ဆရာယုဒသန္ (တင္ႏိုင္တိုး) စာအုပ္ ၂၀၁၁



 တင္ႏိုင္တိုး - စာျမည္း

၂၀၁၁ ဇြန္လတြင္ ဆရာၾကီးယုဒသန္အေၾကာင္း ခရစ္ယန္မဟုတ္ေသာ စာေရးဆရာ တင္ႏိုင္တိုးေရးသည့္စာအုပ္ကို ဦးေက်ာ္လႈိင္၊ ေစတနာစာေပမွ ထိုတ္ေ၀ျပီး၊ တေကာင္းစာအုပ္တိုက္မွျဖန္႔ခ်ိသည္။ ဂ်ပ္ဆမ္ဘုရားေက်ာင္း(ရန္ကုန္) မွ သင္းအုပ္ဆရာေတာ္ ဦးအာသာကိုေလး(Rev, Dr) ႏွင့္ တြဲဖက္သင္းအုပ္ ဦးေက်ာ္ညြန္႔ (Rev.) တို႔က အမွာစာေရးသားရာတြင္ မည္သည့္ရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင့္ တင္ႏိုင္တိုး ေရးသား၊ထုတ္ေ၀ျခင္းကို မသိေသာ္လည္း၊ ျမန္မာ့စာေပသမိုင္းဆရာၾကီးတစ္ဦးအေၾကာင္း ႏွစ္၂၀၀ျပည့္မတိုင္မီ ထြက္လာသျဖင့္ ၀မ္းသာမိပါသည္။ စာရြက္ေခ်ာျဖင့္ သမိုင္း၀င္ဓါတ္ပံု ၁၂မ်က္ႏွာပါရွိသည္။

စာေရးသူ တင္ႏိုင္တိုး ညႊန္းေသာ ျမန္မာစာအုပ္စာေပ ၂၄အုပ္တြင္ ဆရာၾကီးဂ်ပ္ဆမ္အေၾကာင္း သီးသန္႔အထုပၸတိစာအုပ္တစ္အုပ္မွ မပါသည္ကို ၀မ္းနည္းမိပါသည္။ အဂၤလိပ္အညႊန္း ၄အုပ္တြင္ တစ္အုပ္မွာ The Life of Adoniram Judson, New York Anson, 1883 by Edward Judson တအုပ္ကိုေတြ႔ရပါသည္။ ေနာက္ဆံုးထုတ္ေ၀ေသာ To The Golden Shore by Courtney Anderson (520 pages)အညႊန္းအျဖစ္ မပါရွိပါ။ ထိုစာအုပ္ကို ဘာသာျပန္ရန္ၾကိဳးစားၾကေသာ္လည္း ယခုအခ်ိန္ထိ ဆရာယုဒသန္အေၾကာင္း ျမန္မာလို ျပည္စံုေသာစာအုပ္ မရွိေသး၊ မထုတ္ႏိုင္ေသးပါ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ ယံုၾကည္သူျမန္မာမ်ား ဆရာၾကီးုယုဒသန္အထုပၸတိစာအုပ္မထုတ္ျဖစ္သနည္း .. ေမးခြန္း၏အေျဖမွာ ျမန္မာလိုေကာင္းေကာင္း မတုတ္ႏိုင္လွ်င္လည္း  To The Golden Shore စာအုပ္ကို ခရစ္ယာန္အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုမွ ဘာသာျပန္ထုတ္ေ၀ရန္ျဖစ္ပါသည္။

ျမန္မာခရစ္ယန္မဟုတ္သူတစ္ဦးေရးသားေသာ စာအုပ္ျဖစ္သျဖင့္ ၀ိညာဥ္ေရးဆိုင္ရာ မပါသေလာက္ရွိသည္။ ဥပမာ .. အဘယ့္ေၾကာင့္ ဆရာၾကိးဂ်ပ္ဆမ္ ျမန္မာျပည္သို႔လာေရာက္သာသနာျပဳပါသနည္း .. ေမးခြန္းအတြက္ အေျဖမပါရွိပါ။ ဆရာၾကီး၏ မမွိတ္မသုန္ သစၥာရွိေသာယံုၾကည္ခ်က္ကို သူ၏လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားျဖင့္ တင္ျပထားပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ၁၈၂၄ခုႏွစ္ အဂၤလိပ္-ျမန္မာ ပထမစစ္ပြဲအျပီးတြင္ ျမန္မာတို႔စစ္ရံႈးျပီး၊ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားကို ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္ေသာကာလ အင္း၀၊ လက္မရြံေထာင္၊ ေအာင္ပင္လယ္ေထာင္၊ ႏွင့္ ျမန္မာဘုရင္ထံ စစ္ေျပျငိမ္းစာခ်ဳပ္အတြက္ စကားျပန္လုပ္ေဆာင္မႈမ်ား၊ ပထမဇနီး မမယုဒသန္၏ ခင္ပြန္းသည္ရွိရာလိုက္ရင္း ေမတၱာျပမႈ၊ ဆရာၾကီး၏ သာသမီးေသဆံုး၊ ဇနီးသည္ေသဆံုးျခင္း၊ မိမိတည္ေထာင္ေသာ အသင္းေတာ္ႏွင့္အသင္းသားမ်ား သတ္ျဖတ္၊ဖ်က္ဆီးခံရျခင္း .. စသည့္ဆင္းရဲဒုကၡမ်ားစြာၾကားမွ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ား ခရစ္ေတာ္ကို သိရွိ၊လက္ခံလာရန္ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားလည္း ေရးသားထားပါသည္။


အထူးသျဖင့္ ဆရာၾကီးယုဒသန္၏ ျမန္မာ့စာေပေလာကကို ပထမဆံုး အဂၤလိပ္ျမန္မာ၊ ျမန္မာအဂၤလိပ္ အဘိဓါန္၊ ပထမဆံုး စကၠဴအျဖဴေပၚ ပံုႏွိပ္ျခင္း၊ ပထမဆံုး ျမန္မာပံုႏွိပ္စာအုပ္ (၇မ်က္ႏွာ)၊ ျမန္မာသမၼာက်မ္းစာ (ဓမၼသစ္၊ ဓမၼေဟာင္း) စသည္တို႔ကို ျမန္မာ့စာေပသုခမိန္၊ ပညာရွင္ၾကီးအေနႏွင့္ ေရးသားေဖၚျပထားပါသည္။

ဆရာၾကီးသည္ အလြန္ခ်မ္းသာေသာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံတြင္ ေကာင္းမြန္စြာေနထိုင္၊ ဘုရားတရားလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ေသာ္လည္း ျမန္မာျပည္သို႔အဆင္းရဲခံရန္ လာေရာက္ျခင္းကိုလည္း ေပၚလြင္ေအာင္ ေရးထားပါသည္။

မည္သို႔ျဖစ္ေစ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသည္ အႏွစ္၂၀၀ ၾကာခဲ့ျပီျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုတိုင္၊ In God We Trust ဆိုသည့္ စာတန္းကို အေမရိကန္ေဒၚလာတြင္ ေရးထားသည့္ ခရစ္ယန္ႏိုင္ငံၾကီး၊ ကမၻာအခ်မ္းသာဆံုးႏိုင္ငံ၊ ၾကီးက်ယ္ၾကြယ္၀ေသာႏိုင္ငံ ျဖစ္ေနဆဲပင္ျဖစ္သည္။ အေမရိကန္၏ ျပည္ပသာသနာ Foreign Mission ပထမဆံုးေသာ ႏိုင္ငံျဖစ္ပါသည္။

အေမရိကန္-ျမန္မာ ဆက္ဆံေရး အႏွစ္၂၀၀ၾကာေသာအခါတြင္ တဖန္ျပန္လည္ျပီး၊ ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးလာရန္ ေမွ်ာ္လင့္မိပါသည္။

မုရန္စာအုပ္အျမည္း (ေအာက္တိုဘာ-၂၀၁၁)

စာအုပ္မွာၾကားရန္ - တေကာင္းစာအုပ္တိုက္၊ +95 95001983 ရန္ကုန္၊ စာေပခြင့္ျပဳခ်က္အမွတ္ - ၄၀၀၂၂၆၀၂၁၁၊ တန္ဘိုး ၂၀၀၀က်ပ္။ စာမ်က္ႏွာ ၁၇၈



ဆရာၾကီးယုဒႆန္ဘ၀ျဖစ္စဥ္ Judson Bio (By year)
SATURDAY, 13 JUNE 2009 19:54 ADMINISTRATOR
ဆရာယုဒသန္ ၃၅နွစ္ၾကာ ျမန္မာျပည္ခရီးစဥ္တြင္ ျမန္မာ၊ကရင္ ၇၀၀၀ ေက်ာ္ ႏွစ္ျခင္းခံျပီး ခရစ္ေတာ္ယံုၾကည္ျခင္းႏွင့္ ထာ၀ရအသက္ကို ရရွိခဲ့ၾကသည္။ သိကၡာတင္ပြဲေတာ္ ၆၃ၾကိမ္ကို မစ္ရွင္အဖြဲ႔ေပါင္း ၁၆၃ခုျဖင့္ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ခဲ့သည္ျခင္းျဖင့္ ေဒသခံ ဓမၼဆရာ၊လက္ေထာက္ဓမၼဆရာ မ်ားစြာ ေမြးထုတ္ႏိုင္ခဲ့သည္။ အျခားအသင္းေတာ္မ်ားျဖစ္ေသာ မက္သဒစ္၊ ပရက္ဘာတာရီယန္၊ စသည့္ အသင္းေတာ္မ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္းရြက္ျခင္းမ်ား .. စသည့္ ဆရာၾကီးယုဒသန္၏ ဘ၀ခရီးစဥ္၊ သူ၏ ဘ၀ဒဏ္ခံႏိုင္ျခင္း၊ အတူးသျဖင့္ အင္း၀ေနျပည္ေတာ္တြင္ အက်ဥ္းခံရျခင္း ႏွင့္ ဧ၀ံေဂလိခရီးစဥ္ အားလံုးတို႔သည္ ခရစ္ေတာ္အားျဖင့္သာ ျဖစ္ပါသည္။


ႏွစ္အလိုက္ ဆရာယုဒသန္၏ ဘ၀ျဖစ္စဥ္

၁၇၈၈ ၾသဂုတ္ ၉ ရက္ေန႔၊ အေမရိကန္ မက္ဆာခ်ဴးဆက္ျပည္နယ္၊ ေမာဒန္ ျမိဳ႔တြင္ ေမြးဖြားခဲ့သည္။ ဖခင္သည္ ျမိဳ႔ငယ္ေလးမွ ခရစ္ယန္သင္းအုပ္ဆရာတဦးျဖစ္သည္။

၁၈၀၄ ၁၆ႏွစ္ ဘေရာင္း တကၠသိုလ္မွ ပညာသင္ၾကားခဲ့သည္။ ၁၈၀၇ ၁၉ႏွစ္ ဘီေအဘြဲ႔ စက္တင္ဘာ ၂ရက္ေန႔တြင္ ရရွိခဲ့သည္။

၁၈၀၇ ၁၉ႏွစ္ အဂၤလိပ္ သဒၵါစာအုပ္တအုပ္ ႏွင့္ သခ်ၤာစာအုပ္တအုပ္ ျပဳစုျပီးစီးခဲ့သည္။ တကၠသိုလ္ ေလာကီပညာသင္ၾကားေအာင္ျမင္ခဲ့ျပီး ဘုရားသခင္ကို သံသယျဖစ္ခဲ့သည္။ မိသားစုႏွင့္ ဆန္႔က်င္ျပီး နယူးေယာက္ျမိဳ႔ၾကီးသို႔ ဘ၀ေအာင္ျမင္ေရးခရီးထြက္ခဲ့သည္။

၁၈၀၈ ၂၀ႏွစ္ ခရီးသြားရင္း ျမိဳ႔ငယ္ေလးတည္းခိုခန္းတခန္းမွညည္းညူေသဆံုးသြားသူ လူငယ္တဦးသည္ တကၠသိုလ္တက္စဥ္က ပညာေတာ္သူ မိမိသူငယ္ခ်င္းဘာသာမဲ့တဦးျဖစ္သည္ကို အံ့ၾသဘြယ္ ၾကံဳခဲ့ရျပီး မိမိ မိသားစုထံ ျပန္လာခဲ့သည္။ က်မ္းစာသင္တန္းAndover Seminary တြင္ဆက္လက္တက္ခဲ့သည္။

၁၈၀၉ ၂၁ႏွစ္ Plymouth အသင္းေတာ္တြင္ ပါ၀င္ျပီး ဧ၀ံေဂလိခရီးစဥ္အတြက္ အသင္းေတာ္မ်ားႏွင့္ ညွိႏွိဳင္းလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ခဲ့သည္။ အသင္းေတာ္မ်ားမွာ လူငယ္မ်ားမစ္ရွင္လုပ္ငန္းအတြက္ ႏွစ္ႏွင္ခ်ီျပီးေဆြးေႏြးတိုင္ပင္၊ ျပင္ဆင္မႈမ်ား လုပ္ေဆာင္ခဲ့သည္။ ၁၈၁၁ ၂၃ႏွစ္ လန္ဒန္ျမိဳ႔သို႔ သေဘၤာစီးျပီး လန္ဒန္မစ္ရွင္အဖြဲ႔ႏွင့္ ေထာက္ပံမႈရေရးအတြက္ ညွိႏွိဳင္းသည္။

၁၈၁၂ ၂၄ႏွစ္ အန္းႏွင့္ လက္ထပ္သည္။ သိကၡာရဘုန္းေတာ္ၾကီးအျဖစ္ ဘိသိတ္ေပးခံရသည္။ ေဘာ့စတြန္ျမိဳမွာ သေဘၤာျဖင့္ အိႏၷိယျပည္၊ ကာလကတၱားျမိဳ႔ အေမရိကန္ႏွစ္ျခင္းအသင္းေတာ္သို႔ ေရာက္ရွိသည္။

၁၉၁၃ ၂၅ႏွစ္ ရန္ကုန္ျမိဳသို႔ ဇူလိုင္ ၁၃ရက္ေန႔တြင္ ေရာက္ရွိသည္။

၁၈၁၆ ၂၈ႏွစ္ ျမန္မာစကား၊စာေပ ကို ၆လခန္႔အျပင္းအထန္ ဟိႏၷဴလူမ်ိဳးတဦးထံမွသင္ယူသည္။ ၃ႏွစ္ခန္႔အၾကာ ျမန္မာစကား၊ စာေပကို ျမန္မာပညာရွင္ တဦးကဲ့သို႔ တတ္ေျမာက္ခဲ့သည္။ ျမန္မာ - အဂၤလိပ္ အဘိဓာန္၊ ပါဠိ - ျမန္မာ အဘိဓာန္ကို စတင္ျပဳစုရင္း ျမန္မာက်မ္းစာအုပ္ ရွင္မႆဲခရစ္၀င္ ကို ေဟလသ (ဂရိ) ဘာသာမွ ဘာသာျပန္ဆို ျပီးစီးခဲ့သည္။

၁၈၁၉ ၃၁ႏွစ္ လူထုတရားပြဲမ်ား ေရြဓိဂံုဘုရားအနီး ဇရပ္တြင္ စတင္လုပ္ေဆာင္ခဲ့သည္။ ေမာင္ေနာသည္ ပထမဆံုးေသာ ႏွစ္ျခင္းခံယူသည့္ ျမန္မာလူမ်ိဳးျဖစ္သည္။ (၁၉၁၉ ဇြန္ ၂၇)။ ထို႔ေနာက္ ေမာင္သာလွ၊ ေမာင္ေျဗ တို႔ႏွစ္ျခင္းခံခဲ့သည္။ ျမန္မာဘုရင္ ဘၾကီးေတာ္ မင္းတရားထံသြားေရာက္ျပီး  ေရႊျမန္မာ က်မ္းစာအုပ္လက္ေဆာင္ေပးအပ္ရင္းသာသနာျပဳခြင္ေတာင္းဆိုခဲ့ရာ ညင္းပယ္ခံရသည္။

၁၈၂၀ ၃၂ႏွစ္ ထို႔ေနာက္ သာသနာျပဳျခင္းမ်ာ ေႏွးေကြးသြားခဲ့သည္။ ႏွစ္ျခင္းခံသူ ၁၀ဦးခန္႔ျဖင့္ အသင္းေတာ္ငယ္ စတင္ခဲ့သည္။ ကာလကတၱားျမိဳ႔သို႔ ဇနီးသည္ ေဆးကုရင္း ျမန္မာျပည္မွထြက္ခြာခဲ့သည္။ ႏွစ္လအၾကာ ျပန္လာခဲသည္။ ျမန္မာပညာတတ္ ေမာင္ေရႊဂံုး ႏွင့္ ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာေသာ မိတ္ေဆြ၂ဦးတို႔ ႏွစ္ျခင္း ခံခဲ့သည္။ ေမာင္ေရႊဂံုးသည္ ျမန္မာက်မ္းစာဘာသာျပန္လုပ္ငန္းကို အထူးကူညီသူျဖစ္သည္။

၁၈၂၃ ၃၅ႏွစ္ ဓမၼသစ္ ျမန္မာက်မ္းစာအုပ္ဘာသာျပန္ျခင္း ျပီးစီးခဲ့သည္။

၁၈၂၄ ၃၆ႏွစ္ အဂၤလိပ္ျမန္မာ ပထမစစ္ပြဲျဖစ္ခဲ့ျပီး အဂၤလိပ္မ်ား အေအာက္ျမန္မာျပည္ကို သိမ္းယူခဲ့သည္။ ဆရာယုဒသန္ေမာင္ႏွံကို ျမန္မာဘုရင္ ဘၾကီးေတာ္မင္းတရားက အင္း၀ေနျပည္ေတာ္သို႔ သူလွ်ိဳအျဖစ္ စြတ္စြဲကာ ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္သြားသည္။

၁၈၂၆ ၃၈နွစ္ သမီး ေမရီအဲလစ္စဘက္ ေမြးဖြားျပီး၊ ရန္ကုန္သို႔ျပန္လည္ေရာက္ရွိသည္။ ရန္ကုန္အသင္းေတာ္မွာ ပ်က္စီးသြားခဲ့ျပီး၊ ေမာ္လျမိဳင္ျမိဳ႔သို႔ ေျပာင္းေရႊ႔ေနထိုင္ရင္း အသင္းေတာ္ထူေထာင္သည္။ က်မ္းစာ ဘာသာျပန္ ဆက္လုပ္သည္။ ပထမဇနီးသည္ ကြယ္လြန္သည္ (၁၈၂၆) ။ ဖခင္ျဖစ္သူ ကြယ္လြန္သည္ (၁၈၂၇)။

၁၈၃၄ ၄၆ႏွစ္ ဒုတိယဇနီးသည္ မစၥစ္ ေဗာ့ဒမန္ ႏွင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳသည္။ ၁၈၃၅ ၄၇ႏွစ္ ဓမၼေဟာင္းက်မ္းစာ ျမန္မာဘာသာျပန္မႈ ျပီးဆံုးသည္။  (ဒီဇင္ဘာ ၂၉)။

၁၈၃၅ ၄၇ႏွစ္ အေမရိကားသို႔ သေဘၤာျဖင့္ျပန္ရာလမ္းတြင္ ဇနီးသည္ ကြယ္လြန္သည္။ (၁၈၃၅)ေဘာ့စတြန္ျမိဳ႔သို႔ ေအာက္တိုဘာ ၁၅ - ၁၈၃၅ တြင္ ေရာက္ရွိသည္။ အေမရိကန္ အသင္းေတာ္ မ်ားတြင္ အေမရိကန္ စကားျဖင့္ ျမန္မာသာသနာျပဳ ခရီးစဥ္ကို တင္ျပ၊ ေျပာၾကားခဲ့သည္။

၁၈၄၅ ၅၇ႏွစ္ မစၥအမၼလီခ်ဴးဗက္ ႏွင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳသည္။ ၁၉၄၆ ဇူလိုင္၁၁တြင္ ျမန္မာျပည္သို႔ ျပန္လာၾကသည္။ ၁၈၄၆ ၅၈ႏွစ္ အဂၤလိပ္-ျမန္မာ အဘိဓါန္ ျပီးစီးခဲ့သည္။

၁၈၅၀ ၆၂ႏွစ္ ေဆးကုသရန္ အေမရိကားသို႔ ျပန္ရာ သေဘၤာေပၚတြင္ ကြယ္လြန္သည္။ (၁၂ ဧျပီ ၁၈၅၀)


ေအာင္ပင္လယ္လက္မရြံ႔ေထာင္မွယုဒႆန္
ဆရာၾကီးယုဒႆန္ ႏွစ္၂၀၀ျပည့္မွာ ျမန္မာျပည္မစ္ရွင္အတြက္ ေပးဆပ္ခဲ့သည္။  ဆရာၾကီး၏ အထုပတိ To the Golden Shore , by Courtney Anderson စာအုပ္ထူၾကီးကို ဖတ္ၾကည့္လွ်င္ အင္မတန္ သက္ျပင္းခ်မိပါလိမ့္မည္။ ထိုမွ်ပင္ပမ္းလွမည့္ ဆရာၾကီးရဲ့ ျမန္မာျပည္မစ္ရွင္ခရီးစဥ္ ၃၈ႏွစ္စာအုပ္၊ လက္မရြံ ့အက်ဥ္းေထာင္ဓါတ္ပံုမ်ားသည္ ရင္ေလးစရာေကာင္းပါသည္။ သို႔ေသာ္ ခရစ္ေတာ္အတြက္ အသက္ရွင္သူမ်ားအတြက္ေတာ့ "ငါ့ထမ္းပိုးသည္ေပါ့သည္" ဟူသည့္အတိုင္း အင္မတန္ခြန္အားရတဲ့ ဓါတ္ပံုနဲ႔စာအုပ္ပဲျဖစ္ပါသည္။ဆရာယုဒႆန္ သာသနာျပဳျခင္းႏွင့္က်မ္းစာဘာသာျပန္ျခင္းကို လုပ္ေဆာင္ရာတြင္၊ မလုပ္ခ်င္ဆံုးအလုပ္မ်ားကိုလည္း လုပ္ခဲ့ရသည္။ အဘိဓါန္ျပဳစုျခင္းမွာ ဆရာၾကီး မလုပ္ခ်င္ဆံုးအလုပ္ျဖစ္သည္။ မိမိအတြက္မလိုအပ္ေသာ္လည္း ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ မစ္ရွင္အတြက္ အက်ိဳးရွိမည့္ ပါဠိ-ျမန္မာအဘိဓါန္၊ အဂၤလိပ္-ျမန္မာ အဘိဓါန္၊ ျမန္မာ-အဂၤလိပ္အဘိဓါန္မ်ားကို ျပဳစုခဲ့ပါသည္။

က်မ္းပိုဒ္ငါ ယုုဒႆန္သည္ ထိုတရားကို ေဟာေသာဆရာျဖစ္သည္ႏွင့္ သင္တို႔အဖို႔အလိုငွာ ဆင္းရဲခံျခင္း၌ ယခု ၀မ္းေျမာက္၍ ခရစ္ေတာ္၏ ဆင္းရဲဒုကၡ အၾကြင္းအက်န္ကို အသင္းေတာ္တည္း ဟူေသာ ကိုယ္ေတာ့္အဖို႔ အလို႔ငွာ ငါ့ကိုယ္ခႏၱာ၌ ျပည့္စံုေစ၏။ ေကာေလာသဲ ၁း၂၄ (ေပါလု အစား ယုဒႆန္ သံုးပါသည္)။


အယ္ဒီတာမွတ္ခ်က္။    Christian Heroism in Heathen Lands by Galen B. Royer မွတဆင့္ ျမန္မာမႈျပဳသည္။ To the Golden Shore စာအုပ္သည္ ဆရာၾကီးယုဒႆန္ဘ၀ျဖစ္စဥ္ကို Latest Book အျဖစ္ ၂၀၀၂ တြင္ ထုတ္ေ၀ခဲ့ပါသည္။ ျမန္မာျပန္ထားေသာ စာအုပ္ရွိ ရန္ကုန္တြင္ စံုစမ္းရႏိုင္ပါသည္။ စင္ကာပူတြင္http://www.sksbooks.com/ 315 Outram Road, Tan Boon Liat Building, #09-03 Tel: 62279700 တြင္ရႏိုင္ပါသည္။ အေမရိကန္တြင္ Online Purchase ျဖင့္ US$10.00 ခန္႔ျဖင့္ ၀ယ္ယူႏိုင္ပါသည္။ အေမရိကန္တြင္ ဂ်ပ္ဆင္အမည္ျဖင့္ လူမႈေရးအဖြဲ႔http://judsoncenter.org/ ႏွင့္Judson Memory Church စသျဖင့္မ်ားစြာရွိပါသည္။ ျမန္မာျပည္ႏွင့္္ ႏိုင္ငံရပ္ျခား ျမန္မာခရစ္ယာန္မ်ားလည္း ဆရာယုဒႆန္ ႏွစ္၂၀၀ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္ကို က်င္းပရန္ရွိပါသည္။ ယုဒႆန္ျမန္မာ သမၼာက်မ္းစာ ကို ယခုအခ်ိန္ထိ ျမန္မာမ်ား လက္မလြတ္ႏိုင္ - ေက်းဇူးေတာ္ၾကီးလွေပသည္။
Read More »

ေဒၚခင္ၾကည္ေျပာတဲ့ လူငါးေယာက္အေၾကာင္း




ဓာတ္ပံု – ျမန္မာသစ္ မဂၢဇင္း

ဘဝဆိုတာ အခ်ိဳးအေကြ႕ေပါင္းမ်ာစြာ၊ ျဖတ္သန္းမႈေပါင္းမ်ားစြာ၊ ရုန္ကန္လႈပ္ရွားမႈေပါင္းမ်ားစြာကို ရင္ဆိုင္ေက်ာ္လႊားရတာကို ဆိုလိုတယ္လို႔ နားလည္ သေဘာေပါက္တယ္။
သာမန္လူသားေတြမွာ ျဖစ္စဥ္ေပါင္းမ်ားစြာ ရွိခဲ့သလို ဂုဏ္ထူး၊ ဝိေသသ ထူးရွိတဲ့ သူေတြထဲက အနတဂၢမမ်ားစြာထဲက မ်ားစြာဟာလည္း သူ႔နည္း၊ သူ႔ဟန္၊ သူ႔ဝန္းက်င္နဲ႔သူ၊ ေတြ႕ထိၾက၊ ရင္ဆိုၾက၊ တိုက္ခိုက္ၾကနဲ႔ ဘဝကို တည္တံ့ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေနၾကတာပါပဲ။
ဒီလို ႀကိဳးပမ္းရင္း ႀကိဳးပမ္းရင္းနဲ႔ တျဖည္းျဖည္း လက္ပန္းက်တတ္ၾကစျမဲပါ။ သန္တုန္း၊ ျမန္တုန္း၊ သြက္လက္တုန္းမွာ အတၱ၊ မာန္၊ မာန တရားေတြနဲ႔ ေရာျပြမ္းတဲ့ အထင္၊ အျမင္၊ အေတြးေတြနဲ႔ ဟန္တလံုး၊ ပန္တလံုး ေမာက္မာတတ္ၾကေပတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္ အသိုင္းအဝန္း၊ အိုမင္းရင့္ေရာ္မႈ၊ က်န္းမာေရး ခ်ိဳ႕တဲ့မႈ၊ အယူအဆ အေတြးအေခၚ ေဖာက္ျပန္မႈ ေတြက ေရလည္မွာ လက္ပန္းက်သလိုမ်ိဳး ျဖစ္တတ္တာကို သတိ သမၸဇဥ္တရားနဲ႕ ေရွးရႈသြားၾကဖို႔ လိုမယ္ထင္တယ္။

ဒီမွာ အခါအခြင့္သင့္လို႔ ျဖစဥ္ႏွစ္ခုကို ယွဥ္တြဲ ေဖာ္ျပလိုပါတယ္။

ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆိုေတာ့ သမိုင္းမွာ ျဖစ္ရပ္မွန္ဆိုတာ အေတာ္နည္းတယ္။ ဆရာႀကီး “ေတာ္စတြိဳင္း” စကားနဲ႔ ေျပာရရင္
“သမိုင္းျဖစ္ရပ္မွန္ဆိုတာ မရွိသေလာက္ နည္းပါးပါတယ္။ သမိုင္းကို ေရးၾက၊ ေျပာၾကတဲ့ ေနရာမွာ သူ႔ဘက္၊ ကိုယ့္ဘက္ တနည္းမဟုတ္ တနည္းနဲ႔ ဘက္လိုက္ေနၾကတာပဲ”။

