ခဲ့ရၿပီး ေနျပည္ေတာ္တြင္ က်ယ္ျပန္႔ ႀကီးမား ခံ့ညားသည့္ ဗုဒၶဂယာပံုစံတူ သတၱဌာနႏွင့္ သတၱဌာန တရားရိပ္သာတို႔ကို သမၼတဦးသိန္းစိန္ အစိုးရမွ တည္ထား ႏိုင္ရန္အတြက္ အဓိက အႀကံေပး အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေစခဲ့သည့္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ အႀကံေပး ေဒါက္တာေဖၪာဏ္ (ယခုေမွာ္ဘီၿမိဳ႕၊ ၂ ရပ္ကြက္ ဧက ၃၀ ေက်ာ္ က်ယ္၀န္းသည့္ စႏၵကူးၿမိဳင္ သာသနာ့ ရိပ္သာကို တည္ေထာင္လ်က္ရိွသူ ဆရာေတာ္ဦး ပညာ၀ံသ)ကို ျမန္မာသံေတာ္ဆင့္ အယ္ဒီတာအဖြဲ႕က ဒီဇင္ဘာ ၉ ရက္ နံနက္ပိုင္းတြင္ သြားေရာက္ေတြ႕ဆံု ဂါရ၀ျပဳကာ ႏိုင္ငံေတာ္အေရး၊ ဘာသာေရး၊ အမ်ဳိးသားေရး အတြက္ သိလိုသည္မ်ား ေမးျမန္းခြင့္ ရခဲ့ပါသည္။ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ ႏိုင္ငံေတာ္အဆင့္ အႀကံေပး၊ အခါေတာ္ေပးအျဖစ္ ယခုတိုင္ ရပ္တည္လ်က္ ရိွေသာ္လည္း ရဟန္း၀တ္ျဖင့္ ေတာရေဆာက္တည္၍ သီတင္းသံုးေဖာ္ ရဟန္းေတာ္ ႏွစ္ပါးႏွင့္သာ ေခါင္းပါးစြာ သီတင္းသံုးလ်က္ ရိွသည္ကိုလည္း ဖူးေတြ႕ရပါသည္။ ဦးပညာ၀ံသ (ေဒါက္တာေဖၪာဏ္)၏ စႏၵကူးၿမိဳင္ ရိပ္သာေတာအုပ္အတြင္း သမၼတ႐ံုး ၀န္ႀကီးဦးစိုးသိန္းလွဴ ဒါန္းထားေသာ ထံုးျဖဴျဖဴေစတီႏွင့္ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ လွဴဒါန္းထားေ သာ ေက်ာက္စိမ္း႐ုပ္ပြားေတာ္ ကိန္း၀ပ္စံပယ္မည့္ သိမ္ေဆာက္လုပ္မည့္ ေနရာတို႔ကို လည္း ေတြ႕ရိွခဲ့ရ သည္။ ႏိုင္ငံေတာ္ အႀကံေပးတစ္ဦး အေနျဖင့္ လစာတစ္သိန္းႏွစ္ေသာင္းက်ပ္၊ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ မရရိွဘဲ အခ်ိန္ကာလၾကာျမင့္စြာ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္အတြက္ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို သမၼတထံ တိုက္႐ိုက္ေျပာၾကား တင္ျပျခင္း အခြင့္အေရး ရပါလ်က္ ျမန္မာသံေတာ္ဆင့္ မီဒီယာမွတစ္ဆင့္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကား အသိေပးလိုေသာ ဆရာႀကီး ေဒါက္တာ ေဖၪာဏ္၏ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာၾကားခ်က္မ်ားကို ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။  …
အရွင္ဘုရားက အစိုးရအဆက္ဆက္ အေနာက္တိုင္းနကၡတ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေနတစ္ဆူ၊ လတစ္ဆူလိုျဖစ္ၿပီး ႏုိင္ငံေတာ္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ အနီးကပ္ အႀကံေပးျဖစ္ ေနရဲ႕သားႏွင့္ အဲဒီလို အေျခအေနမ်ဳိးက ရဟန္း၀တ္ဖို႔ ဘယ္လို စိတ္ကူးလိုက္တာလဲ ဘုရား။
ျမတ္စြာဘုရား လက္ထက္က ဂါထာေတာ္ေတြကို ဖတ္ဖူးမွာပါ။ အဲဒီမွာ တကယ့္ ျဗဟၼဏ ဆရာႀကီးေတြရွိတယ္။ ေဗဒင္သံုးပံုကုိ ရၿပီးေတာ့မွ ရဟန္း၀တ္သြားၿပီးေတာ့ ရဟႏၲာျဖစ္သြားတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ေတြရွိတယ္။ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက အဲဒီလိုပဲ။ ေလာကီပညာေတာင္မွ ေဗဒင္ဖီလိုေဆာ္ဖီ အထြတ္အထိပ္ပဲ။ ဖီလိုေဆာ္ဖီကုိ ကၽြမ္းက်င္ သြားတယ္။ အဲဒီလူေတြက ေလာကမွာ ေဗဒင္နဲ႔မၿပီးဘူးဆိုတာ သိသြားတယ္။ ေလာကထက္ လြန္ေျမာက္တဲ့ ေလာကုတၱရာဆိုတာ ရွိတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းက ဘာသာတရား ကိုင္း႐ိႈင္းတဲ့အေဖ၊ အေမက ေမြးဖြား လာတဲ့အတြက္ ကံေကာင္းပါတယ္။ မဟာစည္ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးဆီမွာ က်က်နန အားထုတ္ခဲ့တယ္။ အနီးကပ္ ၁၂ ႏွစ္ေလာက္ အားထုတ္ခဲ့တယ္။ ဖီလိုေဆာ္ဖီ ေလာကီမွာ ခ်မ္းသာတယ္ဆိုတာ ဘာမွ အဓိပၸာယ္ မရွိဘူး။ ေလာကမွာ မွန္တယ္ဆိုတာ ဘာမွမရွိဘူး။ ႏုိင္ငံေရးေတြ ေျပာခ်င္ရာ ေျပာေနတာလည္း အကုန္လံုး အမွားခ်ည္းပဲ။ အမွန္တစ္ခုမွ မရွိဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ကိုယ္ငယ္ငယ္ေလးတုန္းက ရဟန္း၀တ္ခ်င္ခဲ့တယ္။ လူႀကီးေတြက အၿမဲ ဆံုးျဖတ္ရတဲ့ လူေတြေလ။ ေဗဒင္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ အေျခအေန ဘယ္လုိလဲတဲ့။ အိႏိၵယမွာ ေဗဒင္ပညာ ထြန္းကားတယ္ဆိုတာ ကာလကတၱားက ေဗဒင္နည္း ယူလာတဲ့ လူေတြဟာ အေတြးအေခၚေတြ ရင့္က်က္သြားမယ္ဆုိရင္ တိုင္းျပည္အတြက္ တစ္ခ်ိန္မွာ အားကိုးရတယ္။ ကေလးေတြ ကေတာ့ ေလာေလာဆယ္ သံုးလုိ႔ မရေသးဘူး။ အနည္းဆံုး ၁၀ ႏွစ္ေလာက္ေတာ့ ေမြးရဦးမယ္။ အေတြ႕အႀကံဳ ၁၀ ႏွစ္ေလာက္ လုပ္မွျဖစ္လာမွာ။ ျမန္မာျပည္မွာ ေယာအတြင္း၀န္ ဦးဖိုးလိႈင္၊ ဦးသိန္းေဖတို႔ ေပၚတယ္ေလ။ ၿပီးရင္ တကယ္မွန္ေအာင္ ေဟာႏိုင္တဲ့ ဆရာစျႏၵ ေပၚလာတယ္။ ဦးေ၀ဠဳ ဆိုတာလည္း ရွိတယ္။ ေမၿမိဳ႕က။ ဦးေ၀ဠဳက ေဗဒင္ကို ၀ါသနာပါတယ္။ အဲဒီမွာ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ျဖစ္တတ္တယ္။ ဘယ္အခ်ိန္ ျဖစ္မလဲဆုိတာ မေျပာႏုိင္ဘူး။ အေနာက္တိုင္းက်ေတာ့ အခ်ိန္ကိုခ်ျပတာ အရမ္းေကာင္းတယ္။ အဲဒါကို ဦးေ၀ဠဳက နားလည္တယ္။ ဦးေ၀ဠဳဆီမွာ ဆရာစျႏၵ သြားသင္ခဲ့တယ္။ သူတစ္ေယာက္ပဲ မွန္ေအာင္ ေဟာႏုိင္တယ္။ က်န္တဲ့ လူေတြကေတာ့ အၿခံအရံေတြေပ့ါ။ သူ႔ဟာနဲ႔ သူမွန္တာ ခ်ည္းပဲေလ။ ဘယ္အခ်ိန္ျဖစ္မလဲ ဆိုတာ ျပႆနာကိုး။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး . . .က ေမးပါတယ္။ တို႔ေခတ္တုန္းက အိႏိၵယမွာ အက္စ္ထေရာ္ ေလာ္ဂ်ီကယ္ (Astrological) မဂၢဇင္းဆိုတာ လတိုင္းထြက္တယ္။ လတိုင္းဖတ္တယ္။ ဦးသန္းေမာင္ဆီက ယူထားတယ္။ အဂၤလန္မွာ ဘြဲ႕ေပးတယ္ ဆိုတာလည္း ဘုန္းႀကီးေတြ ဘြဲ႕ေပးတဲ့ စာအုပ္ေလ။ အေနာက္တိုင္း နကၡတ္ ပညာ သေဘာတရားမ်ား အဲဒီစာအုပ္ ပို႔လိုက္ေသးတယ္။ အေမရိကန္မွာ တကၠသုိလ္ေတြမွာ ျပ႒ာန္းတာေတြ အဲဒီ ေခတ္တုန္းက အမ်ားႀကီး ဖတ္ခဲ့ေတာ့ နားလည္ေနတာေပ့ါ။ ေနာက္ပိုင္းက် ဆရာၿမိဳင္တို႔ ေပၚလာတယ္။ သူတို႔လည္း အၾကမ္းအဖ်င္းေတာ့ ရတယ္။ တိတိက်က် မရဘူး။ အဲဒီေတာ့ ဆရာၿမိဳင္ၿပီးရင္ ထူးထူးခၽြန္ခၽြန္လူ မေပၚလာဘူး။ သုိ႔ေသာ္ ဒဂုန္(ဆရာဒဂုန္) သူက ဦးေႏွာက္ရွိတယ္။ ကိုယ္နဲ႔ခင္လည္း ခင္ပါတယ္။ သူမလုပ္ ႏုိင္တဲ့ဟာ လုပ္ႏုိင္ေအာင္ ဆုိၿပီးေတာ့ လူငယ္ေလးေတြ စုၿပီးေတာ့ အိႏိၵယက ဘြဲ႕ယူေအာင္ လုပ္ေပးႏုိင္တယ္။ သူတို႔ေတြ ထက္လာတယ္။ အဲဒီအဖြဲ႕ေတြက အမ်ားႀကီး ေလ့လာရဦးမယ္။ အဲဒီအဖဲြ႕က အားကိုးရတဲ့ လူေတြ ျမန္မာျပည္မွာ ေပၚလာၿပီ။
pn4
ေနျပည္ေတာ္၊ သတၲဌာနတရားရိပ္သာ အုတ္ျမစ္ခ်ပြဲတြင္ သမၼတဦးသိန္းစိန္ တက္ေရာက္ၿပီး အခါေတာ္ေပး ေဒါက္တာေဖၪာဏ္ (ေခါင္းျဖဴႏွင့္ လက္အုပ္ခ်ီလ်က္)ကို ေတြ႔ရစဥ္။
တပည့္ေတာ္တို႔ တုိင္းျပည္ ဒီလုိအေျခအေနဆိုးေတြ ျဖတ္ခဲ့ေတာ့ လြတ္လပ္ေရး ရတဲ့အခ်ိန္ ေရြးတာေပါ့။ ၄ နာရီ မိနစ္ ၂၀  ေရြးလိုက္တဲ့ အခါမွာ တိုင္းျပည္ ကံၾကမၼာအတြက္ အေကာင္းအဆိုး ဘယ္လိုရိွပါသလဲ ဘုရား။
အဲဒါေပးေတာ့ အဂၤလိပ္က ေဗဒင္ အရမ္းနားလည္တယ္။ သူတို႔ကို သြားယွဥ္လို႔မရဘူး။ သူတို႔မင္းသားတစ္ပါး၊ ဘုရင္တစ္ပါး ေမြးလာတယ္ ဆိုရင္လည္း ၀ွက္ထားႏုိင္တယ္။ ျမန္မာျပည္ကို လြတ္လပ္ေရး ေပးတဲ့အခ်ိန္မွာ အခ်ိန္တစ္ခု ေပးလုိက္တယ္။ ဦးသန္းေမာင္ကလည္း တစ္မ်ဳိးေပးတယ္။ သူတို႔က မဟာၿမိဳင္ေက်ာင္း၊ အခု စမ္းေခ်ာင္းထဲမွာ ပါသြားၿပီ။ ဥယ်ာဥ္တိုက္ထဲမွာ စည္းေ၀းတယ္။ အဲဒီမွာ မဟာၿမိဳင္ ဆရာေတာ္ဆုိၿပီးေတာ့ ကေနာင္မင္းသားႀကီးရဲ႕ ေျမးေပါ့ အဲဒီ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးက။ အဲဒီဘုန္းႀကီးမွာ မင္းမ်ဳိးမင္းႏြယ္ေတြ လည္းပါတယ္။ ဦးဘေဆြတို႔လည္း ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း တို႔လည္းပါတယ္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေတာ့ ေသသြားၿပီေလ။ ကိုသိန္းဟန္ တို႔လည္းပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ကုိ ဘယ္အခ်ိန္ ေရြးမလဲဆိုတာ ၀ို္င္းေရြးၾကတာ။ ေရြးတာ ေနာက္ဆံုး ယူလိုက္တဲ့လူက ဘယ္သူလဲဆိုေတာ့ ဦးသန္းေမာင္ဟာလည္း ပယ္တယ္။ ဘယ္သူ႔ကို ေပးလဲဆိုေတာ့ ပဲခူးက ဆရာႀကီး ဦးသက္တင္တို႔ အဲဒီဇာတာကုိ ေပးလုိက္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ေပးတဲ့အထဲမွာ အဲဒီဇာတာ အေကာင္းဆံုးပဲ။ ဦးသန္းေမာင္ေပးတာက စေန၊ အဂၤါပူးလိုက္ေတာ့ မိသားစုေတြက ဒီ့ထက္ပုိၿပီး ကြဲၿပဲဖို႔ပဲ ရိွိေတာ့တယ္။ ျပည္တြင္းေရးေပ့ါ။ အခု ၾကာသပေတးနံ ပူးလိုက္ေတာ့ တိုင္းျပည္ႀကီးကေတာ့ မပ်က္ စီးဘူး။ ဆူပူမႈေတြကေတာ့ျဖစ္တယ္။ သို႔ေသာ္ တုိင္းျပည္မပ်က္စီးဘူး။ အကုန္လံုးေတာ့ ထိန္းထားႏုိင္တယ္။ ၾကာသပေတးနံ အေနအထားေတြလည္း ေကာင္းတယ္။ တနဂၤေႏြလည္း အဲဒီတုန္းက အေနအထား ေတာ္ေတာ္ ေကာင္းတယ္။ တျခားနည္းလမ္းေတြ ယူလိုက္ရင္ တအားဆုိးသြားလိမ့္မယ္။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊ ဒီဘက္ကို အာဏာလႊဲတဲ့ အခ်ိန္အခါက တိုင္းျပည္ အတြက္ ေကာင္းႏိုင္ပါသလား။
သူတို႔လက္ထက္မွာ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာမယ္ဆိုရင္ ေဗဒင္ တကယ္တတ္တဲ့လူလည္း မရွိဘူး။ တို႔နဲ႔လည္းေ၀းတယ္။ သူတို႔ဆီမွာ အိမ္ေတာ္၀န္လုပ္တာေတာ့ ကို္ယ္နဲ႔ရင္းႏွီးတာ ရွိတယ္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သူ႕တူေတြနဲ႔ ရင္းႏွီးတာေတြလည္း ရွိတယ္။ သူ႕အေနနဲ႔လည္း အဲဒီေလာက္ထိ စဥ္းစား ႏုိင္မွာမဟုတ္ဘူး ထင္တယ္။ အေသးစိတ္ ေဟာတာေတာ့ အဲဒီေလာက္ထိလည္း ဘယ္သူမွအခ်ိန္ မေပးႏုိင္ဘူး။ ကုိယ့္ေက်ာင္းမွာေတာ့ အခ်ိန္ရေတာ့ ေလ့လာဖို႔ အခ်ိန္ရတာေပ့ါ။
pn
ဓာတ္ပံု – ဆန္း၀င္းထြန္း
တပည့္ေတာ္ေျပာတာက အရွင္ဘုရား အျမင္ကိုေျပာတာ။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊ အာဏာလႊဲတုန္းက အခ်ိန္အခါ တုိင္းျပည္ကံၾကမၼာ ဘယ္လိုရွိမလဲလို႔။
အာဏာလႊဲတဲ့ အခ်ိန္မွာ မိန္ရာသီမွာ ၿဂိဳလ္ေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ တနဂၤေႏြလည္း ရွိတယ္။ အဂၤါ၊ ဗုဒၶဟူး၊ ၾကာသပေတးလည္း ရွိတယ္။ မိန္ရာသီ ယူေရးနပ္စ္ ၀င္လာတုိင္းမွာ ႀကီးမားတဲ့ အေျပာင္းအလဲေတြျဖစ္ ေစတယ္။ အေျပာင္းအလဲႀကီး တစ္ခုေတာ့ ျဖစ္သြားတာေပ့ါ။ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ေရရွည္ မွာေတာ့ အေကာင္းဘက္ကို ေျပာင္းသြားမွာေပ့ါ။ မိန္ရာသီ အားႀကီးေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေျပာင္းသြားတာ ေၾကာင့္ေလ။
လႊတ္ေတာ္အစည္းအေ၀းေတြ က်င္းပလိုက္တဲ့အခ်ိန္က  တိုင္းသူျပည္သားေတြရဲ႕ ကံၾကမၼာ ဘယ္လုိရွိႏိုင္လဲ ဘုရား။
အာဏာလႊဲတဲ့ အခ်ိန္ေတြကေတာ့ အေရးႀကီးတာ ေပ့ါေနာ္။ မိန္ရာသီရဲ႕ သေဘာက ပုိရင္းႏွီးလိမ့္မယ္။ ျမန္မာျပည္ ပထမ လြတ္လပ္ေရးရတဲ့ အခ်ိန္မွာ ၾကာသပေတးနံ ပူးတယ္။ ေရနံ၊ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႕ အဲဒါေတြ နဲ႔ခ်မ္းသာတယ္။ အဲဒါေတြကို ပိုၿပီးဖြံ႕ၿဖိဳးေအာင္ လုပ္ႏုိင္ရင္ ခ်မ္းသာလာမွာေပ့ါ။ ျပႆနာ ဘာပဲတက္တက္ တိုင္းျပည္ကေတာ့ ဒုကၡျဖစ္စရာ ဘာမွမရွိဘူး။ ၾကာသပေတးကေတာ့ ဘာသာေရး ထြန္းကားတာတို႔ ဆိုင္တယ္။ တို႔တိုင္းျပည္မွာ ဗုဒၶဘာသာ သာသနာ ပိုၿပီး ထြန္းကားေအာင္ လုပ္ဖို႔လိုတယ္။ ထြန္းကားလာရင္ တုိင္းျပည္မွာ ေစာင့္ေရွာက္ေနတဲ့ နတ္ေကာင္း နတ္ျမတ္ေတြ ဆိုတာရွိတယ္။ သာသနာေတာ္ေတြကို ေစာင့္ေရွာက္ ေနတာလည္း ရွိတယ္။ အဲဒီ ပုဂိၢဳလ္ေတြက ပိုၿပီးေတာ့ အကူအညီ ေပးလာမွာေပ့ါ။
သာသနာ့ေဘာင္မွာ ရဟန္း၀တ္ၿပီးေတာ့ သီတင္းသံုးေနရတဲ့ အေၾကာင္းက ဘာလဲဘုရား။
ရဟန္း၀တ္တယ္ဆိုတာ သံသရာေဘးကို ေၾကာက္လို႔ ၀တ္တာပါပဲ။ ရွည္လ်ားစြာေသာ သံသရာကို ေၾကာက္လို႔ ၀တ္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ကိုယ္က်ိဳးအတြက္ ၀တ္တာ။ ကိုယ္ႏိုင္တာေလးေတြ လုပ္ရမယ္ ေပါ႔ေနာ္။  ျမန္မာျပည္ဆုိရင္လည္း သာကီ၀င္ မင္းမ်ိဳးေတြေလ။ တုိ႔ျမန္မာျပည္ ဆိုရင္လည္း ျမန္မာျပည္အက်ိဳး အတြက္ေပါ႔ေနာ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့မွ ကိုယ္က်ိဳးအတြက္ လုပ္တာေပါ႔။ ဒါကေတာ့ ဘုရားအစရိွေသာ အေလာင္းေတာ္ေတြကေတာ့ အဲလိုလုပ္တာေပါ႔ေနာ္။ တို႔က်ေတာ့လည္း ပမႊားေတြကိုး။ ပထမကိုယ့္ကိစၥေလး အရင္ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းေလး ျဖစ္သြားေအာင္ တရားေတာ္နဲ႔ လုပ္တယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ကိုယ္ရလာတဲ့ ဟာေလးေတြကို ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ျမတ္စြာဘုရား အစရွိေသာ သူေတာ္ေကာင္းေတြက ေနလို လလိုထြန္း လင္းၿပီးေတာ့ သြားၾကတယ္ေပါ႔ေနာ္။ တို႔ကေတာ့ ဆီမီးခြက္ေလးေတြလိုေပါ႔။ ကိုယ္နဲ႔သူမ်ားလည္း လင္းပါေစ ဆိုတဲ့ဆႏၵနဲ႔။ ေျပာႏိုင္တာေလးေတြ ေျပာလို႔ရေအာင္ ဆိုၿပီးေတာ့ သကၤန္း၀တ္တာေပါ႔ေနာ္။ အရင္ တုန္း ကေတာ့ လူ႔ေဘာင္နဲ႔ တရားရွာတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ေတြ ရွိတယ္။ ၁၉၇၀ ေက်ာင္းသား သပိတ္ေတြျဖစ္တယ္။ သပိတ္ေတြျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ အေဒၚမ်ားက သီလရွင္ေတြ။ သီလရွင္ေတြဆိုတာ မဟာစည္ေဒသမွာ တရား ၀င္ထိုင္လိုက္တယ္။ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားဘ၀ေပါ႔ လူငယ္ဘ၀ ၁၈၊ ၁၉ ႏွစ္ေလာက္ေပါ႔။ အခု အခ်ိန္ျပန္တြက္ၾကည့္ေတာ့ ႏွစ္ေပါင္း ၄၄ ႏွစ္ရွိသြားၿပီ။ ၀င္ေတာ့လည္း မဟာစည္ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးဆီ ၀င္ရတာ။ မဟာစည္ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး ဆိုတာလည္း အဓိကရ ပုဂိၢဳလ္ႀကီးေနာ္။ ျမန္မာျပည္မွာ အေနာ္ ရထာမင္း လက္ထက္တုန္းက ရွင္အရဟံ လိုမ်ိဳးေပါ႔။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဒီဘက္ေခတ္မွာ လယ္တီ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးလိုမ်ိဳး။ ေခတ္တစ္ေခတ္ ေျပာင္းေအာင္ သာသနာျပဳႏိုင္ခဲ့တဲ့ ပုဂိၢဳလ္ထူး၊ ပုဂိၢဳလ္ျမတ္ ေပါ႔ေနာ္။ အဲဒီ ပုဂိၢဳလ္ျမတ္ဆီမွာ ငယ္ငယ္ ၁၈ ႏွစ္သားေလာက္တည္းက ဆရာေတာ္နဲ႔ အနီးကပ္ ၁၂ ႏွစ္ ေနခဲ့ရတယ္။ တကၠသိုလ္ကေနၿပီးမွ ဆရာ၀န္ျဖစ္တဲ့အထိ ဆရာေတာ္ႀကီးနဲ႔ အနီးကပ္ ၁၂ ႏွစ္ေလာက္ ေနၿပီးေတာ့မွ ဆရာေတာ္ႀကီး ပရိနိဗၺာန္ျပဳတဲ့ အခ်ိန္အထိ ၁၉၈၂ ခု၊ ၾသဂုတ္လ ၁၄ ရက္ေန႔ အထိေပါ႔ေနာ္ အနီးကပ္ ၾကည္ညိဳရတယ္။
ေနာက္ပို္င္းက်မွ ကိုယ့္အသက္ ၅၀ ေလာက္မွာ ဒီသာသနာမွာ ရိပ္သာ တည္ေထာင္တယ္။ တည္ေထာင္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ကိုယ္က လူ၀တ္နဲ႔ဆိုေတာ့ တရားနာပဲ ၀င္မေျပာဘူး။ ၀င္မေျပာေတာ့ ဘာအခက္ အခဲေတြ ေတြ႕လဲဆိုေတာ့ တရားအားထုတ္တဲ့ လူေတြက ဘယ္လို ေတြးလဲဆိုေတာ့ ဒီဆရာႀကီးဟာ ဆူပဲဆူတယ္ေပါ႔။ တရားက်ေတာ့ နားမလည္ဘူး ထင္တယ္ ဆိုၿပီးေတာ့။ ကိုယ္က ၀င္ေျပာခြင့္ မရေတာ့ တခ်ိဳ႕ဟာေတြက်ေတာ့ တရားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ သင္တန္းေပးရတာ အခက္အခဲေတြ သြားေတြ႕တယ္။ ဒီမွာ တရားအားထုတ္တဲ့ လူေတြ၊ အဲလူေတြကလည္း ဆရာျပန္ျဖစ္ေတာ့ ထိန္းရသိမ္းရတာ နည္းနည္း ခက္လာတာေပါ႔။ တို႔ကေတာ့ မဟာစည္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးနည္းနဲ႔ သင္ခဲ့ရေတာ့ ဒါေတြ သိပ္မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သိတယ္။ ဒါေပမဲ့ ၀င္ေျပာလို႔ မရေတာ့ဘူး။ အခုလည္းတို႔ တိုင္းျပည္မွာ သမထက အားႀကီးလာတယ္ေလ။ သမထနဲ႔ သြားရင္ေတာ့ ခမ္းခမ္းနားနားေလးေတာ့ ရတယ္။ စ်ာန္ရတယ္၊ အဘိညာဥ္ရတယ္၊ ဒိဗၺစကၡဳရတယ္၊ ဒိဗၺ ေသာတ ရတယ္။ အဲလိုေလးေတြ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ႀကီးေတာ့ ျဖစ္တယ္။ နိဗၺာန္သြားဖို႔ဆိုတာ အခ်ိန္ပိုၾကာတယ္။ ၀ိပႆနာ နည္းနဲ႔က်ေတာ့ ျမန္ျမန္ေရာက္တယ္။ ဥပမာ ပါရမီရွိတဲ့ သူက်ေတာ့ ၇ ရက္နဲ႔ ေရာက္တယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ တစ္လႏွစ္လ ေလာက္မွ ေနရာက်သြားတာရွိတယ္။ အဲဒါကိုမွ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးက လက္ခံတယ္ဆိုေတာ့ ဗုဒၶ၀ိပႆနာ လမ္းစဥ္ေပါ႔ေနာ္။ အဲလိုသြားတာရွိတယ္။ တုိ႔လည္း အဲလိုမ်ိဳးေပါ႔။ တုိ႔ဆရာသမားရဲ႕အာေဘာ္ကို ေျပာျပခ်င္တယ္။ ေျပာျပခ်င္ေတာ့ ဘုန္းႀကီး၀တ္နဲ႔ ေျပာျပရင္ နည္းနည္းပိုၿပီးေတာ့ အဆင္ေျပတာေပါ႔။
pn3
ဓာတ္ပံုဆန္း၀င္းထြန္း
တရားျပတယ္ ဆိုတာလည္း တရားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ နည္းနည္းေလး သင္တန္းေပးခ်င္တဲ့ စိတ္ေလးေတာ့ ရွိပါတယ္။ တရားျပန္တာက်ေတာ့ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြလည္း ျပန္ေနၾကတာပဲေလ။ ျမန္မာျပည္မွာဆိုရင္ မဟာစည္ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြရွိတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ မိုးကုတ္ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးေတြ ရွိတယ္။ အဲဒါ ေတြလည္း ပရိသတ္ေတြနဲ႔ အႀကီးအက်ယ္ တရားျပေနတာေနာ္။ သင္တန္းေပးေနတဲ့ ဟာေလးေတြေတာ့ ရွိပါတယ္။ ပုဂိၢဳလ္ခ်င္း အဆင္ေျပဖို႔ လိုတယ္ေပါ႔။ ပုဂိ္ၢဳလ္ခ်င္းအဆင္ ေျပဖို႔ လိုတယ္ဆိုတာက တခ်ိဳ႕ဘုန္းႀကီးနဲ႔ တရား လာအားထုတ္တဲ့ သူေတြနဲ႔ တအား ေ၀းေနတယ္။ ေ၀းတယ္ဆိုတာ ဘုန္းႀကီးက သူ႔ဘာသာသူ တရားေဟာသြားတယ္ တရား လာအားထုတ္တဲ့ သူေတြက်ေတာ့ မေမးမေလွ်ာက္ရဲဘူး။ မေမးမေလွ်ာက္ရဲ ေတာ့ ဘုန္းႀကီးေျပာတဲ့ဟာပဲ လူအဖို႔က သိပ္နားမလည္ဘူး။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ လူပုဂိၢဳလ္ရဲ႕အခက္အခဲကိုလည္း ဘုန္းႀကီးက မသိဘူး။ အဲဒီေတာ့ ၿပီးျပည့္စံု မရဘူး။ ဘုန္းႀကီးလည္း ႏိုင္ငံျခားသြားတာနဲ႔ ဟိုသြား ဒီသြားနဲ႔ တကယ္ ေမးခ်င္တဲ့ သူေတြအတြက္ အခက္အခဲရွိတယ္။ ေသေသခ်ာခ်ာလည္း ေမးလို႔ မရဘူး။ အဲလို မ်ိဳးေလးေတြ ရွိတယ္။ အဲဒါေလးေတြ က်ေတာ့ ကိုယ္က အနီးကပ္ ၾကည့္ေပးတာေပါ႔ေနာ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ရာသီဥတု ဆုိတာကလည္း ျမန္မာျပည္မွာ ကေတာ့ တစ္ၿမိဳ႕နဲ႔ တစ္ၿမိဳ႕ကေတာ့ သိပ္မကြာပါဘူး။ ဒီမွာေတာ့ ေတာေတာင္ေလး ဘာေလးရွိတယ္ ဆိုေတာ့ ဥတုသံုးပါးက မွ်တေတာ့ အပူအေအး မွ်တာေပါ႔ေနာ္။ အေဆာက္ အအံုကလည္း တစ္ႏိုင္ေလး ေဆာက္ထားတာေပါ႔ေနာ္ တရားအားထုတ္ရင္လည္း တရားအားထုတ္လို႔ ရတာေပါ႔ေလ။ အေကာင္းႀကီးေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ႔။ သာမန္ အားထုတ္မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ အားထုတ္လို႔ ရတာေပါ႔။ အာဟာရက်ေတာ့လည္း သိပ္ၿပီးေတာ့ ခက္ခဲတာ မရွိဘူး။ ဒါေလးေတြ အဆင္ေျပေအာင္ ကိုယ္က ျပဳျပင္ေပးၿပီးေတာ့ တရားလာထိုင္တဲ့ သူေတြကို ထိန္းေပးေနတာေပါ႔။ အနီးကပ္ေလး ေျပာျပတာေပါ႔။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ တကယ္လည္း တရားအားထုတ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တရားအားထုတ္လာတာ သမထေလး ျဖစ္ေနၾကတယ္။ သမထေလးျဖစ္ေနေတာ့ သမထေလးမွာ ေပ်ာ္ၿပီးေတာ့ နိဗၺာန္မဂ္ဖိုလ္ က်ေတာ့ မေရာက္ႏိုင္ၾကဘူးေလ။ ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ နာမ႐ူပ ပရိေစၦဒၪာဏ္ ဆိုတာရိွတယ္။ ေလာကီ ၪာဏ္ေတြေပါ႔။ အဲဒီအထဲမွာ အေရာင္နည္းနည္းပါးပါး မ်ိဳးစံုေပါ႔။ ဒိဗၺစကၡဳရတာေတြ၊ အၾကားအျမင္ ေတြရၿပီးေတာ့ လူေတြက အဲဒီမွာ ေပ်ာ္ေနၾကတယ္။ အဲဒီက ေက်ာ္သြားမွ ဥဒယဘယၪာဏ္ ဆိုတာရွိတယ္။ ေလာကုတၱရာၪာဏ္ေပါ႔။ ဥဒယဘယၪာဏ္မွာလည္း တစ္ခါစ်ာန္ေတြ ရွိတယ္။ အဲဒီကေန မလြန္ေျမာက္ ႏိုင္ၾကဘူး။ အဲဒါကို လြန္ေျမာက္ေအာင္ ဆိုၿပီးေတာ့ ဘယ္လိုဘယ္လို သြားတယ္ဆိုၿပီးေတာ့ တရားေလးေတြ ရွင္းျပေနတာေပါ႔။ အဲလိုမ်ိဳးေပါ႔ ႀကီးႀကီး က်ယ္က်ယ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ သို႔ေသာ္လည္းပဲ လိုအပ္တဲ့ ပုဂိၢဳလ္ ေတြကို အနီးကပ္ေလး ထိန္းသိမ္းၿပီးေတာ့ ေျပာျပႏိုင္ေအာင္ ဆိုၿပီးေတာ့ အဲဒီစိတ္ကူးေလးေတာ့ ရွိပါတယ္။

