“အစိုးရရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပဲြ မူေဘာင္ကိုေတာ့ သေဘာမတူပါဘူး။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ အစိုးရရဲ႕မူေဘာင္မွာက ထာ၀ရၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဖို႔ လက္နက္စြန္႔ရမွာျဖစ္တ့ဲအတြက္ လက္မခံႏိုင္ဘူး” ------



ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္း RCSS/SSA ဥကၠ႒ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးယြက္စစ္ႏွင့္ေတြ႕ဆံုျခင္း
------
ေေေေမာင္တာ

ရွမ္းျပည္နယ္ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးေကာင္စီ၊ ရွမ္းျပည္တပ္မေတာ္(RCSS/SSA)သည္ ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္း၊ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္တစ္ေလွ်ာက္ အေျခစိုက္ထားေသာ ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္းတြင္ အေျခစိုက္လႈပ္ရွားေနေသာ အင္အားႀကီး ရွမ္းတိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖဲြ႕အစည္းတစ္ခုျဖစ္သည္။ လြန္ခဲ့သည့္ ၂ ႏွစ္ခန္႔က အစိုးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးလက္မွတ္ေရးထိုး၊ အပစ္အခတ္ရပ္စဲၿပီးေနာက္ RCSS ထိန္းခ်ဳပ္ေဒသတြင္း ေဒသဖံြ႕ၿဖိဳးေရး၊ စစ္ေဘးေရွာင္ဒုကၡသည္မ်ား ေနရပ္ျပန္ပုိ႔ေရးႏွင့္ မူးယစ္ဆး၀ါးတိုက္ဖ်က္ေရး တစ္ျပည္လံုးအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကုိ ေၾကညာခဲ့ရာ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပဲြမ်ားအတြက္ (RCSS/ SSA)၏ သေဘာထား၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္မ်ား မည္သို႔ေရွ႕ဆက္သြားရန္ ရည္မွန္းေနသည္ စသည္တို႔ကို RCSS/SSA ဌာနခ်ဳပ္ရွိရာ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ လြယ္တိုင္းလ်န္းေဒသသို႔သြားေရာက္ကာ RCSS/SSA ဥကၠ႒ ဒုတိယဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးယြက္စစ္အား ေမးျမန္းခဲ့သည္မ်ားမွ စာဖတ္ပရိသတ္အတြက္ ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။

ေမး- အပစ္ရပ္လက္မွတ္ေရးထိုးၿပီးေနာက္ပိုင္း RCSS ထိန္းခ်ဳပ္ေဒသတြင္းမွာ ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရးစသည္ျဖင့္ေပါ့။ ဘယ္က႑ေတြမွာ သိသိသာသာ ဖံြ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈရွိလာပါလဲ။

ေျဖ- အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားတာ ၂ ႏွစ္ေတာ့ရွိၿပီေပါ့။ ဒါေပမဲ့ တုိးတက္မႈပိုင္းေတာ့ ဘာမွသိသိသာသာ ထင္ထင္ျမင္ျမင္ႀကီးေတာ့ မရွိေသးပါဘူး။ တိုးတက္မႈပိုင္းမျဖစ္လာရတာ အပိုင္းသံုးပိုင္းရွိပါတယ္။ နံပါတ္တစ္ နားလည္မႈေတြကြာျခားေနတယ္။ အပစ္ခတ္ရပ္စဲထားတဲ့ သေဘာတူဆံုးျဖတ္ခ်က္ ၃၂ ခ်က္ရွိတယ္။ အဲဒီ ၃၂ ခ်က္ထဲမွာ တပ္မေတာ္ဘက္က လုိက္နာတယ္ဆိုတာ ႏွစ္ခ်က္ေလာက္ပဲရွိတယ္။ ဒါ့အျပင္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားတဲ့ ၂ ႏွစ္ေလာက္အတြင္းမွာ တိုက္ပဲြေပါင္း ၁၄၄ ႀကိမ္ ထပ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ စစ္ပဲြေတြျဖစ္ရတဲ့အေၾကာင္းက တပ္မေတာ္ဘက္က RCSS အဖဲြ႕၀င္ေတြကို ေတာထဲ၀င္ၿပီး လိုက္ရွာၿပီးေတာ့ ပစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ပါ။ အဲဒါေၾကာင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားေပမယ့္ နားလည္မႈသေဘာထားေတြကေတာ့ ကဲြလဲြေနေသးတယ္။ ပထမအပစ္ရပ္ဖို႔ ဦးေအာင္မင္းနဲ႔ ေဆြးေႏြးတဲ့အခ်ိန္မွာ ဒီ RCSS ရဲ႕ စစ္သားေတြရွိတဲ့ေနရာမွာ တပ္ေတြခ်မယ္၊ ေနာက္ၿပီး တပ္မေတာ္ဘက္ကလည္း ေတာထဲ၀င္ရင္ သတင္းေတြျပန္ၾကားေပးဖို႔၊ သတင္းေပးဖို႔ သေဘာတူညီထားၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့ RCSS ဘက္ကလည္း ၿမိဳ႕ထဲကိုသြားမယ္၊ လက္နက္ပါမယ္ဆိုရင္ အေၾကာင္းၾကားေပးဖို႔ အဲဒါေတြ သေဘာတူညီထားၾကပါတယ္။ ခုေတာ့ သေဘာတူထားတဲ့အတိုင္း ျဖစ္မလာခဲ့ပါဘူး။

ေမး- သေဘာတူညီခ်က္ေတြထဲက အေကာင္ထည္မေဖာ္ႏိုင္ေသးတဲ့အခ်က္ေတြ မ်ားေနတာက ဘယ္လိုအေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေစႏိုင္လဲ။

ေျဖ- အေကာင္အထည္မေဖာ္ႏိုင္တာေတြကို ျပန္ၿပီးေဆြးေႏြးဖို႔လိုပါတယ္။ နားလည္မႈကဲြလဲြေနတာေတြ။ သေဘာထားခ်င္းမတူတာေတြကို ျပန္ေဆြးေႏြးဖို႔လိုပါတယ္။ ျပန္ေဆြးေႏြးဖို႔က အေရးႀကီးပါတယ္။ ျပန္ၿပီးေဆြးေႏြးတာက ေသနတ္ေတြပစ္ခတ္ေနတာ၊ တိုက္ခိုက္ေနတာထက္ ပိုေကာင္းပါတယ္။ အကယ္၍ ျပန္ၿပီးမေဆြးေႏြးၾကဘဲ ဓားေတြသံုးၿပီး ေျဖရွင္းမယ္ဆိုရင္ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ ႏွစ္ ၆၀ ၾကာ ျပည္တြင္းစစ္ကလည္း ျဖစ္လာခဲ့ၿပီးၿပီ။ တပ္မေတာ္ကလည္း တုိင္းရင္းသားေတြကို အျပတ္၊ တစ္ခါတည္း မေခ်မႈန္းႏုိင္ဘူး။ တိုင္းရင္းသားေတြဘက္ကလည္း တပ္မေတာ္ကိုမႏုိင္ဘူး။ ျပည္တြင္းစစ္ရဲ႕ဆိုးက်ဳိးက ျပည္သူလူထုပဲ ခံစားရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျပန္ေဆြးေႏြးဖို႔က အေရးႀကီးတယ္။ ပိုၿပီးေတာ့ေကာင္းတဲ့လမ္းစဥ္ ျဖစ္ပါတယ္။ စားပဲြ၀ိုင္းေပၚမွာ ေဆြးေႏြးတာကေတာ့ ေကာင္းတဲ့လမ္းစဥ္ျဖစ္ပါတယ္။ ၿပံဳးၿပီးေတာ့ ေဆြးေႏြးၾကၿပီး ရယ္ရႊင္ၿပီး တရင္းတႏွီးေဆြးေႏြးၾကၿပီး ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ကို ေလွ်ာက္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။

ေမး- ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ထဲမွာေရာ သေဘာတူထားတဲ့အခ်က္ေတြကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္မယ္လို႔ ထင္ပါသလား။

ေျဖ- ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေျပာထားတဲ့ စကားေတြကို သတိရပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ လုပ္ခ်င္တယ္၊ ရခ်င္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေခါင္းေဆာင္တဲ့သူကစၿပီးေတာ့ လုပ္ရင္ေတာ့ရႏိုင္ပါတယ္တဲ့။ ေခါင္းေဆာင္ဆိုတာ အာဏာရွိတဲ့သူေပါ့။ သူတို႔က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို တကယ္ရခ်င္တယ္၊ တကယ္လုပ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ တစ္ခါတည္းနဲ႔ ၿပီးသြားႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီကိစၥေတြမွာ အခက္အခဲဆိုတာ ဘာမွမရွိႏိုင္ပါဘူး။ သူတို႔က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို တကယ္မလိုခ်င္လို႔ အေၾကာင္းျပခ်က္ တစ္မ်ဳိးၿပီးတစ္မ်ဳိးရွာၿပီးေတာ့ ျပႆနာေတြ ရွာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးက ရႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး။

ေမး- RCSS အေနနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္ကို ဘယ္လိုမူ၀ါဒနဲ႔ သြားေနပါသလဲခင္ဗ်။

ေျဖ- RCSS အေနနဲ႔က အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကို ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတနဲ႔ ေဆြးေႏြးထားတယ္။ သေဘာတူညီခ်က္ေတြလည္း ရရွိၿပီးၿပီ။ RCSS ဘက္ကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးဖို႔ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးမႈအတြက္လည္း RCSS က မူေဘာင္ေတြရွိၿပီးပါၿပီ။ မူ၀ါဒလမ္းစဥ္ေတြ ရွိပါတယ္။ ပထမတစ္ခ်က္ကေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒျပင္ဖုိ႔ လိုပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕အုပ္ခ်ဳပ္မႈမူ၀ါဒဟာ ဖက္ဒရယ္စနစ္ျဖစ္ဖို႔လိုပါတယ္။ ဒုတိယအခ်က္ကေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္ရရွိဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး တတိယအခ်က္ကေတာ့ စစ္မွန္တဲ့ဒီမိုကေရစီစနစ္ျဖစ္ဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ RCSS ရဲ႕ အေရးႀကီးတဲ့မူ၀ါဒပါပဲ။

ေမး- ေအာက္တိုဘာလကုန္ပိုင္းက ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖဲြ႕ေတြအားလံုးပါ၀င္တဲ့ လိုင္ဇာေဆြးေႏြးပြဲမွာ RCSS က လက္မွတ္မထိုးခဲ့ပါဘူး။ အထက္ကလူႀကီးေတြနဲ႔ မတိုင္ပင္ရေသးလို႔ လက္မွတ္မထိုးတာလို႔ေတာ့ သိထားရပါတယ္။ အဲဒီေပၚမွာ ဥကၠ႒အေနနဲ႔ ဘယ္လိုမ်ားေျပာခ်င္ပါသလဲ။

ေျဖ- ေဆြးေႏြးမႈရဲ႕ဆံုးျဖတ္ခ်က္ရလဒ္က ဘယ္လုိလဲဆိုေတာ့ ဒီဘက္က ရည္ရြယ္ၿပီးသြားတာက အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ေဆြးေႏြးဖို႔သြားတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ထြက္လာတာက ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ပတ္သက္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ လက္မွတ္မထိုးေသးတာ။ တကယ္ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ပတ္သက္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ လိုင္ဇာတစ္ခုတည္းနဲ႔ မၿပီးေသးဘူး။ ရွမ္းျပည္တစ္ျပည္လံုးမွာရွိတဲ့ ျပည္သူလူထုရဲ႕သေဘာထားကိုလည္း ေတာင္းခံဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ လက္မွတ္မထိုးေသးတာပါ။

ေမး- အခုဆို အစိုးရနဲ႔တိုင္းရင္းသားေတြ ႏွစ္ဖက္လံုးက မူေဘာင္ေတြထုတ္ၾကတယ္။ အစိုးရကထုတ္တဲ့မူေဘာင္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ေရာ ဥကၠ႒အေနနဲ႔ ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ။

ေျဖ- ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမူေဘာင္ေတြနဲ႔ပတ္သက္လို႔ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕သေဘာထားကို WGEC ကေန တင္ျပေဆြးေႏြးထားတာရွိပါတယ္။ အစိုးရရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပဲြမူေဘာင္ကိုေတာ့ သေဘာမတူပါဘူး။ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတကေပးလာတဲ့ မူေဘာင္ကိုေတာ့ RCSS အေနနဲ႔ သေဘာမတူပါဘူး။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ အစိုးရရဲ႕ မူေဘာင္မွာက ထာ၀ရၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဖို႔အတြက္ လက္နက္စြန္႔ရမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ လက္မခံႏိုင္ဘူး။ သေဘာမက်ဘူး။

ေမး- RCSS လိုပဲ တျခားတိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖဲြ႕ေတြကလည္း ဒီအခ်က္ေပၚမွာ အေျခခံၿပီးေတာ့ ဒီမူေဘာင္ကို သေဘာမတူၾကဘူး။ ဒီလိုမ်ဳိးကဲြလဲြခ်က္ေတြ ရွိေနမယ္ဆိုရင္ ေရွ႕ဆက္ၿပီးေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမွာ ဘယ္လိုမ်ဳိးထိခိုက္မႈေတြရွိႏိုင္မလဲ။

ေျဖ- အကယ္၍ အစိုးရဘက္ကေန တပ္မေတာ္ဘက္က သူတို႔ခ်ထားတဲ့ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပဲြမူေဘာင္ကို လက္ခံၿပီးေတာ့ ျပန္လည္မျပင္ဆင္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဒီအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးဟာ ပ်က္စီးမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ စစ္ပဲြေတြ ထပ္ျဖစ္လာဦးမယ္ထင္ပါတယ္။

ေမး- ဥကၠ႒အေနနဲ႔ အစိုးရကို ဘယ္လိုမ်ားအႀကံျပဳခ်င္ပါသလဲ။

ေျဖ- RCSS အေနနဲ႔ MPC ဘက္ကိုလည္း အႀကံဉာဏ္ေပးထားတယ္။ ၿပီးေတာ့ တိုင္းရင္းသားအဖဲြ႕အစည္းေတြကိုလည္း အႀကံဉာဏ္ေပးထားတယ္။ ဘယ္လိုအႀကံဉာဏ္ေပးထားလဲဆိုေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလိုလားတယ္ဆို ႏွစ္ဖက္အေလွ်ာ့အတင္းေတြလုပ္မွ ျဖစ္ႏိုင္မယ္။ အေလွ်ာ့အတင္းေတြလုပ္ၿပီး တစ္ဖက္နဲ႔တစ္ဖက္ ေဆြးေႏြးမွျဖစ္ႏိုင္မယ္။ အကယ္၍ ဆက္ၿပီးတင္းမာေနဦးမယ္ဆိုရင္ တိုက္ပဲြေတြက ဆက္ျဖစ္ေနဦးမွာျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္လာခဲ့တာလည္း ႏွစ္ ၆၀ ၾကာလာခဲ့ၿပီး ဘာမွထူးျခားတိုးတက္မႈဆိုတာ မရွိခဲ့ဘူး။ အေျခအေနေတြဟာ ဘယ္အခ်ိန္ထိဆက္ၿပီး ဆိုးေနဦးမယ္ဆုိတာ မသိႏိုင္ေသးဘူး။ အကယ္၍ ဆက္ၿပီးတင္းမာေနဦးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ တိုက္ပဲြေတြကထပ္ျဖစ္မယ္။

ေမး- စစ္မွန္တဲ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဖို႔ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပဲြေတြအျပင္ ဘာေတြမ်ားထပ္ၿပီး လိုအပ္ေသးတယ္လို႔ ထင္ပါသလဲ။

ေျဖ- ထာ၀ရၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာ ပထမအခ်က္အေနနဲ႔ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတခ်ထားတဲ့ မူေဘာင္လမ္းစဥ္အတိုင္း ဆက္လုပ္ရင္လည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ သမၼတက ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့ ပထမတစ္ျပည္လံုးအပစ္အခတ္ရပ္စဲၾကတယ္။ ႏိုင္ငံေရးမူေဘာင္ေတြ ေရးဆဲြၾကမယ္။ ေနာက္တစ္ခါ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပဲြကိုျပဳလုပ္မယ္ေပါ့။ အဲဒီလိုဆိုရင္ ထာ၀ရၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာ ျဖစ္လာမွာပါ။

ေမး- ဖဲြ႕စည္းပံုဥပေဒနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး RCSS ရဲ႕ သေဘာထားက ျပင္ဆင္မွာလား။ အသစ္ျပန္ေရးခ်င္တာလားခင္ဗ်။

ေျဖ- ဒီဥပေဒနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ RCSS ရဲ႕ဘက္က ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့ ေဆြးေႏြးမႈေတာ့ အေရးႀကီးတယ္။ ဒီဘက္ကေန အသစ္ေရးဆဲြမယ္ဆိုလည္း မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ အားလံုးပါ၀င္ေဆြးေႏြးၿပီး ျပင္ဆင္ဖို႔လိုပါတယ္။ အေရးႀကီးတာက စစ္မွန္တဲ့ဒီမိုကေရစီအုပ္ခ်ဳပ္မႈစနစ္ပဲ။ စစ္မွန္တဲ့ ဒီမိုကေရစီအုပ္ခ်ဳပ္မႈစနစ္အရဆိုရင္ အာဏာေတြက ျပည္သူေတြကို ခဲြေ၀ေပးရမယ္။ အခုအေျခအေနက ဒီမိုကေရစီအုပ္ခ်ဳပ္မႈစနစ္ မျဖစ္ေသးဘူး။ တပ္မေတာ္က အာဏာေတြကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားဆဲပဲ။

ေမး- ဖက္ဒရယ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ RCSS အေနနဲ႔ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားတာရွိလား။

ေျဖ- ဖက္ဒရယ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ RCSS ဘက္က ျပင္ဆင္မႈေတြရွိပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ကမၻာမွာလည္း ဖက္ဒရယ္မူဆိုတာ ႀကီးထြားလာေနပါၿပီ။ အေမရိကန္ရဲ႕ဥပေဒေတြကို ဥပမာယူၿပီးေတာ့ လုပ္ေနတာေတြရွိပါတယ္။

ေမး- လႊတ္ေတာ္မွာေတာ့ ဖက္ဒရယ္နဲ႔ပတ္သတ္လို႔ ဂ်ာမနီရဲ႕ဖက္ဒရယ္သေဘာမ်ဳိး ေျပာဆိုေနသံၾကားရပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ RCSS အေနနဲ႔ ဘယ္လိုျပင္ဆင္ထားတာလဲခင္ဗ်။

ေျဖ- သိပ္ေတာ့မကဲြျပားပါဘူး။ နည္းနည္းပဲကြာျခားတာပါ။ ဂ်ာမနီက ဥပမာပဲယူယူ၊ အေမရိကန္က ဥပမာပဲယူယူ အမ်ားႀကီးကြာျခားမႈသိပ္မရွိပါဘူး။

ေမး- တိုင္းရင္းသားအမ်ားစုေျပာေနၾကတဲ့ ဖက္ဒရယ္တပ္မေတာ္ကိစၥေပါ့။ ဖက္ဒရယ္တပ္မေတာ္ဆိုတာ တကယ္ျဖစ္လာမယ္လို႔ ယံုၾကည္လား။

ေျဖ- အဲဒီကိစၥ လြယ္ကူတဲ့ကိစၥမဟုတ္ဘူး။ ဖက္ဒရယ္တပ္မေတာ္ျဖစ္ဖို႔ တိုင္းရင္းသားေတြဘက္က ဦးေဆာင္သူေတြ၊ ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ၿပီးေတာ့ တပ္မေတာ္ဘက္က တပ္ဦးစီးခ်ဳပ္ေတြအခ်င္းခ်င္း အႀကိမ္ႀကိမ္ေဆြးေႏြးဖို႔ လိုေသးတယ္။ အခုေတာ့ တပ္မေတာ္ကို တိုင္းရင္းသားေတြက ယံုၾကည္မႈတအားႀကီး နည္းေနေသးတယ္။ အခု ယံုၾကည္မႈေတြ တည္ေဆာက္ဖို႔ အေရးတႀကီးလုိအပ္ေနပါေသးတယ္။ ဖက္ဒရယ္မူဆိုတာ အခ်င္းခ်င္းေပါင္းစည္းေနထိုင္ၾကတာပါ။ ေပါင္းစည္းမႈမျဖစ္ႏိုင္ေသးဘူးဆုိရင္ေတာ့ Federal Military (ဖက္ဒရယ္တပ္မေတာ္)ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ေသးဘူး။ အခုတပ္မေတာ္ရဲ႕ ရပ္တည္မႈအေပၚ အေျခခံၿပီးေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ျပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္ဆိုတာ ျဖစ္လာဖုိ႔ကိစၥမလြယ္ကူဘူး။ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ အကယ္၍ ဖက္ဒရယ္တပ္မေတာ္ျဖစ္မလာရင္ ၿပီးေတာ့တစ္ဖက္ကလည္း အခ်င္းခ်င္းအေလွ်ာ့အတင္းေတြလုပ္ၿပီး ေဆြးေႏြးၾက၊ အ၀င္အထြက္ေတြလုပ္ၿပီးေတာ့ အဆင္မေျပၾကဘူးဆိုေတာ့ စစ္ပဲြေတြ ဆက္ျဖစ္ေနဖို႔ပဲရွိတယ္။