ၿပီးခဲ့တဲ့ ျပင္သစ္-ရုရွား စစ္ပြဲမွာ ျပင္သစ္ကလည္း ျပင္သစ္ဘက္မွန္ေၾကာင္း၊ နပိုလီယံရဲ႕ တန္ခိုးပါဝါအာဏာေတာ္ေၾကာင့္ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္စည္ပင္ေအာင္ ဘယ္နည္း ဘယ္ပံု ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ရေၾကာင္း ျပင္သစ္ သမိုင္းဆရာေတြက ေရးၾကတာပဲ။
ရုရားကလည္း ရုရားေတြရဲ႕ စစ္ ဟာ ခုခံစစ္ ျဖစ္တယ္။ ရုရွားျပည္သူေတြကို ကာကြယ္ဖို႔ ျဖစ္တယ္။ က်ဴးေက်ာ္စစ္ကို ခုခံစစ္နဲ႔ တြန္းလွန္တာသာ ျဖစ္တယ္။
စတဲ့ အေရးအသားမ်ိဳးေတြနဲ႔ ကိုယ့္ဘက္ကိုယ္ယက္ ေရးခဲ့ၾကတာပဲ။
ဒါေၾကာင့္ သမိုင္းဆိုတာဟာ ဘက္လိုက္မႈ ရွိေနတယ္လို႔ ဆိုခဲ့တာေပါ့။ တကယ္ေတာ့ သမိုင္းမွန္ ဆုိတာဟာ ေျမရွင္ ပေဒသရာဇ္ေတြ၊ ဓနရွင္ေတြ၊ အရင္းရွင္ေတြ၊ နယ္ခ်ဲ႕သမားေတြ၊ ဖက္ဆစ္ေတြ အတြက္ ေရွ႕ေနလိုက္ေပးေနတဲ့ ေလွ်ာက္လဲခ်က္ မဟုတ္ပါဘူး။ တကယ့္ ဆင္းရဲသား၊ ေက်းေတာ္မ်ိဳး၊ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔ရဲ႕ စနစ္တခုအတြင္း၊ စစ္တခု အတြင္း၊ ေခတ္တခုအတြင္းက ခါးသီးတဲ့ အေတြ႕အၾကံဳကို ထင္ဟပ္ေပးတဲ့ မီးေမာင္းထိုးေပးတဲ့ ျပကြက္တခု လို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။
ေနာက္တခုက သမိုင္းေခတ္ တေခတ္ အတြင္း ႏိုင္ငံေရးအရ၊ စစ္ေရး အရ ေအာင္ႏိုင္သူ၊ ရံႈးနိမ့္သူ ဆိုတာ ရွိတတ္စျမဲပါ။ ဒီလို လူေတြဟာလည္း သမိုင္းဇာတ္ကြက္ထဲက အဓိက ဇာတ္ေကာင္ေတြ၊ ဇာတ္ရုပ္ေတြပါ။ တကယ္ေတာ့ သူတို႔ဟာ စင္တင္ ဇာတ္ေကာင္ေတြ၊ ဇာတ္ရုပ္ေတြနဲ႔ စရိုက္ဓေလ့ကို ေဖာ္က်ဴးခဲ့တဲ့ ဇာတ္ရုပ္ေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ ကျပခဲ့ၾကတဲ့ တကယ့္ဘဝထဲက ဇာတ္ရုပ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီဇာတ္ရုပ္ေတြထဲက သမိုင္း ဇာတ္ေဆာင္တခ်ိဳ႕ကို ေရးျပခ်င္ပါတယ္။ သူတို႔ဟာ သမိုင္းျပကြက္ တကြက္မွာ အဓိက ဇာတ္ေဆာင္အျဖစ္ ကျပခဲ့ၾကသူေတြပါ။

* * * * *
အဓိပတိႀကီး…။

၁၉၄၂ ခုႏွစ္ မွ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္အတြင္း ဂ်ပန္ေခတ္လို႔ ဆိုပါစို႔။

တေသြး၊ တသံ၊ တမိန္႔ တဲ့။ ဒါဟာ အဓိပတိႀကီး ရဲ႕ ေၾကြးေၾကာ္သံ။

“ကမၻာမွာလည္း အာဏာရွင္၊ ဗမာမွာလည္း အာဏာရွင္” လို႔ သီခ်င္းေတာင္ စပ္ ဂုဏ္ျပဳရတဲ့ အာဏာရွင္။

ဒီအာဏာရွင္ႀကီး အေၾကာင္း ေျပာေတာ့မယ္ ဆိုရင္ အေကာင္းေတြ ရွိသလို၊ မေကာင္းတာေတြလည္း ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ေခတ္၊ သူ႔အခါ၊ သူ႔ေနရာမွာ ကိုယ္ေရာက္ေနရင္ ဘာလုပ္မလဲ။ ဒါဟာ စဥ္းစားစရာပါ။
ထားေတာ့ ေကာင္းတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဆိုးတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ျဖစ္ၿပီးခဲ့တဲ့ အမႈကိစၥျဖစ္ေလေတာ့ ေကာင္းရင္လည္း သမိုင္းမွာ နာမည္ေကာင္းနဲ႔ ရွင္သန္ေနမွာပါ။ ဆိုးေနတယ္ဆိုရင္လည္း သမိုင္းမွာ နာမည္ဆိုးနဲ႔ ေက်ာ္ၾကားလာမွာပါ။ ဒါဟာ သူ႔ကိစၥ၊ သူပါဝင္ ကျပခဲ့တဲ့ ဇာတ္ဝင္ခန္းထဲက ေပးလိုက္မည့္ သင္ခန္းစာလို႔ပဲ ဆိုရမလား။

ထားေတာ့…။

ဂ်ပန္ေခတ္ကာလ အခ်ိန္မ်ိဳး၊ အဓိပတိႀကီး ျဖစ္ေနစဥ္အတြင္းမွာ သာမန္ လူသားတေယာက္အဖို႔ ဒီလို အိမ္မ်ိဳး အထဲေရာက္ဖို႔ မေျပာနဲ႔ အိမ္ေရွ႕က မေယာင္မလည္ ၾကည့္ရင္ေတာင္ အဖမ္းခံ ရႏိုင္တဲ့ အေနအထားေလ။ အိမ္ဝင္းထဲ ဝင္ဖို႔ဆိုတာ ေဝလာေဝး။
ဒါေပမယ့္ ကာလက ၾကာခဲ့ၿပီ။ ဂ်ပန္ ဖက္ဆစ္ေတြ လက္နက္ခ်ခဲ့ၿပီးၿပီ၊ နယ္ခ်ဲ႕ေတြလည္း ကာယကံေျမာက္ ဗမာ့ေျမေပၚမွာ မရွိေတာ့။ ဗမာတႏိုင္ငံလံုး လြတ္လပ္ေရးခဲ့ၿပီ၊ ၾကာေတာင္ ၾကာလွေပါ့။ အဓိပတိႀကီးလည္း သလြန္ေညာင္ေစာင္းထက္မွာ မလဲေလ်ာင္းႏိုင္ေတာ့၊ တေသြး၊ တသံ၊ တမိန္႔ ဆိုတာေတြလည္း ဘယ္ေရာက္ကုန္မွန္းမသိ၊ အာဏာမရွိေတာ့၊ ပါဝါမရွိေတာ့၊ သူ႔ေနရာမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေနဝင္း ေရာက္ေနၿပီ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေနဝင္း နဲ႔ အဓိပတိႀကီး ၾကားမွာ အစုိးရ အဖြဲ႕ (၄) ဖြဲ႕ျခားခဲ့ၿပီ။ အစိုးရအဖြဲေတြ ျဖစ္တဲ့ ဖဆပလ၊ သန္႕ရွင္း၊ အိမ္ေစာင့္၊ ပထစ စတဲ့ အစိုးရ အဖြဲ႕ေတြ တဖြဲ႕ၿပီး တဖြဲ႕ ၿပိဳပ်က္ခဲ့ၿပီ။ အခု ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ အစိုးရ၊ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီ အစိုးရကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း က တည္ေထာင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနခဲ့ၿပီ။
ဂ်ပန္ေခတ္ အဓိပတိႀကီးကား ဗိုလ္ေနဝင္း အာဏာစက္ေအာက္မွာ ဇရာ ရဲ႕ ဖိစီးမႈကို ခံေနရရွာေနပါၿပီ။

* * * * *
၁၉၆၉ ခုႏွစ္ဦးပိုင္းေလာက္က ထင္ပါတယ္။ စာေရးသူရယ္၊ ဆရာဦးညိဳျမရယ္၊ အိုးေဝ ဓာတ္ပံု သတင္းေထာက္ ကိုေက်ာ္ဆန္းရယ္ သံုးေယာက္သား အဓိပတိႀကီး ေနထိုင္ရာ တကၠသိုလ္ ရိပ္သာလမ္းေနအိမ္ ကို သတင္းေမးသြားၾကပါတယ္။ အဓိပတိႀကီး ေနထိုင္မေကာင္းျဖစ္တယ္ ၾကားလို႔ပါ။ အငွားကားေလးေပၚက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆင္းၿပီး ကုန္းေပၚ ေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ သစ္ပင္တခ်ိဳ႕ အုပ္အုပ္မိုးမိုး ရွိေနတာေတြ႕ ရပါတယ္။
တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္းက အဓိပတိႀကီးအိမ္ဟာ အဲဒီ ေတာင္ကုန္းေလးေပၚမွာပါ။ ေတာင္ကုန္းေပၚက အိမ္ကို သြားတဲ့ လမ္းဟာ အတက္လမ္းျဖစ္ပါတယ္။ ဟိုတုန္းကေတာ့ ကြန္ကရစ္လမ္းျဖစ္ဟန္ တူပါတယ္။ အခုေတာ့ အုတ္က်ိဳး အုတ္ပဲ့၊ ကြန္ကရစ္အက်ိဳးအပဲ့၊ ဂဝံေက်ာက္နဲ႔ အုတ္ခဲက်ိဳး တခ်ိဳ႕ၾကားထဲမွာ ျမက္ေတြက ေတာထေနတယ္။ မသြားတာၾကာလို႔ ထင္ရဲ႕။ ျမက္္ေတြက မင္းမူေနတယ္။

ဂိတ္တံခါးေလးကလည္း ပိုင္ရွင္နဲ႔ အတူ အိုမင္းရင့္ေရာ္ေနၿပီေကာ၊ ၾကာျမင့္လွၿပီျဖစ္တဲ့ အျဖဴေရာင္ ေဆးသားက မပီျပင္တာ့၊ ေနဒဏ္၊ မိုးဒဏ္ ဘယ္ေလာက္ ခံထားရၿပီလဲ၊ မခန္႔မွန္းတတ္၊ အေတာ္ေတာ့ၾကာၿပီထင္ရဲ႕၊ ညိဳညစ္ညစ္ သစ္သားေရာင္က ေျပာက္တိ၊ ေျပာက္က်ား ေဆးျဖဴေရာင္ ေအာက္က လြတ္ေျမာက္လို လြတ္ေျမာက္ျငား ကုန္းရုန္းထေနေလသည္။ တံခါးေလးက ခေနာ္နီ ခေနာ္နဲ႔၊ ျပဳတ္က်လုတဲတဲ၊ ျပင္ဆင္မည့္သူကို ေစာင့္ေနပံုရတယ္။
မဟတဟ တံခါးေလးကို အသာမ ဖြင့္ၿပီး ျမက္ေတြ ေအာထေနတဲ့ လမ္းကေလးအတိုင္း ကုန္းေပၚတက္သြားတဲ့အခါ တထပ္တိုက္ကေလး တလံုး၊ အိမ္ေရွ႕မွာ ကားေလးတစီး၊ ဖို႔ဒ္လား၊ ေအာ္စတင္လား၊ ဟမ္းဘားလား မသိ၊ ဘီးေတြက ျပားလို႔။ ေလမရွိ။ ေဆးေရာင္က အနက္ကေလးလို႔ ထင္ရေပမယ့္ ကားတစင္းလံုး ေဘာနက္ေပၚ၊ အမိုးေပၚ၊ ေဘးဘီဝဲယာ အားလံုးမွာ ငွက္ေခ်းေတြ၊ ဖုန္ေတြ၊ သစ္ရြက္ေျခာက္ေတြနဲ႔ ျခယ္သထားေလေတာ့၊ နဂိုေဆးေရာင္ကိုပင္ ကြဲကြဲျပားျပား မခြဲျခားႏိုင္၊ အနက္ေရာက္လို႔ေတာ့ မွန္းဆမိပါတယ္။ ပိုင္ရွင္ကိုယ္တိုင္က မစီးျဖစ္တာ ၾကာလွေရာ့မယ္။
အိမ္ေရွ႕က အေတာ္ၾကာၾကာ အသံျပဳလိုက္ေတာ့ မိန္းကေလး တဦး ထြက္လာပါတယ္။

“ဘယ္သူနဲ႔ ေတြ႕ခ်င္လို႔ပါလဲ ရွင္” တဲ့..။ ရည္ရည္မြန္မြန္ပါ။

“အဓိပတိႀကီးနဲ႔ ေတြ႕ခ်င္လို႔ပါ။”

“ရွင္။”

“ေၾသာ္.. ေဒါက္တာဦးဘေမာ္နဲ႔ ေတြ႕ခ်င္လို႔ပါ။”

“ဘဘႀကီး အိပ္ရာထဲမွာ မွိန္းေနပါတယ္။”

“ဒါျဖင့္ ဆရာမ ေဒၚတင္ဇာေမာ္နဲ႔ ေတြ႕ခ်င္ပါတယ္။”

“ခဏေစာင့္ပါ” ဆိုၿပီး အထဲျပန္ဝင္သြားတယ္။

အေတာ္ေလးၾကာေတာ့မွ ေဒၚတင္ဇာေမာ္ႏိုင္ ထြက္လာပါတယ္။ အဲဒီေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္ထဲေရာက္ၿပီး ေဒါက္တာႀကီး (အဓိပတိႀကီး) ရဲ႕ က်န္းမာေရး အေျခအေနကို ေမးျမန္းရင္း ပဋိသႏၱာရ စကားေတြ ေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒီမွာ သိခဲ့ရတာက အဓိပတိႀကီးဟာ ဇရာရဲ႕ ဖိစီးမႈအျပင္ အျခား ေဝဒနာ တခ်ိဳ႕ပါ ခံစားေနရတယ္ ဆိုတာပါပဲ။

အဲဒီမွာ စိတ္ထဲ စြဲလန္း အသိအမွတ္ျပဳမိတာက အနႏၱသူရိယ အမတ္ႀကီးေရးတဲ့ “သူတည္း တေယာက္ေကာင္းဖို႔ေရာက္မႈ” ဆိုတဲ့ ကဗ်ာပါပဲ။

“… ေရႊအိမ္နန္းႏွင့္ ၾကငွန္းလည္းစံ၊

မတ္ေပါင္းရံလ်က္ ေပ်ာ္စံရိပ္ၿငိမ္၊

စည္းစိမ္မကြာ မင္းခ်မ္းသာကား

သမုဒၵရာ ေရမ်က္ႏွာထက္ ခဏတက္သည့္

ေရပြက္ပမာ တသက္လ်ာတည္း။…”

* * * * *
ေနာက္ဇာတ္ေဆာင္ တဦးက ေဒၚေဒၚ ေဒၚခင္ၾကည္ပါ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ဇနီး၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ မိခင္ပါ။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဆိုတာ ဗမာ့ ႏိုင္ငံေရးေလာကကို ဦးေဆာင္၊ ဦးရြက္ျပဳေနၾကတဲ့ သူေတြထဲက တဦး၊ ေနာက္ေတာ့ လြတ္လပ္ေရး ဗိသုကာႀကီး၊ တပ္မေတာ္ရဲ႕ ဖခင္၊ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ စတဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္ေတြနဲ႔ လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားခဲ့သူပါ။ ေဒၚခင္ၾကည္ဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ခ်စ္ဇနီးပါ။

ေဒၚေဒၚ့ကို စတင္ျမင္ဖူးတာ သားလတ္ ကိုေအာင္ဆန္းလင္း ေရနစ္ ကြယ္လြန္ခ်ိန္ကေပ့ါ။ ေန႔ရက္အတိအက် မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။ ၁၉၅၄-၅၅ ေလာက္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဖခင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ကြယ္လြန္တာ ဘာမွ မၾကာေသး၊ ကြယ္လြန္သူအတြက္ မ်က္ရည္မွ မစဲေသးခင္မွာ ရင္ႏွစ္သည္းျခာ ရတနာတဦး ထပ္မံ ဆံုးရံႈးလိုက္ရတဲ့ ေဒၚေဒၚ ပဋာေျမလူး ျဖစ္စဥ္ေလ။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္အေပၚ ေမတၱာထားၾကာတဲ့ ျပည္သူေတြဟာ အခုလို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရင္ေသြး တဦး ဆံုးရံႈးျပန္တာ သိၾကေတာ့ အေတာ့္ကို စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ၾကတာကလား။ ေဝးသူေတြက စိတ္မေကာင္းျဖစ္ၾကသလို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္း နီးသူေတြက အေျပးအလႊား သြားေရာက္ သတင္းေမးၾကတာကိုး။ စာေရးသူလည္း အဲဒီတုန္းကမွ ေဒၚေဒၚ ေဒၚခင္ၾကည္ကို လူကိုယ္တိုင္ျမင္ဖူးတာပါ။

* * * * *
ေဒၚေဒၚနဲ႔ ေသေသခ်ာခ်ာ သိရတာက ၁၉၆၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲကာလ အုိးေဝဦးညိဳျမ ရဲ႕ ေက်းဇူးပါ။

အိုးေဝဦးညိဳျမက ဆရာရင္းေလ။ အိုးေဝသတင္းစာ၊ ဂ်ာနယ္ေတြမွာ ႏွစ္အေတာ္ၾကာၾကာ လုပ္ခဲ့ဖူးေတာ့ အေတာ့္ကို ရင္းႏွီးတာကိုး။ ဆရာက ကၽြန္ေတာ့္ ကို သူ႔ ကိုယ္ေရးကိုတာ ကိစၥ တခ်ိဳ႕ ေျပာျပဖူးေပမယ့္ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ကိစၥေတြ ခိုင္းေလ့မရွိဘူး။ စာေပကိစၥ၊ ႏိုင္ငံေရး ကိစၥေတြမွာ သေဘာတရား အယူအဆ မတူေပမယ့္ ခိုင္းတတ္ပါတယ္။ ကိုယ္ကလည္း မျငင္းမဆန္ လုပ္ေပးတတ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ စာေပကိစၥေတြမွာ ဆရာ စာေရးတဲ့အခါ လိုအပ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာ၊ အခ်က္အလက္ တခ်ိဳ႕ ကူညီ ရွာေဖြေပးရပါတယ္။ တကၠသိုလ္ စာၾကည့္တိုက္၊ ဘားနဒ္ စာၾကည့္တိုက္၊ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ရံုး စာၾကည့္တိုက္၊ ေနာင္ အမ်ိဳးသားစာၾကည့္တိုက္ေတြက အခ်က္အလက္ တခ်ိဳ႕ ရွာေပးရပါတယ္။

၁၉၆၀ ခုႏွစ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္း အိမ္ေစာင့္အစိုးရ က ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပေပးပါတယ္။ ဒီေရြးေကာက္ပြဲမွာ အဓိက ပါဝင္ယွဥ္ၿပိဳင္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးပါတီႀကီးေတြကေတာ့ ဖဆပလ၊ ပထစ (ျပည္ေထာင္စုပါတီ)၊ ပမညတ တို႔ျဖစ္ပါတယ္။ ပါတီေလးတခ်ိဳ႕နဲ႔ တသီးပုဂၢလေတြလည္း ဝင္ အေရြးခံၾကပါတယ္။ ႏိုင္ငံနဲ႔ အဝွမ္း က်င္းပတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲႀကီးပါ။

ဒီေရြးေကာ္ပြဲႀကီးမွာ ေညာင္ေလးပင္ အေရွ႕ၿမိဳ႕နယ္ (ပဲခူးခရိုင္) မဲဆႏၵနယ္မွာ ပမညတ အမတ္ေလာင္းအျဖစ္ လူထုဦးတင္ေမာင္ (လူထုသတင္းစာ ရန္ကုန္တာဝန္ခံ) ဝင္ေရာက္ အေရြးခံပါတယ္။ စာေရးသူက ဦးတင္ေမာင္ရဲ႕ အမတ္ေလာင္း ကိုယ္စားလွယ္ ေရြးေကာက္ပြဲ ေအာင္ႏိုင္ေရး တာဝန္ယူေနခ်ိန္ေပါ့။ ေညာင္ေလးပင္ အေရွ႕ မဲဆႏၵနယ္မွာ ၿပိဳင္ဘက္ေတြက ဖဆပလ က ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း (ေညာင္ေလးပင္)၊ ပထစ က ေရွ႕ေနဦးေမာင္တင္ (တခ်ိဳ႕က မဆလာေမာင္တင္လို႔လည္း ေခၚတယ္)။ သူက ပဲခူးသား။ ပဲခူး က လာ အေရြးခံတယ္။ ေညာင္ေလးပင္မွာ သူ႔ကို သိတဲ့ လူ မရွိ၊ ေညာင္ေလးပင္မွာ လူသိမ်ား ထင္ရွားၿပီး ၾသဇာရွိတဲ့ ဦးထြန္းလိႈင္တို႔ ရွိတယ္။ သူတို႔ကို မေရြးဘဲ ပထမ စ ဦးေမာင္တင္ကို အေရြးခံခိုင္းတာ။ ပမညတ က လူထုဦးတင္ေမာင္။

တေန႕…

ဦးႏု၊ ေဒၚခင္ၾကည္တို႔ ေညာင္ေလးပင္ ေရာက္လာၾကတယ္။ အဲဒီအခ်ိိန္မွာ ေညာင္ေလးပင္ အခ်ဳပ္ေထာင္ထဲက ဦးညိဳျမ ထြက္လာပါတယ္။ ဦးညိဳျမက စာေရးသူကို ေတြ႕ခ်င္တယ္ ဆိုလို႔သြားေတာ့ ဦးညိဳျမရယ္၊ ေဒၚခင္ၾကည္ရယ္၊ ဦးႏုရယ္ ေတြ႕တယ္။ ဦးညိဳျမက စာေရးသူ နဲ႔ ဦးႏု၊ ေဒၚခင္ၾကည္တို႔နဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးပါတယ္။ အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲ ကိစၥပါ။ အာလာပသလႅပ စကားခဏေျပာၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲ ကိစၥ ေဆြးေႏြးၾကပါတယ္။ ပထမဆံုး ေဒၚေဒၚက နယ္ေျမ အေနအထားနဲ႔ ျပည္သူလူထုရဲ႕ အေျခအေနေတြကို ေမးပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ စာေရးသူရဲ႕ သေဘာထား ေမးပါတယ္။
“ေဒၚေဒၚ.. အခု ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ဦးေမာင္တင္ အႏိုင္ရေရး လိုက္လုပ္ေနတာ ဟာ ရာထူး၊ ပါဝါ၊ အာဏာရေရး မဟုတ္ပါဘူး။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ လုပ္ေနတာပါ။ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး မရွိဘဲနဲ႔ တိုင္းျပည္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးလုပ္တာဟာ ‘သမင္ေမြးရင္း က်ားစားရင္း’ ဆိုသလို ျဖစ္မွာပဲ။ ေနာက္တခုက ‘စစ္’ က်ေရာက္ ေဒသက ျပည္သူေတြဟာ စစ္ေဘး၊ စစ္ဒဏ္နဲ႔ အတိဒကၡေရာက္ၾကရတယ္။ ဒဏ္ရာ အနာတရ ရၾကတယ္။ ေနာက္ အသက္ေသၾကရရွာတယ္။ မိကြဲ၊ ဖကြဲ၊ မိသားစုကြဲ ျဖစ္ရတယ္။ အိုးအိမ္စည္းစိမ္ေတြ မီးေလာင္ ပ်က္စီး ဆံုးရံႈးၾကရတတယ္။ စစ္နဲ႔ ေဝးသူေတြလည္း မသက္သာပါဘူး။ အခြန္ထမ္းျပည္သူေတြရဲ႕ အခြန္ဘ႑ာေတြဟာ ေဆးရံု၊ စာသင္ေက်ာင္း စတာေတြအတြက္ သံုးရမယ့္ အစား က်ည္ဆန္ဖိုး၊ လက္နက္ခဲယမ္းေတြ ဝယ္ယူရာမွာ အသံုးျပဳခံေနရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္က ပထစ အစိုးရ ျဖစ္ရင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေဆာင္ရြက္မယ္လို႔ အတိအလင္း ေၾကညာထားတာပဲ။ ဒီေတာ့ ဒီေရြးေကာက္ပြဲမွာ ပထစ အႏိုင္ရမွ ျဖစ္မယ္။ ဖဆပလသာ အႏိုင္ရသြားရင္ တိုင္းျပည္ေတာ့ သံဃာစင္ပါ ေမွာက္မွာ။ ဒါကိုလည္း ပမညတ က လူႀကီးေတြ သိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပမညတ ေခါင္းေဆာင္ေတြက ပထစ ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ထိပ္တိုက္ အေရြးမခံေရး ေၾကြးေၾကာ္ခဲ့ၾကတာေပါ့။ ေဒၚေဒၚတို႔ စိုးရိမ္တာက ‘မဲ’ ေတြ ျပန္႔ၿပီး ကြဲသြားမွာ စိုးရိမ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပမညတ ႏိုင္ ႏိုင္ေျခ ရွိရင္ ႏိုင္ေအာင္ လုပ္ပါ။ တကယ္လို႔ ႏိုင္ ႏိုင္ေျခ မရွိဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဖဆပလ ထဲ မဲေရာက္သြားမွာ စိုးရိမ္တယ္။ ဦးေမာင္တင္ ဆိုတာကလည္း ဒီေဒသနဲ႔ စိမ္းေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေဒသက မဲ ေတြ လူထုဦးတင္ေမာင္ ရရင္ရ၊ မရရင္ ဦးေမာင္တင္ ကို ဝိုင္းဝန္းကူညီပါလို႔ တိုက္တြန္းခ်င္တယ္။ ဖဆပလ ထဲေတာ့ လံုးဝ ထည့္လို႔ မျဖစ္ဘူး မို႔လား။”

* * * * *
ဒုတိယအႀကိမ္ ေဒၚေဒၚနဲ႔ ဆံုျဖစ္တာက အိႏၵိယ ႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ဗမာ သံအမတ္ႀကီး ရာထူးက ဖယ္ရွားခံရၿပီးတဲ့ အခ်ိန္။ ၁၉၆၉ ဝန္းက်င္ ဆိုပါစို႔။ “အိုးေဝဂ်ာနယ္” ထုတ္ေနခ်ိန္ေပါ့။

ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြ၊ သက္ႀကီးရြယ္အို ပညာရွင္ေဟာင္းႀကီးေတြနဲ႔ လိုက္လံေတြ႕ဆံုဖို႔ ဦးညိဳျမက တိုက္တြန္းပါတယ္။ သူကိုယ္တုိင္လိုက္ မိတ္ဆက္ေပးပါတယ္။ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း၊ ဦးဗေဆြ၊ ေဒါက္တာဘေမာ္၊ သခင္ဝတင္၊ သခင္တင္၊ သခင္ခ်စ္ေမာင္၊ ဗိုလ္ျမေသြး စတဲ့ လက္ဝဲ၊ လက္ယာ ေခါင္းေဆာင္ အေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ ေတြ႕ေပးပါတယ္။

ဒီလိုေတြ႕ေပးတာက “သူတို႔ဆီက စာမူေတြ ရေအာင္ေတာင္းပါ။ စာမူေတာင္းလို႔ မရရင္ သူတို႔ စကားေျပာလာေအာင္ “ဆြ” ေပးပါ။ သူတို႔ ေျပာတဲ့ အထဲမွာ တန္ဖုိးရွိတဲ့၊ သမိုင္းတန္ဖိုးရွိတဲ့ စကားေတြ ပါလာပါလိမ့္မယ္။ အဲဒါကို ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္သားပါ။ အဲဒီ မွတ္သားထားတာေတြဟာ မင္းအတြက္ စာေတြ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္” ဆရာဦးညိဳျမက သြန္သင္ပါတယ္။ ဒီသြန္သင္ခ်က္က ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြနဲ႔ ေတြ႕ျဖစ္တာပါ။ ေဒၚေဒၚ ေဒၚခင္ၾကည္နဲ႔ ေတြ႕ ျဖစ္တာလည္း ဒါေၾကာင့္ပါပဲ။