Credit To The Myanmar Herald
Read More »

ျပည္သူက သတိ၊ အစိုးရက ကတိWritten by ေမာင္တင္ဦး (ေျမာင္းျမ)

D-16-12
ျမစ္ဆံုတစ္ေနရာကို ေတြ႔ရစဥ္ (ဓာတ္ပံု-ေအာင္ေဇာ္ထြန္း)
ျမန္မာႏိုင္ငံပိုင္ျမစ္
ျပည္ေထာင္စုသမၼတ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ေျမာက္ဘက္ ကခ်င္ျပည္နယ္ ေဒသတစ္ေနရာ ေမခနဲ႔ မလိခဆံုရာ အရပ္မွာ အျပစ္ကင္းစင္တဲ့ ကေလးငယ္ တစ္ေယာက္လို ေအးခ်မ္းစြာ ျဖစ္တည္လ်က္ ရွိပါတယ္။ ဒါဟာ သဘာ၀ရဲ႕ အဖုိးမျဖတ္ႏိုင္တဲ့ လက္ေဆာင္ပါပဲ။
သက္မဲ့ဆုိေပမယ့္ သက္ရွိလို ႏိုင္ငံေတာ္ကို အလုပ္အေကြၽး ျပဳေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ သက္ရွိသတၱ၀ါ ငါး၊ ငွက္၊ လူသားမ်ားစြာဟာ သူ႔ကုိမီွခို အသက္ရွင္ေနၾက ရတာပါ။ ဒါ့အျပင္ ေမခနဲ႔မလိခက စလိုက္တဲ့ ျမစ္ဆံုဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံတစ္၀န္း လႊမ္းျခံဳစီးဆင္းတဲ့ ဧရာ၀တီျမစ္ႀကီးရယ္လို႔ ေပၚထြန္းလာပါတယ္။ ျမန္မာျပည္တြင္းမွစၿပီး ျမန္မာျပည္တြင္းမွာသာ အဆံုးသတ္တဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံပိုင္ ျမစ္စစ္စစ္ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီလို ႏိုင္ငံ့အက်ဳိးျပဳ ျမစ္ဆံုႀကီးကို လူတစ္စု၊ စီးပြားေရးသမားမ်ားက ျပည္ပနဲ႔ပူးေပါင္းၿပီး ျမစ္ဆံုဆည္ စီမံကိန္းကို တည္ေဆာက္ဖုိ႔ ႀကိဳးပမ္းအေကာင္အထည္ ေဖာ္ခဲ့ပါတယ္။
ဒါကို တုိင္းျပည္ခ်စ္တဲ့ ဧရာ၀တီျမစ္ကိုခ်စ္တဲ့ ျပည္သူေတြက ၀ိုင္း၀န္းတားဆီးၾကလို႔ အမ်ားဆႏၵကို ျဖည့္ဆည္းေပးခ်င္တဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ ျမစ္ဆံုစီမံကိန္းကို ရပ္ဆုိင္းဖုိ႔ အမိန္႔ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ ျပည္သူေတြ ၀မ္းသာသြားပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတႀကီးကိုလည္း ခ်ီးက်ဴးဂုဏ္ျပဳမိပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ၀မ္းသာမႈက သမၼတသက္တမ္း တစ္ခုတည္းအတြက္သာျဖစ္လို႔ အျပည့္အ၀ ၀မ္းမသာႏိုင္ၾကပါဘူး။ ခုပဲ လက္ရွိသမၼတႀကီးရဲ႕ သက္တမ္းက ထက္၀က္ေက်ာ္လာပါၿပီ။ ေနာင္သက္တမ္းထက္၀က္ ႏွစ္ႏွစ္ခြဲေက်ာ္ ကာလမွာ ျမစ္ဆံုစီမံကိန္း ရပ္ဆုိင္းေရးဟာ ၿပီးဆံုးေတာ့မွာပါ။
ခုပဲ CPI ကုမၸဏီ တာ၀န္ရွိသူေတြက ေဒသခံေတြကို ျပန္စည္း႐ံုးေနပါၿပီ။ နားမလည္တဲ့ ေဒသခံေတြ ႐ိုးသားတဲ့ ေဒသခံေတြ၊ ရြာသူရြာသားေတြခမ်ာ မ်က္လံုးေလး ကလယ္ကလယ္နဲ႔ ျဖားေယာင္းတဲ့ေနာက္ နားေယာင္သြားမွာ စိုးရပါတယ္။ သတိလက္လြတ္ ျဖစ္သြားမွာ စိုးရပါတယ္။
ျမန္မာ့လွ်ပ္စစ္
လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား အလွ်ံပယ္ ထြက္ေနလို႔ တုိင္းတစ္ပါးကို ေရာင္းစားရတယ္လုိ႔ တစ္ခါက ၀န္ႀကီးတစ္ပါးေျပာတာ ၾကားမိလိုက္သလိုပဲ။ နယ္စပ္ခ်င္းကပ္ေနတဲ့ ဟိုဘက္ႏိုင္ငံမွာ မီးေတြထိန္ထိန္လင္းလို႔။ ျမန္မာဘက္ျခမ္းမွာ ေမွာင္လို႔။
ခုေတာ့ မၾကာမီက လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားခေတြ တုိးျမႇင့္ေကာက္ခံမယ္ ဆုိတာကို လွ်ပ္စစ္၀န္ႀကီးဌာနက ထုတ္ျပန္ေၾကညာပါတယ္။ လက္ရွိေစ်းႏႈန္းက အ႐ံႈးေပၚေနတယ္လို႔ ဆုိျပန္ပါတယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ျပည္သူ႔ကုိယ္စားလွယ္ေတြက ျပည္သူ႔ဘက္က ရပ္တည္ျပလိုက္ပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္က ဆံုးျဖတ္တဲ့အတုိင္း ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး လက္ခံမယ္လို႔ ဆုိလာပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္က လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားခ တုိးျမႇင့္ေကာက္ခံတာကို အေရးႀကီးအဆုိ တင္သြင္းကာ လက္ငင္းမေကာက္ခံဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။
ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္က မည္သုိ႔ပင္ ဆံုးျဖတ္ေစကာမူ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတကေတာ့ ဒီႏွစ္ဘ႑ာေရးႏွစ္ကုန္ရင္ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားခ တုိးေကာက္ေရး အစီအစဥ္ကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္မွာပါဆုိတဲ့ သ၀ဏ္လႊာကို ေပးပို႔ၿပီး ျပည္သူေတြကို သြယ္၀ိုက္သတိေပးလိုက္ပါတယ္။ လပိုင္းေလး သက္သာတာနဲ႔ ျပည္သူေတြခမ်ာ ေက်နပ္လိုက္ရမွာလား။
သူေဌးတစ္ေယာက္အတြက္ သေဘၤာေမွာက္တာ အေရးမႀကီးေပမယ့္ သူေတာင္းစား ခြက္ေပ်ာက္သြားတဲ့ ျပည္သူေတြ ဒုကၡပင္လယ္ ေ၀ရပါေတာ့တယ္။ လူတစ္ေယာက္အတြက္ ဘ၀မွာ ခိုင္လံုတဲ့ အာမခံခ်က္ တစ္ခုေတာ့ ရွိသင့္ပါတယ္။ ေနာင္ႏွစ္တစ္ရာ ဘာျဖစ္မွာ မေသခ်ာေပမယ့္ ေနာင္ ၁၀ လ ဘာျဖစ္မယ္ေလာက္ေတာ့ ေရေရရာရာ ရွိသင့္ပါတယ္။
ခုလည္း ဧရာ၀တီ ျမစ္ဆံုစီမံကိန္းကို ကန္႔ကြက္စဥ္က ျပည္သူတစ္ရပ္လံုး အုန္းအုန္းကြၽက္ကြၽက္ တစ္ခဲနက္ ကန္႔ကြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ား၊ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊ ျပည္သူမ်ား ေမ့စျပဳလာပါၿပီ။ ျပည္သူေတြ ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ မေနၾကပါနဲ႔။ ႏုိင္ငံေရးသတိ၊ လူမႈေရးသတိ၊ မိမိတစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ ပါ၀င္ပတ္သက္ေနမႈသတိ စတဲ့အေရးႀကီး ကိစၥရပ္ေတြမွာသာ သတိထားရမွာ မဟုတ္ပါဘူး . . . . .
ဘ၀မွာ အာမခံခ်က္ ေပးႏုိင္တာက ခုိင္မာတဲ့ဥပေဒမွာ တာ၀န္ယူေနတဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္ အႀကီးအကဲမ်ားရဲ႕ ေျဖာင့္မတ္မွန္ကန္တဲ့ တရားေရးမ႑ိဳင္မ်ားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တရားေရးမ႑ိဳင္ဆုိတာ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ပဋိညာဥ္ပါ။ လူတစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ ကတိက၀တ္ပါ။ အစုိးရမင္းမ်ားရဲ႕ သစၥာပါ။
ဒါေတြ မခိုင္မာဘဲ မတည္တံ့ဘဲ အဲဒီႏုိင္ငံရဲ႕ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဘ၀ဟာ မေရမရာ ျဖစ္ေနမွာပါဘဲ။
CNG Gas ေစ်းႏႈန္းဟာ နာရီပိုင္းအတြင္း ေစ်းခုန္တက္တာ ၾကံဳရဖူးပါတယ္။ ဘတ္စ္ကားခ တစ္စီးေစ်းႏႈန္းတစ္မ်ဳိး လမ္းပိုင္းေတြ တစ္စီးနဲ႔တစ္စီး မတူေအာင္ျဖတ္ၿပီး ကားခေကာက္လို႔ ကားခတစ္ရာ ေပးရမလား၊ ႏွစ္ရာေပးရမလား ကားေပၚေရာက္ၿပီး စပယ္ယာ ေတာင္းသေလာက္ ေပးၾကေပေရာ့။ ဥပေဒရဲ႕ တိက်မႈ မရွိတာေၾကာင့္ စပယ္ယာေတြနဲ႔ ခရီးသည္ေတြ ေန႔စဥ္စကားမ်ားေန ရပါတယ္။ ဒီလိုမ်ဳိးျဖစ္ေအာင္မ်ား တမင္တကာ ဖန္တီးေနသလားလို႔ ေတြးစရာ ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ စီမံခန္႔ခြဲေနတဲ့ မထသကပဲ လြဲေခ်ာ္ေနတာလား ဆန္းစစ္သင့္ပါတယ္။
မေန႔ကစီးတဲ့ ကားခ က်ပ္ ၁၀၀ က်တဲ့ လမ္းပိုင္းကို ဒီေန႔စီးတဲ့ကားခက လမ္းပိုင္းခ်င္း တူေပမယ့္က်ပ္ ၂၀၀ က်ျပန္ပါသတဲ့။
အနာဂတ္ဆုိတာ စီမံကိန္း ေရးဆြဲထားမႈရဲ႕ လက္ေအာက္မွာ ပံုေဖာ္လုိ႔ရႏုိင္တဲ့ စီမံမႈတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ စီမံကိန္း ေရးဆြဲသူမ်ားရဲ႕ ပညာအရည္အခ်င္း ေရရွည္အေျမာ္အျမင္ ႀကီးမားမႈ အထပ္ထပ္အခါခါ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ သုေတသန ရလဒ္မ်ား ပိုင္ဆုိင္ထားမႈ၊ စိတ္ထားေကာင္းျမတ္မႈ စတာေတြကို စနစ္တက် ေပါင္းစပ္ၿပီး ႐ုပ္လံုးေဖာ္ႏုိင္ရင္ အအနာဂတ္ဟာ ႀကိဳတင္ထုဆစ္လုိ႔ရတဲ့ ဘ၀တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းပါ။
ေရရာတဲ့ အနာဂတ္ကုိ ပိုင္ဆုိင္ထားသူေတြဟာ လူျဖစ္ရက်ဳိး နပ္သလို စိတ္ခ်မ္းသာတဲ့ လူစားမ်ဳိးေတြလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။
ခုျမစ္ဆံုရဲ႕ အနာဂတ္ဟာ ေရရာၿပီလား။ ဒါဆုိ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားခ၊ ကားခ၊ ဖုန္းေခၚဆုိခ၊ စည္ပင္ခြန္အခ၊ အမိႈက္ခြန္ခ၊ ေျမခြန္ခ၊ လမ္းတံတားျဖတ္သန္းခ၊ CNG Gas မနက္ျဖန္အတြက္ ဘယ္ေလာက္အာမခံမႈ ရွိပါသလဲ၊ ဘယ္သူက အာမခံမွာလဲ၊ တစ္စံုတစ္ခု လြဲေခ်ာ္ရင္ ကြၽန္ေတာ္တာ၀န္ယူတယ္လုိ႔ ဘယ္ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီးက ဘယ္ႏွခါ အာမခံ ကတိစကား ၾကားရဖူးပါသလဲ။ ေရရွည္ေျဖရွင္းရဦးမယ့္ ေျမပိုင္ဆုိင္မႈ၊ လယ္ယာေျမပိုင္ဆိုင္မႈ၊ ကုန္ေစ်းႏႈန္း ႀကီးျမင့္မႈ၊ ကားပါမစ္ ရရွိမႈ၊ ကားတင္သြင္းမႈ၊ တကၠသုိလ္၀င္ခြင့္ ရရွိေရးနဲ႔ ရမွတ္ဆက္စပ္မႈ၊ ဘြဲ႕ရၿပီး အလုပ္အကိုင္ ရရွိမႈ၊ ရာထူးမွန္မွန္ကန္ကန္ တုိးျမႇင့္ခံစားခြင့္ ရရွိမႈ၊ လုပ္အားခ ထုိက္ထုိက္တန္တန္ ပံုမွန္ရရွိမႈ၊ မိသားစု တစ္စုခ်င္းအလိုက္ မနက္ျဖန္အတြက္ စား၀တ္ေနေရး ေသခ်ာမႈ၊ လက္ပံေတာင္းေတာင္ ေျမယာျပႆနာ ေျဖရွင္းေပးမႈ၊ မိေက်ာင္းကန္ တပ္ေျမသိမ္းထားျခင္းကို ညိႇႏိႈင္းေပးမယ့္ အမႈ....။
ထုိ႔အတူ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ေရရွည္ေျပလည္ေစမယ့္ ႏုိင္ငံေရး နည္းလမ္းေတြ မသံုးဘဲ အေပးအယူလုပ္တဲ့နည္းဟာ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူလုပ္တဲ့နည္းနဲ႔ တူေနသလား သံသယပြားသူလည္း တုိးလာေနပါတယ္။
အနာဂတ္ထဲကို မေရမရာ တုိး၀င္ရတာ မ်က္ကန္းလမ္းေလွ်ာက္ရတာနဲ႔ တူပါတယ္။ ဘာေတြကို ရင္ဆုိင္ရမလဲ၊ ဘယ္လိုျပင္ဆင္ ထားရမလဲ၊ ဘယ္အရာကို အားကိုးရမလဲ၊ ဘယ္အရာကို ေရွာင္ရွားပစ္ရမလဲ။
ေခ်ာက္ေတြရွိလား။ ကူးျဖတ္ရခက္တဲ့ ျမစ္ေတြရွိလား၊ ေတာင္ေတြဆီးတားေနသလား၊ ခ်ဳံေတြပိတ္ကာထားသလား၊ ဆူးခင္းလမ္းေတြ ျဖတ္ရမွာလား၊ ပန္းဥယ်ာဥ္ေတြ ရွိသလား၊ ပန္းခင္းလမ္းေတြနဲ႔ ေျဖာင့္ျဖဴးေနသလား။
အသိအျမင္ အေတြ႕အၾကံဳ ၾကြယ္၀လာတဲ့ လူသားအေနနဲ႔ အနာဂတ္ဆုိတာ မေရရာဘူး ဆုိေပမယ့္ ခန္႔မွန္းပံုေဖာ္လို႔ ရႏုိင္တဲ့ အေျခအေနကို ေရာက္ေနပါၿပီ။
သတိ
အနာဂတ္ကို ေရရာေအာင္ ထုဆစ္လုိ႔ ရႏုိင္လာပါတယ္။ မုိးရြာမွာကို ၾကိဳတင္ခန္႔မွန္း ႏိုင္ပါတယ္။ မုန္တုိင္းတိုက္မွာ ဘယ္ေနရာမွာတုိက္မွာ၊ ဘယ္ႏွမိုင္ႏႈန္းနဲ႔တုိက္မွာ၊ ဘယ္အခ်ိန္ တုိက္မွာကအစ ခန္႔မွန္းၿပီး အႏၲရာယ္ကို ေရွာင္ရွားႏုိင္ပါၿပီ။ တမင္တကာ ပံုမေဖာ္ခ်င္လုိ႔ ပံုမေပၚေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေနတာေတြေၾကာင့္ အနာဂတ္ဟာ စမ္းတ၀ါး၀ါး ျဖစ္ေနတာပါ။
လူေတြ ေမ့ေလ်ာ့တတ္ပါတယ္။ လက္ငင္းၾကံဳေတြ႕ရတဲ့ ဘ၀ကိုသာ အဓိက ထားတတ္ၾကၿပီး ၾကံဳခဲ့တဲ့အတိတ္၊ ၾကံဳေတာ့မယ့္ အနာဂတ္ကို ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေနတတ္ၾကပါတယ္။
လက္ငင္းရင္ဆုိင္ မေတြ႕မခ်င္း မခံစားတတ္ၾကပါဘူး။
ခုလည္း ဧရာ၀တီ ျမစ္ဆံုစီမံကိန္းကို ကန္႔ကြက္စဥ္က ျပည္သူတစ္ရပ္လံုး အုန္းအုန္းကြၽက္ကြၽက္ တစ္ခဲနက္ ကန္႔ကြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ား၊ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊ ျပည္သူမ်ား ေမ့စျပဳလာပါၿပီ။ ျပည္သူေတြ ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ မေနၾကပါနဲ႔။ ႏုိင္ငံေရးသတိ၊ လူမႈေရးသတိ၊ မိမိတစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ ပါ၀င္ပတ္သက္ေနမႈသတိ စတဲ့အေရးႀကီး ကိစၥရပ္ေတြမွာသာ သတိထားရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ႏိုင္ငံေတာ္ အႀကီးအကဲမ်ားရဲ႕ ကတိေျပာဆုိခ်က္၊ ေၾကညာခ်က္ေတြကအစ သတိရွိရွိ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကရမွာပါ။ ျပည္သူေတြ သတိရွိျခင္းက ႏုိင္ငံေတာ္ အႀကီးအကဲမ်ားရဲ႕ ကတိတည္ျခင္းကုိ တြန္းအားေပးေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္သူေတြ သတိရွိရွိ ေစာင့္ၾကည့္ေနေလေလ ႏုိင္ငံေတာ္ အႀကီးအကဲေတြရဲ႕ ကတိတည္ေအာင္ ဂ႐ုစိုက္ ေဆာင္ရြက္ရေလေလ ျဖစ္ပါတယ္။
သတိဆုိတာ ပိုတယ္မရွိပါ။ဘူး။ သတိဆုိတာ လိုတယ္သာ ရွိတာပါ။ ထို႔အတူ ကတိဆုိတာ ပ်က္တယ္ဆုိတာ မရွိရသလို ကတိဆုိတာ တည္ၾကည္ရစျမဲ ျဖစ္ပါတယ္။
သတိသမၸစဥ္ကို ဥာဏ္နဲ႔ယွဥ္ၿပီး တုိင္းျပည္အက်ဳိး၊ ျပည္သူ႔အက်ဳိးကို အစဥ္ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ သတိရွိၾကဖုိ႔၊ အစုိးရကလည္း ေပးထားတဲ့ ကတိတည္ၾကဖုိ႔ အသိေပးအပ္ပါေၾကာင္း ...။
Credit To First 11