ေမး- RCSS ကေရာ ျပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္နဲ႔ပတ္သက္လို႔ ျပင္ဆင္ထားတာ
ရွိပါသလား။

ေျဖ- ဖက္ဒရယ္စနစ္ ဖဲြ႕စည္းပံုအရ ဒီျပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္ရဲ႕မူေဘာင္ေပၚမွာ RCSS ဘက္ရဲ႕ သေဘာထားကိုပဲ ယူလို႔မရဘူး။ တပ္မေတာ္ရဲ႕သေဘာထားကိုပဲ ယူလို႔မရဘူး။ အားလံုး၀ိုင္းၿပီးေတာ့ တပ္မေတာ္ဘက္၊ တုိင္းရင္းသားေတြဘက္ အားလံုး၀ိုင္း၀န္းေဆြးေႏြးၿပီး ၀ိုင္း၀န္းလုပ္ေဆာင္မွရမယ္။ ထုိင္ၿပီးေဆြးေႏြးဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ RCSS ရဲ႕ သေဘာထားကိုပဲ ေျပာမယ္ဆိုရင္လည္း တပ္မေတာ္က လက္ခံမွာမဟုတ္ဘူး။ တပ္မေတာ္ကခ်ထားတဲ့ သေဘာထားကိုလည္း RCSS က လက္ခံႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး။ ညိႇယူဖို႔လိုပါတယ္။ စည္းလံုးမႈေပါ့။ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္က အတူတူလက္တဲြေလွ်ာက္ဖု႔ိလုိပါတယ္။ တစ္ဖက္သက္ေလွ်ာက္လို႔မရပါဘူး။ ႏွစ္ဖက္အတူတူလာၾကမွရမွာ။ အကယ္၍ တစ္ဖက္က တအားႀကီးတင္းမာၿပီးေတာ့ လုပ္ေနရင္လည္းမရဘူး။ အကယ္၍ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္က တအားႀကီးတင္းမာေနရင္ေတာ့ အပစ္အခတ္ေတြက ထပ္ၿပီးေတာ့ျဖစ္လာဦးမွာပဲ။

ေမး- ဟိုတစ္ေလာက ရွမ္းျပည္ေပါင္းစည္းညီၫြတ္ေရးေကာ္မတီ ဖဲြ႕တယ္ဆိုၿပီး ၾကားသိရပါတယ္။ SSPP/SSA ေပါ့ေလ။ ေျမာက္ပိုင္းရွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ဆိုရင္ SNLD ကို ႏိုင္ငံေရးဦးေဆာင္မႈက႑မွာ ထားတယ္။ အဲဒီေတာ့ RCSS အေနနဲ႔ေရာ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဘယ္လုိအစီအစဥ္ေတြနဲ႔ ဆက္သြားဖို႔ရွိလဲခင္ဗ်။

ေျဖ- ဖဲြ႕စည္းထားတဲ့ ရွမ္းျပည္ရဲ႕ UNSSC (ရွမ္းျပည္ညီၫြတ္ေရးေကာ္မတီ)က ရွမ္းျပည္ရဲ႕ကိုယ္စားျပဳၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးဖို႔ ရည္ရြယ္ပါတယ္။

ေမး- ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂ ႏွစ္လံုးလံုး UNODC ရဲ႕ စစ္တမ္းေတြအရ အစိုးရနဲ႔အပစ္ရပ္ထားတဲ့ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြရဲ႕ ေဒသေတြမွာ ဘိန္းနဲ႔မူးယစ္ေဆး၀ါး စိုက္ပ်ဳိးထုတ္လုပ္မႈက ပိုမ်ားလာတယ္လို႔ ေျပာထားတယ္။ ရွမ္းျပည္နယ္မွာဆိုလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ဘိန္းစိုက္ပ်ဳိးမႈအားလံုးရဲ႕ ၉၀ ရာခိုင္ႏႈန္းရွိတယ္ဆိုေတာ့ ဘယ္လိုေၾကာင့္ မ်ားလာလဲဆိုတာ သိခ်င္ပါတယ္ခင္ဗ်။

ေျဖ- ဒီမူးယစ္ေဆး၀ါးနဲ႔ ပတ္သက္တာကေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတက ျပည္သူလူထုရဲ႕တုိးတက္မႈေတြ၊ ဖံြ႕ၿဖဳိးမႈေတြ ဘာမွမလုပ္ေပးဘူး။ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတက ျပည္သူလူထုရဲ႕ တိုးတက္မႈေတြကို ဘာမွလုပ္မေပးဘူးဆိုရင္ေတာ့ ျပည္သူလူထုက အရာရာတိုင္းကို စိုက္ပ်ဳိးလာတာပါပဲ။ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတအေနနဲ႔ တပ္မေတာ္အေနနဲ႔က ဒီမူးယစ္ေဆး၀ါးေတြကို ႏွိမ္နင္းတယ္ဆိုၿပီး ျပည္သူလူထုရဲ႕ ဘိန္းစိုက္ခင္းေတြကို လုိက္ဖ်က္ဆီးတယ္ဆိုတာ နည္းလမ္းမမွန္ပါဘူး။ ဥပမာအေနနဲ႔ေပါ့၊ လူထုအေနနဲ႔က ကိုယ္စားခါနီးထမင္းပန္းကန္ကို အေ၀းကို လႊင့္ပစ္ခံလိုက္ရသလို ျဖစ္ေနတယ္။ ကိုယ္စားေနတဲ့ထမင္းကို ေကာက္ညႇင္းနဲ႔ လာလဲေပးရင္ကမွ စားေနရေသးတယ္။ အခု ျပည္သူလူထု ဘိန္းစိုက္ေနရတဲ့ကိစၥကလည္း အဲဒီလိုပါပဲ။ RCSS အေနနဲ႔က ဘိန္းခင္းေတြကို တိုက္ဖ်က္ဖို႔ မွန္ကန္တဲ့လမ္းစဥ္မူ၀ါဒေတြ ရွိပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတနဲ႔ လက္တဲြၿပီးေတာ့ လုပ္ခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ စစ္တပ္ဘက္က RCSS နဲ႔ ပူးေပါင္းဖို႔ လက္မခံဘူး။ ဘာေၾကာင့္ ပူးေပါင္းဖို႔လက္မခံတာလဲဆိုတာ သေဘာမေပါက္ဘူး။ အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားေပမယ့္ သေဘာထားေတြက မတိုက္ဆိုင္ၾကဘူး။

ေမး- စစ္ေဘးေရွာင္ဒုကၡသည္ေတြကို ေနရပ္ျပန္ပို႔ဖို႔ကိစၥကေရာ ဘယ္အေျခအေနရွိၿပီလဲခင္ဗ်။ ၿပီးခဲ့တဲ့ဇြန္လက ဥကၠ႒ႀကီးရဲ႕ ရန္ကုန္ခရီးစဥ္မွာေတာ့ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္က တပ္မေတာ္ရဲ႕ ျဖတ္(၄)ျဖတ္မူေၾကာင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံဘက္ တိမ္းေရွာင္ထြက္ေျပးခဲ့ရတဲ့ စစ္ေဘးေရွာင္ဒုကၡသည္ေတြကို ေနရပ္ျပန္ႏိုင္ေရး ပူးေပါင္းႀကိဳးပမ္းမယ္ဆိုၿပီး ဦးခြန္ထြန္းဦးနဲ႔ ပူးတဲြေၾကညာခ်က္ထုတ္တာ ေတြ႕ရပါတယ္။ အခု သူတို႔ ေနရပ္ျပန္ႏိုင္ေရး၊ ျပန္လည္ေနရာခ်ထားေရး ဘာေတြစတင္လုပ္ေပးေနၿပီလဲခင္ဗ်။

ေျဖ- ျပည္သူေတြကေတာ့ ေနရပ္ျပန္ခ်င္တဲ့ဆႏၵကေတာ့ အၿမဲရွိေနတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔က နယ္ေျမတည္ၿငိမ္မႈ၊ လံုၿခံဳမႈေပၚမွာ အပူအပင္ေတြရွိေနေသးတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ မျပန္ရဲၾကေသးတာ။ ထိုင္းဘက္မွာလည္း ျမန္မာျပည္က စစ္ေဘးဒုကၡသည္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနေသးတယ္။ အကယ္၍ စစ္ပဲြေတြထပ္ျဖစ္ေနဦးမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ျပည္သူေတြ လံုၿခံဳမႈမရွိေသးဘူး။ တုိက္ပဲြေတြထပ္ျဖစ္ေနဦးမယ္၊ စစ္ကူေတြ ေတာင္းေနဦးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ျပည္သူလူထုက ျပန္ရဲၾကမွာမဟုတ္ဘူး။

ေမး- ၂၀၁၂ ခုႏွစ္က RCSS ဖဲြ႕စည္းထားတဲ့ ရွမ္းေတာင္တန္းခ်ယ္ရီကုမၸဏီကေရာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြ စလုပ္ေနၿပီလားခင္ဗ်။

ေျဖ- လုပ္ငန္းေတြ ေလွ်ာက္ထားတာေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးပဲ။ အေကာင္ထည္ေဖာ္တာ ဘာမွမေဖာ္ႏိုင္ေသးဘူး။ သတၱဳတြင္းလုပ္ငန္းေတြလုပ္ဖို႔ ေလွ်ာက္လႊာေတြ တင္ထားတယ္။ အစိုးရဘက္က ခြင့္ျပဳခ်က္က်လာေပမယ့္ တပ္မေတာ္ဘက္က နယ္ေျမထဲ၀င္ဖို႔ ခြင့္မေပးဘူး။ အဲဒါေတြေၾကာင့္ ၾကန္႔ၾကာေနတယ္။ သမၼတဘက္ကေတာ့ ေနျပည္ေတာ္ကေနလည္း ခြင့္ျပဳေပးတယ္။ ရွမ္းျပည္နယ္အစိုးရဘက္ကလည္း ခြင့္ျပဳစာရတယ္။ စစ္တပ္ဘက္ကမရေတာ့ ၀င္လို႔မရဘူး။ သတၱဳပိုင္းေတြ၊ စီးပြားေရးပိုင္းေတြ လုပ္မယ္ဆိုရင္ လက္နက္ခ်မွ လုပ္ခြင့္ေပးမယ္ဆိုၿပီး မိုင္းတံုရဲ႕ဗ်ဴဟာမွဴးေအာက္ကေန သတင္းရတာေပါ့။ တာခ်ီလိတ္ဘက္မွာလည္း စိုက္ပ်ိဳးေရးလုပ္ဖို႔ ဧက ၂၅၀၀၀ ေတာင္းထားတယ္။ အစိုးရနဲ႔ ရွမ္းျပည္အစိုးရရဲ႕ ခြင့္ျပဳစာရတယ္။ ဒီဘက္ကေတာ့ ခြင့္ျပဳခ်က္မရဘူး။ စီးပြားေရးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ဘာမွလုပ္ခြင့္မရေသးဘူး။ အဲဒီေတာ့ ျပႆနာက တပ္မေတာ္ဘက္ကေန လာလာၿပီးေတာ့ ခံေနတယ္။ တပ္မေတာ္က ၾကားလာခံေနၿပီး မၿပီးႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ တပ္မေတာ္က အပစ္အခတ္မရပ္စဲခ်င္ဘူးလားလို႔ေတာင္ ေတြးမိတယ္။ အပစ္ရပ္တာ သမၼတဦးသိန္းစိန္ကရပ္ခ်င္ၿပီး တပ္မေတာ္ဘက္က မရပ္ခ်င္ဘူးလားလို႔ေတာင္ ထင္မိတယ္။

ေမး- တပ္မေတာ္နဲ႔ တိုင္းရင္းသားအဖဲြ႕ေတြၾကားမွာ ယံုၾကည္မႈေလ်ာ့နည္းေနတာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဘယ္လိုေျဖရွင္းရင္ရႏုိင္မယ္လို႔ အႀကံေပးခ်င္လဲခင္ဗ်။

ေျဖ- ဒီျပႆနာကို ေျဖရွင္းဖို႔ဆိုတာ ထပ္ကာထပ္ကာ ေဆြးေႏြးဖို႔လိုပါတယ္။ အ၀င္အထြက္ေတြလုပ္ဖို႔ ဆက္ဆံၾကဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ပုဂိၢဳလ္ခင္မွတရားမင္မယ္ဆိုတဲ့ စကားပံုလိုေပါ့။ အယံုအၾကည္န႔ဲလာမွာေပါ့။ အယံုအၾကည္မရွိရင္ ညီၫြတ္မႈဘယ္ရမလဲ။ ညီၫြတ္မႈမရွိရင္ ေပါင္းစည္းမႈဘယ္ရမလဲ။

ေမး- ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္ေတြမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ပါေစခ်င္သလား။ ပါ၀င္လာရင္ေရာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္ေတြအေပၚ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈရွိႏိုင္မယ္လို႔ ထင္ပါသလား။

ေျဖ- ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ကိစၥမွာ အရပ္ဘက္က အဖဲြ႕အစည္းေခါင္းေဆာင္ေတြ ပါ၀င္သင့္ပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ခ်န္လွပ္ထားလို႔လည္း မရပါဘူး။ သူက ျမန္မာႏုိင္ငံကို ဒီမိုကေရစီသယ္ေဆာင္လာတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းျဖစ္ပါတယ္။

ေမး- ျပည္တြင္းမွာ တိုက္ပဲြေတြေၾကာင့္ ေဒသခံတိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးေတြက ေနရပ္စြန္႔ခြာထြက္ေျပးၿပီး စစ္ေဘးေရွာင္ဒုကၡသည္စခန္းေတြနဲ႔ နယ္စပ္ေတြမွာ ေနထိုင္ေနၾကရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံက အထူးသျဖင့္ လူဦးေရမ်ားျပားတဲ့ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံလို ႏိုင္ငံျခားသားေတြက ျပည္တြင္းကို ၀င္လာၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ ရွမ္းျပည္နယ္မွာ ႏိုင္ငံျခားသားစိမ့္၀င္မႈက စိုးရိမ္ရတဲ့အေနအထားျဖစ္ေနၿပီလားခင္ဗ်။

ေျဖ- RCSS ထိန္းခ်ဳပ္ေဒသမွာေတာ့ ႏိုင္ငံျခားသား၀င္ေရာက္မႈကို တားျမစ္ပိတ္ပင္ထားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ စိုးရိမ္ရတဲ့အေျခအေနျဖစ္ပါတယ္။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသားေတြက ျမန္မာႏိုင္ငံထဲကို ၀င္လာၿပီးေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသားကတ္ေတြ ကိုင္ေဆာင္ထားတယ္။ ၿပီးေတာ့ ျပည္နယ္ထဲက ေျမေတြ၀ယ္ၿပီး ကိုယ္ပိုင္ေျမအျဖစ္ ေျပာင္းလဲလုပ္ကိုင္ၾကတယ္။ အဲဒါေတြကို စစ္ေဆးဖို႔ကေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္ဘက္က တာ၀န္ျဖစ္ပါတယ္။ ရွမ္းျပည္နယ္ထဲမွာဆုိရင္ က်ဳိင္းတံုဘက္ေတြ၊ မူဆယ္၊ နမ့္ခမ္းဘက္ေတြမွာဆိုရင္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသားေတြ၀င္လာၿပီး ေျမေတြ၀ယ္ထားတာေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။

ေမး- လက္ရွိရွမ္းျပည္နယ္ဟာ ႏုိင္ငံေရးအရဆိုရင္လည္း လက္နက္ကိုင္ေတြအမ်ားႀကီးနဲ႔ ႐ႈပ္ေထြးေနတယ္။ စီးပြားေရးမွာလည္း ေဒသခံေတြက စား၀တ္ေနေရးမေျပလည္လို႔ ဘိန္းစိုက္ပ်ဳိးေနရတာေတြ ရွိတယ္။ ပညာေရးမွာဆိုလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ စာတတ္ေျမာက္မႈအနည္းဆံုး ျပည္နယ္ေတြထဲမွာ ပါ၀င္ေနတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသားစိမ့္၀င္မႈလို လူမႈေရးျပႆနာေတြကလည္း ရွိေနတယ္။ အဲဒီလိုအေျခအေနမွာ ရွမ္းျပည္နယ္အတြက္ ဘယ္က႑ကို အရင္ဦးစားေပးေျဖရွင္းဖို႔လုိမယ္လို႔ ထင္သလဲခင္ဗ်။

ေျဖ- အဓိကက်တဲ့အခ်က္က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပဲ။ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈမရွိဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဘာမွလုပ္လို႔မရဘူး။ ရွမ္းျပည္နယ္တိုးတက္မႈ က်ဆင္းေနရတာလည္း တပ္မေတာ္ရဲ႕အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္ အၾကာႀကီးေနရတာနဲ႔ ျပည္တြင္းစစ္ေၾကာင့္ပါ။ ျပည္တြင္းစစ္ေတြေၾကာင့္ ရွမ္းျပည္နယ္မွာ တိုးတက္မႈက ဘာမွမရွိခဲ့ဘူး။ တုိက္ပဲြေတြျဖစ္၊ ပစ္ၾကခတ္ၾကဆိုေတာ့ ေျပးၾကေရွာင္ၾကပဲရွိေနေတာ့ တိုးတက္မႈဆိုတာ ဘယ္မွာရွာလို႔ရပါ့မလဲ။

အခုလိုေျဖၾကားေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

Credit To 7Day News Journal 
Read More »