* * * * *
သားေသ၊ လင္ဆံုး ဘဝမွာ သံအမတ္ႀကီး ဘဝကလည္း ျဖဳတ္ခ်ခံရတဲ့ဘဝ၊ ဒီၾကားထဲ ရွိတဲ့ သား၊ သမီး ႏွစ္ျဖာက လည္း ႏိုင္ငံျခားမွာ။ အင္မတန္ စိတ္ဓာတ္က်ၿပီး ညွိဳးခ်ံဳးေနမွာပဲလို႔ ေတြးထင္ရင္း တကၠသိုလ္ ရိပ္သာလမ္းက အခု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေနထုိင္ေနတဲ့ အိမ္ေရွ႕ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ျခံဝမွာ သစ္သားတံခါးေလးက ကာဆီးထားပါတယ္။ တျခား ဘယ္လို အေစာင့္အေရွာက္၊ အတားအဆီးမွ မရွိပါ။ စစ္ေဆးေမးျမန္း မည့္သူလည္း မရွိ၊ ဟန္႔တား ေႏွာင့္ယွက္ မည့္သူလည္း မရွိ။

“ေၾသာ္… အေတာ္ အထီးက်န္ဆန္လွပါလား” လို႕ ေတြးမိတယ္။

သစ္သားတံခါးေလးကို အသာဟၿပီး အထဲဝင္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ သင္းပ်ံ႕ေမႊးႀကိဳင္တဲ့ ပန္းရနံ႔ကေလး ႏွာဝကို ကလူက်ီစယ္လိုက္တယ္။ အင္းလ်ားေရျပင္ကို ရွပ္တိုက္ ေျပးလႊားလာတဲ့ေလေျပႏုက လန္းဆန္းေစတယ္။ ျခံတြင္းမွာ သန္႔ျပန္႔ ရွင္းလင္းေနတယ္။

ျခံက်ယ္ႀကီးရဲ႕ အေနာက္ဘက္မွာ အျဖဴေရာင္ ဆင္ဝင္နဲ႔ ႏွစ္ထပ္တိုက္ႀကီး တလံုး၊ အေရွ႕ေျမာက္ဘက္ အင္းလ်ားကန္စပ္ အေရွ႕ဘက္ လမ္းမႀကီးနဲ႔ ကပ္လ်က္မွာ သစ္သားအိမ္တလံုးစီ၊ အလယ္ေျမကြက္လပ္မွာ စက္ဝိုင္းပံု ေျမႀကီးေပါင္ လုပ္ထားတယ္။ အဲဒီ ေပါင္ေပၚမွာ လစ္လီ ပန္းပင္ေတြ အျပည့္စိုက္ထားတဲ့ ပန္းခင္းႀကီး၊ ျခံရဲ႕ တျခား က်န္ေနရာေတြမွာလည္း တျခား အပင္ေတြ စိုက္ထားတယ္၊ တျခံလံုး စိမ္းလန္းစိုေျပ လွပေနတယ္။ အျဖဴေရာင္ လစ္လီပန္းပြင့္ႀကီးေတြက ဆြဲေဆာင္မႈ အေကာင္းဆံုး။

ညွိဳးငယ္ပန္းလ်ေနမယ္လို႔ ထင္ထားခဲ့တဲ့အထင္ ပါစင္ေအာင္လြဲပါေပါ့။ ျခံထဲက အျပင္အဆင္ အမြမ္းအမံေတြက စိတ္ဓာတ္မက်တဲ့ အျပင္ လန္းဆန္း တက္ၾကြလာေစတယ္။ ဒါဟာ ေဒၚေဒၚ့ရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ကို ခန္႔မွန္းႏိုင္တယ္။ သားကြဲ လင္ကြဲ ဘဝ၊ အိမ္နိမ့္စံ ဘဝမွာေတာင္ စိတ္ဓာတ္မက်ဘဲ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ကို လန္းဆန္းတက္ၾကြလာေအာင္ ဖန္တီးႏိုင္စြမ္းရွိသလို သူ႔ကိုယ္သူလည္း စိတ္ဓာတ္ ခိုင္ခိုင္ထားႏိုင္တယ္ဆိုတာ ေတြ႕ရတယ္။

* * * * *

အိုးေဝဂ်ာနယ္က ႏွစ္ပတ္တႀကိမ္ စေနေန႔မွာ ထုတ္ေဝေလ့ရွိတယ္၊ ဂ်ာနယ္ထြက္တဲ့ စေနေန႔တိုင္းမွာ ေဒၚေဒၚ့အိမ္ ေရာက္ေလ့ရွိတယ္။ ေရာက္တဲ့ေန႔တိုင္းလိုလို ဆင္ဝင္ေအာက္မွာ ေဒၚေဒၚ့ကို ေတြ႕ရေလ့ရွိတယ္။ ေဒၚေဒၚ့ ပံုသဏၭာန္က သူေျပာတာေတြကို နားေထာင္ေပးမည့္သူကို ငံ့လင့္ေနဟန္တူတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ဆယ့္ငါးရက္ စေနေန႔တိုင္းလို ေဒၚေဒၚ ေျပာတာေတြကို နားေထာင္မွတ္သားေလ့ရွိတာကိုး။

ကၽြန္ေတာ္ မေရာင္ခင္ မနက္ပိုင္း သံဃာေတာ္ေတြကို ဆြမ္းေလာင္းတယ္၊ ဆင္ဝင္ေေဆာင္ ေအာက္ထပ္က စားပြဲေလးေပၚမွာ ေၾကြေရသုတ္ ဆြမ္းခ်ိဳင့္ေလးတင္ထားၿပီး ေလာင္းေလ့ရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ လက္ဖက္ရည္၊ မုန္႔၊ ေရေႏြးၾကမ္းတို႔ ေဒၚေဒၚ့ ေဝယ်ာဝစၥ လုပ္ေပးေနတဲ့ ကုလားမေလးက လာခ်ေပးတယ္။

ေဒၚေဒၚက သူ႔ခင္ပြန္းသည္ အေၾကာင္း တမ္းတမ္းတတ ေျပာေလ့ရွိတယ္။ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ တခ်ိဳ႕ အေၾကာင့္လည္းပါတယ္။ သူ႔ခင္ပြန္းသည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေျပာျပခဲ့တဲ့ ဂ်ပန္နဲ႔ ေပါင္းရတဲ့အေၾကာင္း၊ ဂ်ပန္သြားခရီးအေၾကာင္း၊ ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရး အေၾကာင္းေတြနဲ႔ လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းမႈ သူမ ကိုယ္ေတြ႕ေတြကို ေျပာျပေလ့ရွိတယ္။ အဲဒီထဲကမွ မွတ္မွတ္သားသား လူငါးဦး အေၾကာင္း ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါေလး ျပန္လည္ တင္ျပခ်င္ပါတယ္။

ဒီေန႔ေတာ့ လူငါးေယာက္ အေၾကာင္း ေျပာျပမယ္။ ပထမ ေျပာျပမွာက ေဒၚေဒၚ့ ေယာက္်ား အေၾကာင္းပဲ။ ေဒၚေဒၚ့ေယာက္်ားဟာ ေစာေစာစီးစီး ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ ေသသြားတာ ေကာင္းတယ္။ တကယ္လို႔ ေစာေစာ မေသဘဲ ဟိုဟာေတြနဲ႔ ေပါင္းမိသြားရင္ နာမည္ပ်က္နဲ႕ ေသရမွာ။

အဲဒါ နည္းနည္း ရွင္းျပမယ္။ ေနာက္လူေတြ အတြက္ သင္ခန္းစာယူစရာလည္း ေကာင္းတယ္။ ႏိုင္ငံေရးမွာ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း တေယာက္ ျဖစ္လာဖို႔ဆိုတာ ေတာ္တည့္၊ ေျဖာင့္၊ မွန္တဲ့ အဝန္းအဝိုင္း လိုတယ္။ သူေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုဗဟိန္းတို႔လို လူေတြက ဝိုင္းရံေပးၾကတယ္။ သခင္ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ခ်ိန္မွာ သခင္ဗဟိန္းတို႔၊ သခင္သန္းထြန္းတို႔က ဝိုင္းရံေပးၾကတယ္၊ လက္တြဲလုပ္ခဲ့ၾကတယ္။ သခင္ျမ၊ သခင္ခ်စ္၊ သခင္စိုးတို႔၊ သခင္ေလးေမာင္တို႔လည္း ပါတာေပါ့။ အထူးသျဖင့္ ဆရာႀကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း၊ ဒီးဒုတ္ဦးဘခ်ိဳ၊ သခင္သန္းထြန္း၊ သခင္ဗဟိန္း၊ သခင္ျမတို႔က အနီးကပ္ ထိန္းေပးၾကတယ္။ တပ္ထဲေရာက္ေတာ့လည္း ဗိုလ္လက္်ာ၊ ဗိုလ္ေဇယ်၊ ဗိုလ္ေက်ာ္ေဇာ္၊ ဗိုလ္ဗထူးတို႔လို လူေတြက ဝိုင္းရံၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုေအာင္ဆန္း၊ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ ဗိုလ္ေအာင္ဆန္းလို႔ တရွိန္ထိုး နာမည္ရလာတာပဲ

ဒါဟာဘာလဲဆိုရင္ ပညာတတ္တာ၊ လူစြမ္း၊ လူစ ရွိတာေလာက္နဲ႔ မလံုေလာက္ဘူး။ ရိုးသားေျဖာင့္မတ္ ရမယ္၊ ကိုယ္က်င့္သိကၡာလည္း ရွိရမယ္၊ ႏိုင္ငံေရး ယံုၾကည္ခ်က္ ရွိရမယ္၊ ခိုင္မာရမယ္၊ ႏိုင္ငံတကာ နဲ႔ ျပည္တြင္း ႏိုင္ငံေရးမွာ အေျမာ္အျမင္ ရွိရမယ္၊ အရွည္ျမင္တတ္ရမယ္၊ ျပည္သူလူထု အက်ိဳးအတြက္ မိမိ ကိုယ္က်ိဳးကို မငဲ့တဲ့ ပိုင္းျဖတ္မႈ ရွိရမယ္၊ ရန္သူနဲ႔ေတြ႕ရင္ ဖေယာင္း ၊ ျပည္သူနဲ႔ေတြ႕ရင္ သံေခ်ာင္း ဆိုသလို မက်င့္သံုးရဘူး။ ရန္သူနဲ႔ေတြ႕ရင္ သံေခ်င္း၊ ျပည္သူနဲ႔ေတြ႕ရင္ ဖေယာင္းလို က်င့္ရမယ္၊ နာယက ဂုဏ္နဲ႔ ျပည့္စံုရမယ္။ အဲဒီလို ႏိုင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔ေပါင္းမိလို႔ ငါ့ေယာက္်ား နာမည္ သတင္းေကာင္းခဲ့တာ။

တိုင္းျပည္လြတ္လပ္ေရး လုပ္ရင္း အယူအဆေတြ ကြဲလာတယ္။ စိတ္ဝမ္းကြဲလာတယ္။ လက္ဝဲအင္အားစု ျဖစ္တဲ့ ကြန္ျမဴနစ္ေတြကို ဖဆပလထဲက ကန္ထုတ္ခဲ့တယ္၊ တဘက္ကို ယံုလြန္းရာက လက္ဝဲ၊ လက္က္်ာ ကြဲခဲဲ့တယ္။ လူငယ္ေတြ ကြဲခဲ့တယ္။ ဒါဟာ အမ်ိဳးသား စည္းလံုး ညီညြတ္ေရး ၿပိဳကြဲတာပဲ။ လက္်ာသမားတခ်ိဳ႕ရဲ႕ ပေယာဂလည္း ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ နယ္ခ်ဲ႕သမားက ထိုးႏွက္ တိုက္ခိုက္ခံလိုက္ရတာ၊ ဒါကို သေဘာေပါက္လို႔ လက္ဝဲညီညြတ္ေရး ျပန္တည္ေထာင္ဖို႔ ကိုေအာင္ဆန္း နဲ႔ ကိုသန္းထြန္းတို႕ ႀကိဳးပမ္းခဲ့၊ ႀကိဳးပမ္းဆဲကာလမွာ လုပ္ၾကံခံလိုက္ရတာပဲ။

တကယ္ေတာ့ ဒါဟာ နယ္ခ်ဲ႕သမားရဲ႕ လက္ခ်က္ပဲ။ နယ္ခ်ဲ႕သမားဟာ လက္ဝဲညီညြတ္ေရး ရသြားမွာ စိုးတယ္။ သခင္သန္းထြန္းတို႔နဲ႕ သခင္ေအာင္ဆန္းေပါင္းမိသြားရင္ နယ္ခ်ဲ႕သမားေတြ လုပ္ခ်င္တိုင္း လုပ္လို႕ရမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဖဆပလ ထဲက ႏိုင္ငံေရးသမားႀကီးေတြ၊ လက္်ာ အုပ္စုဝင္ေတြကို သိမ္းသြင္းၿပီး လက္ဝဲအုပ္စုကို ခြဲထုတ္လိုက္တယ္။

တဆက္တည္းမွာပဲ လက္ဝဲညီညြတ္ေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းေနတဲ့ ငါ့ေယာက္်ားကို လုပ္ၾကံလိုက္ၾကတာပဲ။ လုပ္ၾကံမခံရလို႔ လက္ဝဲညီညြတ္ေရး မေအာင္ျမင္ဘဲ လက္်ာ အေခ်ာင္သမားေတြနဲ႔ ဆက္လက္ ေပါင္းမိသြားရင္ နာမည္ဆိုး၊ နာမည္ပ်က္နဲ႔ ေသရမွာ။ မင္းတို႔ သိတဲ့အတိုင္းပဲေလ။ လက္်ာ အုပ္စုေတြဟာ ဆိုရွယ္လစ္အုပ္စုထဲက ဆိုရွယ္နီေတြ ကန္ထုတ္၊ ေနာက္ဆံုး ဖဆပလႀကီး ၿပိဳကြဲေအာင္ လုပ္ခဲ့ၿပီး တည္ျမဲ၊ သန္႔ရွင္း စသျဖင့္ တစစီ ကြဲထြက္ခဲ့တယ္ မဟုတ္လား။ အခုေတာ့ ဆိုရွယ္ဒီမိုကရက္အုပ္စုဟာ နာမည္ဆိုးနဲ႔ နိဂံုးခ်ဳပ္ခဲ့တာ။

* * * * *
ေနာက္ တေယာက္က နာမည္ႀကီး ေခါင္းေဆာင္ေဟာင္းႀကီးတဦး၊ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္တဦးအျဖစ္ လြတ္လပ္ေရးရခဲ့တဲ့ ၁၉၄၈ က ၁၉၆၂ အထိ ေဆာင္ရြက္ခဲ့တဲ့ ဦးႏုပါ။

ေနာက္ ကြန္ျမဴနစ္ေတြကို ေတာထဲ ေမာင္းခ်လိုက္တာ၊ ဆက္တိုက္ဆိုသလို ျပည္တြင္းစစ္ႀကီး က်ယ္ျပန္႔ႀကီးမားလာတာ၊ ျပည္တြင္းစစ္ကို အေၾကာင္းျပၿပီး ဗိုလ္ေနဝင္းက စစ္တပ္တိုးခ်ဲ႕တာ၊ စစ္အုပ္စုကို အားေကာင္းေအာင္ လုပ္လာတဲ့ အထိပဲ။

၁၉၅၈ ခုႏွစ္မွာ ဗိုလ္ေနဝင္းကို ဦးႏုက ႏိုင္ငံေတာ္ အာဏာ လႊဲေျပာင္းေပးအပ္ၿပီး အိမ္ေစာင့္အစိုးရ အျဖစ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေစတာ။

အဲဒီထဲမွာ ျပည္တြင္းစစ္ ရပ္စဲၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို တည္ေဆာက္ဖို႔၊ ႏွစ္ဘက္ တန္းတူရည္တူ ေဆြးေႏြး၊ သင္ပုန္းေျခ စတဲ့ နည္းေတြ သံုးရမယ့္ အစား တဘက္ လက္နက္ကိုင္ အင္အားစုေတြ လက္နက္ခ်၊ အညံ့ခံဖို႔ကိုသာ တေလွ်ာက္လံုး ေတာင္းဆိုခဲ့တာ ျဖစ္တယ္။ ဒီလို လုပ္တာဟာ ဗိုလ္ေနဝင္း စစ္တပ္ နဲ႔ ဆိုရွယ္လစ္ ဒီမိုကရက္ေတြ အႀကိဳက္ လုပ္တာပဲ။
တကယ္ ဒီလုိျဖစ္လာတာဟာ ဦးႏုမွာ တာဝန္ရွိတယ္။ ဦးႏုဟာ သူတပါးေျပာတာကို ယံုလြယ္တယ္ ။ တရွဴးထိုး လုပ္တတ္တယ္။ ဒါဟာ သူ႔ရဲ႕ အားနည္းခ်က္ပဲ။ ဒီအားနည္းခ်က္ဟာ သူ႔အတြက္ အႏၱရာယ္ ျဖစ္လာတာပဲေလ။

* * * * *
ေနာက္တေယာက္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္း။

မင္းကို ေနာက္တေယာက္ အေၾကာင္း ေျပာျပဦးမယ္။ အဲ.. သူကလည္း တို႔ဗမာ့သမိုင္းမွာ တခန္း၊ တက႑ ေတာ့ အရွိသား။

၁၉၆၀ ေရြးေကာက္ပြဲ ၿပီးစမွာ “ကိုႀကီးႏု ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ၿခိမ္းေျခာက္ မဲထည့္ခိုင္းတဲ့ ကိစၥေတြမွာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ လံုးဝ မသက္ဆိုင္ပါ။ ဗိုလ္ေအာင္ေရႊ တို႔ အုပ္စု လုပ္တာသာ ျဖစ္တယ္။ ကိုႀကီးႏု သိတဲ့အတုိင္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ မဲေပးဖို႔ ေရဒီယိုက ေျပာခဲ့တာပါ” လို႔ သတင္းပို႔သတဲ့။ ဒါဟာလည္း ဗိုလ္ေနဝင္းကို ဦးႏု ယံုၾကည္စရာ အခ်က္ေပါ့။

တနည္းအားျဖင့္ ဗိုလ္ေနဝင္းက ဦးႏုကုိ အယံုသြင္းလိုက္တာ။

ေနာက္တနည္းေျပာရရင္ အစက သူ႔ကို ဗံုေျမွာက္ေပးခဲ့တဲ့၊ သူ႔ကို ေခါင္းေဆာင္ အျဖစ္ ေမြးခဲ့တဲ့ ဆိုရွယ္လစ္ စစ္ဗိုလ္အုပ္စုကို တန္ျပန္ထုိးႏွက္ဖို႔ အင္အားစု လိုက္တာပဲ။ ဒါကိုလည္း ဦးႏုက ယံုေပးလိုက္တဲ့အခါ သူ႔ကို ပုခံုးေပၚ ထမ္းတင္ေပးခဲ့တဲ့ ဗုိလ္ေမာင္ေမာင္၊ ဗိုလ္ေအာင္ေရႊစတဲ့ ဆိုရွယ္လစ္ စစ္ဗိုလ္ေတြကို ျဖဳတ္လိုက္တာကိုး။ ဒီလို လုပ္လုိက္တာဟာ ဆိုရွယ္လစ္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြ ျဖစ္တဲ့ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း၊ ဦးဘေဆြ တို႔သာမက ဆိုရွယ္လစ္ စစ္ဗိုလ္အုပ္စု တခုလံုး အထိတ္တလန္႔ ျဖစ္ၾကရသတဲ့။

ဒီမွာ အလ်င္းသင့္လို႔ ဆိုရွယ္လစ္ အုပ္စုျဖစ္လာမယ့္ အုပ္စု နဲ႔ ဗိုလ္ေနဝင္း ဘယ္လို ပတ္သက္္ခဲ့တယ္ဆိုတာ မင္းတို႔ လူငယ္ေတြသိေအာင္ ေျပာျပမယ္။

၁၉၄၂ ဇူလိုင္လ ၂၇ ရက္ေန႔မွာ ဘီအုိင္ေအ (ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးတပ္မေတာ္) ကို ဖ်က္ ဘီဒီေအ (ဗမာ့ကာကြယ္ေရးတပ္မေတာ္) ကို ျပင္ဆင္ ဖြဲ႕စည္းတယ္။ အဲဒီမွာ မင္းတို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ကာနယ္လ္ (ဗိုလ္မွဴးႀကီး) စစ္ေသနာပတိ။ ဗိုလ္စၾက၊ ဗိုလ္လက္်ာတို႔က ဒုတိယ ဗိုလ္မွဴးႀကီး စစ္ဦးစီးမွဴးေတြ ျဖစ္တယ္။ ဗိုလ္ေနဝင္း၊ ဗိုလ္ေဇယ်ာ၊ ဗိုလ္ရန္ႏိုင္တို႔က ဗိုလ္မွဴး (ေမဂ်ာ) ေတြ ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဗိုလ္ေနဝင္းဟာ စစ္ဦးစီးမွဴး ဗိုလ္လက္်ာ ေပးတဲ့ အမိန္႔နဲ႔တာဝန္ကို ဘာမွ မလုပ္ဘဲ တေလွ်ာက္လံုး ျငင္းဆန္ခဲ့တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းၿပီးရင္ သူသာ ဒုတိယ အႀကီးအကဲ ျဖစ္ရမယ္ ဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ ဆန္႔က်င္တာပဲ။

၁၉၄၃ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ (၁) ရက္၊ ဂ်ပန္က လြတ္လပ္ေရး ေပးၿပီး ျမန္မာစစ္တပ္ ျပန္ဖြဲ႕တဲ့အခါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း က စစ္ဝန္ႀကီး၊ ဗိုလ္ေနဝင္းက ဗိုလ္မွဴးႀကီး စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ (ေသနာပတိ) ခန္႔ထားခဲ့တယ္။ ဒီလုိ ခန္႔တာ သူ႔အရည္အခ်င္းေၾကာင့္္ မဟုတ္၊ ႏွစ္ပါတီ ညီညြတ္ေရးေၾကာင့္ ေပးတာပဲ။ သခင္ဗစိန္၊ သခင္ထြန္းအုပ္တို႔က ဗိုလ္ေနဝင္းကို ေသနာပတိေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုတာေၾကာင့္ပဲ။

“ဗိုလ္ေအာင္ဆန္း အပါအဝင္ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ က ဘာမွ အသံုးမက်ဘူး၊ အလုပ္လည္း မလုပ္ဘူး” လို႔ ဗိုလ္ေနဝင္း ေခါင္းေဆာင္တဲ့ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးတို႔ အုပ္စုက ေျပာဆိုၿပီး လူငယ္ေတြကို စည္းရံုးခဲ့တယ္။

ဒီမွာ “သူေတာ္ခ်င္းခ်င္း သီတင္းေလြ႔ေလြ႕ ေပါင္းဖက္ေတြ႕” ဆိုတဲ့ စကား အတိုင္း ဗိုလ္ေနဝင္း နဲ႔ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီး စတဲ့ ဆိုရွယ္လစ္ စစ္ဗိုလ္ အုပ္စု (အဲဒီတုန္းက ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးပင္ ဗိုလ္ႀကီး အဆင့္ ရွိေသးတယ္) ဟာ ဆရာ ေမြးခ်င္သူ နဲ႔ တပည့္ေမြးခ်င္သူ ဆံုမိၾကတာကိုး။ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္၊ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီး၊ ဗိုလ္ေအာင္ေရႊ တို႔က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လက္်ာတို႔ကို အံတု၊ ဖက္ၿပိဳင္ ခ်င္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလို ဖက္ၿပိဳင္ႏိုင္ဖို႔က ဂုဏ္တူ၊ ျဒပ္တူ လိုတယ္ေလ၊ အနိမ့္ဆံုး အရည္အခ်င္း မမီရင္ေတာင္ ရာထူး အဆင့္အတန္းေတာ့ ရွိဖို႔လိုတယ္။

ဗိုလ္ေနဝင္း ကလည္း ဗိုလ္လက္်ာ၊ ဗိုလ္ေအာင္ဆန္းကို တိုက္ဖို႔ ေနာက္လိုက္၊ ေနာက္ပါ လုိတယ္၊ ရွာတယ္။ ဒီမွာတင္ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီး အုပ္စု နဲ႔ ဗိုလ္ေနဝင္း တပည့္ေမြး၊ ဆရာ ေမြး စနစ္ နဲ႔ ေပါင္းဖက္မိၾကတယ္။

ဗိုလ္ေနဝင္တို႔ဟာ ဗိုလ္လက္်ာကို သာမကေတာ့ဘဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ကိုပါ ေဝဖန္တိုက္ခိုက္လာၾကတာကလားကြဲ႕။ မင္းတို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ နဲ႔ ကိုသန္းထြန္း တို႔က သိေပမယ့္ ညီညြတ္ေရး ပ်က္မွာ စိုးလို႔ ေရငံုေနခဲ့ၾကတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရးၿပီးဖို႔ လအနည္းငယ္အလို ၁၉၄၅ ခုႏွစ္ ေလာက္ထဲမွာ အေရးမယူလို႔ မျဖစ္တဲ့ အေျခ ေရာက္လာလို႔ ဗိုလ္ေနဝင္းကို စစ္ေသနာပတိ အျဖစ္က စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ရာထူး ခ်လိုက္တယ္။ ဒါ ပထမ အဆင့္ပဲ။ ဒုတိယ အဆင့္က စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ေနဝင္းကို ရိကၡာ ေထာက္ပံ့ေရးမွဴး အထိ အရာ ခ် လိုက္တယ္။

ဒီလို ခ်ရတဲ့ အေၾကာင္းက ၁၉၄၃ ဒီဇင္ဘာ မွာ ေအာင္လံ စစ္ေသနာပတိရံုးမွာ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီး၊ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္ တို႔က လာေတြ႕ၿပီး “စစ္ဝန္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက သူ သြားရာ ေနရာတိုင္း ဂ်ပန္ အၾကံေပး အရာရွိခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဆာဝါမိုတိုက တေကာက္ေကာက္ လိုက္ေနတယ္။ ဗိုလ္ႀကီး ကဝါရွီမာ ကလည္း အလစ္ မေပးဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ငါ့ ကိုယ္စား မင္းတို႔ အစည္းအေဝးမွာ ဗိုလ္ေနဝင္းကို ေခါင္းေဆာင္ခိုင္း၊ မင္းတို႔ အစည္းအေဝးက ဆံုးျဖတ္တဲ့အတိုင္း ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရး စမယ္” လို႔ ေျပာသတဲ့။ ဗိုလ္ေနဝင္းကလည္း သေဘာတူၿပီး သဘာပတိ လုပ္သတဲ့၊ ဒီ အစည္းအေဝးက ၁၉၄၄ ဇူလိုင္ ၂၂ ရက္ေန႔မွာ ေတာ္လွန္ေရး စဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ ဆိုကိုး။

အစည္းအေဝး တက္ခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ရန္ေအာင္၊ သခင္ သာညွင္း တို႔က ရန္ကုန္မွာ သခင္သန္းထြန္းနဲ႔ေတြ႕ၿပီး အစည္းအေဝး အေၾကင္း ေျပာေတာ့ သခင္သန္းထြန္း အေတာ္အံ့ၾသၿပီး ဗိုလ္ေအာင္ဆန္းကို အေၾကာင္းၾကားတာကိုး။ ဗိုလ္ေအာင္ဆန္းက သိသိခ်င္း ဗိုလ္ေနဝင္းကို ေခၚၿပီး “ခင္ဗ်ား ေသနာပတိ မလုပ္နဲ႔ေတာ့၊ စစ္ဦးစီး ပဲလုပ္” ဆိုၿပီး ရာထူးခ်လိုက္တယ္ တဲ့။

ဖက္ဆစ္ ေတာ္လွန္ေရးၿပီးစ မွာ တပ္က ကန္ထုတ္ဖို႔ အထိ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တယ္။ သခင္သန္းထြန္း က ညီညြတ္ေရးၿပိဳကြဲ လို႔ မျဖစ္ဘူး ဆိုၿပီး အတင္းတားတာ နဲ႔ မထုတ္ ျဖစ္ခဲ့ဘူးတဲ့။ ဗိုလ္ေနဝင္းက ဗိုလ္ေအာင္ဆန္းကို ပါ အံတုလာတာေတြ၊ ၿပိဳင္လာတာေတြနဲ႔ တျခား အေၾကာင္းေတြလည္း ရွိေသးသတဲ့။