Read More »

ယမ္းေငြ႕ေ၀ဆဲ မန္စီနယ္ ------------ ေရးသားသူ- ေအာင္ခုိင္၊ မရန္


အစုိးရႏွင့္ ေကအုိင္အုိတုိ႔ၾကား ေအာက္တုိဘာလအတြင္းက ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ျမစ္ႀကီးနားၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲအၿပီး ႏွစ္ပတ္ေက်ာ္ခန္႔အၾကာ မန္စီၿမဳိ႕နယ္အတြင္း တုိက္ပြဲမ်ားျပန္လည္ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။

မုန္းဒိန္ပါ၊ နမ့္လင္းပါေက်းရြာ၀န္းက်င္မ်ားတြင္ တုိက္ပြဲမ်ားျပန္လည္ျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီးေနာက္ ေဒသခံျပည္သူေထာင္ႏွင့္ခ်ီ၍ တ႐ုတ္နယ္စပ္ႏွင့္ ဗန္းေမာ္ၿမဳိ႕သုိ႔ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ေနခဲ့ရသည္။ ၂ ႏွစ္ေက်ာ္ကာလအတြင္း စစ္ေဘးဒုကၡသည္ ျပည္သူတစ္သိန္းေက်ာ္အေရး မေျဖရွင္းႏုိင္မီ စစ္ေရွာင္ျပည္သူမ်ား ထပ္မံတုိးပြားေနဆဲျဖစ္သည္။

လက္ရွိအခ်ိန္တြင္လည္း မန္စီၿမဳိ႕နယ္အတြင္း အစုိးရတပ္ႏွင့္ ေကအုိင္ေအတပ္တုိ႔ၾကား တပ္မ်ားေနရာယူထားမႈမွာ တစ္ဖက္ႏွင့္တစ္ဖက္ တစ္မုိင္ခန္႔သာကြာေ၀းေနသည္။ ယင္းေၾကာင့္ပင္ အခ်ိန္မေရြး တုိက္ပြဲမ်ားျပန္လည္ျဖစ္ပြားလာမည္ကုိ ေဒသခံျပည္သူမ်ားက စုိးရိမ္ေနၾကသည္။

အစုိးရႏွင့္ ေကအုိင္အုိၾကား ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးႏြဲပြဲမ်ား ျပဳလုပ္ေနေသာ္လည္း တုိက္ပြဲမ်ားျပန္လည္ျဖစ္ပြားေနရျခင္းအေပၚ ေမးခြန္းထုတ္စရာျဖစ္ေနသည္။

ဖန္ခါးကုန္းစစ္ေရွာင္စခန္း
ဗန္းေမာ္ၿမဳိ႕အစြန္ရွိ ဖန္ခါးကုန္းစစ္ေရွာင္စခန္းတြင္ အသက္ ၆၇ ႏွစ္အရြယ္ရွိ စစ္ေဘးဒုကၡသည္ ဦးအင္ခြန္ေနာ္တစ္ေယာက္ ႏုိင္ငံသားစိစစ္ေရးကတ္ျပားျပဳလုပ္ရန္ တန္းစီေစာင့္ဆုိင္းေနပါသည္။ သူကဲ့သုိ႔ တုိက္ပြဲမ်ားေၾကာင့္ အ၀တ္တစ္ထည္ကုိယ္တစ္ခုျဖင့္ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္လာရေသာ စစ္ေဘးဒုကၡသည္ျပည္သူမ်ားကို လ၀ကမွ ႏုိင္ငံသားစိစစ္ေရးကတ္ျပား လာေရာက္ျပဳလုပ္ေပးေနျခင္းျဖစ္သည္။

ဦးအင္ခြန္ေနာ္မွာ ေအာက္တုိဘာလေႏွာင္းပုိင္းက မုန္းဒိန္ပါေက်းရြာတြင္ အစုိးရႏွင့္ ေကအုိင္ေအတုိ႔ၾကားျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ တုိက္ပြဲမ်ားေၾကာင့္ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္လာသူတစ္ဦးျဖစ္သည္။

“လက္နက္ႀကီးသံေတြ တ၀ုန္း၀ုန္းနဲ႔ ရြာထဲမွာ ယာလုပ္ေနရင္းက ထြက္ေျပးလာရေတာ့ အ၀တ္တစ္ထည္ကုိယ္တစ္ခုနဲ႔ေပါ့”ဟု ဦးအင္ခြန္ေနာ္က သူ႔အေတြ႕အႀကဳံကုိေျပာျပသည္။

ကခ်င္ျပည္နယ္ႏွင့္ ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပုိင္းေဒသမ်ားတြင္ လတ္တေလာျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ တုိက္ပြဲမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ အစုိးရႏွင့္ ေကအုိင္ေအ ႏွစ္ဖက္ေျပာၾကားခ်က္မ်ားမွာ ကြဲျပားေနပါသည္။

အစုိးရဘက္က မန္စီၿမဳိ႕နယ္တြင္ စစ္ဆင္ေရးျပဳလုပ္ျခင္းမဟုတ္ဘဲ ရဲတပ္ဖြဲ႕လက္လွမ္းမမီသည့္ ေမွာင္ခုိလမ္းေၾကာင္းမ်ားကို တပ္မေတာ္ကရွင္းလင္းျခင္းျဖစ္ၿပီး ေကအုိင္ေအတပ္ဘက္က အထက္၏အမိန္႔ကိုမလုိက္နာဘဲ စတင္ပစ္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ တုိက္ပြဲမ်ားျဖစ္ပြားရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားသည္။

ေအာက္တုိဘာလ ျမစ္ႀကီးနားေဆြးေႏြးပြဲအတြင္း ႏွစ္ဖက္သေဘာတူညီခဲ့သည့္ အေရးပါေသာ အမ်ားျပည္သူသုံးလမ္းမ်ား ျပန္ဖြင့္ႏုိင္ရန္ ေကအုိင္ေအဘက္မွ တပ္သားမ်ား ေနာက္ဆုတ္ေပးခဲ့ေသာ္လည္း အစုိးရတပ္က သတ္မွတ္လမ္းေၾကာင္းအတုိင္း မ၀င္လာသည့္အတြက္ မလႊဲမေရွာင္သာ တုိက္ပြဲမ်ားျပန္လည္ျဖစ္ပြားရသည္ဟု ေကအုိင္ေအဘက္မွ တု႔ံ ျပန္ထားသည္။

ထုိ႔အျပင္ ယခုတုိက္ပြဲမ်ားျဖစ္ပြားရာ ေဒသမ်ားသည္ ေကအိုင္ေအတပ္မ်ားတည္ရွိရာ နယ္ေျမမ်ားျဖစ္ၿပီး အစုိးရတပ္မ်ားမ၀င္လာရန္ ေဆြးေႏြးပြဲတုိင္း၌ ေျပာၾကားထားခဲ့ေၾကာင္း ေကအုိင္ေအဘက္ကလည္းဆုိပါသည္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ား ပုိမုိျပဳလုပ္လာၿပီး တုိက္ပြဲအရွိန္ေလွ်ာ့ရန္ သေဘာတူထားၾကပါလ်က္ မန္စီနယ္တစ္၀ုိက္တြင္ တုိက္ပြဲမ်ားထပ္မံျဖစ္ပြားျခင္းအေပၚ ျပည္သူမ်ားလည္း မ်က္စိလည္လ်က္ရွိသည္။ ေကအုိင္ေအဒုတိယစစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ဂြန္ေမာ္ကုိယ္တုိင္ ပထမဆုံးအႀကိမ္ ရန္ကုန္ၿမဳိ႕သုိ႔လာေရာက္ၿပီး အစုိးရတာ၀န္ရွိသူအခ်ဳိ႕ႏွင့္ အရပ္ဘက္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆုံခဲ့ေသာေၾကာင့္ ယုံၾကည္မႈပုိခုိင္မာလာေအာင္ ႀကဳိးပမ္းေနပါလ်က္ မရပ္တန္႔ေသာတုိက္ပြဲမ်ားက ပေဟဠိျဖစ္ေစသည္။

ကခ်င္အေရးေလ့လာေစာင့္ၾကည့္သူမ်ားႏွင့္ ေဒသတြင္း အဖြဲ႕အစည္းမ်ားကမူ ယခုျဖစ္ပြားေသာတုိက္ပြဲမ်ားေၾကာင့္ အစုိးရဘက္မွ နယ္ေျမစုိးမုိးမႈပိုမုိရရွိၿပီး၊ ေကအိုင္ေအတပ္မ်ားကို နယ္စပ္ဘက္သုိ႔ ဖိတုိက္သည့္ပုံစံျဖစ္ေနေၾကာင္း သုံးသပ္ၾကသည္။

ထုိ႔အျပင္ အစုိးရႏွင့္ေကအုိင္အုိ ေမလေဆြးေႏြးပြဲက သေဘာတူညီခဲ့သည့္ စစ္ရွိန္ေလွ်ာ့ခ်ေရး၊ တုိက္ပြဲမ်ားထပ္မံမျဖစ္ပြားေရးတုိ႔ကုိ ႏွစ္ဖက္စလုံးမွ ခ်ဳိးေဖာက္သည့္ သေဘာျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ေနသည့္ပုံစံျဖစ္ေနေၾကာင္း ၎တုိ႔ကသုံးသပ္ၾကသည္။

“ေဆြးေႏြးပြဲေတြ ရွည္ႏုိင္သမွ်ရွည္ေအာင္ ဆြဲဆန္႔ၿပီးလုပ္။ နယ္ေျမစုိးမုိးေရး၀င္လုပ္ နယ္စပ္ကုိတြန္းပုိ႔၊ ေနာက္ဆုံးမလႈပ္သာေတာ့မွ လည္ပင္းညႇစ္ၿပီးအေျဖေတာင္းမယ့္ သေဘာလုိ႔ျမင္တယ္”ဟု ကခ်င္အေရးေစာင့္ၾကည့္သူတစ္ဦးကဆုိသည္။

ေဆြးေႏြးပြဲရလဒ္မ်ားအေပၚ ထိခုိက္မည္စုိးရိမ္သျဖင့္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္မွ ေကအုိင္အုိထိပ္ပုိင္းသုိ႔ တရား၀င္အၾကာင္းၾကားၿပီးမွ တရားဥပေဒစုိးမုိးေရးအတြက္ လႈပ္ရွားခဲ့ေသာ္လည္း ေအာက္ေျခကမလုိက္နာလုိသျဖင့္ တုိက္ပြဲမ်ားျဖစ္ပြားေနရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျမာက္ပုိင္းတုိင္းစစ္္ဌာနခ်ဳပ္ ထိပ္တန္းအရာရွိတစ္ဦးကေျပာသည္။

“ရဲတပ္ဖြဲ႕လက္လွမ္းမမီတဲ့ ေဒသေတြမွာ ေမွာင္ခုိလမ္းေၾကာင္းေတြတားျမစ္ဖို႔ တပ္မေတာ္ကတာ၀န္ရွိတယ္။ ဒီလုိလုပ္တာ အဲဒီေဒသမွာရွိတဲ့ ေကအုိင္ေအေတြအက်ဳိးကို အေတာ္နစ္နာေစတယ္လုိ႔ သိရတယ္။ သူတုိ႔ရဲ႕အေပၚက ၫႊန္ၾကားခ်က္ကုိၾကားရပါတယ္။ ေအာင္ေျခကမလုိက္နာလုိ႔ျဖစ္ရတာ”ဟု ဆုိပါသည္။

ယခုလတ္တေလာ တုိက္ပြဲမ်ားျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ကခ်င္ျပည္နယ္ႏွင့္ ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပုိင္းအစပ္ေဒသမ်ားသည္ သဘာ၀သယံဇာတမ်ားစြာရွိၿပီး မဟာဗ်ဴဟာက်သည့္ေနရာမ်ား ျဖစ္ေနသည္ဟုလည္း ကခ်င္အေရးေလ့လာသူမ်ားကဆုိပါသည္။

ေကအုိင္ေအ တပ္ရင္း ၂၇ မွ အရာရွိတစ္ဦးကမူ“နယ္ေျမစုိးမုိးေရးလုပ္ခ်င္လုိ႔လုိ႔ျမင္တယ္။ စီးပြားေရးအရပိတ္ခ်င္ရင္ နယ္စပ္ဂိတ္ဘက္ကုိ ပိတ္ႏုုိင္တာပဲ”ဟု တုိက္ပြဲမ်ားျဖစ္ပြားေနရျခင္းအေပၚ သူ႔အျမင္ကုိေျပာျပသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ တစ္လေက်ာ္ကာလအတြင္း မန္စီၿမဳိ႕နယ္တြင္ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ တုိက္ပြဲမ်ားေၾကာင့္ အနည္းဆံုး ေက်းရြာ ၁၅ ရြာမွ ေဒသခံျပည္သူေထာင္ႏွင့္ခ်ီ၍ တ႐ုတ္နယ္စပ္ မန္၀ိန္းႀကီးေဒသ လဂတ္ယန္စခန္း၊ ဗန္းေမာ္ၿမဳိ႕၀န္းက်င္ရွိ စစ္ေရွာင္စခန္းမ်ားသို႔ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ခဲ့ၾကရသည္။

ယခုလက္ရွိအခ်ိန္တြင္ မန္စီၿမဳိ႕နယ္တြင္ အစုိးရတပ္မွ စစ္ဆင္ေရးကြပ္ကဲမႈဌာနခ်ဳပ္ ၂ ခုႏွင့္ တပ္ရင္း ၁၅ ရင္းခန္႔ လႈပ္ရွားေနသည္။ ေကအုိင္ေအဘက္မွလည္း တပ္ရင္း ၁၊ ၁၂ ႏွင့္၂၇ တုိ႔လႈပ္ရွားလ်က္ရွိသည္။

ႏွစ္ဖက္တပ္မ်ားမွာ နီးကပ္လြန္းသည့္အျပင္ စစ္ေရးလႈပ္ရွားမႈမ်ားရွိသျဖင့္ အခ်ိန္မေရြးတုိက္ပြဲျပန္လည္ျဖစ္ပြားႏုိင္သည္ဟု ေဒသတြင္းအဖြဲ႕အစည္းမ်ားကဆုိသည္။

“ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ စစ္ေျပးဒုကၡသည္ေတြ အခ်ိန္မေရြးထပ္လက္ခံႏုိင္ေအာင္ ျပင္ဆင္ေနပါတယ္”ဟု ဖန္ခါးကုန္းစစ္ေရွာင္စခန္း တာ၀န္ခံဒူ၀ါေဇာ္ေဘာက္ကေျပာသည္။

အစုိးရႏွင့္ေကအုိင္ေအတုိ႔ၾကား ၿပီးခဲ့သည့္ ေဆြးေႏြးပြဲႏွစ္ခုအတြင္း စစ္ရွိန္ေလွ်ာ့ခ်ရန္၊ ေရွ႕တန္းပူးတြဲေစာင့္ၾကည့္ေရးေကာ္မတီ (Joint Mointaring Committe)မ်ား ဖြဲ႕စည္းသြားၾကရန္ သေဘာတူညီခဲ့ၾကသည္။ သုိ႔ေသာ္ လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုိင္မႈမရွိေသးေပ။

သိန္းႏွင့္ခ်ီသည့္ စစ္ေရွာင္ဒုကၡသည္မ်ားအပါအ၀င္ ျပည္သူအားလုံးအတြက္ စာရြက္အေပၚမွ ႏွစ္ဖက္သေဘာတူညီခ်က္မ်ားကို အမွန္တကယ္လုိက္နာၿပီး လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္ေဖာ္သင့္ေၾကာင္း ကခ်င္စစ္ပြဲၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ေနသူမ်ားက အႀကံျပဳေျပာဆုိပါသည္။

“ႏွစ္ဖက္သေဘာတူတဲ့အခ်က္ေတြကို အျပင္မွာ လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖုိ႔က အေရးႀကီးပါတယ္”ဟု ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲျဖစ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႕ (PCU)မွ ဦးအင္ရွန္ဆန္ေအာင္ကေျပာသည္။
Credit To 7Day News Journal

ဓာတ္ပုံ- မရန္
Read More »

“အစိုးရရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပဲြ မူေဘာင္ကိုေတာ့ သေဘာမတူပါဘူး။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ အစိုးရရဲ႕မူေဘာင္မွာက ထာ၀ရၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဖို႔ လက္နက္စြန္႔ရမွာျဖစ္တ့ဲအတြက္ လက္မခံႏိုင္ဘူး” ------



ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္း RCSS/SSA ဥကၠ႒ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးယြက္စစ္ႏွင့္ေတြ႕ဆံုျခင္း
------
ေေေေမာင္တာ

ရွမ္းျပည္နယ္ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးေကာင္စီ၊ ရွမ္းျပည္တပ္မေတာ္(RCSS/SSA)သည္ ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္း၊ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္တစ္ေလွ်ာက္ အေျခစိုက္ထားေသာ ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္းတြင္ အေျခစိုက္လႈပ္ရွားေနေသာ အင္အားႀကီး ရွမ္းတိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖဲြ႕အစည္းတစ္ခုျဖစ္သည္။ လြန္ခဲ့သည့္ ၂ ႏွစ္ခန္႔က အစိုးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးလက္မွတ္ေရးထိုး၊ အပစ္အခတ္ရပ္စဲၿပီးေနာက္ RCSS ထိန္းခ်ဳပ္ေဒသတြင္း ေဒသဖံြ႕ၿဖိဳးေရး၊ စစ္ေဘးေရွာင္ဒုကၡသည္မ်ား ေနရပ္ျပန္ပုိ႔ေရးႏွင့္ မူးယစ္ဆး၀ါးတိုက္ဖ်က္ေရး တစ္ျပည္လံုးအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကုိ ေၾကညာခဲ့ရာ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပဲြမ်ားအတြက္ (RCSS/ SSA)၏ သေဘာထား၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္မ်ား မည္သို႔ေရွ႕ဆက္သြားရန္ ရည္မွန္းေနသည္ စသည္တို႔ကို RCSS/SSA ဌာနခ်ဳပ္ရွိရာ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ လြယ္တိုင္းလ်န္းေဒသသို႔သြားေရာက္ကာ RCSS/SSA ဥကၠ႒ ဒုတိယဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးယြက္စစ္အား ေမးျမန္းခဲ့သည္မ်ားမွ စာဖတ္ပရိသတ္အတြက္ ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။

ေမး- အပစ္ရပ္လက္မွတ္ေရးထိုးၿပီးေနာက္ပိုင္း RCSS ထိန္းခ်ဳပ္ေဒသတြင္းမွာ ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရးစသည္ျဖင့္ေပါ့။ ဘယ္က႑ေတြမွာ သိသိသာသာ ဖံြ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈရွိလာပါလဲ။