၂၀၁၅ အလြန္ အက်ပ္အတည္းမ်ား Written by ပိုက္တင္

တကယ္ေတာ့ ၂၀၁၅ အလြန္မွာ ႀကံဳေတြ႕ႏိုင္တဲ့ သန္း ၆၀ ရဲ႕ အက်ပ္အတည္းဟာ အဲဒီအခ်ိန္က်မွ ႐ုတ္တရက္ ေပၚလာႏိုင္တဲ့ ျပႆနာမ်ား မဟုတ္ဘဲ ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းေျခာက္ဆယ္ ျမန္မာႏိုင္ငံေရး သမိုင္းမွာ လုံးဝ အေျခခံပါတယ္။ပါလီမန္ေခတ္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ျပႆနာမ်ားနဲ႔ အထူးသျဖင့္ ႏွစ္ ၅၀ အေမွာင္ေခတ္ရဲ႕ ဆိုးက်ဳိးမ်ားေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီသို႔ အကူးအေျပာင္းမွာ ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းရမယ့္ အခက္အခဲမ်ားသာ ျဖစ္ပါတယ္။ တပ္မေတာ္ရဲ႕ အခန္းက႑ဟာ အဲဒီ အက်ပ္အတည္းမ်ားကို ေျပလည္ေအာင္ ေျဖရွင္းဖို႔နဲ႔ ဒီမိုကရက္တိုက္ေဇးရွင္း ဆက္လက္ တည္တံ့ႏိုင္ဖို႔ အတြက္ လြန္စြာ အေရးပါေနတာ ေတြ႕ရပါတယ္။
လစ္ဘရယ္လိုက္ေဇးရွင္း ကာလလို႔ ေျပာႏိုင္တဲ့ အခုေ႐ြးေကာက္ခံ အစိုးရသစ္ ပထမငါးႏွစ္ သက္တမ္းဟာ ျပႆနာေတြ၊ စိန္ေခၚမႈေတြ မ်ားစြာ ႀကံဳေတြ႕ေနရေသာ္ျငား ၂၀၁၅ အလြန္ ဒုတိယေျမာက္ အစိုးရသစ္ကို ႏိုင္ငံသစ္ တည္ေဆာက္ေရး လက္ဆင့္ကမ္း ေပးႏိုင္ဖို႔က ေတာ္ေတာ္ႀကီး ေသခ်ာေနၿပီလို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ လက္ရွိအစိုးရက လမ္းေၾကာင္း ေျပာင္းသြားႏိုင္ေလာက္တဲ့ စိန္ေခၚမႈေတြကို ေက်ာ္လႊား ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ က်န္ေသးတဲ့ ၂ ႏွစ္ကာလမွာ ေနာက္ထပ္ အခက္အခဲေတြ ေပၚလာဖို႔ ရွိေနေသးေပမယ့္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ နီးလာတာ နဲ႔အမွ် အားလုံးရဲ႕ အာ႐ုံစိုက္မႈနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားဟာ ၂၀၁၅ ဆီကိုပဲ ေရာက္သြားေတာ့မွာ ျဖစ္တာေၾကာင့္ အခုႀကံဳေတြ႕ၿပီး ရသေလာက္ ခက္ခက္ခဲခဲ ေျဖရွင္းဖို႔ လိုမယ္ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။
ဒီေတာ့ အေျပာင္းအလဲကို စတင္ခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးေသာ အစိုးရ သက္တမ္းဟာ ေခ်ာေခ်ာေမြ႕ေမြ႕နဲ႔ အဆုံးသတ္ ႏိုင္ေတာ့မယ္လို႔ ေယဘုယ် ေကာက္ခ်က္ကို ဆြဲႏိုင္ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ဒုတိယေျမာက္ တာဝန္ယူရမယ့္ အစိုးရနဲ႔ လႊတ္ေတာ္မ်ား အတြက္ကေတာ့ အခုပထမ ငါးႏွစ္ကာလထက္ ပိုမိုၾကမ္းတမ္း ခက္ခဲမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအေျခအေနကို ႀကဳိတင္တားဆီးဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္သေလာက္ ရွိသလို ႀကဳိတင္ တြက္ဆၿပီး အေျဖရွာထား လို႔လည္း မရႏိုင္တာေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေတာ္နဲ႔ လူထုအတြက္ ၂၀၁၅ အလြန္ကာလဟာ မ်ားစြာ အေရးႀကီးပါေၾကာင္း အထူးတလည္ ေဖာ္ျပလိုရင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ဒုတိယေျမာက္ အစိုးရ သက္တမ္းမွာ စိန္ေခၚမႈေတြ ပိုႀကီးမားဖို႔နဲ႔ ျပႆနာေတြလည္း ပိုေျဖရွင္းရ ခက္ခဲဖို႔အတြက္ အဓိက အေၾကာင္းရင္းႀကီး ႏွစ္ခု ရွိပါတယ္။
(၁) NLD နဲ႔ တိုင္းရင္းသားပါတီမ်ား (အျပတ္အသတ္) landslide အႏိုင္ရရွိႏိုင္ျခင္း
(၂) ၂၀၁၅ အေပၚ လူထုေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား အလြန္ႀကီးမားျခင္းတို႔ ျဖစ္ပါတယ္။
လူထုဟာ လက္ရွိ အခ်ိန္အထိ အေျပာင္းအလဲရဲ႕အသီးအပြင့္ကို ထိထိေရာက္ေရာက္ ခံစားႏိုင္ျခင္း မရွိေသးပါဘူး။ လြတ္လပ္ခြင့္ တခ်ဳိ႕နဲ႔ ႏိုင္ငံရဲ႕ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖဳိးတိုးတက္မႈ အနည္းငယ္ ရရွိခဲ့ေပမယ့္ အထူးသျဖင့္ အေျခခံ လူတန္းစားေတြ အတြက္ အသက္႐ွဴ ေခ်ာင္ေလာက္တဲ့ အေနအထားကို မေရာက္ေသးပါဘူး။ ေနာက္တစ္ခုက မူေျပာင္း လူမေျပာင္း အေျခအေနကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ရွိလာတာက တစ္ေၾကာင္း၊ လက္ရွိသမၼတရဲ႕ ႐ိုးသား ႀကဳိးစားမႈကို လက္ခံအသိအမွတ္ ျပဳတာက တစ္ေၾကာင္းေၾကာင့္သာ စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႔ ေစာင့္ေနၾကတာ ျဖစ္ၿပီး ၂၀၁၅ မွာ အတိုက္အခံ တို႔ကို ပုံေအာဖို႔လည္း ျပင္ဆင္ထားၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ မူေျပာင္းတဲ့အျပင္ လူပါေျပာင္းဖို႔ ရည္မွန္းထားၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ အတိုက္အခံ ပါတီႀကီးနဲ႔ တိုင္းရင္းသား ပါတီမ်ားဟာ ေသခ်ာေပါက္ အႏိုင္ရၾကမွာ ျဖစ္ၿပီး လူထုကလည္း အဲဒီ အတိုက္အခံတို႔အေပၚ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အလြန္အကြၽံ ထားေနၾကတာေၾကာင့္ ၂၀၁၅ အလြန္မွာ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး ျပႆနာမ်ားကို ႀကီးႀကီး မားမား ရင္ဆိုင္ ႀကံဳေတြ႕ၾကရဖို႔က ေသခ်ာသေလာက္ ရွိေနပါတယ္။
(လုံးဝ အျပတ္အသတ္ အႏိုင္မယူသင့္ဘူးလို႔ အေျခအေန တစ္ရပ္မွာ ဆရာေအာင္ထြဋ္ ေျပာခဲ့ဖူးတာကို ဒီေနရာမွာ အမွတ္ရမိပါတယ္။)
၂၀၁၅ အလြန္မွာ ဘယ္ပါတီကပဲ အစိုးရ ဖြဲ႕သည္ျဖစ္ေစ၊ အဲဒီအစိုးရဟာ လူထုရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို အျပည့္အဝ ျဖည့္ဆည္း ေပးႏိုင္ဖို႔ အေျခအေနေတြက အခုခ်ိန္ထိ မရရွိေသးပါဘူး။ NLD ဟာ ေသခ်ာေပါက္ လႊတ္ေတာ္မ်ားကို အတိုင္းအတာ ႀကီးႀကီးမားမား လႊမ္းႏိုင္မွာ ျဖစ္ၿပီး အစိုးရ ဖြဲ႕ခြင့္လည္း ရဖို႔ ရွိေနပါတယ္။ ေဒၚစုသာ လႊတ္ေတာ္ အႀကီးအကဲ၊ ဒါမွမဟုတ္ အစိုးရ အႀကီးအကဲ ျဖစ္လာခဲ့ရင္ ေသခ်ာေပါက္ အက်ပ္အတည္းမ်ားကို ႀကီးႀကီးမားမား ရင္ဆိုင္ရမွာပါ။
(လႊတ္ေတာ္ အႀကီးအကဲ ျဖစ္ႏိုင္ေျခက မ်ားေနပါတယ္။ အျခားေသာ အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးသမား တစ္ေယာက္ကလည္း သမၼတ ျဖစ္လာႏိုင္ေျခ ရွိပါတယ္။ ၅၉ (စ) ေၾကာင့္ပါ။)
(၁) လူထုရဲ႕ လြတ္လပ္ခြင့္နဲ႔ လူမႈဘဝ ျမင့္မားလိုမႈ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား
(၂) တိုင္းရင္းသားတို႔ရဲ႕ တန္းတူညီမွ်ေရး အပါအဝင္ ဖြံ႕ၿဖဳိး တိုးတက္ေရးဆိုင္ရာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားဟာ ေဒၚစု ေခါင္းေပၚက်မယ့္ ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုးမ်ား ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။
အတိုက္အခံ ေခါင္းေဆာင္ဆီကေန လိုလားခ်က္ေတြ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ေသခ်ာေပါက္ရမယ္လို႔ လိုတာထက္ ပိုၿပီး ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကပါတယ္။ ေဒၚစုအေနနဲ႔က အဲဒီေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို ျငင္းဆိုဖို႔ ခက္ခဲမွာ ျဖစ္သလို အျပည့္အဝ ရရွိေအာင္ ျဖည့္ဆည္း ေပးႏိုင္ဖို႔ကလည္း လြယ္ကူလွမယ္ မဟုတ္ပါဘူး။
တိုင္းျပည္ကို ဦးေဆာင္ဦး႐ြက္ ျပဳၿပီး ဒီမိုကေရစီ ပီျပင္ေအာင္နဲ႔ စီးပြားေရးအရ လူတန္းေစ့ေအာင္ ဒုတိယေျမာက္ သက္တမ္း ငါးႏွစ္အတြင္း ျဖည့္ဆည္းေပးဖို႔၊ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေပးဖို႔ဆိုရင္ ေဒၚစု တစ္ေယာက္တည္းနဲ႔ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ႏိုင္ငံေတာ္ကို စီမံခန္႔ခြဲတဲ့ အလုပ္ဟာ Team Work ျဖစ္တယ္ဆိုတာ အထူးေျပာဖို႔ လိုမယ္မထင္ပါဘူး။ ေဒၚစုမွာ Team ေကာင္းေကာင္းတစ္ခု လိုအပ္ေနပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္ မွာလည္း ၂ ႏွစ္အတြင္း ျဖည့္ဆည္းထားဖို႔ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္တာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ကို ထိပ္ဆုံးကေန ေအာက္ေျခအထိ တာဝန္ယူခြင့္ ရတဲ့အခါ ေဒၚစုလည္း ခက္ခဲႏိုင္တာ ျဖစ္သလို လူထုလည္း က်ပ္တည္းႏိုင္ပါတယ္။
အခု စီမံခန္႔ခြဲမႈ ညံ့ဖ်င္းလို႔ လက္ရွိ အစိုးရရဲ႕ Team က မေကာင္းလို႔ တိုင္းျပည္ ႀကံဳေတြ႕ေနရတဲ့ ျပႆနာနဲ႔ ၂၀၁၅ အလြန္မွာ ေပၚေပါက္လာမယ့္ အခက္အခဲေတြက လုံးဝျခားနားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ လူထုရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား မတူညီျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီကိုလည္း ေဒၚစုက စံႏႈန္းျပည့္သာ စဥ္းစားတာ ျဖစ္ေလေတာ့ ၂၀၁၅ အလြန္မွာ အထူးသျဖင့္ တိုင္းရင္းသားတို႔က ေဒၚစုဆီကေန စံႏႈန္းျပည့္ ဒီမိုကေရစီကို ေသခ်ာေပါက္ ေတာင္းဆိုၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အသိပညာေရခ်ိန္ ျပႆနာ၊ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ က ပ်က္စီး ယိုယြင္းလာတဲ့ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး အေျခအေနမ်ား၊ ဖြံ႕ၿဖဳိး တိုးတက္ေရးကို ခ်က္ခ်င္း တြန္းတင္လို႔ မရႏိုင္တဲ့ အေျခအေန စတာေတြက ၂၀၁၅ အလြန္မွာ တာဝန္ယူမယ့္ အစိုးရနဲ႔ လႊတ္ေတာ္တို႔ကို ေဘးက်ပ္နံက်ပ္ ျဖစ္ေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
တစ္ဖက္မွာ တပ္မေတာ္နဲ႔ အတိုက္အခံတို႔ ရင္ၾကားေစ့ေရး တည္ေဆာက္ေနတဲ့ ကိစၥကလည္း ခရီးမေရာက္ ႏိုင္ေသးေလေတာ့ တပ္မေတာ္နဲ႔ လုံးလုံးပတ္သက္မႈ မရွိတဲ့ ပါတီကဖြဲ႕မယ့္ အစိုးရသစ္နဲ႔ တပ္အၾကား ဆက္ဆံေရးဟာ ေတာ္ေတာ္ သတိထားရမယ့္ အေနအထားကို ေရာက္လာေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္အစိုးရသစ္ အေနနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရးဆိုင္ရာ စိန္ေခၚမႈေတြကို အခုလက္ရွိ အစိုးရထက္ပိုၿပီး ခဲရာခဲဆစ္ ရင္ဆိုင္ ေျဖရွင္းရမွာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
ပါလီမန္စနစ္ မဟုတ္ေလေတာ့ ညြန္႔ေပါင္း အစိုးရဖြဲ႕ဖို႔ဆိုတာ ဥပေဒအရ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ သမၼတ ျဖစ္သူက ကက္ဘိနက္ ဖြဲ႕ရမွာပါ။ ကက္ဘိနက္ကို တျခားပါတီမ်ားက ပုဂၢဳိလ္မ်ား ခန္႔အပ္ဖြဲ႕စည္းလို႔ ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒါ ညြန္႔ေပါင္းအစိုးရ မဟုတ္ပါ။ ပါလီမန္စနစ္ မဟုတ္တာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ သမၼတနဲ႔ ဒုသမၼတ ေတြဟာလည္း မတူညီတဲ့ ပါတီမ်ားနဲ႔ တပ္မေတာ္က အမည္စာရင္းတင္တဲ့ ပုဂၢဳိလ္တို႔ ျဖစ္လာဖို႔ ရွိၿပီး ဒါလည္းညြန္႔ေပါင္း မဟုတ္ဘဲ အေျခခံဥပေဒ အရသာ ျဖစ္ပါတယ္။
၂၀၁၅ အလြန္မွာ အတိုက္အခံတို႔က (၅၉ (စ) ကို မျပင္ဆင္ႏိုင္ဘဲ) အႏိုင္ရတဲ့အခါ သမၼတေလာင္းအျဖစ္ လက္ရွိ သမၼတကို အႏိုင္ရ အတိုက္အခံပါတီက တင္သြင္း အဆိုျပဳလုပ္ဖို႔မ်ား ေျပာခဲ့ရင္..."
၂၀၁၅ အလြန္ အက်ပ္အတည္းမ်ား ေလ်ာ့ပါးသင့္သေလာက္ ေလ်ာ့ပါးဖို႔ အတြက္ ေလာေလာဆယ္ လုပ္သင့္တဲ့ အခ်က္ေတြ ရွိပါတယ္။ ေျပာရရင္ ၂၀၁၅ မတိုင္ခင္မွာ မ်ားမ်ားစားစား ေမွ်ာ္လင့္လို႔ မရႏိုင္တဲ့ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရး ထက္ေတာင္မွ အေရးပါတဲ့ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ အတိုက္အခံတို႔ အေနနဲ႔ ဒီအခ်က္ေတြကို စိတ္ဝင္စားဖို႔ သိပ္မ်ားမ်ား မေမွ်ာ္လင့္ေပမယ့္ ေဖာ္ျပသင့္လို႔ ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။
(၁) ေဒၚစုအေနနဲ႔ အနည္းဆုံး အသင့္အေနနဲ႔ လႊတ္ေတာ္မ်ားကို လႊမ္းမိုးႏိုင္ေတာ့မယ့္ အမ်ားဆုံး အစိုးရ ဖြဲ႕ႏိုင္ေတာ့မယ့္ ပါတီရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ မတိုင္ခင္ ၂ ႏွစ္တာ ကာလမွာ ျပည္တြင္းက ႏိုင္ငံေရး ကိစၥမ်ားနဲ႔ စီးပြားဖြံ႕ၿဖဳိး တိုးတက္ေရး ကိစၥမ်ားကို ႏိုင္ငံတကာမွာ သြားေရာက္ လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ ကိစၥမ်ားထက္ အမ်ားႀကီး ပိုၿပီးအေလးအနက္ ထားသင့္ အာ႐ုံစိုက္သင့္တဲ့ အခ်ိန္ကို ေရာက္ေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ၂၀၁၅ အလြန္မွာ ေသခ်ာေပါက္ အႏိုင္ရမယ့္ ပါတီဟာ အေျခအေန အရပ္ရပ္ကို အေကာင္းဆုံး အေနအထားရေနဖို႔ လုပ္ႏိုင္သေလာက္ အစြမ္းကုန္ ေဆာင္႐ြက္ထား သင့္ပါတယ္။
(၂) အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကိစၥမ်ားဟာလည္း ၂၀၁၅ အလြန္ကာလအတြက္ အထူးအေရးပါ တဲ့အတြက္ စစ္မွန္တဲ့ သေဘာဆႏၵနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး နယ္ပယ္မွာ က်င္လည္ေနၾကသူ အားလုံးက အခုထက္ အားသြန္ခြန္စိုက္ ပါဝင္ႀကဳိးပမ္းမယ္ ဆိုရင္ ၂၀၁၅ အလြန္မွာ ႏိုင္ငံ တည္ေဆာက္ေရး လမ္းေၾကာင္းက ေခ်ာ္ထြက္မသြားဖို႔ အမ်ားႀကီး အေထာက္အကူ ရေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
(၃) အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး လက္မွတ္ေရးထိုးရန္ ကိစၥကို အေျခခံၿပီး အားလုံးပါဝင္တဲ့ ႏိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲ တစ္ခုကို က်င္းပႏိုင္ဖို႔ အားလုံးက ႀကဳိးပမ္းသင့္ပါတယ္။ အဲဒီ ႏိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲမွာ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးကိစၥ ပါဝင္ရမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ အဓိက ျဖစ္သင့္တာက ၂၀၁၅ အလြန္ ႏိုင္ငံေတာ္ တည္ၿငိမ္ေရး ျဖစ္ပါတယ္။ အစိုးရ ဖြဲ႕စည္းေရးကို လက္ရွိ အာဏာရပါတီ၊ အတိုက္အခံ ပါတီႀကီး၊ တိုင္းရင္းသားပါတီမ်ား အပါအဝင္ ပါတီအားလုံးက ညႇိႏိႈင္း ေဆြးေႏြး သင့္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အာဏာရပါတီႀကီးနဲ႔ အတိုက္အခံ ပါတီတို႔ အစိုးရ ဖြဲ႕စည္းေရး ေယဘုယ် သေဘာတူညီမႈ (Consensus) တစ္စုံတစ္ရာ ရယူထားႏိုင္ရင္ အခုဒီေဆာင္းပါးမွာ အဓိက ေျပာခ်င္တဲ့ ၂၀၁၅ အလြန္ အက်ပ္အတည္းမ်ား ဆိုတာ ရွိလာေတာ့မွာ မဟုတ္တာ ေသခ်ာပါတယ္။
(ဒါေပမဲ့ အႏိုင္ရဖို႔ ေသခ်ာသေလာက္ ရွိေနတဲ့ အတိုက္အခံ ပါတီႀကီး အေနနဲ႔လည္း ဒီလို Consensus မ်ဳိးကို စိတ္ဝင္စားလာႏိုင္ဖို႔ အခြင့္အလမ္း ဟာလည္း အလြန္တရာ နည္းပါးလွတာေၾကာင့္ ၂၀၁၅ အလြန္မွာ ဒီမိုကေရစီ တည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းစဥ္ႀကီးကို ၿခိမ္းေျခာက္မယ့္ စိန္ေခၚမႈေတြကို ေရွာင္လႊဲႏိုင္ဖို႔ရာလည္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ နည္းပါးလွပါတယ္။
(၄) ၂၀၁၅ အလြန္ လႊတ္ေတာ္မ်ားမွာ အႏိုင္ရ အတိုက္အခံ အမတ္မ်ားနဲ႔ တပ္မေတာ္သား လႊတ္ေတာ္ အမတ္မ်ား အေကာင္းဆုံး လုပ္ေဖာ္ ကိုင္ဖက္ေတြ ျဖစ္ဖို႔ ဘယ္လို လုပ္ကိုင္ ေဆာင္႐ြက္ရင္ အေကာင္းဆုံး ျဖစ္မယ္ဆိုတာ အခုကတည္းက ႀကဳိတင္ ျပင္ဆင္သင့္ပါၿပီ။ တပ္မေတာ္သား ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကို ၂၀၁၅ ဒုတိယလႊတ္ေတာ္ သက္တမ္း ကာလအတြင္းမွာ လႊတ္ေတာ္ထဲက ဖယ္ရွားေရး ကိစၥကို ေလာေလာဆယ္ မစဥ္းစားေသးဘဲ အလုပ္အတူတူ လုပ္ဖို႔ ႀကဳိတင္ ျပင္ဆင္ျခင္းက ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အက်ဳိးမ်ား ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။
၂၀၁၅ အလြန္မွာ အတိုက္အခံတို႔က (၅၉ (စ) ကို မျပင္ဆင္ႏိုင္ဘဲ) အႏိုင္ရတဲ့အခါ သမၼတေလာင္းအျဖစ္ လက္ရွိ သမၼတကို အႏိုင္ရ အတိုက္အခံပါတီက တင္သြင္း အဆိုျပဳလုပ္ဖို႔မ်ား ေျပာခဲ့ရင္ အားလုံးက ဝိုင္းၿပီး ေလွာင္ေျပာင္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီမိုကေရစီ ေျပာင္းလဲေရး ျဖစ္စဥ္ဟာ လမ္းေၾကာင္းေပၚမွာပဲ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ ဆက္ရွိေနဖို႔ ဆိုရင္ ဒီအခ်က္ဟာ ေရြးခ်ယ္စရာေတြထဲက စဥ္းစားသင့္တဲ့ တစ္ခ်က္ ျဖစ္တယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ ဦးေႏွာက္ အလုပ္ေပးဖို႔ အလြန္ေကာင္းတဲ့ ေရြးခ်ယ္စရာမို႔ ဘယ္သူမွ ေ႐ြးမယ့္နည္းလမ္း မဟုတ္ေပမယ့္ ေဖာ္ျပ လိုက္ပါတယ္။ အတိုက္အခံတို႔ ဘက္မွာ လက္ရွိ အေနအထားအရ ေဒၚစုကလြဲရင္ သမၼတေလာင္း အျဖစ္ အမည္စာရင္းတင္ဖို႔ ထင္းခနဲ လင္းခနဲ ျမင္သာတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ တစ္ေယာက္တေလမွ် မျမင္မိေသးေၾကာင္း ေဖာ္ျပလိုပါတယ္။ ဒါဟာ အတိုက္အခံေတြ ေဒၚစုကလြဲရင္ ဘယ္သူမွ အရည္အေသြး မမီဘူးလို႔ ေျပာလိုျခင္း မဟုတ္ဘဲ အရည္အေသြးအျပင္ ၾသဇာလႊမ္းမိုးႏိုင္မႈ လူထု၊ ခ်စ္ခင္ေလးစားမႈ အစရွိေသာ အသြင္ကူးေျပာင္းေရး ကာလအတြက္ အျခားအေရးပါတဲ့ အခ်က္မ်ားကို ထည့္သြင္း စဥ္းစားရန္ လိုအပ္တယ္လို႔ ယူဆေသာေၾကာင့္သာ ျဖစ္ပါတယ္။
(လက္ရွိ အာဏာရ ပါတီဘက္မွာလည္း ဦးသိန္းစိန္က လြဲရင္ လူထု တေလးတစား လက္ခံေလာက္တဲ့ ပုဂၢဳိလ္ မရွိသေလာက္ ရွားပါတယ္။ သူရဦးေရႊမန္းလည္း ပါတီေက်ာေထာက္ ေနာက္ခံနဲ႔ ဆိုရင္ ပါတီကိုယ္၌က ႏိုင္ဖို႔ အခြင့္အလမ္း နည္းေနတာေၾကာင့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ နည္းလြန္းပါတယ္။)
ဒါေပမဲ့ ေဆာင္းပါး အစပိုင္းမွာ ေျပာခဲ့သလိုပါပဲ။ တပ္မေတာ္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး အခန္းက႑က ၂၀၁၅ အလြန္ကာလအတြက္ အေရးပါေနတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒီေနရာမွာလည္း ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းကို အလ်င္အျမန္ ဖယ္ရွားေရးကို လုပ္မယ္ဆိုရင္ အေလးအနက္ ထည့္သြင္း စဥ္းစားသင့္တဲ့ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ လက္ရွိ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ မကိုက္ညီေသးတဲ့ အေျခခံဥပေဒသည္ လည္းေကာင္း၊ အေျခခံဥပေဒအရ တပ္မေတာ္ရဲ႕ က႑သည္ လည္းေကာင္း ဒီမိုကေရစီ ေခ်ာေခ်ာေမာေမာ ေပၚထြန္းေရးအတြက္ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္း အေရးပါေနတဲ့အျပင္ အေျခခံဥပေဒနဲ႔ တပ္မေတာ္ကပဲ သန္း ၆၀ ေသာ လူထု ရင္ဆိုင္ၾကရမယ့္ အခက္အခဲမ်ားကို ေက်ာ္လႊားႏိုင္ဖို႔၊ အတိုက္အခံတို႔ကပါ အားျပဳသင့္တဲ့ အေနအထား ျဖစ္လာႏိုင္႐ုံမကဘဲ ဒီမိုကေရစီ ခိုင္မာစြာ ေပၚထြန္း တည္တံ့ႏိုင္ေရးအတြက္ တစ္နည္းတစ္လမ္း အာမခံခ်က္ ျဖစ္ေနပါေၾကာင္း (လက္မခံႏိုင္သူ အမ်ားအျပားရွိမွန္း သိလ်က္နဲ႔ပဲ) အားလုံးကို ေလးစားစြာ တင္ျပလိုက္ရပါတယ္။
Credit To The Voice Weekly 
Read More »