* * * * *
ၿပီးေတာ့ သခင္သန္းထြန္း။

သခင္သန္းထြန္းရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္၊ ႏိုင္ငံေရးလမ္းစဥ္ကိုေတာ့ မႀကိဳက္ဘူး။ ေဒၚေဒၚက ကြန္ျမဴနစ္လည္း မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ သခင္သန္းထြန္းကို ပုဂၢိဳလ္အရ ေလးစားတယ္။ ဘာျဖစ္လိုလဲဆိုေတာ့ ရိုးသားတယ္၊ မွ်မွ်တတ စဥ္းစားတတ္တယ္၊ မဟုတ္တာ မလုပ္ဘူး၊ သူ႔ ကိုယ္က်ိဳး စီးပြားအတြက္ ဘာမွ မလုပ္ဘူး၊ ေဖ်ာင္းေဖ်ာင္းဖ်ဖ် ေျပာတတ္တယ္။ သူ နဲ႔ မင္းတို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ တြဲခဲ့တဲ့ အခ်ိန္က လုပ္ငန္းတိုင္းလို ေအာင္ျမင္တယ္။ မင္းတို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က စိတ္ျမန္တယ္၊ ရွဴးရွဴးဒိုင္းဒိုင္း လုပ္တတ္တယ္၊ သခင္သန္းထြန္းက ေအးေဆးတယ္၊ တည္ၿငိမ္တယ္၊ ေခါင္းေအးေအးထား စဥ္းစားတတ္တယ္။ ငါ့ေယာက္်ားကို ဝန္းရံေပးတာ သခင္သန္းထြန္းနဲ႔ သခင္ဗဟိန္းပဲ။ ဒီဒုတ္ ဦးဘခ်ိဳတို႔၊ သခင္ျမတို႔၊ သခင္ခ်စ္တို႔၊ ဗိုလ္လက္်ာတို႔လည္း ပါတာေပါ့။ ကိုသန္းထြန္း နဲ႔ ကုိဗဟိန္းကေတာ့ အနီးကပ္ကိုး။

* * * * *
ဒီတေယာက္ကေတာ့ အစက အလံနီ၊ ေနာက္ေတာ့ ဗကပ၊ ေဟာ… အခုေတာ့ မဆလ ဗိုလ္ေနဝင္း နဲ႔ သူနဲ႔ ဉာဏ္ရည္ ၿပိဳင္တဲ့ ပြဲပဲ။ ဘယ္သူႏိုင္မလဲ ေစာင့္ၾကည့္ရမွာေပါ့။ ႏွစ္ေယာက္စလံုးကေတာ့ ဉာဏ္နီ ဉာဏ္နက္ ေတြခ်ည္းပဲ။ သူက ဗိုလ္ေနဝင္း အႀကိဳက္ေတြ ေရးၿပီး “ေရႊနားေတာ္သြင္းဧခ်င္း” လုပ္ေနတယ္။ သမိုင္းကို လိမ္ေပးေနတယ္။ ေနရတကာ သူသိသူတတ္ လုပ္ေနတယ္။ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ သူပါတာမွန္ေပမယ့္ ေနရာ အမ်ားမွာ သူမပါဘူး၊ သူမသိဘဲ နဲ႔ ရမ္းတုတ္ေနတာေတြ မ်ားတယ္။ ကိုသိန္းေဖ စာအုပ္ထဲက ခုိးခ်ေနတာပဲ။ အဲဒီလို ေရးေပးလို႔လည္း ဗိုလ္ေနဝင္းက ဆုလာဘ္ေတြခ်၊ သစ္ေတာေတြေတာင္ ေပးဆိုလားပဲ။ ေအး.. မွတ္ထား ဘယ္ေန႔ ဗိုလ္ေနဝင္းရဲ႕ ကန္အထုတ္ ခံရမလဲ ဆိုတာပဲ။

* * * * *
အဲသလို လူပုဂၢိဳလ္ တဦးစီ ရဲ႕ အေၾကာင္း သူေတြ႕ထိ၊ သိျမင္ ရသေလာက္ ေျပာျပေလ့ ရွိတယ္။ ေကာင္းရင္ ေကာင္းသလို၊ ခ်ီးက်ဴး ေျပာဆိုတတ္ၿပီး သူမႀကိဳက္တာကိုလည္း မႀကိဳက္သလို ေျပာျပတတ္တယ္။ တခါတရံမွာ ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရး ကာလ အေတြ႕အၾကံဳေတြ၊ ဂ်ပန္ေခတ္ ေဆးရံုႀကီး အေၾကာင္းေတြ မွတ္မိသမွ် ေျပာျပတတ္တယ္။ တခါတရံမွာေတာ့ ပန္းေတြ အေၾကာင္း၊ အိမ္ေရွ႕မွာ စိုက္ထားတဲ့ “လစ္လီ” ပန္းမ်ိဳးေတြ အိႏၵိယ က ယူလာခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းေတြ ေျပာတတ္တယ္။

စိတ္အားငယ္စရာ၊ စိတ္ပ်က္စရာ စကားေတြ ေျပာသံ မၾကားရပါဘူး။ မုဆိုးမ ဘဝ သက္တမ္း တေလွ်ာက္လံုး၊ သံအမတ္ႀကီး ရာထူးကို စြန္႔ခဲ့ရၿပီး အထီးက်န္ ဆန္ဆန္ ေနခဲ့ရတဲ့ ကာလ တေလွ်ာက္လံုး တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ နဲ႔ ရပ္တည္ခဲ့တယ္။ အိမ္နိမ့္စံ ဘဝ၊ မုဆိုးမ ဘဝ နဲ႔ သိမ္ငယ္ေနရမယ့္ အစား ပန္းပင္ေတြနဲ႔ စကားေျပာရင္း သူ႔ဘဝကို ၾကံ့ၾကံ့ခိုင္ခိုင္ ရပ္တည္ ႏိုင္ခဲ့တယ္။

တခ်ိန္က ဗမာျပည္မွာ လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ကေတာ္ဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ နဲ႔ ေသကြဲ ကြဲခဲ့ရတယ္။ မုဆိုးမဘဝနဲ႔ ႀကိဳးစား ရပ္တည္ေနတုန္း သားလတ္ျဖစ္သူ “ေအာင္ဆန္းလင္း” က ေသမင္း ေနာက္ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လိုက္သြားျပန္တယ္။ က်န္တဲ့ သား နဲ႔ သမီးက ေရေျမျခား ေနခဲ့တယ္။

ဒီလို ပန္းပင္ေတြၾကားမွာ အလုပ္မ်ားေနခဲ့တဲ့ ေဒၚခင္ၾကည္ကို ၁၉၁၂ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ (၁၆) ရက္ေန႔ ေျမာင္းျမ မွာ ေမြးခဲ့သတဲ့။ ဦးဘိုးညွင္း၊ ေဒၚဖြားစု တို႔ရဲ႕ သားသမီး (၁၀) ဦး ရွိတဲ့ အနက္ သူမက အ႒မ ေျမာက္ သမီးေလ။

ရန္ကုန္ ၾကည့္ျမင္တိုင္ ေအဘီအမ္ အမ်ိဳးသမီးေက်ာင္း၊ ေမာ္လၿမိဳင္ ေမာ္တင္လိန္း ဆရာ အတတ္သင္ေက်ာင္းေတြမွာ ပညာသင္ယူခဲ့တယ္။ ေျမာင္းျမ အမ်ိဳးသမီးေက်ာင္းမွာ ဆရာမ လုပ္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ ဝါသနာပါတဲ့ သူနာျပဳ အလုပ္လုပ္ႏိုင္ရန္ ရန္ကုန္ေဆးရံုႀကီးနဲ႔ ဒပ္ဖရင္ ေဆးရံုႀကီးေတြမွာ သူနာျပဳ အတတ္ကို သင္ယူခဲ့တယ္။ ဒုတိယ ကမၻာစစ္ႀကီး ျဖစ္လာစဥ္ ရန္ကုန္ေဆးရံုႀကီးမွာ သူနာျပဳ လုပ္ေနခဲ့တယ္။ ၿဗိတိသွ် တို႔ အိႏၵိယ ကို ဆုတ္ခြာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ရန္ကုန္ေဆးရံုႀကီးက လူမမာ တခ်ိဳ႕ကို ကာလကတၱား ေဆးရံုကို ေျပာင္းေရႊ႕ေပးၿပီး အိႏၵိယ က ဗမာျပည္ကို ေနာက္ဆံုး သေဘာၤနဲ ျပန္ခဲ့ရပါသတဲ့။

ဂ်ပန္ေခတ္ ၁၉၄၂ ရန္ကုန္ေဆးရံုႀကီးကို ျပန္ဖြင့္တဲ့အခါ အဖြဲ႕ဝင္ သူနာျပဳ တဦးအျဖစ္ တာဝန္ယူေနစဥ္ ေဆးရံုတက္ေနတဲ့ လူနာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ ေမတၱာမွ်ၿပီး အဲဒီႏွစ္ စက္တာဘာ (၆) ရက္ေန႔မွာ လက္ထပ္ခဲ့ ဆိုကိုး။

၁၉၆၀ ခုႏွစ္မွာ အိႏၵိယ နဲ႔ နီေပါ ႏိုင္ငံ ဆိုင္ရာ သံအမတ္ႀကီး အျဖစ္ ဦးႏု ပထစ အစိုးရက တာဝန္ေပးခဲ့တယ္။ ၁၉၆၇ ခုႏွစ္ ဗိုလ္ေနဝင္း ရဲ႕ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ အစိုးရ လက္ထက္မွာ အၿငိမ္းစား ေပးခံခဲ့ရတယ္။
ေဒၚခင္ၾကည္ဟာ ပထမဦးဆံုး ျမန္မာဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး၊ စစ္ေသနာပတိ၊ စစ္ဝန္ႀကီး ျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ရဲ႕ ဇနီး ျဖစ္တယ္။ ဗမာ့သမိုင္းထဲက အထြတ္အထိပ္ ေရာက္ခဲ့ၾကတဲ့ သမၼတႀကီး စဝ္ေရႊသိုက္၊ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးႏု၊ ဦးဘေဆြ၊ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း၊ ဦးေနဝင္း၊ သခင္သန္းထြန္း တို႔နဲ႔ လက္ေရတျပင္တည္း ေနခဲ့ၾကတယ္။ ေမာင့္ဘက္တန္၊ ဂဝါဟလာေနရူး၊ အင္ဒီရာ ဂႏၵီ၊ သီရိလကၤာ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ မစၥက္ ဘႏၵရာ နာယေကး တို႔လို ႏိုင္ငံျခား တိုင္းျပည္က ေခါင္းေဆာင္တခ်ိဳ႕ နဲ႔ တရင္းတႏွီး ဆက္ဆံ ေနထိုင္ခဲ့ရတယ္။
၁၉၆၇ သံအမတ္ႀကီးရာထူးက အၿငိမ္းစားယူလိုက္ရခ်ိန္ကစၿပီး သူ႔ျခံထဲက ဥယ်ာဥ္ ေသးေသးေလးထဲမွာ ပန္းပင္ကေလးေတြနဲ႔ စကားေျပာရင္း မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔ စကားလက္ဆံုက်ရင္း သူ႔ဘဝကို သူကိုယ္တိုင္ ျပဳစု ပ်ိဳးေထာင္ရင္း ေလာကဓံ ကို ၾကံ့ၾကံ့ခံ ေနထိုင္ခဲ့တယ္။

တကယ္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကေတာ္၊ တပ္မေတာ္ရဲ႕ ဖခင္ႀကီး၊ မိခင္ႀကီး ဘဝက အရာက်၊ အိမ္နိမ့္စံ ဘဝ၊ သံအမတ္ႀကီး ဘဝက အရာက် အိမ္နိမ့္စံ ဘဝ ႏွစ္ဘဝ ေရာက္ခဲ့ေပမယ့္ အႏိုင္မခံ၊ အရံႈးမေပးဘဲ စိတ္ဓာတ္ ၾကံ့ခိုင္မႈမ်ိဳးနဲ႔ ရပ္တည္ရင္း ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ (၂၇) ရက္ေန႔မွာ မဟာသုဓမၼေဒၚခင္ၾကည္ဟာ ဘဝတပါး ေျပာင္းေရႊ႕ သြားရွာပါေတာ့တယ္။

ေဒၚေဒၚ ေကာင္းရာ သုဂတိ လားပါေစ။


(ျမန္မာသစ္ မဂၢဇင္း၊ ဧၿပီ/၂၀၁၂ တြင္ မူရင္းပံုႏွိပ္သည္)
လွကြန္႔
Read More »

သယံဇာတ ေပါႂကြယ္၀ေသာ္လည္း သန္း ၆၀ မွ်ေသာ ျပည္သူမ်ား ဆင္းရဲႏြမ္းပါး ေနသည္မႇာ မည္သည့္ ေနရာတြင္ မႇားယြင္းေန သနည္းဟု သမိုင္းပညာရႇင္ ဦးစိုင္းေအာင္ထြန္း ေမးခြန္းထုတ္



သမိုင္းပညာရႇင္ တစ္ဦးျဖစ္သည့္ ရႇမ္းအမ်ိဳးသား ၀ါရင့္ႏိုင္ငံေရး သမားႀကီး ဦးစိုင္းေအာင္ထြန္းက ျမန္မာျပည္သည္ သယံဇာတ ေပါမ်ားေသာ္လည္း ျမန္မာျပည္တြင္ မႇီတင္းေနထိုင္ၾကသည့္ သန္း ၆၀ မွ်ေသာ ျပည္သူမ်ား ဆင္းရဲႏြမ္းပါး ေနသည္မႇာ မည္သည့္ေနရာတြင္ မႇားယြင္းေန သနည္းဟူ၍ ေတာ္၀င္ႏႇင္းဆီ ခန္းမတြင္ ဇူလိုင္ ၂၂ ရက္က က်င္းပသည့္ တိုင္းရင္းသား ၀ါရင့္ႏိုင္ငံေရး သမားမ်ား ဂါရ၀ျပဳပြဲတြင္ ေမးခြန္းထုတ္လိုက္သည္။

ဦးစိုင္းေအာင္ထြန္းက ''ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံမႇာ လူဦးေရ သန္း ၆၀ ရႇိတယ္။ လုပ္မယ္ဆိုရင္ လုပ္စရာေတြ အမ်ားႀကီးရႇိတယ္။ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ လူေတာင္မေလာက္ဘူးဗ်။ တကယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆီမႇာ လုပ္ရမယ္လို႔ စီမံခ်က္မ်ိဳးရႇိရင္ လူဦးေရ သန္း ၆၀ ဆိုတာ လူေတာင္ မေလာက္ပါဘူး။ သူမ်ား သန္း၂၀၀၊ သန္း ၁၀၀၀ ကိုေတာင္ ေကြၽးႏိုင္တယ္ဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ သန္း ၆၀ ကို မေကြၽးႏိုင္ဘူး။ မကူညီႏိုင္ဘူး။ မေစာင့္ေရႇာက္ႏိုင္ဘူးဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဘယ္ေနရာမႇာ မႇားေနလဲ။ ၿပီးေတာ့လဲ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆီမႇာ သယံဇာတေတြ အမ်ားႀကီး ရႇိေနတယ္။ ဒါေပမဲ့ ထမင္းငတ္ေနတယ္။ ခ်ဳိ႕တဲ့ေနတယ္။ ဒါဟာ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုတာကို ေသခ်ာစဥ္းစား ၾကည့္ရမယ္။ ဘယ္ေနရာမႇာ အံေခ်ာ္ေနလဲ ဆိုတာကို အားလံုးက ၀ိုင္းစဥ္းစားရမႇာပါ'' ဟု ေျပာၾကားသည္။

ထို႔ေနာက္ ပညာတတ္သူမ်ား တိုင္းျပည္ျပင္ပကို ေရာက္ရႇိပါက Brain Drain ဟု ေခၚဆိုႏိုင္ၿပီး တိုင္းျပည္အတြင္းမႇ လူအေတာ္မ်ားမ်ား ေရႊ႕ေျပာင္းေနျခင္းမႇာ Brain Drain တြင္မကေတာ့ဘဲ Human Drain ဟု ေခၚဆိုၾကရမႇာ ျဖစ္ေၾကာင္းႏႇင့္ ဤတိုင္းျပည္အတြင္း တိုင္းရင္းသား မ်ိဳးႏြယ္စုမ်ား အဘယ္ေၾကာင့္ အတူတကြ ေနထိုင္ၾကသည္ကို ေလ့လာရန္ လိုသလို ဤတိုင္းျပည္မႇ ျပင္ပသို႔ အဘယ္ေၾကာင့္ ထြက္ခြာလိုသည္ကိုလည္း ေသခ်ာေလ့လာ ဆန္းစစ္ရန္ လိုအပ္သည္ဟု အၾကံျပဳခဲ့သည္။

ထို႔အျပင္ တိုင္းျပည္မ်ားအား ေလ့လာရာတြင္ သံုးမ်ိဳးသံုးစား ခြဲထားေၾကာင္းႏႇင့္ ထိုအမ်ိဳးအစားမ်ားမႇာ Strong State, Weak State, Failed State တို႔ျဖစ္ၿပီး Strong State ဆိုသည္မႇာ အင္အားေကာင္းမြန္ကာ အရာရာ အညီအမွ် တိုးတက္ေနၾကျခင္း ျဖစ္ၿပီး Weak State ဆိုသည္မႇာ တိုးတက္မႈ မညီမွ်ေသာေၾကာင့္ အင္အားမေကာင္းေသာ တိုင္းျပည္မ်ိဳးျဖစ္ကာ Failed State ဆိုသည္မႇာ အင္အား မေကာင္း႐ံု မကေတာ့ဘဲ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ ဆုတ္ယုတ္ကာ တိုင္းျပည္ၿပိဳကြဲေနေသာ အေျခအေနမ်ိဳး ျဖစ္သည္ဟု ရႇင္းလင္းခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ မိမိတိုင္းျပည္သည္ မည္သည့္ အဆင့္တြင္ ရႇိေနသည္ကို ကိုယ္တိုင္သံုးသပ္ကာ မည္သည့္ အဆင့္အထိ ေရာက္လိုသည္ကို ေသခ်ာသံုးသပ္ ႏိုင္မႇသာ မိမိတို႔ ရည္မႇန္းခ်က္ ေအာင္ျမင္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဆိုသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္၏ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ေၾကာင့္ တစ္ကမၻာလံုး တုန္လႈပ္ခဲ့ၾကရေၾကာင္းကို ဦးစိုင္းေအာင္ထြန္းက ''တစ္ခါက ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အ႐ုပ္ရဲ႕ အိတ္ေထာင္ထဲကို ႏႈိက္ၾကည့္တယ္။ လူႀကီးေတြက ေကာင္ေလး ဘာလုပ္တာလဲ ဆိုေတာ့ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အိတ္ထဲ ပါသြားလား သိခ်င္လို႔တဲ့။ စာခ်ဳပ္ကတစ္ခု၊ စိတ္ဓာတ္က တစ္ခု၊ စိတ္ဓာတ္ေၾကာင့္သာ စာခ်ဳပ္ျဖစ္လာတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက မရႇိေတာ့ဘူး။ သူေျပာတဲ့ စကားေတြကိုလည္း ဘယ္သူကမႇ မလိုက္နာဘူး။ သူထားခဲ့တဲ့ လမ္းစဥ္ကို ဘယ္သူကမႇ မက်င့္သံုးဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေလာက္အထိ ျဖစ္သြားတယ္။ အဲဒါ သူမရႇိလို႔ျဖစ္တာ သူေျပာသလို မလုပ္လို႔ ျဖစ္တာ။ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ေၾကာင့္ တစ္ကမၻာလံုး တုန္လႈပ္ခဲ့ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ပဲ လြတ္လပ္ေရးရတာလို႔ ေျပာရင္မမႇားဘူး။ ပင္လံု စိတ္ဓာတ္ေၾကာင့္ပဲ ေဒၚစုေပၚလာတယ္လို႔ ေျပာရင္မမႇားဘူးလို႔ ကြၽန္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ေၾကာင့္ပဲ ကုလသမဂၢမႇာ အေစာဆံုး အဖြဲ႕၀င္ ျဖစ္ခဲ့ရတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ဆိုတာ ဘယ္လို ေဖ်ာက္ေဖ်ာက္ မေပ်ာက္ပါဘူး'' ဟု ေျပာၾကားသည္။

ထို႔ေနာက္ ပင္လံုကတိ ပ်က္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ျပည္တြင္းစစ္ ျဖစ္ခဲ့ရၿပီး ထိုျပည္တြင္းစစ္အတြင္း ေသဆံုးသူမ်ား၏ စာရင္းကို ထုတ္ျပန္ရန္ မလြယ္ကူေၾကာင္းႏႇင့္ ျပည္တြင္းစစ္အတြင္း မိမိ၏ ကိုယ္ပိုင္မဟုတ္ေသာ လက္နက္မ်ားျဖင့္ အခ်င္းခ်င္း ပစ္ခတ္ေနၾကရျခင္းေၾကာင့္ တိုင္းျပည္၏ အ႐ႈံးမ်ားသာ ျဖစ္သည္ဟု ေျပာၾကားခဲ့ၿပီး အဆံုး၌ ကမၻာႀကီးေပၚတြင္ စနစ္အမ်ဳိးမ်ဳိး က်ဆံုးသြားရေသာ္လည္း ေရာမေခတ္ ကတည္းက စတင္ခဲ့သည့္ ဒီမိုကေရစီ စနစ္သာ က်န္ရစ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ဒီမိုကေရစီ စနစ္သို႔ ေျပာင္းလဲမည္ ဆိုပါက ဒီမိုကေရစီစနစ္ႏႇင့္ ကိုက္ညီေသာ အေတြးအေခၚကို ေျပာင္းလဲဖို႔ အေရးတႀကီး လိုအပ္သည္ဟု ေျပာၾကားကာ နိဂံုးခ်ဳပ္ခဲ့သည္။

Credit To EMG
Read More »

လူေပါင္း ၃၅၀ သာအသုံးျပဳသည္႕ ဘာသာစကားအသစ္အား ေတြ႔ရွိ


ယေန႔ေခတ္လူငယ္မ်ား သည္ မိမိတုိ႔၏႐ုိးရာဘာသာ စကားအားတစ္ခါတစ္ရံမွသာ အသုံးျပဳၾကေသာ္လည္း ၾသစ ေၾတးလ်ႏုိင္ငံ၏ ေ၀းလံသီေခါင္ ေသာၿမိဳ႕ကေလးတစ္ၿမိဳ႕မွလူငယ္ မ်ားမွာမူ႐ုိးရာဘာသာစကားကုိ အသုံးျပဳလွ်က္ရွိၾကသ
ည္။
မီခ်ီဂန္ လန္းဂြစ္ကာမဲလ္ အုိ ရွန္နက္စီ တကၠသုိလ္သည္ ၾသစေၾတးလ်ႏုိင္ငံရွိ လာဂ်ာမာ ႏူးၿမိဳ႕ကေလးအား ဆယ္စုႏွစ္တစ္ ခုအၾကာေလ့လာခဲ့ရာတြင္ အ သက္၃၅ႏွစ္ေအာက္ ၿမိဳ႕ေနလူထု အားလုံးနီးပါးျဖစ္သည့္ လူေပါင္း ၃၅၀ခန္႔သည္ အသစ္ေတြ႕ရွိရ ေသာ ဘာသာစကားအားေျပာ ဆုိလွ်က္ရွိေၾကာင္း ေတြ႕ရွိရ သည္။
အသစ္ေတြ႕ရွိရေသာ “လုိက္ ၀ါပီရီ”ဘာသာစကားသည္ အဂၤလိပ္ဘာသာစကားႏွင့္ ေဒသ ခံတုိင္းရင္းသားစကားႏွစ္မ်ဳိးျဖစ္ ေသာ ကရီေအာလ္ႏွင့္၀ါပီရီ ဘာသာစကားမွျဖစ္ေၾကာင္း အုိ ရွန္နက္စီက လုိက္ဖ္ဆုိင္းယင့္စ္ မဂၢဇင္းသုိ႔ေျပာၾကားသည္။
လာဂ်ာမာႏူူးသည္ အထီး က်န္ သီးျခားၿမိဳ႕ကေလးျဖစ္ၿပီး ေကာင္းမြန္စြာေဖာက္လုပ္ထား ေသာ လမ္းမ်ားမရွိဘဲ ေလယာဥ္ ငယ္ကေလးျဖင့္ ရက္သတၳပတ္ တစ္ပတ္လွ်င္တစ္ႀကိမ္ စာျဖန္႔ေ၀ ေပးေသာ ၿမိဳ႕ကေလးျဖစ္သည္။ ေထာက္ပံ့ေရးထရပ္ကားမ်ား လည္း ထုိၿမိဳ႕ရွိ တစ္ခုတည္း ေသာ စတုိးဆုိင္သုိ႔ တစ္ပတ္လွ်င္တစ္ ႀကိမ္ ပစၥည္းပုိ႔ေပးသည္။
၀ါပီရီဘာသာစကားမွာ ထုိ ေဒသတြင္းရွိ လူေပါင္း၆၀၀၀ခန္႔ ေျပာၾကားေသာ ဘာသာစကား ျဖစ္ေၾကာင္း ေဒးလီးဂရပ္ဖ္ သတင္းစာက ေရးသားေဖာ္ျပ လုိက္ၿပီး ကရီေအာ္လ္ ဘာသာ စကားမွၾသစေၾတးလ်ႏုိင္ငံတြင္ မၾကာေသးမီက တီထြင္လုိက္ ေသာ ဘာသာစကားျဖစ္ကာ ႏုိင္ငံ၏ ေျမာက္ပုိင္းႏွင့္အေနာက္ ပုိင္းတြင္ ၁၈၀၀ျပည့္လြန္ႏွစ္မ်ား က ပထမဆုံးအသုံးျပဳခဲ့သည့္ ဘာသာစကားျဖစ္သည္။
လုိက္၀ါပီရီဘာသာစကား ျဖစ္ေပၚလာပုံမွာ လာဂ်ာမာႏူးမွ အလုပ္သမားမ်ားအား အနီး အနားရွိ ေမြးျမဴေရးလုပ္ငန္းမ်ားမွ ငွားရမ္းခဲ့ၾကၿပီး ထုိသူမ်ားျပန္ လည္ေရာက္ရွိလာသည့္အခါတြင္ ၀ါပီရီ၊အဂၤလိပ္ႏွင့္ကရီေအာ ဘာသာစကားမ်ားအားေရာေႏွာ ေျပာဆုိခဲ့ရာမွ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ၎တုိ႔၏ကုိယ္ပုိင္ဘာသာစကား ျဖစ္လာဟန္တူေၾကာင္း အုိရွန္ နက္စီက ဆက္လက္ေျပာၾကား လုိက္သည္။
Credit To Hot News Journal
ဥကၠာေအာင္
         Source:Yahoo!News

Read More »