ေျဖ- အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားတာ ၂ ႏွစ္ေတာ့ရွိၿပီေပါ့။ ဒါေပမဲ့ တုိးတက္မႈပိုင္းေတာ့ ဘာမွသိသိသာသာ ထင္ထင္ျမင္ျမင္ႀကီးေတာ့ မရွိေသးပါဘူး။ တိုးတက္မႈပိုင္းမျဖစ္လာရတာ အပိုင္းသံုးပိုင္းရွိပါတယ္။ နံပါတ္တစ္ နားလည္မႈေတြကြာျခားေနတယ္။ အပစ္ခတ္ရပ္စဲထားတဲ့ သေဘာတူဆံုးျဖတ္ခ်က္ ၃၂ ခ်က္ရွိတယ္။ အဲဒီ ၃၂ ခ်က္ထဲမွာ တပ္မေတာ္ဘက္က လုိက္နာတယ္ဆိုတာ ႏွစ္ခ်က္ေလာက္ပဲရွိတယ္။ ဒါ့အျပင္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားတဲ့ ၂ ႏွစ္ေလာက္အတြင္းမွာ တိုက္ပဲြေပါင္း ၁၄၄ ႀကိမ္ ထပ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ စစ္ပဲြေတြျဖစ္ရတဲ့အေၾကာင္းက တပ္မေတာ္ဘက္က RCSS အဖဲြ႕၀င္ေတြကို ေတာထဲ၀င္ၿပီး လိုက္ရွာၿပီးေတာ့ ပစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ပါ။ အဲဒါေၾကာင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားေပမယ့္ နားလည္မႈသေဘာထားေတြကေတာ့ ကဲြလဲြေနေသးတယ္။ ပထမအပစ္ရပ္ဖို႔ ဦးေအာင္မင္းနဲ႔ ေဆြးေႏြးတဲ့အခ်ိန္မွာ ဒီ RCSS ရဲ႕ စစ္သားေတြရွိတဲ့ေနရာမွာ တပ္ေတြခ်မယ္၊ ေနာက္ၿပီး တပ္မေတာ္ဘက္ကလည္း ေတာထဲ၀င္ရင္ သတင္းေတြျပန္ၾကားေပးဖို႔၊ သတင္းေပးဖို႔ သေဘာတူညီထားၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့ RCSS ဘက္ကလည္း ၿမိဳ႕ထဲကိုသြားမယ္၊ လက္နက္ပါမယ္ဆိုရင္ အေၾကာင္းၾကားေပးဖို႔ အဲဒါေတြ သေဘာတူညီထားၾကပါတယ္။ ခုေတာ့ သေဘာတူထားတဲ့အတိုင္း ျဖစ္မလာခဲ့ပါဘူး။

ေမး- သေဘာတူညီခ်က္ေတြထဲက အေကာင္ထည္မေဖာ္ႏိုင္ေသးတဲ့အခ်က္ေတြ မ်ားေနတာက ဘယ္လိုအေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေစႏိုင္လဲ။

ေျဖ- အေကာင္အထည္မေဖာ္ႏိုင္တာေတြကို ျပန္ၿပီးေဆြးေႏြးဖို႔လိုပါတယ္။ နားလည္မႈကဲြလဲြေနတာေတြ။ သေဘာထားခ်င္းမတူတာေတြကို ျပန္ေဆြးေႏြးဖို႔လိုပါတယ္။ ျပန္ေဆြးေႏြးဖို႔က အေရးႀကီးပါတယ္။ ျပန္ၿပီးေဆြးေႏြးတာက ေသနတ္ေတြပစ္ခတ္ေနတာ၊ တိုက္ခိုက္ေနတာထက္ ပိုေကာင္းပါတယ္။ အကယ္၍ ျပန္ၿပီးမေဆြးေႏြးၾကဘဲ ဓားေတြသံုးၿပီး ေျဖရွင္းမယ္ဆိုရင္ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ ႏွစ္ ၆၀ ၾကာ ျပည္တြင္းစစ္ကလည္း ျဖစ္လာခဲ့ၿပီးၿပီ။ တပ္မေတာ္ကလည္း တုိင္းရင္းသားေတြကို အျပတ္၊ တစ္ခါတည္း မေခ်မႈန္းႏုိင္ဘူး။ တိုင္းရင္းသားေတြဘက္ကလည္း တပ္မေတာ္ကိုမႏုိင္ဘူး။ ျပည္တြင္းစစ္ရဲ႕ဆိုးက်ဳိးက ျပည္သူလူထုပဲ ခံစားရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျပန္ေဆြးေႏြးဖို႔က အေရးႀကီးတယ္။ ပိုၿပီးေတာ့ေကာင္းတဲ့လမ္းစဥ္ ျဖစ္ပါတယ္။ စားပဲြ၀ိုင္းေပၚမွာ ေဆြးေႏြးတာကေတာ့ ေကာင္းတဲ့လမ္းစဥ္ျဖစ္ပါတယ္။ ၿပံဳးၿပီးေတာ့ ေဆြးေႏြးၾကၿပီး ရယ္ရႊင္ၿပီး တရင္းတႏွီးေဆြးေႏြးၾကၿပီး ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ကို ေလွ်ာက္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။

ေမး- ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ထဲမွာေရာ သေဘာတူထားတဲ့အခ်က္ေတြကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္မယ္လို႔ ထင္ပါသလား။

ေျဖ- ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေျပာထားတဲ့ စကားေတြကို သတိရပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ လုပ္ခ်င္တယ္၊ ရခ်င္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေခါင္းေဆာင္တဲ့သူကစၿပီးေတာ့ လုပ္ရင္ေတာ့ရႏိုင္ပါတယ္တဲ့။ ေခါင္းေဆာင္ဆိုတာ အာဏာရွိတဲ့သူေပါ့။ သူတို႔က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို တကယ္ရခ်င္တယ္၊ တကယ္လုပ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ တစ္ခါတည္းနဲ႔ ၿပီးသြားႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီကိစၥေတြမွာ အခက္အခဲဆိုတာ ဘာမွမရွိႏိုင္ပါဘူး။ သူတို႔က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို တကယ္မလိုခ်င္လို႔ အေၾကာင္းျပခ်က္ တစ္မ်ဳိးၿပီးတစ္မ်ဳိးရွာၿပီးေတာ့ ျပႆနာေတြ ရွာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးက ရႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး။

ေမး- RCSS အေနနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္ကို ဘယ္လိုမူ၀ါဒနဲ႔ သြားေနပါသလဲခင္ဗ်။

ေျဖ- RCSS အေနနဲ႔က အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကို ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတနဲ႔ ေဆြးေႏြးထားတယ္။ သေဘာတူညီခ်က္ေတြလည္း ရရွိၿပီးၿပီ။ RCSS ဘက္ကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးဖို႔ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးမႈအတြက္လည္း RCSS က မူေဘာင္ေတြရွိၿပီးပါၿပီ။ မူ၀ါဒလမ္းစဥ္ေတြ ရွိပါတယ္။ ပထမတစ္ခ်က္ကေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒျပင္ဖုိ႔ လိုပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕အုပ္ခ်ဳပ္မႈမူ၀ါဒဟာ ဖက္ဒရယ္စနစ္ျဖစ္ဖို႔လိုပါတယ္။ ဒုတိယအခ်က္ကေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္ရရွိဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး တတိယအခ်က္ကေတာ့ စစ္မွန္တဲ့ဒီမိုကေရစီစနစ္ျဖစ္ဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ RCSS ရဲ႕ အေရးႀကီးတဲ့မူ၀ါဒပါပဲ။

ေမး- ေအာက္တိုဘာလကုန္ပိုင္းက ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖဲြ႕ေတြအားလံုးပါ၀င္တဲ့ လိုင္ဇာေဆြးေႏြးပြဲမွာ RCSS က လက္မွတ္မထိုးခဲ့ပါဘူး။ အထက္ကလူႀကီးေတြနဲ႔ မတိုင္ပင္ရေသးလို႔ လက္မွတ္မထိုးတာလို႔ေတာ့ သိထားရပါတယ္။ အဲဒီေပၚမွာ ဥကၠ႒အေနနဲ႔ ဘယ္လိုမ်ားေျပာခ်င္ပါသလဲ။

ေျဖ- ေဆြးေႏြးမႈရဲ႕ဆံုးျဖတ္ခ်က္ရလဒ္က ဘယ္လုိလဲဆိုေတာ့ ဒီဘက္က ရည္ရြယ္ၿပီးသြားတာက အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ေဆြးေႏြးဖို႔သြားတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ထြက္လာတာက ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ပတ္သက္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ လက္မွတ္မထိုးေသးတာ။ တကယ္ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ပတ္သက္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ လိုင္ဇာတစ္ခုတည္းနဲ႔ မၿပီးေသးဘူး။ ရွမ္းျပည္တစ္ျပည္လံုးမွာရွိတဲ့ ျပည္သူလူထုရဲ႕သေဘာထားကိုလည္း ေတာင္းခံဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ လက္မွတ္မထိုးေသးတာပါ။

ေမး- အခုဆို အစိုးရနဲ႔တိုင္းရင္းသားေတြ ႏွစ္ဖက္လံုးက မူေဘာင္ေတြထုတ္ၾကတယ္။ အစိုးရကထုတ္တဲ့မူေဘာင္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ေရာ ဥကၠ႒အေနနဲ႔ ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ။

ေျဖ- ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမူေဘာင္ေတြနဲ႔ပတ္သက္လို႔ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕သေဘာထားကို WGEC ကေန တင္ျပေဆြးေႏြးထားတာရွိပါတယ္။ အစိုးရရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပဲြမူေဘာင္ကိုေတာ့ သေဘာမတူပါဘူး။ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတကေပးလာတဲ့ မူေဘာင္ကိုေတာ့ RCSS အေနနဲ႔ သေဘာမတူပါဘူး။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ အစိုးရရဲ႕ မူေဘာင္မွာက ထာ၀ရၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဖို႔အတြက္ လက္နက္စြန္႔ရမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ လက္မခံႏိုင္ဘူး။ သေဘာမက်ဘူး။

ေမး- RCSS လိုပဲ တျခားတိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖဲြ႕ေတြကလည္း ဒီအခ်က္ေပၚမွာ အေျခခံၿပီးေတာ့ ဒီမူေဘာင္ကို သေဘာမတူၾကဘူး။ ဒီလိုမ်ဳိးကဲြလဲြခ်က္ေတြ ရွိေနမယ္ဆိုရင္ ေရွ႕ဆက္ၿပီးေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမွာ ဘယ္လိုမ်ဳိးထိခိုက္မႈေတြရွိႏိုင္မလဲ။

ေျဖ- အကယ္၍ အစိုးရဘက္ကေန တပ္မေတာ္ဘက္က သူတို႔ခ်ထားတဲ့ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပဲြမူေဘာင္ကို လက္ခံၿပီးေတာ့ ျပန္လည္မျပင္ဆင္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဒီအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးဟာ ပ်က္စီးမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ စစ္ပဲြေတြ ထပ္ျဖစ္လာဦးမယ္ထင္ပါတယ္။

ေမး- ဥကၠ႒အေနနဲ႔ အစိုးရကို ဘယ္လိုမ်ားအႀကံျပဳခ်င္ပါသလဲ။

ေျဖ- RCSS အေနနဲ႔ MPC ဘက္ကိုလည္း အႀကံဉာဏ္ေပးထားတယ္။ ၿပီးေတာ့ တိုင္းရင္းသားအဖဲြ႕အစည္းေတြကိုလည္း အႀကံဉာဏ္ေပးထားတယ္။ ဘယ္လိုအႀကံဉာဏ္ေပးထားလဲဆိုေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလိုလားတယ္ဆို ႏွစ္ဖက္အေလွ်ာ့အတင္းေတြလုပ္မွ ျဖစ္ႏိုင္မယ္။ အေလွ်ာ့အတင္းေတြလုပ္ၿပီး တစ္ဖက္နဲ႔တစ္ဖက္ ေဆြးေႏြးမွျဖစ္ႏိုင္မယ္။ အကယ္၍ ဆက္ၿပီးတင္းမာေနဦးမယ္ဆိုရင္ တိုက္ပဲြေတြက ဆက္ျဖစ္ေနဦးမွာျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္လာခဲ့တာလည္း ႏွစ္ ၆၀ ၾကာလာခဲ့ၿပီး ဘာမွထူးျခားတိုးတက္မႈဆိုတာ မရွိခဲ့ဘူး။ အေျခအေနေတြဟာ ဘယ္အခ်ိန္ထိဆက္ၿပီး ဆိုးေနဦးမယ္ဆုိတာ မသိႏိုင္ေသးဘူး။ အကယ္၍ ဆက္ၿပီးတင္းမာေနဦးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ တိုက္ပဲြေတြကထပ္ျဖစ္မယ္။

ေမး- စစ္မွန္တဲ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဖို႔ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပဲြေတြအျပင္ ဘာေတြမ်ားထပ္ၿပီး လိုအပ္ေသးတယ္လို႔ ထင္ပါသလဲ။

ေျဖ- ထာ၀ရၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာ ပထမအခ်က္အေနနဲ႔ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတခ်ထားတဲ့ မူေဘာင္လမ္းစဥ္အတိုင္း ဆက္လုပ္ရင္လည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ သမၼတက ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့ ပထမတစ္ျပည္လံုးအပစ္အခတ္ရပ္စဲၾကတယ္။ ႏိုင္ငံေရးမူေဘာင္ေတြ ေရးဆဲြၾကမယ္။ ေနာက္တစ္ခါ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပဲြကိုျပဳလုပ္မယ္ေပါ့။ အဲဒီလိုဆိုရင္ ထာ၀ရၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာ ျဖစ္လာမွာပါ။

ေမး- ဖဲြ႕စည္းပံုဥပေဒနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး RCSS ရဲ႕ သေဘာထားက ျပင္ဆင္မွာလား။ အသစ္ျပန္ေရးခ်င္တာလားခင္ဗ်။

ေျဖ- ဒီဥပေဒနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ RCSS ရဲ႕ဘက္က ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့ ေဆြးေႏြးမႈေတာ့ အေရးႀကီးတယ္။ ဒီဘက္ကေန အသစ္ေရးဆဲြမယ္ဆိုလည္း မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ အားလံုးပါ၀င္ေဆြးေႏြးၿပီး ျပင္ဆင္ဖို႔လိုပါတယ္။ အေရးႀကီးတာက စစ္မွန္တဲ့ဒီမိုကေရစီအုပ္ခ်ဳပ္မႈစနစ္ပဲ။ စစ္မွန္တဲ့ ဒီမိုကေရစီအုပ္ခ်ဳပ္မႈစနစ္အရဆိုရင္ အာဏာေတြက ျပည္သူေတြကို ခဲြေ၀ေပးရမယ္။ အခုအေျခအေနက ဒီမိုကေရစီအုပ္ခ်ဳပ္မႈစနစ္ မျဖစ္ေသးဘူး။ တပ္မေတာ္က အာဏာေတြကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားဆဲပဲ။

ေမး- ဖက္ဒရယ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ RCSS အေနနဲ႔ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားတာရွိလား။

ေျဖ- ဖက္ဒရယ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ RCSS ဘက္က ျပင္ဆင္မႈေတြရွိပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ကမၻာမွာလည္း ဖက္ဒရယ္မူဆိုတာ ႀကီးထြားလာေနပါၿပီ။ အေမရိကန္ရဲ႕ဥပေဒေတြကို ဥပမာယူၿပီးေတာ့ လုပ္ေနတာေတြရွိပါတယ္။

ေမး- လႊတ္ေတာ္မွာေတာ့ ဖက္ဒရယ္နဲ႔ပတ္သတ္လို႔ ဂ်ာမနီရဲ႕ဖက္ဒရယ္သေဘာမ်ဳိး ေျပာဆိုေနသံၾကားရပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ RCSS အေနနဲ႔ ဘယ္လိုျပင္ဆင္ထားတာလဲခင္ဗ်။

ေျဖ- သိပ္ေတာ့မကဲြျပားပါဘူး။ နည္းနည္းပဲကြာျခားတာပါ။ ဂ်ာမနီက ဥပမာပဲယူယူ၊ အေမရိကန္က ဥပမာပဲယူယူ အမ်ားႀကီးကြာျခားမႈသိပ္မရွိပါဘူး။

ေမး- တိုင္းရင္းသားအမ်ားစုေျပာေနၾကတဲ့ ဖက္ဒရယ္တပ္မေတာ္ကိစၥေပါ့။ ဖက္ဒရယ္တပ္မေတာ္ဆိုတာ တကယ္ျဖစ္လာမယ္လို႔ ယံုၾကည္လား။

ေျဖ- အဲဒီကိစၥ လြယ္ကူတဲ့ကိစၥမဟုတ္ဘူး။ ဖက္ဒရယ္တပ္မေတာ္ျဖစ္ဖို႔ တိုင္းရင္းသားေတြဘက္က ဦးေဆာင္သူေတြ၊ ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ၿပီးေတာ့ တပ္မေတာ္ဘက္က တပ္ဦးစီးခ်ဳပ္ေတြအခ်င္းခ်င္း အႀကိမ္ႀကိမ္ေဆြးေႏြးဖို႔ လိုေသးတယ္။ အခုေတာ့ တပ္မေတာ္ကို တိုင္းရင္းသားေတြက ယံုၾကည္မႈတအားႀကီး နည္းေနေသးတယ္။ အခု ယံုၾကည္မႈေတြ တည္ေဆာက္ဖို႔ အေရးတႀကီးလုိအပ္ေနပါေသးတယ္။ ဖက္ဒရယ္မူဆိုတာ အခ်င္းခ်င္းေပါင္းစည္းေနထိုင္ၾကတာပါ။ ေပါင္းစည္းမႈမျဖစ္ႏိုင္ေသးဘူးဆုိရင္ေတာ့ Federal Military (ဖက္ဒရယ္တပ္မေတာ္)ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ေသးဘူး။ အခုတပ္မေတာ္ရဲ႕ ရပ္တည္မႈအေပၚ အေျခခံၿပီးေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ျပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္ဆိုတာ ျဖစ္လာဖုိ႔ကိစၥမလြယ္ကူဘူး။ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ အကယ္၍ ဖက္ဒရယ္တပ္မေတာ္ျဖစ္မလာရင္ ၿပီးေတာ့တစ္ဖက္ကလည္း အခ်င္းခ်င္းအေလွ်ာ့အတင္းေတြလုပ္ၿပီး ေဆြးေႏြးၾက၊ အ၀င္အထြက္ေတြလုပ္ၿပီးေတာ့ အဆင္မေျပၾကဘူးဆိုေတာ့ စစ္ပဲြေတြ ဆက္ျဖစ္ေနဖို႔ပဲရွိတယ္။

ေမး- RCSS ကေရာ ျပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္နဲ႔ပတ္သက္လို႔ ျပင္ဆင္ထားတာ
ရွိပါသလား။

ေျဖ- ဖက္ဒရယ္စနစ္ ဖဲြ႕စည္းပံုအရ ဒီျပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္ရဲ႕မူေဘာင္ေပၚမွာ RCSS ဘက္ရဲ႕ သေဘာထားကိုပဲ ယူလို႔မရဘူး။ တပ္မေတာ္ရဲ႕သေဘာထားကိုပဲ ယူလို႔မရဘူး။ အားလံုး၀ိုင္းၿပီးေတာ့ တပ္မေတာ္ဘက္၊ တုိင္းရင္းသားေတြဘက္ အားလံုး၀ိုင္း၀န္းေဆြးေႏြးၿပီး ၀ိုင္း၀န္းလုပ္ေဆာင္မွရမယ္။ ထုိင္ၿပီးေဆြးေႏြးဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ RCSS ရဲ႕ သေဘာထားကိုပဲ ေျပာမယ္ဆိုရင္လည္း တပ္မေတာ္က လက္ခံမွာမဟုတ္ဘူး။ တပ္မေတာ္ကခ်ထားတဲ့ သေဘာထားကိုလည္း RCSS က လက္ခံႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး။ ညိႇယူဖို႔လိုပါတယ္။ စည္းလံုးမႈေပါ့။ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္က အတူတူလက္တဲြေလွ်ာက္ဖု႔ိလုိပါတယ္။ တစ္ဖက္သက္ေလွ်ာက္လို႔မရပါဘူး။ ႏွစ္ဖက္အတူတူလာၾကမွရမွာ။ အကယ္၍ တစ္ဖက္က တအားႀကီးတင္းမာၿပီးေတာ့ လုပ္ေနရင္လည္းမရဘူး။ အကယ္၍ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္က တအားႀကီးတင္းမာေနရင္ေတာ့ အပစ္အခတ္ေတြက ထပ္ၿပီးေတာ့ျဖစ္လာဦးမွာပဲ။

ေမး- ဟိုတစ္ေလာက ရွမ္းျပည္ေပါင္းစည္းညီၫြတ္ေရးေကာ္မတီ ဖဲြ႕တယ္ဆိုၿပီး ၾကားသိရပါတယ္။ SSPP/SSA ေပါ့ေလ။ ေျမာက္ပိုင္းရွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ဆိုရင္ SNLD ကို ႏိုင္ငံေရးဦးေဆာင္မႈက႑မွာ ထားတယ္။ အဲဒီေတာ့ RCSS အေနနဲ႔ေရာ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဘယ္လုိအစီအစဥ္ေတြနဲ႔ ဆက္သြားဖို႔ရွိလဲခင္ဗ်။

ေျဖ- ဖဲြ႕စည္းထားတဲ့ ရွမ္းျပည္ရဲ႕ UNSSC (ရွမ္းျပည္ညီၫြတ္ေရးေကာ္မတီ)က ရွမ္းျပည္ရဲ႕ကိုယ္စားျပဳၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးဖို႔ ရည္ရြယ္ပါတယ္။

ေမး- ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂ ႏွစ္လံုးလံုး UNODC ရဲ႕ စစ္တမ္းေတြအရ အစိုးရနဲ႔အပစ္ရပ္ထားတဲ့ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြရဲ႕ ေဒသေတြမွာ ဘိန္းနဲ႔မူးယစ္ေဆး၀ါး စိုက္ပ်ဳိးထုတ္လုပ္မႈက ပိုမ်ားလာတယ္လို႔ ေျပာထားတယ္။ ရွမ္းျပည္နယ္မွာဆိုလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ဘိန္းစိုက္ပ်ဳိးမႈအားလံုးရဲ႕ ၉၀ ရာခိုင္ႏႈန္းရွိတယ္ဆိုေတာ့ ဘယ္လိုေၾကာင့္ မ်ားလာလဲဆိုတာ သိခ်င္ပါတယ္ခင္ဗ်။

ေျဖ- ဒီမူးယစ္ေဆး၀ါးနဲ႔ ပတ္သက္တာကေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတက ျပည္သူလူထုရဲ႕တုိးတက္မႈေတြ၊ ဖံြ႕ၿဖဳိးမႈေတြ ဘာမွမလုပ္ေပးဘူး။ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတက ျပည္သူလူထုရဲ႕ တိုးတက္မႈေတြကို ဘာမွလုပ္မေပးဘူးဆိုရင္ေတာ့ ျပည္သူလူထုက အရာရာတိုင္းကို စိုက္ပ်ဳိးလာတာပါပဲ။ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတအေနနဲ႔ တပ္မေတာ္အေနနဲ႔က ဒီမူးယစ္ေဆး၀ါးေတြကို ႏွိမ္နင္းတယ္ဆိုၿပီး ျပည္သူလူထုရဲ႕ ဘိန္းစိုက္ခင္းေတြကို လုိက္ဖ်က္ဆီးတယ္ဆိုတာ နည္းလမ္းမမွန္ပါဘူး။ ဥပမာအေနနဲ႔ေပါ့၊ လူထုအေနနဲ႔က ကိုယ္စားခါနီးထမင္းပန္းကန္ကို အေ၀းကို လႊင့္ပစ္ခံလိုက္ရသလို ျဖစ္ေနတယ္။ ကိုယ္စားေနတဲ့ထမင္းကို ေကာက္ညႇင္းနဲ႔ လာလဲေပးရင္ကမွ စားေနရေသးတယ္။ အခု ျပည္သူလူထု ဘိန္းစိုက္ေနရတဲ့ကိစၥကလည္း အဲဒီလိုပါပဲ။ RCSS အေနနဲ႔က ဘိန္းခင္းေတြကို တိုက္ဖ်က္ဖို႔ မွန္ကန္တဲ့လမ္းစဥ္မူ၀ါဒေတြ ရွိပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတနဲ႔ လက္တဲြၿပီးေတာ့ လုပ္ခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ စစ္တပ္ဘက္က RCSS နဲ႔ ပူးေပါင္းဖို႔ လက္မခံဘူး။ ဘာေၾကာင့္ ပူးေပါင္းဖို႔လက္မခံတာလဲဆိုတာ သေဘာမေပါက္ဘူး။ အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားေပမယ့္ သေဘာထားေတြက မတိုက္ဆိုင္ၾကဘူး။