နံရံတိုင္းတြင္ နားမ်ား ထားသင့္၊ မထားသင့္ Written by ေအာင္ဘုိဘုိရွိန္

တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး ညြန္ၾကားေရးမွဴးေဟာင္းႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ခင္ညြန္႔က ၿပီးခဲ့သည့္ ႏွစ္ပတ္ခန္႔က ျပဳလုပ္ေသာ စာအုပ္ မိတ္ဆက္ပြဲ တစ္ခုတြင္ အမ်ဳိးသား ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႕ ျပန္ဖြဲ႕သင့္ေၾကာင္း ေျပာဆိုလိုက္သည္။
သူတပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး အႀကီးအကဲအျဖစ္ တာဝန္ယူစဥ္က ‘နံရံတိုင္းတြင္ နားမ်ား ရွိေနသည္’ ဟု ၎၏ ေထာက္လွမ္းေရးတပ္ဖြဲ႕ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို ရည္႐ြယ္၍ ေျပာၾကားခဲ့ဖူးသည္။
ယင္းသို႔ ေျပာဆိုခ်က္မွာ အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးသမားတို႔၏ လုပ္ငန္းမ်ားကို အၿမဲမျပတ္ ေထာက္လွမ္းေနေၾကာင္း သတိေပးခ်က္လည္း ျဖစ္ခဲ့သည္။

ျပန္ဖြဲ႕မည့္ ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕သည္ အစိုးရ အဆက္ဆက္၏ လုပ္႐ိုးလုပ္စဥ္ ျဖစ္ေသာ အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ား၏ လုပ္ငန္းစဥ္တို႔ကို စဥ္ဆက္မျပတ္ ေထာက္လွမ္းေနၿပီး အစိုးရ လက္ကိုင္တုတ္အျဖစ္ ေရာက္သြားမည္ကို အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားႏွင့္ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္အခ်ဳိ႕ စိုးရိမ္ၾကသည္။

အခ်ဳိ႕ကမူ ျပန္ဖြဲ႕သင့္ေၾကာင္း ေထာက္ခံၾကသည္။
“ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံရယ္လို႔ ရွိရင္ ေထာက္လွမ္းေရး ဆိုတာလည္း ရွိရမယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ လုံၿခံဳေရးကို ကာကြယ္ေပးဖို႔နဲ႔ တျခားႏိုင္ငံေတြက အဖ်က္ရန္ကို ကာကြယ္ ေပးဖို႔အတြက္ ရွိရမယ္” ဟု အမ်ဳိးသား လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ဦးဖုန္းျမင့္ေအာင္က မွတ္ခ်က္ျပဳသည္။

အခ်ဳိ႕လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကမူ သတင္းတပ္ဖြဲ႕ (Special Branch)၊ စီအိုင္ဒီ (Criminal Investigation Depart ment)၊ စစ္ဘက္ဆိုင္ရာ စုံစမ္း ေထာက္လွမ္းေရး အထူးတပ္ဖြဲ႕ (စရဖ)၊ အၾကမ္းဖက္မႈ ႏွိပ္နင္းေရး တပ္ဖြဲ႕ႏွင့္ ေထာက္လွမ္းေရး သတင္းေပးမ်ားကို ဖြဲ႕ထားၿပီး ျဖစ္သည့္ အတြက္ ေနာက္ထပ္ ျပန္ဖြဲ႕ရန္ မသင့္ေၾကာင္း ကန္႔ကြက္ၾကသည္။
“အစိုးရကို ဆန္႔က်င္တဲ့ ႏိုင္ငံသားေတြကို ရန္သူေတြကို ဖမ္းဆီးေဖာ္ထုတ္ အတြက္ပဲ အလုပ္လုပ္ေနၾကတယ္။ အရင္ကလည္း ဒီလိုပဲ။ အခုလည္းဒီလိုပဲ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြကိုေတာင္ အေသးစိတ္ ေထာက္လွမ္းေနတာေတြ ရွိေနတယ္” ဟု ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ဦးရဲထြန္းက ၎ရင္ဆိုင္ေနရသည့္ ေထာက္လွမ္းေရး တပ္ဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေျပာျပသည္။

၁၉၈၈ ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပုံ အၿပီးတြင္ တပ္မေတာ္က အာဏာသိမ္းၿပီးေနာက္ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းအဖြဲ႕ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ေက်ာ္ေဆြႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ညြန္တို႔ ဦးေဆာင္ကာ ျပန္လည္ ဖြဲ႕စည္းၿပီးေနာက္ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (NLD) ႏွင့္ အျခားအတိုက္အခံ ပါတီမ်ား၏ လုပ္ငန္းစဥ္ မွန္သမွ်ကို မျပတ္ ေထာက္လွမ္းခဲ့ၿပီး အတိုက္အခံ အမ်ားစုကုိ ပုဒ္မရွာ ဖမ္းဆီး ေထာင္ခ်ခဲ့သည္။

၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္မွ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္အတြင္း တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕က ႏိုင္ငံေရး တက္ႂကြ လႈပ္ရွားသူမ်ားႏွင့္ အတိုက္အခံ ပါတီဝင္ ရာခ်ီ၍ ဖမ္းဆီး ေထာင္ခ်မႈမ်ား၊ စစ္ေၾကာေရး ျပဳလုပ္ေနစဥ္ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္ဟု ႏိုင္ငံတကာ လူ႔အခြင့္အေရး တက္ႂကြ လႈပ္ရွားသူမ်ားက ေဝဖန္ခဲ့ၾကသည္။

ထိုႏွစ္ပိုင္းအတြင္း တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရးႏွင့္ အမ်ဳိးသား ေထာက္လွမ္းေရးတို႔က အက်ယ္ခ်ဳပ္ခ်၊ ဖမ္းဆီးခဲ့သည့္ NLD ပါတီ ေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္ေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ဦးဝင္းတင္တို႔ အပါအဝင္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား အေရအတြက္ ေထာင္ခ်ီ ရွိသည္ဟု ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရး အဖြဲ႕မ်ားက ဆိုေသာ္လည္း စာရင္းမည္မွ် ရွိသည္ကို ယေန႔တိုင္ ထုတ္ျပန္ႏိုင္ျခင္း မရွိေသးေပ။

ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ လက္ထက္တြင္မွ အမ်ဳိးသား ေထာက္လွမ္းေရး၊ စစ္ဘက္ဆိုင္ရာ စုံစမ္းစစ္ေဆးေရး တပ္ဖြဲ႕၊ အထူးသတင္း တပ္ဖြဲ႕တို႔ အဖြဲ႕က ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္အတြင္း ဖမ္းဆီးထားသည့္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၁၃၀၀ ေက်ာ္ကို ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ခင္ညြန္႔ ညြန္ၾကားေရးမွဴးအျဖစ္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ေနသည့္ အမ်ဳိးသား ေထာက္လွမ္း တပ္ဖြဲ႕ကို ၂၀၀၄ ခုႏွစ္တြင္ ႏိုင္ငံေတာ္ ေအးခ်မ္း သာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖဳိးေရးေကာင္စီ အစိုးရက ဖ်က္သိမ္းလိုက္ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ညြန္႔ အပါအဝင္ ေထာက္လွမ္းေရး တပ္ဖြဲ႕၏ ေခါင္းေဆာင္မ်ား ျဖစ္ေသာ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ လွေအာင္၊ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ေက်ာ္ဟန္၊ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ သန္းထြန္း၊ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ျမင့္ေဇာ္၊ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ေက်ာ္သိန္း၊ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ သိန္းေဆြႏွင့္ ဗိုလ္မွဴးႀကီး ခင္ေအာင္၊ ဗိုလ္မွဴးႀကီး စန္းပြင့္ ဗိုလ္မွဴးႀကီး ျမင့္ေအာင္ေက်ာ္ တို႔ကို ဖမ္းဆီး အေရးယူခဲ့သည္။

ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ သိန္းေဆြႏွင့္ ဗိုလ္မွဴးႀကီး ခင္ေအာင္ အပါအဝင္ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး အရာရွိႀကီး ၃၈ ဦးကို အက်င့္ပ်က္ ျခစားမႈမ်ားႏွင့္ အမႈဖြင့္ၿပီး ေထာင္ဒဏ္ ႏွစ္ ၂၀ မွ ႏွစ္ ၁၀၀ ေက်ာ္ ျပစ္ဒဏ္မ်ား အသီးသီး ခ်မွတ္ခဲ့သည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း ႏိုင္ငံေတာ္ လုံၿခံဳေရးအတြက္ ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕အစည္းမ်ားကို ဖြဲ႕စည္း ခဲ့ေသာ္လည္း ၁၉၈၀ ျပည့္ႏွစ္ႏွင့္ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္တို႔တြင္ ႏွစ္ႀကိမ္တိုင္တိုင္ ဖ်က္သိမ္းခဲ့သည္။

ယင္းေနာက္ပိုင္းတြင္ အမ်ဳိးသား ေထာက္လွမ္းေရး တပ္ဖြဲ႕ကို ဖ်က္သိမ္းၿပီးေနာက္ စစ္ဘက္ဆိုင္ရာ စုံစမ္းေထာက္လွမ္းေရးတပ္ဖြဲ႕ (စရဖ) ႏွင့္ ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးဌာန လက္ေအာက္ခံ အထူးသတင္းတပ္ဖြဲ႕ (Special Branch)၊ အၾကမ္းဖက္မႈ ႏွိမ္နင္းေရး တပ္ဖြဲ႕ကို ေထာက္လွမ္းေရးအတြက္ အသုံးရန္ ျပန္လည္ ဖြဲ႕စည္းခဲ့ေၾကာင္း အထူးသတင္းတပ္ဖြဲ႕(Special Branch) တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ေနသူ တစ္ဦးကဆိုသည္။

ယင္းအဖြဲ႕မ်ား ရွိေနျခင္းေၾကာင့္ ေထာက္လွမ္းေရးတပ္ဖြဲ႕ ေနာက္တစ္ဖြဲ႕ကို ထပ္မံ မဖြဲ႕သင့္ေၾကာင္း ႏိုင္ငံေတာ္ လုံၿခံဳေရးအတြက္ တပ္မေတာ္ႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရဲတပ္ဖြဲ႕တို႔ ရွိေနေသာေၾကာင့္ အမ်ဳိးသား ေထာက္လွမ္းေရး တပ္ဖြဲ႕ ဖြဲ႕ရန္ မလိုအပ္ေၾကာင္း ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ တစ္ဦးျဖစ္ၿပီး အမ်ဳိးသား ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႕၏ ဖမ္းဆီးမႈကို ခံခဲ့ရသူ ဦးျမေအးက ဆိုသည္။
“အမ်ဳိးသား လုံၿခံဳေရးအတြက္ အဖြဲ႕အစည္း တစ္ခုကေတာ့ ရွိသင့္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုလည္း တပ္မေတာ္နဲ႔၊ ရဲတပ္ဖြဲ႕ ရွိေနတာပဲ။ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး ဆိုတဲ့အဖြဲ႕က ဒီႏိုင္ငံမွာ ေကာင္းက်ဳိး သိပ္ေပးတာ မဟုတ္ဘူး” ဟု ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီး အစိုးရအဖြဲ႕ဝင္ ရခိုင္ တိုင္းရင္းသားေရးရာ ဝန္ႀကီး ဦးေဇာ္ေအးေမာင္က ၎၏ အျမင္ကို ေျပာျပသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အစိုးရ အဆက္အဆက္ ေထာက္လွမ္းေရး တပ္ဖြဲ႕မ်ား ဖြဲ႕စည္း ခဲ့ေသာ္လည္း လာဘ္စားမႈမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရးတြင္ ဝင္ေရာက္ ေႏွာင့္ယွက္မႈ မ်ားေၾကာင့္ ျပန္လည္ ဖ်က္သိမ္းခဲ့ရေၾကာင္း၊ ထိုအေျခအေနတြင္ ျပည္သူမ်ား အေပၚသာ ဝန္ပိလာၿပီး ေထာက္လွမ္းေရး ေၾကာက္ရေသာ အေျခ အေနျဖင့္ ေနထိုင္ခဲ့ရေၾကာင္း ၎ကဆိုသည္။
“လြတ္လပ္စြာ လႈပ္ရွားေနတဲ့ ဒီမိုကေရစီ ေျပာင္လဲေရးကို ထိခိုက္လာႏိုင္ တယ္” အမ်ဳိးသား ေထာက္လွမ္းေရး တပ္ဖြဲ႕ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ၎က ယင္းသို႔ မွတ္ခ်က္ ျပဳသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ စစ္ဘက္ အရပ္ဘက္ ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕အစည္းမ်ား မျဖစ္မေန ထားရွိရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း အဆိုပါ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားကို ဒီမိုကေရစီ ဖခင္ႏိုင္ငံႀကီးမ်ားျဖစ္ေသာ ၿဗိတိန္၊ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု တို႔တြင္လည္း ထားရွိေၾကာင္း ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ၏ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ဦးရဲထြဋ္က ေျပာၾကားသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ေထာက္လွမ္းေရး တပ္ဖြဲ႕မ်ားကို အေျခခံဥပေဒတြင္ ေဖာ္ျပထားေသာ ႏိုင္ငံသားမ်ား မူလအခြင့္အေရး မ်ားကို မထိခိုက္ေစဘဲ ႏိုင္ငံေတာ္ လုံၿခံဳေရးကို လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ရန္ ဖြဲ႕စည္းထားေၾကာင္း ၎က ထပ္ေလာင္း ေျပာၾကားသည္။

ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ၏ ေျပာေရးဆိုခြင့္ ရွိသူ ဦးရဲထြဋ္က ယင္းသို႔ ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕မ်ားက ႏိုင္ငံသားမ်ား၏ မူလအခြင့္အေရးကို မထိခိုက္ေစဘဲ လုပ္ေဆာင္မည္ဟု ဆိုေသာ္လည္း ေလာေလာဆယ္တြင္ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကိုပင္ အေသးစိတ္ မ်က္ျခည္မျပတ္ ေထာက္လွမ္း ေနေသးေၾကာင္း ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ဦးရဲထြန္းက ဆိုသည္။
“တကယ္ သူတို႔အေနနဲ႔ Reform (ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး) လုပ္ေနတာ မွန္တယ္ဆိုရင္ သမၼတ အပါအဝင္ အစိုးရ အဖြဲ႕ဝင္ေတြက တရားဝင္ ေၾကညာရမယ္။ ျပည္သူေတြ အေၾကာက္အ႐ြံ႕ မရွိဘဲသြားလာ လႈပ္ရွားႏိုင္ေအာင္လို႔” ဟု ၎က မွတ္ခ်က္ျပဳသည္။

အမ်ဳိးသား လုံၿခံဳေရးအတြက္ ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕အစည္းေတြ ထပ္ဖြဲ႕သင့္ မဖြဲ႕သင့္ဆိုေသာ အခ်က္ကို လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊ အတိုက္အခံ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား ေတာင္းဆိုေနေသာ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္မႈႏွင့္ ခ်ိတ္ဆက္ စဥ္းစားရန္ လိုအပ္မည္ ျဖစ္ၿပီး ကမာၻ႔ ထိပ္တန္း ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံမ်ား၏ ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕အစည္းမ်ားသည္ အရပ္ဘက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး တာဝန္ရွိသူမ်ား၏ ေအာက္တြင္သာ ရွိေၾကာင္း ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး သုံးသပ္ ေဆာင္းပါမ်ား ေရးသားေနသူ ေနသန္ေမာင္က သုံးသပ္သည္။
“ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ႏိုင္မွ စစ္မွန္တဲ့ အရပ္ဘက္ အစိုးရတစ္ခုအျဖစ္ ရပ္တည္လာႏိုင္မွာ။ အဲ့ဒါမွလည္း အရပ္ဘက္ အစိုးရ အဖြဲ႕ရဲ႕ အရပ္ဘက္အစိုးရ အရာရွိေတြ လက္ေအာက္မွာရွိတဲ့ ေထာက္လွမ္းေရး တစ္ရပ္ ျဖစ္လာႏိုင္မွာပါ” ဟု ၎ကဆိုသည္။