အာဇာနည္ေန႔ အနီးတစ္၀ိုက္ ႏုိင္ငံေရး ရာသီဥတု



တကၠသိုလ္ ရိပ္သာလမ္းရွိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေနအိမ္တြင္ (၆၆)ႏွစ္ျပည့္ အာဇာနည္ေန႔ အထိမ္းအမွတ္ ဆရာေတာ္မ်ားအား ဆြမ္းဆက္ကပ္လွဴဒါန္းစဥ္
၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္ ၁၉ ရက္တြင္ က်ေရာက္ခဲ့ေသာ (၆၆) ႀကိမ္ေျမာက္ အာဇာနည္ေန႔ႏွင့္ အနီးတစ္၀ိုက္ ကာလတြင္ မ်က္ေမွာက္ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး၌ စိတ္၀င္စားဖြယ္၊ စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ ျဖစ္စဥ္အခ်ဳိ႕ႏွင့္အတူ အေကာင္းဘက္သို႔ ပိုမိုဦးတည္သည္ဟု ယူဆႏိုင္ေသာ ႏိုင္ငံေရးေျခလွမ္း အခ်ဳိ႕ကို သတိျပဳမိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဘဂၤလား ပင္လယ္ေအာ္တြင္ ျဖစ္ေပၚေနေသာ ေလဖိအားနည္းရပ္၀န္းကို အေၾကာင္းျပဳလ်က္ မိုးအုပ္လိုက္၊ မိုးရြာခ်လိုက္ ျဖစ္ေနခဲ့ေသာ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ အာဇာနည္ေန႔ အနီးတစ္၀ိုက္ ႏိုင္ငံေရး ရာသီဥတုသည္ သာယာသည္ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳရမည္ ျဖစ္သည္။
ယခုႏွစ္ အာဇာနည္ေန႔ အခမ္းအနားမ်ားသည္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ႏိုင္ငံေရး အႏွစ္သာရကဲေသာ၊ ျပည္သူလူထု၏ ပူးေပါင္းပါ၀င္မႈ ပိုသာေသာ၊ အမ်ဳိးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရး အသြင္ေဆာင္ေသာ လူထုလႈပ္ရွားမႈမ်ားဟု မွတ္ခ်က္ျပဳႏိုင္သည့္အျပင္ တစ္ႏိုင္ငံလံုး အတိုင္းအတာျဖင့္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လုပ္ႏိုင္ခဲ့သည္မွာ အထင္အရွား ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေရး အႏွစ္သာရပိုင္းအရေျပာလွ်င္ လြတ္လပ္ေရးအလြန္ အခင္းအက်င္းတြင္ ႏိုင္ငံေရး အေသြးအေရာင္ အစံုဆံုး၊ လူထုပါ၀င္မႈ အျမင့္မားဆံုး အထိမ္းအမွတ္ အခမ္းအနား တစ္ခုဟုပင္ မွတ္ခ်က္ျပဳႏိုင္သည္။ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားလိုင္းမ်ား၊ ေရဒီယုိလိုင္းမ်ား၊ အက္ဖ္အမ္ ေရဒီယိုလိုင္းမ်ား၊ သတင္းစာမ်ားႏွင့္ ဂ်ာနယ္မ်ားတြင္ အာဇာနည္ေန႔အေၾကာင္း၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားတို႔ အေၾကာင္းတို႔ႏွင့္ ေဖြးေဖြးလႈပ္ ဂုဏ္ျပဳအမွတ္ရ ေနခဲ့ၾကသည္ကိုၾကည့္ၿပီး မ်က္ရည္လည္မိ ၀မ္းသာလံုးဆို႔မိသည္။
၂၀၁၃ ခုႏွစ္ အာဇာနည္ေန႔ အခမ္းအနားကို ယခုကဲ့သို႔ ႏိုင္ငံေရး အႏွစ္သာရရွိရွိ က်င္းပႏိုင္ခဲ့မႈတြင္ အစိုးရ၊ လႊတ္ေတာ္၊ ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ားႏွင့္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားတို႔၏ ဟန္ခ်က္ညီညီ၊ နားလည္မႈရွိရွိ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ မႈသည္လည္း အလြန္ပဓာန က်သည္။ ေနာင္လာမည့္ ႏွစ္မ်ားတြင္လည္း ယခုႏွစ္ထက္ ပိုမိုႀကီးက်ယ္ေသာ၊ တစ္ႏိုင္ငံလံုး ပါ၀င္ေသာ၊ ႏိုင္ငံေရး အႏွစ္သာရ ျမင့္မားေသာ အမ်ဳိးသား လႈပ္ရွားမႈႀကီးအျဖစ္ အာဇာနည္ေန႔ကို က်င္းပႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္မိသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အာဇာနည္ေန႔ အခမ္းအနားကို လူထုပါ၀င္မႈ၊ ႏိုင္ငံေရးေရခ်ိန္ျမင့္ျမင့္ က်င္းပေနခ်ိန္၌ သမၼတဦးသိန္းစိန္သည္ ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံမွတစ္ဆင့္ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံသို႔ တရား၀င္ ခ်စ္ၾကည္ေရး အလည္အပတ္ခရီး ေရာက္ရွိေနသည္။ ႏိုင္ငံျခား အလည္အပတ္ ခရီးစဥ္အတြင္း သမၼတ ဦးသိန္းစိန္၏ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ အလြန္တြင္ သမၼတအျဖစ္ ျပန္အေရြးခံမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ဆိုင္းမဆင့္ဗံုမဆင့္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားမႈသည္ ျပည္တြင္းႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းအေပၚ မ်ားစြာသက္ေရာက္မႈ ရွိလာႏိုင္ၿပီး ႏိုင္ငံေရးအရ သံုးပြင့္ဆိုင္ပံုစံမွ စီးခ်င္းထိုးသည့္ ပံုစံသို႔ ေျပာင္းလဲလာေစႏိုင္ဖြယ္ ရွိေနသည္ကိုလည္း သတိျပဳမိသည္။
သမၼတ ဦးသိန္းစိန္၏ အဂၤလန္ႏိုင္ငံႏွင့္ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံ ခ်စ္ၾကည္ေရး ခရီးစဥ္အတြင္း ဇူလိုင္ ၁၆ ရက္၊ ပန္ခရက္စ္ရီေနးဆန္႔ ဟိုတယ္တြင္ ဘီဘီစီႏွင့္ သီးျခားေတြ႕ဆံု ေမးျမန္းခန္း၌ သမၼတဦးသိန္းစိန္ အေနျဖင့္ အသက္အရြယ္ႏွင့္ က်န္းမာေရးအရ သမၼတ ဒုတိယသက္တမ္းကို တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရန္ ဆႏၵမရွိေၾကာင္း၊ သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔သည္ သူ၏ၿပိဳင္ဘက္မ်ား မဟုတ္ေၾကာင္းတို႔ကို တရား၀င္ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ သမၼတဦးသိန္းစိန္၏ ဒုတိယသက္တမ္း အေရြးမခံလိုေၾကာင္း ေျပာဆိုမႈသည္ သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အၾကား သမၼတေနရာ အေရြးခံရေရးအတြက္ ႏိုင္ငံေရးအရ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ စီးခ်င္းထိုးရမည့္ အေျခအေနသို႔ ဆိုက္ေရာက္ေစခဲ့သည္ဟု ေကာက္ခ်က္ျပဳႏိုင္သည္။
သမၼတဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ဘီဘီစီ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းခန္းႏွင့္ မေရွးမေႏွာင္း ဇူလုိင္ ၁၇ ရက္တြင္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သူရဦးေရႊမန္းသည္ ေနျပည္ေတာ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္၌ လႊတ္ေတာ္သတင္းမ်ား လာေရာက္ယူေနသည့္ သတင္းမီဒီယာမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုခဲ့ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား ကိစၥ၊ လယ္ယာေျမ သိမ္းယူမႈကိစၥ၊ အမ်ဳိးသား ကာကြယ္ေရးႏွင့္ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ ကိစၥ၊ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရး ကိစၥ၊ လက္ရွိအေျပာင္းအလဲ အေႏွးအျမန္ ကိစၥ၊ သမၼတအျဖစ္ လုပ္ခြင့္ရွိလွ်င္ လုပ္လိုသည့္ ကိစၥ၊ ပံုႏွိပ္ႏွင့္ထုတ္ေ၀ ဥပေဒ၊ လွ်ပ္စစ္ဥပေဒ ကိစၥမ်ားကို အက်ယ္တ၀င့္ ေျဖၾကားခဲ့သည္။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ႏွင့္ မၾကာမီ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ျဖစ္လာမည့္သူ တစ္ဦး၏ သတင္းမီဒီယာမ်ားႏွင့္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေတြ႕ဆံုေျဖၾကားမႈသည္ အားရဖြယ္ေျခလွမ္းတစ္ခုဟု သတ္မွတ္ရမည္ ျဖစ္သည္။
သတင္းမီဒီယာမ်ားႏွင့္ ပံုမွန္ထိေတြ႕မႈမွတစ္ဆင့္ အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ လႊတ္ေတာ္အႀကီးအကဲမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားသည္ ထင္ျမင္ခ်က္မ်ား၊ အသိအျမင္မ်ား၊ သံုးသပ္ခ်က္မ်ား၊ မွတ္ခ်က္မ်ား၊ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကို ျပည္သူလူထုထံသို႔ အလ်င္အျမန္ ပို႔ေဆာင္ႏိုင္သည္ကို တန္ဖိုးထားရမည္ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ သတင္းမီဒီယာမ်ား အေနျဖင့္ ျပည္သူလူထုအတြက္ လိုအပ္တန္ဖိုးရွိမည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားကိုသာ တည္းျဖတ္ထည့္သြင္းမည္ ျဖစ္သျဖင့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ အႀကီးအကဲမ်ား ေျပာသမွ်အားလံုးကို ေဖာ္ျပႏိုင္မည္ မဟုတ္သည္ကို လိုရာဆြဲေရးသည္၊ ဘက္လိုက္သည္ဟု မွတ္ခ်က္မျပဳႏိုင္သည္ကိုလည္း ဆင္ျခင္သင့္သည္။ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ သတင္းမီဒီယာမ်ားကို တန္ဖိုးထားလာၿပီး ထိေတြ႕ဆက္ဆံမႈ ပံုမွန္ျပဳလုပ္ လာျခင္းအေပၚ အေကာင္းျမင္ရမည္သာ ျဖစ္သည္။
ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သူရဦးေရႊမန္းက ႏိုင္ငံႏွင့္ႏိုင္ငံသား အက်ဳိးစီးပြားကို လုပ္ေပးႏိုင္ဖို႔ ယေန႔တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ေနျခင္းျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံႏွင့္ႏိုင္ငံသားမ်ား အက်ဳိးစီးပြားကို အျမင့္ဆံုး လုပ္ေပးႏိုင္မည့္ သမၼတတာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္လိုေၾကာင္း အေမရိကန္ခရီးစဥ္အတြင္း ေျပာၾကားခ်က္ကို ေနျပည္ေတာ္တြင္ သတင္းမီဒီယာမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုစဥ္ ထပ္မံအတည္ျပဳ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးတြင္ သမၼတေလာင္း ႏွစ္ဦး၏ အေနအထားကိုၾကည့္လွ်င္ သူရဦးေရႊမန္း အေနျဖင့္ သမၼတျဖစ္ႏိုင္ရန္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေထာက္ခံမႈ လိုအပ္ၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ သမၼတျဖစ္ရန္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒျပင္ဆင္မႈ လိုအပ္ေနသည္။ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ရာတြင္ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီဥကၠ႒ သူရဦးေရႊမန္း၏ အခန္းက႑မွာလည္း အဓိကက်နသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို သမၼတအျဖစ္ ေရြးေကာက္ႏိုင္ေရးတြင္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ၏ ႏိုင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲ အခန္းပါ ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားႏွင့္ ညႇိစြန္းေနသျဖင့္ အဆိုပါ ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားကို မျပင္ႏိုင္လွ်င္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ သမၼတ မျဖစ္ႏိုင္ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သမၼတျဖစ္ႏိုင္၊ မျဖစ္ႏိုင္သည္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ေလ့လာသံုးသပ္ေရး ပူးေပါင္းေကာ္မတီ၏ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္သို႔ တင္သြင္းမည့္ အစီရင္ခံစာအေပၚတြင္ တည္မွီေနမည္ ျဖစ္သည္။ ျပင္ဆင္၊ ပယ္ဖ်က္၊ အစားထိုးသင့္ေသာ ပုဒ္မမ်ားကို ပူးေပါင္းေကာ္မတီ အေနျဖင့္ ဆံုးျဖတ္ၿပီး ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ကို အစီရင္ ခံမည္ျဖစ္သျဖင့္ ေကာ္မတီ၏ အဆံုးအျဖတ္မ်ားသည္ ေကာ္မတီ၏ ဖြဲ႕စည္းပံုႏွင့္ ဆက္စပ္ေနသည္။ ေကာ္မတီအဖြဲ႕၀င္ ၁၀၉ ဦးတြင္ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္မွ အခ်ဳိးညီညီ၊ ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ားမွ အခ်ဳိးက်၊ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ပါ၀င္သျဖင့္ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီသည္ ေကာ္မတီ၀င္ ၅၀ ေက်ာ္၊ အန္အယ္လ္ဒီပါတီသည္ ေကာ္မတီ၀င္ ခုနစ္ဦးႏွင့္ တပ္မေတာ္သား ကိုယ္စားလွယ္ ၂၅ ဦး အသီးသီး ပါ၀င္မည္ျဖစ္သည္။ ပူးေပါင္းေကာ္မတီ ဖြဲ႕စည္းရာတြင္ အခ်ဳိးက် ကိုယ္စားျပဳသည့္ စနစ္ပံုစံကို အေျခခံထားသည္ကိုလည္း ေတြ႕ရသည္။
အာဇာနည္ေန႔အလြန္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္မီ ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းသည္ သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အၾကား ႏိုင္ငံေရး စီးခ်င္းထိုးမည့္ အခင္းအက်င္းလား ႏိုင္ငံေရးေပါင္းထုပ္မည့္ အခင္းအက်င္းလား ဆိုသည္ကိုမူ ေစာင့္ၾကည့္ရဦးမည္ ျဖစ္သည္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမ႑ိဳင္၊ ဥပေဒျပဳေရး မ႑ိဳင္ႏွင့္ တရားစီရင္ေရး မ႑ိဳင္တို႔သည္ ျပည္သူလူထုကို မ်က္ႏွာမူေနသေရြ႕ . . . . .
၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္ ၁၈ ရက္တြင္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သူရဦးေရႊမန္း၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးႏွင့္ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေရး ေကာ္မတီဥကၠ႒ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ပို႔ေဆာင္ေရး၊ ဆက္သြယ္ေရးႏွင့္ ေဆာက္လုပ္ေရးဆိုင္ရာ ေကာ္မတီဥကၠ႒ ဦးသိန္းေဆြတို႔သည္ ျမန္မာဂ်ာနယ္လစ္ကြန္ရက္ (အမ္ေဂ်အန္)ႏွင့္ သတင္းမီဒီယာမ်ားႏွင့္ လႊတ္ေတာ္၀င္းအတြင္းရွိ ဇမၺဴသီရိေဆာင္၊ မီဒီယာခန္းမ၌ သီးသန္႔ေတြ႕ဆံုခဲ့စဥ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သူရဦးေရႊမန္း အေနျဖင့္ မိမိႏွင့္ ယွဥ္ၿပိဳင္ရဲပါက သမၼတျဖစ္ေအာင္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရး ေဆာင္ရြက္ေပးရမည္ျဖစ္ၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲကိုလည္း မွ်မွ်တတျဖစ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးရမည္ဟု ေျပာၾကားခ်က္အေပၚ သူရဦးေရႊမန္းက အျဖစ္ႏိုင္ဆံုး အမွ်တဆံုးျဖစ္ေအာင္ ဥကၠ႒ဘက္က ႀကိဳးစားေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ျပန္လည္ေျဖၾကားခဲ့သည္။
ျပည္ေထာင္စု ၾကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီႏွင့္ တပ္မေတာ္အေနျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတအျဖစ္ လက္ခံႏိုင္ရန္ အဆင္သင့္ ျဖစ္၊ မျဖစ္ဆိုေသာ အခ်က္သည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ သမၼတျဖစ္ေရးတြင္ ႏိုင္ငံေရးအရ ပိုမိုပဓာန က်သည္ဟု ဆိုႏိုင္သည္။ လက္ရွိပကတိ အေျခအေနတြင္ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီႏွင့္ တပ္မေတာ္၏ ေထာက္ခံမႈကို ရရွိမွသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို သမၼတျဖစ္ရန္ ကန္႔သတ္ထားေသာ အခ်က္မ်ား အပါအ၀င္ အျခားဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္မႈမ်ားကို ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္တြင္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ သို႔မဟုတ္ပါက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို သမၼတအျဖစ္ အေရြးခံႏိုင္ခြင့္ျပဳမည့္ ဖြဲ႕စည္းပံုျပင္ဆင္ေရး အပိုင္းသည္ လာမည့္ႏွစ္ႏွစ္တာ ကာလအတြင္း ႐ုပ္လံုးေပၚလာႏိုင္ရန္ ခက္ခဲသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ လာမည့္ႏွစ္ႏွစ္အတြင္း ဖြဲ႕စည္းပံုျပင္ဆင္ေရး လမ္းေၾကာင္းႏွင့္အၿပိဳင္ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီ၊ တပ္မေတာ္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔အၾကား သံုးပြင့္ဆိုင္ ဆက္ဆံေရးမ်ား ေပၚေပၚထင္ထင္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ သိုသိုသိပ္သိပ္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ပံုေပၚလာႏိုင္ေျခကို မ်က္ျခည္မျပတ္ ေလ့လာေစာင့္ၾကည့္ ရမည္ျဖစ္သည္။
ဇူလိုင္ ၁၈ ရက္ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲတြင္ သူရဦးေရႊမန္းက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ပုဂၢိဳလ္ေရး ရင္းႏွီးမႈကို အတည္ျပဳ ေျပာၾကားခဲ့ၿပီး အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး တည္ေဆာက္ရာတြင္ ပါတီတစ္ခုႏွင့္တစ္ခု ရန္သူကဲ့သို႔ ဆက္ဆံေနမည္ ဆိုပါက အတိတ္ကာလ သမိုင္းကို ျပန္ေရာက္ႏိုင္ေၾကာင္း သတိေပးစကား ပါးခဲ့သည္။ ဖဆပလေခတ္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားသည္ မိတ္ဖက္လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ကဲ့သို႔သေဘာမထား၊ ရန္သူလို သေဘာထားခဲ့သျဖင့္ အမ်ဳိးသား စည္းလံုးညီညြတ္ေရး ပ်က္ျပားခဲ့ရသည္ဟု သူရဦးေရႊမန္း၏ မွတ္ခ်က္ျပဳမႈအေပၚ ေစာဒကတက္ဖြယ္ ရွိသည္။ ဖဆပလေခတ္၊ လႊတ္ေတာ္ႏိုင္ငံေရးတြင္ ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ားသည္ တစ္ပါတီႏွင့္ တစ္ပါတီ ရန္သူသဖြယ္ ဆက္ဆံခဲ့သည္ဟု ေကာက္ခ်က္ဆြဲရန္ ခက္သည့္အျပင္ ႏိုင္ငံေရးပါတီခ်င္း ရန္ဘက္အသြင္ ဆက္ဆံေရးေၾကာင့္ အမ်ဳိးသားစည္းလံုး ညီညြတ္ေရး ပ်က္ခဲ့ရသည္ဟု သံုးသပ္ခ်က္မွာလည္း ပကတိ အေျခအေနမ်ားႏွင့္ ကင္းလြတ္ေနသည္ဟု ထင္ျမင္မိသည္။ လႊတ္ေတာ္တြင္း အာဏာရႏွင့္ အတိုက္အခံႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ားမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေ၀ဖန္ေဆြးေႏြးၾကျခင္းသည္ ရန္သူသဖြယ္ ဆက္ဆံေရး မဟုတ္၊ လႊတ္ေတာ္ႏိုင္ငံေရး သဘာ၀ပင္ ျဖစ္သည္ဟု မွတ္ယူရမည္ ျဖစ္သည္။
အဆိုပါ ေတြ႕ဆံုရွင္းလင္းပြဲတြင္ သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔က ႏိုင္ငံႏွင့္ လူမ်ဳိးအက်ဳိးအတြက္ ျပည္ေထာင္စုၾကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီႏွင့္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္တို႔အၾကား ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မည္ဟုလည္း အတည္ျပဳ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈတြင္ က်ီးကဘုတ္ေျမႇာက္၊ ဘုတ္ကက်ီးေျမႇာက္သည့္ပံုစံ ၀င္ေနမည္ဆိုလွ်င္ ႏိုင္ငံႏွင့္ျပည္သူ အက်ဳိးကို သယ္ပိုးျခင္းမဟုတ္၊ ႏိုင္ငံေရးလွည့္စားမႈ သက္သက္ ျဖစ္သြားႏိုင္သည္ကိုလည္း ဆင္ျခင္သင့္သည္။ ထို႔အျပင္ လႊတ္ေတာ္ထဲတြင္ အတိုက္အခံ မရွိေတာ့ေလသလားဟု အမ်ားျပည္သူအၾကား စိုးရိမ္မႈမ်ားကိုလည္း အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိ သက္ေသျပသည့္အသြင္ ေရာက္သြားႏိုင္သည္။ ပါတီစံု ဒီမိုကေရစီစနစ္၏ ဆြဲေဆာင္မႈမ်ားထဲမွ တစ္ခုသည္ လႊတ္ေတာ္တြင္း အာဏာရပါတီႏွင့္ အတိုက္အခံ ပါတီတို႔အၾကား အႀကိတ္အနယ္ ျငင္းခုံေဆြးေႏြးမႈမ်ားပင္ ျဖစ္သည္။ မဲဆႏၵရွင္ ျပည္သူလူထုသည္လည္း လႊတ္ေတာ္တြင္း အႀကိတ္အနယ္ ေဆြးေႏြးမႈမ်ားကို နားေထာင္လ်က္ ႏိုင္ငံေရးအရ ရင့္က်က္လာႏိုင္သည္။ လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေ၀းပြဲမ်ားသည္ ေျခစစ္ေဘာလံုးပြဲမ်ားႏွင့္မတူ ခ်စ္ၾကည္ေရး ေဘာလံုးပြဲမ်ားကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနမည္ဆိုလွ်င္ ျပည္သူလူထု အမ်ားစုႀကီးသည္ လႊတ္ေတာ္ႏိုင္ငံေရးအေပၚ စိတ္ပ်က္ၿငီးေငြ႕ လာႏိုင္ဖြယ္ ရွိသည္ကိုလည္း သတိျပဳ ဆင္ျခင္သင့္သည္။
၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္ ၁၉ ရက္ (၆၆) ႀကိမ္ေျမာက္ အာဇာနည္ေန႔တြင္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ ဇနီးေဒၚခင္ေလးသက္တို႔သည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္း၊ အမွတ္ (၅၄)၊ အင္းလ်ားကန္ေစာင္းရွိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေနအိမ္၌ က်င္းပခဲ့သည့္ အာဇာနည္ေန႔ အထိမ္းအမွတ္ ဆြမ္းဆက္ကပ္လွဴဒါန္းပြဲ အခမ္းအနားကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ဖိတ္ၾကားမႈအရ တက္ေရာက္ခဲ့သည္။ အဆိုပါ ျဖစ္စဥ္သည္ သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔အၾကား ပုဂၢိဳလ္ေရး ဆက္ဆံမႈ ခိုင္မာေကာင္းမြန္ေၾကာင္းကို ထပ္မံအတည္ျပဳခဲ့သည္။ အဆိုပါ အခမ္းအနားတြင္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္၏ သဘာပတိအဖြဲ႕ နာယက ဦးတင္ဦးမွလြဲ၍ ပါတီေခါင္းေဆာင္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ မေတြ႕ခဲ့ရေပ။ ႏိုင္ငံေရးတြင္ ပုဂၢိဳလ္ေရး ရင္းႏွီးမႈသည္ အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ အက်ဳိးျပဳႏိုင္သည္မွာ မွန္ကန္ေသာ္လည္း ပုဂၢိဳလ္ေရးအေပၚ အေျချပဳေသာ ႏိုင္ငံေရး တည္ေဆာက္မႈသည္ ထိုပုဂၢိဳလ္မရွိလွ်င္ ပ်က္ျပယ္တတ္သျဖင့္ လူပုဂၢိဳလ္မဟုတ္ေသာ မူ၀ါဒအေပၚ အေျချပဳသည့္ ႏိုင္ငံေရး တည္ေဆာက္မႈမ်ဳိးကို အားစိုက္သင့္သည္။
နိဂံုး
အခ်ဳပ္အားျဖင့္ဆိုေသာ္ (၆၆) ႏွစ္ေျမာက္ အာဇာနည္ေန႔ အနီးတစ္၀ိုက္တြင္ သမၼတဦးသိန္းစိန္၏ ဒုတိယ သက္တမ္းအတြက္ ျပန္လည္အေရြးခံမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း အတည္ျပဳ ေျပာၾကားခ်က္ႏွင့္အတူ သမၼတေလာင္းအျဖစ္ အဆိုျပဳထားသူ ႏွစ္ဦးျဖစ္ေသာ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒သူရ ဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔၏ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ပုဂၢိဳလ္ေရး ပြဲထြက္မႈမ်ားသည္ ပို၍ပို၍ နီးကပ္လာေနခဲ့သည္။ အာဇာနည္ေန႔အလြန္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္မီ ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းသည္ သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အၾကား ႏိုင္ငံေရး စီးခ်င္းထိုးမည့္ အခင္းအက်င္းလား ႏိုင္ငံေရးေပါင္းထုပ္မည့္ အခင္းအက်င္းလား ဆိုသည္ကိုမူ ေစာင့္ၾကည့္ရဦးမည္ ျဖစ္သည္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမ႑ိဳင္၊ ဥပေဒျပဳေရး မ႑ိဳင္ႏွင့္ တရားစီရင္ေရး မ႑ိဳင္တို႔သည္ ျပည္သူလူထုကို မ်က္ႏွာမူေနသေရြ႕ ႏိုင္ငံေရး ရာသီဥတုသည္ သာယာေနမည္ ျဖစ္သည္။ တစ္ခ်ိန္တည္းတြင္ သတင္းမီဒီယာမ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး အတိုက္အခံမ်ားကလည္း ျပည္သူလူထုကို ေက်ာခိုင္းေသာ ႏိုင္ငံေရး ပံုစံမ်ားအတြက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး မ႑ိဳင္၊ ဥပေဒျပဳေရး မ႑ိဳင္ႏွင့္ တရားစီရင္ေရး မ႑ိဳင္တို႔ကို အာခံအန္တုရန္ အသင့္ျပင္ဆင္ ေစာင့္ၾကည့္ေနမည္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ေမာင္းခတ္အသိေပး လိုက္ရပါသည္။
 Written by ေဒါက္တာရန္မ်ိဳးသိမ္း
Credit To Eleven Journal 
Read More »