ေမး- စစ္ေဘးေရွာင္ဒုကၡသည္ေတြကို ေနရပ္ျပန္ပို႔ဖို႔ကိစၥကေရာ ဘယ္အေျခအေနရွိၿပီလဲခင္ဗ်။ ၿပီးခဲ့တဲ့ဇြန္လက ဥကၠ႒ႀကီးရဲ႕ ရန္ကုန္ခရီးစဥ္မွာေတာ့ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္က တပ္မေတာ္ရဲ႕ ျဖတ္(၄)ျဖတ္မူေၾကာင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံဘက္ တိမ္းေရွာင္ထြက္ေျပးခဲ့ရတဲ့ စစ္ေဘးေရွာင္ဒုကၡသည္ေတြကို ေနရပ္ျပန္ႏိုင္ေရး ပူးေပါင္းႀကိဳးပမ္းမယ္ဆိုၿပီး ဦးခြန္ထြန္းဦးနဲ႔ ပူးတဲြေၾကညာခ်က္ထုတ္တာ ေတြ႕ရပါတယ္။ အခု သူတို႔ ေနရပ္ျပန္ႏိုင္ေရး၊ ျပန္လည္ေနရာခ်ထားေရး ဘာေတြစတင္လုပ္ေပးေနၿပီလဲခင္ဗ်။

ေျဖ- ျပည္သူေတြကေတာ့ ေနရပ္ျပန္ခ်င္တဲ့ဆႏၵကေတာ့ အၿမဲရွိေနတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔က နယ္ေျမတည္ၿငိမ္မႈ၊ လံုၿခံဳမႈေပၚမွာ အပူအပင္ေတြရွိေနေသးတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ မျပန္ရဲၾကေသးတာ။ ထိုင္းဘက္မွာလည္း ျမန္မာျပည္က စစ္ေဘးဒုကၡသည္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနေသးတယ္။ အကယ္၍ စစ္ပဲြေတြထပ္ျဖစ္ေနဦးမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ျပည္သူေတြ လံုၿခံဳမႈမရွိေသးဘူး။ တုိက္ပဲြေတြထပ္ျဖစ္ေနဦးမယ္၊ စစ္ကူေတြ ေတာင္းေနဦးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ျပည္သူလူထုက ျပန္ရဲၾကမွာမဟုတ္ဘူး။

ေမး- ၂၀၁၂ ခုႏွစ္က RCSS ဖဲြ႕စည္းထားတဲ့ ရွမ္းေတာင္တန္းခ်ယ္ရီကုမၸဏီကေရာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြ စလုပ္ေနၿပီလားခင္ဗ်။

ေျဖ- လုပ္ငန္းေတြ ေလွ်ာက္ထားတာေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးပဲ။ အေကာင္ထည္ေဖာ္တာ ဘာမွမေဖာ္ႏိုင္ေသးဘူး။ သတၱဳတြင္းလုပ္ငန္းေတြလုပ္ဖို႔ ေလွ်ာက္လႊာေတြ တင္ထားတယ္။ အစိုးရဘက္က ခြင့္ျပဳခ်က္က်လာေပမယ့္ တပ္မေတာ္ဘက္က နယ္ေျမထဲ၀င္ဖို႔ ခြင့္မေပးဘူး။ အဲဒါေတြေၾကာင့္ ၾကန္႔ၾကာေနတယ္။ သမၼတဘက္ကေတာ့ ေနျပည္ေတာ္ကေနလည္း ခြင့္ျပဳေပးတယ္။ ရွမ္းျပည္နယ္အစိုးရဘက္ကလည္း ခြင့္ျပဳစာရတယ္။ စစ္တပ္ဘက္ကမရေတာ့ ၀င္လို႔မရဘူး။ သတၱဳပိုင္းေတြ၊ စီးပြားေရးပိုင္းေတြ လုပ္မယ္ဆိုရင္ လက္နက္ခ်မွ လုပ္ခြင့္ေပးမယ္ဆိုၿပီး မိုင္းတံုရဲ႕ဗ်ဴဟာမွဴးေအာက္ကေန သတင္းရတာေပါ့။ တာခ်ီလိတ္ဘက္မွာလည္း စိုက္ပ်ိဳးေရးလုပ္ဖို႔ ဧက ၂၅၀၀၀ ေတာင္းထားတယ္။ အစိုးရနဲ႔ ရွမ္းျပည္အစိုးရရဲ႕ ခြင့္ျပဳစာရတယ္။ ဒီဘက္ကေတာ့ ခြင့္ျပဳခ်က္မရဘူး။ စီးပြားေရးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ဘာမွလုပ္ခြင့္မရေသးဘူး။ အဲဒီေတာ့ ျပႆနာက တပ္မေတာ္ဘက္ကေန လာလာၿပီးေတာ့ ခံေနတယ္။ တပ္မေတာ္က ၾကားလာခံေနၿပီး မၿပီးႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ တပ္မေတာ္က အပစ္အခတ္မရပ္စဲခ်င္ဘူးလားလို႔ေတာင္ ေတြးမိတယ္။ အပစ္ရပ္တာ သမၼတဦးသိန္းစိန္ကရပ္ခ်င္ၿပီး တပ္မေတာ္ဘက္က မရပ္ခ်င္ဘူးလားလို႔ေတာင္ ထင္မိတယ္။

ေမး- တပ္မေတာ္နဲ႔ တိုင္းရင္းသားအဖဲြ႕ေတြၾကားမွာ ယံုၾကည္မႈေလ်ာ့နည္းေနတာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဘယ္လိုေျဖရွင္းရင္ရႏုိင္မယ္လို႔ အႀကံေပးခ်င္လဲခင္ဗ်။

ေျဖ- ဒီျပႆနာကို ေျဖရွင္းဖို႔ဆိုတာ ထပ္ကာထပ္ကာ ေဆြးေႏြးဖို႔လိုပါတယ္။ အ၀င္အထြက္ေတြလုပ္ဖို႔ ဆက္ဆံၾကဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ပုဂိၢဳလ္ခင္မွတရားမင္မယ္ဆိုတဲ့ စကားပံုလိုေပါ့။ အယံုအၾကည္န႔ဲလာမွာေပါ့။ အယံုအၾကည္မရွိရင္ ညီၫြတ္မႈဘယ္ရမလဲ။ ညီၫြတ္မႈမရွိရင္ ေပါင္းစည္းမႈဘယ္ရမလဲ။

ေမး- ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္ေတြမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ပါေစခ်င္သလား။ ပါ၀င္လာရင္ေရာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္ေတြအေပၚ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈရွိႏိုင္မယ္လို႔ ထင္ပါသလား။

ေျဖ- ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ကိစၥမွာ အရပ္ဘက္က အဖဲြ႕အစည္းေခါင္းေဆာင္ေတြ ပါ၀င္သင့္ပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ခ်န္လွပ္ထားလို႔လည္း မရပါဘူး။ သူက ျမန္မာႏုိင္ငံကို ဒီမိုကေရစီသယ္ေဆာင္လာတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းျဖစ္ပါတယ္။

ေမး- ျပည္တြင္းမွာ တိုက္ပဲြေတြေၾကာင့္ ေဒသခံတိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးေတြက ေနရပ္စြန္႔ခြာထြက္ေျပးၿပီး စစ္ေဘးေရွာင္ဒုကၡသည္စခန္းေတြနဲ႔ နယ္စပ္ေတြမွာ ေနထိုင္ေနၾကရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံက အထူးသျဖင့္ လူဦးေရမ်ားျပားတဲ့ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံလို ႏိုင္ငံျခားသားေတြက ျပည္တြင္းကို ၀င္လာၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ ရွမ္းျပည္နယ္မွာ ႏိုင္ငံျခားသားစိမ့္၀င္မႈက စိုးရိမ္ရတဲ့အေနအထားျဖစ္ေနၿပီလားခင္ဗ်။

ေျဖ- RCSS ထိန္းခ်ဳပ္ေဒသမွာေတာ့ ႏိုင္ငံျခားသား၀င္ေရာက္မႈကို တားျမစ္ပိတ္ပင္ထားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ စိုးရိမ္ရတဲ့အေျခအေနျဖစ္ပါတယ္။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသားေတြက ျမန္မာႏိုင္ငံထဲကို ၀င္လာၿပီးေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသားကတ္ေတြ ကိုင္ေဆာင္ထားတယ္။ ၿပီးေတာ့ ျပည္နယ္ထဲက ေျမေတြ၀ယ္ၿပီး ကိုယ္ပိုင္ေျမအျဖစ္ ေျပာင္းလဲလုပ္ကိုင္ၾကတယ္။ အဲဒါေတြကို စစ္ေဆးဖို႔ကေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္ဘက္က တာ၀န္ျဖစ္ပါတယ္။ ရွမ္းျပည္နယ္ထဲမွာဆုိရင္ က်ဳိင္းတံုဘက္ေတြ၊ မူဆယ္၊ နမ့္ခမ္းဘက္ေတြမွာဆိုရင္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသားေတြ၀င္လာၿပီး ေျမေတြ၀ယ္ထားတာေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။

ေမး- လက္ရွိရွမ္းျပည္နယ္ဟာ ႏုိင္ငံေရးအရဆိုရင္လည္း လက္နက္ကိုင္ေတြအမ်ားႀကီးနဲ႔ ႐ႈပ္ေထြးေနတယ္။ စီးပြားေရးမွာလည္း ေဒသခံေတြက စား၀တ္ေနေရးမေျပလည္လို႔ ဘိန္းစိုက္ပ်ဳိးေနရတာေတြ ရွိတယ္။ ပညာေရးမွာဆိုလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ စာတတ္ေျမာက္မႈအနည္းဆံုး ျပည္နယ္ေတြထဲမွာ ပါ၀င္ေနတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသားစိမ့္၀င္မႈလို လူမႈေရးျပႆနာေတြကလည္း ရွိေနတယ္။ အဲဒီလိုအေျခအေနမွာ ရွမ္းျပည္နယ္အတြက္ ဘယ္က႑ကို အရင္ဦးစားေပးေျဖရွင္းဖို႔လုိမယ္လို႔ ထင္သလဲခင္ဗ်။

ေျဖ- အဓိကက်တဲ့အခ်က္က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပဲ။ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈမရွိဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဘာမွလုပ္လို႔မရဘူး။ ရွမ္းျပည္နယ္တိုးတက္မႈ က်ဆင္းေနရတာလည္း တပ္မေတာ္ရဲ႕အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္ အၾကာႀကီးေနရတာနဲ႔ ျပည္တြင္းစစ္ေၾကာင့္ပါ။ ျပည္တြင္းစစ္ေတြေၾကာင့္ ရွမ္းျပည္နယ္မွာ တိုးတက္မႈက ဘာမွမရွိခဲ့ဘူး။ တုိက္ပဲြေတြျဖစ္၊ ပစ္ၾကခတ္ၾကဆိုေတာ့ ေျပးၾကေရွာင္ၾကပဲရွိေနေတာ့ တိုးတက္မႈဆိုတာ ဘယ္မွာရွာလို႔ရပါ့မလဲ။

အခုလိုေျဖၾကားေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

Credit To 7Day News Journal 
Read More »