လက္ရွိ ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ လုံၿခံဳေရးဆိုင္ရာ စြမ္းေဆာင္ရည္မွာ အားနည္းလ်က္ ရွိေၾကာင္း ပဋိပကၡမ်ား ဗုံးကြဲမႈမ်ားကို စုံစမ္း ေထာက္လွမ္းႏိုင္မႈ မရွိေၾကာင္း ၎ကထပ္ေလာင္း ေျပာၾကားသည္။
“ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရရင္ အခု ေထာက္လွမ္းေရးေတြက လုံၿခံဳေရးအတြက္ ဘယ္လိုမွ အေထာက္အကူ မျဖစ္ေသးဘူး။ အခ်င္းခ်င္း ခ်ိတ္ဆက္ ေဆာင္႐ြက္မႈေတြလည္း မေတြ႕ရဘူး” ၎၏ အျမင္ကိုရွင္းျပသည္။
မည္သို႔ပင္ ျဖစ္ေစကာ အမ်ဳိးသား ေထာက္လွမ္းေရး တပ္ဖြဲ႕ ျပန္ဖြဲ႕သင့္ မဖြဲ႕သင့္ကို လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား အၾကားတြင္ပင္ သေဘာထား မတူညီမႈမ်ား ရွိေနေသးသည္။

သို႔ေသာ္ ႏိုဝင္ဘာလအတြင္း က်င္းပေသာ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝးတြင္ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ ပါတီသစ္ပါတီမွ တိုင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ဦးေက်ာ္က ႏိုင္ငံေတာ္ လုံၿခံဳေရးႏွင့္ အၾကမ္းဖက္မႈ အႏၲရာယ္မွ ကာကြယ္ရန္ အမ်ဳိးသား ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕ အျမန္ဆုံး ျပန္ဖြဲ႕သင့္ေၾကာင္း အဆိုတင္သြင္း တင္ခဲ့ၿပီး ယင္းအဆိုကို တိုင္းေဒသႀကီး အစိုးရမွ တစ္ဆင့္ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္သို႔ တင္ျပေပးမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း တိုင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ ဦးစိန္တင္ဝင္းက ေျပာၾကား ခဲ့သည္။

ထိုေၾကာင့္ ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႕ ျပန္ဖြဲ႕မည္ဆိုေသာ သတင္းမ်ား က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ထြက္ေပၚလာၿပီး ယခင္ အစိုးရကဲ့သို႔ အတိုက္အခံမ်ား၏ လႈပ္ရွားမႈကို ‘နံရံတိုင္းတြင္ နားမ်ား ရွိေနသကဲ့သို႔’ စုံစမ္းေထာက္ လွမ္းေနမည္ကို လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား အပါအဝင္ အတိုက္အခံ ပါတီမ်ားႏွင့္ အရပ္ဘက္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားအၾကား အတိတ္၏ အရိပ္မည္း ရွိေနေသးသည္။

“ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕အစည္းေတြရဲ႕ Image (ပုံရိပ္) က ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို ပ်က္ေနပါတယ္။ ေထာက္လွမ္းေရး ဆိုတာနဲ႔ အစိုးရ ဆန္႔က်င္သူ ဒီမိုကေရစီ ေဖာ္ေဆာင္ေရးအတြက္ လြတ္လပ္စြာ လႈပ္ရွားသူေတြကို ဖမ္းဆီး ႏွိမ္ႏွင္းတဲ့ သူေတြလို႔လည္း ျပည္သူအမ်ားစုက ျမင္ၾကတယ္” ဟု ေနသန္ေမာင္က ဆိုသည္။
Credit To The Voice Weekly
Read More »

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၿမ ဧ။္ စည္းလံုးၿခင္း မိန္႕ခြန္း အပိုင္းအစ ===========================

““ရန္သူဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔အခ်င္းခ်င္း အိုးမဲသုတ္ၿပီး ျပန္တိုက္ခိုင္းခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အခ်င္းခ်င္းတိုက္ရင္ ဘယ္သူခံရမလဲ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကရင္ေတြပဲခံရတာပဲ”” ဒီေကဘီအိုက ေကအင္(န္)ယူႏွင့္ မဆိုင္ေတာ့ေၾကာင္း ေၾကညာထားၿပီး ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ ေကအင္(န္)ယူ အဖြဲ႕တစ္ခုလံုးရွိ ဆက္သြယ္ေရး စက္မ်ား သို႔ ေပးပို႔ေသာ မိန္႔ခြန္းအျပည့္အစံုမွာ ေအာက္ပါ အတိုင္းျဖစ္သည္- ၂၇၃၄ ခုႏွစ္ ျပာသိုလဆန္း(၁)ရက္၊ ၁၉၉၅ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ(၁)၊ ကရင္ႏွစ္သစ္ကူးေန႔တြင္ ေကအင္(န္)ယူ ကရင္အမ်ဳိးသား အစည္းအ႐ံုး ဥကၠ႒ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေစာဘိုျမ၏ ႏွစ္သစ္ကူးမိန္႔ခြန္း။ ၁၉၄၉ ခုႏွစ္၊ ေတာ္လွန္ေရး စတင္ခ်ိန္မွစၿပီး တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့တာဟာ (၄၆)ႏွစ္ ၾကာရွည္ခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္မွာ တညီတညြတ္တည္း ရွိခဲ့သလို လြတ္ေျမာက္ေရး ရတဲ့အထိ ဆက္ၿပီး ေကအင္(န္)ယူ အစည္းအ႐ံုးရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မႈ ေအာက္မွာ စုစည္းညီညာစြာ ဆက္ၿပီး တိုက္ပဲြ၀င္သြားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကရင္အမ်ဳိးသားအေပါင္းတို႔- … ၁၉၉၄ ခုႏွစ္ရဲ႕ ၀မ္းနည္းစရာတစ္ခုမွာ ရန္သူ၏ ေသြးထိုးလႈံ႕ေဆာ္မႈေၾကာင့္ ရဲေဘာ္အခ်ဳိ႕ဟာ ခရစ္ယာန္ ဘာသာ၀င္ေတြက ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြကို ဖိႏွိပ္ ခ်ဳပ္ခ်ယ္ပါတယ္။ အခြင့္အေရး မေပးဘူးဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို အထင္အျမင္ လြဲမွား ဆန္႔က်င္တာကို ၀မ္းနည္းစြာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒီလုပ္ရပ္ဟာ ရန္သူ႕ရဲ႕ အစီအစဥ္ပါ။ ရန္သူ က ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ၿပိဳကြဲသြားေအာင္ ထိုးခြဲတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေကအင္(န္)ယူရဲ႕ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံစည္းမ်ဥ္း ဥပေဒမွာ တိတိက်က် ေဖာ္ျပထားတာက ဘာသာတိုင္း လြတ္လပ္စြာ ယံုၾကည္ ကိုးကြယ္ခြင့္ ရွိတယ္။ ဘာသာတိုင္းဟာ ဆူႀကံဳနိမ့္ျမင့္မရွိ၊ တန္းတူရည္တူရွိၿပီး ဘာသာတစ္ခုႏွင့္တစ္ခု ပုတ္ခတ္ျခင္း မရွိေစရ။ ညီညီညြတ္ညြတ္ ရွိေစရမယ္လို႔ ျပ႒ာန္း ထားပါတယ္။ ေရွးလူႀကီးရဲ႕ သြန္သင္ မွာၾကားခ်က္အရ စည္းလံုးညီညာ ေအာင္ေၾကာင္း ျဖာပါတယ္။ ရန္သူအေနနဲ႔ ခရစ္ယာန္ ဘာသာ၀င္ေတြက ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြကို ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္တယ္လို႔ ေျပာတာဟာ လံုး၀ မမွန္ပါ။ အမွန္မွာ ခရစ္ယာန္ေတြနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြဟာ အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ၾကည္ ရင္းႏွီးၾကတယ္။ အခ်င္းခ်င္း ကူညီၾကတယ္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ား တည္ေဆာက္သည့္ အခါ လိုအပ္တဲ့ သစ္နဲ႔ အျခားလိုအပ္ေသာ ပစၥည္းမ်ားကို ေပးလွဴခဲ့တယ္။ တတ္ႏိုင္သေလာက္ အခ်င္းခ်င္းအေနနဲ႔ အကူအညီမ်ား ေပးခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေခါင္းေဆာင္မ်ားဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ စည္းလံုးညီညြတ္ေရးကို အမွန္တကယ္ လိုလားတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ရန္သူရဲ႕ လွည့္စားမႈကို ခံရေသာ ရဲေဘာ္မ်ားအား တစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် အေရးမယူ၊ အျပစ္မေပးပါ။ သူတို႔ရဲ႕ ျပစ္မႈအားလံုးကို ခြင့္လႊတ္ သင္ပုန္းေခ်ခဲ့ပါတယ္။ ေရွးလူႀကီးမ်ား ေျပာသလို မိုးေကာင္းကင္သည္ တိမ္ႏွင့္မကင္းလြတ္ သကဲ့သို႔ မည္သူမွ် အျပစ္ကင္းသည္ မရွိပါ။ ဒါေၾကာင့္ ရန္သူလွည့္စားမႈကို ယံုစားခဲ့သူမ်ားအေနႏွင့္ အမွန္တရားဘက္သို႔ ျပန္လာၾကၿပီး ကရင္ ျပည္သူေတြရဲ႕ အက်ဳိးရွိတဲ့အလုပ္မွာ စုေပါင္း လုပ္ကိုင္ၾကပါ။ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္မွာ ကရင္ျပည္သူမ်ားအားလံုး စည္းလံုး ညီညြတ္ၾကၿပီး တစ္စိတ္တစ္၀မ္းတည္းနဲ႔ စုေပါင္း လုပ္ကိုင္ၾကတာကို ကၽြႏု္ပ္ လိုလားပါတယ္။ ကရင္ျပည္သူနဲ႔ ရဲေဘာ္အားလံုးတို႔- တိရစၦာန္ျဖစ္တဲ့ ၾကက္ေတြကို အိုးမဲသုတ္ၿပီး ခြပ္ခိုင္းရင္ ခြပ္ၾကတာ ေတြ႕ရမယ္။ ဒီလိုခြပ္ခိုင္းတဲ့ ေနရာမွာ ခြပ္ခိုင္းသူက မခံရဘူး။ ခြပ္သူသာ ခံရမယ္။ အေသအခ်ာ ျပန္စဥ္းစားၾကပါ။ ရန္သူဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အခ်င္းခ်င္း အိုးမဲသုတ္ၿပီး ျပန္တိုက္ခိုင္းခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အခ်င္းခ်င္း တိုက္ရင္ ဘယ္သူခံရမလဲ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကရင္ေတြပဲ ခံရတာပဲ။ ကရင္အခ်င္းခ်င္း ရန္ျဖစ္ၾကရင္ ရန္သူက လက္ခုပ္တီးၿပီး ေပ်ာ္မွာေပါ့။ လြန္ခဲ့တဲ့ ျဖစ္ရပ္တစ္ခုမွာ ရန္သူေတြဟာ ေကာ္ကဆာေစာဘဦးႀကီးကို လုပ္ႀကံဖို႔ ကရင္ကို အသံုးခ်ခဲ့ပါတယ္။ ရန္သူက သူတို႔ကို လက္နက္ထုတ္ေပးၿပီး ေကအင္(န္) ယူကို တိုက္ခဲ့တယ္။ သူတို႔တစ္ေတြဟာ ရန္သူေတြ အတြက္ အသက္စြန္႔ တိုက္ၿပီး သူတို႔အတြက္ အခ်ည္းအႏွီး ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကရင္ျပည္သူမ်ားအားလံုး စည္းလံုးညီညြတ္ေရးကို ေရွး႐ႈၿပီး ကရင္ျပည္သူေတြရဲ႕ အက်ဳိးရွိမယ့္ စည္းလံုးညီညြတ္မႈကို တည္ေဆာက္ၾကပါ။ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္ ကုန္တာနဲ႔အတူ ဒီႏွစ္သစ္မွာ ရန္သူရဲ႕ ေသြးေဆာင္ ျဖားေယာင္းမႈမွ စြန္႔ခြာၾကၿပီး စည္းလံုးညီညြတ္ေရးသို႔ တက္လွမ္းၾကပါ။ ကရင္ႏွစ္သစ္မဂၤလာမွာ ကရင္ျပည္သူ အေပါင္းအား ညီညြတ္ျခင္း၊ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း၊ သာယာ၀ေျပာျခင္းႏွင့္ ေအာင္ျမင္ျခင္းတို႔အား အျပည့္အ၀ သက္ေရာက္ပါေစ။
 ျမန္မာ့သံေတာ္ဆင့္မွ
Read More »

ႏွစ္ဘက္အျပန္အလွန္ ညွိႏႈိင္းအေလၽႊာ့ေပးေစ့စပ္တဲ့ဓေလ့မ်ဳိး ထြန္းကားဖို႔ လိုပါတယ္ - ေက်ာ္၀င္း


(Myanmar Peace Chronicle ႏွင့္အင္တာဗ်ဴး)

လက္ရွိ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္ေပၚမွာ ဆရာ့ရဲ႕အျမင္ကို သိခ်င္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံမွာ ေတာတြင္းလက္နက္ကိုင္အင္အားစုေတြနဲ႕၊ တစ္ခ်ိန္တည္း တစ္ၿပိဳင္တည္းေလာက္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့ၾကတာ သံုးႀကိမ္ရွိတယ္။ ၁၉၆၃ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီေခတ္ဦးက တစ္ခါ၊ အရင္ အစိုးရလက္ထက္ ၁၉၉၀ ျပည့္လြန္ႏွစ္ေတြက တစ္ခါ၊ အခုအစိုးရသစ္လက္ထက္ေနာက္ တစ္ခါ၊ စုစု ေပါင္းသံုးႀကိမ္ေပါ့။ ပထမအႀကိမ္က မေအာင္ျမင္ခဲ့ဘူး။ အဲ့ဒီတုန္းက အိုင္ဒီယိုလိုဂ်ီ အေၾကာင္းခံတဲ့ လက္နက္ကိုင္ေတြ(ဗကပနဲ႔အလံနီ)နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမရခဲ့တာ၊ အျပန္အလွန္ယံုၾကည္မႈမရွိလို႔ပါ။ လူမ်ိဳးစု လက္နက္ကိုင္ေတြနဲ႕ ေဆြးေႏြးပြဲမွာ ႀကံဳခဲ့တဲ့ အဓိကအဖုအထစ္က ခြဲထြက္လိုက ခြဲထြက္ပိုင္ခြင့္ ဆုိတဲ့ကိစၥ။ (အခု - အိုင္ဒီအုိလိုဂ်ီ လက္နက္ကိုင္မရွိေတာ့ဘူး။ လူမ်ိဳးစုလက္နက္ကိုင္ေတြဘက္ကလဲ ခြဲထြက္ေရးကို မေတာင္းေတာ့ဘူး။) ဒုတိယအႀကိမ္မွာေတာ့၊ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးပဲ ရခဲ့တယ္။ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲထိ မေရာက္ခဲ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္လဲ ေရရွည္ခံတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး မရခဲ့တာလို႔ ထင္ပါတယ္။

အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္စရာ ပိုမ်ားလာတယ္။ အစိုးရဘက္က ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲ အထိ ဦးတည္ခ်က္ရွိတယ္။ လိုအပ္ရင္ - constitution ကိုပါျပင္မယ္လို႕ ဆုိတယ္။ လူမ်ိဳးစုလက္နက္ကိုင္ ေတြဘက္ကလဲ ခြဲထြက္ေရးကိစၥကို မေျပာေတာ့ဘူး။ ၿပီးေတာ့ ခါးသီးတဲ့ ျပည္တြင္းစစ္အေတြ႕အႀကံဳက ႏွစ္ဖက္စလံုးကို ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဘက္ မ်က္ႏွာမူလာေစတယ္လို႕ ထင္တယ္။ ေနာက္ ႏိုင္ငံတကာအခင္း အက်င္း။ ဒီေန႔ကမၻာႀကီးမွာ ‘လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး’ ေတြအတြက္ဘယ္လိုမွ အခြင့္မသာေတာ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ လက္ရွိၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္အေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ့အေနနဲ႔ေတာ့ အမ်ားႀကီးေမွ်ာ္လင့္ထားပါတယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္ေတြနဲ႕ ႏိုင္ငံဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ ဆက္ႏြယ္ေနတဲ့အေၾကာင္း သိပါရေစ။

ဒီကေန႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံသြားေနတာက သံုးပြင့္ဆိုင္အေျပာင္းအလဲပါ။ ႏိုင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ၊ စီးပြားေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္ပါ။ ဒီသံုးခုလံုးရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္က ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးပဲ ေလ။ ဒီသံုးခုဟာ တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခုဆက္ႏြယ္ေနတယ္။ ဒီထဲမွာမွ အေရးအႀကီးဆံုး ‘ဆံုခ်က္’ အက်ဆံုးက၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ သမိုင္းကိုျပန္ၾကည့္လိုက္ရင္ ဒီအဆက္အစပ္ကို ‘ဆဝါး’ ႏိုင္စရာ ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ျပည္တြင္းစစ္ကို အေၾကာင္းခံၿပီး ‘စစ္ေဘာင္’ က်ယ္လာတာ၊ ‘စစ္ေဘာင္’ က်ယ္လာတာနဲ႕အမွ် ‘ဒီမိုကရက္တစ္ေဘာင္’ က်ဥ္းလာတာ၊ ေနာက္ဆံုးလံုးဝ ကိုေပ်ာက္သြားခဲ့ရတာ။ ျပည္တြင္းစစ္ တန္းလန္းနဲ႔ေတာ့၊ ‘စစ္ေဘာင္’ ကိုေလွ်ာ့ခ်ဖို႔ မလြယ္ပါဘူး။ ‘ဒီမုိကရက္တစ္ေဘာင္’ ခ်ဲ႕ယူ ဖို႔လဲ ခက္ေနဦးမွာပါ။ ဒါက ႏိုင္ငံေရဒျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈနဲ႕ အဆက္အစပ္။

စီးပြားေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမွာလဲ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္နဲ႔ ဆက္စပ္ေနတာေတြရွိတယ္။ စစ္ျဖစ္ေနတဲ့၊ မတည္ၿငိမ္တဲ့ ႏိုင္ငံမ်ိဳးမွာ၊ ႏိုင္ငံျခားရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈေတြ ဝင္လာဖို႔ လက္ေတြ႔မွာခက္တယ္။ ေနာက္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔စီးပြားေရးက သယံဇာတ ထုတ္ယူသံုးစြဲမႈအေပၚ အဓိက အားျပဳေနရဆဲပါ။ သယံဇာတအမ်ားစုက၊ စစ္ျဖစ္ေနတဲ့ ေဒသေတြမွာ ရွိေနေတာ့ အျပည့္အဝထုတ္ယူသံုးစြဲဖို႔ မလြယ္ပါဘူး။

တကယ္လို႔ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးသာ အေျခအေနေကာင္းလာရင္ ႏိုင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈအတြက္ေရာ၊ စီးပြားေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈအတြက္ပါ လမ္းပြင့္လာလိမ့္မယ္။ ဒါဆိုရင္ ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္မႈကို ေမွ်ာ္လင့္လို႔ရၿပီေပါ့။

တျခားႏိုင္ငံေတြရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္ေတြနဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္ေတြမွာ ဘာေတြ ကြာျခားမႈရွိသလဲ။

ေရဘုယ်တူညီခ်က္ေတြ ရွိႏိုင္ေပမဲ့၊ မတူတာေတြအမ်ားႀကီးပါ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႏိုင္ငံရဲ႕ ‘ထူးျခားခ်က္’ ေတြကို ညဏ္မိီသမွ် တန္းစီေျပာသြားပါမယ္။

၁။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူအဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ ‘ ႏိုင္ငံေရးဓေလ့’ (political culture) ကိုျပန္ၾကည့္ရင္ ‘ယံုၾကည္မႈ’ သိပ္အားနည္းတာကို ေတြ႕ရမယ္။ ပညာရပ္ ဆန္ဆန္ေျပာရရင္ ‘ very short radius of trust’ ေပါ့။

၂။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ အမ်ိဳးသားလြတ္လပ္ေရး လႈပ္ရွားမႈကို ျပန္ၾကည့္ရင္ ‘ စစ္ဓေလ့’ ကဲေနတာကို ေတြ႔ရတယ္။ Democratic politics ထက္ militant politics ကပိုေရွ႕ေရာက္ေနတယ္။

၃။ ဒီေန႔အထိ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံေရးကို ၾကည့္ရင္လဲ ‘ဆန္႔က်င္လက္အခ်င္းခ်င္း၊ အျပန္အလွန္ဖယ္ထုတ္ဖို႔ အားသန္တဲ့ ရယ္ဒီကယ္ ႏိုင္ငံေရး’ (radical politics) ကသာ အေပၚစီးရေနတယ္။ ‘ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြ၊ အေၾကအလည္ညိႇႏႈိင္း အေျဖရွာ၊ အျပန္အလွန္ အေလွ်ာ့ေပးေစ့စပ္တဲ့ ဒီမုိကေရစီႏိုင္ငံေရး’ (Democratic politics) က အခုထိ အားနည္းေနဆဲပဲ။