သံုးႏွစ္သား အခင္းအက်င္း



ကယ္ဆယ္ေရး စခန္းမ်ားမွ ရခိုင္တိုင္းရင္းသား ဒုကၡသည္မ်ား လံုးခ်င္းအိမ္မ်ားသို႔ ဇူလိုင္ ၁၉ ရက္က ေျပာင္းေရႊ႕ေနစဥ္ (ဓာတ္ပံု - သန္းလိႈင္)
CP ၾကက္သား ၄၅ ရက္ အျမန္ႀကီးထြားမႈကို စားသံုးေနရ၏။ ျပည္သူလူထုသည္ ဒီမိုကေရစီ အျမန္ႀကီးထြားမႈ၊ အရွိန္ျပင္းျပင္း ေလွ်ာက္လွမ္းျခင္းအား ဂ႐ုတစိုက္ ေငးၾကည့္ေနသည္။ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ အခက္အခဲ အေႏွာင့္အယွက္မ်ားကို သည္းခံ၍ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ မသြားေစလိုေသာ ဆႏၵျဖင့္ ေနရိပ္ကို ေနပူက ေစာင့္ေနၾကသည္။ ၂၀၁၀ အစိုးရသည္ သံုးႏွစ္သားပင္ ေရာက္ရွိေနၿပီး သတၱမအႀကိမ္ လႊတ္ေတာ္ညီလာခံအထိ ဥပေဒေတြကို ျပင္ဆင္ေနေသာ္လည္း ျပည္သူလူထုဘက္ကို မငဲ့ဘဲ ခ႐ိုနီႏွင့္ လူနည္းစုတို႔အတြက္ အားျပဳေရးဆြဲေနသလို ျဖစ္ေနျပန္သည္။ အမွီအခိုကင္းစြာ ျပည္သူလူထုဘက္မွ ဘာေၾကာင့္မရပ္တည္ႏိုင္သလဲ ဆိုေသာအခ်က္သည္ စဥ္းစားစရာျဖစ္သလို ေတြးေတာခ်င္စရာလည္း ျဖစ္လာ၏။
ေကာ္မရွင္ေတြ ဖြဲ႕သည္။ စံုစမ္းေရးေတြ လုပ္သည္။ တျခားအင္အားႀကီးႏိုင္ငံကို ဦးတည္ေသာ ႏိုင္ငံျပႆနာက ျပည္တြင္းကုမၸဏီျဖင့္ ထိပ္တိုက္ေတြ႔ဆံုခဲ့ရသည္။ ဒီျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားခ်င္း ပဋိပကၡ ျငင္းခုံမႈက ေသြးကြဲတဲ့အထိ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး မတူညီေသာ အျမင္မ်ားျဖင့္ လမ္းေၾကာင္းမ်ား ေသြဖည္သြားၾကသည္။ စည္းလံုးျခင္းက တျဖည္းျဖည္း ေ၀၀ါးလာခဲ့သည္။
ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားကလည္း တစ္ေထာင့္တစ္ည ပံုျပင္လို ရွည္လ်ားေန၏။ လက္ပံေတာင္းေတာင္ ျပႆနာလို ကခ်င္အေရးကလည္း အတင္းအေပ်ာ့ အႏုအရင့္ ေခါင္းခဲစရာ ကိစၥေတြ။ အဲဒီလိုနဲ႔ ဘာသာေရး ပဋိပကၡေတြကလည္း ၿမိဳ႕ႀကီးၿမိဳ႕ငယ္ အနည္းငယ္မွာ ျဖစ္ပြားခဲ့သလို ရခိုင္အေရးကလည္း ခုထိေလာင္ေကာင္းတုန္းဟု ဆို၍ရပါသည္။ မေလးရွားအထိ မီးကကူးစက္သြား၏။ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ားကို မေလးရွား အစိုးရဆီက ျမန္မာအစိုးရကို ပညာသားပါပါ ျမန္မာျပည္၏ ျပည္တြင္းျပႆနာ သူတို႔ဆီမွာ လာျဖစ္သည္ဟု အျမင္ျဖင့္ ေခါင္းေရွာင္၍ ကိုယ့္တာ၀န္ကိုယ္ ယူေစခ်င္ေနျပန္သည္။
ဒီမိုကေရစီ က်င့္သံုးစ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံအတြက္ လ်င္ျမန္စြာ ႀကီးထြားဖို႔က အေလာတႀကီး ေဆာင္ရြက္၍ မရ။ ဒီမိုကေရစီ က်င့္သံုးေသာ ႏိုင္ငံတစ္ခု အေနျဖင့္ ျပည္သူလူထုက အစိုးရကို ေ၀ဖန္ခြင့္ ရွိသည္။ ဆႏၵျပခြင့္ ရွိသည္။ သို႔ရာတြင္ ေ၀ဖန္သူ ဆႏၵျပသူကေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ဆံုးျဖတ္ခ်က္၊ အေတြးအေခၚႏွင့္ လြတ္လပ္ပြင့္လင္း ႐ိုးသားကာ အဂတိ ကင္းစင္ၿပီး အမွီအခို ကင္းဖို႔ေတာ့ လိုပါသည္။
ဒီမိုကေရစီအား ျပည္သူမ်ား ေသခ်ာမသိ နည္းမလည္ေသးဟု ကြၽန္ေတာ္ယူဆမိ၏။ ထို႔ေနာက္ၿပီး အစိုးရ အဖြဲ႕အစည္းထဲမွာေရာ နားမလည္ဘဲ ေရာေယာင္ေနတာ ရွိေနေသးသလားဟူေသာ ေမးခြန္းက ျပည္သူလူထုဘက္က ေမးရမည့္ ေမးခြန္းျဖစ္ေနသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ထင္ခနဲရွိတိုင္မည္ တကဲကဲလုပ္ေနေသာ ျပည္သူလူထုႏွင့္ တိုင္စာကိုဖတ္ၿပီး ျပႆနာရပ္တိုင္းကို စံုစမ္းေရး ေကာ္မရွင္မ်ား ဖြဲ႕ေနေသာ အစိုးရျဖင့္ လိုက္ဖက္လြန္းလွပါသည္။
ျပည္သူတခ်ဳိ႕က လမ္းေပၚတက္ ဆႏၵျပၾကသည္။ လူတန္းစားမ်ဳိးစံုေတာ့ မပါ၀င္။ ေတာင္သူတို႔က သူတို႔ေျမျပႆနာကို တိုက္႐ိုက္ေျဖရွင္းသည္။ ဆႏၵျပျခင္းက ၂၀၁၀ ေနာက္ပိုင္း ႐ုပ္လံုးျပ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားမႈ တစ္ခုလို ေရွ႕ထြက္ျပျခင္းမ်ဳိး ျဖစ္ေနသည္။ အကုန္လံုးကိုေတာ့ မဆိုလိုပါ။ ဒီၾကားထဲ (ပုဒ္မ ၁၈၊ ပုဒ္မ ၅၀၅)ေတြကလည္း ျပန္လည္အုပ္စိုးဖို႔ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ရန္ ႀကိဳးစားေနသည့္ ေျခာက္လွန္႔မႈလို ျဖစ္ေနသည္။
ပြဲကမၿပီးေသး။ ၅(ည)ကိုပင္ ဆက္လက္ထားရွိ ေနေသးသည္။ ဒီလိုျပည္တြင္း ႐ႈတ္ေထြးမႈတို႔၏ တရားခံက အခုထိ အေကာင္အထည္ မေဖာ္ေသး။ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ မရွိေသး။ ဒီလိုဆိုလွ်င္ အေကာင္အထည္ မေဖာ္ျပႏိုင္လွ်င္ ယံုၾကည္မႈအား ျပည္သူလူထုက မည္ကဲ့သို႔ တည္ေဆာက္မည္နည္း။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အားကိုးေသာ NLD အမတ္ေတြကလည္း လႊတ္ေတာ္ထဲတြင္ ကန္႔ကြက္မဲပင္ အသံမထြက္ေအာင္ တိတ္ဆိတ္စြံ႕အေနသည္။
ျပည္သူလူထုကလည္း အီဂ်စ္လို မၾကာေသးခင္ ကာလကကဲ့သို႔ ေနာက္ျပန္လွည့္သြားမွာကို မလိုလား။ ကာလၾကာရွည္ သြားမွာကို စိုးရိမ္ေနသည္။ ယခု ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို အုပ္ခ်ဳပ္ေနေသာ ၂၀၁၀ အစိုးရက တပ္မေတာ္အစိုးရကို ဆက္ခံတဲ့ အရပ္သားအစိုးရ တစ္ပိုင္းပဲ ရွိေသးသည္။
သံုးႏွစ္သား အခင္းအက်င္းက ႏုနယ္လြန္းလွေသးသည္။ သို႔ေသာ္ ႐ႈပ္ေထြးလြန္း၏။ ထို႔ေၾကာင့္ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ကတိသစၥာ တည္ျမဲ၍ ျပည္သူလူထုကို ငဲ့ကြက္ၿပီး ဒီမိုကေရစီလမ္းအား တူညီၿပိဳင္တူတည္ေဆာက္လွ်င္ ႐ိုးသားမႈက နားလည္မႈ ေပးလိမ့္မည္။ ထိုအခါ ယံုၾကည္မႈသည္ ျပည္သူလူထုအေပၚ တာ၀န္ယူလိုစိတ္မ်ား ျဖစ္ထြန္း၍ ျပည္သူလူထု၏ ယံုၾကည္မႈမ်ားကို ရရွိေသာ အစိုးရျဖစ္မည္မွာ အမွန္ . . . . .
ဘာသာေရး ပဋိပကၡမ်ားကို အေျချပဳ ျဖစ္ပြားလာေသာ ျပႆနာေတြကို လူထုက အားစိုက္ဂ႐ုျပဳမႈ အားနည္းလာတာေတာ့ အမွန္။ ထိုဘာသာေရး ပဋိပကၡ ျဖစ္ေပၚရာ ၿမိဳ႕အသီးသီးတို႔မွာလည္း သူစိမ္း၊ မ်က္ႏွာစိမ္းမ်ား လာေရာက္လံႈ႕ေဆာ္၍ ျဖစ္ပြားခဲ့သည္ဟု ၿမိဳ႕ခံတခ်ဳိ႕ ေျပာၾကားမႈေၾကာင့္ သိရ၏။ ယခုထိ အဓိကပင္မကို ရွာေဖြမရေသး။ ျပည္သူလူထုက ထိုကဲ့သို႔ေသာ အစိုးရအား မည္ကဲ့သို႔ ယံုၾကည္ကိုးစား ရမည္နည္း။ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံရဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာနဲ႔ ဥပေဒသည္ ျပည္သူ႔လက္ထဲတြင္ ရွိသည္။ အခုေတာ့ အစိုးရက ျပည္သူ႔အသံကို မၾကားဟန္ျပဳၿပီး ခ်ဳပ္ကိုင္ထားသည္။
ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ အၾကမ္းဖက္မႈကို Time မဂၢဇင္းက ပူးတြဲေဖာ္ျပခဲ့တာေတာင္ ဗုဒၶဘာသာထုသည္ ႏူးညံ့ေသာ အသိျဖင့္ ျပႆနာကို ထပ္မံမ႐ႈပ္ေထြးေစဘဲ တံု႔ျပန္ခဲ့သည္။ "ဒီလို အေျခအေနေတြမွာ ႏိုင္ငံတကာက ဘဂၤါလီျပႆနာကို ေရွ႕တန္းတင္ရာကေန ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ မြတ္စလင္အၾကား ျပႆနာ ျဖစ္လာရတယ္။ ဒီကေန မြတ္စလင္ ျပႆနာက ႏိုင္ငံတကာမွာ ျမန္မာအတြက္ နစ္နာစရာ ျဖစ္လာတယ္။ ဖန္တီးသူက အာဏာရွင္စနစ္ လိုလားသူ တစ္စုခ်ည္းေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ စူပါပါ၀ါေတြ အာ႐ံုစိုက္ခံရတဲ့ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံမွာ အႏၲရာယ္ဆိုတာ ဘက္ေပါင္းစံုက ရွိေနတာပဲ" ဆရာသန္းထြဋ္ေအာင္၏ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္ ေဆာင္းပါးမွ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ပါ။
ထိုကဲ့သို႔ အရိပ္လကၡဏာမ်ား ရွိေန၏။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ဆင္ျခင္တံုတရားႀကီးစြာ ဂ႐ုစိုက္ရမည္။ ႐ႈပ္ေထြးေသာ ျပႆနာမ်ားက မထင္သည့္ေထာင့္မ်ားမွာ ၀င္ေရာက္လာႏိုင္သည္။ အႏၲရာယ္ ရနံ႔သည္ ျမန္မာျပည္ကို လမ္းေၾကာင္းပါ ေျပာင္းသြားႏိုင္သည္။
ထို႔အျပင္ ယခုအေျခအေနတြင္ ျပႆနာေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္၌ ျပည္သူလူထုျဖစ္ရဲ႕နဲ႔  စစ္သားၿငိစြန္းေသာ ျပစ္မႈေတြကလည္း ရွည္လ်ားေနသည္။ ျပည္န၀ေဒး တံတားေအာက္က လူသတ္မႈ အသံပင္ မၾကားရေတာ့။ ထိုကဲ့သို႔ အမ်ဳိးမ်ဳိးအဖံုဖံု။ ဒီၾကားထဲ အရြယ္မေရာက္ေသးေသာသူကို အဓမၼျပဳက်င့္တာ၊ ဖေအက သမီးကို အဓမၼျပဳက်င့္တဲ့ သတင္းေတြလည္း ေကာလာဟလ မဟုတ္ဘဲ အျမဲဖတ္ေနရသည္။ ကေပါက္တိ ကေပါက္ခ်ာ ျဖစ္ရပ္မ်ားက ျပည္သူလူထု၏ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ လူမႈေရး အသိကိုပါ တိုက္စားဖ်က္ဆီးျခင္း ခံလိုက္ရၿပီလားဟု သံသယ ျဖစ္မိသည္။
ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ သံဃာေတြကို အၾကမ္းဖက္၀ါဒနဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္တာ၊ ဗုဒၶဂါယာ ဗံုးခြဲတိုက္ခိုက္ ခံရတာ။ မေလးရွားက ျမန္မာေတြ အသတ္ခံရတာ။ ထိုကဲ့သို႔ေသာ ျပႆနာေတြနဲ႔ သံုးႏွစ္သား အစိုးရကို ျပည္သူလူထုက ဘယ္လိုယံုၾကည္မွာလဲ။ သူတို႔က ဘယ္လိုကာကြယ္ ေပးႏိုင္မွာလဲ။ နဂိုမူေတြတန္းလန္း အခုျပႆနာက ကြၽန္ေတာ္တို႔ အားကိုးရာ ဗုဒၶတရားေတာ္ပဲ ရွိေတာ့သည္။
တကယ္ဆိုလွ်င္ ၂၀၁၅ နဲ႔ဆိုလွ်င္ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ပဲ ဒီအစိုးရအတြက္ အသက္က်န္ေတာ့သည္။ တပ္မေတာ္ သိမ္းဆည္းထားေသာေျမႏွင့္ ပတ္သက္၍ တိုင္းဌာနခ်ဳပ္အလိုက္ သိမ္းဆည္းခံ ေျမယာမ်ားအတြက္ ေတာင္သူမ်ား နစ္နာမႈ မရွိေစရန္ ေဆာင္ရြက္ေနေၾကာင္း သိရသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ယခုမိုးဦးက်ေက်ာ္တဲ့အထိ ေတာင္သူတို႔ ေျမမဲ့ယာမဲ့ ဒုကၡက ေ၀လည္းေမႊး ေၾကြလည္းေမႊး ျဖစ္ေနျပန္။
ၿပီးေတာ့ ၅(ည)အပါအ၀င္ ဥပေဒပါ ျပစ္ဒဏ္မ်ား ေလွ်ာ့ခ်မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ျပည္ထဲေရး ၀န္ႀကီးဌာနက ထပ္မံတိုးျမႇင့္ျခင္း၊ ထပ္မံေလွ်ာ့ေပါ့ျခင္း မရွိေၾကာင္းကို လႊတ္ေတာ္၌ ေျပာၾကားခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။ မ်ဳိးေစာင့္ဥပေဒကလည္း အတည္ျပဳ ျပ႒ာန္းဖို႔ ရွိလာျပန္သည္။ ကန္႔ကြက္မႈ၊ ေထာက္ခံမႈ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈ ရွိေနသည္ဟူေသာ သေဘာထား ကြဲလြဲမႈ ေ၀ဖန္မႈမ်ားျဖင့္ ေဆြးေႏြးေနၾကဆဲ ျဖစ္သည္။
ဆရာမ သန္းျမင့္ေအာင္ကေတာ့ မ်ဳိးေစာင့္ဥပေဒ ေရးဆြဲရာ၌ အမ်ဳိးသမီးမ်ား ပါ၀င္သင့္သည္ဟု ေ၀ဖန္အၾကံျပဳထားသည္။ နာယက ဆရာေတာ္ ဦးအဂၢညာဏက အမ်ဳိးဘာသာ၊ သာသနာနဲ႔ ပတ္သက္၍ ေဟာေျပာတဲ့အခါ မည္သည့္ဘာသာကိုမွ မထိခိုက္ေအာင္ တစ္ပါးသူေတြ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ မျဖစ္ေအာင္ အထူးေစာင့္စည္းၿပီး ကိုယ့္လူမ်ဳိး၊ ကိုယ့္ဘာသာ၊ ကိုယ့္သာသနာကို ေရွ႕တန္းတင္ထား၍ သက္၀င္ယံုၾကည္ေအာင္ ေဟာေျပာဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ တပည့္ေတာ္တို႔အားလံုး အစြန္းလြတ္ေအာင္ေနၿပီး ေျဖာင့္မွန္ေသာတရားကို ေရွး႐ႈၿပီး ေဆာင္ရြက္ၾကဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္" ဟု မိန္႔ၾကားသည္။
"ဘာသာတရားကို ကာကြယ္တာဟာ အဓိကက ယံုၾကည္မႈပဲ။ ဒီဘာသာကို လိုက္စားသူေတြရဲ႕ ယံုၾကည္မႈ ခိုင္မာရင္ ဘယ္အရာကမွ ဘယ္သူကမွ လာလႈပ္လို႔ မရဘူး" အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ျမန္မာျပည္သူလူထု ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္း မ်ဳိးေစာင့္ဥပေဒနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အထူးဂ႐ုျပဳ စဥ္းစားသင့္ပါသည္။ ၂၀၁၅ အတြက္ ယခုသည္ ဒီမိုကေရစီ လမ္းေၾကာင္း၌ အေရးႀကီးေသာ အခ်ိန္ျဖစ္သည္။ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ေစာင့္ၾကည့္ေနတာ ျဖစ္ႏိုင္သလို ယံုၾကည္မႈ တည္ေဆာက္ေနတာလားဟု ေတြးခဲ့သည္။
သတင္းမီဒီယာ ဥပေဒကိုလည္း အမ်ဳိးမ်ဳိးေ၀ဖန္ ကန္႔ကြက္ေနသည့္ၾကားက ထြက္ေပၚလာျပန္သည္။ စတုတၳမ႑ိဳင္ကို ႐ိုက္ခ်ဳိးလိုက္တာလားဟု ယူဆရမလို ျဖစ္ေနသည္။ မီဒီယာဥပေဒကို ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ လက္မခံပါ ကန္႔ကြက္ပါသည္။ ခ်ဳပ္ကိုင္ရန္အတြက္ ျပင္ဆင္ထားေသာ ဥပေဒျဖစ္သလို သက္ဆိုင္ရာ ေလာကသားတို႔၏ သေဘာထား မပါေသာ ဥပေဒျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ ဥပေဒျပဳေရးႏွင့္ တရားစီရင္ေရးဆိုသည့္ မ႑ိဳင္ႀကီးသံုးခုက မီဒီယာအား ဖိႏွိပ္ထားသည္ဟု ျမင္ေတြးမိသည္။ မီဒီယာေလာကသားတို႔ စာေပအႏုပညာရွင္မ်ား စာနယ္ဇင္း အေပၚတြင္ ဒီမိုကေရစီ၏ အႏွစ္သာရျဖစ္သည့္ တစ္ဖက္ႏွင့္တစ္ဖက္ ညႇိျခင္း Check and Balance မရွိ။ အမွီအခိုကင္းေသာ ပုဂၢလိက မီဒီယာမ်ားအေပၚ ခ်ဳပ္ကိုင္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ရန္အတြက္ ထိုဥပေဒကို ေရးဆြဲျခင္း ျဖစ္သည္။ မီဒီယာႏွင့္ အမွန္တရားသည္ ေရျပင္ညီမ်ဥ္းေပၚတြင္ ရွိသည္။ ဒု၀န္ႀကီးက ကြန္ရက္တို႔၏ လႈံ႕ေဆာ္မႈေၾကာင့္ ႀကီးထြားျခင္း ျဖစ္ႏိုင္ေသာ္လည္း တရား၀င္ ျပည္တြင္းမီဒီယာသားတို႔၏ ပံုႀကီးခ်ဲ႕မႈေၾကာင့္ဟု အသံထြက္လာသည္။ လံုး၀မဟုတ္ပါ။ မမွန္ကန္ပါ။
ေဒါက္တာဆိတ္ဖြားသည္ပင္ အစိုးရက မေဖာ္ထုတ္ႏိုင္။ အေမွာင္ထဲက ခဲနဲ႔ထုသူကို မေဖာ္ထုတ္ဘဲ လႊတ္ေပးလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ထိုကဲ့သို႔ အေမွာင္ထဲမွ ခဲနဲ႔ထုသူမ်ားကို လြတ္လပ္စြာ လုပ္ကိုင္ခြင့္ေပးၿပီး တရား၀င္ မီဒီယာ ေလာကအား ခ်ဳိးႏွိမ္ဖိထားသည္။ အေမွာင္ေလာကကို အေရးမယူဘဲ လြတ္လပ္စြာ လုပ္ကိုင္ခြင့္ ေပးပါက ျမန္မာႏိုင္ငံ ေရွ႕ဆက္ရမည့္ အေရးသည္ မလြယ္ကူ။
ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ဂုဏ္သိကၡာအတြက္ တာ၀န္ယူျခင္းသည္ ႏုတ္ထြက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဘယ္သူေတြ သတၱိရွိရွိ တာ၀န္ယူ ႏုတ္ထြက္လဲ။ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ ျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ ဒီမိုကေရစီႏွင့္အညီ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကိုလည္း ျပင္ဆင္ေရးဆြဲရန္ လိုအပ္သည္။ ထိုသို႔ ျပင္ဆင္ႏိုင္မွ ႏိုင္ငံ၏ ဒီမိုကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးက ပိုမိုလ်င္ျမန္ သြက္လက္မွာ အေသအခ်ာ။
သံုးႏွစ္သား အခင္းအက်င္းက ႏုနယ္လြန္းလွေသးသည္။ သို႔ေသာ္ ႐ႈပ္ေထြးလြန္း၏။ ထို႔ေၾကာင့္ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ကတိသစၥာ တည္ျမဲ၍ ျပည္သူလူထုကို ငဲ့ကြက္ၿပီး ဒီမိုကေရစီလမ္းအား တူညီၿပိဳင္တူတည္ေဆာက္လွ်င္ ႐ိုးသားမႈက နားလည္မႈ ေပးလိမ့္မည္။ ထိုအခါ ယံုၾကည္မႈသည္ ျပည္သူလူထုအေပၚ တာ၀န္ယူလိုစိတ္မ်ား ျဖစ္ထြန္း၍ ျပည္သူလူထု၏ ယံုၾကည္မႈမ်ားကို ရရွိေသာ အစိုးရျဖစ္မည္မွာ အမွန္။
 Written by တိုးေႏွာင္မိုး
Credit To Eleven Journal
Read More »

တစ္ႏုိင္ငံလုံး အတုိင္းအတာျဖင့္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး လက္မွတ္ေရးထုိးရန္ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္ တပ္ဖြဲ႔အားလုံး၏ သေဘာတူညီမႈ မရေသးဘဲ အဖြဲ႔ ေလး၊ ငါးဖြဲ႔ေလာက္ႏွင့္သာ သေဘာတူထားသည္ဟု ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးေအာင္မင္းေျပာၾကား



ျပည္ေထာင္စု၀န္ၾကီး ဦးေအာင္မင္းမွ မီဒီယာမ်ား၏ ေမးျမန္းခ်က္ကို ျပန္လည္ေျဖၾကားေနစဥ္
တစ္ႏုိင္ငံလုံး အတုိင္းအတာျဖင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး လက္မွတ္ေရးထုိးရန္ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖြဲ႕အားလုံး၏ သေဘာတူညီမႈ မရရွိေသးဘဲ အဖြဲ႕ ေလး၊ ငါးဖြဲ႕ေလာက္သာ သေဘာတူထားသည္ဟု ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးေအာင္မင္းက ေျပာၾကားသည္။
ဇူလုိင္ ၂၁ ရက္က ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ Myanmar Peace Center ၌ က်င္းပခဲ့ေသာ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ ပါ၀င္သည့္ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ အဖြဲ႕ႏွင့္ ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးေအာင္မင္း ဦးေဆာင္သည့္ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရး လုပ္ငန္းေကာ္မတီအဖြဲ႕တုိ႔ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးပြဲ အၿပီးတြင္ ဦးေအာင္မင္းက သတင္းေထာက္မ်ား၏ ေမးျမန္းမႈကို ယခုကဲ့သို႔ ျပန္လည္ေျဖၾကားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။  
လက္ရွိတြင္ ျမန္မာအစိုးရႏွင့္ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖြဲ႕မ်ားအၾကား တစ္ႏုိင္ငံလုံး အတုိင္းအတာျဖင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီမႈ လက္မွတ္ေရးထုိးႏိုင္ေရးအတြက္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္ အဖြဲ႕မ်ား၏ သေဘာတူညီမႈ ရရွိရန္ ေဆာင္ရြက္ေနသည္ဟု ဦးေအာင္မင္းက ေျပာၾကားသည္။
ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရး လုပ္ငန္းေကာ္မတီ ဒုတိယဥကၠ႒ ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးေအာင္မင္းက "Nation Wide Ceasefire အတြက္ကလည္း သူတို႔ရဲ႕ဆႏၵကို လုိက္ၿပီးေမးဖုိ႔ ရွိတယ္။ အခုလုိက္ေမးေနတယ္။ အားလုံးရဲ႕ သေဘာတူဆႏၵ မရေသးပါဘူး။ အားလုံးက သေဘာတူတယ္ဆုိရင္ Nation Wide Ceasefire အတြက္ တစ္ျပည္လုံး အတုိင္းအတာနဲ႔ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီခ်က္တစ္ခု လက္မွတ္ေရးထုိးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေလး၊ ငါးဖြဲ႕ေလာက္ သေဘာတူညီ ထားၿပီးပါၿပီ" ဟု သတင္းေထာက္မ်ား၏ ေမးျမန္းမႈကို ေျဖၾကားခဲ့သည္။
တစ္ႏုိင္ငံလုံး အတုိင္းအတာျဖင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီမႈ လက္မွတ္ေရးထုိးရန္ သေဘာတူထားသည့္ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕မ်ား၏ အမည္မ်ားကို ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးေအာင္မင္းက ေျပာၾကားခဲ့ျခင္း မရွိေၾကာင္း သိရသည္။
ႏွစ္ေပါင္းေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ ၾကာသည့္တုိင္ မရရွိေသးေသာ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို မျဖစ္မေန ေဖာ္ေဆာင္ရန္ ရွမ္းျပည္ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး ေကာင္စီ (RCSS/SSA) ဥကၠ႒၊ ကရင္အမ်ဳိးသား အစည္းအ႐ုံး (KNU) ဥကၠ႒ႏွင့္ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္မႈ လုပ္ငန္းေကာ္မတီ အဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ဇြန္ ၁၅ ရက္တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ Myanmar Peace Center ၌ ေတြ႕ဆုံစဥ္ ေျပာၾကားထားသည္။  
လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရးအဖြဲ႕ အေနျဖင့္ အစိုးရႏွင့္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္ တပ္မ်ားအၾကား တုိက္ပြဲမ်ား မျဖစ္ပြားေရး ညိႇႏႈိင္းေဆြးေႏြးလ်က္ရွိေၾကာင္း သိရသည္။  
"တစ္ႏုိင္ငံလုံး အတုိင္းအတာနဲ႔ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးကို ရက္သတၱပတ္ အနည္းငယ္အတြင္း လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ဖုိ႔ အလားအလာ ေကာင္းေနတဲ့အတြက္ ႏွစ္ေပါင္းေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္အတြင္း ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ေနရာတုိင္းမွာ ေသနတ္သံေတြ တိတ္ဆိတ္သြားေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္" ဟု ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတ ဦးသိန္းစိန္က ဇူလုိင္ ၁၅ ရက္တြင္ ၿဗိတိန္ႏုိင္ငံ၊ လန္ဒန္ၿမိဳ႕ရွိ Chatham House ၌ က်င္းပခဲ့သည့္ စကား၀ိုင္းေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။
ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႏွင့္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္တုိ႔ ႏွစ္ဦးစလုံး သေဘာတူညီမႈ ရရွိၿပီးမွသာ တစ္ႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီခ်က္ကို တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးတုိင္ပင္ရန္ ဇူလုိင္ ၁၉ ရက္က ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ က်င္းပခဲ့သည့္ ပဥၥမအႀကိမ္ေျမာက္ အရပ္ဘက္ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဖုိရမ္မွ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္ေရး ေဖာ္ေဆာင္မႈ လုပ္ငန္းေကာ္မတီ၊ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ႏွင့္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕မ်ားထံသို႔ အေရးဆုိ တင္ျပခ်က္မ်ားအနက္ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပထားသည္။
Credit To Eleven Journal 
Read More »

အေမရိကန္ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ႏွင့္ ၂၀၁၅ အိပ္မက္ သမိုင္းတစ္ကြက္


(မွဴးေဇာ္)

အေမရိကန္ႏိုင္ငံေရးစနစ္

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ ၁၇၇၆ ခုႏွစ္လြတ္လပ္ေရး ေၾကညာစာတမ္းႏွင့္ ၁၇၈၇ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒတို႔သည္ ရာစုႏွစ္ႏွင့္ခ်ီ၍ ၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း အေမရိကန္ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ တိုးတက္ ေျပာင္းလဲလာမႈတို႔၏ အုတ္ျမစ္အျဖစ္ ဆက္လက္တည္တံ့ေနဆဲ ျဖစ္သည္။ အေမရိကန္သမၼတ အဆက္ဆက္ အေျပာင္းအလဲတြင္ ယင္းျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားကို မည္သို႔ နားလည္သေဘာေပါက္သည္၊ မည္သို႔ဖြင့္ဆိုသည္၊ မည္သို႔လိုက္နာ က်င့္သုံးသည္ စသည္တို႔အေပၚ မူတည္၍ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ အသြင္သဏၭာန္မ်ား ေျပာင္းလဲလာခဲ့ေၾကာင္း ပညာရွင္မ်ားက ဆိုသည္။

အေမရိကန္ႏိုင္ငံေရးစနစ္ အေျပာင္းအလဲမ်ားကို ေလ့လာရာတြင္ အေျချပဳရမည့္အခ်က္ သံုးခ်က္ရွိရာ (၁) အေမရိကန္သမၼတမ်ား အေနႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာကို မည္သို႔နားလည္ သေဘာေပါက္သည္၊ အျခားေသာ ဥပေဒျပဳေရးႏွင့္ တရားစီရင္ေရး တို႔ကလည္း မည္သို႔နားလည္ သေဘာေပါက္ သည္ဟူေသာ အခ်က္၊ (၂) အေမရိကန္ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ႏွင့္ အေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ အခင္းအက်င္းကို ေျပာင္းလဲေစခဲ့ေသာ အေရးပါသည့္ အခ်ိန္ကာလမ်ားတြင္ သမၼတမ်ား မည္သည့္အခန္းက႑ကို ရယူ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့သနည္း၊ (၃) သမၼတမ်ား၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာ က်င့္သုံးမႈတို႔တြင္ မည္သည့္အခ်က္မ်ား တူညီ၍ မည္သည့္အခ်က္မ်ား ကြဲျပားလာသနည္း ဟူ၍ျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိ ရသည္။

ထို႔ေၾကာင့္လည္း အေမရိကန္ ႏိုင္ငံေရးသိပၸံ ပညာရွင္မ်ားႏွင့္ အေျခခံဥပေဒ ကြၽမ္းက်င္သူမ်ားက အေမရိကန္ သမၼတမ်ား၏ သမိုင္းသည္ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံေရးစနစ္၏ သမိုင္းပင္ ျဖစ္သည္ဟု အေျဖထုတ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