၂၀၁၅ အလြန္ အက်ပ္အတည္းမ်ား Written by ပိုက္တင္

တကယ္ေတာ့ ၂၀၁၅ အလြန္မွာ ႀကံဳေတြ႕ႏိုင္တဲ့ သန္း ၆၀ ရဲ႕ အက်ပ္အတည္းဟာ အဲဒီအခ်ိန္က်မွ ႐ုတ္တရက္ ေပၚလာႏိုင္တဲ့ ျပႆနာမ်ား မဟုတ္ဘဲ ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းေျခာက္ဆယ္ ျမန္မာႏိုင္ငံေရး သမိုင္းမွာ လုံးဝ အေျခခံပါတယ္။ပါလီမန္ေခတ္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ျပႆနာမ်ားနဲ႔ အထူးသျဖင့္ ႏွစ္ ၅၀ အေမွာင္ေခတ္ရဲ႕ ဆိုးက်ဳိးမ်ားေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီသို႔ အကူးအေျပာင္းမွာ ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းရမယ့္ အခက္အခဲမ်ားသာ ျဖစ္ပါတယ္။ တပ္မေတာ္ရဲ႕ အခန္းက႑ဟာ အဲဒီ အက်ပ္အတည္းမ်ားကို ေျပလည္ေအာင္ ေျဖရွင္းဖို႔နဲ႔ ဒီမိုကရက္တိုက္ေဇးရွင္း ဆက္လက္ တည္တံ့ႏိုင္ဖို႔ အတြက္ လြန္စြာ အေရးပါေနတာ ေတြ႕ရပါတယ္။
လစ္ဘရယ္လိုက္ေဇးရွင္း ကာလလို႔ ေျပာႏိုင္တဲ့ အခုေ႐ြးေကာက္ခံ အစိုးရသစ္ ပထမငါးႏွစ္ သက္တမ္းဟာ ျပႆနာေတြ၊ စိန္ေခၚမႈေတြ မ်ားစြာ ႀကံဳေတြ႕ေနရေသာ္ျငား ၂၀၁၅ အလြန္ ဒုတိယေျမာက္ အစိုးရသစ္ကို ႏိုင္ငံသစ္ တည္ေဆာက္ေရး လက္ဆင့္ကမ္း ေပးႏိုင္ဖို႔က ေတာ္ေတာ္ႀကီး ေသခ်ာေနၿပီလို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ လက္ရွိအစိုးရက လမ္းေၾကာင္း ေျပာင္းသြားႏိုင္ေလာက္တဲ့ စိန္ေခၚမႈေတြကို ေက်ာ္လႊား ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ က်န္ေသးတဲ့ ၂ ႏွစ္ကာလမွာ ေနာက္ထပ္ အခက္အခဲေတြ ေပၚလာဖို႔ ရွိေနေသးေပမယ့္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ နီးလာတာ နဲ႔အမွ် အားလုံးရဲ႕ အာ႐ုံစိုက္မႈနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားဟာ ၂၀၁၅ ဆီကိုပဲ ေရာက္သြားေတာ့မွာ ျဖစ္တာေၾကာင့္ အခုႀကံဳေတြ႕ၿပီး ရသေလာက္ ခက္ခက္ခဲခဲ ေျဖရွင္းဖို႔ လိုမယ္ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။
ဒီေတာ့ အေျပာင္းအလဲကို စတင္ခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးေသာ အစိုးရ သက္တမ္းဟာ ေခ်ာေခ်ာေမြ႕ေမြ႕နဲ႔ အဆုံးသတ္ ႏိုင္ေတာ့မယ္လို႔ ေယဘုယ် ေကာက္ခ်က္ကို ဆြဲႏိုင္ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ဒုတိယေျမာက္ တာဝန္ယူရမယ့္ အစိုးရနဲ႔ လႊတ္ေတာ္မ်ား အတြက္ကေတာ့ အခုပထမ ငါးႏွစ္ကာလထက္ ပိုမိုၾကမ္းတမ္း ခက္ခဲမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအေျခအေနကို ႀကဳိတင္တားဆီးဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္သေလာက္ ရွိသလို ႀကဳိတင္ တြက္ဆၿပီး အေျဖရွာထား လို႔လည္း မရႏိုင္တာေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေတာ္နဲ႔ လူထုအတြက္ ၂၀၁၅ အလြန္ကာလဟာ မ်ားစြာ အေရးႀကီးပါေၾကာင္း အထူးတလည္ ေဖာ္ျပလိုရင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ဒုတိယေျမာက္ အစိုးရ သက္တမ္းမွာ စိန္ေခၚမႈေတြ ပိုႀကီးမားဖို႔နဲ႔ ျပႆနာေတြလည္း ပိုေျဖရွင္းရ ခက္ခဲဖို႔အတြက္ အဓိက အေၾကာင္းရင္းႀကီး ႏွစ္ခု ရွိပါတယ္။
(၁) NLD နဲ႔ တိုင္းရင္းသားပါတီမ်ား (အျပတ္အသတ္) landslide အႏိုင္ရရွိႏိုင္ျခင္း
(၂) ၂၀၁၅ အေပၚ လူထုေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား အလြန္ႀကီးမားျခင္းတို႔ ျဖစ္ပါတယ္။
လူထုဟာ လက္ရွိ အခ်ိန္အထိ အေျပာင္းအလဲရဲ႕အသီးအပြင့္ကို ထိထိေရာက္ေရာက္ ခံစားႏိုင္ျခင္း မရွိေသးပါဘူး။ လြတ္လပ္ခြင့္ တခ်ဳိ႕နဲ႔ ႏိုင္ငံရဲ႕ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖဳိးတိုးတက္မႈ အနည္းငယ္ ရရွိခဲ့ေပမယ့္ အထူးသျဖင့္ အေျခခံ လူတန္းစားေတြ အတြက္ အသက္႐ွဴ ေခ်ာင္ေလာက္တဲ့ အေနအထားကို မေရာက္ေသးပါဘူး။ ေနာက္တစ္ခုက မူေျပာင္း လူမေျပာင္း အေျခအေနကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ရွိလာတာက တစ္ေၾကာင္း၊ လက္ရွိသမၼတရဲ႕ ႐ိုးသား ႀကဳိးစားမႈကို လက္ခံအသိအမွတ္ ျပဳတာက တစ္ေၾကာင္းေၾကာင့္သာ စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႔ ေစာင့္ေနၾကတာ ျဖစ္ၿပီး ၂၀၁၅ မွာ အတိုက္အခံ တို႔ကို ပုံေအာဖို႔လည္း ျပင္ဆင္ထားၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ မူေျပာင္းတဲ့အျပင္ လူပါေျပာင္းဖို႔ ရည္မွန္းထားၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ အတိုက္အခံ ပါတီႀကီးနဲ႔ တိုင္းရင္းသား ပါတီမ်ားဟာ ေသခ်ာေပါက္ အႏိုင္ရၾကမွာ ျဖစ္ၿပီး လူထုကလည္း အဲဒီ အတိုက္အခံတို႔အေပၚ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အလြန္အကြၽံ ထားေနၾကတာေၾကာင့္ ၂၀၁၅ အလြန္မွာ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး ျပႆနာမ်ားကို ႀကီးႀကီး မားမား ရင္ဆိုင္ ႀကံဳေတြ႕ၾကရဖို႔က ေသခ်ာသေလာက္ ရွိေနပါတယ္။
(လုံးဝ အျပတ္အသတ္ အႏိုင္မယူသင့္ဘူးလို႔ အေျခအေန တစ္ရပ္မွာ ဆရာေအာင္ထြဋ္ ေျပာခဲ့ဖူးတာကို ဒီေနရာမွာ အမွတ္ရမိပါတယ္။)
၂၀၁၅ အလြန္မွာ ဘယ္ပါတီကပဲ အစိုးရ ဖြဲ႕သည္ျဖစ္ေစ၊ အဲဒီအစိုးရဟာ လူထုရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို အျပည့္အဝ ျဖည့္ဆည္း ေပးႏိုင္ဖို႔ အေျခအေနေတြက အခုခ်ိန္ထိ မရရွိေသးပါဘူး။ NLD ဟာ ေသခ်ာေပါက္ လႊတ္ေတာ္မ်ားကို အတိုင္းအတာ ႀကီးႀကီးမားမား လႊမ္းႏိုင္မွာ ျဖစ္ၿပီး အစိုးရ ဖြဲ႕ခြင့္လည္း ရဖို႔ ရွိေနပါတယ္။ ေဒၚစုသာ လႊတ္ေတာ္ အႀကီးအကဲ၊ ဒါမွမဟုတ္ အစိုးရ အႀကီးအကဲ ျဖစ္လာခဲ့ရင္ ေသခ်ာေပါက္ အက်ပ္အတည္းမ်ားကို ႀကီးႀကီးမားမား ရင္ဆိုင္ရမွာပါ။
(လႊတ္ေတာ္ အႀကီးအကဲ ျဖစ္ႏိုင္ေျခက မ်ားေနပါတယ္။ အျခားေသာ အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးသမား တစ္ေယာက္ကလည္း သမၼတ ျဖစ္လာႏိုင္ေျခ ရွိပါတယ္။ ၅၉ (စ) ေၾကာင့္ပါ။)
(၁) လူထုရဲ႕ လြတ္လပ္ခြင့္နဲ႔ လူမႈဘဝ ျမင့္မားလိုမႈ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား
(၂) တိုင္းရင္းသားတို႔ရဲ႕ တန္းတူညီမွ်ေရး အပါအဝင္ ဖြံ႕ၿဖဳိး တိုးတက္ေရးဆိုင္ရာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားဟာ ေဒၚစု ေခါင္းေပၚက်မယ့္ ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုးမ်ား ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။
အတိုက္အခံ ေခါင္းေဆာင္ဆီကေန လိုလားခ်က္ေတြ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ေသခ်ာေပါက္ရမယ္လို႔ လိုတာထက္ ပိုၿပီး ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကပါတယ္။ ေဒၚစုအေနနဲ႔က အဲဒီေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို ျငင္းဆိုဖို႔ ခက္ခဲမွာ ျဖစ္သလို အျပည့္အဝ ရရွိေအာင္ ျဖည့္ဆည္း ေပးႏိုင္ဖို႔ကလည္း လြယ္ကူလွမယ္ မဟုတ္ပါဘူး။
တိုင္းျပည္ကို ဦးေဆာင္ဦး႐ြက္ ျပဳၿပီး ဒီမိုကေရစီ ပီျပင္ေအာင္နဲ႔ စီးပြားေရးအရ လူတန္းေစ့ေအာင္ ဒုတိယေျမာက္ သက္တမ္း ငါးႏွစ္အတြင္း ျဖည့္ဆည္းေပးဖို႔၊ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေပးဖို႔ဆိုရင္ ေဒၚစု တစ္ေယာက္တည္းနဲ႔ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ႏိုင္ငံေတာ္ကို စီမံခန္႔ခြဲတဲ့ အလုပ္ဟာ Team Work ျဖစ္တယ္ဆိုတာ အထူးေျပာဖို႔ လိုမယ္မထင္ပါဘူး။ ေဒၚစုမွာ Team ေကာင္းေကာင္းတစ္ခု လိုအပ္ေနပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္ မွာလည္း ၂ ႏွစ္အတြင္း ျဖည့္ဆည္းထားဖို႔ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္တာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ကို ထိပ္ဆုံးကေန ေအာက္ေျခအထိ တာဝန္ယူခြင့္ ရတဲ့အခါ ေဒၚစုလည္း ခက္ခဲႏိုင္တာ ျဖစ္သလို လူထုလည္း က်ပ္တည္းႏိုင္ပါတယ္။
အခု စီမံခန္႔ခြဲမႈ ညံ့ဖ်င္းလို႔ လက္ရွိ အစိုးရရဲ႕ Team က မေကာင္းလို႔ တိုင္းျပည္ ႀကံဳေတြ႕ေနရတဲ့ ျပႆနာနဲ႔ ၂၀၁၅ အလြန္မွာ ေပၚေပါက္လာမယ့္ အခက္အခဲေတြက လုံးဝျခားနားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ လူထုရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား မတူညီျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီကိုလည္း ေဒၚစုက စံႏႈန္းျပည့္သာ စဥ္းစားတာ ျဖစ္ေလေတာ့ ၂၀၁၅ အလြန္မွာ အထူးသျဖင့္ တိုင္းရင္းသားတို႔က ေဒၚစုဆီကေန စံႏႈန္းျပည့္ ဒီမိုကေရစီကို ေသခ်ာေပါက္ ေတာင္းဆိုၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အသိပညာေရခ်ိန္ ျပႆနာ၊ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ က ပ်က္စီး ယိုယြင္းလာတဲ့ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး အေျခအေနမ်ား၊ ဖြံ႕ၿဖဳိး တိုးတက္ေရးကို ခ်က္ခ်င္း တြန္းတင္လို႔ မရႏိုင္တဲ့ အေျခအေန စတာေတြက ၂၀၁၅ အလြန္မွာ တာဝန္ယူမယ့္ အစိုးရနဲ႔ လႊတ္ေတာ္တို႔ကို ေဘးက်ပ္နံက်ပ္ ျဖစ္ေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
တစ္ဖက္မွာ တပ္မေတာ္နဲ႔ အတိုက္အခံတို႔ ရင္ၾကားေစ့ေရး တည္ေဆာက္ေနတဲ့ ကိစၥကလည္း ခရီးမေရာက္ ႏိုင္ေသးေလေတာ့ တပ္မေတာ္နဲ႔ လုံးလုံးပတ္သက္မႈ မရွိတဲ့ ပါတီကဖြဲ႕မယ့္ အစိုးရသစ္နဲ႔ တပ္အၾကား ဆက္ဆံေရးဟာ ေတာ္ေတာ္ သတိထားရမယ့္ အေနအထားကို ေရာက္လာေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္အစိုးရသစ္ အေနနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရးဆိုင္ရာ စိန္ေခၚမႈေတြကို အခုလက္ရွိ အစိုးရထက္ပိုၿပီး ခဲရာခဲဆစ္ ရင္ဆိုင္ ေျဖရွင္းရမွာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
ပါလီမန္စနစ္ မဟုတ္ေလေတာ့ ညြန္႔ေပါင္း အစိုးရဖြဲ႕ဖို႔ဆိုတာ ဥပေဒအရ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ သမၼတ ျဖစ္သူက ကက္ဘိနက္ ဖြဲ႕ရမွာပါ။ ကက္ဘိနက္ကို တျခားပါတီမ်ားက ပုဂၢဳိလ္မ်ား ခန္႔အပ္ဖြဲ႕စည္းလို႔ ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒါ ညြန္႔ေပါင္းအစိုးရ မဟုတ္ပါ။ ပါလီမန္စနစ္ မဟုတ္တာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ သမၼတနဲ႔ ဒုသမၼတ ေတြဟာလည္း မတူညီတဲ့ ပါတီမ်ားနဲ႔ တပ္မေတာ္က အမည္စာရင္းတင္တဲ့ ပုဂၢဳိလ္တို႔ ျဖစ္လာဖို႔ ရွိၿပီး ဒါလည္းညြန္႔ေပါင္း မဟုတ္ဘဲ အေျခခံဥပေဒ အရသာ ျဖစ္ပါတယ္။
၂၀၁၅ အလြန္မွာ အတိုက္အခံတို႔က (၅၉ (စ) ကို မျပင္ဆင္ႏိုင္ဘဲ) အႏိုင္ရတဲ့အခါ သမၼတေလာင္းအျဖစ္ လက္ရွိ သမၼတကို အႏိုင္ရ အတိုက္အခံပါတီက တင္သြင္း အဆိုျပဳလုပ္ဖို႔မ်ား ေျပာခဲ့ရင္..."
၂၀၁၅ အလြန္ အက်ပ္အတည္းမ်ား ေလ်ာ့ပါးသင့္သေလာက္ ေလ်ာ့ပါးဖို႔ အတြက္ ေလာေလာဆယ္ လုပ္သင့္တဲ့ အခ်က္ေတြ ရွိပါတယ္။ ေျပာရရင္ ၂၀၁၅ မတိုင္ခင္မွာ မ်ားမ်ားစားစား ေမွ်ာ္လင့္လို႔ မရႏိုင္တဲ့ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရး ထက္ေတာင္မွ အေရးပါတဲ့ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ အတိုက္အခံတို႔ အေနနဲ႔ ဒီအခ်က္ေတြကို စိတ္ဝင္စားဖို႔ သိပ္မ်ားမ်ား မေမွ်ာ္လင့္ေပမယ့္ ေဖာ္ျပသင့္လို႔ ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။
(၁) ေဒၚစုအေနနဲ႔ အနည္းဆုံး အသင့္အေနနဲ႔ လႊတ္ေတာ္မ်ားကို လႊမ္းမိုးႏိုင္ေတာ့မယ့္ အမ်ားဆုံး အစိုးရ ဖြဲ႕ႏိုင္ေတာ့မယ့္ ပါတီရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ မတိုင္ခင္ ၂ ႏွစ္တာ ကာလမွာ ျပည္တြင္းက ႏိုင္ငံေရး ကိစၥမ်ားနဲ႔ စီးပြားဖြံ႕ၿဖဳိး တိုးတက္ေရး ကိစၥမ်ားကို ႏိုင္ငံတကာမွာ သြားေရာက္ လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ ကိစၥမ်ားထက္ အမ်ားႀကီး ပိုၿပီးအေလးအနက္ ထားသင့္ အာ႐ုံစိုက္သင့္တဲ့ အခ်ိန္ကို ေရာက္ေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ၂၀၁၅ အလြန္မွာ ေသခ်ာေပါက္ အႏိုင္ရမယ့္ ပါတီဟာ အေျခအေန အရပ္ရပ္ကို အေကာင္းဆုံး အေနအထားရေနဖို႔ လုပ္ႏိုင္သေလာက္ အစြမ္းကုန္ ေဆာင္႐ြက္ထား သင့္ပါတယ္။
(၂) အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကိစၥမ်ားဟာလည္း ၂၀၁၅ အလြန္ကာလအတြက္ အထူးအေရးပါ တဲ့အတြက္ စစ္မွန္တဲ့ သေဘာဆႏၵနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး နယ္ပယ္မွာ က်င္လည္ေနၾကသူ အားလုံးက အခုထက္ အားသြန္ခြန္စိုက္ ပါဝင္ႀကဳိးပမ္းမယ္ ဆိုရင္ ၂၀၁၅ အလြန္မွာ ႏိုင္ငံ တည္ေဆာက္ေရး လမ္းေၾကာင္းက ေခ်ာ္ထြက္မသြားဖို႔ အမ်ားႀကီး အေထာက္အကူ ရေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
(၃) အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး လက္မွတ္ေရးထိုးရန္ ကိစၥကို အေျခခံၿပီး အားလုံးပါဝင္တဲ့ ႏိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲ တစ္ခုကို က်င္းပႏိုင္ဖို႔ အားလုံးက ႀကဳိးပမ္းသင့္ပါတယ္။ အဲဒီ ႏိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲမွာ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးကိစၥ ပါဝင္ရမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ အဓိက ျဖစ္သင့္တာက ၂၀၁၅ အလြန္ ႏိုင္ငံေတာ္ တည္ၿငိမ္ေရး ျဖစ္ပါတယ္။ အစိုးရ ဖြဲ႕စည္းေရးကို လက္ရွိ အာဏာရပါတီ၊ အတိုက္အခံ ပါတီႀကီး၊ တိုင္းရင္းသားပါတီမ်ား အပါအဝင္ ပါတီအားလုံးက ညႇိႏိႈင္း ေဆြးေႏြး သင့္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အာဏာရပါတီႀကီးနဲ႔ အတိုက္အခံ ပါတီတို႔ အစိုးရ ဖြဲ႕စည္းေရး ေယဘုယ် သေဘာတူညီမႈ (Consensus) တစ္စုံတစ္ရာ ရယူထားႏိုင္ရင္ အခုဒီေဆာင္းပါးမွာ အဓိက ေျပာခ်င္တဲ့ ၂၀၁၅ အလြန္ အက်ပ္အတည္းမ်ား ဆိုတာ ရွိလာေတာ့မွာ မဟုတ္တာ ေသခ်ာပါတယ္။
(ဒါေပမဲ့ အႏိုင္ရဖို႔ ေသခ်ာသေလာက္ ရွိေနတဲ့ အတိုက္အခံ ပါတီႀကီး အေနနဲ႔လည္း ဒီလို Consensus မ်ဳိးကို စိတ္ဝင္စားလာႏိုင္ဖို႔ အခြင့္အလမ္း ဟာလည္း အလြန္တရာ နည္းပါးလွတာေၾကာင့္ ၂၀၁၅ အလြန္မွာ ဒီမိုကေရစီ တည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းစဥ္ႀကီးကို ၿခိမ္းေျခာက္မယ့္ စိန္ေခၚမႈေတြကို ေရွာင္လႊဲႏိုင္ဖို႔ရာလည္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ နည္းပါးလွပါတယ္။
(၄) ၂၀၁၅ အလြန္ လႊတ္ေတာ္မ်ားမွာ အႏိုင္ရ အတိုက္အခံ အမတ္မ်ားနဲ႔ တပ္မေတာ္သား လႊတ္ေတာ္ အမတ္မ်ား အေကာင္းဆုံး လုပ္ေဖာ္ ကိုင္ဖက္ေတြ ျဖစ္ဖို႔ ဘယ္လို လုပ္ကိုင္ ေဆာင္႐ြက္ရင္ အေကာင္းဆုံး ျဖစ္မယ္ဆိုတာ အခုကတည္းက ႀကဳိတင္ ျပင္ဆင္သင့္ပါၿပီ။ တပ္မေတာ္သား ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကို ၂၀၁၅ ဒုတိယလႊတ္ေတာ္ သက္တမ္း ကာလအတြင္းမွာ လႊတ္ေတာ္ထဲက ဖယ္ရွားေရး ကိစၥကို ေလာေလာဆယ္ မစဥ္းစားေသးဘဲ အလုပ္အတူတူ လုပ္ဖို႔ ႀကဳိတင္ ျပင္ဆင္ျခင္းက ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အက်ဳိးမ်ား ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။
၂၀၁၅ အလြန္မွာ အတိုက္အခံတို႔က (၅၉ (စ) ကို မျပင္ဆင္ႏိုင္ဘဲ) အႏိုင္ရတဲ့အခါ သမၼတေလာင္းအျဖစ္ လက္ရွိ သမၼတကို အႏိုင္ရ အတိုက္အခံပါတီက တင္သြင္း အဆိုျပဳလုပ္ဖို႔မ်ား ေျပာခဲ့ရင္ အားလုံးက ဝိုင္းၿပီး ေလွာင္ေျပာင္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီမိုကေရစီ ေျပာင္းလဲေရး ျဖစ္စဥ္ဟာ လမ္းေၾကာင္းေပၚမွာပဲ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ ဆက္ရွိေနဖို႔ ဆိုရင္ ဒီအခ်က္ဟာ ေရြးခ်ယ္စရာေတြထဲက စဥ္းစားသင့္တဲ့ တစ္ခ်က္ ျဖစ္တယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ ဦးေႏွာက္ အလုပ္ေပးဖို႔ အလြန္ေကာင္းတဲ့ ေရြးခ်ယ္စရာမို႔ ဘယ္သူမွ ေ႐ြးမယ့္နည္းလမ္း မဟုတ္ေပမယ့္ ေဖာ္ျပ လိုက္ပါတယ္။ အတိုက္အခံတို႔ ဘက္မွာ လက္ရွိ အေနအထားအရ ေဒၚစုကလြဲရင္ သမၼတေလာင္း အျဖစ္ အမည္စာရင္းတင္ဖို႔ ထင္းခနဲ လင္းခနဲ ျမင္သာတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ တစ္ေယာက္တေလမွ် မျမင္မိေသးေၾကာင္း ေဖာ္ျပလိုပါတယ္။ ဒါဟာ အတိုက္အခံေတြ ေဒၚစုကလြဲရင္ ဘယ္သူမွ အရည္အေသြး မမီဘူးလို႔ ေျပာလိုျခင္း မဟုတ္ဘဲ အရည္အေသြးအျပင္ ၾသဇာလႊမ္းမိုးႏိုင္မႈ လူထု၊ ခ်စ္ခင္ေလးစားမႈ အစရွိေသာ အသြင္ကူးေျပာင္းေရး ကာလအတြက္ အျခားအေရးပါတဲ့ အခ်က္မ်ားကို ထည့္သြင္း စဥ္းစားရန္ လိုအပ္တယ္လို႔ ယူဆေသာေၾကာင့္သာ ျဖစ္ပါတယ္။
(လက္ရွိ အာဏာရ ပါတီဘက္မွာလည္း ဦးသိန္းစိန္က လြဲရင္ လူထု တေလးတစား လက္ခံေလာက္တဲ့ ပုဂၢဳိလ္ မရွိသေလာက္ ရွားပါတယ္။ သူရဦးေရႊမန္းလည္း ပါတီေက်ာေထာက္ ေနာက္ခံနဲ႔ ဆိုရင္ ပါတီကိုယ္၌က ႏိုင္ဖို႔ အခြင့္အလမ္း နည္းေနတာေၾကာင့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ နည္းလြန္းပါတယ္။)
ဒါေပမဲ့ ေဆာင္းပါး အစပိုင္းမွာ ေျပာခဲ့သလိုပါပဲ။ တပ္မေတာ္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး အခန္းက႑က ၂၀၁၅ အလြန္ကာလအတြက္ အေရးပါေနတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒီေနရာမွာလည္း ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းကို အလ်င္အျမန္ ဖယ္ရွားေရးကို လုပ္မယ္ဆိုရင္ အေလးအနက္ ထည့္သြင္း စဥ္းစားသင့္တဲ့ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ လက္ရွိ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ မကိုက္ညီေသးတဲ့ အေျခခံဥပေဒသည္ လည္းေကာင္း၊ အေျခခံဥပေဒအရ တပ္မေတာ္ရဲ႕ က႑သည္ လည္းေကာင္း ဒီမိုကေရစီ ေခ်ာေခ်ာေမာေမာ ေပၚထြန္းေရးအတြက္ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္း အေရးပါေနတဲ့အျပင္ အေျခခံဥပေဒနဲ႔ တပ္မေတာ္ကပဲ သန္း ၆၀ ေသာ လူထု ရင္ဆိုင္ၾကရမယ့္ အခက္အခဲမ်ားကို ေက်ာ္လႊားႏိုင္ဖို႔၊ အတိုက္အခံတို႔ကပါ အားျပဳသင့္တဲ့ အေနအထား ျဖစ္လာႏိုင္႐ုံမကဘဲ ဒီမိုကေရစီ ခိုင္မာစြာ ေပၚထြန္း တည္တံ့ႏိုင္ေရးအတြက္ တစ္နည္းတစ္လမ္း အာမခံခ်က္ ျဖစ္ေနပါေၾကာင္း (လက္မခံႏိုင္သူ အမ်ားအျပားရွိမွန္း သိလ်က္နဲ႔ပဲ) အားလုံးကို ေလးစားစြာ တင္ျပလိုက္ရပါတယ္။
Credit To The Voice Weekly 
Read More »

နံရံတိုင္းတြင္ နားမ်ား ထားသင့္၊ မထားသင့္ Written by ေအာင္ဘုိဘုိရွိန္

တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး ညြန္ၾကားေရးမွဴးေဟာင္းႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ခင္ညြန္႔က ၿပီးခဲ့သည့္ ႏွစ္ပတ္ခန္႔က ျပဳလုပ္ေသာ စာအုပ္ မိတ္ဆက္ပြဲ တစ္ခုတြင္ အမ်ဳိးသား ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႕ ျပန္ဖြဲ႕သင့္ေၾကာင္း ေျပာဆိုလိုက္သည္။
သူတပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး အႀကီးအကဲအျဖစ္ တာဝန္ယူစဥ္က ‘နံရံတိုင္းတြင္ နားမ်ား ရွိေနသည္’ ဟု ၎၏ ေထာက္လွမ္းေရးတပ္ဖြဲ႕ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို ရည္႐ြယ္၍ ေျပာၾကားခဲ့ဖူးသည္။
ယင္းသို႔ ေျပာဆိုခ်က္မွာ အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးသမားတို႔၏ လုပ္ငန္းမ်ားကို အၿမဲမျပတ္ ေထာက္လွမ္းေနေၾကာင္း သတိေပးခ်က္လည္း ျဖစ္ခဲ့သည္။

ျပန္ဖြဲ႕မည့္ ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕သည္ အစိုးရ အဆက္ဆက္၏ လုပ္႐ိုးလုပ္စဥ္ ျဖစ္ေသာ အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ား၏ လုပ္ငန္းစဥ္တို႔ကို စဥ္ဆက္မျပတ္ ေထာက္လွမ္းေနၿပီး အစိုးရ လက္ကိုင္တုတ္အျဖစ္ ေရာက္သြားမည္ကို အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားႏွင့္ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္အခ်ဳိ႕ စိုးရိမ္ၾကသည္။

အခ်ဳိ႕ကမူ ျပန္ဖြဲ႕သင့္ေၾကာင္း ေထာက္ခံၾကသည္။
“ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံရယ္လို႔ ရွိရင္ ေထာက္လွမ္းေရး ဆိုတာလည္း ရွိရမယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ လုံၿခံဳေရးကို ကာကြယ္ေပးဖို႔နဲ႔ တျခားႏိုင္ငံေတြက အဖ်က္ရန္ကို ကာကြယ္ ေပးဖို႔အတြက္ ရွိရမယ္” ဟု အမ်ဳိးသား လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ဦးဖုန္းျမင့္ေအာင္က မွတ္ခ်က္ျပဳသည္။

အခ်ဳိ႕လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကမူ သတင္းတပ္ဖြဲ႕ (Special Branch)၊ စီအိုင္ဒီ (Criminal Investigation Depart ment)၊ စစ္ဘက္ဆိုင္ရာ စုံစမ္း ေထာက္လွမ္းေရး အထူးတပ္ဖြဲ႕ (စရဖ)၊ အၾကမ္းဖက္မႈ ႏွိပ္နင္းေရး တပ္ဖြဲ႕ႏွင့္ ေထာက္လွမ္းေရး သတင္းေပးမ်ားကို ဖြဲ႕ထားၿပီး ျဖစ္သည့္ အတြက္ ေနာက္ထပ္ ျပန္ဖြဲ႕ရန္ မသင့္ေၾကာင္း ကန္႔ကြက္ၾကသည္။
“အစိုးရကို ဆန္႔က်င္တဲ့ ႏိုင္ငံသားေတြကို ရန္သူေတြကို ဖမ္းဆီးေဖာ္ထုတ္ အတြက္ပဲ အလုပ္လုပ္ေနၾကတယ္။ အရင္ကလည္း ဒီလိုပဲ။ အခုလည္းဒီလိုပဲ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြကိုေတာင္ အေသးစိတ္ ေထာက္လွမ္းေနတာေတြ ရွိေနတယ္” ဟု ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ဦးရဲထြန္းက ၎ရင္ဆိုင္ေနရသည့္ ေထာက္လွမ္းေရး တပ္ဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေျပာျပသည္။

၁၉၈၈ ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပုံ အၿပီးတြင္ တပ္မေတာ္က အာဏာသိမ္းၿပီးေနာက္ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းအဖြဲ႕ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ေက်ာ္ေဆြႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ညြန္တို႔ ဦးေဆာင္ကာ ျပန္လည္ ဖြဲ႕စည္းၿပီးေနာက္ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (NLD) ႏွင့္ အျခားအတိုက္အခံ ပါတီမ်ား၏ လုပ္ငန္းစဥ္ မွန္သမွ်ကို မျပတ္ ေထာက္လွမ္းခဲ့ၿပီး အတိုက္အခံ အမ်ားစုကုိ ပုဒ္မရွာ ဖမ္းဆီး ေထာင္ခ်ခဲ့သည္။

၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္မွ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္အတြင္း တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕က ႏိုင္ငံေရး တက္ႂကြ လႈပ္ရွားသူမ်ားႏွင့္ အတိုက္အခံ ပါတီဝင္ ရာခ်ီ၍ ဖမ္းဆီး ေထာင္ခ်မႈမ်ား၊ စစ္ေၾကာေရး ျပဳလုပ္ေနစဥ္ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္ဟု ႏိုင္ငံတကာ လူ႔အခြင့္အေရး တက္ႂကြ လႈပ္ရွားသူမ်ားက ေဝဖန္ခဲ့ၾကသည္။

ထိုႏွစ္ပိုင္းအတြင္း တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရးႏွင့္ အမ်ဳိးသား ေထာက္လွမ္းေရးတို႔က အက်ယ္ခ်ဳပ္ခ်၊ ဖမ္းဆီးခဲ့သည့္ NLD ပါတီ ေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္ေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ဦးဝင္းတင္တို႔ အပါအဝင္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား အေရအတြက္ ေထာင္ခ်ီ ရွိသည္ဟု ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရး အဖြဲ႕မ်ားက ဆိုေသာ္လည္း စာရင္းမည္မွ် ရွိသည္ကို ယေန႔တိုင္ ထုတ္ျပန္ႏိုင္ျခင္း မရွိေသးေပ။

ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ လက္ထက္တြင္မွ အမ်ဳိးသား ေထာက္လွမ္းေရး၊ စစ္ဘက္ဆိုင္ရာ စုံစမ္းစစ္ေဆးေရး တပ္ဖြဲ႕၊ အထူးသတင္း တပ္ဖြဲ႕တို႔ အဖြဲ႕က ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္အတြင္း ဖမ္းဆီးထားသည့္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၁၃၀၀ ေက်ာ္ကို ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ခင္ညြန္႔ ညြန္ၾကားေရးမွဴးအျဖစ္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ေနသည့္ အမ်ဳိးသား ေထာက္လွမ္း တပ္ဖြဲ႕ကို ၂၀၀၄ ခုႏွစ္တြင္ ႏိုင္ငံေတာ္ ေအးခ်မ္း သာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖဳိးေရးေကာင္စီ အစိုးရက ဖ်က္သိမ္းလိုက္ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ညြန္႔ အပါအဝင္ ေထာက္လွမ္းေရး တပ္ဖြဲ႕၏ ေခါင္းေဆာင္မ်ား ျဖစ္ေသာ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ လွေအာင္၊ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ေက်ာ္ဟန္၊ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ သန္းထြန္း၊ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ျမင့္ေဇာ္၊ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ေက်ာ္သိန္း၊ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ သိန္းေဆြႏွင့္ ဗိုလ္မွဴးႀကီး ခင္ေအာင္၊ ဗိုလ္မွဴးႀကီး စန္းပြင့္ ဗိုလ္မွဴးႀကီး ျမင့္ေအာင္ေက်ာ္ တို႔ကို ဖမ္းဆီး အေရးယူခဲ့သည္။

ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ သိန္းေဆြႏွင့္ ဗိုလ္မွဴးႀကီး ခင္ေအာင္ အပါအဝင္ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး အရာရွိႀကီး ၃၈ ဦးကို အက်င့္ပ်က္ ျခစားမႈမ်ားႏွင့္ အမႈဖြင့္ၿပီး ေထာင္ဒဏ္ ႏွစ္ ၂၀ မွ ႏွစ္ ၁၀၀ ေက်ာ္ ျပစ္ဒဏ္မ်ား အသီးသီး ခ်မွတ္ခဲ့သည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း ႏိုင္ငံေတာ္ လုံၿခံဳေရးအတြက္ ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕အစည္းမ်ားကို ဖြဲ႕စည္း ခဲ့ေသာ္လည္း ၁၉၈၀ ျပည့္ႏွစ္ႏွင့္ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္တို႔တြင္ ႏွစ္ႀကိမ္တိုင္တိုင္ ဖ်က္သိမ္းခဲ့သည္။

ယင္းေနာက္ပိုင္းတြင္ အမ်ဳိးသား ေထာက္လွမ္းေရး တပ္ဖြဲ႕ကို ဖ်က္သိမ္းၿပီးေနာက္ စစ္ဘက္ဆိုင္ရာ စုံစမ္းေထာက္လွမ္းေရးတပ္ဖြဲ႕ (စရဖ) ႏွင့္ ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးဌာန လက္ေအာက္ခံ အထူးသတင္းတပ္ဖြဲ႕ (Special Branch)၊ အၾကမ္းဖက္မႈ ႏွိမ္နင္းေရး တပ္ဖြဲ႕ကို ေထာက္လွမ္းေရးအတြက္ အသုံးရန္ ျပန္လည္ ဖြဲ႕စည္းခဲ့ေၾကာင္း အထူးသတင္းတပ္ဖြဲ႕(Special Branch) တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ေနသူ တစ္ဦးကဆိုသည္။