၄။ ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ျပည္တြင္းစစ္က လြတ္လပ္ေရးနဲ႔ ဖြားဖက္ေတာ္ ကမၻာေပၚမွာ အရွည္ဆံုး။ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ၿပီ။

၅။ ဗဟုႏိုင္ငံေရး စနစ္ေတြနဲ႕ ေဝးခဲ့ရတာကလဲ ရာစုဝက္နီးပါး။ ‘ဗဟုႏိုင္ငံေရး’ အေတြ႕အႀကံဳ ဆိုလို႔ ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခုေလာက္ပဲရွိတယ္။

၆။ တျခားႏိုင္ငံေတြမွာ၊ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕၊ လြန္ေရာကၽြံေရာ သံုးဖြဲ႕ေလာက္ထက္ မပုိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ ေတာ့ လူမ်ိဳးစုတိုင္းေလာက္မွာ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔ေတြရွိတယ္။ တခ်ိဳ႕လူမ်ိဳးစုေတြမွာ ဆိုရင္ တစ္ခု မကဘူး။

၇။ ဒီလူမ်ိဳးစုလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ေတြဟာ၊ တစ္ခုနဲ႕တစ္ခု သေဘာသဘာဝ အရေရာ၊ လက္နက္ကိုင္ တိုက္ပြဲသက္တမ္းပါ မတူဘူး။ (တစ္ခ်ိဳ႕က  ၄၈ ကတည္းက လက္နက္ကိုင္တာ၊ တစ္ခ်ိဳ႕က ၈၈ ေနာက္ပိုင္း မွ) ဒီေတာ့ ျပည္တြင္းစစ္ရဲ႕ ဒဏ္သင့္မႈေတြအေပၚ နားလည္ပံု အတုိင္းအတာခ်င္းမတူႏိုင္ဘူး။ ၿပီးေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံေရးမွာ ၾသဇာႀကီးခဲ့ဖူးတဲ့ ‘လက္ဝဲအိုင္ဒီအိုလိုဂ်ီ’ အေပၚတိမ္းညြတ္ပံုခ်င္းလဲ မတူၾကဘူး။

၈။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံေရးမွာ group psychology သေဘာေတြအမ်ားႀကီးရွိတယ္။ တစ္ေယာက္ခ်င္း၊ တစ္ဖြဲ႕ခ်င္းအရ ကိုယ္ပိုင္ခါးသီးတဲ့ အေတြ႕အႀကံဳေတြေၾကာင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတိမ္းညြတ္မႈေတြ ရွိၾကေပမဲ့ အစုအေဝးသေဘာျဖစ္လာရင္ တစ္မ်ိဳးတစ္မည္ ျဖစ္တတ္တယ္။ (ဒါက အေတာ္အေရးႀကီးမယ္ ထင္တယ္)

၉။ ျပည္တြင္းစစ္က အႏွစ္ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ၿပီဆိုေတာ့၊ ‘စစ္စီးပြားေရး’ နဲ႕ ‘စစ္အင္စတီက်ဴးရွင္း’ေတြက ႏွစ္ဘက္လံုးမွာ ‘ခိုင္’ေနၿပီ။ ‘ၿငိမ္းခ်မ္းေရး စီးပြားေရး’ နဲ႕ ‘ဒီမိုကရက္တစ္ အင္စတီက်ဴးရွင္း’ ေတြ တည္ေဆာက္ဖို႔ အမ်ားႀကီး ႀကိဳးပမ္းရဦးမယ္။ အခ်ိန္ေပးရလိမ့္မယ္။
ဒါေတြေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္ဟာ တျခားႏိုင္ငံေတြထက္ ပိုခက္ႏိုင္ပါတယ္။ ပိုအခ်ိန္ယူ ရမယ္ထင္ပါတယ္။

အစိုးရနဲ႔ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြၾကားမွာ ခိုင္မာတဲ့ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးရရွိဖို႔အတြက္ ဘယ္အပိုင္းေတြကို  တိုးျမႇင့္လုပ္ေဆာင္သင့္သလဲ။

ေျပာရရင္ ျပည္တြင္းစစ္အစ၊ လြတ္လပ္ေရးေခတ္ဦးကတည္းက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႀကိဳးပမ္းမႈေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ခရီးမေရာက္ခဲ့ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲ ျပန္ဆန္းစစ္ဖို႔လိုမယ္။ ကၽြန္ေတာ္ျမင္တာ ေျပာရရင္ အဲဒီတုန္းက ေတာတြင္းလက္နက္ကိုင္အင္အားစုေတြက ‘ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရးက ပထမ၊ ၿပီးမွ လက္နက္ စြန္႔တန္ စြန္႔မယ္’ ဒီလိုရပ္တယ္၊ အစိုးရက ‘ လက္နက္အရင္စြန္႔၊ တရားဝင္ပါတီအျဖစ္ ရပ္တည္ခြင့္ေပးမယ္’ ဒီလိုရပ္တယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ ျပည္တြင္း စစ္မရပ္ႏိုင္ဘဲ ဒီမိုကေရစီသာ လံုးပါးပါးသြားခဲ့ရတာ။ အခုလည္း ဒီသေဘာပဲ။ အစိုးရက ‘တျပည္လံုး အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး လက္မွတ္ထုိးမယ္။ ၿပီးမွ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲေတြ လုပ္ၾကမယ္’ လူမ်ိဳးစု လက္နက္ကိုင္ေတြကေတာ့ ‘ႏိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲေတြ အရင္လုပ္မယ္။ အေျဖရမွ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး လုပ္မယ္…’။ ဒါနဲ႔ပဲ အရင္တုန္းကလို ‘ေရႊျပည္ေတာ္ ေမွ်ာ္တိုင္းေဝး’ ျဖစ္သြားမွာ ကၽြန္ေတာ္ အစိုးရိမ္ဆံုးပဲ။ အဲလိုဆိုရင္ အားယူခါစ ဒီမိုကေရစီ ယိုင္လဲသြားႏိုင္တယ္။ သတိျပဳၾကဖို႔ပါ။

ၾကားထဲက ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ ေမတၱာရပ္ခံခ်င္တာက “ေယဘုယ် ႏိုင္ငံေရးသေဘာတူညီခ်က္ေတြ ရေအာင္ အရင္လုပ္ၾကပါ။ ဒါ ရရင္ တျပည္လံုးအတုိင္းအတာ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး လက္မွတ္ေရးထိုးၾကပါ။ ၿပီးမွ က်န္တာေတြကို တစံုတရာ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ အေျခအေနမွာ ဆက္ေဆြးေႏြးၾကပါ” လို႔ အၾကံျပဳခ်င္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ‘ေယဘုယ် ႏိုင္ငံေရး သေဘာတူညီခ်က္’ ဆိုတာကို ရွင္းပါ့မယ္။ အတိအက် အခိုင္အမာ အႏုစိတ္သေဘာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေယဘုယ် သက္သက္ပါ။ ႏွစ္ဘက္ သိပ္မေဝးတဲ့ ေယဘုယ် ဖက္ဒရယ္ အႏွစ္သာရပိုင္းကို ညႇိၾကဖို႔ပါ။ တိတိက်က် ေျပာရရင္ လက္ရွိ ၂၀၀၈ constitution ထဲက ဇယား ၁၊ ၂၊ ၃၊ ၅ ကို ေပးထားခ်က္လို႔ ယူၿပီး ႏွစ္ဘက္ လက္ခံႏိုင္မယ့္ ၾကားအေျဖ ရွာၾကဖို႔ပါ။ ရႏိုင္စရာ ရွိပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္ ၁၀၉ ဦး ေကာ္မတီရဲ႕ အစီရင္ခံစာ ထြက္လာရင္ အဲဒါနဲ႔လည္း ဆက္စပ္ညႇိႏိႈင္းဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။ အားလံုး သေဘာထား ႀကီးၾကရင္ အေကာင္းဆံုး မဟုတ္ရင္ေတာင္မွ ယာယီျဖစ္ေစ လက္ခံႏိုင္ေလာက္မယ့္ အေျဖတစ္ခု ရႏိုင္ပါတယ္။ ဒါကို မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ အရယူၿပီး တျပည္လံုး အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး လုပ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ၂၀၁၅ မတိုင္ခင္ ဒါကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ေစခ်င္တယ္။

အဲသလို ေယဘုယ်ႏိုင္ငံေရးသေဘာတူညီခ်က္ ရတာနဲ႔ ခိုင္မာတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျဖစ္ၿပီလို႔ေတာ့ မဆိုႏိုင္ေသးပါဘူး။ ဆက္လက္ေဆြးေႏြးၾကရမယ့္ ျပႆနာေတြ၊ sensitive issues ေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါေသးတယ္။ လက္နက္ကိုင္တပ္ေတြ ေလွ်ာ့ခ်ေရးတို႔၊ ျပန္လည္ေနရာခ်ထားေရးတို႔၊ ျပန္လည္ေပါင္းစည္းေရးတို႔ (ပညာရပ္ဆန္ဆန္ ေျပာရရင္ DDR - Disarmament, Demobilization and Reintegration ေပါ့)။ ဒီကိစၥေတြက သိပ္သိမ္ေမြ႔ေတာ့ ခ်က္ခ်င္းအေျဖရဖို႔ မလြယ္ပါဘူး။ အခ်ိန္အမ်ားႀကီး ယူရပါလိမ့္မယ္။ ဆယ္စုတစ္ခုေတာင္ ၾကာေကာင္း ၾကာသြားႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေတြအားလံုး အျပည့္အဝ ရမွ အပစ္အခတ္ ရပ္မယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သက္တမ္းအတြင္း ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဘယ္လိုမွ ရစရာမရွိပါဘူး။ ေယဘုယ် ႏိုင္ငံေရး သေဘာတူညီခ်က္ ရၿပီး အပစ္အခတ္ရပ္မွ တစံုတရာ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ အေျခအေနေအာက္မွာ ဒီအကဲဆတ္တဲ့ ျပႆနာေတြကို ေအးေအးေညာင္းေညာင္း အေျဖရွာႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

ဒီအတြက္ေတာ့ ဘယ္ေလာက္ အခ်ိန္ေပးရ ေပးရေပါ့။ ဆယ္ႏွစ္ၾကာလည္း ဘာျဖစ္လဲ။ အႏွစ္ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ စစ္တိုက္ၿပီးၿပီပဲ။ ၁၀ ႏွစ္ေလာက္ သည္းခံၿပီး ေသနတ္သံမထြက္ေစဘဲ ေဆြးေႏြးၾကည့္ဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။ ဒီေလာက္မွ စိတ္မရွည္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပည္တြင္းစစ္ အႏွစ္တစ္ရာၾကာလည္း အေျဖရွာရမွာ မဟုတ္ဘူး။

ဒီေတာ့ ေယဘုယ် သေဘာတူညီခ်က္ေတြ ရေအာင္ ဝါယမစိုက္ၿပီး လုပ္ေပးၾကပါ။ ၿပီးရင္ တျပည္လံုး ေသနတ္သံေတြ ရပ္ေပးၾကပါ။ က်န္တာေတြကို အခ်ိန္ယူ ညႇိႏိႈင္း အေျဖရွာၾကပါ လို႔ ႏွစ္ဘက္လံုးကို ေမတၱာရပ္ခံခ်င္ပါတယ္။

ဖက္ဒရယ္ဆိုတာကို တိုင္းရင္းသားေတြက တိုင္းရင္းသားေတြက အမ်ိဳးမ်ိဳး အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ေနၾကတယ္။ (ဥပမာ - ရွစ္ျပည္နယ္ ျဖစ္သင့္တယ္ ဆိုတာမ်ိဳး) ဆရာ့အေနနဲ႔ေရာ ဖက္ဒရယ္ဆိုတာကို ဘယ္လို အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆိုမလဲ။

ဒီေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ့္လို ပါမႊားတစ္ေယာက္ထက္ မိတ္ေဆြႀကီး “အီေဂါ”ရဲ႕ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္ကိုပဲ ကိုးကားေျပာခ်င္ပါတယ္။ “အီေဂါ”ဆိုတာက Educational Initiatives ရဲ႕ ဒါရိုက္တာ Igor Blazevic ကိုေျပာတာပါ။ သူက ဖက္ဒရယ္နဲ႔ ပတ္သက္ရင္ ကၽြမ္းက်င္သူလို႔ ဆိုႏိုင္ေလာက္တဲ့ ပညာရွင္လည္း ျဖစ္တယ္။ ေဘာ့စ္နီးယား ဇာတိျဖစ္တာမို႔ ‘ေဘာလ္ကန္ႏိုက္ေဇးရွင္း’ (အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာ ကြဲၿပိဳမႈ) ကိုလည္း ကိုယ္တိုင္ ၾကံဳဖူးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔ဖြင့္ဆိုခ်က္ကိုပဲ ညႊန္းပါ့မယ္။

၁။ ဗဟိုအစိုးရနဲ႔ ေဒသအစိုးရၾကားမွာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ အာဏာခြဲေဝက်င့္သံုးမႈ ရွိမယ္။ (power sharing, tax sharing, resource sharing)

၂။ ဒါကို constitution မွာလည္း တရားဝင္ ေဖာ္ျပထားမယ္။

၃။ ဒီခြဲေဝက်င့္သံုးမႈကို ေျပာင္းခ်င္ရင္ constitution ျပင္ဆင္ျခင္းနဲ႔သာ ေျပာင္းလို႔ရတယ္။ လႊတ္ေတာ္လမ္းေၾကာင္းနဲ႔သာ ေျပာင္းရမယ္။

ဒီအႏွစ္သာရ သံုးခု ျပည့္စံုရင္ ဖက္ဒရယ္လို႔ ေယဘုယ် ေျပာႏိုင္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ေျပာတဲ့ ရွစ္ျပည္နယ္ဆိုတာက ဒီဖက္ဒရယ္ အႏွစ္သာရကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ရတဲ့ ဖြဲ႔စည္းပံု ကိစၥပါ။ ပံုသဏၭာန္ ျပႆနာေပါ့။ ဒီလိုပံုသဏၭာန္မွာ တစ္ႏိုင္ငံနဲ႔ တစ္ႏိုင္ငံ ဘယ္လိုမွ ထပ္တူမက်ႏိုင္ပါဘူး။ မူကြဲေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။

ဒီေတာ့ အထက္က ဖြင့္ဆိုခ်က္နဲ႔ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို ျပန္ၾကည့္ရင္ လုပ္ပိုင္ခြင့္အာဏာ ခြဲေဝက်င့္သံုးမႈကို တရားဝင္ ေဖာ္ျပထားတာ ေတြ႕ရတယ္။ (ဇယား ၁၊ ၂၊ ၃၊ ၅) သယံဇာတ ခြဲေဝမႈကိုေတာ့ သီးျခားဇယားနဲ႔ ေဖာ္ျပမထားဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒဟာ ဖက္ဒရယ္လံုးဝမဟုတ္တဲ့ တျပည္ေထာင္ (unitary) ဆိုတဲ့ ေဝဖန္ခ်က္ဟာ တစ္ဖက္သတ္ က်လြန္းတယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။ တၿပိဳင္တည္းမွာပဲ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒဟာ ဖက္ဒရယ္ပါပဲဆိုတာမ်ိဳးကလည္း မ်ားလြန္းတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ေျပာခဲ့တဲ့ ဇယား ၁၊ ၂၊ ၃၊ ၅ တို႔ဟာ ဘက္တစ္ဘက္တည္းရဲ႕ ရပ္ခံခ်က္ျဖစ္ေတာ့ လူမ်ိဴးစုေတြဘက္က (ေျပာရရင္) ေဒသအစိုးရေတြဘက္က ေျပာင္းခ်င္တာ၊ ျပင္ခ်င္တာ၊ ျဖည့္စြက္ခ်င္တာေတြ ရွိႏိုင္တယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုကို “ေပးထားခ်က္”လို႔ ယူဆၿပီး အေၾကအလည္ ညႇိႏိႈင္းၾကရင္ အားလံုးသေဘာညီတဲ့ ဖက္ဒရယ္ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒဟာ အမ်ားညီ ဖက္ဒရယ္ကို ေရာက္ႏိုင္တဲ့ ပလက္ေဖာင္းတစ္ခုလို႔ ျမင္ပါတယ္။ အေရးႀကီးတာက ႏွစ္ဘက္ သေဘာထားႀကီးႀကီးနဲ႔ ညႇိႏိႈင္း ေဆြးေႏြးၾကဖို႔ပါ။

အခုလက္ရွိ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျဖစ္စဥ္အေပၚမွာ ဆရာ့အေနနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ အတိုင္းအတာအထိ ယံုၾကည္မႈ ရွိပါလဲခင္ဗ်၊

ဒီေန႔ လူမ်ိဳးစု လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္းေတြက ေခါင္းေဆာင္ေတြေရာ၊ အစိုးရ၊ လႊတ္ေတာ္နဲ႔ တပ္မေတာ္ ေခါင္းေဆာင္ေတြပါ အႏွစ္ ၆၀ ေက်ာ္ ျပည္တြင္းစစ္ရဲ႕ ဆိုးက်ိဳးေတြကို ခါးခါးသီးသီး ၾကံဳဖူးၿပီးၿပီမို႔ သူတို႔ရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းခ်င္တဲ့ ဆႏၵကို ကၽြန္ေတာ္ ယံုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ စစ္ပြဲကို ေန႔ခ်င္း ညခ်င္း ရပ္ဖို႔ဆိုတာ လက္ေတြ႔ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ကာလတစ္ခု အခ်ိန္ယူ လံုးပမ္းဖို႔ လုိပါလိမ့္မယ္။ ဒီအတြင္း ျပည္တြင္းစစ္ အဆိုးေက်ာ့သံသရာထဲ ျပန္လည္မသြားဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။ ဒီအတြက္ ႏွစ္ဖက္ အျပန္အလွန္ ညႇိႏိႈင္း၊ အေလွ်ာ့ေပး၊ ေစ့စပ္တဲ့ ဓေလ့မ်ိဳး ထြန္းကားဖို႔ လိုပါတယ္။ ခက္တာက ဒီဓေလ့ဟာ အခုမွ သေႏၶတည္စမို႔ သမရိုးက် ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ေရးဓေလ့ကို မေက်ာ္ႏိုင္မွာေတာ့ စိုးရိမ္တယ္။

ဆရာ့အေနနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး တခုခု ျဖည့္စြက္ေျပာခ်င္တာမ်ား ရွိပါေသးလား ခင္ဗ်ား။

ရွိတယ္။ လႊတ္ေတာ္ရဲ႕အခန္းက႑ပါ။ ေရွ႕ပိုင္းက ကၽြန္ေတာ္ေျပာခဲ့တဲ့ ‘ေယဘုယ်သေဘာတူညီခ်က္’ရဖို႔ အဆင့္မွာကိုပဲ။ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္ေနတယ္။ ဒီေတာ့ ဥပေဒျပဳေရးအာဏာ ကိုင္ထားတဲ့ လႊတ္ေတာ္မပါဘဲ ဒီကိစၥ မျဖစ္ပါဘူး။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲက ရတဲ့ သေဘာတူညီခ်က္ေတြနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ ၁၀၉ ဦးေကာ္မတီရဲ႕ တင္ျပခ်က္ေတြကို ဆက္စပ္ညႇိႏိႈင္းၾကဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။