အေမရိကန္အာဏာ

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ ဒုတိယဘုရားသခင္ဟု ရည္ညႊန္းထားရွိသည့္ သမၼတေဂ်ာ့ဝါရွင္တန္သည္ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္တြင္ ျပင္သစ္ႏွင့္ ၿဗိတိန္ႏွစ္ႏုိုင္ငံအၾကား တင္းမာမႈမ်ားတြင္ မည္သည့္ဘက္ကိုမွ ရပ္တည္မည္ မဟုတ္ဘဲ ၾကားေနအျဖစ္ ရပ္တည္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ထုတ္ျပန္ ေၾကညာခဲ့သည္။ ေနာက္သမၼတမ်ားျဖစ္ေသာ ေသာမတ္ဂ်က္ဖာဆင္ႏွင့္ ဂ်ိမ္းမက္ဒီဆင္တို႔က ဝါရွင္တန္၏ တစ္ဖက္သတ္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္သည္ အေျခခံဥပေဒႏွင့္မညီ။ အဆိုပါဆုံးျဖတ္ခ်က္သည္ စစ္ဆင္ႏႊဲျခင္းမျပဳဟု ဆုံးျဖတ္ျခင္း ျဖစ္သည္။ အမွန္စင္စစ္ စစ္ပြဲဆင္ႏႊဲေရးႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ အဆိုပါ ဆုံးျဖတ္ခ်က္မ်ဳိးကို ကြန္ဂရက္ကသာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ရွိသည္ဟု ေကာက္ခ်က္ဆြဲခဲ့ၾကသည္။

သို႔ေသာ္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ ေခါင္းကိုင္ဖခင္ တစ္ဦးျဖစ္သည့္ ဟန္မီတန္ကမူ ေဂ်ာ့ဝါရွင္တန္၏ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ မွန္ကန္သည့္ဘက္မွ ရပ္တည္ခဲ့သည္။ စစ္ေၾကညာျခင္းကို ကြန္ဂရက္၏ သေဘာတူညီခ်က္ျဖင့္ ေဆာင္႐ြက္ရမည္မွာ မွန္ေသာ္လည္း စစ္ပြဲတြင္ ၾကားေနသည့္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကိုမူ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာပိုင္ျဖစ္ေသာ သမၼတက လုပ္ပိုင္ခြင့္ အျပည့္အဝ ရွိသည္ဟု ၎ကဆိုသည္။ အေျခခံဥပေဒက သီးျခားျပ႒ာန္းထားျခင္း မရွိေစကာမူ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ အက်ဳိးစီးပြားႏွင့္ အမ်ဳိးသားလုံၿခံဳေရးကို ရယူထမ္းေဆာင္ရာ၌ ေဆာင္႐ြက္သင့္သည့္ အရာမွန္သမွ် ေဆာင္႐ြက္ရမည္သာ ျဖစ္ေၾကာင္း ၎ကဆိုသည္။ အဆိုပါေဂ်ာ့ဝါရွင္တန္၏ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ အေျခခံ ဥပေဒႏွင့္ညီ-မညီဟူေသာ အခ်က္မွာ ႏိုင္ငံေရးသိပၸံပညာရွင္ မ်ားႏွင့္ အေျခခံ ဥပေဒ ပညာရွင္မ်ားအတြက္ မၿပီးျပတ္ေသးေသာ အျငင္းပြားမႈ တစ္ရပ္ျဖစ္ေနဆဲ ျဖစ္ေသာ္လည္း ကြန္ဂရက္ကမူ ဝါရွင္တန္ႏွင့္ သေဘာကြဲလြဲျခင္း မရွိခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေသာ အေျခအေနတြင္ တည္ရွိခဲ့သည္။ အေရးေပၚ အေျခအေန ႀကံဳေတြ႕ရသည့္ အခ်ိန္ကာလတြင္ သမၼတ၏ အခြင့္အာဏာျဖင့္ ဆုံးျဖတ္ေဆာင္႐ြက္ပိုင္ခြင့္ ရွိသည္ဟူေသာ အခ်က္ကို အတည္ျပဳေပးလိုက္သည့္ အေနအထား ရွိခဲ့သည္။

ယင္းနည္းတူ အေမရိကန္သမၼတမ်ားက အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာ၏ လုပ္ပိုင္ခြင့္ျဖင့္ ဆုံးျဖတ္ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ေသာ ျဖစ္စဥ္မ်ား အမ်ားအျပားရွိခဲ့ၿပီး ဂ်က္ဖာဆင္၏ လူဝီယားနားျပည္နယ္ ဝယ္ယူမႈ၊ လင္ကြန္း၏ ဥပေဒႏွင့္မညီဘဲ မဖမ္းဆီးရ ကန္႔သတ္ခ်က္ကို ဆိုင္းငံ့မႈ၊ ႐ုစဗဲ့၏ စစ္ပြဲမတိုင္မီ ၿဗိတိန္ႏွင့္ ဆိုဗီယက္တို႔ကို စစ္ေရးအကူအညီေပးမႈ၊ ေရဂင္၏ အီရန္သို႔ စစ္လက္နက္ ေရာင္းခ်မႈႏွင့္ ႏိုင္ကာရာဂြါ သူပုန္မ်ားကို စစ္လက္နက္ ေထာက္ပံ့မႈ၊ ေဂ်ာ့ဒဗလ်ဴဘုရွ္၏ အီလက္ထရြန္နစ္ ေထာက္လွမ္းေရး ေဆာင္႐ြက္ခြင့္ေပးမႈ စသည္တို႔သည္ ထင္ရွားသည့္ သာဓကမ်ား ျဖစ္သည္။

အေမရိကန္သမၼတဟူသည္ အေမရိက၏ ထိပ္ဆုံးကပုဂၢဳိလ္ First Man in America ဟူေသာ ခံယူခ်က္ကို ေဂ်ာ့ဝါရွင္တန္က လက္ခံခဲ့ၿပီး ေသာမတ္ဂ်က္ဖာဆင္ လက္ထက္တြင္ အေမရိကန္သမၼတသည္ အေမရိက၏ ထိပ္ဆုံးကႏိုင္ငံသား First Citizen ဟူေသာ ခံယူခ်က္ကို လက္ခံခဲ့သည္။ ဝါရွင္တန္၏ ခံယူခ်က္မွာ သာမန္ျပည္သူမ်ားထက္ ပိုမိုႀကီးျမတ္ေသာ သေဘာကိုေဆာင္ၿပီး ဂ်က္ဖာဆင္၏ ခံယူခ်က္မွာ သာမန္ႏိုင္ငံသားမ်ား ေရွ႕က ႏိုင္ငံသားတစ္ဦးဟူေသာ သေဘာကိုေဆာင္ေၾကာင္း ေတြ႕ရွိႏိုင္သည္။ ဟန္မီတန္ကမူ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျပည္သူေတြ We, The People ဟူေသာ အေျခခံဥပေဒပါ သေဘာထားကို ခံယူခဲ့သူ ျဖစ္သည္။

ယခင္ကအေမရိကန္ သမၼတမ်ားသည္ အေျခခံဥပေဒကို ထိန္းသိမ္း၊ ကာကြယ္၊ ေစာင့္ေရွာက္ရန္ To Preserve, Protect, and Defend the Constitution ဟူ၍ က်မ္းသစၥာ က်ိန္ဆိုသည့္အတိုင္း ခံယူခဲ့ၾကေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္းတြင္ Of the People, By the People, For the People ဟူေသာ ခံယူခ်က္ သေဘာထားမ်ား ထားရွိလာခဲ့ၾကသည္။ ေဂ်ာ့ဝါရွင္တန္ႏွင့္ ဂြၽန္အဒမ္တို႔သည္ ရီပတ္ဘလီကန္ သမၼတမ်ား ျဖစ္ၾကၿပီး ျပည္သူလူထုသည္ အာဏာဆင္းသက္ရာ အႏၲိမဟူ၍ လက္ခံထားခဲ့ေသာ္လည္း ျပည္သူမ်ား၏ လြတ္လပ္မႈကို ေဆာင္ၾကဥ္းရာတြင္ အမ်ားစုသေဘာ တူညီခ်က္အတိုင္း ေဆာင္႐ြက္ရန္ လိုအပ္သည္ဟု ႐ႈျမင္ထားခဲ့ၾကသည္။ ေသာမတ္ဂ်က္ဖာဆင္မွာ ဒီမိုကရက္ သမၼတတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး ျပည္သူမ်ား၏ လြတ္လပ္မႈကို ကာကြယ္ေပးျခင္းသည္ အေျခခံဥပေဒပါ အျပန္အလွန္ ထိန္းေက်ာင္းမႈ Constitutional Checks and Balances မဟုတ္ဘဲ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းျဖင့္သာ ေဆာင္႐ြက္ေပးရမည္ဟု ယုံၾကည္ထားသည္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ဟူသည္မွာ အမ်ားစုသေဘာဆႏၵမွ ဥပေဒမ်ား ျဖစ္လာၿပီး ယင္းဥပေဒမ်ားျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္သည့္ႏိုင္ငံ ျဖစ္သည္ဟု ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာ ဟူသည္မွာ ဤသည္ကို ဆိုလိုေၾကာင္း ဂ်က္ဖာဆင္က အစျပဳခဲ့ၿပီး သမၼတအန္ဒ႐ူးဂ်က္ဆင္ လက္ထက္တြင္ ယင္းအယူအဆအတိုင္း ဆက္လက္ေဖာ္ေဆာင္ခဲ့သည္။

အေမရိကန္ဒီမိုကေရစီ

ဆိုရလွ်င္ အေမရိကန္သမၼတ မ်ားသည္ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈ၏ ဗဟိုခ်က္မ်ား ျဖစ္ခဲ့သည္။ ႐ုစဗဲ့လက္ထက္ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ေသာ New Deal သည္ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး၌ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာကို ဗဟိုျပဳ၍ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ဒုတိယ ကမာၻစစ္ ေနာက္ခံအေနအထားအရ ႐ုစဗဲ့သည္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာကို ခိုင္မာေအာင္ တည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး တရား႐ုံးမ်ား၏ သီးျခားလြတ္လပ္မႈကို ျမႇင့္တင္ႏိုင္ခဲ့ကာ ဥပေဒျပဳေရးမွ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ ဝင္ေရာက္ စြက္ဖက္ျခင္းမ်ားကိုလည္း ဖယ္ရွားႏိုင္ခဲ့သည္။ ႐ုစဗဲ့၏ ေႂကြးေၾကာ္သံမ်ား ျဖစ္ေသာ Freedom From Want ႏွင့္ Freedom From Fear မ်ားကိုလည္း အေမရိကန္ျပည္သူမ်ားက ေထာက္ခံခဲ့ၾကသည္။

႐ုစဗဲ့၏ New Deal မွာ အေျခခံဥပေဒပါ တရား႐ုံးမ်ား၏ လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို မထိခိုက္ေစဘဲ ျပည္သူမ်ား၏ အခြင့္အေရး၊ ပိုင္ခြင့္မ်ားကို တိတိက်က် ျပန္လည္သတ္မွတ္ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ႐ုစဗဲ့က ဆိုသည္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ႀကံဳေတြ႕ေနရေသာ ျပႆနာမွာ အေျခခံဥပေဒ မဟုတ္ဘဲ အေျခခံဥပေဒကို မည္သို႔မည္ပုံ ဘာသာျပန္ ၾကသလဲ၊ က်င့္သုံးၾကသလဲ ဟူ၍သာ ျဖစ္ေၾကာင္း ႐ုစဗဲ့က ရွင္းလင္းေျပာၾကား ခဲ့သည္။

ယင္းေနာက္ပိုင္းတြင္ အေမရိကႏွင့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ႐ုစဗဲ့၏ New Deal ကို အသက္ဝင္လာၿပီး ပိုမိုခိုင္မာလာေစရန္ ႀကဳိးပမ္း အားထုတ္ခဲ့ၾကရာ ကမာၻ႔စီးပြားေရး၊ ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲမႈ၊ အမိေျမလုံၿခံဳေရး စသည့္ ကမာၻလုံးဆိုင္ရာ ျပႆနာမ်ားကို ေျဖရွင္းႏိုင္သည္အထိ လိုက္နာ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ၾကသည္။ ဤသည္မွာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၏ ဒီမိုကေရစီတြင္ ႏိုင္ငံေရး သေဘာတရားဟူသည့္ သမိုင္းနိဂုံး ခ်ဳပ္သြားသည့္ အေျခအေနသို႔ ေရာက္ၿပီဟု ယူဆရန္ မဟုတ္ပါ။ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံေရးစနစ္၏ ဆင့္ကဲ တိုးတက္ေျပာင္းလဲ လာခဲ့ေသာ အေျခအေနမ်ားသည္ အၾကမ္းဖက္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈ၊ ကမာၻလုံးဆိုင္ရာ ဘ႑ာေရး အက်ပ္အတည္း စသည္တို႔ကို ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းႏိုင္သည့္ အေနအထားသို႔ ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီးေနာက္ ေရွ႕ဆက္ ျဖစ္ေပၚလာမည့္ စိန္ေခၚမႈမ်ားကိုလည္း အေမရိကန္သမၼတမ်ားက ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္း ႏိုင္ေစမည့္ အင္စတီက်ဴးရွင္းမ်ားကို ခိုင္ခိုင္မာမာ တည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္လည္း ရီပတ္ဘလီကင္ႏွင့္ ဒီမိုကရက္မ်ားအၾကား၊ ကြန္ဆာေဗးတစ္ႏွင့္ လစ္ဘရယ္ မ်ားအၾကား အိုင္ဒီယာ အျငင္းပြားမႈမ်ားမွာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာကို မည္သို႔အသုံးခ်ရမည္ဟူေသာ အခ်က္ေပၚတြင္ သေဘာထား ကြဲလြဲေနဆဲ ျဖစ္သည္။ ဒီမိုကရက္မ်ားက Freedom From Want ကို ဦးစားေပးထားၾကရာ သက္သာေခ်ာင္ခ်ိေရးကို ႏိုင္ငံေတာ္က ေဆာင္ၾကဥ္းေပးၿပီး လြတ္လပ္မႈကို အရွည္တည္တံ့ေစမည့္ လုပ္ထုံးလုပ္နည္း စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ား သတ္မွတ္ေပးရမည္ဟု ယူဆထားၾကသည္။ ရီပတ္ဘလီကင္တို႔ကမူ Freedom From Fear ကို ဦးစားေပးၿပီးအမိ ေျမလုံၿခံဳေရးသည္ ထိပ္တန္းဦးစားေပး ျဖစ္သည္ဟု ခံယူထားၾကသည္။

အဆိုပါ အယူအဆ အျငင္းပြားမႈကို ၾကည့္လွ်င္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုသည္ ႏိုင္ငံသားတို႔ အခြင့္အေရးဟူေသာ စကားရပ္၏ ဖြင့္ဆိုခ်က္၊ ႏိုင္ငံသားမ်ားကို မည္သို႔အေကာင္းဆုံး ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္မည္နည္း ဟူေသာ အခ်က္တို႔တြင္ ကြဲလြဲေနဆဲ ျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႕ရွိႏိုင္သည္။

မၾကာေသးေသာ သမၼတမ်ား ျဖစ္ၾကသည့္ ကလင္တန္ႏွင့္ ဘုရွ္တို႔ လက္ထက္မ်ားတြင္ သမား႐ိုးက် အေျခခံဥပေဒ မူေဘာင္မ်ား၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား၏ မူေဘာင္မ်ားႏွင့္ ကြဲလြဲေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ေဖာ္ေဆာင္ ခဲ့ၾကေသာ္လည္း ဝါရွင္တန္ ႏိုင္ငံေရး အသိုင္းအဝိုင္းႏွင့္ ျပည္သူလူထုအၾကား ေဝဖန္မႈမ်ား အျပင္းအထန္ ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရသည္။ ယခုေနာက္ဆုံး အိုဘားမား လက္ထက္တြင္ သမၼတအာဏာႏွင့္ အေျခခံဥပေဒကို အေျချပဳေသာ ဒီမိုကေရစီတို႔ကို ျပန္လည္ ေပါင္းစည္းထားသည့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အသြင္သဏၭာန္ ထြက္ေပၚလာခဲ့သည္။ အိုဘားမားသည္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ကြၽမ္းက်င္သူ ဥပေဒပညာရွင္တစ္ဦး ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္လည္း ေခတ္သစ္ အေမရိကန္သမၼတတစ္ဦး၏ ပုံရိပ္ ထြက္ေပၚလာခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

၂၀၁၅ အိပ္မက္သမိုင္းတစ္ကြက္

လက္ရွိ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီသည္ လက္ရွိအေမရိကန္ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ မ်ဥ္းတန္းသေဘာ ႏိႈင္းယွဥ္ရန္ မလြယ္ကူလွေသာ အေနအထားမွာ ျဖတ္သန္းခဲ့ေသာ သမိုင္းေၾကာင္း၊ ရရွိခဲ့သည့္ အေတြ႕အႀကံဳ၊ ထုတ္ေဖာ္ခဲ့သည့္ သင္ခန္းစာမ်ား စသည္တို႔မွာ မ်ားစြာျခားနား ေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ လက္ရွိ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး၊ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ ေနာက္ေၾကာင္း ျပန္လွည့္ျခင္း၊ မလွည့္ျခင္းသည္ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ မည္သည့္ လမ္းေၾကာင္းကို သြားမည္နည္းဟူေသာ ပန္းတိုင္က ဦးစြာလာရမည္ ျဖစ္သည္။ ၂၀၁၅ အိပ္မက္ကို အနီးဆုံးထား၍ စဥ္းစားၾကည့္လွ်င္ပင္ လက္ရွိႀကံဳေတြ႕ေနရေသာ စိန္ေခၚမႈမ်ားကို ၂၀၁၅ အလြန္ ျဖစ္ႏိုင္ဖြယ္ရာ အခင္းအက်င္းႏွင့္ ဆက္စပ္ပုံေဖာ္ၾကည့္လွ်င္ ဒီမိုကေရစီမည္မွ် ခိုင္မာေစမည္ကို မွန္းဆၾကည့္ႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။ အေမရိကန္သမၼတမ်ား၏ သမိုင္းသည္ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံေရးစနစ္၏ သမိုင္းပင္ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည့္အတိုင္း ျမန္မာသမၼတမ်ား၏ သမိုင္းသည္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးစနစ္၏ သမိုင္း ျဖစ္လာမည္သာ ျဖစ္သည္။၂၀၁၅ အိပ္မက္သည္ သမိုင္းတစ္ကြက္ ျဖစ္လာမည္ဆိုလွ်င္ ယင္းသမိုင္း တစ္ကြက္သည္ပင္ သန္း ၆၀ အတြက္ အေရးႀကီးလွေသာ ေျခလွမ္းတစ္လွမ္း ျဖစ္လာေပလိမ့္မည္။

[Ref – The Presidency in the Eye of Storm by Marc Landy and Sidney M. Mikis]
Credit To The Voice Weekly
Read More »

အေရွ႕ေျမာက္ဖ်ားက ေလာင္းကစားၿမိဳ႕ပ်က္


(မင္းထက္စံ)

ေဆာင္းတစ္မ်ဳိး၊ ေႏြတစ္မ်ဳိး၊ မိုးတစ္မ်ဳိး လွပေနသည့္ေနရာ၊ သစ္ပင္မေပါက္ေသာ ေတာင္ပူစာကေလးမ်ား စီတန္းေနသည့္ ခ်န္ယိမ္းခူး လြင္ျပင္သည္ ဇူလိုင္မိုးဖြဲမ်ား ေအာက္တြင္ စိမ္းစိုေနၿပီး ျမဴခိုးမ်ား ရစ္သိုင္းလ်က္ ရွိသည္။ ပန္းအဝါေရာင္မ်ား ဖူးပြင့္ရာ ပန္းဝါလြင္ျပင္ဟု တင္စားေခၚေဝၚၾကေသာ ခ်န္ယိမ္းခူး လြင္ျပင္အနီးတြင္ အဖိုးတန္ အေဆာက္အအုံမ်ားျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ လ်က္ ရွိေသာ္လည္း တစျပင္ကဲ့သို႔ တိတ္ဆိတ္ေနသည္။

ေျဖာင့္ျဖဴးေနေသာ ကြန္ကရစ္လမ္းမေပၚတြင္ ျမင္းေခ်း၊ ႏြားေခ်းတို႔ျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ေနၿပီး တန္ဖိုးႀကီးမားစြာ တည္ေဆာက္ထားေသာ အေဆာက္အအုံတို႔တြင္ ကာရံထားသည့္ မွန္ခ်ပ္တို႔က ကြဲက်ကာ ျပန္႔က်ဲလ်က္ရွိၿပီး လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် ထြက္လာသည္ကို မေတြ႕ရ။ အေဆာက္အအုံ ပ်က္ တစ္ခုေရွ႕တြင္မူ ေခြးတစ္ေကာင္ အေညာင္းဆန္႔ေနသည္။

ထိုေနရာမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ အေရွ႕ေျမာက္ဖ်ား ကခ်င္ျပည္နယ္၏ နယ္စပ္ၿမဳိ႕ျဖစ္ေသာ ပန္ဝါၿမဳိ႕ႏွင့္ ေလးမိုင္ခန္႔ အကြာတြင္ရွိသည့္ ေလာင္းကစား႐ုံမ်ား ဖြင့္လွစ္ခဲ့ရာ တ႐ုတ္အမည္ ‘ခိုင္ဖာရွီ’ ဟူေသာ အမည္ျဖင့္ ၿမိဳ႕သစ္စီမံကိန္း အိမ္ရာမ်ား ျဖစ္သည္။ ၂၀၁၀ ဝန္းက်င္တြင္ အထူးစည္ကားသည့္ေနရာ ျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုမူ ပန္ဝါ-ခ်ီေဖြ ကားလမ္းမႀကီးေပၚ ဆိုင္တစ္ဆိုင္ႏွစ္ဆိုင္ ဖြင့္ထားသည္မွအပ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် မေနၾကေတာ့ေပ။

ယင္းၿမဳိ႕ျပ စီမံကိန္းကို ၂၀၀၄ ခုႏွစ္တြင္ ကခ်င္အထူးေဒသ (၁) ႏွင့္ တ႐ုတ္စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္မ်ား အက်ဳိးတူပူးေပါင္းကာ စတင္တည္ေဆာက္ခဲ့ၿပီး ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည္။ ၿမဳိ႕ျပသစ္ စီမံကိန္းအတြက္ ေျမဧက ၅၀ နီးပါးလ်ာထားၿပီး ၁၀ ဧကခန္႕တြင္ အေဆာက္အအုံမ်ား တည္ေဆာက္ၿပီးခ်ိန္၌ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ျခင္းလည္း ျဖစ္သည္။

ယင္းေလာင္းကစား႐ံုမ်ား ဖြင့္လွစ္ခ်ိန္တြင္ တ႐ုတ္စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္မ်ားက တစ္ရက္လွ်င္ ယြမ္ေငြ သိန္းခ်ီ ျဖဳန္းတီးခဲ့ၾကၿပီး အခ်ဳိ႕ေလာင္းကစားသမားမ်ားမွာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၏ အစိုးရဝန္ထမ္းမ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဌာနဆိုင္ရာေငြမ်ား သုံးျဖဳန္းသည့္အတြက္ အေရးယူရသူမ်ား ရွိသည့္အျပင္ တ႐ုတ္ယြမ္ေငြမ်ားစြာ ျမန္မာႏိုင္ငံ နယ္နိမိတ္ အတြင္းရွိ ေလာင္းကစားဝိုင္းသို႔ စီးဆင္းေနသည့္ အတြက္လည္း ေလာင္းကစား႐ုံ ဖြင့္လွစ္ေသာ လုပ္ငန္းရွင္မ်ားကို အေရးယူခဲ့ေသာေၾကာင့္ ပိတ္ပင္ၿပီးေနာက္ ေကအိုင္ေအႏွင့္ တိုက္ပြဲ ျဖစ္ပြားသည့္အတြက္ ျပန္လည္ ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ျခင္း မရွိေတာ့ေၾကာင္း ကခ်င္အထူးေဒသ (၁) ၏ ေျပာဆိုခ်က္မ်ားအရ သိရသည္။

အဆိုပါ ေလာင္းကစားဝိုင္းသည္ ပိုင္ဆိုင္မႈမ်ား ျပႏိုင္ပါက ေငြထုတ္ေခ်းေပးၿပီး ေလာင္းကစားဝိုင္း ၿပီးလွ်င္ ျပန္လည္ ေပးဆပ္ရကာ မေပးဆပ္ႏိုင္ပါက ဟိုတယ္တြင္ အက်ယ္ခ်ဳပ္သေဘာ ထိန္းသိမ္းထားၿပီး ေငြႏွင့္ေ႐ြးခိုင္းသည့္ ျပန္ေပးဆြဲဆန္ဆန္ ပံုစံျဖစ္ခဲ့သည္ဟု ေဒသခံတစ္ဦးက ေျပာျပ သည္။
“ေလာင္းကစားဝိုင္းမွာ လုပ္တဲ့သူက တစ္လကို ယြမ္တစ္ေထာင္ေလာက္ (ျမန္မာေငြ က်ပ္ႏွစ္သိန္းနီးပါး) ရတယ္” ဟု ၎က ေျပာျပသည္။

ထိုစဥ္က ပန္ဝါႏွင့္ ခိုင္ဖာရွီ (ၿမဳိ႕ျပသစ္) တြင္ ကခ်င္ျပည္နယ္တြင္းရွိ အေျခခံ လူတန္းစားမ်ားသာမက ျမန္မာႏိုင္ငံ အလယ္ပိုင္း၊ ေအာက္ပိုင္းေဒသမ်ားကပါ အလုပ္လာေရာက္ လုပ္ကိုင္ၾကၿပီး အလုပ္ အကိုင္ အခြင့္အလမ္းမ်ား ေပါမ်ားခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ယင္းၿမဳိ႕ျပသစ္ရွိ ေလာင္းကစားဝိုင္းမွာ တရားဝင္ ဖြင့္လွစ္ျခင္းေတာ့ မဟုတ္ေပ။

ထိုကဲ့သို႔ ေလာင္းကစားဝိုင္းမ်ားမွာ ပန္ဝါေဒသတြင္သာ ရွိသည္မဟုတ္၊ နယ္စပ္ေဒသမ်ား ျဖစ္သည့္ ကံပိုက္တည္၊ မိုင္ဂ်ာယန္၊ ပန္ဆန္၊ ေကာ့ေသာင္း ၊သူေဌးကြၽန္း အစရွိေသာ ေနရာမ်ားတြင္ ကာဆီႏိုဟု ေခၚေသာ ေလာင္းကစားဝိုင္းမ်ား ရွိေနသည္။

ကခ်င္အထူးေဒသ (၁)နယ္ေျမအတြင္း ပန္ဝါေဒသႏွင့္ ကံပိုက္တည္တို႔တြင္ ေလာင္းကစားဝိုင္းမ်ား ရွိခဲ့ေသာ္လည္း လက္ရွိတြင္ ၿမဳိ႕ပ်က္ကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနသည္။
ထိုစဥ္က ေလာင္းကစားဝိုင္းမ်ားကို ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည့္အတြက္ ကခ်င္အထူးေဒသ (၁) လူမ်ဳိးစု အႀကီးအကဲ ဦးဇခုန္တိန္႔ယိန္းကို ေဒသဖြံ႕ၿဖဳိးေရးထက္ ကိုယ္က်ဳိးစီးပြားအတြက္ လုပ္ေဆာင္သည္ဟု ေဝဖန္မႈမ်ား ထြက္ေပၚခဲ့သည္။

လက္ရွိလူမ်ဳိးစု အႀကီးအကဲ ျဖစ္ေနသူ ဦးဇခုန္ယိမ္းေဆာင္ကမူ ေဒသတြင္း ဖြံ႕ၿဖဳိးေရးအတြက္ လမ္းမ်ားေဖာက္လုပ္ျခင္း၊ စာသင္ေက်ာင္းမ်ား ေဆာက္လုပ္ေပးျခင္းတို႔ကို ျပဳလုပ္ေပးခဲ့သည္မ်ား စာရင္းဇယားမ်ား ရွိေၾကာင္း ေျပာၾကားသည္။
သို႔ေသာ္ ၎က“ေလာင္းကစားဝိုင္းက ဝင္တဲ့ေငြေတြက တရားဝင္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး” ဟုလည္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဝန္ခံေျပာျပသည္။

နယ္စပ္ေဒသမ်ားတြင္ ေလာင္းကစားဝိုင္းမ်ားကို ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရက ဥပေဒျဖင့္ လုပ္ကိုင္ႏိုင္လွ်င္ ေကာင္းမြန္မည္ဟုလည္း မွတ္ခ်က္ေပးသည္။