ယင္းအဖြဲ႕မ်ား ရွိေနျခင္းေၾကာင့္ ေထာက္လွမ္းေရးတပ္ဖြဲ႕ ေနာက္တစ္ဖြဲ႕ကို ထပ္မံ မဖြဲ႕သင့္ေၾကာင္း ႏိုင္ငံေတာ္ လုံၿခံဳေရးအတြက္ တပ္မေတာ္ႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရဲတပ္ဖြဲ႕တို႔ ရွိေနေသာေၾကာင့္ အမ်ဳိးသား ေထာက္လွမ္းေရး တပ္ဖြဲ႕ ဖြဲ႕ရန္ မလိုအပ္ေၾကာင္း ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ တစ္ဦးျဖစ္ၿပီး အမ်ဳိးသား ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႕၏ ဖမ္းဆီးမႈကို ခံခဲ့ရသူ ဦးျမေအးက ဆိုသည္။
“အမ်ဳိးသား လုံၿခံဳေရးအတြက္ အဖြဲ႕အစည္း တစ္ခုကေတာ့ ရွိသင့္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုလည္း တပ္မေတာ္နဲ႔၊ ရဲတပ္ဖြဲ႕ ရွိေနတာပဲ။ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး ဆိုတဲ့အဖြဲ႕က ဒီႏိုင္ငံမွာ ေကာင္းက်ဳိး သိပ္ေပးတာ မဟုတ္ဘူး” ဟု ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီး အစိုးရအဖြဲ႕ဝင္ ရခိုင္ တိုင္းရင္းသားေရးရာ ဝန္ႀကီး ဦးေဇာ္ေအးေမာင္က ၎၏ အျမင္ကို ေျပာျပသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အစိုးရ အဆက္အဆက္ ေထာက္လွမ္းေရး တပ္ဖြဲ႕မ်ား ဖြဲ႕စည္း ခဲ့ေသာ္လည္း လာဘ္စားမႈမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရးတြင္ ဝင္ေရာက္ ေႏွာင့္ယွက္မႈ မ်ားေၾကာင့္ ျပန္လည္ ဖ်က္သိမ္းခဲ့ရေၾကာင္း၊ ထိုအေျခအေနတြင္ ျပည္သူမ်ား အေပၚသာ ဝန္ပိလာၿပီး ေထာက္လွမ္းေရး ေၾကာက္ရေသာ အေျခ အေနျဖင့္ ေနထိုင္ခဲ့ရေၾကာင္း ၎ကဆိုသည္။
“လြတ္လပ္စြာ လႈပ္ရွားေနတဲ့ ဒီမိုကေရစီ ေျပာင္လဲေရးကို ထိခိုက္လာႏိုင္ တယ္” အမ်ဳိးသား ေထာက္လွမ္းေရး တပ္ဖြဲ႕ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ၎က ယင္းသို႔ မွတ္ခ်က္ ျပဳသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ စစ္ဘက္ အရပ္ဘက္ ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕အစည္းမ်ား မျဖစ္မေန ထားရွိရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း အဆိုပါ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားကို ဒီမိုကေရစီ ဖခင္ႏိုင္ငံႀကီးမ်ားျဖစ္ေသာ ၿဗိတိန္၊ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု တို႔တြင္လည္း ထားရွိေၾကာင္း ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ၏ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ဦးရဲထြဋ္က ေျပာၾကားသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ေထာက္လွမ္းေရး တပ္ဖြဲ႕မ်ားကို အေျခခံဥပေဒတြင္ ေဖာ္ျပထားေသာ ႏိုင္ငံသားမ်ား မူလအခြင့္အေရး မ်ားကို မထိခိုက္ေစဘဲ ႏိုင္ငံေတာ္ လုံၿခံဳေရးကို လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ရန္ ဖြဲ႕စည္းထားေၾကာင္း ၎က ထပ္ေလာင္း ေျပာၾကားသည္။

ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ၏ ေျပာေရးဆိုခြင့္ ရွိသူ ဦးရဲထြဋ္က ယင္းသို႔ ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕မ်ားက ႏိုင္ငံသားမ်ား၏ မူလအခြင့္အေရးကို မထိခိုက္ေစဘဲ လုပ္ေဆာင္မည္ဟု ဆိုေသာ္လည္း ေလာေလာဆယ္တြင္ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကိုပင္ အေသးစိတ္ မ်က္ျခည္မျပတ္ ေထာက္လွမ္း ေနေသးေၾကာင္း ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ဦးရဲထြန္းက ဆိုသည္။
“တကယ္ သူတို႔အေနနဲ႔ Reform (ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး) လုပ္ေနတာ မွန္တယ္ဆိုရင္ သမၼတ အပါအဝင္ အစိုးရ အဖြဲ႕ဝင္ေတြက တရားဝင္ ေၾကညာရမယ္။ ျပည္သူေတြ အေၾကာက္အ႐ြံ႕ မရွိဘဲသြားလာ လႈပ္ရွားႏိုင္ေအာင္လို႔” ဟု ၎က မွတ္ခ်က္ျပဳသည္။

အမ်ဳိးသား လုံၿခံဳေရးအတြက္ ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕အစည္းေတြ ထပ္ဖြဲ႕သင့္ မဖြဲ႕သင့္ဆိုေသာ အခ်က္ကို လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊ အတိုက္အခံ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား ေတာင္းဆိုေနေသာ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္မႈႏွင့္ ခ်ိတ္ဆက္ စဥ္းစားရန္ လိုအပ္မည္ ျဖစ္ၿပီး ကမာၻ႔ ထိပ္တန္း ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံမ်ား၏ ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕အစည္းမ်ားသည္ အရပ္ဘက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး တာဝန္ရွိသူမ်ား၏ ေအာက္တြင္သာ ရွိေၾကာင္း ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး သုံးသပ္ ေဆာင္းပါမ်ား ေရးသားေနသူ ေနသန္ေမာင္က သုံးသပ္သည္။
“ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ႏိုင္မွ စစ္မွန္တဲ့ အရပ္ဘက္ အစိုးရတစ္ခုအျဖစ္ ရပ္တည္လာႏိုင္မွာ။ အဲ့ဒါမွလည္း အရပ္ဘက္ အစိုးရ အဖြဲ႕ရဲ႕ အရပ္ဘက္အစိုးရ အရာရွိေတြ လက္ေအာက္မွာရွိတဲ့ ေထာက္လွမ္းေရး တစ္ရပ္ ျဖစ္လာႏိုင္မွာပါ” ဟု ၎ကဆိုသည္။

လက္ရွိ ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ လုံၿခံဳေရးဆိုင္ရာ စြမ္းေဆာင္ရည္မွာ အားနည္းလ်က္ ရွိေၾကာင္း ပဋိပကၡမ်ား ဗုံးကြဲမႈမ်ားကို စုံစမ္း ေထာက္လွမ္းႏိုင္မႈ မရွိေၾကာင္း ၎ကထပ္ေလာင္း ေျပာၾကားသည္။
“ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရရင္ အခု ေထာက္လွမ္းေရးေတြက လုံၿခံဳေရးအတြက္ ဘယ္လိုမွ အေထာက္အကူ မျဖစ္ေသးဘူး။ အခ်င္းခ်င္း ခ်ိတ္ဆက္ ေဆာင္႐ြက္မႈေတြလည္း မေတြ႕ရဘူး” ၎၏ အျမင္ကိုရွင္းျပသည္။
မည္သို႔ပင္ ျဖစ္ေစကာ အမ်ဳိးသား ေထာက္လွမ္းေရး တပ္ဖြဲ႕ ျပန္ဖြဲ႕သင့္ မဖြဲ႕သင့္ကို လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား အၾကားတြင္ပင္ သေဘာထား မတူညီမႈမ်ား ရွိေနေသးသည္။

သို႔ေသာ္ ႏိုဝင္ဘာလအတြင္း က်င္းပေသာ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝးတြင္ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ ပါတီသစ္ပါတီမွ တိုင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ဦးေက်ာ္က ႏိုင္ငံေတာ္ လုံၿခံဳေရးႏွင့္ အၾကမ္းဖက္မႈ အႏၲရာယ္မွ ကာကြယ္ရန္ အမ်ဳိးသား ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕ အျမန္ဆုံး ျပန္ဖြဲ႕သင့္ေၾကာင္း အဆိုတင္သြင္း တင္ခဲ့ၿပီး ယင္းအဆိုကို တိုင္းေဒသႀကီး အစိုးရမွ တစ္ဆင့္ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္သို႔ တင္ျပေပးမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း တိုင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ ဦးစိန္တင္ဝင္းက ေျပာၾကား ခဲ့သည္။

ထိုေၾကာင့္ ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႕ ျပန္ဖြဲ႕မည္ဆိုေသာ သတင္းမ်ား က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ထြက္ေပၚလာၿပီး ယခင္ အစိုးရကဲ့သို႔ အတိုက္အခံမ်ား၏ လႈပ္ရွားမႈကို ‘နံရံတိုင္းတြင္ နားမ်ား ရွိေနသကဲ့သို႔’ စုံစမ္းေထာက္ လွမ္းေနမည္ကို လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား အပါအဝင္ အတိုက္အခံ ပါတီမ်ားႏွင့္ အရပ္ဘက္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားအၾကား အတိတ္၏ အရိပ္မည္း ရွိေနေသးသည္။

“ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕အစည္းေတြရဲ႕ Image (ပုံရိပ္) က ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို ပ်က္ေနပါတယ္။ ေထာက္လွမ္းေရး ဆိုတာနဲ႔ အစိုးရ ဆန္႔က်င္သူ ဒီမိုကေရစီ ေဖာ္ေဆာင္ေရးအတြက္ လြတ္လပ္စြာ လႈပ္ရွားသူေတြကို ဖမ္းဆီး ႏွိမ္ႏွင္းတဲ့ သူေတြလို႔လည္း ျပည္သူအမ်ားစုက ျမင္ၾကတယ္” ဟု ေနသန္ေမာင္က ဆိုသည္။
Credit To The Voice Weekly
Read More »

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၿမ ဧ။္ စည္းလံုးၿခင္း မိန္႕ခြန္း အပိုင္းအစ ===========================

““ရန္သူဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔အခ်င္းခ်င္း အိုးမဲသုတ္ၿပီး ျပန္တိုက္ခိုင္းခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အခ်င္းခ်င္းတိုက္ရင္ ဘယ္သူခံရမလဲ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကရင္ေတြပဲခံရတာပဲ”” ဒီေကဘီအိုက ေကအင္(န္)ယူႏွင့္ မဆိုင္ေတာ့ေၾကာင္း ေၾကညာထားၿပီး ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ ေကအင္(န္)ယူ အဖြဲ႕တစ္ခုလံုးရွိ ဆက္သြယ္ေရး စက္မ်ား သို႔ ေပးပို႔ေသာ မိန္႔ခြန္းအျပည့္အစံုမွာ ေအာက္ပါ အတိုင္းျဖစ္သည္- ၂၇၃၄ ခုႏွစ္ ျပာသိုလဆန္း(၁)ရက္၊ ၁၉၉၅ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ(၁)၊ ကရင္ႏွစ္သစ္ကူးေန႔တြင္ ေကအင္(န္)ယူ ကရင္အမ်ဳိးသား အစည္းအ႐ံုး ဥကၠ႒ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေစာဘိုျမ၏ ႏွစ္သစ္ကူးမိန္႔ခြန္း။ ၁၉၄၉ ခုႏွစ္၊ ေတာ္လွန္ေရး စတင္ခ်ိန္မွစၿပီး တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့တာဟာ (၄၆)ႏွစ္ ၾကာရွည္ခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္မွာ တညီတညြတ္တည္း ရွိခဲ့သလို လြတ္ေျမာက္ေရး ရတဲ့အထိ ဆက္ၿပီး ေကအင္(န္)ယူ အစည္းအ႐ံုးရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မႈ ေအာက္မွာ စုစည္းညီညာစြာ ဆက္ၿပီး တိုက္ပဲြ၀င္သြားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကရင္အမ်ဳိးသားအေပါင္းတို႔- … ၁၉၉၄ ခုႏွစ္ရဲ႕ ၀မ္းနည္းစရာတစ္ခုမွာ ရန္သူ၏ ေသြးထိုးလႈံ႕ေဆာ္မႈေၾကာင့္ ရဲေဘာ္အခ်ဳိ႕ဟာ ခရစ္ယာန္ ဘာသာ၀င္ေတြက ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြကို ဖိႏွိပ္ ခ်ဳပ္ခ်ယ္ပါတယ္။ အခြင့္အေရး မေပးဘူးဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို အထင္အျမင္ လြဲမွား ဆန္႔က်င္တာကို ၀မ္းနည္းစြာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒီလုပ္ရပ္ဟာ ရန္သူ႕ရဲ႕ အစီအစဥ္ပါ။ ရန္သူ က ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ၿပိဳကြဲသြားေအာင္ ထိုးခြဲတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေကအင္(န္)ယူရဲ႕ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံစည္းမ်ဥ္း ဥပေဒမွာ တိတိက်က် ေဖာ္ျပထားတာက ဘာသာတိုင္း လြတ္လပ္စြာ ယံုၾကည္ ကိုးကြယ္ခြင့္ ရွိတယ္။ ဘာသာတိုင္းဟာ ဆူႀကံဳနိမ့္ျမင့္မရွိ၊ တန္းတူရည္တူရွိၿပီး ဘာသာတစ္ခုႏွင့္တစ္ခု ပုတ္ခတ္ျခင္း မရွိေစရ။ ညီညီညြတ္ညြတ္ ရွိေစရမယ္လို႔ ျပ႒ာန္း ထားပါတယ္။ ေရွးလူႀကီးရဲ႕ သြန္သင္ မွာၾကားခ်က္အရ စည္းလံုးညီညာ ေအာင္ေၾကာင္း ျဖာပါတယ္။ ရန္သူအေနနဲ႔ ခရစ္ယာန္ ဘာသာ၀င္ေတြက ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြကို ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္တယ္လို႔ ေျပာတာဟာ လံုး၀ မမွန္ပါ။ အမွန္မွာ ခရစ္ယာန္ေတြနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြဟာ အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ၾကည္ ရင္းႏွီးၾကတယ္။ အခ်င္းခ်င္း ကူညီၾကတယ္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ား တည္ေဆာက္သည့္ အခါ လိုအပ္တဲ့ သစ္နဲ႔ အျခားလိုအပ္ေသာ ပစၥည္းမ်ားကို ေပးလွဴခဲ့တယ္။ တတ္ႏိုင္သေလာက္ အခ်င္းခ်င္းအေနနဲ႔ အကူအညီမ်ား ေပးခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေခါင္းေဆာင္မ်ားဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ စည္းလံုးညီညြတ္ေရးကို အမွန္တကယ္ လိုလားတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ရန္သူရဲ႕ လွည့္စားမႈကို ခံရေသာ ရဲေဘာ္မ်ားအား တစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် အေရးမယူ၊ အျပစ္မေပးပါ။ သူတို႔ရဲ႕ ျပစ္မႈအားလံုးကို ခြင့္လႊတ္ သင္ပုန္းေခ်ခဲ့ပါတယ္။ ေရွးလူႀကီးမ်ား ေျပာသလို မိုးေကာင္းကင္သည္ တိမ္ႏွင့္မကင္းလြတ္ သကဲ့သို႔ မည္သူမွ် အျပစ္ကင္းသည္ မရွိပါ။ ဒါေၾကာင့္ ရန္သူလွည့္စားမႈကို ယံုစားခဲ့သူမ်ားအေနႏွင့္ အမွန္တရားဘက္သို႔ ျပန္လာၾကၿပီး ကရင္ ျပည္သူေတြရဲ႕ အက်ဳိးရွိတဲ့အလုပ္မွာ စုေပါင္း လုပ္ကိုင္ၾကပါ။ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္မွာ ကရင္ျပည္သူမ်ားအားလံုး စည္းလံုး ညီညြတ္ၾကၿပီး တစ္စိတ္တစ္၀မ္းတည္းနဲ႔ စုေပါင္း လုပ္ကိုင္ၾကတာကို ကၽြႏု္ပ္ လိုလားပါတယ္။ ကရင္ျပည္သူနဲ႔ ရဲေဘာ္အားလံုးတို႔- တိရစၦာန္ျဖစ္တဲ့ ၾကက္ေတြကို အိုးမဲသုတ္ၿပီး ခြပ္ခိုင္းရင္ ခြပ္ၾကတာ ေတြ႕ရမယ္။ ဒီလိုခြပ္ခိုင္းတဲ့ ေနရာမွာ ခြပ္ခိုင္းသူက မခံရဘူး။ ခြပ္သူသာ ခံရမယ္။ အေသအခ်ာ ျပန္စဥ္းစားၾကပါ။ ရန္သူဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အခ်င္းခ်င္း အိုးမဲသုတ္ၿပီး ျပန္တိုက္ခိုင္းခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အခ်င္းခ်င္း တိုက္ရင္ ဘယ္သူခံရမလဲ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကရင္ေတြပဲ ခံရတာပဲ။ ကရင္အခ်င္းခ်င္း ရန္ျဖစ္ၾကရင္ ရန္သူက လက္ခုပ္တီးၿပီး ေပ်ာ္မွာေပါ့။ လြန္ခဲ့တဲ့ ျဖစ္ရပ္တစ္ခုမွာ ရန္သူေတြဟာ ေကာ္ကဆာေစာဘဦးႀကီးကို လုပ္ႀကံဖို႔ ကရင္ကို အသံုးခ်ခဲ့ပါတယ္။ ရန္သူက သူတို႔ကို လက္နက္ထုတ္ေပးၿပီး ေကအင္(န္) ယူကို တိုက္ခဲ့တယ္။ သူတို႔တစ္ေတြဟာ ရန္သူေတြ အတြက္ အသက္စြန္႔ တိုက္ၿပီး သူတို႔အတြက္ အခ်ည္းအႏွီး ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကရင္ျပည္သူမ်ားအားလံုး စည္းလံုးညီညြတ္ေရးကို ေရွး႐ႈၿပီး ကရင္ျပည္သူေတြရဲ႕ အက်ဳိးရွိမယ့္ စည္းလံုးညီညြတ္မႈကို တည္ေဆာက္ၾကပါ။ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္ ကုန္တာနဲ႔အတူ ဒီႏွစ္သစ္မွာ ရန္သူရဲ႕ ေသြးေဆာင္ ျဖားေယာင္းမႈမွ စြန္႔ခြာၾကၿပီး စည္းလံုးညီညြတ္ေရးသို႔ တက္လွမ္းၾကပါ။ ကရင္ႏွစ္သစ္မဂၤလာမွာ ကရင္ျပည္သူ အေပါင္းအား ညီညြတ္ျခင္း၊ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း၊ သာယာ၀ေျပာျခင္းႏွင့္ ေအာင္ျမင္ျခင္းတို႔အား အျပည့္အ၀ သက္ေရာက္ပါေစ။
 ျမန္မာ့သံေတာ္ဆင့္မွ
Read More »

ႏွစ္ဘက္အျပန္အလွန္ ညွိႏႈိင္းအေလၽႊာ့ေပးေစ့စပ္တဲ့ဓေလ့မ်ဳိး ထြန္းကားဖို႔ လိုပါတယ္ - ေက်ာ္၀င္း


(Myanmar Peace Chronicle ႏွင့္အင္တာဗ်ဴး)

လက္ရွိ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္ေပၚမွာ ဆရာ့ရဲ႕အျမင္ကို သိခ်င္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံမွာ ေတာတြင္းလက္နက္ကိုင္အင္အားစုေတြနဲ႕၊ တစ္ခ်ိန္တည္း တစ္ၿပိဳင္တည္းေလာက္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့ၾကတာ သံုးႀကိမ္ရွိတယ္။ ၁၉၆၃ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီေခတ္ဦးက တစ္ခါ၊ အရင္ အစိုးရလက္ထက္ ၁၉၉၀ ျပည့္လြန္ႏွစ္ေတြက တစ္ခါ၊ အခုအစိုးရသစ္လက္ထက္ေနာက္ တစ္ခါ၊ စုစု ေပါင္းသံုးႀကိမ္ေပါ့။ ပထမအႀကိမ္က မေအာင္ျမင္ခဲ့ဘူး။ အဲ့ဒီတုန္းက အိုင္ဒီယိုလိုဂ်ီ အေၾကာင္းခံတဲ့ လက္နက္ကိုင္ေတြ(ဗကပနဲ႔အလံနီ)နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမရခဲ့တာ၊ အျပန္အလွန္ယံုၾကည္မႈမရွိလို႔ပါ။ လူမ်ိဳးစု လက္နက္ကိုင္ေတြနဲ႕ ေဆြးေႏြးပြဲမွာ ႀကံဳခဲ့တဲ့ အဓိကအဖုအထစ္က ခြဲထြက္လိုက ခြဲထြက္ပိုင္ခြင့္ ဆုိတဲ့ကိစၥ။ (အခု - အိုင္ဒီအုိလိုဂ်ီ လက္နက္ကိုင္မရွိေတာ့ဘူး။ လူမ်ိဳးစုလက္နက္ကိုင္ေတြဘက္ကလဲ ခြဲထြက္ေရးကို မေတာင္းေတာ့ဘူး။) ဒုတိယအႀကိမ္မွာေတာ့၊ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးပဲ ရခဲ့တယ္။ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲထိ မေရာက္ခဲ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္လဲ ေရရွည္ခံတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး မရခဲ့တာလို႔ ထင္ပါတယ္။

အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္စရာ ပိုမ်ားလာတယ္။ အစိုးရဘက္က ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲ အထိ ဦးတည္ခ်က္ရွိတယ္။ လိုအပ္ရင္ - constitution ကိုပါျပင္မယ္လို႕ ဆုိတယ္။ လူမ်ိဳးစုလက္နက္ကိုင္ ေတြဘက္ကလဲ ခြဲထြက္ေရးကိစၥကို မေျပာေတာ့ဘူး။ ၿပီးေတာ့ ခါးသီးတဲ့ ျပည္တြင္းစစ္အေတြ႕အႀကံဳက ႏွစ္ဖက္စလံုးကို ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဘက္ မ်က္ႏွာမူလာေစတယ္လို႕ ထင္တယ္။ ေနာက္ ႏိုင္ငံတကာအခင္း အက်င္း။ ဒီေန႔ကမၻာႀကီးမွာ ‘လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး’ ေတြအတြက္ဘယ္လိုမွ အခြင့္မသာေတာ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ လက္ရွိၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္အေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ့အေနနဲ႔ေတာ့ အမ်ားႀကီးေမွ်ာ္လင့္ထားပါတယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္ေတြနဲ႕ ႏိုင္ငံဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ ဆက္ႏြယ္ေနတဲ့အေၾကာင္း သိပါရေစ။

ဒီကေန႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံသြားေနတာက သံုးပြင့္ဆိုင္အေျပာင္းအလဲပါ။ ႏိုင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ၊ စီးပြားေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္ပါ။ ဒီသံုးခုလံုးရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္က ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးပဲ ေလ။ ဒီသံုးခုဟာ တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခုဆက္ႏြယ္ေနတယ္။ ဒီထဲမွာမွ အေရးအႀကီးဆံုး ‘ဆံုခ်က္’ အက်ဆံုးက၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ သမိုင္းကိုျပန္ၾကည့္လိုက္ရင္ ဒီအဆက္အစပ္ကို ‘ဆဝါး’ ႏိုင္စရာ ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ျပည္တြင္းစစ္ကို အေၾကာင္းခံၿပီး ‘စစ္ေဘာင္’ က်ယ္လာတာ၊ ‘စစ္ေဘာင္’ က်ယ္လာတာနဲ႕အမွ် ‘ဒီမိုကရက္တစ္ေဘာင္’ က်ဥ္းလာတာ၊ ေနာက္ဆံုးလံုးဝ ကိုေပ်ာက္သြားခဲ့ရတာ။ ျပည္တြင္းစစ္ တန္းလန္းနဲ႔ေတာ့၊ ‘စစ္ေဘာင္’ ကိုေလွ်ာ့ခ်ဖို႔ မလြယ္ပါဘူး။ ‘ဒီမုိကရက္တစ္ေဘာင္’ ခ်ဲ႕ယူ ဖို႔လဲ ခက္ေနဦးမွာပါ။ ဒါက ႏိုင္ငံေရဒျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈနဲ႕ အဆက္အစပ္။

စီးပြားေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမွာလဲ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္နဲ႔ ဆက္စပ္ေနတာေတြရွိတယ္။ စစ္ျဖစ္ေနတဲ့၊ မတည္ၿငိမ္တဲ့ ႏိုင္ငံမ်ိဳးမွာ၊ ႏိုင္ငံျခားရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈေတြ ဝင္လာဖို႔ လက္ေတြ႔မွာခက္တယ္။ ေနာက္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔စီးပြားေရးက သယံဇာတ ထုတ္ယူသံုးစြဲမႈအေပၚ အဓိက အားျပဳေနရဆဲပါ။ သယံဇာတအမ်ားစုက၊ စစ္ျဖစ္ေနတဲ့ ေဒသေတြမွာ ရွိေနေတာ့ အျပည့္အဝထုတ္ယူသံုးစြဲဖို႔ မလြယ္ပါဘူး။