ဒီလိုေျပာရတာလဲ အေၾကာင္းရွိလို႔ပါ။ ႏိုင္ငံေရး အင္အားစု တစ္ခု (ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္၊ တခါက ကၽြန္ေတာ္ ပတ္သက္ခဲ့ဖူးတဲ့ ပါတီ)ရဲ႕ ေၾကညာခ်က္ကို online မွာ ဖတ္ရလို႔ပါ။ အဲဒီပါတီက “အေျခခံဥပေဒကို လႊတ္ေတာ္ျပင္ပ လမ္းေၾကာင္းနဲ႔ ဖ်က္ေရး”ဆိုတာ တင္ေနတယ္။ ဒီေန႔ ဒီမိုကေရစီအေျပာင္းအလဲ တစ္ခုလံုးကို ကတိမ္းကပါး ျဖစ္ေစႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အႏၱရာယ္ႀကီးလွတဲ့ လက္ဝဲေသြဖီေရးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ျမင္ပါတယ္။ အဲဒီေသြဖီေရး အေပၚစီးရသြားရင္ ျပည္တြင္းစစ္ သံသရာထဲက ရုန္းမထြက္ႏိုင္ရံုတင္ မကဘူး။ ဒီမိုကေရစီ အလားအလာေတြပါ ေပ်ာက္သြားႏိုင္တယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အင္အားစုေတြ ၾကပ္ၾကပ္သတိထားေစခ်င္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ငယ္ငယ္က စြဲလမ္းဖူးတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ရွိတယ္။ ‘ဗားေတာ့ ဗရက္’ ရဲ႕ ကဗ်ာပါ။ “အကုန္ရရင္ရ၊ မရရင္ ဘာမွမလိုခ်င္ဘူး” ဆိုတဲ့ကဗ်ာပါ။ ဒီကဗ်ာစာသားကို ခိုင္ထူးကလည္း သီခ်င္းလုပ္ဆိုဖူးတယ္။ ကဗ်ာအေနနဲ႔ သီခ်င္းအေနနဲ႔ကေတာ့ ဖတ္ရတာ၊ ဆိုရတာ တယ္အရသာရွိတာပဲ။ လက္ေတြ႔မွာေတာ့ အလုပ္မျဖစ္ရံုသာမက အႏၱရာယ္ႀကီးတယ္။ ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ၊ ကဗ်ာရြတ္တာမဟုတ္ဘူး။ လသာသာ သီခ်င္းေအာ္ဆိုရတာ မဟုတ္ဘူး။ အႏၱရာယ္ကို ႀကိဳျမင္ရမယ္။ အေမွ်ာ္အျမင္ရွိဖို႔ လိုတယ္။
ဆရာေက်ာ္၀င္စာမ်က္နွာမွ
Read More »

ဦးေအာင္မင္းႏွင့္ ေတြ႕ဆံုျခင္း --------- ေရးသားသူ- ေအာင္သူရ


“ကၽြန္ေတာ္က သမၼတႀကီးကို တင္ျပတာေပါ့ဗ်ာ။ တုိက္တြန္းတာမဟုတ္ပါဘူး။ သမၼတႀကီး လုပ္ခ်င္သည္ျဖစ္ေစ၊ မလုပ္ခ်င္သည္ျဖစ္ေစ ဒီစကားကိုမေျပာသင့္ပါဘူး”
----------

ဦးသိန္းစိန္အစိုးရ တာ၀န္ယူလာခဲ့သည္မွာ သံုးႏွစ္နီးပါးရွိလာခဲ့ပါၿပီ။ အခ်ိန္ၾကာျမင့္လာသည္ႏွင့္အမွ် အစိုးရအဖဲြ႕အေပၚ ေ၀ဖန္မႈမ်ားမွာလည္း ခပ္စိပ္စိပ္ၾကားလာရသည္။ အထူးသျဖင့္ သမၼတ၏ရည္မွန္းခ်က္မ်ား ေအာင္ျမင္ရန္ အဓိကအေကာင္အထည္ေဖာ္ေပးေနေသာ သမၼတ႐ံုး၀န္ႀကီး ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီးဦးေအာင္မင္းႏွင့္ ဦးစိုးသိန္းတို႔အေပၚ ေ၀ဖန္မႈမ်ား၊ပုဂၢိဳလ္ေရးတုိက္ခိုက္မႈမ်ား မၾကာခဏဆိုသလို မီဒီယာမ်ားတြင္ ေတြ႕လာရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အင္အားစုမ်ားႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရရွိရန္ ဦးေဆာင္လုပ္ကိုင္ေနေသာ ဦးေအာင္မင္းကိုေတြ႕ဆံု၍ ၎ႏွင့္အစိုးရအဖဲြ႕အေပၚ ေ၀ဖန္ေနမႈမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ ႏုိ၀င္ဘာ ၂၄ ရက္က ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းခဲ့သည္မ်ားမွ ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါသည္။

ေမး- ဒီရက္ပိုင္းထဲမွာ ျပည္ပကေန ျမန္မာႏိုင္ငံကို ပထမဆံုးျပန္လာတဲ့ ဦးပီတာလင္းပင္ကို ၀န္ႀကီးဦးေအာင္မင္းနဲ႔ ဦးစိုးသိန္းက ေငြေတြ၊ အိမ္ေတြ၊ ကားေတြေပးမယ္လို႔ ကမ္းလွမ္းတယ္လို႔ ေျပာဆုိတဲ့အေပၚမွာ ၀န္ႀကီးအေနနဲ႔ ဘာမ်ားေျပာခ်င္ပါသလဲ။

ေျဖ- ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီကိစၥမေျပာခင္မွာ ကၽြန္ေတာ္လုပ္တဲ့ကိစၥေလး ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အစိုးရသစ္တက္လာေတာ့ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ မတ္လ ၃၁ ရက္မွာ သမၼတႀကီးက အေျချပမိန္႔ခြန္းေျပာပါတယ္။ အဲဒီ အေျချပမိန္႔ခြန္းထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတိုးတက္ဖို႔အတြက္ ျပည္တြင္းျပည္ပက ဆန္႔က်င္ဘက္အဖဲြ႕အစည္းေတြ၊ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖဲြ႕အစည္းေတြ အားလံုးပါ၀င္ၿပီး ေဆာင္ရြက္ၾကဖို႔ သမၼတႀကီးကဖိတ္ေခၚခဲ့တယ္။ အဲဒီ ဖိတ္ေခၚတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ပထမဦးဆံုးစ၀င္လာတာေတာ့ ဦးပီတာလင္းပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးပီတာလင္းပင္ဟာ ဦးစိန္၀င္း (NCGUB)ရဲ႕ အဖဲြ႕၀င္တစ္ဦးျဖစ္တယ္။ သူျပန္၀င္လာတဲ့အခါမွာလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔အေနနဲ႔ ေတြ႕ဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကိုေတြ႕ခဲ့တယ္။ ေတြ႕တဲ့အခါမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဘယ္လိုအပိုင္းေတြ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးေတြ လုပ္ေနတယ္။ ဘယ္အပိုင္းေတြ ဘယ္က႑ေတြမွာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခဲ့ပါတယ္။ သူက အခြင့္အေရးေတြေတာင္းတာ ရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကို ေျပာခဲ့တာရွိတယ္။ အခုေခတ္ေျပာင္းသြားၿပီ။ အားလံုးက တန္းတူညီမွ်ပဲ။ ဘယ္သူမွ အခြင့္ေရးပိုယူလို႔မရဘူး။ အမ်ားတန္းတူပဲျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ ဘာမွေပးလို႔မရပါဘူးလို႔ ေျပာခဲ့တယ္။ သူတို႔ေျပာသလိုပဲ က်န္တဲ့ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖဲြ႕အစည္းအားလံုးကို ဒီအတိုင္းပဲေျပာခဲ့တယ္။

ေမး- ၀န္ႀကီးေျပာသြားတဲ့အထဲမွာ သူက ၀န္ႀကီးဆီမွာ အခြင့္အေရးေတာင္းတာရွိတယ္ဆိုေတာ့ ဘာအခြင့္အေရးေတြေတာင္းခဲ့လဲ။

ေျဖ- သူကေတာ့ဗ်ာ ဒီႏိုင္ငံကထြက္သြားတယ္ဆိုရင္ ဥပမာ သူ႔ပင္စင္လစာကို ျပန္ခံစားခြင့္၊ ဒါေလးကို ေျပာတာရွိတယ္။ ေနာက္ ေမၿမိဳ႕မွာ သူထြက္သြားတဲ့အခါက်ေတာ့ အိမ္ဂရန္ေျမကြက္ ေပ်ာက္သြားတယ္။ ဒါေလးကို သူဂရန္ေျမကြက္ ျပန္ေလွ်ာက္တယ္။ ဒါေတြက သာမန္လူလုပ္လို႔ရတဲ့ကိစၥေတြပဲ။ သူ႔ရဲ႕ရပိုင္ခြင့္ျဖစ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကလည္း ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျပည္ပက ျပန္လာတဲ့လူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ သက္ဆုိင္ရာအဖဲြ႕အစည္းေတြကို ေျပာေပးတာတို႔ လုပ္ေပးတာတို႔ ဒါေလာက္ပဲရွိတယ္။ ဒါေလးေတာ့ လုပ္ေပးခဲ့ပါတယ္။

ေမး- ၀န္ႀကီးက MPC (ျမန္မာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးဗဟိုဌာန)ရဲ႕ ဥကၠ႒လည္းျဖစ္တယ္။ အခုေနာက္ပိုင္း MPC နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေ၀ဖန္သံေတြ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကားလာရတယ္။ ၀န္ထမ္းလစာအပါအ၀င္ အကူအညီအေထာက္အပံ့ေတြမွာ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈမရွိဘူးေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ ၀န္ႀကီးတို႔အေနနဲ႔ MPC ကို ဒီထက္ပြင့္လင္းျမင္သာမႈရွိေအာင္ ဘယ္လိုမ်ားလုပ္ေဆာင္သြားဖို႔ရွိပါသလဲ။

ေျဖ- ကၽြန္ေတာ္တို႔ MPC ကို အခုေလာေလာဆယ္ ၀ိုင္းကူလုပ္ေပးေနတာ အီးယူ (ဥေရာပသမဂၢ)တို႔၊ ဂ်ပန္တို႔က ၀ိုင္းလုပ္ေပးေနတာရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က အစကတည္းက MPC မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕မူ၀ါဒအရ ပိုက္ဆံ ကၽြန္ေတာ္တို႔မကိုင္ပါဘူးလို႔ ေျပာထားၿပီးသားရွိတယ္။ အလွဴရွင္ေတြက ယူလာတဲ့ပိုက္ဆံကို တကယ္လိုအပ္တဲ့ေနရာ၊ တကယ္လိုအပ္တဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြဆီေရာက္ေအာင္ ကူညီလုပ္ေဆာင္ေပးမယ္ဆိုတာကိုပဲ အစဥ္တစိုက္ေျပာခဲ့ပါတယ္။ အခုလည္း MPC က အဖဲြ႕ေတြကို လစာေပးတယ္ဆိုတာ အီးယူကေန တိုက္႐ိုက္ေပးတာျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာအေလ့အက်င့္အရ ဘယ္ေလာက္ေပးတယ္ဆိုတာ ေျပာခြင့္လည္းမရွိပါဘူး။ ေမးခြင့္လည္းမရွိပါဘူး။ MPC မွာ ေဆြးေႏြးတဲ့အခါမွာ သူတို႔ ကူညီေပးမယ္၊ ပညာရွင္ေတြေပးမယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံျခားပညာရွင္ေတြေပါ့။ ႏိုင္ငံျခားသားပညာရွင္ေတြ အတင္းတြန္းထည့္တယ္။ တြန္းထည့္တဲ့အခါက်ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ႏိုင္ငံျခားပညာရွင္ေတြ လက္မခံဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ဆီက တိုင္းရင္းသားပညာရွင္ေတြပဲေပးပါဆုိၿပီးေတာ့ ေတာင္းခဲ့တာ။ ဒီလူေတြအားလံုးကလည္း သူတို႔ငွားၿပီး ထည့္ေပးတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္အေနနဲ႔ နာမည္ပဲေပးပိုင္ခြင့္ရွိပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ေပးပါလို႔လဲ ေျပာခြင့္မရွိဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္လက္ထဲကို ပိုက္ဆံေရာက္လာၿပီး ကၽြန္ေတာ့္လက္ထဲက သြားတယ္ဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္ရွင္းျပလို႔ရပါတယ္။

ေမး- အခုရက္ပိုင္းမွာ ဦးမင္းဇင္ကို လစာေဒၚလာသိန္းခ်ီေပးၿပီး ေခၚတယ္လို႔ ေကာလာဟလေတြ ထြက္လာတယ္။

ေျဖ- ဦးမင္းဇင္ရဲ႕စာေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္သေဘာက်ပါတယ္။ သေဘာက်တဲ့အခါက်ေတာ့ သူ႔စာေတြကို ကၽြန္ေတာ္ အလြတ္က်က္မွတ္ပါတယ္။ ေဒၚလာငါးသိန္းေပးၿပီးေခၚရင္ေတာင္မွ သူမလာပါဘူးလို႔ေျပာတာဟာ ဥပမာေပးၿပီး တင္စားၿပီးေျပာတဲ့စကားျဖစ္ပါတယ္။ UMFCCI မွာလုပ္တဲ့ အစည္းအေ၀းမွာ သူေျပာခဲ့တာပါ။ ဥပမာအေနနဲ႔ေျပာခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ပညာရွင္ေတြကို အရမ္းေလးစားတယ္။ အရမ္းတန္ဖိုးထားတယ္။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ေနတယ္။ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးကာလျဖစ္တယ္။ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးကာလမွာ ပညာရွင္ေတြရဲ႕ အားအမ်ားႀကီးလိုပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ျပန္လာၾကပါ၊ ၀ိုင္းလုပ္ေပးၾကပါဆိုတဲ့ စကားကိုေတာ့ ေျပာဖူးတယ္။ ဒီထက္ပိုၿပီး ဘာမွမေျပာဘူး။

ေမး- ႏိုင္ငံျခားေရာက္ေနတဲ့ျမန္မာေတြ ျပန္လာပါလို႔ေခၚေပမယ့္ ဒီမွာ ဘာအခက္အခဲျဖစ္ေနလဲဆိုေတာ့ မွတ္ပံုတင္လုပ္တဲ့အခါမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး အခက္အခဲျဖစ္ေနတယ္။ အစိုးရအေနနဲ႔ ၂၀၁၅ မတိုင္ခင္ ဒီလူေတြကို ၿငိမ္ေအာင္ထိန္းထားတဲ့သေဘာလား။

ေျဖ- ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္ေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲကေန ဥပေဒနဲ႔လုပ္ထံုးလုပ္နည္းနဲ႔အညီ ေဆာင္ရြက္ေပးပါလို႔ မွတ္ခ်က္ျပဳထားပါတယ္။ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းနဲ႔အညီဆိုေတာ့ ဘယ္သူလာလာ လက္ခံတယ္။ ၿပီးရင္ မွတ္ပံုတင္႐ံုးကေန မွတ္ပံုတင္ထုတ္ေပးရတာေပါ့။ မွတ္ပံုတင္ျပန္ေလွ်ာက္တဲ့အခါမွာ Green Card ကိုင္ထားတဲ့လူက်ေတာ့ ႏွစ္ခုကိုင္ထားရင္ မတရားဘူးေပါ့။ Green Card ကို ဟိုႏိုင္ငံမွာ ျပန္အပ္ခဲ့ရမယ္။ အပ္တဲ့သက္ေသခံအေထာက္အထား ယူခဲ့ရမယ္။ ယူၿပီးမွ ဒီမွာထုတ္မယ္ဆိုရင္ လုပ္ေပးရတာ လြယ္လြယ္ေလးပဲ။ အဲဒီလိုစာရင္းေတြ ဘာေတြရွင္းတဲ့အပိုင္းမွာ အခက္အခဲရွိႏိုင္တယ္။ ေနာက္တစ္ခု မွတ္ပံုတင္လုပ္ဆိုရင္ သန္းေခါင္စာရင္းေတာင္းတယ္။ သန္းေခါင္စာရင္းမျပႏိုင္ဘူး။ သန္းေခါင္စာရင္းတစ္ခုလုပ္ပါ။ ၿပီးရင္ မွတ္ပံုတင္လုပ္ပါ။ ဒီအဆင့္ေတြေၾကာင့္ ၾကာတာျဖစ္တယ္။ လူႀကီးက ခြင့္ျပဳထားၿပီးသားျဖစ္တဲ့အတြက္ မူ၀ါဒက်ၿပီးသားျဖစ္တဲ့အတြက္ အခက္အခဲမရွိပါဘူး။

ေမး- ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ေမးခ်င္ပါတယ္။ ၂၀၁၅ မွာ သမၼတႀကီးကနားခ်င္တယ္။ ဒါေပမဲ့ MPC အေနနဲ႔ ဆက္လုပ္ဖို႔တိုက္တြန္းေနတယ္လို႔ သတင္းေတြထြက္ေနပါတယ္။

ေျဖ- ဒီအပိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္က ဘာကိုအဓိကထားစဥ္းစားသလဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႏုိင္ငံေရးတည္ၿငိမ္ဖို႔ အဓိကထားစဥ္းစားတယ္။ ႏိုင္ငံေရးတည္ၿငိမ္ၿပီးခါမွ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ကို ကူးေျပာင္းတဲ့အခါမွာ ညင္သာစြာကူးေျပာင္းႏိုင္တဲ့အတြက္ ၂၀၁၅ ေနာက္ပိုင္းမွာ တိုင္းျပည္ႀကီးက တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းမယ္။ ဒီလို အဆင့္လိုက္ အဆင့္လိုက္ စဥ္းစားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ျပည္သူလူထုဟာ ပုဂၢိဳလ္ေရးသံေယာဇဥ္သိပ္ထားတယ္။ ဒီပုဂၢိဳလ္ေပၚမူတည္ၿပီးေတာ့ကာမွ ဒီလုိ ႏိုင္ငံေရးကို တြက္ဆၾကတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီပုဂိၢဳလ္မရွိရင္ ႏိုင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မွာမဟုတ္ဘူး။ ဒီပုဂိၢဳလ္ရွိမွ ႏိုင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မယ္ဆိုတဲ့ကိစၥမ်ဳိး အမ်ားႀကီးမူတည္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္က သမၼတႀကီးကို တင္ျပတာေပါ့ဗ်ာ။ တုိက္တြန္းတာမဟုတ္ပါဘူး။ သမၼတႀကီးလုပ္ခ်င္သည္ျဖစ္ေစ၊ မလုပ္ခ်င္သည္ျဖစ္ေစ ဒီစကားကိုမေျပာသင့္ပါဘူး။ ျပည္သူလူထုက သမၼတႀကီးကို ေမွ်ာ္လင့္တယ္၊ အားကိုးတယ္၊ ယံုၾကည္တယ္။ ျပည္သူလူထုရဲ႕ အားကိုးယံုၾကည္မႈကို မပ်က္စီးရေအာင္ ဒီစကားေတာ့မေျပာပါနဲ႔လို႔ တင္ျပတာရွိပါတယ္။ သမၼတႀကီး ၂၀၁၅ မွာ ဆက္လုပ္၊ မလုပ္ဆိုတဲ့ စကားမ်ဳိးေပါ့။

ေမး- အစိုးရအေနနဲ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ေနပါတယ္လို႔ ေျပာေပမယ့္ တကယ္အေရးႀကီးတဲ့ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရးပိုင္းမွာ ဘာမွမေျပာဘူးလို႔ ေ၀ဖန္တာေတြရွိတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုယ္တိုင္လည္း အခုေနာက္ပိုင္း ဒါကိုခပ္စိပ္စိပ္ေျပာလာတာ ၾကားရတယ္။ ဒီေပၚမွာေရာ ၀န္ႀကီးအေနနဲ႔ ဘာမ်ားေျပာခ်င္ပါသလဲ။

ေျဖ- ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အစိုးရက ဒီကိစၥကိုမေျပာဘူး၊ ဒီကိစၥကို အာ႐ံုမစိုက္ဘူးလို႔ေျပာတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူက လဲြမွားေနတာပါ။ အဲဒီကိစၥေတြမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီက ၀န္ႀကီးဦးေအာင္ၾကည္ ဦးေဆာင္ၿပီး အဖဲြ႕တစ္ဖဲြ႕ ဖဲြ႕ထားပါတယ္။ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ျပန္လည္ျပင္ဆင္သံုးသပ္တာကို လုပ္ေနပါတယ္။ ဒီအဖဲြ႕ကလည္း လႊတ္ေတာ္နဲ႔လည္း သြားတိုင္ပင္ပါတယ္။ က်န္တဲ့ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြနဲ႔လည္း တိုင္ပင္ပါတယ္။ တိုင္ပင္ၿပီး ဆက္လုပ္ဖို႔ရွိပါတယ္။

ေမး- ဒီရက္ပိုင္းထဲမွာပဲ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႕ခ်ဳပ္က စာထုတ္ပါတယ္။ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒျပင္ဖို႔ သမၼတရယ္၊ လႊတ္ေတာ္ရယ္၊ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္နဲ႔ ေတြ႕ဆံုခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီကိစၥေရာ ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိပါသလား။

ေျဖ- ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သမၼတရဲ႕တပည့္၊ သမၼတကိုလုပ္ေပးေနတဲ့လူျဖစ္တယ္။ သမၼတအတြက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေျပာမယ္။ သမၼတကေတာ့ ေတြ႕မွာပဲ။ သို႔ေသာ္ လႊတ္ေတာ္အပိုင္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မသိဘူး။ သမၼတကေတာ့ လက္ခံမယ္လို႔ ယူဆတယ္။

ေမး- ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေမးပါရေစ။ တိုင္းရင္းသားေတြဘက္က ေတာင္းဆိုထားတဲ့ ဖက္ဒရယ္တပ္မေတာ္ဆုိတာေရာ ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိပါသလား။