လက္ရွိ အေနအထားအရ ကခ်င္အထူးေဒသ (၁) နယ္ေျမ အတြင္းတြင္ ေကအိုင္ေအႏွင့္ တိုက္ပြဲမ်ား ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္အတြက္ ေဒသတြင္း ဖြံ႕ၿဖဳိးေရးလုပ္ငန္းစဥ္မ်ား ရပ္နားထားၿပီး ေလာင္းကစား႐ုံမ်ား လည္း ျပန္ဖြင့္လာႏိုင္သည့္ အေနအထား မရွိေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္။

အက်ည္းတန္ေနေသာ ခိုင္ဖာရွီသည္ စတင္ဖြင့္လွစ္စက ဟိုတယ္ႏွင့္ ေလာင္းကစား႐ုံႀကီး ေလး႐ံုႏွင့္ ညေစ်းတန္းမ်ားကို ဖြင့္လွစ္ၿပီး ေလာင္းကစား႐ုံမ်ား ပိတ္ရသည့္ အခ်ိန္တြင္ လူအနည္းငယ္ ရွိေသး ေသာ္လည္း ေကအိုင္ေအႏွင့္ တိုက္ပြဲျဖစ္ပြားခ်ိန္တြင္ ဒုကၡသည္ ခိုလႈံရန္ ထားရွိေသးေသာ္လည္း နယ္ေျမ မလုံၿခံဳသည့္အတြက္ ပန္ဝါၿမဳိ႕ထဲသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့ေၾကာင္း ေဒသခံမ်ား၏ ေျပာဆိုခ်က္အရ သိရသည္။
“တိုက္ပြဲအတြင္းမွာ အေဆာက္အအုံထဲက ပစၥည္းေတြ အကုန္ပ်က္စီးကုန္တယ္။ တခ်ဳိ႕ပ်က္စီးတာကလည္း အနီးတစ္ဝိုက္က လူေတြထုခြာယူၾကတယ္” ဟု ေဒသခံတစ္ဦးက ေလာင္းကစား႐ံု၏ မ်က္ႏွာစာ မွန္ခ်ပ္တြင္ ေသနတ္က်ည္ ထြင္းေဖာက္သြားျခင္းကို လက္ညႇဳိးထိုးျပကာ ေျပာျပသည္။

ယင္းေလာင္းကစားဝိုင္း အေဆာက္အအုံမ်ား၊ ဆိုင္ခန္းႏွင့္ အိမ္အေဆာက္အအုံမ်ားကို နယ္ေျမ ၿငိမ္းခ်မ္းလာသည့္ အခ်ိန္တြင္ ကုန္သြယ္ေရးဇုန္ ဖြင့္လွစ္ကာ ဂိုေဒါင္မ်ား ျပဳလုပ္ရန္ ရည္႐ြယ္ထားေၾကာင္း ကခ်င္အထူးေဒသ (၁) ၏ အႀကီးအကဲအျပင္ ကခ်င္ျပည္နယ္ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္လည္း ျဖစ္သူ ဦးဇခုန္ယိမ္းေဆာင္ ေျပာၾကားသည္။

အစိုးရႏွင့္ ေကအိုင္အိုတို႔မွာ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီမႈ မရေသးဘဲ အခ်က္ခုနစ္ခ်က္ပါေသာ သေဘာတူညီမႈကို ေမလ ၃၁ ရက္ေန႔က ျမစ္ႀကီးနားၿမဳိ႕ မေနာကြင္းတြင္ လက္မွတ္ေရးထိုးထားသည့္ အေျခအေနသာ ရွိေသးသည္။ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲကာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရရန္မွာမူ ထင္ထင္ရွားရွား မျမင္ရေသးေပ။ တိုက္ပြဲမ်ားေၾကာင့္ ေရွာင္တိမ္းလာေသာ ဒုကၡသည္ မ်ားလည္း နယ္ေျမၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကဆဲ ျဖစ္သည္။

မွန္စမွန္ကြဲမ်ား ျပန္႔က်ဲလ်က္ ႏြားေခ်း၊ ျမင္းေခ်းမ်ားျဖင့္ ညစ္ပတ္ေနေသာ အေဆာက္အအုံပ်က္ တို႔အျပင္ ေဒသတြင္း ဖြံ႕ၿဖဳိးေရးအတြက္ ေဖာက္လုပ္ထားေသာ လမ္းမ်ား၊ တံတားမ်ား ပ်က္စီးေနျခင္းမ်ားႏွင့္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ား မလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ျခင္းတို႔မွာ တိုက္ပြဲ၏ လက္ရွိအေျခအေနကို ညႊန္ျပေနျခင္း ျဖစ္သည္။

ယခင္က အထူးစည္ကားခဲ့ေသာ ေလာင္းကစား႐ုံမ်ားႏွင့္ အေဆာက္အအုံဟု ထင္မွတ္စရာမရွိ။ ခိုင္ဖာရွီ အမည္ရွိေသာ တ႐ုတ္စာတန္းႀကီးမွာ ပ်က္စီးေနၿပီး အကာအရံ အုတ္နံရံမ်ားမွာလည္း ၿပဳိက်ပ်က္စီးကာ ခ်ီေဖြ-ပန္ဝါ ေတာင္ေပၚလမ္း၏ အေနာက္ဘက္ ထင္႐ွဴးေတာအုပ္မ်ား အလယ္တြင္ အထီးက်န္စြာ တည္ရွိေနသည္။ ဇူလိုင္မိုးဖြဲမ်ားက တဖြဲဖြဲက်ကာ ျမဴႏွင္းမ်ား ရစ္သိုင္းေနဆဲ ျဖစ္သည္။

Credit To The Voice Weekly
Read More »

ႏိုင္ငံေရးသမားမွ ႏိုင္ငံေရးအျမင္တတ္လုပ္တတ္တယ္ ဟုဆိုလာေသာ အသက္(၉၀)ေက်ာ္ ဖဆပလ၀ါရင့္ႏိုင္ငံေရးသမားၾကီး တံစဥ္သိန္း


မေကြးတုိင္းေဒသႀကီး၊မေကြး ခ႐ုိင္၊ေတာင္တြင္းႀကီးၿမိဳ႕နယ္၊ အုန္းေတာ(၁)ရပ္ကြက္၊အိမ္အမွတ္ (၁၁၀)ေန ၁၉၅၀ခုႏွစ္၀န္းက်င္မွ စ၍ဖဆပလတြင္ပါ၀င္ခဲ့ေသာ ႏုိင္ငံေရး၀ါရင့္ပုဂၢိဳလ္ႀကီးတံစဥ္သိန္း ႏွင့္ေတြ႕ဆုံေမးျမန္းခဲ့ပါသည္။ ေမး- ႏိုင္ငံေတာ္အစုိးရ အသစ္ လက္ထက္၀န္ထမ္းေတြကုိလစာတုိး ေပးပါတယ္။အဲဒါနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ဆရာႀကီးတုိ႕ဖဆပလႏုိင္ငံေရးသမား တစ္ဦးအေနနဲ႔ဘယ္လုိျမင္ပါသလဲ၊ ဘယ္လိုယူဆ ပါသလဲ။
ေျဖ- အဲဒါႀကိဳက္ပါတယ္။ ျပည္သူ႕၀န္ထမ္းေတြ စားသုံးမႈခက္ခဲမွန္းသိလုိ႔အစုိးရက ေပးတာေပးထုိက္ပါတယ္။ဒါေပမဲ့ အဲဒီလုိေပးတဲ့ေနရာမွာအတုိင္းအဆ တစ္ခုေတာ့ရွိရပါမယ္။စားသုံးမႈ ေျပလည္ေအာင္လို႔ေပးတာအဓိက ပါ။အခုေတာ့လစာနည္းသူ၊ အလယ္အလတ္ရသူ၊အထက္တန္း လစာရသူ၊ေနာက္အလြန္မ်ားျပား တဲ့လစာႀကီးေတြရေနသူေတြပါ အားလုံးတစ္ညီတည္းေပးတာဆုိ ေတာ့ဒါမမွန္ဘူး၊မလုပ္သင့္ဘူး (ဆန္လာလုံးခ်င္း၊ဖြဲလာလုံးခ်င္း) ဆုိတာမလုပ္သင့္တဲ့ကိစၥပါ။ဥပမာ လစာငါးေသာင္းနဲ႕တစ္သိန္းေက်ာ္ အတြင္းရသူေတြေပးရမယ္။လစာ ငါးသိန္းနဲ႔အထက္ရေနသူေတြဟာ စားသုံးမႈေျပလည္ေနၿပီ၊ေပးဖုိ႔မလုိ ဘူးထင္တယ္။ငါးသိန္းဆိုမိသားစု ဆယ္ေယာက္ေကာင္းေကာင္းစား ႏုိင္တယ္။ငါတုိ႔အဘိုးႀကီး၊အမယ္ ႀကီးႏွစ္ေယာက္ကုိသားသမီးကေပး တာသုံးေသာင္း။ငါ့အိမ္သားဆရာမ ပင္စင္ကတစ္လ(၈၀၁၄)ရတာနဲ႕ပဲ ေလာက္ေအာင္စားေနတာပါ။စားႏုိင္ပါတယ္။ခုေတာ့တာ၀န္ရွိ သူေတြကစားသုံးမႈခက္ခဲသူေကာ ပုိလွ်ံသူေရာတန္းတူေပးေနတာက ႏုိင္ငံေရးမသိလုိ႔လုပ္ေနၾကတာပါ။  ေမး- ဒါနဲ႕မူလတန္းေက်ာင္း သား/ေက်ာင္းသူအားလုံးကုိတစ္ ေယာက္(၁၀၀၀)စီေပးမယ္လုိ႕ဂ်ာနယ္ ေတြမွာဖတ္ရသလိုအျပင္မွာတကယ္ ေပးေနတယ္လို႔လည္းၾကားသိရပါ တယ္။အဲဒါေကာဆရာႀကီးအေနနဲ႕ ဘယ္လုိျမင္ပါသလဲ။
ေျဖ- အဲဒါနည္းလမ္းမက်ဘူးကြ။ ဆရာႀကီးေစာေစာကေျပာသလုိ လစာငါးသိန္းနဲ႔ အထက္ရသူ (သုိ႔မဟုတ္)အရပ္သားထဲက ကုိယ္ပုိင္အလုပ္တစ္ခုခုနဲ႕တစ္လ ငါးသိန္းေက်ာ္၀င္ေငြရေနသူရဲ႕ သားသမီးကုိ(၁၀၀၀)ေပးဖို႔မလိုဘူး။ အဲဒါမွဆင္းရဲတဲ့မိဘ သားသမီး ကုိ(၁၀၀၀)ထက္ပိုၿပီးေပးဖို႔ေငြထြက္ လာမွာမဟုတ္လား။အဲဒီလိုအ တုိင္းအဆစည္းစနစ္ရွိရမယ္။စနစ္ တက်လုပ္တတ္မွ၊လုပ္မွသာအမွန္ တရားပါ။ ဘာမဆိုတစ္ညီတည္း လုပ္ရတာလြယ္တယ္။ဒါေပမဲ့ မမွန္ ဘူး။
ေမး- အခုအစုိးရကလစာ ေကာ၊အပုိေဆာင္းေငြေတြလည္း ေပးလုိက္ေတာ့ကုန္ေစ်းႏႈန္းလည္း တက္လာတယ္လုိ႔ၾကားသိရတယ္။ အဲဒါေကာဆရာႀကီးအေနနဲ႕ဘယ္ လုိျမင္ပါသလဲ။
ေျဖ-သူတုိ႔ကေတာ့ ဒါကိုလုပ္ၿပီးၿပီ လုိ႔ထင္မွာေပါ့။တကယ္ေတာ့မၿပီးေသး ဘူး။ဒီလိုလစာတုိးေပးတာနဲ႕တစ္ ခ်ိန္တည္းမွာတြဲဖက္လုပ္ရမွာက ကုန္ေစ်းႏႈန္းမတက္ေအာင္လုပ္ရ မွာ။လုပ္တတ္ရင္ရပါတယ္။လစာ တုိးေပးေလ၊ကုန္ေစ်းႏႈန္းက်လာေလ အဲဒါမ်ဳိးေတာင္လုပ္လုိ႔ရတယ္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလက္ထက္ ၁၉၄၅-၄၆ခုမွာငါကုိယ္တုိင္ႀကဳံ ဖူးတာက ငါေပ်ာ္ဘြယ္ကေန ပေလကပ္လုံခ်ည္တစ္ထည္(၄၀)ေပး ၀ယ္၀တ္တယ္။အိႏ္ၵိယကထုတ္ တာပါ။ေနာက္(၆)လေလာက္ရွိ ေတာ့(၂၈)ေပးရတယ္။ေနာင္ႏွစ္ ေတြမွာ(၁၈)က်ပ္ျဖစ္တယ္။ေနာက္ရက္ကန္းလုပ္ငန္းေတြအစုိးရ ကဦးေဆာင္လုပ္လုိက္တာ(၂/၆၄) တစ္ထည္(၇)က်ပ္၊(၂/၈၀)တစ္ထည္ (၉က်ပ္/၁၀)အထိေစ်းက်သြားတယ္၊ တျခားစားစရာပစၥည္းေတြလည္း အဲဒီအတိုင္းေစ်းက်သြားပါတယ္။ အဲဒါဆရာႀကီးကုိယ္ေတြ႕ပါ။ ေမး- ဒါန႕ဲဆရာႀကီးအဲဒီလုိျဖစ္ ေအာင္ခုေကာလုပ္လုိ႔ရပါမလား။ ေျဖ- ရပါတယ္။အခုျပည္ပကုိပုိ႔ ေနတဲ့အဲဒါေတြကုိေလွ်ာ႔ပုိ႕ၿပီးကုိယ့္ ႏုိင္ငံကပုိလွ်ံမွသာပုိ႔ရမယ္။ေစ်းကြက္ရွိသမွ်ပုိ႔ေပးေနေတာ့ ႏုိင္ငံမွာရွိတဲ့ျပည္သူေတြကသား ငါးမစားႏုိင္။ဆိတ္၊၀က္၊အမဲေစ်းႀကီး လုိ႔မစားႏုိင္၊ေစ်းေတြကတစ္ေန႔တစ္ ျခားေလ်ာ႔သြားတယ္မရွိဘူး။တက္ လာတယ္။ဒါေတြကုိေစ်းမတက္ ေအာင္ထိန္းခ်ဳပ္ရမယ္။ဒါမွေစ်း သက္သာမယ္။ဒါေတြကုိ ဦး၀င္းတင္တုိ႔သိမွာပါ။သူဘာလုိ႔ ဒီလုိင္းမွာမေရးလဲ။ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္ကေရာဒါေတြကုိလႊတ္ ေတာ္မွာဘာလုိ႔မေျပာလဲ။သူတို႔ ကေျပာရင္အရာေရာက္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ဒီကိစၥဟာ တကယ့္ျပႆနာႀကီးပါ။အဲဒါကုိ ထင္ရွားေအာင္ဆရာႀကီးေျပာျပ မယ္။လြတ္လပ္ေရးရတဲ့၁၉၄၈ ခုႏွစ္မွာပဲကရင္တပ္ဖြဲ႕ေတြက လက္နက္ကုိင္ၿပီးၿမိဳ႕တကာသိမ္း လုိက္ေတာ့ဖဆပလဟာရန္ကုန္ အစုိးရျဖစ္သြားေရာကြာ။အဲဒီသူပုန္ေတြကရြာတကာလည္ ၿပီးအဆုိနဲ႕မယ္ဒလင္နဲ႕အေျပာ ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ သူတုိ႔အထဲပါ၀င္ ဖို႔ေျပာေဟာၾကတာ(၁၀)ရြာေပါင္း လုိ႔သူတုိ႔အထဲလုိက္မယ့္သူမရွိဘူး။ အဲဒါ ဘာေၾကာင့္လဲ၊ ဖဆပလကကုန္ေစ်း ႏႈန္းမတက္ေအာင္လုပ္ထားတယ္။ ဆန္တစ္ျပည္ျပားငါးဆယ္၊ဆီတစ္ ဆယ္သားျပားသုံးဆယ္၊အမဲသား တစ္ပိႆာတစ္က်ပ္ဆုိေတာ့စားသုံးမႈ မခက္ခဲဘူး။ရြာေတြမွာေန႔စားလုပ္ စားတဲ့ကူလီေတြေတာင္တစ္ေန႔ တစ္က်ပ္ရေတာ့စားႏိုင္တယ္။ ကြန္ျမဴနစ္ေတြေျပာသလုိမငတ္ဘူး။ (၀လုိ႔)ၿပီးေတာ့ကြန္ျမဴနစ္နဲ႔ရဲေဘာ္ ျဖဴေတြက(ေမာ္စီတုန္းလုိ)ေျမယာ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ၿပီးစည္း႐ုံးမယ္ လုိ႔လုပ္ေနတုန္းရွိေသး၊ဦးႏု၊သခင္တင္၊ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းတို႔ကေျမယာေတြ၊ လက္ငုတ္လက္ရင္းထက္မေပးရ၊ သီးစားခအခြန္ေတာ္(၂)ဆပဲေပး ရမယ္လုပ္လုိက္ေတာ့သူပုန္ေတြ လုပ္စရာအလုပ္မရွိျဖစ္ကေရာ။လူအင္အားလည္းစုမရ၊ေနာက္ဆုံး ႐ုိးမေတာင္ေပၚေရာက္၊ရဲေဘာ္ျဖဴ ေတြလက္နက္ခ်။ အဲဒီမွာတင္ သခင္သန္းထြန္းလည္း႐ုိးမေပၚမွာ စခန္းခ်၊ေနာက္ေဖးထုိင္ရင္းရဲေဘာ္ ေမာင္ျမကေသနတ္နဲ႕လွမ္းပစ္၊ ထြက္ေျပးသြားရင္းသခင္သန္းထြန္း ခင္ဗ်ာေနာက္ေဖးထုိင္ေနဆဲမွာပဲ ကိစ္ၥေခ်ာပါေလေရာကြာ။ဒီေလာက္ဆုိကုန္ေစ်းႏႈန္းထိန္းခ်ဳပ္ ေရးဆုိတာသိပ္ၿပီးအဓိကက်တယ္ ဆုိတာထင္ရွားေအာင္လုိ႔ငါ့ကုိယ္ ေတြ႕ေျပာတာပါ။ အရင္ကဆုိ လုပ္သားစပါးတင္း(၁၀၀)ထြက္ ရင္တင္း(၅၀)ေပးရတယ္။ခုက်ေတာ့စပါးဖိုးေျမ(၁)ဧက အခြန္(၃၁ိ/-)ေျမရွင္ကုိေငြ(၆)က်ပ္ ေပးလုိက္ရင္ၿပီးၿပီ။အဲဒါကုိေတာင္ သူပုန္ေတြကဒီေျမယာကိစ္ၥမေအာင္ ျမင္ဘူးလုိ႔ေျပာၾကေသးတယ္။ ေျမရွင္ဟာသူ႕လယ္ကန္သင္းေတာင္ မေလွ်ာက္၀ံ့ေတာ့ပါဘူး။အခ်ဳိ႕ ေျမရွင္က(၆)က်ပ္နဲ႕လန္႔လုိ႔မယူ ၾကေတာ့ဘူး။အခုေျပာတာ တကယ့္ကုိယ္ေတြ႕အမွန္ပါ။ငါ့တူမႀကီးေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လည္းဒါေတြေလ့လာသိရွိၿပီးျဖစ္ မယ္ထင္ပါတယ္။အခုႏုိင္ငံေတာ္ က၀န္ထမ္းေတြကုိအပုိေဆာင္းေငြ ေတြနဲ႕လစာတုိးေငြဆုိတာဟာ တုိးေပး႐ုံနဲ႔မၿပီးဘူး။စစ္တပ္ကရိကၡာ ခြဲတမ္းပုိ႔ရာမွာစစ္သားဘယ္ေလာက္ ဘာပစၥည္းကဘယ္ေလာက္ဆိုၿပီး ခြဲတမ္းခ်ေပးသလုိမ်ဳိးႏုိင္ငံေရးသမား မဟုတ္ေတာ့ ႏုိင္ငံေရးအရမေတြး တတ္၊မေ၀ခြဲတတ္ဘူးကြာ။ဘာေၾကာင့္လဲမွတ္ထား(ဆုိင္းသမား မွဆုိင္းတီးတတ္တယ္)၀ါသနာပါေတာ့ ဆုိင္းသံၾကားမေနႏုိင္ဘူး။မိဘက ဘယ္ေလာက္႐ုိက္႐ုိက္သြားတယ္။ ေနာက္ဆုိင္းထဲလုိက္၊ႏွစ္ၾကာေတာ့ ဆုိင္းသမားျဖစ္ကေရာ။လုိရင္းက ေတာ့ႏုိင္ငံေရးသမားမွႏုိင္ငံေရး ျမင္တတ္လုပ္တတ္တယ္။ႏို႕မဟုတ္ရင္ဘာဘြဲ႕ေတြတစ္သီႀကီး ဘယ္ေလာက္ပဲရရ၊ဘယ္သူျဖစ္ျဖစ္ ငယ္စဥ္က၀ါသနာမပါလုိ႔ရွိရင္မတတ္ ဘဲနဲ႔တတ္တယ္ထင္ၿပီးဆုိင္း၀ုိင္းႀကီး ထဲ၀င္ တီးရင္ဆုိင္းေတြ၊ဗုံေတြ၊ႏွဲေတြ လင္းကြင္းႀကီးေတြကြဲကုန္ၿပဲကုန္ မွာပဲ။ဒါေၾကာင့္၁၉၈၇ခုႏွစ္မွာ အဆင္းရဲဆုံးႏိုင္ငံျဖစ္သြားေရာကြာ။
 Credit To Hot News Journal
ဟသၤာ(ေတာင္တြင္းႀကီး)
Read More »

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကုိ ခုိင္မာေအာင္လုပ္ေနသည္႕အဆင့္သာရွိေသး


ယခင္အစုိးရလက္ထက္၌ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္တပ္ ဖြဲ႕၁၇ဖြဲ႕ႏွင့္အပစ္အခတ္ရပ္စဲႏိုင္ခဲ့ ၿပီးယခုအစုိးရလက္ထက္တြင္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္တပ္ ဖြဲ႕၁၃ဖြဲ႕ျဖင့္သာအပစ္အခတ္ရပ္စဲ ႏုိင္ေသးေၾကာင္းသိရသည္။
ယင္းကဲ့သို႔အပစ္အခတ္ရပ္စဲ ႏုိင္ခဲ့ေသာ၁၃ဖြဲ႕ထဲတြင္ယခင္က အစုိးရလက္ထက္ကအပစ္အခတ္    ရပ္စဲေရးလက္မွတ္မေရးထုိးႏုိင္ခဲ့ ေသာ KNU,RCSS,SSA စသည့္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္၃ဖြဲ႕ အားအပစ္အခတ္ရပ္စဲႏုိင္ခဲ့ေၾကာင္း Myanmar Peace Centre မွ ၿငိမ္း ခ်မ္းေရးအက်ဳိးေတာ္ေဆာင္ ဦးလွေမာင္ေရႊကေျပာသည္။
““၁၉၈၉-၁၉၉၄ ေနာက္ပိုင္း အထိတုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္ တပ္ဖြဲ႕၁၇ဖြဲ႕နဲ႕အပစ္အခတ္ရပ္စဲ ႏုိင္ခဲ့တာရွိတယ္။ဒီအစုိးရလက္ ထက္မွာေတာ့၁၃ဖြဲ႕သာအပစ္အခတ္ ရပ္စဲႏုိင္ေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ အရင္အစုိးရတုန္းကလက္မွတ္ မေရးထုိးႏုိင္ခဲ့တဲ့ KNU,RCSS,SSA အဖြဲ႕သုံးဖြဲ႕ကိုေတာ့ဒီအစုိးရလက္ ထက္မွာလက္မွတ္ေရးထုိးႏုိင္ခဲ့ တယ္””ဟုဦးလွေမာင္ေရႊကေျပာ သည္။
တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္ တပ္ဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ႏုိင္ငံေတာ္အစိုးရတုိ႔ သည္အပစ္အခတ္ရပ္စဲမႈအား ေရရွည္တည္တံ့ေအာင္ေဖာ္ေဆာင္ လ်က္ရွိၿပီးမ်ားမၾကာမီအခ်ိန္တြင္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္တပ္ ဖြဲ႕မ်ားႏွင့္အျပန္အလွန္ႏုိင္ငံေရး ေဆြးေႏြးမည္ျဖစ္ေၾကာင္းသိရ သည္။
““အခုလတ္တေလာအေျခ အေနကတုိင္းရင္းသားလက္နက္ ကိုင္တပ္ဖြဲ႕မ်ားနဲ႕ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ဟာအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး၊ ကိုခိုင္မာ ေအာင ္လုပ္တဲ့အဆင့္ မွာပဲရွိပါေသးတယ္။အပစ္အခတ္ ေတြရပ္ၿပီးရင္ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြး သြားဖို႔ကလည္းလုပ္ေနတယ္”” ဟု အဆုိပါပုဂၢဳိလ္မွထပ္ေလာင္းေျပာၾကား သည္။
တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကို္င္ တပ္ဖြဲ႕မ်ားကယခုအစိုးရလက္ထက္ အတြင္းအပစ္အခတ္ရပ္စဲမႈသာ ေဆြးေႏြးႏုိင္ခဲ့ပါကေနာင္အစုိးရ လက္ထက္အထိအပစ္အခတ္ရပ္စဲ ထားသည့္အေနအထားျဖင့္သာ သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္းတုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕ DKBA  မွေခါင္းေဆာင္ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေစာ-လားဖြယ္ကေျပာသည္။
““အစိုးရကကၽြန္ေတာ္တုိ႕နဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမေဆြးေႏြးေသးဘူး။ အပစ္အခတ္ပဲရပ္စဲထားေသး တယ္ဆုိတာကၽြန္ေတာ္တုိ႕ကို အသက္႐ႈခြင့္သာေပးထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။အသက္႐ႈခြင့္သာ ေပးထားတာျဖစ္ပါတယ္။အသက္ ႐ွင္ခြင့္ေပးထားတာမဟုတ္ပါဘူး။တကယ္လို႔ဒီအစိုးရသက္တမ္း ကုန္တဲ့အထိၿငိမ္းခ်မ္းေရးမေဆြး ေႏြးေသးဘူး။အပစ္အခတ္ရပ္စဲ တဲ့အဆင့္ပဲရွိေသးတယ္ဆုိရင္ ေနာင္အစိုးရအထိဒီအတုိင္းပဲ သြားမွာျဖစ္ပါတယ္””ဟုဗုိလ္မွဴးခ်ဳပ္ ေစာလားဖြယ္ကဆုိသည္။
တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္ တပ္ဖြဲ႕မ်ားသည္တစ္စုံတစ္ခုေသာ အေၾကာင္းအရာေၾကာင့္အစုိးရ တပ္ႏွင့္စစ္တုိက္ရျခင္းျဖစ္ၿပီးႏွစ္ ဖက္စစ္သားမ်ားေသေၾကေနေသာ တုိက္ပြဲမ်ားအားမတုိက္ခ်င္ေတာ့ ေၾကာင္းKIO မွအႀကီးတန္းအရာရွိ တစ္ဦးကေျပာသည္။
““ကၽြန္ေတာ္တို႕ကခ်င္နဲ႕အစုိးရ နဲ႕စစ္ျဖစ္တယ္ဆုိရင္အစိုးရဘက္ ကစစ္သားေတြေသေၾကရသလို ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘက္ကစစ္သားေတြ လည္းေသေၾကရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကတစ္စုံတစ္ခုေသာ အေၾကာင္းအရာေၾကာင့္လက္နက္ ကုိင္ေနရတာပါ။အမွန္အတိုင္း ေျပာမယ္ဆုိရင္တစ္ဖက္နဲ႔တစ္ဖက္ ေသေၾကေနတဲ့စစ္ပြဲေတြကိုမတုိက္ ခ်င္ေတာ့ပါဘူး””ဟု၎ကေျပာ သည္။
ျမန္မာႏုိငံတြင္တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္တပ္ဖြဲ႕အမ်ားအျပား ရွိၿပီး၎တုိ႔တပ္အင္အားသည္ ၁သိန္းခြဲခန္႔ရွိေၾကာင္းMyanmar Peace Centre  မွၿငိမ္းခ်မ္းေရး အက်ဳိးေတာ္ေဆာင္၊ႏုိင္ငံေတာ္ သမၼတ၏အႀကံေပးအဖြဲ႕၀င္ ဦးလွေမာင္ေရႊ၏ေျပာၾကားခ်က္ အရသိရသည္။
Credit To Hot News Journal
       ၿဖိဳးေအာင္
Read More »