တကယ္လို႔ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးသာ အေျခအေနေကာင္းလာရင္ ႏိုင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈအတြက္ေရာ၊ စီးပြားေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈအတြက္ပါ လမ္းပြင့္လာလိမ့္မယ္။ ဒါဆိုရင္ ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္မႈကို ေမွ်ာ္လင့္လို႔ရၿပီေပါ့။

တျခားႏိုင္ငံေတြရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္ေတြနဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္ေတြမွာ ဘာေတြ ကြာျခားမႈရွိသလဲ။

ေရဘုယ်တူညီခ်က္ေတြ ရွိႏိုင္ေပမဲ့၊ မတူတာေတြအမ်ားႀကီးပါ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႏိုင္ငံရဲ႕ ‘ထူးျခားခ်က္’ ေတြကို ညဏ္မိီသမွ် တန္းစီေျပာသြားပါမယ္။

၁။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူအဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ ‘ ႏိုင္ငံေရးဓေလ့’ (political culture) ကိုျပန္ၾကည့္ရင္ ‘ယံုၾကည္မႈ’ သိပ္အားနည္းတာကို ေတြ႕ရမယ္။ ပညာရပ္ ဆန္ဆန္ေျပာရရင္ ‘ very short radius of trust’ ေပါ့။

၂။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ အမ်ိဳးသားလြတ္လပ္ေရး လႈပ္ရွားမႈကို ျပန္ၾကည့္ရင္ ‘ စစ္ဓေလ့’ ကဲေနတာကို ေတြ႔ရတယ္။ Democratic politics ထက္ militant politics ကပိုေရွ႕ေရာက္ေနတယ္။

၃။ ဒီေန႔အထိ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံေရးကို ၾကည့္ရင္လဲ ‘ဆန္႔က်င္လက္အခ်င္းခ်င္း၊ အျပန္အလွန္ဖယ္ထုတ္ဖို႔ အားသန္တဲ့ ရယ္ဒီကယ္ ႏိုင္ငံေရး’ (radical politics) ကသာ အေပၚစီးရေနတယ္။ ‘ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြ၊ အေၾကအလည္ညိႇႏႈိင္း အေျဖရွာ၊ အျပန္အလွန္ အေလွ်ာ့ေပးေစ့စပ္တဲ့ ဒီမုိကေရစီႏိုင္ငံေရး’ (Democratic politics) က အခုထိ အားနည္းေနဆဲပဲ။

၄။ ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ျပည္တြင္းစစ္က လြတ္လပ္ေရးနဲ႔ ဖြားဖက္ေတာ္ ကမၻာေပၚမွာ အရွည္ဆံုး။ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ၿပီ။

၅။ ဗဟုႏိုင္ငံေရး စနစ္ေတြနဲ႕ ေဝးခဲ့ရတာကလဲ ရာစုဝက္နီးပါး။ ‘ဗဟုႏိုင္ငံေရး’ အေတြ႕အႀကံဳ ဆိုလို႔ ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခုေလာက္ပဲရွိတယ္။

၆။ တျခားႏိုင္ငံေတြမွာ၊ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕၊ လြန္ေရာကၽြံေရာ သံုးဖြဲ႕ေလာက္ထက္ မပုိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ ေတာ့ လူမ်ိဳးစုတိုင္းေလာက္မွာ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔ေတြရွိတယ္။ တခ်ိဳ႕လူမ်ိဳးစုေတြမွာ ဆိုရင္ တစ္ခု မကဘူး။

၇။ ဒီလူမ်ိဳးစုလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ေတြဟာ၊ တစ္ခုနဲ႕တစ္ခု သေဘာသဘာဝ အရေရာ၊ လက္နက္ကိုင္ တိုက္ပြဲသက္တမ္းပါ မတူဘူး။ (တစ္ခ်ိဳ႕က  ၄၈ ကတည္းက လက္နက္ကိုင္တာ၊ တစ္ခ်ိဳ႕က ၈၈ ေနာက္ပိုင္း မွ) ဒီေတာ့ ျပည္တြင္းစစ္ရဲ႕ ဒဏ္သင့္မႈေတြအေပၚ နားလည္ပံု အတုိင္းအတာခ်င္းမတူႏိုင္ဘူး။ ၿပီးေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံေရးမွာ ၾသဇာႀကီးခဲ့ဖူးတဲ့ ‘လက္ဝဲအိုင္ဒီအိုလိုဂ်ီ’ အေပၚတိမ္းညြတ္ပံုခ်င္းလဲ မတူၾကဘူး။

၈။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံေရးမွာ group psychology သေဘာေတြအမ်ားႀကီးရွိတယ္။ တစ္ေယာက္ခ်င္း၊ တစ္ဖြဲ႕ခ်င္းအရ ကိုယ္ပိုင္ခါးသီးတဲ့ အေတြ႕အႀကံဳေတြေၾကာင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတိမ္းညြတ္မႈေတြ ရွိၾကေပမဲ့ အစုအေဝးသေဘာျဖစ္လာရင္ တစ္မ်ိဳးတစ္မည္ ျဖစ္တတ္တယ္။ (ဒါက အေတာ္အေရးႀကီးမယ္ ထင္တယ္)

၉။ ျပည္တြင္းစစ္က အႏွစ္ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ၿပီဆိုေတာ့၊ ‘စစ္စီးပြားေရး’ နဲ႕ ‘စစ္အင္စတီက်ဴးရွင္း’ေတြက ႏွစ္ဘက္လံုးမွာ ‘ခိုင္’ေနၿပီ။ ‘ၿငိမ္းခ်မ္းေရး စီးပြားေရး’ နဲ႕ ‘ဒီမိုကရက္တစ္ အင္စတီက်ဴးရွင္း’ ေတြ တည္ေဆာက္ဖို႔ အမ်ားႀကီး ႀကိဳးပမ္းရဦးမယ္။ အခ်ိန္ေပးရလိမ့္မယ္။
ဒါေတြေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္ဟာ တျခားႏိုင္ငံေတြထက္ ပိုခက္ႏိုင္ပါတယ္။ ပိုအခ်ိန္ယူ ရမယ္ထင္ပါတယ္။

အစိုးရနဲ႔ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြၾကားမွာ ခိုင္မာတဲ့ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးရရွိဖို႔အတြက္ ဘယ္အပိုင္းေတြကို  တိုးျမႇင့္လုပ္ေဆာင္သင့္သလဲ။

ေျပာရရင္ ျပည္တြင္းစစ္အစ၊ လြတ္လပ္ေရးေခတ္ဦးကတည္းက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႀကိဳးပမ္းမႈေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ခရီးမေရာက္ခဲ့ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲ ျပန္ဆန္းစစ္ဖို႔လိုမယ္။ ကၽြန္ေတာ္ျမင္တာ ေျပာရရင္ အဲဒီတုန္းက ေတာတြင္းလက္နက္ကိုင္အင္အားစုေတြက ‘ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရးက ပထမ၊ ၿပီးမွ လက္နက္ စြန္႔တန္ စြန္႔မယ္’ ဒီလိုရပ္တယ္၊ အစိုးရက ‘ လက္နက္အရင္စြန္႔၊ တရားဝင္ပါတီအျဖစ္ ရပ္တည္ခြင့္ေပးမယ္’ ဒီလိုရပ္တယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ ျပည္တြင္း စစ္မရပ္ႏိုင္ဘဲ ဒီမိုကေရစီသာ လံုးပါးပါးသြားခဲ့ရတာ။ အခုလည္း ဒီသေဘာပဲ။ အစိုးရက ‘တျပည္လံုး အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး လက္မွတ္ထုိးမယ္။ ၿပီးမွ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲေတြ လုပ္ၾကမယ္’ လူမ်ိဳးစု လက္နက္ကိုင္ေတြကေတာ့ ‘ႏိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲေတြ အရင္လုပ္မယ္။ အေျဖရမွ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး လုပ္မယ္…’။ ဒါနဲ႔ပဲ အရင္တုန္းကလို ‘ေရႊျပည္ေတာ္ ေမွ်ာ္တိုင္းေဝး’ ျဖစ္သြားမွာ ကၽြန္ေတာ္ အစိုးရိမ္ဆံုးပဲ။ အဲလိုဆိုရင္ အားယူခါစ ဒီမိုကေရစီ ယိုင္လဲသြားႏိုင္တယ္။ သတိျပဳၾကဖို႔ပါ။

ၾကားထဲက ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ ေမတၱာရပ္ခံခ်င္တာက “ေယဘုယ် ႏိုင္ငံေရးသေဘာတူညီခ်က္ေတြ ရေအာင္ အရင္လုပ္ၾကပါ။ ဒါ ရရင္ တျပည္လံုးအတုိင္းအတာ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး လက္မွတ္ေရးထိုးၾကပါ။ ၿပီးမွ က်န္တာေတြကို တစံုတရာ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ အေျခအေနမွာ ဆက္ေဆြးေႏြးၾကပါ” လို႔ အၾကံျပဳခ်င္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ‘ေယဘုယ် ႏိုင္ငံေရး သေဘာတူညီခ်က္’ ဆိုတာကို ရွင္းပါ့မယ္။ အတိအက် အခိုင္အမာ အႏုစိတ္သေဘာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေယဘုယ် သက္သက္ပါ။ ႏွစ္ဘက္ သိပ္မေဝးတဲ့ ေယဘုယ် ဖက္ဒရယ္ အႏွစ္သာရပိုင္းကို ညႇိၾကဖို႔ပါ။ တိတိက်က် ေျပာရရင္ လက္ရွိ ၂၀၀၈ constitution ထဲက ဇယား ၁၊ ၂၊ ၃၊ ၅ ကို ေပးထားခ်က္လို႔ ယူၿပီး ႏွစ္ဘက္ လက္ခံႏိုင္မယ့္ ၾကားအေျဖ ရွာၾကဖို႔ပါ။ ရႏိုင္စရာ ရွိပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္ ၁၀၉ ဦး ေကာ္မတီရဲ႕ အစီရင္ခံစာ ထြက္လာရင္ အဲဒါနဲ႔လည္း ဆက္စပ္ညႇိႏိႈင္းဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။ အားလံုး သေဘာထား ႀကီးၾကရင္ အေကာင္းဆံုး မဟုတ္ရင္ေတာင္မွ ယာယီျဖစ္ေစ လက္ခံႏိုင္ေလာက္မယ့္ အေျဖတစ္ခု ရႏိုင္ပါတယ္။ ဒါကို မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ အရယူၿပီး တျပည္လံုး အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး လုပ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ၂၀၁၅ မတိုင္ခင္ ဒါကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ေစခ်င္တယ္။

အဲသလို ေယဘုယ်ႏိုင္ငံေရးသေဘာတူညီခ်က္ ရတာနဲ႔ ခိုင္မာတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျဖစ္ၿပီလို႔ေတာ့ မဆိုႏိုင္ေသးပါဘူး။ ဆက္လက္ေဆြးေႏြးၾကရမယ့္ ျပႆနာေတြ၊ sensitive issues ေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါေသးတယ္။ လက္နက္ကိုင္တပ္ေတြ ေလွ်ာ့ခ်ေရးတို႔၊ ျပန္လည္ေနရာခ်ထားေရးတို႔၊ ျပန္လည္ေပါင္းစည္းေရးတို႔ (ပညာရပ္ဆန္ဆန္ ေျပာရရင္ DDR - Disarmament, Demobilization and Reintegration ေပါ့)။ ဒီကိစၥေတြက သိပ္သိမ္ေမြ႔ေတာ့ ခ်က္ခ်င္းအေျဖရဖို႔ မလြယ္ပါဘူး။ အခ်ိန္အမ်ားႀကီး ယူရပါလိမ့္မယ္။ ဆယ္စုတစ္ခုေတာင္ ၾကာေကာင္း ၾကာသြားႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေတြအားလံုး အျပည့္အဝ ရမွ အပစ္အခတ္ ရပ္မယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သက္တမ္းအတြင္း ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဘယ္လိုမွ ရစရာမရွိပါဘူး။ ေယဘုယ် ႏိုင္ငံေရး သေဘာတူညီခ်က္ ရၿပီး အပစ္အခတ္ရပ္မွ တစံုတရာ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ အေျခအေနေအာက္မွာ ဒီအကဲဆတ္တဲ့ ျပႆနာေတြကို ေအးေအးေညာင္းေညာင္း အေျဖရွာႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

ဒီအတြက္ေတာ့ ဘယ္ေလာက္ အခ်ိန္ေပးရ ေပးရေပါ့။ ဆယ္ႏွစ္ၾကာလည္း ဘာျဖစ္လဲ။ အႏွစ္ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ စစ္တိုက္ၿပီးၿပီပဲ။ ၁၀ ႏွစ္ေလာက္ သည္းခံၿပီး ေသနတ္သံမထြက္ေစဘဲ ေဆြးေႏြးၾကည့္ဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။ ဒီေလာက္မွ စိတ္မရွည္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပည္တြင္းစစ္ အႏွစ္တစ္ရာၾကာလည္း အေျဖရွာရမွာ မဟုတ္ဘူး။

ဒီေတာ့ ေယဘုယ် သေဘာတူညီခ်က္ေတြ ရေအာင္ ဝါယမစိုက္ၿပီး လုပ္ေပးၾကပါ။ ၿပီးရင္ တျပည္လံုး ေသနတ္သံေတြ ရပ္ေပးၾကပါ။ က်န္တာေတြကို အခ်ိန္ယူ ညႇိႏိႈင္း အေျဖရွာၾကပါ လို႔ ႏွစ္ဘက္လံုးကို ေမတၱာရပ္ခံခ်င္ပါတယ္။

ဖက္ဒရယ္ဆိုတာကို တိုင္းရင္းသားေတြက တိုင္းရင္းသားေတြက အမ်ိဳးမ်ိဳး အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ေနၾကတယ္။ (ဥပမာ - ရွစ္ျပည္နယ္ ျဖစ္သင့္တယ္ ဆိုတာမ်ိဳး) ဆရာ့အေနနဲ႔ေရာ ဖက္ဒရယ္ဆိုတာကို ဘယ္လို အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆိုမလဲ။

ဒီေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ့္လို ပါမႊားတစ္ေယာက္ထက္ မိတ္ေဆြႀကီး “အီေဂါ”ရဲ႕ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္ကိုပဲ ကိုးကားေျပာခ်င္ပါတယ္။ “အီေဂါ”ဆိုတာက Educational Initiatives ရဲ႕ ဒါရိုက္တာ Igor Blazevic ကိုေျပာတာပါ။ သူက ဖက္ဒရယ္နဲ႔ ပတ္သက္ရင္ ကၽြမ္းက်င္သူလို႔ ဆိုႏိုင္ေလာက္တဲ့ ပညာရွင္လည္း ျဖစ္တယ္။ ေဘာ့စ္နီးယား ဇာတိျဖစ္တာမို႔ ‘ေဘာလ္ကန္ႏိုက္ေဇးရွင္း’ (အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာ ကြဲၿပိဳမႈ) ကိုလည္း ကိုယ္တိုင္ ၾကံဳဖူးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔ဖြင့္ဆိုခ်က္ကိုပဲ ညႊန္းပါ့မယ္။

၁။ ဗဟိုအစိုးရနဲ႔ ေဒသအစိုးရၾကားမွာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ အာဏာခြဲေဝက်င့္သံုးမႈ ရွိမယ္။ (power sharing, tax sharing, resource sharing)

၂။ ဒါကို constitution မွာလည္း တရားဝင္ ေဖာ္ျပထားမယ္။

၃။ ဒီခြဲေဝက်င့္သံုးမႈကို ေျပာင္းခ်င္ရင္ constitution ျပင္ဆင္ျခင္းနဲ႔သာ ေျပာင္းလို႔ရတယ္။ လႊတ္ေတာ္လမ္းေၾကာင္းနဲ႔သာ ေျပာင္းရမယ္။

ဒီအႏွစ္သာရ သံုးခု ျပည့္စံုရင္ ဖက္ဒရယ္လို႔ ေယဘုယ် ေျပာႏိုင္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ေျပာတဲ့ ရွစ္ျပည္နယ္ဆိုတာက ဒီဖက္ဒရယ္ အႏွစ္သာရကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ရတဲ့ ဖြဲ႔စည္းပံု ကိစၥပါ။ ပံုသဏၭာန္ ျပႆနာေပါ့။ ဒီလိုပံုသဏၭာန္မွာ တစ္ႏိုင္ငံနဲ႔ တစ္ႏိုင္ငံ ဘယ္လိုမွ ထပ္တူမက်ႏိုင္ပါဘူး။ မူကြဲေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။

ဒီေတာ့ အထက္က ဖြင့္ဆိုခ်က္နဲ႔ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို ျပန္ၾကည့္ရင္ လုပ္ပိုင္ခြင့္အာဏာ ခြဲေဝက်င့္သံုးမႈကို တရားဝင္ ေဖာ္ျပထားတာ ေတြ႕ရတယ္။ (ဇယား ၁၊ ၂၊ ၃၊ ၅) သယံဇာတ ခြဲေဝမႈကိုေတာ့ သီးျခားဇယားနဲ႔ ေဖာ္ျပမထားဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒဟာ ဖက္ဒရယ္လံုးဝမဟုတ္တဲ့ တျပည္ေထာင္ (unitary) ဆိုတဲ့ ေဝဖန္ခ်က္ဟာ တစ္ဖက္သတ္ က်လြန္းတယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။ တၿပိဳင္တည္းမွာပဲ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒဟာ ဖက္ဒရယ္ပါပဲဆိုတာမ်ိဳးကလည္း မ်ားလြန္းတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ေျပာခဲ့တဲ့ ဇယား ၁၊ ၂၊ ၃၊ ၅ တို႔ဟာ ဘက္တစ္ဘက္တည္းရဲ႕ ရပ္ခံခ်က္ျဖစ္ေတာ့ လူမ်ိဴးစုေတြဘက္က (ေျပာရရင္) ေဒသအစိုးရေတြဘက္က ေျပာင္းခ်င္တာ၊ ျပင္ခ်င္တာ၊ ျဖည့္စြက္ခ်င္တာေတြ ရွိႏိုင္တယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုကို “ေပးထားခ်က္”လို႔ ယူဆၿပီး အေၾကအလည္ ညႇိႏိႈင္းၾကရင္ အားလံုးသေဘာညီတဲ့ ဖက္ဒရယ္ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒဟာ အမ်ားညီ ဖက္ဒရယ္ကို ေရာက္ႏိုင္တဲ့ ပလက္ေဖာင္းတစ္ခုလို႔ ျမင္ပါတယ္။ အေရးႀကီးတာက ႏွစ္ဘက္ သေဘာထားႀကီးႀကီးနဲ႔ ညႇိႏိႈင္း ေဆြးေႏြးၾကဖို႔ပါ။

အခုလက္ရွိ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျဖစ္စဥ္အေပၚမွာ ဆရာ့အေနနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ အတိုင္းအတာအထိ ယံုၾကည္မႈ ရွိပါလဲခင္ဗ်၊

ဒီေန႔ လူမ်ိဳးစု လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္းေတြက ေခါင္းေဆာင္ေတြေရာ၊ အစိုးရ၊ လႊတ္ေတာ္နဲ႔ တပ္မေတာ္ ေခါင္းေဆာင္ေတြပါ အႏွစ္ ၆၀ ေက်ာ္ ျပည္တြင္းစစ္ရဲ႕ ဆိုးက်ိဳးေတြကို ခါးခါးသီးသီး ၾကံဳဖူးၿပီးၿပီမို႔ သူတို႔ရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းခ်င္တဲ့ ဆႏၵကို ကၽြန္ေတာ္ ယံုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ စစ္ပြဲကို ေန႔ခ်င္း ညခ်င္း ရပ္ဖို႔ဆိုတာ လက္ေတြ႔ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ကာလတစ္ခု အခ်ိန္ယူ လံုးပမ္းဖို႔ လုိပါလိမ့္မယ္။ ဒီအတြင္း ျပည္တြင္းစစ္ အဆိုးေက်ာ့သံသရာထဲ ျပန္လည္မသြားဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။ ဒီအတြက္ ႏွစ္ဖက္ အျပန္အလွန္ ညႇိႏိႈင္း၊ အေလွ်ာ့ေပး၊ ေစ့စပ္တဲ့ ဓေလ့မ်ိဳး ထြန္းကားဖို႔ လိုပါတယ္။ ခက္တာက ဒီဓေလ့ဟာ အခုမွ သေႏၶတည္စမို႔ သမရိုးက် ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ေရးဓေလ့ကို မေက်ာ္ႏိုင္မွာေတာ့ စိုးရိမ္တယ္။

ဆရာ့အေနနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး တခုခု ျဖည့္စြက္ေျပာခ်င္တာမ်ား ရွိပါေသးလား ခင္ဗ်ား။

ရွိတယ္။ လႊတ္ေတာ္ရဲ႕အခန္းက႑ပါ။ ေရွ႕ပိုင္းက ကၽြန္ေတာ္ေျပာခဲ့တဲ့ ‘ေယဘုယ်သေဘာတူညီခ်က္’ရဖို႔ အဆင့္မွာကိုပဲ။ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္ေနတယ္။ ဒီေတာ့ ဥပေဒျပဳေရးအာဏာ ကိုင္ထားတဲ့ လႊတ္ေတာ္မပါဘဲ ဒီကိစၥ မျဖစ္ပါဘူး။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲက ရတဲ့ သေဘာတူညီခ်က္ေတြနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ ၁၀၉ ဦးေကာ္မတီရဲ႕ တင္ျပခ်က္ေတြကို ဆက္စပ္ညႇိႏိႈင္းၾကဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။

ဒီလိုေျပာရတာလဲ အေၾကာင္းရွိလို႔ပါ။ ႏိုင္ငံေရး အင္အားစု တစ္ခု (ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္၊ တခါက ကၽြန္ေတာ္ ပတ္သက္ခဲ့ဖူးတဲ့ ပါတီ)ရဲ႕ ေၾကညာခ်က္ကို online မွာ ဖတ္ရလို႔ပါ။ အဲဒီပါတီက “အေျခခံဥပေဒကို လႊတ္ေတာ္ျပင္ပ လမ္းေၾကာင္းနဲ႔ ဖ်က္ေရး”ဆိုတာ တင္ေနတယ္။ ဒီေန႔ ဒီမိုကေရစီအေျပာင္းအလဲ တစ္ခုလံုးကို ကတိမ္းကပါး ျဖစ္ေစႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အႏၱရာယ္ႀကီးလွတဲ့ လက္ဝဲေသြဖီေရးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ျမင္ပါတယ္။ အဲဒီေသြဖီေရး အေပၚစီးရသြားရင္ ျပည္တြင္းစစ္ သံသရာထဲက ရုန္းမထြက္ႏိုင္ရံုတင္ မကဘူး။ ဒီမိုကေရစီ အလားအလာေတြပါ ေပ်ာက္သြားႏိုင္တယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အင္အားစုေတြ ၾကပ္ၾကပ္သတိထားေစခ်င္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ငယ္ငယ္က စြဲလမ္းဖူးတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ရွိတယ္။ ‘ဗားေတာ့ ဗရက္’ ရဲ႕ ကဗ်ာပါ။ “အကုန္ရရင္ရ၊ မရရင္ ဘာမွမလိုခ်င္ဘူး” ဆိုတဲ့ကဗ်ာပါ။ ဒီကဗ်ာစာသားကို ခိုင္ထူးကလည္း သီခ်င္းလုပ္ဆိုဖူးတယ္။ ကဗ်ာအေနနဲ႔ သီခ်င္းအေနနဲ႔ကေတာ့ ဖတ္ရတာ၊ ဆိုရတာ တယ္အရသာရွိတာပဲ။ လက္ေတြ႔မွာေတာ့ အလုပ္မျဖစ္ရံုသာမက အႏၱရာယ္ႀကီးတယ္။ ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ၊ ကဗ်ာရြတ္တာမဟုတ္ဘူး။ လသာသာ သီခ်င္းေအာ္ဆိုရတာ မဟုတ္ဘူး။ အႏၱရာယ္ကို ႀကိဳျမင္ရမယ္။ အေမွ်ာ္အျမင္ရွိဖို႔ လိုတယ္။
ဆရာေက်ာ္၀င္စာမ်က္နွာမွ
Read More »