ေျဖ- ဖက္ဒရယ္တပ္မေတာ္ဆိုတာ အဓိပၸာယ္မဖြင့္ရေသးဘူး။ အဓိပၸာယ္မဖြင့္ရေသးဘဲနဲ႔ ေျပာတဲ့အခါက်ေတာ့ တပ္မေတာ္ပိုင္းကလည္း လံုၿခံဳေရးကို အဓိကထားတဲ့အတြက္ ဒါကိုစိုးရိမ္တယ္။ ဟိုတစ္ေန႔က ခ်င္းမိုင္မွာ ဦးေဇာ္ေအးေမာင္ အင္တာဗ်ဴးမွာေျပာသြားတဲ့ စကားေလးကို ၾကားလိုက္ရေတာ့ ေတာ္ေတာ္၀မ္းသာသြားတယ္။ သူတို႔ေျပာတဲ့ ဖက္ဒရယ္တပ္မေတာ္ဆိုတာ အရင္တုန္းက ဗမာ့တပ္မေတာ္မွာရွိတဲ့ တုိင္းရင္းသားတပ္ရင္းေတြရွိတယ္။ ကခ်င္ (၁)၊ ကခ်င္ (၂)၊ ကခ်င္ (၃)၊ ခ်င္း (၁)၊ ခ်င္း (၂)၊ ကယား (၁) ဒီလိုတပ္ရင္းေတြကို ေျပာတာပါဆုိေတာ့ အရင္တုန္းကလည္းရွိခဲ့ၿပီသား။ ဒါဘာမွလည္း ခက္တာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါဖက္ဒရယ္တပ္မေတာ္ပဲေလ။ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အဓိပၸာယ္မဖြင့္ဘဲနဲ႔ ေၾကာက္ေနၾကတာ။

ေမး- တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖဲြ႕ေတြနဲ႔ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးလုပ္ၿပီးေတာ့ ကားပါမစ္ေတြေပးခဲ့တာရွိတယ္။ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ေပးခဲ့တာလဲ။

ေျဖ- ကၽြန္ေတာ္တို႔ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးတစ္ဖဲြ႕ခ်င္းနဲ႔ ေဆာင္ရြက္ၿပီးတဲ့အခါမွာ အဖဲြ႕တခ်ဳိ႕အေနနဲ႔ ဥပေဒနဲ႔အညီ ေနထိုင္လိုတယ္ဆိုၿပီး အပစ္အခတ္ရပ္စဲၿပီး ျဖစ္တဲ့အတြက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖဲြ႕ေတြသံုးေနတဲ့ ကားေတြကို ဥပေဒနဲ႔အညီ လိုင္စင္ေဆာင္ရြက္ေပးဖို႔ သူတုိ႔ေတြဘက္က တင္ျပလာတာရွိတယ္။ တင္ျပလာေတာ့ သက္ဆုိင္ရာအႀကီးအကဲေတြဆီ တင္ျပၿပီးေတာ့ သူတို႔လက္၀ယ္မွာရွိတဲ့ ကားေတြကို ဥပေဒနဲ႔အညီ မွတ္ပံုတင္ေဆာင္ရြက္ေပးတာ။ စီးပြားကူးသန္းက ပါမစ္နဲ႔ေပးသြင္းတာ မဟုတ္ဘူး။ သူတို႔လက္၀ယ္မွာရွိတဲ့ ကားကိုေပးတာ။ ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းေတြစီးတဲ့ ကားအခ်ဳိ႕ကိုေတာ့ အခြန္ကင္းလြတ္ခြင့္ေပးခဲ့တယ္။ ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ဖို႔အတြက္နဲ႔ သူတို႔လည္း အလုပ္လုပ္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ေပးတာျဖစ္တယ္။ တျခား ဘာရည္ရြယ္ခ်က္မွမရွိဘူး။

ေမး- ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေမးလို႔ၿပီးပါၿပီ။ ဘာမ်ားျဖည့္စြက္ေျပာၾကားခ်င္ပါသလဲ။

ေျဖ- ကၽြန္ေတာ္ ႐ိုး႐ိုးသားသားေျပာမယ္ဆိုရင္ တစ္ခါမွမရေသးတဲ့ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးကိုရေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳးစားၿပီး ေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ စိတ္ရင္းသေဘာရင္းနဲ႔ ဘာအက်ဳိးအျမတ္မွမၾကည့္ဘဲနဲ႔ ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲတဲ့ အႀကံဉာဏ္ေတြမပါဘဲနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ေဆာင္ရြက္ေနတာျဖစ္တယ္။ ဒီလိုေဆာင္ရြက္တဲ့အခါမွာ ကၽြန္ေတာ့္ကို တိုက္ခုိက္လာရင္ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ ေရွ႕သြားဖို႔အတြက္ အားေတြေလ်ာ့လာတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဒီအလုပ္မွာ ဆက္လုပ္ေစခ်င္တယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို မတိုက္ခိုက္ေစခ်င္ဘူ။ ကၽြန္ေတာ္ မွားတာလုပ္ရင္ေျပာပါ။ ဒီလို ႏိုင္ငံေရးတိုက္ခုိက္တာက်ေတာ့ မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ တုိင္းရင္းသားေတြၾကားမွာ ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ၿပီး လုပ္ရတဲ့ကိစၥပါ။ တခ်ဳိ႕ကိစၥေတြမွာ တိုင္းရင္းသားေတြက သို႔ေလာသို႔ေလာ ျဖစ္တတ္တယ္။ အဲဒီဟာေတြက ထာ၀ရၿငိမ္းခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္တဲ့အခါမွာ အေႏွာင့္အယွက္ေတြ ျဖစ္လာတတ္တယ္။ 


ေေေေ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
Credit To 7Day News Journal
Read More »

သမုိင္းကို အမွားျပင္ဆင္ျခင္း -------------ေရးသားသူ- ရဲမိုး





မိတ္ေဆြသံုးဦး၏ နံနက္စာထမင္း၀ိုင္းကို ႏုိင္ငံေရးႏွင့္ ေဆာင္းေနျခည္ႏုႏုတို႔က ပါးပါးေလးလႊမ္းၿခံဳထားသည္။ လက္ဖက္သားႏွပ္၊ ငါးေျခာက္ဖုတ္ႏွင့္ ပဲျပဳတ္ထမင္းေၾကာ္တုိ႔၏ အရသာကပင္ ေဆြးေႏြးမႈကိုရပ္တန္႔ဖို႔ ဆြဲေဆာင္ႏုိင္စြမ္းမရွိလွ။ ထမင္္းစားပြဲေပၚမွာ လက္ရွိႏုိင္ငံေရးအေခ်အတင္မ်ားျဖင့္ ခုန္ႂကြေနသည့္ သတင္းစာမ်ားက ဟိုမွာဒီမွာ.. မိတ္ေဆြ အမွတ္တစ္က လက္ပစ္ဗံုးတစ္လံုးကို စားပြဲေပၚပစ္တင္လုိက္သည္။

“ဘယ္ေတာ့မွ တပ္မေတာ္က ဒီမုိကေရစီကို ျပည့္ျပည့္၀၀ေပးမွာလဲ။ အဲဒီအခ်ိန္ကို ခန္႔မွန္းႏိုင္သလား”

လက္ပစ္ဗံုးက စားပြဲေပၚမွာမေပါက္ေသး လိမ့္ေနဆဲ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ပါးစပ္ထဲထည့္လိုက္သည့္ ထမင္းလုတ္ကို မ၀ါးျဖစ္ေသး၊ ေတြေနဆဲ။ ငါးစကၠန္႔ေလာက္ၿငိမ္သက္သြားအၿပီးမွာ မိတ္ေဆြအမွတ္ႏွစ္က ဆတ္ခနဲေျဖသည္။

“တစ္စံုတစ္ခုကို ေပးတယ္ဆုိတာ ကိုယ့္မွာရွိမွေပးလို႔ရတာ။ တပ္မေတာ္မွာ တို႔ကိုေပးစရာ ဒီမိုကေရစီရွိလုိ႔လား”

စားပြဲေပၚက လက္ပစ္ဗံုးထေပါက္သြားသည္။ ပါးစပ္ထဲက ထမင္းလုတ္ကို ကၽြန္ေတာ္မ၀ါးဘဲ ေယာင္ၿပီးမ်ိဳခ်လိုက္မိသည္။

ဘာေၾကာင့္တစ္စံုတစ္ရာသည္ အႀကီးအက်ယ္မွားယြင္းသြားခဲ့ပါသနည္း။ လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္က တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္အခ်ဳိ႕၏ “ဟုတ္ေယာင္ထင္မႈ”တစ္ခုက လူ႔အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုကို ဘယ္လိုအသူရာေခ်ာက္ထဲကို ဆြဲေခၚသြားခဲ့သလဲဆိုတာကို ဖလက္ရွ္ဘက္ျပန္ၾကည့္ၾကရမည္။

လြတ္လပ္ေရးႏုႏုႏွင့္ ျပည္တြင္းစစ္မီးမ်ား၊ အရပ္သားႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ား၏ အကြဲအၿပဲႏွင့္ အိမ္နီးခ်င္းႏုိင္ငံမ်ား၏ ႏုိင္ငံေရးမၿငိမ္သက္မႈမ်ားက ကမၻာတစ္လႊား တတိယကမၻာႏိုင္ငံမ်ားမွာ စိတ္ေရာဂါတစ္ခုကို ေမြးဖြားေပးလိုက္သည္။

“အရပ္သားႏုိင္ငံေရးသမားမ်ားသည္ တုိင္းျပည္ကိုအုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္စြမ္းမရွိ၊ စည္းကမ္းစနစ္ျပည့္၀သည့္ စစ္သားမ်ားကသာ တုိင္းျပည္ကို တည္ၿငိမ္ေအာင္အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္သည္”ဆုိသည့္ “ႏိုင္ငံေရး ဟုတ္ေယာင္ထင္မႈ”ျဖစ္ပါသည္။ ၁၉၆၀ ျပည့္ႏွစ္မ်ားသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံအပါအ၀င္ တတိယကမၻာ့ႏိုင္ငံမ်ား၏ စစ္အာဏာသိမ္းသည့္ရက္စြဲမ်ား။ ေနာင္အခါ ကမၻာ့ျပည္သူအမ်ားအျပား ရာစုႏွစ္၀က္ခန္႔ အလူးအလဲခံစားၾကရေတာ့မည့္ အလြမ္းဇာတ္ရွည္ႀကီးအစ..။

တကယ္ေတာ့ ကိုလုိနီဘ၀က ႐ုန္းထြက္ခါစ မရင့္က်က္ေသးသည့္ ႏုိင္ငံမ်ားမွာ ျပည္တြင္းစစ္ႏွင့္ မၿငိမ္သက္မႈမ်ားက သဘာ၀အတုိင္းလုိက္ပါလာမည္သာ။ အရပ္သားႏုိင္ငံေရးသမားမ်ား၏ မရင့္က်က္မႈႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား၏ လြဲမွားသည့္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားၾကားမွာ ႏုိင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေခ်ာက္ထဲကို ထိုးက်ခဲ့ၾကသည္။ တုိင္းျပည္ကို ေရရွည္ထိန္းသိမ္းႏုိင္ဖို႔ အရပ္ဘက္လူ႔အဖြဲ႕အစည္းႏွင့္ အင္စတီက်ဴးရွင္းမ်ားကို ခိုင္မာစြာတည္ေထာင္ခြင့္မရမီမွာဘဲ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေအာက္သို႔ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းမွာ ၿပိဳလဲက်သြားၾကသည္။

“ဟုတ္ေယာင္ထင္မႈ”ႀကီးက ျဖာထြက္လာသည့္ ဟုတ္ေယာင္ထင္မႈ အေတြးအေခၚမ်ား၏ ေနာက္ဆက္တြဲေပၚေပါက္လာသည္။ “စစ္သားမ်ားက တုိင္းျပည္ကို အခ်စ္ဆံုးျဖစ္သည္။ အနစ္နာအခံဆံုးျဖစ္သည္။ တုိင္းျပည္အတြက္ ဘယ္အရာက အမွန္ျဖစ္သည္ကို စစ္သားကသာသိသည္” ဆိုသည့္ ခံယူမႈမ်ားက အခိုင္အမာ ေမြးဖြားရင့္သန္လာသည္။ ေရဒီယို၊ သတင္းစာမ်ားမွာ စစ္သားမ်ားကို ျပည္သူမ်ားက ေက်းဇူးတင္ၾကဖို႔ ေဆာ္ၾသသံမ်ားက ဆယ္စုႏွစ္မ်ားစြာ လႊမ္းမိုးထားသြားသည္။

ေရးေနာ့ဒ္အီဂရီတူႏွင့္ လယ္ရီေယဂင္တုိ႔၏ “ဗမာျပည္က စစ္သားမ်ားႏွင့္ သံတမန္ေရးရာ” (Soldiers and Diplomacy in Burma) စာအုပ္မွာ တပ္မေတာ္က အုပ္စီးခ်ဳပ္ကုိင္သြားခဲ့သည့္ ျမန္မာ့လူ႔အဖြဲ႕အစည္းကို ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာသြားခဲ့သည္။ ေရးေနာ့ဒ္ႏွင့္ လယ္ရီတို႔က အေရွ႕အလယ္ပိုင္းေရးရာကၽြမ္းက်င္သူ ပညာရွင္အမို႔စ္ပါလက္တာကို ကိုးကားၿပီး အာဏာသိမ္းသည့္ စစ္တပ္မ်ားက လူ႔အဖြဲ႕အစည္းက႑အားလံုးကို ဘယ္လိုထိန္းခ်ဳပ္၀ါးမ်ဳိသြားသည္ကို ဖြင့္ဆုိသည္။ အမို႔စ္ပါလက္တာက စစ္အစုိးရမ်ားကို ႏွစ္မ်ဳိးခြဲျခားသည္။ တစ္မ်ဳိးက ဖ်န္ေျဖသူ(Arbitrator)ႏွင့္ ေနာက္တစ္မ်ဳိးက အလံုးစံုအုပ္စုိးသူ (Ruler) ျဖစ္သည္။ ဖ်န္ေျဖသူစစ္အစိုးရ (Arbitrator)က အေျခအေနတစ္ခုမွာ ၀င္ထိန္းသိမ္းသည္။ တုိင္းျပည္တည္ၿငိမ္လွ်င္ ျပန္ဆုတ္သည္။ အရပ္သားအစိုးရကို ေနာက္ကြယ္က ဖိအားေပးသည္။

အလံုးစံုအုပ္ခ်ဳပ္သူ စစ္အစိုးရ (Ruler)ကေတာ့ စစ္တန္းလ်ားကိုျပန္ဖို႔ စိတ္မကူးေတာ့ပါ။ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို အမည္နာမအမ်ဳိးမ်ဳိးေျပာင္းၿပီး ထာ၀ရအဓြန္႔ရွည္ဖို႔ နည္းလမ္းအမ်ဳိးမ်ဳိးသံုးၿပီး ဆြဲဆန္႔ေတာ့သည္။ စစ္တပ္အရာရွိ ႀကီးငယ္ဟူသမွ်ကို အရပ္ဘက္၀န္ႀကီးဌာနမ်ားသ႔ို ေစလႊတ္ၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္ေစသည္။ “စစ္သားသည္ အရပ္သားထက္ ပိုစမတ္က်သည္။ အရပ္သားအထက္ကရွိသည္”ဆုိသည့္ ခြဲျခားမႈကို သြတ္သြင္းသည္။ သည္လိုႏွင့္ ယူနီေဖာင္း၀တ္မ်ားက လူ႔အဖြဲ႕အစည္းမွာ အားလံုးထက္ ေခါင္း ၁၀ လံုး ပိုျမင့္သည့္ အီလစ္အလႊာႀကီး ေပၚေပါက္လာေတာ့သည္။

“တုိင္းျပည္ကို ငါတုိ႔ထိန္းသိမ္းမွရမည္”ဆုိသည့္ ခံယူခ်က္ကိုလည္း အရသာရွိရွိႀကီးခံယူခဲ့ၾကသည္။

ကံဆုိးသည္က ကၽြန္ေတာ္တို႔လူ႔အဖြဲ႕အစည္းရရွိခဲ့သည့္ စစ္အစိုးရအမ်ဳိးအစားက ဒုတိယအမ်ဳိးအစားျဖစ္သည့္ အလံုးစံုအုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ား။ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ၊ ျမန္မာ့ဆုိရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီ၊ န၀တ၊ နအဖ ဘယ္လိုအမည္ေတြေျပာင္းေျပာင္း လူ႔အဖြဲ႕အစည္း၏ထိပ္ဆံုးမွာ အာဏာကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားၾကသူမ်ားက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္းမ်ားသာ။

ႏွစ္ေပါင္း ၅၁ ႏွစ္အတြင္းမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္းမဟုတ္သည့္ အရပ္သားတစ္ဦး၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈဆို၍ ၁၉ ၾသဂုတ္ ၁၉၈၈ မွ ၁၈ စက္တင္ဘာ ၁၉၈၈ အထိ ရက္ေပါင္း ၃၁ ရက္ၾကာသည့္ ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈသာျဖစ္သည္။ တကယ္ေတာ့ သူလည္း အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရသည္မဟုတ္ပါ။ စနက္တံမျဖဳတ္ႏိုင္သည့္ ေပါက္ခါနီးခ်ိန္ကုိက္ဗံုးကို သူ႔လက္ထဲပစ္ထည့္သြားျခင္းသာ ျဖစ္သည္။

နာမည္အမ်ဳိးမ်ဳိးေျပာင္းၿပီး စစ္သားအုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ဆြဲဆန္႔လာသည့္ရလဒ္က တစ္ေခတ္ေျပာင္းတိုင္း တုိး၍နာက်င္လာသည့္ ျပည္သူ႔ရင္တြင္းက ခံစားမႈျဖစ္သည္။ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ဆြဲဆန္႔လာေလ ျပည္သူ႔သံေယာဇဥ္ႀကိဳးက တပ္မေတာ္အေပၚ ျပတ္ေတာက္လာေလပင္။ သည္လိုႏွင့္ ေတာ္လွန္ေရးတြင္းက ျပည္သူတို႔ ေလးစားျမတ္ႏိုးသည့္တပ္မေတာ္ကို ျပည္သူတို႔ကိုယ္တိုင္ လက္မခံႏိုင္ျဖစ္လာခဲ့သည္။

လူ႔အဖြဲ႕အစည္း၏ ဘယ္ေနရာကိုသြားသြား အရပ္သားအရာရွိမ်ား၊ ပညာရွင္မ်ားအေပၚမွာ တက္ထုိင္ၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္ေနၾကသည့္ ယူနီေဖာင္း၀တ္၊ ခၽြတ္မ်ားက လက္ညႇိဳးထုိးမလြဲေတာ့။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ဦးသိန္းစိန္၏အစိုးရ တက္လာသည့္အခါမွာေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား ျပန္ရွင္သန္လာသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို တစ္ေက်ာ့ျပန္ေမွ်ာ္လင့္လာၾကသည္။

တကယ္ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ ဒီမိုကေရစီအသြင္ကူးေျပာင္းေရးဆုိသည္မွာ အားလံုးကိုယ့္ေနရာကိုယ္ျပန္ေရးဟုျမင္သည္။ ကိုယ့္ေနရာကိုယ္ျပန္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ခင္းက်င္းေပးမည့္ အေျခခံဥပေဒျဖစ္ဖို႔လိုသည္။ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ျပန္လည္ေမတၱာမွ်ႏုိင္ဖို႔ လိုအပ္သလို တပ္မေတာ္ကို ျပည္သူေတြ တစ္ေက်ာ့ျပန္ခ်စ္ႏိုင္ဖို႔လိုသည္။

၅၁ ႏွစ္ၾကာအၿပီးမွာ “တပ္မေတာ္သားကသာ တုိင္းျပည္ကုိ ကယ္တင္ႏုိင္တယ္”ဆိုသည့္ အယူအဆသည္ “ဟုတ္ေယာင္ထင္မႈ” သာျဖစ္ေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ အားလံုးသေဘာေပါက္သင့္ပါၿပီ။

နံနက္စာထမင္း၀ိုင္းကမထမီမွာ မိတ္ေဆြႏွစ္ဦးကို ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ေျပာခဲ့သည္။ “ဟုတ္တယ္။ တပ္မေတာ္ဆီက ဒီမိုကေရစီကို ေတာင္းရမွာမဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႔မွာမရွိတဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔က သူတို႔ကို ဒီမိုကေရစီေပးရမွာပါ”။ ။
Credit to 7Day News Journal
Read More »